Kunnen familieruzies invloed gehad hebben op wat gisteren gebeurd is?
Wil je iets komen drinken voor mijn verjaardag?
Jij bent ook een deel van de familie.
Laat de vrouw die de foto stuurde me vertellen dat je haar niet geneukt hebt.
Aanzienlijk aantal ontslagnames? Zeg maar keiharde ontslagen.
Hou je nog van Carla? - In godsnaam, Nat. Ik hou van jou.
Ik ben niet zwanger. Ik heb gelogen.
Je lijkt een stuk rustiger.
Ik ga naar een soort therapeut. Ik voel me een ander mens.
Mr en Mrs Kinneally? Sorry voor het wachten.
Op de overlijdensakte van zijn vrouw staat: Doodsoorzaak overdosis.
Hoe heet z'n dochter die in Spanje woont?
Heb je al een foto van haar gezien? - Jake, doe niet zo achterdochtig.
Ik ga nergens heen.
Mark en ik gaan zes weken naar India, als verjaardagscadeau.
Je komt net uit het ziekenhuis. En als je nog een aanval krijgt?
Lees dit: Dr Kinneally heeft financieel voordeel bij de dood van z'n vrouw.
Daarmee zegt ze eigenlijk dat hij zijn vrouw heeft vermoord.
Als de oudste voelde ik de verantwoordelijkheid...
voor ma te zorgen nadat pa was overleden.
Vond je dat ze te snel hertrouwd was? - Nee. Helemaal niet.
Toen kon niemand weten...
dat het zo afschuwelijk zou aflopen.
Niet te geloven dat ik zo lang sliep. - Mooi. Kennelijk had je het nodig.
Over een paar dagen kijken we uit over de Indische Oceaan.
Helen stuurde een sms. Ze vraagt me op de koffie straks.
Ze is niet naar haar werk. - Ziek?
Nee, ze wil alleen even kletsen.
Ik denk dat het niet helemaal goed zit tussen haar en George.
Ma, de redder in de nood.
Eigenlijk vraagt Helen nooit wat.
Geen hulp, geen raad, geen geld.
Dus, als ze contact opneemt is er wel iets aan de hand.
Ik ga nog vlug even naar de stad...
om de rest van de boodschappen voor de vakantie te halen. Oké?
Laten we het niet teveel opblazen en proberen rustig te blijven...
zodat ze niet boos wordt. - Dat wordt ze toch.
Ja, maar als wij rustig blijven, Jake... - Ik ben rustig.
..en haar duidelijk maken dat we haar steunen.
Oké, succes allemaal.
Hallo ma. Fijn dat je er bent.
Hallo.
Hoi. - Hallo.
Dag ma. - Wat is er aan de hand?
Ben ik iemands verjaardag vergeten? - Nee hoor.
Alles goed?
Min of meer. - Eigenlijk niet.
Wil je koffie?
Waarom zijn jullie niet gaan werken?
Je weet dat we ons een beetje zorgen maakten over je gezondheid...
en over Mark. - Nee hé...
Echt? - Luister even ma, alsjeblieft.
We hebben Mark nagetrokken. - Wat?
Enkel zijn achtergrond gegoogeld.
En we zijn erachter gekomen... - Ja?
Het blijkt dat zijn eerste vrouw zelfmoord pleegde.
Ze pleegde zelfmoord, ma.
Dat heeft hij ons niet verteld, hé? - Nee.
Uiteraard is er een onderzoek geweest.
Er is twijfel geweest of...
Mark iets te maken had met haar dood.
Ma, je mag niet met hem naar India.
Laat het haar even lezen. - Het is gewoon niet veilig.
We zouden het onszelf nooit vergeven als we niets hadden gezegd.
Het risico is te groot, vind je dat ook niet, ma?
Ik weet dit allemaal al.
Hij vertelt het niet aan iedereen. Maar mij heeft hij het wel verteld.
Natuurlijk vertelde hij me dat. Al heel lang geleden.
Ze was depressief.
Ze werd daar een aantal keren voor opgenomen.
Ze probeerde zelfmoord te plegen en hij redde haar.
Toen het haar uiteindelijk toch lukte...
ondervroeg de politie hem. Dat is routine in zo'n geval.
