Hallo. Kom binnen.
Wil je wat drinken?
Ja. - Ja?
Een kopje thee. - Thee?
Langs daar. - Langs hier?
Ja. - Prima.
Je hebt veel posters. - Jij niet?
Cool.
Ik denk niet dat cool het woord is dat men met mij associeert.
Wat dan wel? - Ik weet het niet.
Vervelend.
Onaangenaam.
Twistziek, zeker.
Zelfingenomen wellicht ook. Arrogant.
Frigide... - Hou op. Niemand zegt dat over je.
Mensen zeggen wel dat ik vervelend ben. - En dan?
Ze zeggen dat waarschijnlijk ook over mij.
Nee hoor. Niemand vindt je vervelend.
Verlegen mensen zijn niet vervelend. - Vind je me verlegen?
Gewoon omdat ik niet altijd mijn mening geef over alles...
Je geeft nergens je mening over.
Nooit.
Jij weet altijd wat je denkt. Zo ben ik niet.
Je weet toch wel wat je voelt? - Nee.
Daar heb ik eigenlijk moeite mee.
Ik kan ergens op terugkijken en...
bedenken hoe ik me toen voelde, maar...
op het moment zelf, heb ik nooit enig idee.
Hoe weet je dan wat je wilt? - Dat weet ik niet.
Meestal heb ik geen idee.
En nu?
Kunnen we nu onze kleren uittrekken? - Ja.
Jij ook.
Juist. Ja.
Het zit een beetje krap. - Ik denk het niet.
Sorry. - Komaan.
Mag ik je iets vragen? - Ja.
Het zijn niet echt mijn zaken.
Oké.
Doe je dit vaak?
Wat bedoel je met dit?
Na school bij meisjes thuis gaan en hen dan...
zo verleiden, of wat dan ook.
Denk je dit zoiets is?
Dat ik naar je thuis kom met een groots plan om je te verleiden?
Je zei dat je me leuk vond.
Maar dat geldt voor veel meisjes. - Geen idee.
Ik kwam niet naar je thuis met bijbedoelingen. Ik heb gewoon...
Ik vind het leuk om met je te praten.
Was het niet jij die mij verleidde? - Ik probeerde het.
Ik had niet gedacht dat het zou lukken. - Het lukte.
Er zijn veel knappere meisjes op school die je leuk vinden.
Is dat oké?
Ja, dat voelt goed.
Is dat goed? - Ja.
Heb jij een condoom? - Ja.
Wil je dat?
Ja. - Oké.
Is het je eerste keer? - Ja.
Is dat oké? - Ja, prima. Het is gewoon...
Als je wilt stoppen of zo, kunnen we...
uiteraard stoppen.
Ik betwijfel of ik dat wil.
Ik weet het, maar als het pijn doet of zo...
kunnen we stoppen. Het zal niet gênant zijn. Je zegt het maar.
Bedankt.
Ik vind je trouwens heel mooi.
Niet doen.
Gaat het?
Doet het pijn? - Een beetje.
Het is leuk. - Oké.
Waar ben jij mee bezig, Waldron? - Wat?
Je moeder was weg zaterdag.
Je verzweeg dat. Wat is er aan de hand?
Gewoon niet aan gedacht.
Je dacht niet aan de kans zat te worden in je vrije huis?
Dat is voor mij letterlijk onvoorstelbaar.
Wat deed je in de plaats daarvan? - Niets. Studeren.
Jezus, Waldron. Ik ben wanhopig. - Ja.
Ik ben niet te doen. - Echt niet, jij.
Connell, wil je dit uitdelen, alsjeblieft? - Ja.
Was het goed? - Ja.
Ja, het was klasse.
Herinner je je die voetbalwedstrijd nog? - Ja.
Ik zag je spelen.
En eerlijk gezegd...
je zag er zo knap uit.
Ik bleef maar denken aan hoezeer ik je seks wilde zien hebben.
