Wat voorafging: Het is erg bijzonder dat u arts bent.
Anderen zouden u van hekserij betichten.
Sommige nieuwe kolonisten zien me aan voor een heks.
Waarom maakt u die tekeningen? -Anderen kunnen er iets aan hebben.
Zoals ik? -Ja.
Ik wil samen zijn met jou en Jemmy. Ons drietjes.
Ons viertjes.
Padraic MacNeill. Ga zo door en u kunt een gezin van vijf personen voeden.
Je hebt vast wel vrijers. De jongens lopen bij bosjes achter je aan.
Zegt u dat maar niet tegen m'n vader. -Ik plaagde je maar.
Mr Henderson. Miss Christie.
Je hebt toch niets verkeerd gedaan? -Schijn kan bedriegen.
Kijk om u heen naar uw broeders hier.
Geen van hen is alwetend, almachtig of van adellijke komaf.
Maar God verlangt niet dat we geniaal, machtig of van adel zijn...
om ware gelovigen te zijn.
Die dingen weerhouden ons er juist vaak van om op God te vertrouwen.
Daarom heeft God het dwaze der wereld uitverkoren om de wijzen te beschamen.
Hij heeft het zwakke uitverkoren om het sterke te beschamen.
En God heeft het verachte uitverkoren om hetgeen iets is te niet te maken.
Vonden jullie het een mooie dienst?
Ik heb één iemand gezien die in slaap viel. Maggie MacCurley.
Maar zij is tachtig.
Je doet het goed, Roger Mac. -Fijn om dat uit jouw mond te horen.
Je was niet zo blij met de kerk.
Ik wilde dat die voor meer zou worden gebruikt dan de zondagsdienst.
Dat gebeurt ook. Tom leert de kinderen hier 's middags het alfabet.
Heeft iemand Mr en Mrs MacNeill onlangs nog gezien?
Ze slaan nooit een zondag over.
We kunnen straks wel even samen bij ze langsgaan.
Misschien willen Lizzie en Malva ook meekomen.
Malva vast wel. Ze volgt je als een schaduw sinds ze bij jou in de leer is.
Ze doet het erg goed. Maar ik mis Marsali wel. Ik mis ze allemaal.
Het gaat vast goed met ze in New Bern.
Fergus zal daar gelukkig zijn. Fijn werken in de drukkerij en z'n gezin onderhouden.
Ik had dat eerder moeten beseffen.
Je houdt van ze. Je wilde ze bij je houden. Niets om je voor te schamen.
Maggie slaapt overal doorheen. -Ik moet haar op Jem laten passen.
Wat stinkt het hier vreselijk.
Kijk eens naar die kraaien. Er is een kadaver in de buurt.
Mr MacNeill?
Laat de deur open. Er moet zoveel mogelijk licht en lucht naar binnen.
Zorg eerst voor de kinderen.
Kom. We gaan je wassen.
Mevrouw? De baby.
Ze ademt haast niet. -Ze zijn uitgedroogd.
Wat is dit? -Misschien een voedselvergiftiging.
Of erger. Niet aan je gezicht komen.
Hier, Brianna. Haal water uit de beek. Haal zoveel als je kunt en kook het.
Ga liggen. -Mevrouw?
Mrs MacNeill?
Wat is er gebeurd, Mrs MacNeill?
Hier. Pak aan. Schenk het water in mokken voor ze.
Mr MacNeill.
-Mevrouw Claire.
Wat is er gebeurd? -Het is bloedloop.
Hier is het water.
Het ging heel snel.
De baby wil niets drinken. -Mrs MacNeill ook niet.
Onze kinderen... -We zorgen voor ze.
Mevrouw?
Ze kan niet... -Blijf het proberen.
Verdorie.
Probeer wat water te drinken, Mrs MacNeill.
Verdikkeme. -Wilt u niet zo vloeken, mevrouw?
Denk aan de kleintjes. We moeten smeekbeden naar boven sturen.
Natuurlijk. Het spijt me.
Wees gegroet, Maria, vol van genade...
Nee. Niet doodgaan.
Ze is dood, mevrouw.
Ze wilde haar kind niet alleen laten gaan.
Het water staat op het vuur.
Kijk aan. Ik geloof dat ik de boosdoener heb gevonden.
Mag ik eens kijken? -Natuurlijk.
Zie je het? Dat grote ding in het midden, gelobd en met spikkels?
Heel duidelijk. Net een pudding die iemand heeft laten vallen, met armpjes.