Dat betekent niet dat hij ermee te maken had.
Hij voelde zich gekrenkt.
Wat was die heisa tijdens het onderzoek?
Volgens een vrouw in de rechtbank was ze helemaal niet depressief.
Ze kon zich heel goed groot houden.
Mark was waarschijnlijk de enige die wist hoe ziek ze was.
Kunnen wij en jij zeker weten dat hij de waarheid vertelt?
De politie deed grondig onderzoek.
Ook de lijkschouwer zei dat hij onschuldig was. Dat staat daar ook.
Ma, moeten we voor de volledigheid...
geen contact opnemen met die vrouw? - Nee.
Ik wil het er verder ook niet meer met jullie over hebben.
Jullie mogen Mark kennelijk niet. Of jullie vertrouwen hem niet.
Nee, ma. We maken ons heel veel zorgen dat hij...
..me gaat vermoorden?
Jezus.
Ik ga nu want ik wil hierover geen ruzie met jullie.
Ach ma, komaan... - Nee. Ik ga.
Ik wil een fijne verjaardag, een fijne vakantie...
en een fijn huwelijk met Mark.
Hopelijk met de zegen van mijn kinderen?
Willen jullie...
kunnen jullie dat opbrengen voor mij?
Dat ging lekker.
Viv? Lieve schat, wat is er? - Ik voel me...
Alles goed met je? Wacht even. - Ik voel me...
Kom maar. - Ik voel me een beetje...
Het is al elf uur.
Thee.
Hoorde ik net oma's stem? Ja, ze kwam een kop koffie drinken.
Vertelde je dat papa naar zijn zus is? - Nee, ik wil haar niet ongerust maken.
Ik vertel het haar wel als ze terugkomt van vakantie.
Hopelijk is hij dan al terug en wordt alles weer normaal.
Ma...
normaal was ook niet echt goed, hé?
Normaal was de reden dat hij weg ging.
Gisteravond kreeg ik een berichtje. Hij zei niets over naar huis komen.
Ik probeerde hem gisteren de hele dag te bereiken. Vandaag doe ik dat weer.
Ma, je moet ophouden zo tegen hem tekeer te gaan...
en je mag ook niet meer zoveel drinken.
De thee is bijna klaar.
Alsjeblieft.
Dank je.
Toen ik bij de Eerste Hulp werkte, hadden we vaak flauwgevallen mensen.
Ik viel in m'n hele leven nog nooit flauw.
Enkel een keer toen ik zwanger was van Natalie. Dat weet ik nog.
Geen idee waarom dat nu weer gebeurt.
Zo vertelt je lichaam dat er iets niet goed is, denk ik.
Ja, maar wat dan? Ik voel me niet gespannen, of zo.
Misschien een heel klein beetje. - Je hebt ook veel aan je hoofd.
Jij was er altijd voor me als ik je nodig had, Mary.
Bedankt. - Jij ook voor mij.
Daar ben ik niet zo zeker van.
Wie bracht me met de baby naar het ziekenhuis...
en bleef de hele nacht bij me?
Wie bracht me weer naar huis, toen...
toen alles achter de rug was.
Ik zal er altijd voor je zijn, Viv. Geen punt.
Dat weet ik.
Je wilt toch niet dat zoiets je in India overkomt.
Zeker niet. - Je hebt wel een dokter bij je.
Viv, luister niet naar wat je kinderen zeggen...
over hem, z'n vrouw en al die onzin. - Nee?
Nee. Als jij hem maar gelooft.
Als jij hem maar vertrouwt.
Papa... - Ja?
Als we naar Disneyland gaan...
gaat mama dan ook mee?
Misschien.
Dat was een heel goede vraag.
Viv?
Wat ben jij aan het doen?
Klopt het dat je de dag van het feest op je werk onder grote druk stond?
Wat? Ik bedoel waarom is dat...
Ik probeer alleen een beeld te krijgen van wat mensen deden...
en wat hun gemoedstoestand was die bewuste dag.
We hebben nu eenmaal zo onze emoties, toch?
Ik ben zoals gewoonlijk naar m'n werk gegaan.
Dag Julianne. Wat scheelt er?
Ga zitten. - Dank je.
De advocaat van Meera Kapoor heeft gebeld.
