EEN NETFLIX-REALITYSERIE
Vanochtend werd ik gebeld door Ferran.
Hij moest onverwacht een potje tennis laten schieten.
'Vang jij Julie op? Anders staat ze daar alleen.'
Die Julie ken ik van feestjes en zo.
Hallo.
-Alles goed, Julie?
Ik hoorde net dat jij kwam.
Ze is een boeiend iemand.
Ze is beeldschoon, met een fabuleuze achtergrond.
Wat heb jij nou aan? -M'n klassieke tennistenue.
Ik heb geen racket, maar wel een bal. -Mooi.
Ik heb wel rackets bij me.
Ik ben Julie Brangstrup. Ik ben Deense.
Ik ging naar Londen toen ik 19 was.
Ik ben moeder van zeven kinderen.
Tennis je wel vaker?
Het laatst vijf jaar geleden, 'n benefiet van Nadal.
Ik verloor. Organiseerde jij niet zoiets?
Ze organiseert een fantastisch benefiet voor kinderen.
We doen een gala voor 40 vrouwen.
Ten bate van kinderen? -Ja, voor het onderwijs.
Dit biedt mij de gelegenheid om iets te maken dat op het gala wordt geveild.
Ik schilder samen met de kinderen. Een leuke activiteit voor de kids.
Klaar? -Ja.
Jij? -Nee.
Nooit klaar. Zo kom je het verst in het leven.
Klaar?
Tennis is net als fietsen. Dat verleer je niet.
Kom op, Nadal.
Ik ben prut.
O, mijn god.
Ik sloeg een bal in de buurbaan, eentje de bar in…
…eentje in het restaurant, maar voor de rest…
…ging het best aardig.
Dat doen we nog eens. -Na vijf jaar… Hoelang was het voor jou?
Ik begon vorig jaar, maar stapte over naar padel.
Ik haat padel. Padel is voor benepen lieden.
Het is geweldig. -Zie ik Archie nou? Archie.
Archie gaat sporten. Ik stond er versteld van.
Maar het was Archie dus.
Wat doe jij hier? -Kom hier, man.
Hoe gaat het?
-Prima.
Ik ga sporten. Mijn diëtist laat me geen keuze.
Ik kwam… Nou, ik ben dus op dieet.
Ik wou eigenlijk al langer. Het kan alleen zo.
Ik ben hier alleen omdat mijn diëtist erop staat.
Weet ik veel, dieet, diëtist, het zal wel…
Iets te drinken? -Ja.
En wat doe je? Even erbij met een drankje.
Ze is top. Ze doet me zo denken aan Londen.
Aan mijn tijd daar, dat is nostalgie voor mij.
Ze is vrijgevochten en sterk. Dat zie ik graag in een vrouw.
Ik werk keihard aan de nieuwe collectie.
Je had het over je zoon. -Ja, Cash.
Misschien kan mijn zoon Cash wel model zijn.
Hij wil carrière maken, naam maken zodat hij ervan kan leven.
Ik ben aan het scouten voor de show in Barcelona.
Zeg anders tegen hem dat hij langskomt, dan kunnen we zien…
Hij heeft wel wat, beeldschoon, een Brits-Deense mix, zo heel erg Scandi.
Hij heeft nog nooit zoiets gedaan. -We doen rustig aan.
Als er maar iets van hem uitgaat. Dus waarom niet, we zien wel.
Eerst zien of hij 'm wat vindt.
Het komt goed.
Ik zei dat hij bij de studio of de locatie langs kon komen.
Om te zien of het klikt.
Zo niet, of als het niet kan, of niet uitkomt…
…dan kan ik hem de weg wijzen in het vak.
Meneer nam drie wijntjes…
…en vertrok weer, zonder te hebben gesport.
Misschien lukt dat hem ooit nog.
Sorry. -Lieve help.
Moet je dit zien.
Waar is die zonnebril voor?
Ik hou 'm op. -Ik bel je al de hele dag.
Ze hebben vrijdag m'n mobiel gestolen.
Ik ben de rare snijboon van de groep. Ze vinden me raar.
Amanda werkt hieraan mee. Ze is een goede vriendin.
Ik ben onverzadigbaar, in alle aspecten van het leven.
Zowel in schilderen als kledingontwerp vind ik een uitlaatklep…
…voor de waanzin die in mijn kop omgaat.
Amanda gaat de muurschildering doen.
Iets van 20 bij 2 of 20 bij 3 meter. De locatie staat nog niet vast.
Dat moet het eerste zijn wat de gasten zien.
Daar komt de koerier. Vooruit, Jason, schat.
Af ging de zonnebril en ze had me toch een kater.
Waar heb jij vannacht geslapen?
Dat weet je, we waren de hele avond samen.
Hij beweert leuk dat ik uit was, terwijl ik met hem stappen was.
Nou ja, uit. Het was een etentje dat uitliep.
Van wie is dit? -Van mensen die hier werken, schat.
Mevrouw komt niet alleen te laat, ze stelt ook nog eisen.
Laat me nou… -Laat me, laat me.
Ik wil de ingang niet hier.
Eigenlijk moet je dit 's avonds zien, met de verlichting.
Erg mooi, meen ik me te herinneren. -Binnen moet wel licht.
Ik ben Ferran Ribó. Mijn luxe-evenementenbedrijf heet Privia.
We organiseren in Spanje en in het buitenland.