Dat is een amoebe. Die heeft de bloedloop veroorzaakt.
Hoe kan zoiets kleins zoveel ellende veroorzaken?
Z'n enige doel is om cellen in het lichaam te doden.
Het zwakke zal het sterke beschamen.
Gaan we de zieken penicilline geven? -Dat helpt niet tegen amoebedysenterie.
Ik heb verder alleen kruiden. -Waar komt die amoebe vandaan?
Het kan worden overgebracht via eten of water. Meestal een besmette waterbron.
Mevrouw? Mr Ogilvie is er. Z'n vrouw heeft bloedloop. U moet snel komen.
Malva, haal knoflook en honing voor honingwater.
Ik ga op zoek naar de bron bij de MacNeills.
En ik waarschuw iedereen om handen te wassen en water te koken.
Laat ze watermonsters brengen.
Hopelijk kunnen we dit op tijd de kop indrukken.
Dank je, Malva. Je hebt fantastisch geholpen.
Maar ik ga met u mee, Mrs Fraser. -Het is een erg besmettelijke ziekte.
Ik ga toch met u mee.
Goed. We doen wat we kunnen, maar besef dat er geen remedie tegen is.
Ik heb m'n buik vol van al die begrafenissen.
Vervelend dat we geen oorzaak hebben gevonden. Maar we geven het niet op.
Nee, dat doen we niet.
Je ziet eruit als een spook, Sassenach.
Je hebt dagen niet geslapen en nauwelijks tijd genomen om te eten.
Laat me je naar huis brengen. -Het gaat wel.
Ik vraag me af waar de zonde-eter is.
Hij is al een tijd niet gezien.
Mama.
Ze gloeit. -Help me.
Het is al laat, Malva.
Laat deze mensen nu maar met rust. We moeten gaan.
Je broer heeft gelijk. Je moet uitrusten. Lizzie is hier.
Ik ga niet bij haar weg.
Ze ligt prettiger in haar eigen bed.
Lizzie is bij haar.
Hier is wat wilgenbastthee voor u. -Dank je wel.
Claire maakte zulke thee voor me toen ik een slangenbeet had.
Nee, toch? Een slangenbeet? Was u er erg aan toe?
Ja, het kostte me bijna m'n been.
Ik ben doodsbang voor slangen. Ik zag laatst een koningsslang.
Dat zijn goede rattenvangers. -Ze kunnen gemeen bijten.
Jij bent toch niet gebeten? -Nee, maar Mr Crombie wel.
Hij nam er een keer eentje in een doos mee naar de zondagsdienst.
Hij kende de tekst: Slangen zullen zij opnemen en dat zal hen niet schaden.
Toen hij de doos opende, kwam de slang omhoog en beet hij hem in z'n lip.
O ja? Ik heb dat verhaal nooit gehoord.
Hij was furieus. Niemand durfde het door te vertellen uit angst voor z'n razernij.
Daarom wilde hij vast ook niet komen...
om m'n vrouw naar de wond te laten kijken.
Nee, hij zou nooit komen. Al had hij per ongeluk z'n neus eraf gesneden.
O nee? Waarom niet?
Er zijn mensen die zeggen dat uw vrouw een heks is.
Dat denk jij toch niet? -Nee, meneer. Nooit.
Ik zou net als zij willen zijn. Ze is zo aardig en beminnelijk.
En ze weet zoveel. Ik wil zoveel mogelijk van haar leren.
Is het waar dat uw grootvader Lord Lovat was?
Ook wel 'de oude vos' genoemd? -Dat klopt.
Ik stam uit een familie van verraders, dieven en smeerlappen.
Dat geloof ik niet.
U lijkt me een fatsoenlijk man.
Roger? -Claire.
Dat weet ik niet. Is dat zo?
Hier, Claire.
Drink wat.
Hè?
Wat krijgen we nou?
Malva en Mrs Bug hebben het eergisteren afgeknipt.
Ze dachten dat dat goed was voor iemand met hoge koorts.
Bree en ik waren er niet, anders was het niet gebeurd. Bree was razend.
Maar ze dachten echt dat het zou helpen om je leven te redden.
Ik haal Jamie. -Nee. Ik wil niet dat hij me zo ziet.
Hij heeft je al gezien. Het.
Ik bedoel: Hij heeft het al gezien.
Wat zei hij? -Hij zei niets. Hij huilde alleen maar.
