SubTiel & Zn presenteren: The Luminaries S01E02: The Place You Return
Laten we hem op de bank leggen.
Leg me op de bank.
Het is zo fijn om je te zien.
Die heb ik nodig. -Je hebt meer dan genoeg gehad.
Zet jij de waterketel op, dan sluit ik af.
Doe ik. -Je bent een slechte waarzegster.
Je zag het niet aankomen, hè, Mrs Wells?
Inderdaad. Ik heb het niet gezien.
Heb je wel eens een goudklomp gezien?
Ik was aan een rivieroever en ik stapte op mijn schep.
Toen ik hem omhoog haalde, waren er verschillende kleurlagen...
dwars door het klei heen.
Dat zal ik nooit van mijn leven meer vergeten. Wie ben jij?
We hebben elkaar beneden ontmoet.
Een vriendin van Lydia. -Ik ben haar leerling.
Leerling?
O, leerling.
Hoe is dat zo gekomen? -M'n beurs werd gestolen. Al m'n geld.
Ik kon nergens anders heen. -Dat geloof ik niet.
Welk deel niet? -Er is vast wel iemand.
Nou, daar zijn we dan.
Heeft ze over onze ontmoeting verteld? -Niet nu, Crosbie.
Ik was een gokker en kwam hier om aan het rad te draaien.
Ik kende haar helemaal niet. Ik hoorde de muziek en ging naar binnen.
We maakten kennis, en ik zei: "Wat is de jackpot, Miss Greenway?'
Zij zei...
"Vanavond, Mr Wells...
is de jackpot...
mijn persoontje."
Het is heel erg laat.
Kom mee naar beneden. Dan laat ik het je zien. Kom mee.
Dat zei ze tegen iedereen als ze krap bij kas zat.
Ze dacht nooit te hoeven uit te betalen. Weet je waarom?
Het is doorgestoken kaart.
Hij hangt uit het lood.
Hoe hard je ook draait, je komt nooit op de pot.
De naald gaat er altijd net voorbij.
Behalve die avond.
Het was de eerste en enige keer dat dat gebeurde. Hij kwam erop.
Dus trouwde ze met me.
Genoeg. Dat is meer dan genoeg. Naar bed.
Hij heeft goud gevonden, Francis. Hij is rijk.
Waar bewaart hij het? -Het is onder z'n kussen.
Het is duizenden ponden aan goud.
Ik heb nog nooit zo veel geld gezien. Dit verandert alles.
Ik kreeg net een visioen. Jij wordt binnenkort denk ik beroofd.
Ik had dezelfde visioen, maar toen kreeg ik een beter idee.
Mr Carver. -Havenmeester.
Mevrouw.
Ik moet het je nageven, Mrs Wells. Je hebt ballen.
Vind je het waanzin? -Ja.
Je zal je van die vrouw moeten ontdoen.
Ze is te waardevol. -Nee, ze zal ons de weg staan.
Ik zal voorzichtig zijn.
En Staines?
Wat is er met hem? -Wat nou als hij haar gaat zoeken?
Deze stad is niet zo groot.
Kan je niet zorgen dat hij weggaat? Koop een kaartje naar het goudveld.
Hij lijkt vastbesloten om haar te vinden.
Laat hem dan denken dat ze al vertrokken is.
Voor je hulp.
Ik wil er niets mee te maken hebben.
Ik weet dat je liegt. Ik weet alleen niet voor wie.
Nou, ik ken hem niet. -Ik ook niet.
Hij heeft geen wonden, er zijn geen sporen van een worsteling.
Heb je dit wel eens eerder gedaan? -Ik heb erover gelezen.
Het enige wat ik wil weten: is hij gestorven, of vermoord?
Laudanum, en dat heeft hij niet van mij gekregen.
Hij zat er tjokvol mee.
Kom binnen.
Hé, Julia. Al getrouwd?
Ja, ben je al getrouwd? -Ze kwam niet opdagen.
Nou, dan is ze slimmer dan ik dacht.
Ga je mee? - Ik haal jullie wel in.
De beste die er is. Niets is veiliger.
Goedemorgen, Miss Wetherell. Goedemorgen, Mrs Wells.
Goedemorgen, Mr Wells. -Kom, eet met ons mee.
We moeten je grote geluk vieren. Wat dacht je van een banket...
met spek, sinaasappels, room voor je thee...
en de allerbeste tabak ter wereld?
Ik rook niet.
Dan moet je er onmiddellijk mee beginnen.