Ik organiseer iets met Álex Agulló voor Julie Brangstrup…
…waar ze vicepresident van het Rode Kruis wordt.
Vrouwen komen samen om geld in te zamelen voor het Rode Kruis.
We zijn bij 't Hospital de Sant Pau.
Julie komt kijken voor haar benefiet.
Altijd op tijd. -Reken maar.
Hoe gaat het? -Heel goed.
Ik bezoek Sant Pau voor het eerst. Dit is een grandioze locatie.
Prachtig.
Hoi, Daniela. -Hoi.
Ik ben Anne-Laure Braithwaite en ik hou van gezond eten.
Julie zei tegen me: 'Ik doe dit gala, misschien kun je meedoen.'
We gaan naar Anne om de gerechten die ze voorstelt voor het gala te proeven.
Ze kunnen hier of buiten staan.
We houden dit hier, op deze geweldige locatie.
Maar dan deze trap op, en daar zitten ze dan?
Ze kunnen altijd naar buiten.
Mensen willen zien… -Dit is de plek.
Er is wat onenigheid.
We doen de cocktails beneden, moet dat binnen of buiten?
Julie is voor buiten vanwege de prachtige omgeving.
Als Julie voor buiten drinken is, dan wordt dat 't natuurlijk.
Jongens, luister. Vrouwen zijn altijd te laat.
Ze is erg energiek en veeleisend. -Julie is zeg maar een sergeant.
Twintig minuten?
Dan is iedereen te laat. -Dertig dan.
Dertig kan toch wel?
Moet je dat uitzicht zien.
Hier heb je het beste uitzicht van het hele complex.
Ik wil één lange tafel. -Eén lange tafel?
Als je te maken krijgt met dit soort types…
…moet je ze de gelegenheid geven om hun zegje te doen.
Ik knik, doe alsof ik luister en zeg ja tegen de helft.
En na afloop e-mail ik ze met hoe ik alles wil hebben.
Ze weet wat ze wil en zo zal het ook gaan.
Concentreer je, oké? Aan de slag.
Luister eens.
Laten we het over de lancering hebben.
Ik wil het megapunk maken, er helemaal voor gaan.
Dat is de mood. De jaren 70, retro, verloren generatie…
Gevallen helden. Dat is het hoofdthema.
Met name in je muurschildering. Weet je al iets?
Ik doe dit ook voor het eerst.
Ik barst van de ideeën, maar waar begin je?
Ik heb geen idee waar ik moet beginnen.
Kleuren ten top. -New York, cruisen, de piers, jaren 70…
Is dat de modeshow die je wil? -Nee.
Paraderen op de catwalk? -Nee, dat is zo platvloers.
Het wordt 'n eerbetoon aan het hedonisme.
Als Manel werkt, is hij helemaal anders dan hoe hij in de omgang is.
Hij is gedisciplineerd, koppig en heel bazig, zo bazig.
Snappen we nu dan allemaal waar we heen willen?
Volgende punt: locatie. En mevrouw gaat aan haar muurschildering.
Ik doe voor het eerst catering.
Ik heb er hard aan gewerkt, dus alles is piekfijn in orde.
Vandaag ga je het menu proeven waar we over hebben gepraat.
Ik ben nerveus.
Voor een gezin koken is heel anders dan 40 man.
Dat is nog niet veel, maar kan lastig zijn.
Er zit veel kleur in. Alles natuurlijk, alles biologisch.
Geen vlees, geen vis.
Het is veganistisch, zonder suiker of plastic. Niks van dat al.
Hier zijn de taco's, gemaakt van Parmezaanse kaas.
Kleine bocadillos, soep en groentepie.
Tast toe.
En geen plastic? -Nee, geen plastic, por favor.
Dit is heerlijk. -Is het lekker?
Geef mij maar een lekkere biefstuk, maar dit moet ecologisch duurzaam zijn.
De roze risotto.
Heel gezond. Proost.
Proost. -Proost.
En hier dan het dessert.
Ziet dat er even goed uit.
Het is perfect.
Kan de bazin zich erin vinden? -Ja, we doen dit menu.
Het viel wel in de smaak. Als ze tenminste niet doen alsof.
Op de dag zelf zal ze wel stressen, met de nodige drama's.
Maar ja, zonder drama's verveel je je ook maar.
Amanda?
Kom eens.
Hoe zit dat nou? Wat hoor ik nou over een date?
Vraag maar aan Amanda.
Weet jij ervan?
Ik heb Manel een date bezorgd, hij steekt altijd zijn neus in ons liefdesleven.
Dat houdt nu op.
Hoe zit dat met die valstrik die je voor me gelegd hebt?
Valstrik? Wat zei jij dan? -Ik heb niets gezegd.
Twee handen op een buik. Hoe zit dat?
Wat sta je me nou aan te gapen?
Toch niet met je vriend?
Álex, klikspaan.
Hij weet er dus van? -Ik heb niets gezegd.
Ik was vergeten dat Álex ervan wist. Ik ben een flapuit.
Laat maar zitten. -Nee.
Dan maar niet, ook goed.
Dat maak ik wel uit.
Je hoeft niet, maar het was leuk voor je geweest.
Jou spreek ik nog wel.
Waarom niet? Omdat ik dat zelf wil bepalen.
Blijf je liever hier, Álex afblaffen?
Ik blaf Álex helemaal niet af. Hij is in opleiding.