Het leek even alsof het niet goed met je ging. Wil je nog wat honingwater?
Nee.
De ziekte. Is die nog... -Nee, het is wel voorbij.
De afgelopen week is niemand ziek geworden.
Week?
Hoelang ben ik... -Zo lang ongeveer.
Jij was een van de laatsten die erdoor werd getroffen.
Maar je bent nog even mooi als altijd.
Mama.
Je bent wakker.
Jij mag niet doodgaan.
Dat was ook niet m'n bedoeling.
Je hebt me aan het schrikken gebracht. Ons allemaal.
Dat was niet de bedoeling. -Doe dit niet nog eens.
Ik hou van je. Ik kan niet zonder je. -Ik hou ook van jou, schat.
En...
je nieuwe kleinkind kan ook niet zonder je.
Bree...
Wanneer? -Ik heb even gewacht met vertellen.
Ik wilde zeker weten dat het zo was.
We gaan wat aan dat haar doen. Je ziet er bespottelijk uit.
Stukken beter.
Dit is het best haalbare.
Dank je wel, schat. -Nu maar weer je bed in.
Je wilt zeker niet iets van hoofdbedekking dragen...
totdat het weer wat langer is geworden? -Nee, dat wil ik niet.
Bovendien heeft Bree het heel netjes in model gebracht.
Toch...
zou het wel leuk zijn...
om het gezicht van andere mensen te zien wanneer ze een blik op me werpen.
Je bent erg mooi, Sassenach.
En ik hou van je.
In dat geval...
Ik hou ook van jou. En het groeit toch weer aan?
Dat doet het zeker.
Vertel eens...
wat is er gebeurd?
Ik vond een dode eland in de rivier niet ver van de MacNeills...
en de anderen die ziek zijn geworden. Dat is een duidelijke verklaring.
Gelukkig. Hoeveel mensen zijn er ziek geworden? Hoe is het met ze?
Zijn er nog veel meer overleden?
Ben je beter genoeg om dat te horen? -Weten is beter dan je zorgen maken.
Kenny heeft z'n jongste, de kleine Bobby, moeten laten gaan. Grace is nog ziek.
Hugh en Caitlin zijn helemaal niet ziek geworden.
Er zijn nog drie mensen van het vissersvolk overleden.
Een stuk of tien zijn ziek. De meesten zijn aan de beterende hand.
En dan hebben we nog Tom Christie.
Hij is er nog steeds slecht aan toe. Koorts, hoofdpijn.
Heb je nog hallucinaties, Sassenach?
Leek dat zo? -Ja.
Toen we in Parijs waren...
en we Faith verloren...
zag ik vogels in m'n koortsdromen. Blauwe reigers.
En ik zag meester Raymond, die zei: Blauw is de kleur van de genezing.
Maar dit keer...
zag ik donderwolken en m'n hart.
En een slang.
Hij was in dit huis.
Ik beloof je, Sassenach: Een slang die hier over de drempel komt...
is z'n kop kwijt voordat hij bij de trap is.
En je bent nu weer beter.
Dus die blauwe vogeltjes hebben je uiteindelijk toch geholpen.
Je was bijna onder m'n ogen doodgegaan.
Ik zou heel boos zijn geweest als je bij me was weggegaan.
Dat heb ik niet gedaan.
En dat ga ik ook niet doen.
Jezus, Sassenach...
je hebt haast geen kont meer over.
Maak je geen zorgen. Die krijg ik snel genoeg weer terug.
Hou het bed warm voor me, Adso. Tegen niemand zeggen waar ik heen ben.
Mrs Fraser.
Wat is er in Godsnaam...
O, dat.
Ik dacht dat u blij zou zijn. Ik geef geen aanstoot...
met m'n schaamteloze vertoon van golvende lokken.
U lijkt wel een monnik.
Hier.
Gaat u zitten.
Hoe is het met u? -Met mij?
U loopt hierheen in een gevaarlijk verzwakte toestand...
om te vragen hoe het met mij is?
U bent zeer onverantwoordelijk, mevrouw.
Nee, ik ben arts. Dus hoe is het met u?
Ik voel me alweer een stuk beter. U bent ook erg ziek geweest, meen ik.
Ja, dat klopt.
Maar ik had niet wat de anderen op de Ridge had getroffen.
Wat bedoelt u?
Bloedloop is wat anders dan koorts en hoofdpijn.
En ik had geen dysenterie.
Had u bloedloop?