Ze spannen een zaak aan vanwege onrechtmatig ontslag.
Wat? In godsnaam.
Ze heeft toch geen poot om op te staan?
En ze dreigen ook met een zaak tegen jou persoonlijk.
Wegens intimidatie.
Tegen mij? - Je bent blijkbaar bij haar thuis geweest.
Eigenlijk stalkt zij mij en m'n hele familie.
Sorry, Helen, maar ze heeft ook een aantal foto's van jou...
die ze van het social media account van je dochter haalde.
Wat?
En ik vrees dat ze er nog meer heeft.
De meeste hebben te maken met alcoholgebruik.
En ze dreigt ermee naar de krant te gaan.
Dus ze perst ons af, zeg maar?
In de loop van de jaren verzamel je van alles als dokter.
Je leert om goed voorbereid te zijn.
Vooral als je op reis gaat.
Viv, we moeten dit uitpraten.
Want als we er niet over praten... - Ik weet het.
..is dit huwelijk al mislukt voordat het is begonnen.
Als we elkaar niet vertrouwen.
Ik vertrouw je wel. Alleen... - De kinderen niet.
Dat heb ik al zo gevoeld vanaf de eerste dag.
Nog voor ze ook maar iets wisten over Charlotte's dood.
Dat is niet waar. - Toch wel, Viv.
Denk je dat ik uitkijk naar vanavond, wetend hoe ze over me denken?
Ik zou er wel mee om kunnen en ook met hen.
Het enige wat ik niet aan zou kunnen, is dat jij me niet vertrouwt.
Je weet toch wel...
dat ik Terry vertrouwde en dat hij al die jaren tegen me heeft gelogen?
Dus het is logisch...
Viv, ik ben Terry niet.
Maar...
ik heb genoeg van achterdocht en roddels...
en gefluister achter m'n rug.
Waarom denk je dat ik naar hier verhuisde?
Ik was er zelfs niet toen Charlotte stierf. Ik was bij mijn dochter.
Als je me niet honderd procent vertrouwt, Viv...
is dat voor mij een reden om ermee te stoppen.
Ik hou van je.
Ik vertrouw je.
Natuurlijk wel.
Wat zullen we doen?
Het bestuur vergaderde een paar keer toen jij met verlof was...
Sprak je met de advocaten?
..en we denken dat de beste manier om je hiertegen te beschermen, is...
dat je een stap terugdoet. - Wat?
We willen alleen voorkomen dat ze...
een lastercampagne tegen je begint en je naam door het slijk haalt.
Bedoel je ontslag nemen? - Het spijt me, Helen.
Ik weet hoe hard je hebt gewerkt en hoe betrokken je bent.
De beslissing ligt natuurlijk bij jou...
maar wij denken echt dat dit het beste is, toekomstgericht.
Voor de organisatie, voor onze patiënten...
en voor jou.
Wat doe je?
Even wat frisse lucht.
Kom je weer naar bed?
Ik denk...
Ik denk dat we hiermee moeten stoppen, nietwaar?
Het gaat nu de goede kant op met je huwelijk.
Dit is niet goed, nietwaar?
We wisten allebei dat het een keer zou stoppen.
Ik moet weer verhuizen. - Nee, doe niet zo gek.
Je kunt zolang blijven als nodig. - En de huur dan?
Maak je geen zorgen. Ik denk dat je nog krediet hebt.
Zo lang zul je hier niet meer zijn, denk ik.
Ik zal je missen.
Je kunt me niet zomaar laten zitten.
Het even laten weten en er dan vandoor gaan.
Ik ben woest op je, Nats. Ik keek zo uit naar de baby.
Ons kind. En dan ineens, pats.
Weg. - Ik weet het, sorry. Ik kon niet meer.
De enige persoon in mijn leven, die ik dacht te kunnen vertrouwen...
die aan mijn kant stond.
Vijf jaar en niets kon tussen ons in komen.
En maar wakker liggen en me afvragend wat tegen de meisjes te zeggen.
Hoe hen vertellen dat papa weggaat.
Er is moed voor nodig om te doen wat jij deed.
Schoon schip maken en ervandoor gaan.
Ik ben zo boos op je, Nats.
