Had ik me niet gebukt dan was ik geraakt. Johnny wilde me dood.
Dit is fout, opgezet spel. Ik zou je nooit iets aandoen.
Ken je dat meisje, Christine Keeler?
Een directe lijn met Hollis, graag. MI5. Welke andere Hollis ken je?
Na het proces trekt het circus verder. Nu moet je incasseren.
Ik heb dit.
Jij bent niet de eerste die naïef voor veel geld haar verhaal verkoopt.
Zeg dat je hebt overdreven over Jack.
En het briefje dan? Daarin noemt hij me lieveling.
Stephen stelde me voor aan John Profumo, de politicus...
en aan een spion, een Rus. - Werkelijk?
Het wordt een groot verhaal in de Sunday Mirror.
Als meisje had ik dromen voor later.
De gewone dingen.
Een huis, een gezin, een man.
Wakker worden, schat.
Je moet wakker worden. Telefoon.
Daarna droomde ik van weglopen, naar Londen, om het geluk te vinden.
Ik meen het bewijs te zijn dat dromen echt kunnen uitkomen.
Maar nachtmerries ook.
Mijn ergste nachtmerrie is immer dezelfde. Ik zit gevangen.
Gevangen op een vreselijke plaats waaruit ik niet kan ontsnappen.
Ik schreeuw en schreeuw maar ik heb geen stem.
Gelukkig kun je altijd wakker worden, zelfs uit je ergste nachtmerrie.
Ja toch?
Vertaling: Dweez Gecorrigeerd: pvdc
Hoofd naar beneden. Kijk omhoog door je wimpers.
Mooi zo. Prachtig. Omhoog kijken.
Schitterend. Strek die arm.
Prachtig, schitterend. Zo blijven zitten.
Ontspan je mond, zodat er twee vingers tussen je tanden kunnen.
Prachtig, zo is het goed. Perfect.
Drie foto's.
Zet in het verslag dat ze gestolen werden uit mijn flat.
Als die foto's gelekt worden naar de pers, kan de regering vallen.
Eén ervan is van de minister van Defensie, mr Profumo met een meisje...
Christine Keeler.
Een ogenblikje, meneer.
Jammer van die inbraak bij jou, dr. Ward. Veel pech momenteel, nietwaar...
met de schietpartij en zo? - Zoals ik al aan je man uitlegde...
staat de staatsveiligheid mogelijks op het spel.
Ja, zoiets hoorden we ook al van Christine.
Kin naar beneden.
Kijk omhoog en door je wimpers. Schitterend.
Hallo.
Ja, prachtig, houden zo. - Het is Stephen. Hij wil je spreken.
Zeg dat hij moet wachten. - Zeg het hem zelf.
Hij zei dat het dringend was.
Sorry dat ik stoor. - Dat is Mandy.
Kim fotografeert me thuis voor de Mirror. Het verschijnt vlak na het proces.
Wat goed, zeg.
Ik ontmoette nog nooit een vrouwelijke fotograaf.
Bedankt, Mand.
Profumo.
Wigg. Mrs Castle.
Smerige charlatan.
We hebben hem, Barbara. Op heterdaad betrapt.
Vertel me meer. - Er is meer te vertellen, geloof me.
Mijn mol in Fleet Street leverde goed werk.
Zijn dagen zijn geteld.
Minister. - Hollis.
Het gaat over die affaire met ms Keeler.
Er moet een publicatieverbod komen.
Eerst voor de Sunday Mirror, daarna voor andere kranten...
die die belachelijke nonsens willen publiceren.
Een ogenblik, Minister. Publicatie tegenhouden, om welke reden?
Wat kan een tiener, die haar levensverhaal aan de krant verkoopt...
te zeggen hebben dat de staatsveiligheid bedreigt?
Weet ik veel. Ik zag haar in geen maanden.
God weet aan welke smerigheid haar naam verbonden is.
Een publicatieverbod is een extreme maatregel.
Het is bedoeld als vangnet....
om regeringsleden te behoeden voor schandalen in de pers.
Natuurlijk. Wat met kapitein Ivanov?
Ivanov?
Laat maar. Ik weet dat jullie niets zullen loslaten...
maar ik hoorde dat MI5 hem beschouwt als een bedreiging voor de veiligheid.
Dat is correct.
Je wilde dat ms Keeler met die Rus omging...
om hem eventueel te kunnen chanteren.
Dat is begrijpelijk. Moskou deed dat jaren met ons.
Dat kan uw interpretatie zijn...
maar ik verzeker u dat we u enkel weg wilden houden van dr. Ward.
Het had niets te maken met die jonge vrouw...
want we wisten niet dat u zo gek zou zijn om intiem met haar te worden.
Jezus, Hollis. Waarvoor dachten jullie dat ik daar was? Rugpijn?
Geen wonder dat de premier denkt dat MI5 een bende onbekwamen is.