Luister, ik heb iets voor je geregeld.
Wil je wel, goed. Wil je niet, ook goed. Dit is dus echt wel iemand voor jou.
Dat is toch zo?
Dan moet het dus wel even wat zijn. Anders zul je me echt boos meemaken.
Moet dit allemaal waar iedereen bij is?
Jullie horen het, meneer gaat op een date. Zo, ga door.
Ik ken de persoon in kwestie. Het is best grappig.
Ik heb genoeg te doen en het prima naar mijn zin.
Ik zit niemand in z'n nek te blazen.
Nou ja…
Ik heb erover gepraat, ik denk…
…dat dit wel wat kan worden. Geef hem een kans.
Ze passen echt bij elkaar, hetzelfde gevoel voor humor.
Hij zal me dankbaar zijn. Dit is echt leuk voor hem.
Het is vanavond. Zal ik het afzeggen? -Ja. Ik doe 't niet.
Ik doe het voor jou, gekkie.
Alleen omdat je weet hoe boos ik zou worden…
…en zo dom ben je niet…
…zal dit best wat voor me wezen. -Vertrouw me maar.
Ik neem alles wat ik zeg heel makkelijk terug…
…en mijn uitspraken heffen elkaar op.
Ik geef de kans dat dit wat wordt…
…een dikke tien.
Ik ben het hier niet mee eens, maar ik ben ook nieuwsgierig.
Hoe kan het anders?
Hallo. -Hallo, Lucía. Hoe gaat het?
Ik kom met mijn vriendin Clara.
Kwam u voor Elisabeth? -Ja. Ik heb een afspraak.
Loop maar even door. -Bedankt.
Mijn collega's staan klaar. -Bedankt.
Wat is er nou leuker dan een schoonheidssalon?
Je een middagje laten behandelen met een vriendin.
Het geeft niet wat.
Dat kan nagels lakken zijn of wimpers laten zetten…
…als ik maar kan liggen en onder handen word genomen.
Goed, Clara, Lucía. Ga maar liggen. Doe je badjassen uit. Elisabeth komt zo.
Wat is nou een betere manier om je vrijdag door te brengen?
Hallo.
-Lucía, hoe gaat het?
Ik heb lekkere behandelingen klaar. Dat wordt genieten.
Lucía, de nieuwe machine is er eindelijk, je weet welke ik bedoel.
Niet van deze wereld. We beginnen met een gezichtsreiniging.
Alles zit erop. LED-lichttherapie, radiofrequentie, ultrasoon reinigen…
Je zult er versteld van staan.
Het kan wel dat ik dat al ken. Ik heb alles al gehad.
Ik probeer alles. Kom maar op ermee.
Lucía, bedankt voor dit uitje. -Dit is het helemaal voor je.
Na een gezichtsbehandeling lust ik wel wat.
Je bent echt een zoetekauw. -Inderdaad.
Ik hou meer van chips. -Chips?
Van die dikke.
Voor ik 't weet, is de zak leeg. -Ik ben dol op augurken.
Lucía is een goed voorbeeld van jong zijn, zonder de jongste van het stel te zijn.
Je kunt ook jong zijn met rimpels. Ik vind mezelf jong.
Wanneer begon jij ermee?
Geen idee. Toen ik 15 of 16 was. -Vijftien?
Ik ben helemaal van de cosmetische chirurgie.
Die wangen heb ik al heel lang.
Dat liep mis, ze moesten vervangen worden.
Ik heb hier een facelift laten doen, dat gaat ook nooit goed.
Niks aan m'n lippen, al denkt iedereen van wel.
Ik ben geholpen aan die wangzakken, die zie je niet meer, en aan mijn ogen.
En tussen alles door ook nog dat gedoe met die kanker.
Van alles wat, en dat pakte goed uit.
Álex, alles goed? -Haast je vooral niet.
Sorry. -Waarom laat je me wachten?
Ik ging me even omkleden.
Ik ga uit eten met Álex en Manel. Voor Manel komt…
…moet ik met Álex praten over zijn verrassingsfeest.
Manel is er zo, dus spijkers met koppen. We moeten die verjaardag dus regelen.
Tenminste de locatie vastleggen.
In Torremolinos?
Benidorm? Ik weet het echt niet.
Dat kasteel was tof. -Welk kasteel?
In Toulouse. -Van Cristina?
Manel zou het enig vinden, weer op dat kasteel.
Dit is geen kasteel dat je zo even boekt.
Je moet de eigenaar in de week leggen, en als het dan reuze meezit, lukt het.
Manel doe je een plezier met sieraden.
En geurtjes.
Sieraden of een geurtje.
Sieraden en ook een geurtje? -Allebei.
We kunnen niet kiezen. Daar doe je hem een plezier mee.
Wie hebben we daar?
En? -We lazen de Vogue.
Zag je het? Mooi, toch? -Zeker.
Ik ga uit mijn dak.
Drie pagina's. -Drie grote pagina's.
Ja. -Wat kijk je boos.
En profil.
Iedereen lacht me uit vanwege die foto's.
Ik trek mijn wenkbrauw op. Dat gaat vanzelf, zodra ik een camera zie…
…als ze een foto van me gaan maken…
Voordat ik mijn haar liet doen, was er een tijd…
…dat ik er altijd zo op stond, van 2015 tot 2019.
Waarom dan?