Nee. Ik had, zoals u ook zei...
een barstende koppijn en koorts. En ik was heel zwak.
En ik had bijzonder onaangename dromen.
Het klinkt alsof u en ik dezelfde ziekte hadden.
Een eenvoudige virale of bacteriële infectie.
Wat maakt het uit? We zijn allebei hersteld.
Een ziekte wordt vaak overgedragen van persoon op persoon.
Soms door hetzelfde voedsel of water te nuttigen.
Maar ik heb u lange tijd niet gezien.
Dus hoe kunnen wij door dezelfde ziekte zijn getroffen?
Ik zie niet in waarom twee mensen niet ziek kunnen worden...
zonder elkaar te zien.
Als ik een monster van u mag om onder de microscoop te bekijken...
weet ik helemaal zeker dat...
Wat voor monster?
Het zou gaan om een kleine hoeveelheid...
ontlasting.
Hemeltjelief.
Hoe durft u zoiets te vragen?
Het is voor medische doeleinden.
Kom naar buiten.
Ik breng u naar huis.
Als u erop staat om zulke walgelijke, intieme vragen te stellen...
denk ik dat ik u dat niet kan beletten.
Zet uw hoed op voordat we gaan.
Wat bezielde je, Sassenach? -Ik voelde me weer beter.
Je hebt de kleur van bedorven karnemelk. Je trilt zo dat je amper...
Hier. Laat me je helpen.
Was je wel goed bij je verstand? Weggaan zonder wat te zeggen?
Stel dat je was gevallen of niet lekker was geworden?
Als ik iets had gezegd, had niemand me laten gaan.
En ik ben arts. Ik kan m'n eigen gezondheidstoestand wel beoordelen.
Jij gaat nergens heen. Je mag je leven niet in de waagschaal stellen.
Ik zie van wie Brianna het heeft.
Ik moest weten of Tom m'n hulp nodig had.
Hij bleek goed te zijn opgeknapt.
Hij en ik hadden volgens mij dezelfde ziekte.
Maar niet dysenterie. -Vreemd.
Je bent zo dun, Sassenach.
Je ringen vallen bijna van je vingers.
Niet doen. Ik wil 'm niet verliezen.
Dat gebeurt ook niet. Ik heb gezworen dat die ringen nooit meer af gaan.
Het is heel troostrijk om de zon te zien opkomen en ondergaan.
En toen ik in de grot leefde en toen ik in de gevangenis zat...
gaf het me hoop om het licht te zien komen en gaan...
en te weten dat alles z'n gewone gang ging.
Ik heb datzelfde gevoel...
wanneer ik jou in je behandelkamer hoor rommelen.
Wanneer ik gerammel van spulletjes hoor of jou in jezelf hoor vloeken.
Als jij er niet meer zou zijn...
hier of waar dan ook...
zou de zon niet langer meer opkomen of ondergaan.
Wat doe je daar?
Ik wilde je slaap niet verstoren.
Dat doet me denken aan jaren geleden...
toen we de pachtgelden gingen innen en je buiten voor m'n deur sliep.
Je stapte op me. Je brak bijna m'n ribben.
Kom bij me.
Wil je me wel in je buurt hebben? -Altijd.
Goed dan. Ik ga toch nergens heen.
De eerstkomende maanden niet tenminste.
Ik kreeg bericht van de Zonen van de Vrijheid...
over het volgende provinciale congres in New Bern.
Cornelius Harnett heeft gevraagd of ik wil spreken over de pogingen...
om de handel met Groot-Brittannië te beëindigen.
Als kenner van je overtuigingskracht...
zeg ik dat hij een uitstekende keuze heeft gemaakt.
Ik heb de handen van een steenhouwer.
Ik vind eelt op een mannenhand uiterst erotisch.
Als ik hier beneden geen eelt heb...
is dat niet jouw schuld.
Je korte haar...
is ook erg opwindend.
Vind je dat echt?
Het is een van de dingen die me in je aantrekken.
Wat zijn de andere?
Je bent dapper.
Je had altijd meer lef dan goed voor je was.
En nu ben je zo fel als een das. Trots als Lucifer.
Dus ik ben arrogant en grimmig.
Niet echt een lijstje van vrouwelijke deugden.
Je bent ook vriendelijk en erg proper.
Maar je kunt niet erg goed koken. -Je wordt bedankt.
Noem nog eens wat deugden. Misschien heb ik er een gemist.
Denk aan zachtaardig en geduldig.