Als je Ivanov kon laten overlopen...
dan is Keeler, die de naam van een agent uitkraamt in de kranten...
verantwoordelijk voor het laten mislukken van die operatie.
Alleen publicatieverbod kan dat voorkomen. - Bedankt voor uw bezorgdheid.
Nu Ivanov terug is naar Moskou, speelt hij niet meer mee.
Het is dus niet nodig het verhaal dat ms Keeler wil vertellen tegen te houden.
Neem het risico van een publicatie.
Hollis.
Ik wil dat dit strikt vertrouwelijk blijft.
Die affaire tussen Christine...
tussen ms Keeler en mij.
Precies dat is onze aard.
Moet het niet wat ingekort worden? - Dat is de stijl. Zo wordt het gedragen.
Boodschappen gedaan?
Iets van ons voor Johnny Edgecombes proces.
Mooi.
Het imago van Christine moet beter nu we haar werk geven.
Heel mooi.
Jullie moeten er goed uitzien in de rechtszaal.
Laat me er niet aan denken. Ik word er misselijk van.
Het komt wel goed. We kunnen oefenen, als je dat wilt.
Jij in de getuigenbank en ik ben de raadsman.
Wel, dan ben ik de rechter. - Het zal toch hetzelfde zijn...
vragen over Johnny die op me schoot? - Natuurlijk.
Je bent slim. Geef gewoon antwoord...
maar denk aan al de rest waar we het over hadden.
Een snuifje Profumo en een snuifje Ivanov kan geen kwaad.
Maak iedereen nieuwsgierig om het complete verhaal te lezen.
Ze zullen dol op je zijn.
Schat, wat goed. Wacht hier even.
Iemand wil je zijn tekening tonen. - Een beetje privacy graag.
Sorry.
Sorry voor mijn gedrag.
Schatje.
Jij en de narcotica-afdeling, hé?
Jij hebt lef met je verhaaltjes over mij tegen de politie.
Ik kan hetzelfde zeggen.
Dankzij jou en Mandy lijkt DS Burrows te denken...
dat Wimpole Mews een kruising is tussen het Kremlin en een hoerentent.
Ik heb nooit gelogen.
Het leven is te kort om wrok te koesteren, schatje.
We staan gelijk.
Je wilde niet luisteren over je wietgebruik.
Een gesprek met de wet kon misschien helpen.
Maar ik aanvaard dat het mijn zaken niet zijn.
Koffie graag. - Komt eraan.
Als jij gas terugneemt.
De foto's die ik heb van Cliveden, die van Eugene, van hem met jou, met Jack...
Nam jij die mee uit Wimpole Mews? - Ik ben daar niet geweest.
Misschien nam Eugene ze mee. Vraag het hem eens.
Hij is weg. Heb je het niet gehoord?
Teruggeroepen naar Moskou. Hij belde zelfs niet om afscheid te nemen.
Meen je dat? Arme Steve, iedereen gaat ervandoor.
Straks heb je geen vrienden meer.
Misschien wilde Eugene foto's van jou als herinnering.
Jack.
Is hij boos op me? - Niemand is boos op jou, schat.
Voor het proces van Johnny zou hij graag...
een alternatief bespreken voor jouw verhaal in de Mirror.
Bedoel je me laten zwijgen?
Waarom kies je zijn kant? - Het is geen kwestie van kiezen.
Waarom zou je onnodige problemen veroorzaken voor Jack of jezelf?
Waarom geen genoegdoening voor ieder?
Weet ik niet. Jij zegt iets en Paul zegt iets anders.
Het wordt allemaal een beetje...
Het voelt alsof er woorden in mijn mond worden gelegd. Door de kranten, bedoel ik.
Wel, zo zie je maar. Vertrouw me, schatje.
Het laatste wat Jack wil, is dat jij geen geld krijgt.
Jij zit misschien in de beste positie van allemaal.
De missionarishouding?
De taart krijgen en ervan snoepen.
Ik ben vrijdagavond vrij. - Vrijdag ligt moeilijk.
Ik houd je op de hoogte. Pak je je geschenk niet uit?
Je hebt me afgeleid.
Prachtig.
Heel lekker. Bedankt.
Hopelijk vind je het leuk. Het is moeilijk iets voor je te kiezen.
Ik zei toch dat ik niets wilde. - Je bent lief.
Mijn moeder heeft het niet breed.
Ik wil haar helpen, weet je.
Haar af en toe iets geven, als ik kan.
Dit lijkt op een affaire hebben in het midden van een station.
Heb je ooit aan een eigen plek gedacht? - Bied je dat aan?
Misschien wel.
Ik laat je iets weten over vrijdag.
Als er geen affaire was, waarom wil je dan een financiële regeling?
Ze heeft me in de tang, Derek.
Dat verhaal kan me compleet afmaken.
Mijn carrière, mijn gezin.