Zodat mijn kale plek er niet op stond.
Ik ga deze week naar mijn diëtist. Balen. Koolhydraten, vis, die mag ik niet.
Je broodje. -Koolhydraten zijn verboden.
Dan begint hij weer. Hij gaat me toch tekeer.
Hij noemt me een tonnetje en een zuiplap.
Op het tonnetje. -Proost.
En zuiplappen. -Precies.
Raad eens wat ik nog even laat doen. Mijn tanden.
De kleintjes aan de zijkant.
Die daar? -En dan… Nee, deze.
Ik zit er niet echt mee, maar het moet gebeuren.
We hadden het over haar schildering, die komt eraan.
We praten nog… -Haar ideeën zijn briljant. Briljant.
En de collectie? -Perfect, zoals altijd.
Perfect in je hoofd? -Schat, ik ben…
Hij heeft het altijd hier.
De verloren generatie. -Jijzelf dus.
Welnee. -Maar het gaat me wel aan.
En jullie. -Wij zijn ook 'n verloren generatie.
Verloren zielen. -Verloren momenten.
Nimmer weerom.
Wat doe je hierna? -Winkelen.
Álex haalt me op, en dan gaan we naar tweedehandswinkels.
We gaan wel mee. -Nee.
Waarom niet? -Schat, ik ben aan het werk.
Ik wil ook mee. -Nee.
Raar dat Manel niet wil dat we met hem meegaan.
We mogen niet mee. Dat stremt zijn creativiteit.
Het hoort bij het proces.
Het is maar winkelen, niet alsof hij patronen uitradert.
Ik heb een baan. Twee.
Drie, vier. -Wij kunnen model staan.
Luister. Denk je dat ik gek ben?
Hallo. -Hallo.
Hij dus wel?
Ze voeren iets in hun schild. -Wij komen mee.
Nee, Álex. Het is voor werk.
Creatief proces.
Ik leg het niet nog eens uit. Ik werk. Einde verhaal.
Lucía, ik ben super gefocust…
…op mijn toekomst als actrice.
Maar ik vraag me af of het een fase is.
Echt? -Ja.
Als je weet wat je wilt… -Ik wil wel…
Ik wil het graag proberen.
Je moet leuke dingen doen, die iets toevoegen aan je leven.
Ik bijvoorbeeld verveel me nooit.
Niet? -Nooit.
Nooit? -Maar domme mensen hangen me de keel uit.
Voel je je weleens eenzaam? -Van eenzaamheid weet ik alles af.
Hoe dan? -Mijn ouders stierven.
Toen mijn moeder haar laatste adem uitblies…
…besefte ik me pas terdege hoe alleen ik was.
Eenzaamheid overspoelde me toen zij overleed.
Haar broers en zussen en kinderen waren erbij.
Dat was pure eenzaamheid.
Het leven gaat door…
…maar je hebt niemand meer op wie je echt kunt rekenen.
Ja. Ik begrijp wat je bedoelt.
Eenzaamheid beangstigt me, want ik heb geen kinderen.
Ik ben bang dat ik straks alleen kom te zitten.
Heb jij dat nou ook? -Zeker.
Ik heb nooit kinderen gewild. Soms denk ik: wat stom van me.
Ik heb veel vrienden, maar je moet nergens op rekenen.
Kome wat komt.
Ik wil niet sentimenteel worden, maar ik ben blij met jou in mijn leven.
Ik meen 't. -Straks ga huil ik nog huilen.
Nee, ik meen het echt. Ik ben echt blij dat ik je heb.
Maar voor mij is dat ook zo, met jou.
Het is fijn dat we elkaar gevonden hebben, en dat ik je nu ken.
Dat was een mooie verrassing. -Heel mooi.
Ik heb verder geen vriendinnen. -Dat verbaast me niet.
Hoezo dat? -Vrouwen zijn vals.
Wat dacht jij dan?
Ik heb dit altijd willen doen, net Sigourney Weaver in Alien.
Cryogenetisch geconserveerd…
…na 2000 jaar opeens opduiken en er nog precies hetzelfde uitzien.
Ik zie niets. -Wauw, Lucía.
Jij kunt jezelf niet zien, maar ik wel. -Ik zie niks.
Het lijkt wel een zonnebank.
Een beetje bruin lijkt me wel wat.
Geen idee. -Om mooi en bruin eruit te komen.
Álex, daar komen we niet voor.
Verdorie. -Hou eens vast.
Hoe cool is dit?
Voor mij zijn tweedehandswinkels het begin van het creatieve proces.
Denk erom, Álex.
We zoeken niet alleen de juiste textuur, maar ook de juiste snit. Vooral dat.
Dit kan cool zijn. -Moet je dit jasje zien.
Vuitton door Marc Jacobs. Dit kan mooi worden.
We gaan uit van een kledingstuk…
…van een stof waarin je niet gezien wilt worden.
Maar dan trekken we er een patroon van.
Daar borduren we dan op verder.
Ik wil iets studentikoos. Ja? Heel belangrijk.
Deze zou jou fantastisch staan.
Leg je alles hier neer? Álex, schat, daar is dat toch voor?
Probeer eens even gauw.
Loop eens. Hierheen.
Ietsjes te Helmut?
Het ruikt naar deftige dame.
We zijn hier niet als klanten, niet als reguliere consument…
…maar je moet ons zien, zeg maar, als een kunstschilder in een museum.