Zachtaardig? Jij bent heel gewetenloos en bloeddorstig en ook niet erg geduldig.
Wat is dan m'n charmantste karaktertrek?
Vind je me om te lachen? -Helemaal niet.
Wil je het weten?
Echt?
Meer dan alle schepselen op aarde...
ben je trouw.
Jij ook.
Dat is best een goede eigenschap, hè?
En zo ging het voorbij.
De donkere schaduw van de dood was overgetrokken.
In de weken erna leefden de kolonisten weer onder het helle licht van de zon...
die met zijn opkomst en ondergang hun dagen regeerde...
terwijl ze in zalige onwetendheid waren van de naderende Revolutie.
Ging je maar met me mee, Sassenach. -Ik heb hier te veel te doen.
Bovendien vind jij het vast leuker, denk je niet, Roger?
Dat je als historicus bij zo'n belangrijke gebeurtenis kunt zijn.
Ik kijk er erg naar uit.
Ze kiezen ook afgevaardigden voor het continentale congres in Philadelphia.
Ik ga wel mee daarheen.
Mr Christie.
Tom.
We moeten u spreken. Onder vier ogen.
Wat jullie te zeggen hebben, mag m'n vrouw ook horen.
Wat u wilt.
M'n dochter is in verwachting.
Waarmee kan ik jullie dan van dienst zijn?
Ze wil de naam van de man alleen in uw aanwezigheid noemen.
In mijn aanwezigheid? -Ik weet niet waarom.
Malva, hoever ben je al?
Het komt allemaal goed. Maar je moet het wel zeggen.
Meneer...
Wil je het dan niet zeggen?
Ik beloof je dat het je niet in de problemen brengt.
Hoe kunt u dat zeggen terwijl u net zo goed weet hoe het zit als ik?
Hij was het.
Wat?
-Het spijt me zo, Mrs Fraser. Hij...
We wilden u geen verdriet doen. -Waar heeft ze het over?
Uw man heeft haar onteerd. Het kind is van hem.
Ga staan. Hou je vuisten in bedwang. Dit is nu niet nodig.
O nee? Hij heeft een hoer van haar gemaakt.
Je weet dat dit niet waar is. Wat voer je in je schild?
Hoe kunt u zo tegen me praten? Hoe kunt u zo wreed zijn?
Hebt u iets nodig, meneer? -Nee, dank u, Mrs Bug.
Het is gebeurd toen de ziekte kwam. Toen ik hier voor z'n vrouw zorgde.
Vertel het ze. Vertel ze de waarheid.
Dat zal ik zeker doen. En jij ook. Dat verzeker ik je.
De eerste keer was toen we voor het leven van Mrs Claire vreesden.
Het was geen verkrachting. Maar hij was helemaal gek van verdriet. En ik ook.
Ik kwam haar kamer binnen en hij stond in het donker bij het raam te treuren.
Ik had heel erg met hem te doen.
Ik vroeg of ik iets te eten of te drinken kon halen.
Maar hij had al iets te drinken.
Hij had een fles whisky in z'n hand.
Ik bedankte je vriendelijk en zei dat ik alleen wilde zijn. Je ging weg.
Ik ging niet weg. U zei wel dat u alleen wilde zijn...
maar ik kon het niet verdragen om u zo te zien.
Ik weet dat het vrijpostig en ongepast was, maar ik had zo'n medelijden met u.
Ik liep op hem toe en legde bij wijze van troost een hand op z'n schouder.
Maar hij draaide zich om...
sloeg z'n armen ineens om me heen en trok me naar zich toe. En toen...
nam hij me...
tegen de muur, terwijl u lag te slapen. Zo groot was z'n behoefte.
Is ze gek? -Ze is niet gek.
Een slimme leugenares dan, die weet dat niemand verkrachting zou geloven.
Nee, meneer. Ik zou nooit zoiets over u zeggen.
Ik gaf u de troost die u nodig had.
Ik heb geen kind bij haar verwekt. Wie was het?
U was het. Er is niemand anders.
Ik zou niet weten wie. Ze zegt dat het niet één keer is gebeurd...
maar zeker tien keer. -Dan heeft ze zeker tien keer gelogen.
Uw vrouw gelooft me. -M'n vrouw weet beter.
Ik heb de littekens op uw blote lijf gezien. Ik kan ze beschrijven.
Daar hebt u geen antwoord op, hè?
Diverse mensen hebben m'n rug gezien. Jij ook, Tom.