Maar vooral wil ik dat mijn arme vrouw niet aandoen.
Juist, maar onze niet onaanzienlijke reputatie...
steunt op ons succes in het behandelen van smaadzaken.
Als het verhaal niet waar is, kunnen we, als uw advocaten, de kranten waarschuwen.
Het gaat niet enkel om het verhaal, het is die verdomde rechtszaak.
Als het meisje de leugens napraat van Fleet Street in de getuigenbank...
mag elke krant verslag uitbrengen over wat ze zei...
zonder te moeten vrezen voor smaad. En modder blijft plakken, wordt gezegd.
Dan kan ze net zo goed een avond in het Palladium boeken.
Goed dan.
Mr Profumo weet welk bedrag uw cliënt derft...
als ze haar contract opzegt met de Sunday Mirror.
Het is niet alleen het artikel. Als Christine zwijgt over het gebeurde...
geeft ze heel wat kansen op die zich zullen voordoen.
We bekijken de totaalsom daarvan.
Mijn cliënt waardeert de tol die dit vergde van ms Keeler.
Een vakantie meteen na het proces zou redelijk zijn.
Wij willen dat, samen met andere uitgaven, bekostigen...
als ms Keeler ermee instemt onbereikbaar te blijven.
Onbereikbaar?
Geen kranteninterviews of ander contact met de pers...
na het proces van John Edgecombe.
Een lange vakantie, zodra het voorbij is. In het buitenland.
Geen contact meer met Marilyn Rice-Davies.
Dat meen je niet.
Je vraagt wel heel veel, Derek.
Christine zal heel wat moeten opgeven als ze daarmee instemt.
Ze overwegen een bedrag.
Geweldig.
Het is niet eerlijk. Het overkwam mij, ik was erbij.
Moet ik voor altijd zwijgen? - Dat zegt niemand. Een jaartje of twee.
Een paar maanden misschien. Wat zijn een paar maanden?
Mand en ik mogen elkaar niet meer zien. Waarom willen ze ons uit elkaar halen?
Jullie zijn een gevaarlijke combinatie.
Ik moet hen antwoord geven, Chris. Wil je het geld of niet?
Je moest eens zien waar Jack woont. Net Buckingham Palace.
Als ik mijn ma een huis kan kopen dat net zo mooi als één kamer daar...
dan zou het dat waard zijn.
Drieduizend. Met de helft daarvan koop je al iets voor je ma.
Denk je echt dat ze dat gaan betalen? - Je zei dat Profumo rijk is.
Het is niet alleen die 800 opgeven van dat artikel.
Ze willen je het land uit na het proces, plus inkomstenverlies.
Dat bedrag besteedt hij vast alleen al aan manchetknopen.
Vijfduizend.
Zo ken ik je weer.
Volgens de raadgever van ms Keeler, vraagt ze vijf.
Ja, ik vind dat redelijk.
Het zou wellicht beter zijn dat de mensen van dr. Ward die betaling regelen.
Denk je dat ook niet?
Ma, ik heb goed nieuws. Ik wil het je persoonlijk vertellen.
Nee, ik zeg niets. Ik vertel het je wel als ik je zie.
Goed nieuws.
Ja, het is een verrassing. Een geschenk.
Goed, tot binnenkort.
Vijfduizend. - Niet mis, hé?
Het geld komt via Stephens advocaat. Je vriend wil zijn handen niet vuil maken.
Als we het maar krijgen. - Daar drink ik op.
Wacht. Moet ik nog steeds naar dat proces? - Ja, natuurlijk.
Je praatte al de hele dag met advocaten. - Dat is niet hetzelfde als getuigen.
Ze kennen elkaar toch allemaal. - Daar heb je gelijk in.
Het loon voor zonden. - Bedankt, Bill.
Mijn vertegenwoordiger handelt het verder af.
Jack betaalt het me wel terug als de rook is opgetrokken.
Ik neem aan dat Mandy hetzelfde zal doen als Christine?
Zwijgen over onze vriendschap. - Daar twijfel ik niet aan.
Mandy's grootste talent is dat ze weet waar ze het meeste voordeel kan halen.
Sorry dat ik je die last bezorg.
Beste, dat is niet erg na al die behandelingen...
om maar te zwijgen over de vriendschap.
Hoewel, om helemaal gerust te zijn...
de brief van Jack aan Christine, die de Mirror in haar bezit heeft...
wil hij terug, om veiligheidsredenen. - Natuurlijk.
Ik zal zien wat ik kan doen.
Dank je wel.
Mooi glimlachen.
Christine en mr Profumo.
Stephen was altijd al een vlotte prater. Hij kon iedereen ompraten.
Het probleem is, eens hij begint, is hij niet meer te houden.
Stephen verzilvert altijd mijn cheques.
Maak je geen zorgen, ik doe het wel. Daarom ben ik je manager.
Wanneer krijgen we de rest?