Ken je een man genaamd Carver?
Francis Carver? -Nee. Hoezo? Wie is dat?
Het is een naam die ik heb gehoord.
Wat dacht u hiervan?
Perfect.
En het staat morgen in de krant? -Ja, meneer. Morgenochtend.
Geef me een zoen.
Je bent nu een rijk man, Mr Wells.
Je moet er nu ook zo uitzien.
Wat zal ik voor je kopen? Een paard met rijtuig?
Wat je van de sterrenhemel moet begrijpen, is dat hij altijd beweegt.
Mrs Lydia Wells.
O nee. Mrs Lydia Wells.
Ik doe je niets.
Wie heeft je dit aangedaan?
Ik ga wat medicijnen voor je halen. Iets tegen de pijn.
Geen dokter. -Geen dokter, dat beloof ik.
Niet vertel.
Ik zeg het tegen niemand.
U moet uw rekening betalen.
Welke rekening? -Leuk geprobeerd.
Het is alleen maar laudanum. -Nee.
Het moet. Het is tegen de pijn. -Vergif.
Vreselijk vergif. -Het is geen vergif, Het is medicijn.
Hoe heet je?
Sook.
Sook? Mr Sook.
Ik ben Anna.
Wat is er aan de hand?
M'n vrienden vertrokken zonder me en lieten me met de rekening achter.
Ik ben nu blut. Ik kan hier niet blijven.
Wat is dat toch met u, Mr Staines?
Iedereen lijkt wel misbruik van u te maken.
Kom mee.
Waarheen? -U bent blut. U moet iets verkopen.
Hij heet Staines. Emery Staines.
Daar staat hij. Mr Emery Staines. Het Majestic Hotel, George Street.
Ik was op de verkeerde plek.
Hij is vanochtend vertrokken. Hij zal nu allang weg zijn.
Weet u waar hij heen is gegaan? -Naar de goudvelden, denk ik.
Zoals iedereen.
Laat hem vieren en haal hem dan binnen. Speel ermee.
Wie was die man van gisteravond?
Hij heet Sook Yongsheng. Tijdens de oorlog deed ik zaken met z'n vader.
Welke oorlog? -De Opiumoorlog.
De Sook familie had een exportbedrijf in Guangzhou.
Ze waren dom en werden gepakt.
Ze werden allemaal geëxecuteerd, behalve Yongsheng.
Hij was nog maar een jongen. Hij begreep het niet. Nog steeds niet.
Hij wil iemand de schuld geven. In zijn ogen, ben ik de schuldige.
Wat zei hij tegen je? -Dat hij me kwam vermoorden.
Hij zoekt me al z'n hele leven.
Ik begon me al zorgen te maken.
Is het niet gelukt?
Je stuurde me naar 't verkeerde hotel.
Wat bedoel je?
Ik wachtte gisteravond op hem bij het verkeerde hotel.
Laat me het adres nog eens zien.
Dat heb ik niet. Je hebt het verscheurd.
Mijn hemel.
Ik vind het vervelend om te zeggen...
maar die jonge man, hoe heet hij? -Emery Staines.
Mr Staines heeft je misschien met opzet een vals adres gegeven.
Jonge mannen kunnen erg wreed zijn.
Miss Wetherells afspraakje is met de noorderzon vertrokken.
Nou, dan is hij een idioot. -Het was vast een vergissing.
Heb je z'n naam al bij het douanekantoor opgezocht?
Ja. Hij is al vertrokken.
Wat een rotstreek. Wat naar.
Mosterd.
Ben je hier echt helemaal alleen?
Je bent weggelopen.
Ik ben in een bordeel opgevoed. Je zal me niet choqueren.
Vertel.
Waar ben je voor op de vlucht?
Van...
wie ik vroeger was.
Miss Wetherell.
Is hij hier gestorven?
Zeg het maar.
Ik was bewusteloos.
Ik zal de haard aansteken.
Ik heb Crosbie Wells in maanden niet gezien.
... ontvangt Miss Anna Wetherell £2.000 van Mr Emery Staines...
Ik wist niet eens dat hij hier was.
En toch wist je de weg.
Ik weet niet wat er gisternacht is gebeurd...
ik kan me niets herinneren. Het is een gat.
De laudanum in z'n maag.
Ik heb hem niet vermoord. -Je staat bekend om je verslaving.
Ik was het niet. -Je geeft toe dat hij vermoord is?
Verdikkeme.
Er is een inscriptie. -Wat staat er?