Die pikt alle doeken op om ze te analyseren en herinterpreteren.
Álex? -Wat denk je?
Dat bevalt me eigenlijk heel goed.
Ik vind het niks, maar je weet nooit wat je ermee kunt.
Probeer deze eens.
En deze?
Hij ziet ons niet. Verstoppertje spelen? -Ga nou maar naar binnen.
Hallo. Hoe gaat het? -Jullie hier?
Kijk nou eens.
Wij zijn creatief bezig. -Je had een half uur.
Zie je? Je leidt me af. Ik was net zo goed bezig.
Hartstikke mooi. -Wat dacht je?
Miliki de clown.
Het topje is van Cheerleader.
Daar gaat iets van uit. -Go-go girl?
Van jou gaat ook iets uit.
Natuurlijk moesten we hem storen bij zijn werk.
Waar vind je anders zoveel lol? Je lacht je te barsten met die vent.
Haantje de voorste. -Hen de voorste.
Amanda, dit is iets voor jou.
Dat is zo Amanda. -Helemaal Amanda.
Mooi uitgevoerd, toch? Vind je niet?
Rot op.
Nu gaat het gebeuren. -Amanda, wees lief voor hem.
Je weet dat hij in goede handen is. -Daar ben ik juist bang voor.
Hij lust er pap van. -Zij ook.
Zij vooral.
En wat doen we nu?
Nu moeten we een stylingsessie doen…
…om alles aan te passen en te kijken naar de vorm die ik wil creëren.
Ik ben voor de helft Liberace en half een pooier uit Thailand.
Kijk eens hoe dat zit.
Het aapje Apu, uit Aladdin. -Abu.
Ik ben net Abu.
Iets lager. -Wat is de code?
Zeg, luister.
Kun je een beetje omlaag met die prijs? Ik snap dat Italië heel duur is.
Carlos, alles goed? -Manel, altijd druk?
Ik heb zoveel te doen. -Kom eens hier.
Ik los probleempjes op.
Die zijn er altijd wel. -Altijd, hè?
Ik weet niet of de receptioniste het al gezegd had.
Maar, eh…
Deze zitten me al langer dwars.
Deze kleintjes aan de zijkant. -Ja, dat had ze gezegd.
Daar is iets aan te doen.
Ik wilde het nu echt. De lancering in Barcelona komt eraan…
…en daarbij hoort een perfect gebit.
Ik wil die onvolkomenheid corrigeren. Heeft het een officiële naam?
Ik wil dit rechtzetten, maar de mond mag onregelmatig blijven.
Dus niet al te drastisch? -Nee.
Het moet er natuurlijk uit blijven zien. -Jezelf blijven.
We zoeken eerst de juiste kleur, zodat de facings erbij passen.
Bij het volgende bezoek kun je ze proberen en ze nemen als ze bevallen.
Echt te gek. -Geen centje pijn.
Eerst even een foto. -Goed.
Draai je naar mij toe. -Ja.
Het licht is even fel.
Klaar. Kijk maar.
Ik drink te veel koffie. -Ik ben ook een koffieleut.
Witter dan wit. -Wat is dat voor bril?
Om de ogen te beschermen tegen spetters en wat dies meer zij.
Ik ben de bionische vrouw.
Kijk mij nou.
Ze passen evengoed niet in mijn collectie.
Zeg maar Miami Beach in de jaren 90.
Nog een stukje. Prima, zo.
Oké? Goed zo.
Het vizier kan nu af. -Mag ik het ophouden?
Helemaal open.
Goed. Prima. Wat we doen is…
…we gaan ietsjes lichter dan de rest van je gebit.
Dat oogt beter.
Wanneer zijn ze klaar? -Over een week zijn ze er.
Zo gepiept, dan kun je er weer tegen. -Fantastisch, ik wil er perfect uitzien.
Maar nog wel mezelf. -Perfect, dus.
Juist.
Ziet hij er niet piekfijn uit?
Gaat het weer? -Kijk.
Zijn slechte oog is groter dan het andere, omdat ik het er te gauw weer induwde.
Duwde je het erin? -Op weg naar de dierenarts.
Helemaal zelf? -Ik moest wel.
Nu wil hij zo graag van die kap af. Die is tegen het krabben.
Toch?
Hoe ging je parachutesprong?
Geweldig. -Als een achtbaan, maar dan erger?
Juist helemaal niet. Je vliegt, je zweeft gewoon.
Was je niet bang? -Nee, het mocht uren duren.
Ik weet niet of je mijn Insta hebt gezien, maar ik heb over een project gepost.
Een expositie die ik samenstel van portretten van mensen die ik ken.
Dit is mijn eerste doek uit deze reeks.
Ik ben bezig met de derde, nou ja, vierde.
Carola is de eerste. -Cool.
Niet dat ze het verdient. Het is wel mooi geworden.
Is het in Carola's bezit?
Nee.
Dat wil ze wel. Maar dan moet ze zich gedragen.
Sorry dat zo laat ben. -Daar ben je. Ik wacht al een kwartier.
Ik weet het. Het spijt me echt.
Van tien jaar in Engeland heb ik niks geleerd.
Maar wat een eer. -Ik heb je hulp nodig.
Hallo. Hoe gaat het? -Goedemorgen.
Hoi. -Hallo. Alles goed?
Fijn je weer te zien.
Dit is Santa Eulalia.