De afspraak was, de volle vijfduizend, vandaag.
Vijfduizend?
Dan is er een misverstand geweest. Je zei vijfhonderd, heel zeker.
Je kunt toch echt geen vijfduizend pond verwacht hebben.
Jack heeft wel lef. Hij geeft me minder dan de Mirror.
Hoe laf. En hij wil niet met me praten. Alsof ik stront op zijn schoen ben.
Hij kan verrekken, Paul.
£5.000, in ruil voor haar stilzwijgen. Dat is afpersering.
Ik denk het. Poging tot.
..maar niemand zal ook maar één moment geloven...
dat je niet met dat meisje sliep. - Weet ik. Maar het is de waarheid.
Niemand kan toch een minister gijzelen met een verzonnen verhaal...
alleen maar omdat een krant hem tot ontslag wil dwingen.
Je moet met de premier praten als het gaat over ontslag.
Rustig maar.
We hebben jou nodig in de regering, Jack. Nu meer dan ooit.
Misschien moeten we het hoofd van het Openbare Ministerie raadplegen.
Hopelijk is dreigen met een aanklacht voor afpersing...
genoeg om die slet het zwijgen op te leggen.
Ik moet ophangen.
Christine.
Ik kan niet wachten tot het in de krant komt.
Moet ik nog eens nalezen? Een paar sappige details erbij?
Heeft Alan je niets gezegd? - Sorry, nog geen kans gehad, baas.
We trekken het verhaal terug. - Wat?
Het is het risico niet waard.
Waarom? - Je hebt jezelf in nesten gewerkt.
Met welk recht vertel je in die kantoren dat ik een leugenaar ben?
Beter dan dat je duizenden moet betalen...
om een lasterzaak te verdedigen. Of afpersing.
Je denkt enkel aan mij, nietwaar Stephen? - Ja, maar dat wil je niet geloven.
Jack Profumo is multimiljonair. Hij heeft de beste advocaten van het land.
Dit is te hoog gegrepen, Christine.
Wie betrok me hierin, om te beginnen? Jij.
Schatje, het is maar geld. - Nee, niet dat weer.
Ik heb het gehad met jou.
Met jullie allemaal. Jullie zijn allemaal gelijk.
Goed gedaan, Ward.
Ze kostten £8 en nog heb ik blaren.
Ik dacht dat je naar je moeder was. - Ik heb me bedacht.
Goddank kijkt niemand naar je voeten.
Behalve Stephen. Misschien duw ik ze wel in zijn brievenbus.
Zwijg over Stephen.
Ik zei toch dat je hem niet kunt vertrouwen.
Stephen denkt alleen aan wat goed is voor Stephen.
Laat de Sunday Mirror maar verrekken.
Na Johnny's proces, zullen de kranten voor je vechten.
Dan kun je zelf je prijs bepalen. - Was het maar voorbij.
Als Johnny naar me kijkt zoals op de hoorzitting...
Ik heb je gezegd niet te kijken.
Verdorie, Mand, je had kapster kunnen worden.
Van al dat staan krijg je spataders.
Maar morgen zie je er alvast geweldig uit.
Blijven lachen.
Christine. Telefoon.
Het is een man. Niet Lucky.
Hallo?
Hallo, met Christine.
Pas maar op, teef. Je hebt je land verraden.
Wees voorzichtig met wat je morgen in de rechtszaal zegt.
Waar ga je naartoe? Chris.
Er moet nog haarlak op.
Ik heb iets nodig tegen de zenuwen.
Is Darrell hier?
Darrell. Wat heb je voor mij? - Voor jou niets, meisje.
Nee? Ik heb geld voor de verandering.
Ik moet je nog iets van de laatste keer.
Ga terug naar de West End, Chrissie.
Wat is er?
Is het vanwege Lucky? Heeft hij druk gezet?
Lucky is een vriend. Johnny ook.
Heb je hem al bezocht, sinds hij in Brixton zit?
Hij wilde me doodschieten. - Je bent gek.
Waarom moet hij voorkomen, denk je?
Lucky zegt dat je Johnny behekste, zoals je bij hem probeerde.
Hij houdt van je.
Slaan is een rare manier om dat te tonen. - Anders ben je zo weg uit Notting Hill.
En toch kom je altijd terug.
Waarom, Christine? Waarom blijf je nooit?
Iedereen kijkt naar een blank meisje met een zwarte kerel.
Denk je dat zoiets goed aanvoelt? De scheldnamen die ze roepen?
Wie hier kent ze niet?
Was Edgecombe anders? Als dat de reden is warom we niet samen kunnen zijn.
Blanke met zwarte.
Je denkt niet na. Je verandert je verhaal. Hoe weet een man wat hij aan je heeft?
Ik verander mijn verhaal niet. Ik probeerde je te vertellen...
vriendelijk te vragen om me met rust te laten, maar dat werkte niet.