Ik bedoel, daarom niet met mij.
Met eender wie.
Hoe goed het zou voelen.
Is dat echt raar?
Ja, dat is echt raar, Marianne.
Maar ik denk dat ik het begrijp.
Vind je het echt niet erg dat ik daar ben?
Waarom zou ik dat erg vinden?
Het is misschien een beetje raar voor jou.
Ik en al je vrienden samen in een nachtclub.
Ik kan me niet voorstellen dat jij loten verkoopt op een schoolfeest.
Karen vroeg het me.
Het zou nogal grof zijn een zeldzaam gebaar van vriendschap te weigeren.
Begrijpelijk.
Natuurlijk is het hele Debs-ding trouwens een grap.
Ik weet niet waarom ze het nog altijd doen.
Je kunt dat van elke patriarchale structuur in de wereld zeggen.
Ik hoop dat je het niet te moeilijk vindt om me te weerstaan.
Vind ik dat niet altijd?
Echt?
Je ziet er goed uit, Rachel.
Karen ook.
Wat een leuke persoonlijkheid.
Heel vrouwelijk.
Ze denkt allicht dat Waldron gevoelig en emotioneel is omdat hij nooit iets zegt.
Dacht je er ooit aan dat zelf te proberen, Rob?
Goed, jongens. Lekker snel, ja? - Ja.
Ik ben uitgehongerd.
Blijf daar niet lang binnen, oké? Ik moet naar huis.
Ga je later naar O'Brian, ja?
Zeg niet nee. - Komt goed.
Loempia's, ja? - Ja.
Hier? Ik wist niet dat je moeder bij de Sheridans werkte.
Ja, al een jaar of zo, denk ik. Waar heb je dat gehoord?
Alan vertelde het me. Ken je haar broer? - Ja.
Ben je er al geweest? - Een paar keer al.
Hoe ziet het er vanbinnen uit? - Groot uiteraard.
Hoe is Marianne in haar natuurlijke omgeving?
Ik weet het niet. Ik zie haar niet veel, dus...
Dus ze ziet jou als haar butler? - Dat betwijfel ik.
Je ma is toch haar dienstmeid?
Poetsvrouw. Ze is daar twee, drie keer per week.
Ik denk niet dat ze veel praten.
Heeft Marianne geen belletje om de aandacht te trekken?
Ze hadden geen loempia's. Ik heb chili-chips mee.
Goed. Bedankt.
Spring erin, jongens.
Is er iemand waar je een oogje op hebt op school?
Wat? - Ik zit nog letterlijk in je.
Hoe zit het met Rachel? - Waarom zeg je dat?
Zij is knap. Ze vindt je duidelijk leuk.
Ik heb echt geen sterke gevoelens voor haar.
Maar ze heeft een leuk gezicht. - Jij ook.
Waar denk je aan?
De universiteit.
Ik weet niet waarom ik rechten opschreef.
Waarom dacht ik dat het een goed idee was.
Jobs. - Ja.
Maar weet je, ik kan het niet visualiseren.
Ik zie mezelf niet met een das...
mensen veroordelen voor misdaden. Ik wist gewoon niet...
wat ik moest opschrijven.
Je moet veranderen naar Engels.
Meen je dat echt, of maak je een grapje? - Ik vind echt dat je dat moet doen.
Het is het enige vak waar je echt van geniet.
En je besteedt al je vrije tijd aan lezen.
Waar zou ik Engels studeren in Galway? - Je zou naar Trinity kunnen gaan.
Je bent er vrij zeker van dat je er binnengeraakt, hé?
Dan zitten we samen op de universiteit.
Ik wed dat je net doet alsof je me niet kent als we elkaar tegen het lijf lopen.
Sorry.
Ik zou nooit doen alsof ik je niet ken, Connell.
Zou je dat niet doen? - Nee.
Oké.
Dan schrijf ik Engels en Trinity op.
Echt? - Ja.
Wie geeft er nu om jobs?