Ik heb ook niet met hen geslapen. -En dat litteken over uw ribben?
Of dat lelijke ding hoog aan de binnenkant van uw been?
Laat zien dat ze ongelijk heeft. Laat uw broek zakken en laat ons kijken.
Dus u wilt niet uw vrouw verruilen voor haar...
omdat u al getrouwd bent? -Natuurlijk niet.
Dan stellen we een contract op voor levensonderhoud voor haar en het kind.
En waarin u de rechten van het kind als een van uw erfgenamen erkent.
U kunt uw bastaardkind wel door uw vrouw laten opvoeden.
Verdwijn.
Neem uw dochter mee en verdwijn uit m'n huis.
Ik laat je het liefst met je hoofd in je handen vertrekken.
Ga weg, anders komt het echt zover.
Ik heb me afgevraagd wat ik in hemelsnaam moet zeggen, Sassenach.
Ik kan wel wat dingen bedenken. -Wat dan? Dat het me spijt?
Dat zou niet terecht zijn.
Dan klinkt het alsof ik iets heb gedaan wat me spijt en dat is niet zo.
Als je zo'n beschuldiging ontkent, blijft er altijd twijfel.
Alles wat ik tegen je zeg klinkt als een kruiperig excuus.
Ik verontschuldig me niet voor iets wat ik niet heb gedaan.
Anders zou je alleen maar meer aan me twijfelen.
Je hebt niet veel vertrouwen in mijn vertrouwen in jou.
Als ik dat niet had, was ik hier niet.
Dacht je niet dat het waar was, wat Malva zei? Je rende weg.
Ik was diep geschokt.
En als ik was gebleven, had ik haar misschien wel vermoord.
Maar je dacht niet dat het waar was?
Ik heb je met haar bij het raam zien staan.
Gezien hoe ze je aanraakte.
Ik had het idee dat ik hallucineerde, maar...
Jamie Fraser...
als je tot zoiets in staat zou zijn...
En dan bedoel ik niet gemeenschap met een vrouw hebben.
Ik bedoel: Als je dat doet en er dan tegen mij over liegt...
is alles wat ik heb gedaan en wat wij samen hebben een leugen.
En ik weiger dat te accepteren.
Wat bedoel je daarmee, Sassenach?
Ik hoor hier niet.
Brianna en Roger horen hier niet.
En Jemmy zou hier niet moeten zijn.
Maar toch zijn we hier allemaal.
Omdat ik meer van jou hield dan van het leven dat ik had.
En omdat ik geloofde dat jij net zo van mij hield.
Want dat is zo.
En dat weet ik.
Of ga je me vertellen dat dat niet waar is?
Nee, dat ga ik je niet vertellen.
Nooit.
Claire...
ik moet je wel iets vertellen.
Niet doen.
Dat voelt als een stomp in m'n buik.
Het spijt me.
Je zei dat je je alleen wilde verontschuldigen...
voor iets wat je had gedaan.
Dat klopt.
Er bestaat geen goede manier...
om je vrouw te vertellen dat je met een andere vrouw bent geweest.
Wie?
En wanneer?
Toen jij...
weg was.
Maar één keer.
Toen ik weg was?
Wie?
Het laatste wat ik wil is jou van streek maken, Sassenach...
door het te laten klinken alsof... Dan is het net alsof die arme vrouw...
Wie?
Mary MacNab.
Wie is Mary MacNab? -Je kent haar wel, Sassenach.
Ze was de moeder van Rabbie, de staljongen op Lallybroch.
Het was de avond voordat ik me overgaf aan de roodrokken.
Ze kwam naar me toe.
Ik was in de grot.
Ze bracht me eten.
En toen bleef ze.
Ik probeerde haar weg te sturen...
maar ze zei dat ze jou met mij had gezien, Claire.
En ze wist dat het ware liefde was die ze had gezien.
Het kwam niet in haar op om daartussen te komen.
Ze gaf me iets kleins.
Dat was het...
en het was niet...
Ze gaf me tederheid.
Ik hoop dat ik haar hetzelfde heb gegeven.
Natuurlijk heb je haar tederheid gegeven.
Dat weet ik zeker.
Maar je had het me moeten vertellen.
Ik wist niet hoe ik het zo moest vertellen dat je het zou begrijpen.
Maar natuurlijk begrijp ik het.
Dus...
geloof je me wat Malva betreft?
Ja.