Maar ondanks alles...
hou ik nog steeds van je.
Ik zou wel gek zijn om een vrouw als jij te laten gaan.
Wat? - Ik ga van Carla scheiden.
Ik heb het al in gang gezet.
Ik wil dat jij mijn vrouw wordt.
Dag Miriam. - Dag Helen.
Sorry dat ik stoor. Ik vroeg me af...
zou ik George even kunnen spreken? - Natuurlijk.
Ik haal hem. - Dank je.
Ik heb je niet genoeg gewaardeerd.
Dat realiseer ik me.
En ik heb niet naar je geluisterd of niet goed, of onvoldoende.
Ik neem je niet kwalijk dat je bent weggegaan.
Ik had zo'n geluk je te hebben.
En ik hou van je...
zo ontzettend veel.
Zelfs dat kan ik niet zonder je van me weg te duwen.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Ik kan niet terugkomen.
Nog niet.
Het spijt me.
Ging je na je werk rechtstreeks naar je moeders feest?
Nee, ik ben me eerst thuis gaan omkleden.
Het was echt belangrijk voor haar, voor ma.
Het was haar zeventigste verjaardag. - Niet alleen dat. Ook was...
het was ons afscheid van haar...
voor ze naar India ging op huwelijksreis.
Het was bedoeld als het begin van een nieuw, mooi leven voor haar.
Dank u.
Sorry.
Oké, dit was echt de laatste keer.
Ik moet nu echt gaan.
Waar is m'n rok? - Op de bank.
Hallo?
Jake, ik kom Maddie's jasje ophalen.
Ze zeurt er al de hele tijd over. Ik...
Wat is dit? - Het is niet wat je denkt.
Wat is het dan wel?
Jij bent zo'n verdomde dwaas.
Leila...
- Laat me met rust Jake.
Het is uit.
Nats, dit wordt het huis van onze dromen.
Achter kunnen we dan een zwembad laten maken.
En dan natuurlijk de paarden.
Echt? - Dat had ik toch beloofd?
Dus doe ik dat ook. In ieder geval één om te beginnen.
Dan heb je ook wat te doen. Voor het werk zul je geen tijd hebben.
Ik werk graag. Ik zou het missen.
Hoe doet mijn vervangster het? - Slecht. Ze is nogal besluiteloos.
Maar ze leert het wel.
Zo niet zoek ik iemand anders. Ik red het wel.
En ze is tevens je chauffeur?
Ze is dus de hele dag bij je?
Ja. Doe niet zo raar, Nats.
Ik kan dit niet. - Wat? Nats.
Ik hing lampjes op. Opende wat flessen. Verder nog iets?
Geweldig, bedankt.
Morgen om deze tijd zitten we in het vliegtuig naar India.
Laten we nu eerst maar van vanavond genieten.
Ik weet zeker dat ze zich allemaal keurig zullen gedragen.
Ze was er altijd als eerste. Ze bedoelt het goed.
Vang jij haar even op. Ik kleed me ondertussen aan.
Dag Mary. Je ziet er anders uit.
Hoe gaat het, Mark? Een beetje moed aan het indrinken?
Maak je geen zorgen. Het is zo over. Ik breng Viv even vlug haar cadeau.
Ze is zich net aan het aankleden.
Vivien. Ik ben het maar.
Dag Mary. - Ogen dicht.
Ik wilde je het cadeau geven nu je alleen bent.
Ik heb het helaas niet ingepakt. - O jee.
Het is toch geen puppy, hé?
Even wachten.
Doe ze maar open.
O mijn God. Het is prachtig.
Er zitten lapjes in van kleren van alle kinderen.
Oh, Mary, wat moet dat veel werk zijn geweest.
Dank je wel.
Gelukkige verjaardag.
Dank je. Het is prachtig.
En jij ziet er ook heel mooi uit.
Is dat...? - Ja.
Ik heb hem wat korter gemaakt en de halslijn wat veranderd.
Daar komen ze aan.
Laten we hopen dat ze zich een beetje gedragen.
Nee, geef maar gewoon een hand... - Dag ma.
Gelukkige verjaardag.
Hallo, schat.
Is George niet mee?
Nee, hij heeft een verkoudheid. Zijn zus stak hem aan.