Je gaf niets om scheldnamen bij hem, waarom wel toen je bij mij was?
Waarom jij en Edgecombe?
Dat weet ik niet. - Ze weet het niet.
Ze weet niet wat ze wil.
Verdraai niet wat ik zeg. Dat doe je altijd.
Ik wilde bij Johnny zijn. Begrepen? Ik wil niet bij jou zijn.
Wat doe je me aan, Christine?
Wat doe je me aan?
Waarom zit je in mijn hoofd?
Je kunt maar beter gaan.
Ik kon nergens meer naartoe.
Niet naar Notting Hill, niet naar Stephen.
Hoeveel, liefje? - Weg, walgelijke ouwe lul...
of ik bel de politie. Vooruit. Scheer je weg.
Het is nergens meer veilig.
Ben je zeker, Chrissie? Je kunt in de problemen komen.
Heel zeker.
Mr John Edgecombe stond vandaag in Old Bailey terecht voor moordpoging.
Een onverwachte wending was dat de hoofdgetuige ten laste...
het twintig jarige model, Christine Keeler niet kwam opdagen op het proces.
De autoriteiten konden ms Keeler niet contacteren.
Men weet niet waar ze verblijft.
Mr Edgecombe wordt beschuldigd...
Wanneer word ik voorgeleid?
Mag ik wat informatie?
Waar is Christine, Mandy? - Geen idee. Sorry, jongens.
Getuig jij vandaag tegen mr Edgecombe? - Daarvoor ben ik hier.
Ik doe altijd wat me gevraagd wordt. Jullie kennen me.
Denk je dat gerechtigheid zal geschieden, Lucky?
Nee, dat denk in niet. Niet zonder Christine.
Zij is verantwoordelijk, niet Edgecombe. - Heb je Johnny gezien?
Hij sneed me. Je kunt dat zien.
Maar ik heb te doen met hem, echt waar.
Hij deed het voor Christine. Ik weet hoe sterke gevoelens aanvoelen.
De rechter besloot verder te gaan.
Hoezo? Zonder Christine?
Kan dat? - Het is ongebruikelijk...
aangezien ms Keeler de kroongetuige ten laste is.
Maar het betekent dat de zaak tegen jou erg dunnetjes wordt, mr Edgecombe.
Uw advocaat heeft er alle vertrouwen in. Het is goed nieuws.
Het is lang geleden dat ik dat nog kreeg.
Zullen we?
Misschien dacht Christine al die tijd toch aan mij...
en wil ze me niet opgesloten zien.
Ik heb het nooit begrepen. Zoals ze omsloeg.
Ze wist wat ik voor haar voelde. Ik zeg het je, die teef is gestoord.
Je weet nooit wat ze zal doen.
Wat is dit?
Heb je de premier je ontslag aangeboden? - Nee, natuurlijk niet.
Dat is het gebruikelijke geklets. Vee, hoe kun je dat denken.
Je weet hoe Beaverbrook de premier haat.
Het is een pathetische poging om de boel op te jutten.
Sexy meisje, vind je niet?
Als je daarop valt. - In godsnaam. Waarom doe je zo preuts?
Het is een sexy meisje. Geef toe.
Hebben wij elkaar niet...?
Is dat één van de meisjes die we op Cliveden hebben ontmoet?
Dat zou ik echt niet weten.
Ik klaag hen allemaal aan, Martin.
Ik ben wellicht niet zo rijk als Beaverbrook, maar rijk genoeg.
Ze zullen de dag nog betreuren. Ik val nog liever dood...
dan dat de Express of de Mirror bepalen hoe we het land moeten leiden.
Ensceneerden ze niet zelf de verdwijning ten behoeve van de oplage?
Vind je de timing niet vreemd? - Ja, heel vreemd.
Weet je Jack, er is een denkpiste...
dat jij dat probleempje zelf uit de weg geruimd hebt.
Doe niet belachelijk.
Jazeker.
Mr Ward. - Goedemorgen.
Weet jij waar ms Keeler is? - Ik kan niets zeggen over ms Keeler.
Voor zover ik weet stelt ze het extreem goed...
en weet ze niet wat haar verdwijning doet.
Waarom was ze niet in de rechtszaal? - Nog een fijne dag, heren.
Kun je niets meer vertellen? Wat dan ook.
Voorzitter van de jury, wat zegt u op de eerste aanklacht...
slagen met de intentie op zwaar letsel? - Wij vinden de verdachte niet schuldig.
Op de tweede aanklacht, schieten met de intentie om te doden?
Niet schuldig.
Op de derde aanklacht...
schieten met de intentie om zwaar te verwonden?
Niet schuldig.
Aanklacht vier, bezit van een vuurwapen met de intentie een leven te bedreigen?
Daarvoor vinden we de beklaagde schuldig.
Zeven jaar.
Zeven jaar omdat ik een pistool op zak had.