Niet alleen vanwege jou en mij...
maar ook hierom: Als het echt was gebeurd...
weet ik dat je een bloedeigen kind nooit de rug had toegekeerd...
hoe het ook ter wereld was gekomen.
Wat doen we nu?
De waarheid achterhalen als we dat kunnen.
Morgenochtend weet de hele Ridge wat er is gebeurd.
Niemand gelooft het.
Ze geloven het allemaal, Claire.
Het spijt me.
Mrs Bug vertelt het aan iedereen op de Ridge.
Waarom doet Malva dit? Mama is altijd aardig tegen haar geweest.
De vader is iemand met wie ze niet wil trouwen...
of ze zit achter Jamies geld of bezit aan of allebei.
Het is niet waar. Da zou zoiets nooit doen.
Of wel? -Nee, nooit.
Je denkt toch niet dat het wel zo is? -Nee, natuurlijk niet.
Weet je nog dat we naar Harvard gingen voor die plechtigheid ter ere van papa?
Er was daar een vrouw die ik herkende.
Ze heette Sandy.
We waren haar een keer tegengekomen in een boekwinkel.
En ik zag hoe papa naar haar keek.
En toen kwam ze bij ons thuis op mama's afstudeerfeest.
Toen vertelde mama me dat hij verliefd op haar was en met haar wilde trouwen.
De situatie met Frank was heel anders.
Je moeder hield twintig jaar lang van een andere man. Je vader wist dat.
Jamie is een eerzaam man. En hij houdt zielsveel van je moeder.
Dat is juist het punt.
Ik had gezworen dat papa ook zo'n eerzaam man was, Roger.
Wilt u dat ik m'n woorden terugneem? -Ik wil alleen praten.
Er valt niets te praten. -Dan kan ik ook luisteren.
Je hebt vast geen luisterend oor aan je vader of je broer gehad.
Wie luistert er naar een hoer? -Ik denk niet dat je een hoer bent.
Wat ben je dan wel als je je benen voor een getrouwde man spreidt?
M'n vader dwong me om het op te biechten ten overstaan van de hele kerk.
Ik denk dat je een jonge vrouw bent die een vergissing heeft begaan...
maar niet met mijn man.
Misschien heeft hij de vergissing begaan.
Nee. En ik weet dat ik hem geloof. Voor honderd procent.
Hij en ik hebben onvoorstelbare dingen doorstaan.
En ik garandeer je dat dit ons niet uiteen zal drijven.
Malva, het spijt me zeer...
dat er iets is waardoor je zo wanhopig bent dat je dit doet.
Biedt u mij uw excuses aan?
Ik geef om je. Ik zie in jou een intelligente jonge vrouw...
vol nieuwsgierigheid en enthousiasme.
En ik was er trots op om je dingen te mogen leren.
Het is nog niet te laat. Je kunt nog steeds de waarheid vertellen.
Het komt wel goed. -Nee.
Het kan niet goed komen. Nooit.
Ga uit haar buurt.
Hoe durft u hier zomaar te komen? -Ik probeerde alleen...
Als u zich niet met ons had bemoeid...
en Malva niet uw duivelse kunsten had proberen te leren...
was dit nooit gebeurd. -Je vergist je.
Ze zegt dat u drankjes maakt om mensen terug te halen uit de dood.
Dat is waar. Ik heb het zelf gezien.
Ze is een heks.
En we weten wat er met heksen gebeurt, hè?
Ja, dat weten we.
Blijf uit de buurt van m'n gezin.
Jamie Fraser wil dat wij ploegen en oogsten...
terwijl hij zelf z'n zaad aan het rondstrooien is.
Pas op, Henderson. Ik waarschuw één keer.
Wat moet je? Ik durf tenminste ronduit te zeggen...
Alles goed met u, tante?
Ja, prima.
Ik wilde u iets vragen.
Het gaat over...
Malva Christie. -Wat is er dan met haar?
Het gaat niet zozeer over haar...
als wel over wat ze over oom Jamie heeft gezegd.
Daar moet je niet te veel over inzitten, Ian.
Het komt op een of andere manier wel goed.
Zoals altijd.
Ik kan het niet aanhoren wat ze over hem zeggen.
Het is onmogelijk dat Jamie de vader van Malva's kind zou zijn.
Dat begrijp je toch wel?
Ja, tante.
Maar het kind kan van mij zijn.
Wat?
Zeg je dat om Jamie te beschermen, Ian? Want als dat zo is...
Er is één keer wat gebeurd.