Dag Mary. Je ziet er fantastisch uit.
Gelukkige verjaardag. - Dank je.
Ik breng ze zo. - Bedankt voor de bloemen, Helen.
Kun je even een bord geven, Mark?
Heb je het ma al verteld van je werk? - Nee, niet vanavond.
Ik laat het eerst zelf even bezinken. Als me dat tenminste lukt.
Hoe is het met jou?
Wat?
Ik ben over tijd.
Nats. - Ja, de ironie van het lot.
Heb je al een test gedaan? - Nee, nog niet.
Ik moet nu echt een borrel hebben. - En ik ook.
Niks tegen Jake zeggen, hoor.
En ook niet tegen Mark, natuurlijk. - Nee.
Ik kan Mark niet in de ogen kijken. Jij?
Nee. Ik denk dat ma het hem heeft verteld.
Hij kijkt nogal schichtig. - Ja, heel schuldig.
Hallo.
Welkom op dit heel vreemde verjaardagsfeest.
Ja, maar grappig is het niet.
Heb je gedronken? - Hoezo? Jij?
Waarom sta je hier buiten?
Kom alsjeblieft binnen en doe sociaal. Probeer het toch.
Wat is dat? - Waar het op lijkt.
Sorry. Iets van vroeger. Ik was gestopt. Wat kan ik zeggen?
Dokters en verpleegsters zijn het ergst. - Je vertelde het me nooit.
Het kwam nooit aan bod.
Sorry, dat ik stoor. Ik kom even bijvullen.
Helemaal vol? - Nee, dank je, Mary.
Mark? - Graag.
O, je rookt.
Er is moed voor nodig om in de buurt van Vivien te roken.
Oké, vul de glazen.
Kom maar, Mary.
Ma, hier buiten. - Ze gaat speechen.
Oh, Mary...
Oké, ik wil alleen even zeggen...
gelukkige verjaardag voor...
een geweldige moeder. - Ja. Bravo.
Jij hebt ons de best mogelijk start gegeven in het leven.
Een fijn, veilig en liefhebbend gezin. Een prima plek om op te groeien.
En zelfs nu we volwassen zijn, ben je er nog altijd voor ons.
Altijd.
Waar we ook weer in verzeild raakten.
Ze is niet alleen een geweldige moeder, maar ze had ook nog haar salon.
Je bent dus een voorbeeld voor ons. Behalve het koken dan.
Gelukkig hebben jullie daarvoor Mary nog.
Ik voel me bevoorrecht om een deel van jullie gezin te zijn.
Dus, op jou, Vivien. - Van harte, voor de beste moeder.
Ik wil ook nog even wat zeggen.
Sorry, mag ik nog wat? Dank je.
Ik wil nog even wat over papa zeggen.
We kunnen niet ontkennen dat ook hij belangrijk was in ons gezin...
en dat we hem nog steeds missen. Want dat is wel zo.
We kunnen hem niet zo maar weggommen.
Hij was niet perfect, zoals je al zei...
maar hij was wel...
een heel goede vader voor ons drieën. - Ja, dat was hij zeker.
Op je vader. - Op Terry.
Op papa. - Ik hou van je, pa.
En ik wil nog even zeggen hoe trots ik op jullie ben.
Jullie drieën zijn de liefdes van mijn leven...
en het beste wat ik in mijn leven gepresteerd heb.
En dan wil ik ook Mark bedanken om met mij verder te willen.
Op jou, Viv...
en op je geweldig gezin.
Oh, jee.
Wat bedoel je daarmee, Mark? - Jake.
Nee, laat hem even uitpraten.
Als je iets wilt zeggen, zeg het me recht in m'n gezicht.
Ik ga niet net doen of we blij met je zijn. Want dat is niet zo.
Dat was inmiddels al duidelijk. Maar...
vergeef me de uitdrukking, dat gaat je geen kloten aan.
We maken ons enkel zorgen om ma.
Voor ma jou leerde kennen was ze nog geen dag in haar leven ziek.
Beschuldig je me soms? - Je bent toch dokter, dr Mark?
Jij kunt aan medicijnen geraken en ze toedienen.
Dat is een loze betichting. - Alsjeblieft hou op.