Julie heeft een Rode Kruis-gala waar ze vicepresident wordt.
Ja, dit soort dingen…
Daar bijvoorbeeld. -Ja.
Zwart kan 's avonds altijd. -Ja.
Julie zag zwart niet al te zeer zitten.
Hallo. Alles goed? -Alles goed?
Fijn je te zien. -Insgelijks.
Hoe gaat het? -Heel goed.
Altijd een genoegen. -Goedemorgen.
We vroegen ons net af hoelang deze winkel er al is.
De zaak bestaat al 178 jaar. Een van de oudste in Spanje.
Mijn opa droeg Santa Eulalia.
Ze probeert zich aan te passen, maar haar Spaans…
Señor Sans legde alles in rad Spaans uit en dat ging wel snel voor haar.
Dus we zoeken een galajurk.
Geen probleem. -Voor dit evenement.
Voor een heel speciale gelegenheid.
Ze paste de eerste met tegenzin aan.
Julie, kijk eens naar deze accessoires.
We hebben een probleempje. -Wat dan?
Ik krijg hem niet dicht. -Ben je mal?
Nee. Echt niet. -Stil.
Ik hou mijn buik in. -Dat lukt heus wel.
Ze komt tevoorschijn en ze krijgt die jurk niet dicht.
Gewoon een smoes om een andere uit te zoeken.
Deze is beeldig, maar we zoeken even verder.
Wat kun je zeggen in het Spaans? Wat zeg je ook alweer, altijd?
Una cerveza, por favor.
En daar houdt het mee op.
Deze kan toch wel dicht? -Hou op.
Deze wil ook al niet.
Die tweede lukte ook al niet…
…maar op deze had ze echt haar zinnen gezet.
Het was eerlijk gezegd geen succes.
Ik lijk wel een wedstrijdzwemster in die jurken, met mijn brede rug.
Op naar plan B. -Ja.
Dat gala draaide toch om duurzaamheid?
Ja.
Nou…
Duurzaamheid gaat om afvalreductie, hergebruik, recyclen.
Als jij nu eens een van mijn oude jurken kon vermaken?
Zoals je wilt.
Doen we dat dan? -Reken maar.
Ze had het over duurzaamheid, het thema van het gala.
Dus nogal logisch om haar eigen jurk te nemen en daar iets van te maken.
Ze zal gerust een grote garderobe hebben. Dat leek haar ook de beste optie.
Laatst had ik onenigheid met Manel op kantoor.
Dat mis ik.
Ja, nou, ik had namelijk een date voor hem versierd.
Een blind date. -Echt? Met wie?
Met een man met wie hij lang geleden iets gehad heeft.
Hij ging me toch tekeer. En weet je wat we ook samen doen?
Die muurschildering? -Dat klopt, ja.
Het gaat over de verloren generatie, over de eerste dagen van hiv.
Die hele ellende. -Ik was toen nog heel jong.
Je kreeg er wel iets van mee.
Ik verloor veel vrienden. -Dat bedoel ik.
Kijk daar eens.
We gaan langs bij Lucía, nu Morrison weer kan zien.
Hij is weer thuis en we zouden hem hebben verwaarloosd.
Hé, hallo. -Hallo.
Hallo, lieverd. Hoe gaat het? -Geweldig, en jij?
Claudia is mijn jongere zus, vrouwvolk dus.
We hebben een haat-liefdeverhouding. Zij wilde Morrison ook zien.
We hebben cadeaus voor Morrison. -Je bent mooi.
Bedankt. Jij ook. -Ik ben de lelijke.
Zo, dan. Tjonge.
Kijk eens. -Hé, Morrison.
Bedankt. -Bravo.
Kijk, Morris. -Mooi, hè?
En tenslotte…
Dit is van ons allemaal. Dit had je nog tegoed van ons.
Het komt uit Portugal en het is een cadeau voor jou…
…maar Morrison speelt ook een rol.
Wat is het?
Geen idee. -Ik was er niet bij.
Geen idee. -Kijk maar.
Dat is fantastisch, heel erg bedankt.
Het is van ons allemaal. -Ja. Ik laat hem inlijsten.
We gaven een hondenportret om te bedanken voor het feest.
Een portret van Morrison door Ignasi Monreal.
Laat er anders een tatoeage van zetten.
Zou dat wat wezen? -Wat dacht je?
Ze zegt altijd dat ze een tatoeage laat zetten van een vriend…
…die is geëmigreerd. Daar pest ze me mee.
Ik laat zijn naam zetten, zegt ze. En ik dan?
Dan lacht ze me weer uit.
Eerst three of a kind.
Die hond kijkt ingespannen mee. -Hij leert ook spelen.
We maakten er een leuke kaartavond van. Lucía houdt van kaarten en wij ook.
Elke zondag bij mij of bij haar thuis gaan we samen kaarten.
Ik hoor niks meer van Carola.
Jullie zijn gebrouilleerd. -Nou ja…
Gebrouilleerd zou ik niet zeggen. -Goed, dan.
Jullie zijn zakenpartners en ex-partners, dat ligt moeilijk.
Die dag had ze net ruzie met Carola. Ze was al van streek.
Maar als we kaarten, breng je alleen je goeie humeur mee.
Ik was gisteren bij Sant Pau.
We denken erover om Julies gala daar te houden.
Alweer een taak voor mij. Jij doet je schildering, ik evenementen.