'Aurora'. Zegt je dat iets?
Wat is er?
Ik kan lezen.
Prendergast Fijne Stroop
Paraffine.
Schoensmeer.
Ik kan lezen. -Dat zie ik.
Nee, u begrijpt het niet. Ik kon het niet. Ik heb het nooit geleerd.
Wat is dit? Wat is Aurora?
...het contract dat je me liet zien. Mr Carver...
Jij en ik, Mr Staines...
zijn nu gelijkwaardige partners in de goudmijnonderneming Aurora.
Het is een goudmijn.
Van wie is dit goud?
De helft van niets...
De helft van niets is niets.
Quee.
Quee. Ah Quee. Hij werkt in de goudmijn.
Hoe weet ik dat?
Er gebeurt is met me.
Je zag een man sterven. Hebt hem misschien zelfs vermoord.
Je bent in een roes. -Nee. Het is iets anders.
Wat is hier gisternacht gebeurd?
Ik weet het niet.
Ik weet het echt niet.
Ik kan me niets herinneren.
Zie de sterrenhemel als een spiegel. Wat je ziet is wie je bent.
Natuurlijk is wie je bent niet iets simpels.
Ieder van ons is een levende combinatie van gewoonten...
verlangens, opvattingen, herinneringen...
die gevormd zijn door de omstandigheden...
van hoe we hebben geleefd en wat we hebben meegemaakt.
Bloed, geld...
kennis, waar we vandaan komen, waar we naartoe gaan...
werk, huwelijk...
dood, ontdekkingen...
wie we dienen...
wie we ontmoeten...
en wat we opofferen.
Maar we zijn meer dan alleen gevormd door die omstandigheden.
We hebben een vrije wil.
We maken keuzes.
En die keuzes zijn afhankelijk van...
Je kwam hier om goud te zoeken. Is dat juist?
Om je fortuin te maken?
Ik ben zelf op weg naar het nieuwe goudveld, Hokitika.
Ik heb een stukje land uitgekozen, dicht bij het strand.
Weet u wat ik daar ga bouwen?
Een operagebouw.
Ik noem het De Prins of Wales.
Is er veel vraag naar een opera op een goudveld?
Van wat ik heb gezien hunkert men naar schoonheid...
en dingen die zijn te begrijpen.
Goud zoeken is een smerige zaak.
Smerig en ontmoedigend...
waardoor het onbelangrijk gaat worden of je er rijk mee wordt of arm blijft.
Na een poosje vreet dat aan een man...
en hij wil wat beters, iets verhevener...
iets om in te geloven.
Meisjes zoals jij, kunnen daar schatrijk worden, weet je.
Werk daar een jaar, twee jaar...
en je hoeft nooit meer te werken.
Ik heb je meisje gevonden.
Hoe groot is die kans? Zij had hetzelfde idee als jou.
"Aan Mr Emery Staines..."
"De ondergetekende vertrekt vanmorgen naar het nieuwe veld bij Hokitika...
"waar zij vol hoop zal verblijven...
"voor een nieuwe kennismaking. "Veel liefs, Miss Anna Wetherell".
Dit is niet logisch. -Waarom niet?
Geen uitleg waarom ze niet kwam...
waarom ze van hotel veranderde, waarom ze zo snel wegging.
Wat wil je, een levensverhaal? Zij had maar vijf centimeter tekst.
"Veel liefs".
Is er iets mis? -Nee, alleen dat...
Je meisje is gesnaaid.
Wat bedoel je?
Het is hier vol met mannen, wacht totdat je de goudvelden ziet.
Zij zal daar één op de 1000 zijn.
Zij zal dan sterk in haar schoenen moeten staan.
Mr Carver.
Het contract dat je mij toonde, kan ik het nog eens zien?
Voor Miss Anna Wetherell, onlangs gearriveerd uit Engeland, leest u dit
plaats dan een bericht voor Mr Emery Staines
Goedemorgen, Miss Wetherell.
Goedemorgen, Mrs Wells.
Kom, neem wat te eten.
Waar is de krant?
Ik heb er vanmorgen de haard mee aangemaakt, vrees ik.
Ik had hem nog niet gelezen. -Ik heb er niet bij nagedacht.
Ik hou ervan om de krant onder het eten te lezen. Dat weet je.
Hier, neem die van gisteren.
Een verdomde verspilling van zes pence.
Nu moeten we de goudmijn vastleggen.
Als je er vandoor gaat... - Dat doe ik niet.