Ik werd erin geluisd.
Laat mijn advocaat komen. Ik wil in beroep gaan.
Kwam Johnny vrij? - Kijk zelf maar.
Zeven jaar? Hoe kan dat als ik er niet was om te zeggen wat er gebeurde?
Hij had het geweer.
Hij komt niet vrij voor 1970.
Ik dacht dat hij maximum een paar jaar zou krijgen.
O, mijn God.
God, Paul, ik sta in alle kranten.
Wat had je gedacht? Jij bent het verhaal, Chrissie.
Het enige verhaal.
Stephen, praat met de Mirror. - Ik weet het.
Ik dacht dat hij met hen praatte om mijn verhaal terug te trekken.
Alles draait rond hem.
De smeerlap.
In een wereld die complexer wordt en wreder...
is vriendschap blijkbaar een lelijk woord en menselijke goedheid, een misdaad.
Stephen heeft een heel overtuigend punt.
Het is tenslotte de rioolpers. - Je weet wat ik van hem dacht.
Hij is een goed mens en eerbaar. - Hij is walgelijk.
Ik walg van hem. Ik huiver van hem.
Jouw vrijgezellenloyaliteit.
Hij ging er prat op dat hij ons bij elkaar bracht.
Alsof ik één van zijn meisjes was. - Dat heeft Stephen nooit...
Voor velen is de catwalk in Parijs hetzelfde als een bordeel in Soho...
en ben ik gewoon één van zijn modellen. Dat dacht je moeder ook altijd.
Jij hebt me gekocht. Dit bevestigt het alleen maar.
Nee, schat.
Ik heb medelijden met Christine. Haar leven was zo veelbelovend...
maar ze was zo doof voor mijn raad...
dat het dwaas was te spelen met de hartstocht...
van haar aantrekkelijke maar primitieve bewonderaars.
Jezus.
Jack wordt zelfs niet vermeld. Mand wel.
Rond die tijd begon Christine geheime namiddagen door te brengen...
met een heel bekend man.
De advocaten van Profumo zitten erop. Ze zijn bang dat hij hen zal aanklagen.
Jack is dus veilig, maar ze mogen vanalles verzinnen over mij?
Je begrijpt het echt niet, Chrissie. Ik zei toch, jij bent het enige verhaal.
De kranten willen jou. Dat is allemaal bladvulling.
Hoe langer je wegblijft, hoe meer ze het zullen willen.
En hoe meer ze zullen betalen.
Maar vind je niet...
Moeilijk te krijgen zijn is je stijl niet, maar het is cool. Geloof me.
Wat ben je aan te doen?
Naamlabels voor school. Ik kan beter bezig blijven.
Nanny kan die maken. - Natuurlijk kan ze dat, Jack.
Ze hebben geen namen genoemd.
Een prominent minister met een bekende actrice als vrouw?
Waarom ons adres er niet bij? - Niets daarvan is waar.
Dat over de Rus en een veiligheidsrisico zijn nonsens.
Je kent die meisjes...
ze kunnen amper een gesprek voeren. - Daar zijn ze ook niet voor gewild.
Of vertel jij het maar. - Ik zweer het je, Val.
Ik weet dat ik in het verleden...
Dat maakt het allemaal zo oneerlijk. Ik word besmeurd door Wards leugens.
Iedereen weet hoe hij is. Die kerel heeft verbale diarree.
Hoe dan ook. Ofwel geloof je me, ofwel niet.
De auto wacht om me naar de Kamer te brengen.
Alsjeblieft Vee, praat niet met journalisten.
Geloof het of niet, maar ik ben geen volslagen idioot.
George, je weet dat ik je hierin steun...
maar we moeten er aandacht aan besteden.
Ik heb voor niets anders aandacht.
Profumo neukt duidelijk in het rond.
Laat ons eerlijk zijn, dat deed de helft van ons...
waaronder jij ook, wellicht. Ik wil het niet horen.
Ik bedoel, als we de Torries willen verslaan met seks...
kan dat in ons gezicht ontploffen.
We moeten hen vanuit een andere hoek aanpakken.
Ik heb lang genoeg gewacht.
George. - Ik zie je in de Kamer.
Hou je van dansen? - Jawel.
Kunnen we ergens in de buurt gaan dansen? - Ik weet iets, hier vlakbij.
Je moet pakken, Chris. We moeten een vlucht halen.
We zouden toch een paar dagen blijven. - De plannen zijn veranderd.
Waarheen? - Madrid.
Wat is er in Madrid? - Een vlucht naar Parijs, dan naar Londen.
Daarna meer geld dan in je stoutste dromen.
Vergeet een huis voor je moeder. Met het geld waar ze nu over praten...
koop je één voor haar, één voor jou en dan nog een paar.
Je hoeft je nooit nog zorgen te maken.
Hoelang hebben we nog?
