Ik heb de ziekte van Lancaster.
Ik geef het niet op. Kan me niet schelen hoe riskant of illegaal het is.
Als dit niet werkt, beloof me dan dat je me laat gaan.
Ik beloof het.
Lee, met Daniël Milton. Vertel me wat meer over die locatie van je.
Ik zoek een chirurg voor een kennis die geopereerd wil worden...
buiten de reguliere medische kanalen om.
Ik doe het, onder één voorwaarde. Ik moet hier een tijdje iets opslaan.
Jij vertelt iedereen dat ze dood is.
Hij denkt dat hij haar beter kan maken? -Ja, of Anna.
Zal ze me haten? Ik schend mijn belofte.
Wat is het alternatief? -We weten wat dat is.
Vertel 's wat over die kliniek. -Er valt niks over te vertellen.
Zal het... Jezus.
Wat ga je doen met hem? Hier kan hij niet blijven.
De deur. Klootzak.
Hij zal boeten voor wat hij Sebastian flikte.
Ze ziet er slecht uit. -Haar nieren geven het op.
Een operatie is geen optie. -Wel als ik het doe.
Anders ga je dood. Dat wil ik niet op mijn geweten.
Weet ze dat je haar nier hebt gepakt?
Waar is hij?
Nee. -Schiet dan.
Dus... Vandaag gebeurt het.
Ja, vandaag gebeurt het. Hoe voel je je?
Ik vind het spannend. -Ik ook.
Dank je wel. -Waarvoor?
Dat je me niet hebt laten sterven of in zee hebt gedumpt.
Geen dank.
Deze flat is zowat ons tweede huis.
Wil je hier blijven? -Nee, zeg. Ik wil naar huis.
Ik ook.
Nou, wat een bijzonder verhaal. Het is haast niet te geloven.
U bent niet dood, dat is het belangrijkst. -Nee. Eh, ja.
En u wordt niet langer vermist, want u bent nu hier.
Ja, inderdaad.
Het moet toch een schok voor u zijn geweest toen uw vrouw...
'ineens voor de deur stond, om acht uur vanmorgen.'
Ja, zeker. -Dat zal best.
Dus als ik het goed begrijp: U ging naar dat huisje...
om te doen of u zelfmoord pleegde omdat u dacht dat u doodging?
Is dat niet een beetje raar? -Ja, waarschijnlijk wel.
We weten niet hoe wij zouden reageren...
als we te horen kregen dat we ongeneeslijk ziek waren.
Waarom keek u niet of ze daar was? Het is toch uw huisje?
Inderdaad. En ik ben erheen gegaan. -Ja, dat klopt.
Vond hij u niet of...
~Nee. -Ik had me namelijk verstopt.
U had zich verstopt? Onder het bed? In een kast?
Sorry, dat klonk heel raar. Nee, ik verstopte me op het strand.
Op het strand.
Dus u had hier niks mee te maken? -Nee.
U bent toch arts? -Hartchirurg.
O, dus u redt mensenlevens? -Ja, inderdaad.
Nou ja, dat probeer ik.
Hij is nu bescheiden. Hij is een topchirurg.
In welk ziekenhuis? -Het St. Simons.
Hij moet hier weg.
Via de tunnels? -Ja, misschien.
Lee, verman je. -Ik heb iemand gedood.
Het was zelfverdediging. -Jamie, maak thee voor Lee.
Een pot, of mokken?
Een pot.
Die kogel moet eruit.
Wat, hier? Nu? -Ja.
Daniël? -Wat?
Haal wat water.
Water.
Bent u blij met uw werk?
Ja, zeker.
Had uw vrouw een levensverzekering? -Nee.
Er zijn dus geen uitkeringen geclaimd gedaan sinds haar 'overlijden'?
Nee. -U kunt het checken.
Bent u gelukkig getrouwd?
Ja, heel gelukkig. -Absoluut.
Geen geheimen, leugens? Geen anderen in het spel?
We moeten elkaar niet meer zien.
Zo kun je niet aan de rest van je leven beginnen. We misbruiken haar.
Anders is ze medeschuldig aan twee sterfgevallen.
Wou je haar vertellen dat ze hier al die tijd lag?
Hoe minder mensen van de bunker weten, hoe beter.
Als Lee het leeghaalt, kunnen we vergeten dat het ooit bestond.
Wat ga je doen?
Verder met mijn leven.
De ziekte van Lancaster? -Ja.
En u hebt uzelf genezen? -Ja.
Najaren te hebben gezocht naar een geneesmiddel, vond u het...
op het moment dat het uw leven zou redden?
Wat een geluk.
Ik denk dat de verandering van omgeving ook hielp.
Hoe bedoelt u?
In de natuur leven, weg van de stress van het normale bestaan.