We zijn nu partners. -Dat begrijp ik.
Goed, nu moeten we nog een naam hebben...
Bonanza, Bounty, of zoiets.
De Aurora.
Zoals de zonsopgang.
Goed.
Jij en ik, Mr Staines...
zijn nu gelijkwaardige partners in de goudmijnonderneming Aurora.
Mr Sook?
Wat doen ze?
Het is een offerande aan Neptunus, de god van de zee...
voor een veilige reis.
Gaat je ook naar de goudvelden? -Nee, ik ga naar huis.
Dit is mijn schat. - Het is erg mooi.
Je zoekt naar de verkeerde steen.
Het lot is niet iets dat zal gaan gebeuren...
het is iets dat bedoeld is om te gebeuren.
Maar wat gebeurt er als het lot ons niet toelacht?
Het lot maakt ons?
We hebben allemaal de droom...
om goudklompjes te vinden in de modder.
God, wat vertelt ze een hoop onzin.
Ze stal mijn beurs.
Zij liet het op pech lijken...
maar ik vond hem later in de zak van haar jas.
Zij weet niet dat ik hem vond, ik stopte hem terug.
Wist jij het?
Luister.
Je moet het niet persoonlijk nemen. Het is puur zakelijk.
Ik bedoel, moet je jezelf eens zien.
Weet je hoe vaak ik dat heb gehoord?
Ik wil niet dat er naar me wordt gestaard.
Iedereen kan worden gezien.
Ik wil dingen zien.
Kom op, leerlingetje.
En die?
Dat is manu. Tuturiwhatu...
een vogel, met één vleugel gevouwen.
Ze doet net alsof ze gewond is om haar jong te beschermen.
Ik zie een schorpioen -Wat is een schorpioen?
Het is een soort krab met een angel in zijn staart.
Ze zegt dat het van een goudmijn is van een Chinees, Quee.
Ze kent zijn naam. -Dat geloof ik graag.
Chinese Anna noemen ze haar. Ze heeft een voorliefde voor ze.
Ik denk niet dat zij iets weet, ze leek oprecht geschokt.
Iedere hoer kan toneelspelen.
We hebben het hoe en het waarom, Mr Devlin.
Zij overtuigde hem, of dwong hem het te drinken...
of deed het stiekem in z'n drank.
Het is een van die drie. -Of hij nam het als medicijn.
Pleegde zelfmoord, of hij werd door iemand anders gedood.
U mag niet aannemen dat zij het was. -Jawel. Dat kan ik en dat doe ik.
En als ze onschuldig is? -Onschuldig?
Elke avond van de week zit die meid tot haar nek in de stront.
Onschuldig aan moord bedoel ik.
Ze is naast het lichaam gevonden. -Vlakbij het lichaam, niet ernaast.
Ik sta hier geen hoeren toe, Mr Devlin...
en ik laat diegenen niet hun gang gaan die hen bezoeken.
Nog iets anders? -Wat?
Bij de hut, heeft u nog wat anders gevonden?
Nee.
Niets anders.
Je vindt het toch niet erg wanneer ik voor een paar uur verdwijn?
Ik moet wat boodschappen in de stad doen.
Ik vind het vervelend om Crosbie alleen te laten...
mocht hij van de trap vallen, of een lamp omver lopen...
en het huis in brand zetten.
Ik blijf wel.
Je bent geweldig.
Kom op. We gaan uit.
Hoe moet het dan met Mrs Wells?
Wat is er met haar?
Alistair Lauderback.
Lydia Greenway.
Mijn hemel.
Ik ben hier net vijf minuten. Dit is uitzonderlijk.
Hoe wist je dat ik hier was? -Bied me een drankje aan.
Kom hier.
Ben je klaar?
Houd je ogen open.
Dit is de eerste keer dat ik je zie lachen.
Het komt eigenlijk door jou dat ik hier ben.
Weet je nog die jurk die ik voor je kocht?
Natuurlijk. -Ik liet het naar Melbourne sturen.
Dat herinner ik me.
Ik wilde natuurlijk niet dat mijn vrouw het wist...
dus opende ik een nieuwe rekening...
betaalde contant en gebruikte de rekening nooit weer.
Let wel, afgelopen week...
kreeg ik bericht dat een persoonlijke zending...
woensdag verscheept zou worden met de Godspeed, één van mijn schepen...
via die rekening.
Iemand heeft mijn naam gebruikt. -Heel angstaanjagend.