Ze is zo mooi. En ze praatte met me.
Ze was niet zo verlegen als de andere meisjes.
Ze was geïnteresseerd in m'n leven en ik wilde weer voelen dat ik bestond.
Op een dag was ik met haar bij de rivier...
en hebben we de liefde bedreven.
Maar achteraf voelde het niet goed.
Ik zei tegen haar dat het me speet, maar dat ik van een ander hield.
Dat ik nog steeds van Emily hield.
En dat het niet nog eens kon gebeuren.
Voelde ze zich versmaad door mij...
en heeft ze daarom oom Jamie beschuldigd?
Het is niet jouw schuld, Ian.
Maar ze draagt mijn kind.
Ik trouw met haar. Ik zal een echtgenoot en vader zijn. Voor het kind.
Misschien is het kind niet van jou.
Roger zei dat hij haar met Obadiah Henderson heeft gezien.
Er zijn misschien nog anderen geweest.
Maar het kan van mij zijn. En het is niet van oom Jamie.
Denkt u dat het hem helpt als ik met haar probeer te praten?
Ik denk niet dat je nu iets moet doen.
Laat mij eerst met Jamie praten. Vind je het goed als ik het hem vertel?
Graag.
Ik geloof niet dat ik hem zelf onder ogen kan komen.
Ondanks Ians bekentenis was het kwaad al geschied.
Vanaf die dag leefden we onder een donkere wolk.
Gelukkig kon ik m'n hart luchten bij Brianna.
De meeste kolonisten keurden me geen blik waardig. We waren paria's.
Terwijl Jamie naar het congres was in de opmaat naar de Revolutie...
had de Ridge te maken met z'n eigen oproer.
twee maanden later
Roger Mac had met al z'n geleerdheid niet beseft...
dat alles wat ertoe doet, wordt beklonken in de kroeg...
met een pul of een glas in de hand.
Zeker als het erom gaat om je onafhankelijk van de koning te verklaren.
De geschiedenis is met drank overgoten.
Rumpunch, bier met limonade, brandewijn.
Dadelpruimenbier, rabarberwijn, kersenlikeur, kersenbier en cider.
Dat iemand dan nog een volzin kan uitbrengen.
Behalve natuurlijk je vader. Hij hield een kloeke toespraak.
Vast wel. Heeft hij zich uitgesproken voor vrijheid?
We moeten een vrij en onafhankelijk volk zijn onder het bestuur van God...
en het congres.
Dat is inderdaad kloeke taal.
Wonderbaarlijk.
Maar de mannen waren niet gevoelloos geraakt voor de roddelpraat...
die ons blijkbaar voor was geweest.
Hij werd niet tot afgevaardigde voor Philadelphia gekozen.
Mensen hadden over z'n vermeende misstap gehoord.
Harnett had gelijk. Je zou een geweldige afgevaardigde...
op het continentale congres zijn geweest.
Het is helemaal niet erg, Sassenach. Ik heb hier op de Ridge veel te doen.
Hoe is het jou vergaan?
Het ging wel.
De kolonisten waren afschuwelijk tegen mama. Zelfs zieken meden haar.
Wat ondankbaar na alles wat ze voor deze gemeenschap heeft gedaan.
Dat ze zo weinig vertrouwen hebben.
Maar toch bleef ik erin geloven dat ook dit zou overgaan.
Op een dag is het vergeten.
Je bent alleen, hè?
Maak je geen zorgen. Ik ben er.
Mevrouw?
Wakker worden.
Hoe ben je binnengekomen? -Doet er niet toe.
Ik weet waar u mee bezig bent. Doodgaan en weer terugkomen.
U zei dat het een medicijn was, maar dat is het niet.
Het is van de duivel. U bent van de duivel.
Ga weg.
Ooit moet u mooi zijn geweest. Maar u bent oud.
Uw haar is grijs geworden. Het is kort en lelijk.
Dikke aderen ontsieren uw handen...
het vlees valt van uw botten en u bent opgedroogd van binnen.
Daarom zocht hij z'n heil bij mij.
Ik maakte het hem zo naar de zin, telkens weer...
dat hij er geen genoeg van kreeg.
Ik krijg hem. Ik krijg dit huis. Ik krijg z'n kind.
Alles wat van u is, wordt van mij.
Als je nog één keer bij mij of m'n man in de buurt komt...
vermoord ik je.
Vertaling: Annekristien de Groot Iyuno-SDI Group