Ze organiseert een Rode Kruis-evenement. Een benefiet waar ik bij help.
We moesten gaan als verpleegsters van het Rode Kruis…
…met korte rokjes en kapjes.
Die wilde ik, die is voor mij.
Nee. Ik leid en win. Wel opletten hoor, schat.
De creatieve insteek in de gastronomie bestaat pas een jaar of vijftien.
Dit is de artistieke kant…
…waarbij je uitgaat van een gerecht en er een zakelijk concept omheen bouwt.
Ik hou van wijn. Het is een fascinerende wereld.
Vooral in relatie tot de gastronomie.
We gaan wijnproeven in restaurant Shanghai.
Dat leek me wel wat na die dag in Empordà toen ik Aldo leerde kennen.
Ik had veel kritiek op zijn oneetbare paella, en dus…
Meilan nodigde ons uit in haar restaurant.
Om diverse fantastische wijnen blind te komen proeven.
Ik ga helemaal op in zintuiglijke ervaringen.
Vijftig tinten Kao.
Blind proeven is een goed idee.
Ik doe dit eigenlijk elke week.
Je blinddoek is voor. We gaan proeven.
Wijn. -Maar je weet niet of het rode wijn is…
…of witte wijn… -Of uit een karton.
Of het rosé is, of mousserende wijn…
Deze is sterk. -Dat dacht ik ook.
Ja. -Goed. Nu de tweede.
Deze laten we even zitten. -Vul me eens bij.
Ik drink… -Aldo, je komt zo aan de beurt.
Ik dacht dat het een grap was. -Heerlijk.
Goed. Volgende. -Heerlijk.
Het ruikt naar karamel, naar snoep.
Komt deze uit Madrid?
Ik proef zoete framboos.
Zoete nadronk. -Nadronk?
Probeer de Priorat te raden…
…de Franse eruit te halen…
…en welke uit Madrid komt.
Dit is een Bordeaux.
Bourgogne, sorry. -De eerste?
Klopt. Dit is de Priorat en deze de Madrid.
Ik ben niet zo'n wijnkenner.
Geef mij whisky.
Bourgogne, en dan Madrid en Priorat. -Ik zou zeggen Priorat, Bourgogne, Madrid.
Aldo heeft 't goed. -Van mij, ja.
Geweldig. -De paella-meester.
Marc en Lucía zijn tweede. Goed zo, Lucía.
We houden meer van gin-tonic. -Wat een afgang.
Alles fout. -Niet eens één goed.
Amanda versiert ze voor me.
Ik kan het niet uitstaan als ik als enige in het duister tast.
Ik heb graag alles onder controle.
Zeg, waar blijft ie? Ik wacht al een kwartier.
Ik zit voor schut in een restaurant me te bedrinken.
Ik stond op het punt om niet te gaan.
Ik wist het zeker en zei tegen Amanda dat het niet doorging.
Hij zegt dat hij niet gaat.
Santi zit daar alleen te drinken en meneer gaat toch maar niet.
Hallo, ik ben Santi, van het eet- en reisblog Meal of Joy.
Ik ken Manel al vanaf dat we 15 waren.
We waren geen stel, dat waren we toen gewoon niet.
Maar er was evengoed wel iets speciaals tussen ons.
Ik ging heus wel.
Ik deed gewoon moeilijk.
Verrassing.
Hoe gaat het?
Had je mij verwacht? -Natuurlijk niet.
Ik wil ook wijn.
Ik kom binnen en daar zit ie.
Ik was sprakeloos.
Die Amanda had me lelijk te pakken.
Meal of Joy, draait dat goed? -Fantastisch. En jouw zaak?
Santi is voor mij…
…die onschuld.
Zeg… -Heb je het warm?
Ja.
Manel, kijk me even aan.
Eerst een salade met kikkererwten, ei, wortel, courgette en kerstomaatjes.
Dat is heel lekker.
Niet als ik eet. -Alleen je handen.
Gaat dat er goed in?
José María, wat een genoegen.
Ik heb heel goede dingen over je gehoord.
Aangenaam. -Een genoegen om je hier te ontvangen.
Mijn topgerecht.
The duck.
Dit doe ik op z'n Chinees, eerst krijg je alleen de huid…
…want die is het lekkerst.
Zo kun je ook een lijk in stukken snijden.
Zeker. -Ja, dat zeg ik tegen Meilans vriendjes.
José María keek indringend naar mij terwijl hij de eend in stukken sneed.
Mei's vader hield hem scherp in de gaten.
Hij dacht dat die het op z'n dochter had voorzien.
Ik zei dat ze mooi was. Dat viel slecht.
Ik was gewoon beleefd. Hij stond vinnig te snijden, al kijkend naar mij.
Straks wordt hij gevild als een eend.
Tast toe, allemaal. -We eten de huid.
Hij haalde de huid eraf…
…iedereen kreeg een stukje en weg was de eend.
Wij vroegen ons al af waar de eend was gebleven.
Mag ik weten hoe het is om met je dochter te werken?
We hebben hier heel goede wijn.
Zo kun je ook iemand omschrijven. Meilan is als een Bourgondische wijn.
Absoluut. -Elegant…
…hardwerkend, want het valt niet mee.
Wijn wordt gebotteld, gefermenteerd, verpakt en verkocht, en dat kan ze.
Waar kom je dan op uit?