Is de aanvraag klaar? - Ja. Bijna klaar.
Ik dien hem vanavond in.
Wil je thee?
Nee, dank je wel. - Alan, thee?
Ja. Doe maar.
Ik denk volgend weekend naar Wellington Road te gaan.
Goed.
De badkamer moet opnieuw worden betegeld.
Je mag de kleur kiezen...
want jij zult ernaar kijken. - Ja?
Bedankt. Dat zou ik leuk vinden.
Maar ik wil ook het lot niet tarten.
Misschien ga ik niet binnen. - Dat is niet de juiste houding.
Ja. - Nog een duwtje.
Ja.
Het is een heerlijke wandeling langs het kanaal, er vlakbij.
We fietsten er altijd langs, op weg naar de les.
Fietste je? - Inderdaad.
Op een echte fiets?
Alan? - Ik ga naar de kroeg.
Hou verdomme je kop.
Zing of je wordt gepakt.
Moet je hem zien.
Probeer het nu. Probeer jij het.
Marianne: Wat ben je aan het doen?
Een schaamteloze leugen. Oh ja, zeker weten.
Hou op. - En Karen?
Ze werd nog niet gevraagd. - Breng haar dan mee.
Nee, bedankt. Ik wacht op Rachel. - In je dromen, maat.
Zij hoopt op Waldron.
Ja, ik kan dat overnemen. Je zou het niet erg vinden, hé Waldron?
Tenzij ik de mooie Marianne Sheridan kan overhalen om met me mee te gaan.
Marianne, wil je met mij naar de Debs? - Nee.
Denk je dat je te goed bent voor mij? - Ja. Zo ongeveer.
Meen je dat? - Ja. Ik ben te goed voor je.
Je moet wanhopig zijn om met jou te gaan. - Echt?
Ja. - Oké.
Lelijke, borstloze teef.
Verdomme, man.
Dat doe je toch niet.
Gaat het?
Hoe was je weekend? - Goed.
Ik ging naar de kroeg.
Enkelen gingen nog naar het Spook, maar ik was vroeg thuis.
Waar gingen ze? - Het Spook. Het spookhuis.
Wat is dat?
Achter de school. Je weet wel, dat verlaten huis daar.
Nooit geweest?
Ik hing daar vroeger altijd rond. Ik dacht dat iedereen dat kende.
Ik niet.
Ik wil het zien. Kun je mij erheen brengen?
Zeker.
Hier naar boven.
Gaat het? - Ja.
Ik zou hier kunnen gaan liggen. En je zou met me kunnen doen wat je wilde.
Weet je dat?
Geef je me graag een ongemakkelijk gevoel?
Ik geef je geen enkel gevoel.
Ik zou je beter gewoon met rust laten.
Nee. Marianne, als je dat deed, zou ik...
Wat dan?
Wat bedoel je. Wil je me niet meer zien?
Ik zou het nogal vreemd vinden, want je lijkt ervan te genieten.
Kijk, het spijt me. Ik ben gewoon...
Ik weet niet hoe ik... Je maakt me onzeker...
als je zegt dat je niet meer met mij wilt optrekken.
Ik dacht dat je me leuk vond.
Ik vind je zeker leuk.
Als je dit niet meer wilde, zou ik van streek zijn.
Nu je het vraagt, ik zou niet gelukkig zijn, oké?
Je vindt het niet erg dat ik...
lelijk ben?
En borstloos dan.
Sorry dat ze dat tegen je zeiden.
Denk jij zo over mij?
Dat denken ze zelf niet eens.
Als Eric dacht dat hij kans maakte bij je, zou hij heel anders praten. Hij...
Hij denkt dat je op hem neerkijkt.
Ik zou je missen als je me niet meer wilde zien.
Zou je met me naar bed gaan missen? - Ja.
Heel erg.
Gaan we nu terug naar mijn huis? - Ja.
Bewerking van een bestaande vertaling: pvdc