Kom mee.
Er is geen eerbaar lid in de Kamer of journalist in de persgalerij...
die de afgelopen dagen de geruchten niet gehoord heeft...
over een regeringslid...
die zelfs het fatsoen niet had om te komen opdagen.
Ik gebruik mijn rechtmatig privilege als lid van het Lagerhuis...
om de minister van Binnenlandse Zaken te vragen in de spreekstoel te komen...
Hij kent de geruchten over ms Keeler en een Kamerlid...
en ontkent categoriek in naam van de regering, de waarheid ervan.
Christine.
Mijn eerbare vriend, lid uit Dudley...
is vastbesloten om die geruchten uit te vergroten.
En waar dragen ze toe bij?
Een minister heeft zogezegd iets gehad met een extreem mooi meisje.
Ik zou denken dat zoiets eerder een reden was voor gelukwensen.
Mijn eerbare en geleerde vriend zegt, als het een simpel geval is...
van een minister die betrapt werd met een mooi meisje...
proficiat daarvoor.
Maar wat als er iets anders is, van veel groter belang?
Wat als belemmering van de rechtsgang aan de gang is?
De pers vraagt zich momenteel af waar ms Christine Keeler naartoe is.
De vermiste escortdame, de verdwenen getuige.
De eerbare dame zal ons zeker kunnen vertellen...
waar dat gerucht vandaan komt, tenzij van haar.
Ik heb het in geen enkele krant gelezen.
Het werd nergens gesuggereerd, tot deze avond.
Ga weg. Ze zit bij de Express.
Ik kan alleen zeggen dat mijn eerbare en geleerde vriend...
de enige in de Kamer is, misschien wel in het land...
die daar niets over heeft gehoord.
Samenzwering tot stilzwijgen kan voordelig zijn voor hooggeplaatsten...
maar niet voor het algemene belang.
De pers heeft haar gebreken. Net zoals wij.
De pers heeft een rol. Net zoals wij.
De pers begaat schandalen. Dat doet de regering ook.
Jack, wakker worden. Je moet wakker worden.
Waarom? - Telefoon.
Hallo. - Jack, met Martin. We moeten je spreken.
Martin, wat scheelt er? - We sturen een auto.
Wanneer?
Weet jij waar ze is, Jack? - Geen idee.
We moeten drastisch optreden. We stellen een verklaring op.
Jij legt die morgen af in de Kamer. - Vandaag.
Inderdaad.
Wigg, de smeerlap heeft het al maanden op me gemunt.
Samen met Castle. Het zijn complete verzinsels.
Er is een soort samenzwering of een lek in de beveiliging. Het is belachelijk.
Dat kan, maar we moeten het stoppen, voordat Labour ons helemaal afbreekt.
Heb je met de premier gesproken?
Hij wil de verklaring zien, als we er klaar mee zijn.
De brief die vermeld wordt in de krant...
daarin noem je dat meisje lieveling. - Ze hebben die brief niet.
Mijn vrouw is actrice, in godsnaam. Iedereen is een lieveling.
Voor de laatste keer, Jack, heb je haar geneukt?
Nee.
Bedankt.
Ik kan niet meer naar de flat komen, schat. Het is te riskant.
Vanwege je baan? - Ja...
bij manier van spreken.
Het moet geweldig zijn om zo belangrijk te zijn.
Je bent een lief meisje.
Misschien kan ik je ergens onderbrengen. Weg van Ward.
Ik woon graag bij Stephen. We hebben veel plezier.
Trouwens, ik word eenzaam als ik alleen ben.
Ik ben het gewoon om bij mensen te zijn, dat is alles.
Ja, ik ook.
Openbare school. Het leger.
Het is lastig.
Ja, een bed is geschikter.
Voor je kousen.
Ik wil niet... - Of je moeder.
Bedankt.
Tot later? - Tot ziens, lieveling.
Als je advocaat, heb ik hier vrede mee.
Wettelijk gesproken.
Moet het over dat meisje gaan? Het klinkt zo verdomd goedkoop.
Ja, absoluut Jack.
Dit is mijn laatste kans...
als vertegenwoordiger van de wet en als je vriend.
De Kamer zal dit aanvaarden als je eigen verklaring, zonder meer.
Als ook maar iets daarin niet waar is en je liegt tegen de Kamer...
sta je open voor afpersing, voor de rest van je leven...
en schendt je één van de hoogste instellingen in dit land...
en bega je een zeer eerloze daad.
Dan heb ik niets te vrezen.
Over een paar uur gaan we naar het vliegveld.
Vanavond zijn we terug in Londen.
Maak je geen zorgen, alles is geregeld.
Alles loopt heel vlotjes.
Laat de studio maar klaar maken. Laat haar maar over aan mij.
Als ik zeg spring, vraagt ze hoe hoog.
Veel geluk.
De Express plaatst je in een gepast hotel in Londen.