En even weg van mij.
Het zou ieder mens goed doen om af en toe even helemaal weg te zijn.
Geen nieuws, geen deadlines of slapeloze nachten.
Dat zou iedereen 's moeten proberen. -Dus u bent nu weer kerngezond?
Mijn god, Daniël. -Ik moest wel, anders was je overleden.
Maar hoe dan? Waar? -Hier.
In deze flat? -Ja. En tot het goed genezen is...
moet je hier rust houden. Je kunt niet naar Eve.
Hoe kwam je eraan? -Doet dat ertoe?
Ja, natuurlijk. -Wat telt, is jouw gezondheid.
Ik wil het weten.
Het ziekenhuis. Het transplantatieteam hielp me.
Het was voor iemand die het nodig had. -Juist. Dat was jij.
Ik voel me gezond. Maar ik moet uiteraard nog goed worden onderzocht.
Ja, dat lijkt me verstandig.
Was dat het? Kunnen we gaan?
Ja, u kunt gaan.
Gelukt.
Gewoon doorlopen. -Relax.
Wat zei je nou over het strand? -Ik floepte het eruit.
Gaan we Eve halen? -We kunnen niet zomaar naar de uni.
Ik kan niet wachten. -Je zult wel moeten.
We moeten haar voorbereiden. -Hoe moet ik deze dag doorkomen?
Dat lukt je best. Geniet ervan dat je nog leeft.
Het is zo maf. -Fijn maf?
Ja, heerlijk maf.
Ik bel haar even.
Pap, kan ik je terugbellen? Ik kan nu niet praten.
Maar ik zie je later, toch? Vijf uur, niet zes uur?
Ja, prima. -Waar ben je? Is alles oké?
Ja, ik moet naar college.
Eve, kom op nou.
Ik moet gaan. Tot vanmiddag.
Was alles goed? -Ik geloof het wel.
Ik ben klaar. We moeten ze op hetzelfde moment uitrollen.
Stop. Politie. -Puck. We doen het nu.
Eve, nu.
WELK NIEUWE NORMAAL?
Astrocytentransplantaties zijn echt een volgende stap op medisch gebied.
Dit is een kans om een doorbraak te realiseren met een minimale investering.
Ben zeer interessant terrein. -Inderdaad.
Maar het is puur theoretisch.
U hebt geen data die aantonen dat uw theorie klopt. Het is een gok.
Zo komen doorbraken tot stand. -Dat is waar.
Niet helemaal. Ik wilde u graag ontmoeten...
uit respect voor uw werk met Beth Milton. Maar ik was sceptisch.
Uw presentatie was indrukwekkend...
maar geen reden om van gedachten te veranderen.
Ms Willems? Het spijt me. Ik dacht echt dat ze zou toehappen.
Verkeerd gedacht.
Als u de uitkomsten van dat onderzoek klinisch kunt bewijzen, alleen...
kunnen we denk ik opnieuw praten.
Bewijzen? Met menselijke proefpersonen?
Ja.
Goedemorgen. -Morgen, Victor.
Mooie ochtend. -Zeker.
Drukke dag? -Heel.
Hoe is het met Eve? -Heel goed, dank je.
En Margareth? -Prima.
Wil je zeggen dat ik naar haar vroeg? -Doe ik.
Fijne dag. -U ook, Mr Milton.
Oké.
Mooi. Goed gedaan, Joe.
Nu we de opening in de aorta hebben gemaakt...
kunnen we het uiteinde van de Graft hieraan bevestigen. Oké?
Telefoons uit.
Goed.
Dus als we hiermee klaar zijn, kunnen we naar...
Sorry, wil jij even...
Druk maar weg.
Dus...
Moment.
Waarom bel je me? Alleen in echte noodgevallen, had ik gezegd.
Dat is het ook. Het is een ramp. -Waar ben je?
In de bunker. -Wat?
De bunker, oké? Je moet nu komen. -Blijf daar.
Ik moet weg. Joe, doe jij de andere kant? Daarna kun je gaan hechten.
Fijn.
Lee?
Daniël?
Hierheen. Snel.
Deze kant.
Kijk.
Ik dacht dat het plan waterdicht was.
Ik ben geen weervoorspeller. Het water moet gestegen zijn. Of zo.
Waarom ben je hier niet weggegaan?
Wat, terug naar boven? Waarom zou ik?
We hebben een betonschaar nodig.
En waarom heb je Anna gebeld? -Waarom zou hij Anna niet bellen?
Lee, heb je een betonschaar? -Ja, ik pak hem even.
Zie je niet hoe kwetsbaar hij is?
Hebben we al geprobeerd. Het zit vast.
Het zit niet vast aan die ketting. Kijk. -Waaraan dan?