Ik zeg je, toen ik het zag kreeg ik koude rillingen.
Wat?
Ik ben gewoon blij om je te zien, dat is alles.
Ik heb een verrassing voor je.
Wat voor soort? -Ik kan het je hier niet geven.
Boven? -Nee.
In de kajuit van de Godspeed, morgenavond om tien uur.
De Godspeed?
Al die onzin met de rekening.
Hoe had ik anders je aandacht kunnen krijgen?
Jij sluwe meid.
Wat is het? Wat is de verrassing?
Ik ga het niet verpesten.
Geef me een hint. -Geen denken aan.
Je moet geduld hebben.
Weet je waarom ik je vroeg naar een man met de naam Carver?
Is hij de man die je heeft laten zitten?
Op de avond dat je arriveerde...
nadat je naar bed was gegaan...
ging Mrs Wells uit. Ik volgde haar.
Zij ontmoette een man, genaamd Carver...
zij vertelde hem dat je goud had gevonden...
dat het goud onder je kussen lag.
Daarom heb ik dit. Ik ben ze een stap voor.
Ik weet wat voor soort vrouw zij is. Ik ben niet dom.
Die kerel, Carver, hoe ziet hij er uit?
Groot.
Geweldig.
Kun je niet zwemmen?
Je kunt echt niet zwemmen.
Weet je, ik ben hier niet voor het goud gekomen.
Ik moet de enige man in dit land zijn die dat kan zeggen.
Het was een vergissing. Ik was op zoek naar iemand.
Ik volgde hem naar Southampton, zag z'n naam op de inschepingslijst.
Kocht een ticket voor het eerstvolgende schip...
en arriveerde hier drie maanden later. En het bleek...
dat ik de verkeerde man had gevolgd.
Natuurlijk had ik tegen die tijd al mijn geld besteed...
aan de ticket hierheen. Ik kon niet terug, dus dacht ik...
ik heb niets te verliezen. Ik zoek een goktent...
en probeer mijn geluk aan het rad.
Het is vreemd hoe een leven kan uitpakken...
hoe, in een enkel moment, alles kan veranderen.
Welkom in Hokitika. Ik wens u alle geluk.
Kan ik u helpen? -Ik zoek iemand.
Zij arriveerde gisteren. -Zij? Dat beperkt het al.
Hoe is haar naam? -Miss Anna Wetherell.
Nee, ze is niet hier.
Hoe kunt u daar zo zeker van zijn?
Omdat ik de vrouwen hier op mijn beide handen kan tellen.
Weet u misschien of ze kan zwemmen?
Er moet een lijst met namen zijn, een passagierslijst.
Wij hadden deze week al drie schepen die schipbreuk leden.
Ze noemen het de "West Coast ziekte", verdrinken.
Gecondoleerd.
Het wordt troebel.
Zo kan je het herkennen.
De groensteen.
De buitenkant krijgt een melkkleur. Een gewone steen wordt alleen nat.
Je redde mijn leven.
Ik verdronk bijna.
Ik kon niet zwemmen.
Wie ben je? -Ik herinner me dingen...
alsof het mij overkwam.
Wat is dit? -Ik herinner me je.
Ik herinner me...
strikken voor vogels te maken...
en te vissen en te slapen onder de sterren.
Je vertelde me dat wanneer iemand sterft ze een ster worden.
Ik herinner me je gezicht toen je dat zei...
in het licht van het kampvuur.
Wat gebeurt er met me?
Waar is Emery? Waar is hij?
Alsjeblieft. -Jij hebt hem gedood.
Jij hebt hem gedood en hij is nog niet begraven.
Zijn geest is rusteloos. Dat is wat je hoorde.
Zijn geest spreekt tegen je. -Nee. Hij leeft.
Goedenavond, Miss Wetherell. -Goedenavond, Mrs Wells.
Ik hoop dat je je hebt weten te amuseren.
Wat is dat?
Het is voor het feest. -Welk feest?
Ik weet zeker dat ik je dat al tweemaal hebt verteld, Crosbie.
We hebben hier morgen een feestje...
en het thema is "De Britse Marine Op De Open Zee".
En wat kan die verdomde "open zee" jou schelen?
Ik zorg voor deze zaak en ik weet dat iedereen gek is op een thema.
Niet dat we het geld nodig hebben met wat jij naar huis bracht.
Een toost.
Op wat achter ons ligt.
Te Rau, wat betekent Hokitika?
De plek waar je naar terugkeert.
Vertaling: SubTiel & Zn