De politie deed onderzoek naar je en die vrouw in de rechtbank...
die van alles vertelde over je overleden vrouw.
Dat weten we, dat hebben we uitgezocht.
Ma. - Vivien.
Oh, mijn God. - Ma?
Laat mij naar haar kijken.
Haal wat water. - Ga weg.
Mark, ga weg. - Ik ben dokter.
Ze heeft een dokter nodig.
Blijf verdomme van haar af. - Idioot.
Jake.
Wat?
Natalie...
ga naar mama en zet haar op een stoel met de benen omhoog.
Helen, bel een ziekenwagen en zeg dat er een ongeluk is gebeurd.
Dat er een man gevallen is...
uitgegleden en van een balkon is gevallen.
Dit is niemands schuld want als Mark niet zoveel had gedronken...
was hij niet gevallen. Begrijpen jullie dat?
Jake, alles goed met je?
Kom.
Kom op.
Zo ja.
TE KOOP
Er zijn verwondingen aan het hoofd en blauwe plekken op het bovenlichaam.
Is er enig bewijs dat hij geduwd zou kunnen zijn?
Hij stond wellicht niet vast op de benen door de alcohol en diazepam.
Dat kan ik dus moeilijk zeggen.
Denkt u dat hij weer bij zal komen?
Het ziet er niet goed uit.
Alles goed, meisjes? - Hallo, Mary.
De zalm staat op. Goed dat jullie met de erwten zijn begonnen.
Ik ga even naar ma kijken.
Iedereen had het goed naar z'n zin.
Er was champagne, muziek, een paar speeches.
Maar volgens mij had niemand in de gaten hoeveel Mark had gedronken.
Hoe voel je je nu?
Prima.
Goed, ik kleed je even aan.
Helen neemt je na het eten weer mee naar het ziekenhuis.
Wat wil je aan? - Kies jij maar iets.
Mark stond op en wilde naar binnen gaan. Hij...
moet zijn evenwicht verloren zijn en is uitgegleden...
en over de balustrade gevallen.
Ik zag hoe Jake hem nog probeerde te pakken.
Maar hij stond te ver weg.
Dank je.
Kijk eens.
En toen hoorde ik achter me een geluid. Vivien was door de shock flauwgevallen.
En even...
wisten we niet wat we moesten doen.
Wat is er toen gebeurd?
Helen belde een ziekenauto en ik ben Mark gaan helpen.
Ik volgde ooit een EHBO cursus...
en dacht of hoopte dat ik hem zou kunnen helpen.
Ma.
Hoe was Mr Kinneally eraan toe toen je beneden kwam?
Hij was buiten bewustzijn.
En ik voelde geen pols.
Wat mooi.
En zo groot.
Ademde hij toen nog?
Nee.
Ik wist dat het belangrijk was dat hij voldoende zuurstof kreeg.
Dus heb ik hem mond-op-mond beademing gegeven.
Zal ik afruimen?
Oké.
Iedereen genoeg gehad? - Ja, dank je.
Had je ervaring met mond-op-mond beademing?
Een beetje maar dat was wel heel lang geleden.
Toch ben ik blijven doorgaan tot de ziekenauto er was.
Ik heb alles gedaan wat ik kon.
Alles...
wat ik kon.
Ik heb alles gedaan wat ik kon.
Alles...
wat ik kon.
Smakelijk iedereen.
Alles goed, ma?
We hebben Mark Kinneally's dochter in Spanje gevonden. Ze zit in het vliegtuig.
Dus ze bestaat wel echt?
Ja, ze hadden blijkbaar een heel goede band.
Laten we haar naar hier komen?
Nee.
Nee, laat haar maar naar het ziekenhuis gaan.
Het was per slot een ongeluk.
Ik kan hier niet meer tijd aan gaan besteden.
Ja, sir.
Welk effect had dit op het gezin?
Ze zijn verschrikkelijk geschrokken.
Het zal natuurlijk verschrikkelijk zijn voor Vivien als Mark het niet haalt.
Maar daar komt ze wel overheen.
Ze is namelijk erg sterk.
En trouwens, het goede is dat ik er ben voor haar.
Gewoon wij met z'n tweeën.
Nederlandse vertaling: CaMa Resync+aanpassingen: pvdc