Wacht, wat is dit?
Hier zit iets. Hieronder zit het vast.
Wat doe je? -Het lukt niet in je eentje.
Laat maar. Het gaat wel. -Dan niet.
Je bent trouwens erg netjes gekleed. -Ja, ik had een ontbijtafspraak.
Heb je het haar al verteld? -Wie?
Beth. -Wat verteld?
Dat ik een manier vond om haar te genezen.
Nee, nog niet.
Ga je dat wel doen? -Ja, echt.
Ik wil verder met mijn leven en mijn carrière weer opbouwen.
Dat wil ik ook. -Snel. Er komt iemand aan.
Snel.
Door de klimaatcrisis hebben we nu ook op het Britse vasteland een muggenplaag.
Wat heb je hier beneden gedaan? Ben je überhaupt buiten geweest?
En Jamie? Is hij Londen uit?
Niet echt. -Hoezo 'niet echt'?
Hij heeft zichzelf aangegeven.
Liet je dat toe? -Ik kon hem niet tegenhouden.
Hij kon het niet aan om zijn zoontje nooit meer te zien.
Je kunt hier niet meer blijven. -Wel.
Na wat er net gebeurde? Ben je niet goed snik?
Rustig. Hier kan niemand komen. -Ze waren hier net.
Ik blokkeer de boel. Er is één in- en uitgang, en die vindt niemand.
Je moet hier echt weg. -Wat ben jij ineens bezorgd.
Bekommerde je je om me toen je opdonderde?
Ik moest van jou opdonderen. -Nou en?
Hoezo 'nou en'? -Denk toch niet altijd zo zwart-wit.
Waar heb je het over? -De complexiteit van relaties.
Je zei dat je mijn arrogante rotkop nooit meer wilde zien.
Moet ik dan nog op de thee komen? -Dat is vriendschap.
Gewoon negeren dat iemand zegt 'val dood'?
O, oké. Dat wist ik niet. -Dan weet je het nu.
Als een vriend zegt 'donder op' omdat hij zich gebruikt voelt...
dan blijf je niet weg, maar je maakt het goed.
Laat me je voet verzorgen. Je bloedt. -Kan ik zelf wel.
Dag, Lee. Ik kom gauw bij je langs.
Bedankt voor die spullen die je laatst bracht.
Tot kijk.
Laat maar.
Dus Anna en jij hebben elkaar gezien sinds...
Vóór vandaag? -Ja, we steunen elkaar.
Vindt ze het wel slim om hier te komen? -Weet ik niet. Maar ze komt toch.
Omdat ze een vriendin is.
Jullie vinden het oké hier te komen, ik niet. Maar ik ben nog steeds een vriend.
Dus? Je komt hier nooit meer? -Niemand van ons zou hier nog komen.
Dan zien we elkaar dus niet meer.
Inderdaad.
Wil je wat droge kleren?
Ik kan het nog niet geloven. -Ja, levend en wel.
Ik zal moeten wennen aan heftige reacties.
Een wederopstanding m^ak je niet elke dag mee.
Oké, hoe wil je het? -Ik weet niet.
Een stuk korter? Iets anders.
Strakke look. -Strak?
Ja, als in: Stijlvol. Niet zoals die goedkope kleren van je.
Dank je wel.
Echt, super.
Hier is het.
Dit is de enige uitgang.
Bovenaan ga je links. Na zo'n tien minuten lopen, kom je bij een hek.
Als je weer naar beneden wil... -Ik kom niet meer.
Mocht je toch komen... -Nee.
Hopelijk blijft het even hangen en zien mensen het.
We hebben radicale en ludieke acties nodig.
Ja. Zoals? -Ik weet niet. Bedenk jij maar wat.
Ik ben pas naar een paar bijeenkomsten geweest.
Nou en? Je hart zit er toch in?
Of heb je volgende week een nieuwe hobby en ben je dan weg?
Yoga, pilates, daklozenhulp. Ik zie het zo vaak.
De ene week is het dit... -Ik ga er echt voor.
Cool. Verzin maar iets goeds dan. Ik moet gauw naar mijn werk. Tot snel.
Super. Dank je wel. -Wanneer is de wederopstandingsparty?
Eerst wil ik Eve zien. -Heb je Eve nog niet gezien?
Nee, ze had college. -Ze is toch gestopt?
Gestopt? -Met haar studie.
Sorry, ik dacht dat je dat wist.
Beth? -Waarom heb je het me niet verteld?
Wat niet?
Van Eve. Ik hoorde van de kapster dat ze met haar studie is gekapt.
Hoe kom je daar nou bij? -Al weken. Heb je wel contact met haar?
Wanneer zag je haar voor het laatst? -Ik zie haar zo vaak. Ik moet ophangen.