Elegantie…
…raffinement…
…en uiteraard een goede smaak.
Proef deze wijn maar.
Ik hoor het ook voor het eerst.
Eerlijk gezegd ontroerde me dat wel. Ik hield het nog net droog…
…maar ik had 'n brok in de keel. Ik was verrast…
…want mijn vader komt anders nooit met zulke complimenten.
Hij prijst me anders nooit. Ik ben dat gewoon niet gewend.
In de Chinese cultuur doe je zoiets niet.
We communiceren niet zo verbaal als de westerse wereld.
En eerlijk gezegd was ik gevleid door de hele toespraak.
Morgen is 't twee jaar sinds ik werd gestrikt.
Gestrikt, zegt ie… -Twee jaar getrouwd.
Ze vragen altijd waarom ik twee ringen heb.
Deze telt niet. Deze twee, de verlovingsringen.
Op een dag gaf Marc me de eerste ring. Zo'n vier jaar geleden…
…reisden we door het Engelse platteland, daar hadden we een leuk weekend.
Voor het eten hadden we een mooie plek geboekt.
Hij nam me mee naar een terras met uitzicht op de tuinen…
…en hij gaf me een schattig doosje.
Daarin zat deze ring, de eerste.
Hij durfde me niet te vragen. -Nietes.
Ik zweer het. -Ga door.
Hij had een praatje klaar.
Deze ring is een teken van mijn liefde. -Maar geen contract.
Geen contract, hij vroeg me niet ten huwelijk.
Dus hij kon die ring houden? -Zo'n beetje.
Nou zeg. -De aap komt uit de mouw.
Je belofte vernieuwen? -Applaus.
Heel graag. -Nou even serieus.
Zou je het niet doen? Als ik getrouwd was, deed ik het wel.
Ik denk dat Zaida het geweldig zou vinden als Marc haar weer ten huwelijk vroeg.
Absoluut. Elk jaar. -De belofte hernieuwen.
Nou, waar wachten we nog op? -Marc moet het dan wel vragen.
Wat? -Zeker.
Wou je soms nog een ring?
Het overviel me wel allemaal een beetje. Het was super intens.
Marc was even stil.
Hij dacht aan die 150.000 euro die dat zou gaan kosten…
…en dat terwijl ze al getrouwd zijn, al wil hij best, hun liefde is zonneklaar.
Zo'n bruiloft brengt van alles met zich mee.
De ring mag ook niet de goedkoopste zijn.
Ik voel me niet in het nauw gedreven, maar ik moet dit even verwerken.
Een beetje.
Wees even redelijk. -Diamonds.
Kunnen we er even over nadenken? -Wees niet zo'n halfzachte Catalaan.
Handel snel en daadkrachtig.
Ik word bruidsmeisje.
Reken maar.
Even een selfie maken? -Toe maar.
Kom dichterbij. -Zeurpiet.
Dit is mijn goede kant.
Ik denk niet te veel als ik met Santi samen ben.
Ik laat me gaan.
Weet je er niks meer van?
We waren geloof ik in een hotel. -Dat was naderhand.
We ontmoetten elkaar bij een Spice Girls- show in 2007, de rest weet ik niet meer.
Santi, wat erg. Alsof ik een of andere psychopaat was.
Het is mooi dat jij het nog weet, want ik…
Wat weet je nog? -Dat concert, dat was super.
We kletsten op Messenger.
Weet je dat nog?
Echt? -Ik zweer het.
We hebben twee maanden gepraat. -Wat een mop.
En je weet niks meer? Nooit over gehad? -Geen idee.
Omdat we zo jong waren, waren we ook erg onvolwassen.
Ik weet nog dat je belde…
…en ik hoorde je stem, en ik dacht: wat? -Vreselijk.
Dat herinner ik me nog goed.
We gingen naar Níquel. Daar leerden we elkaar echt kennen.
In de Barbieristraat.
We hebben nooit kunnen uitdrukken wat we voelden.
Daar wrong de schoen. Misschien moest 't zo zijn.
Je gaat je eigen weg…
…en ziet elkaar op een ander moment weer terug. Zoiets.
Je ziet er goed uit. -Echt?
Dat zijn je initialen.
Ik moet mezelf beschermen. Ik denk er zo min mogelijk aan, aan hem.
Vooral omdat ik niet gekwetst wil worden. Shit. Hij was mijn eerste liefde.
Dat zal altijd zo zijn.
Wat?
Was Santi er maar al die tijd geweest.
VOLGENDE KEER…
Acteren was altijd mijn droom.
Waarom lukt het niet?
Van vooruitgang is helaas geen sprake.
De schouder moet beter. Hoe kan dit?
Dat heb ik nou altijd.
Die zakdoek, oen. -Ja, ja, oen.
Een meidenavond waarop we lekker eten en geld inzamelen.
Een beetje doorgaan.
Nog eentje? Ja?
Ik ben nerveus.
Je moet er schijt aan hebben.
Straks val ik nog flauw.
Ik? Sapioseksueel.
We proosten maar weer. -Heerlijk.
Sorry hoor, ik zit mooi niet naast haar.
Ik kreeg een hartaanval.
Daar ben ik dan.
Verdorie.
Bizar.
Wat een troep. Zo onbeschoft.
Dat gaat zo niet in Engeland. -Spanjaarden, hè?
Ondertiteld door: Jolanda van den Berg