Je moeder is er al. - Mijn moeder?
Maak je geen zorgen, een aparte kamer. Ze heeft een contract.
Met haar invalshoek, kan ze net zo goed zelf wat verdienen.
Dit is enkel het begin, Chrissie. Je kunt vragen wat je wilt.
Vergeet die duizend van de Mirror. Het gaat nu over duizenden, tienduizenden.
Vijfentwintig procent.
Sorry?
Het is niet eerlijk dat jij de helft krijgt.
25% van wat ik krijg. Dat klinkt redelijker.
Kalm aan, je kunt niet zomaar een bedrag noemen.
Dat deed jij wel.
Het is mijn leven dat je verkoopt.
Als het je niet aanstaat, vind ik wel een andere manager.
Ik heb alles voor jou gedaan. Zonder mij stond je hier niet.
Laat me los.
Nu.
Goed dan.
Vijfentwintig is goed. We willen geen ruzie.
Mijnheer de Voorzitter, ik wil een persoonlijke verklaring afleggen...
over de verdwijning van ms Christine Keeler.
Ik zag ms Keeler voor het laatst in december 1961.
Daarna heb ik haar niet meer gezien.
Elke suggestie dat ik hoe dan ook verantwoordelijk was voor...
of betrokken was bij de afwezigheid van ms Keeler...
op het proces van mr John Edgecombe in Old Bailey...
is volledig onwaar.
Mijn vrouw en ik hebben ms Keeler voor het eerst ontmoet in juli 1961...
op een feestje in Cliveden.
Tussen de aanwezige gasten was er dr. Stephen Ward...
die mijn vrouw en ik al vaag kenden en mr Yevgeny Ivanov...
een attaché van de Russische ambassade.
De enige andere keer dat zowel ik als mijn vrouw mr Ivanov zagen...
was op een officiële receptie in de Russische ambassade.
Zowel ik als mijn vrouw hadden een doorlopende uitnodiging...
om dr. Ward in zijn huis te bezoeken.
Tussen juli en december 1961, heb ik ms Keeler een paar keer ontmoet...
in de flat van dr. Ward, toen ik hem en zijn vrienden bezocht.
Ms Keeler en ik stonden op vriendschappelijke voet.
Er was helemaal niets ongepast in mijn relatie met juffrouw Keeler.
Ik zal niet aarzelen om te dagvaarden voor laster en smaad...
mochten er schandalige aantijgingen worden gemaakt of herhaald...
buiten deze Kamer.
Meneer? - Een reactie, meneer?
Je hebt het goed gedaan.
Nooit was ik trotser op je.
Verdomme.
Geef het niet zomaar weg.
Beperk je voorlopig tot wat Profumo zei: Er is niets gebeurd.
Daar gaan we dan. Geniet ervan.
Christine.
Ga je mr Profumo bezoeken, terwijl je hier bent?
Christine heeft niets te zeggen. Jullie zullen de details zondag lezen.
Wat mr Profumo zei, is correct.
Ik ben niet meer in zijn gezelschap geweest sinds 1961.
Nog eentje, alsjeblieft. Christine.
En opeens was ik iemand anders.
Inderdaad een heel belangrijk persoon.
Hier zit jij. Deze heer zal voor je zorgen.
Ik moet even telefoneren. - Naar wie?
Maak je geen zorgen. Ga je maar opfrissen.
Bestel wat je wil. Laat het op de kamer zetten. Ik ben zo terug.
Dag, ma.
Je hebt een kleurtje gekregen.
Je neus zal vervellen. - Dat hoef je niet te doen, ma.
Dat weet ik , dat doen ze voor je. Dagelijks, Chris.
Ik voel me als de koningin.
Ik laat je bad vullen. Je zult wel moe zijn.
Bedankt.
Hallo?
Proficiat, schatje.
Jij bent de beroemdste vrouw in Engeland.
God, Stephen. Jij hebt lef zeg.
Waarom zou ik met je praten, na alles wat je deed.
Hoe weet je dat ik al die tijd niet in jouw belang heb gewerkt?
Omdat dat niet zo is.
Wie betaalde de rekeningen in Spanje, denk je?
Dat was Paul, hij inde een cheque.
Wat bedoel je? Beweer je dat jij dat was?
Daar kan ik me niet over uitspreken.
Zoals ik altijd zei:
in het leven moet het je doel zijn om er alles uit te halen.
Kijk rond je, schatje.
Heb ik niet altijd gezegd dat je het ver zou schoppen?
Hoe voelt dat aan?
Ik weet het niet.
Het voelt niet echt aan.
Het voelt aan als een droom.
Ik was mezelf niet meer, de haveloze Chris uit Wraysbury.
Ik was Christine Keeler.
Misschien is een nachtmerrie niet meer dan een droom die uitkomt.
Mijn nachtmerrie en die van Stephen stonden op het punt te beginnen.