Wat is er? -Die meid van de cafetaria werd onwel.
Het is net gebeurd.
Mensen, even aan de kant. Mr Milton is er.
Sorry dat je moet wachten. Ze maken nu een bed in orde.
Is dit eerder gebeurd? -Ja.
Waarom heb je me niet gebeld? -Ik heb nu een andere arts.
Waar? Hier? -Hij heeft alles uitgelegd.
Ik ben zieker geworden.
We gaan het uitzoeken. Beloofd.
Ik weet wat je hebt gedaan.
Wat bedoel je?
Die nier.
Luister, ik weet niet wat je denkt dat... -Ik denk het niet. Ik weet het.
Ik kan het uitleggen -Ik laat me niet langer gebruiken.
Ik wil geld. -Sorry?
Ik wil geld. Voor mijn nier.
Ik heb geen geld. -En ik heb geen nier.
Ik heb hier geen vrienden of familie.
En ik heb de middelen niet om naar huis te gaan.
Nee, ik begrijp het. Ik geef je wel wat cash.
Dat bedoel ik niet. -Ik begrijp je niet.
Ik wil geld. De prijs van mijn nier.
Dat is... -50.000.
Dat is... Dat gaat niet.
Waar heb je me naartoe gebracht? En hoeveel slachtoffers heb je gemaakt?
Niemand. Jij bent de enige.
Morgen wil ik mijn geld.
Anders vertel ik het aan iedereen.
Iedereen.
Vandaag gebeurt het.
Meer licht, graag.
Ik maak nu het uiteinde van de Graft vast.
Klem.
Suctie...
Hij moet aan de hartmachine.
Opzij, ik zie niks. -We moeten hem eerst stabiliseren.
Ik weet echt wel wat we moeten doen. Aan de kant.
We hadden je niet zo snel na Beths dood aan het werk moeten laten gaan.
Hij ondermijnde mijn gezag. -Hij deed zijn werk.
Hij ging te ver. -Je collega's maken zich zorgen om je.
Niet nodig. -Ik maak me zorgen.
Ik heb een zorgplicht. En sinds Beth... -Waarom begin je steeds over Beth?
Daniël, volgens mij zijn we begripvol geweest en hebben we je gesteund na...
de gebeurtenissen in je privéleven.
Maar vandaag is gebleken dat je niet in staat bent je werk goed te doen.
Belachelijk. -Je liep weg uit de OK om te bellen...
je maakte bijna een fatale fout, je legde de patiënt te laat aan de hartmachine en...
je ziet er eerlijk gezegd heel raar uit. -Allemachtig.
Ik schors je tot nader order.
Pardon? Nee, dat kun je niet doen. -Je laat me geen keus.
Wil je me eruit gooien?
Mr Milton, het spijt me heel erg. Ik moet u om uw pasje vragen.
Je bent terug.
Suzana weet het, van haar nier.
Ze wil 50.000 pond.
Ik heb je hulp nodig.
We hebben wat jobs nodig. -Jobs?
Jobs? -Operaties. Ja.
Hier. Ik zie geen andere manier. -Hier mag niemand komen, zei je zelf.
Wat moeten we anders?
Die ene kerel? -Welke kerel?
Je weet wel. -Die kerel?
Nee, we wilden niks met hem te maken hebben. Hij is niet oké.
Hoe bedoel je? -Gewoon. Hij deugt niet.
Niemand anders kan ons aan 50 mille helpen.
Maar hij? Serieus?
Ik weet het niet, hoor. Die kerel is van een ander niveau. Dit gaat ver.
Bel hem. -Nu?
Shit, ik moet gaan.
Bel hem nu.
Papa.
Wat heb jij nou aan? -Ik... Sorry dat ik zo laat ben.
Geen probleem. Zullen we naar huis gaan voor de modepolitie je arresteert?
Vind je het goed als we eerst even gaan wandelen?
En dat wist je niet? -Nee.
Vanmorgen pas.
Dus ze...
Ze zit op dit moment op mij te wachten?
Ja.
Is er echt geen fout gemaakt?
U kunt er nooit twee maanden zijn geweest.
Oké. -U was er echt maar een week.
Goed, dank u wel.
Ben je er klaar voor?
Schat?
Waar is ze?
Pap?
Mama...
O, lieverd.
Dus je wilt werken? -Ja, dat klopt.
Je bent vier minuten te laat. -Echt?
Ik hou niet van laatkomers. -Maar die kerel bij de ingang...
Ook niet van excuses.
Oké. Het spijt me dat ik te laat ben.
Ik eis absolute geheimhouding.
Dat begrijp ik.
Totale discretie. -Uiteraard.
En punctualiteit.
Vertaling: Barbara Born lyuno-SDI Group