EEN NETFLIX-REALITYSERIE
Welkom bij mij thuis.
Dit is mijn wereldje waarin ik me terugtrek…
…want ik ben een echte huismus.
Ik hou van roze en van versiersels.
Als klein kind al was ik dol op mode. Zelfs al als baby.
Ik ben begonnen bij de televisie.
Daarna was ik hoofdredacteur mode bij Elle.
Ik heb geschreven voor alle nationale bladen.
Ik was bezig met wat werk.
Ik heb beroemdheden geïnterviewd. Saint Laurent, Paco Rabanne…
…Julia Roberts, Woody Allen, George Clooney.
Iedereen zo'n beetje.
Zelfs een groot artikel met prins Charles van Engeland.
Dit is een favoriete acteur van mij. Stallone. Geweldig, vooral in Rambo.
In al zijn films is hij uitstekend.
Mijn poppen zijn mijn kindertjes.
Dit is Clara María Courel García.
Toen ik geboren werd, gaf mijn peetvader Ventura haar aan mijn moeder.
Hij zei: 'Zolang de pop in haar doosje zit…
…zal de kleine altijd een meisje blijven.'
Nou, je ziet het.
Dus ze blijft achter glas. Anders word ik, net als met Dorian Gray…
…plotseling heel oud.
Ik zie televisie, spotlights, microfoons, optreden, als mijn comfortzone.
Mijn droom is al van jongs af aan om actrice te worden.
Ik ben actrice in mijn wereldje.
Ik zing, dans, praat tegen mezelf. Ik interpreteer en stileer ook zelf.
Ik hoop dat iemand me ontdekt. Zoals Almodóvar, dat zou me wat zijn.
'Ik ben Andrea Caracortada.'
Of in Star Trek.
Dat was Klingon. Het is net Noors, maar achterstevoren.
Helaas ben ik er laat bij, maar dat geeft niet.
Er zijn vrouwen die Oscars winnen met 50, 60 of zelfs 80.
Goni, ik ga over op full screen.
Hoe gaat het?
Gonzalo belt.
Je bent op kantoor, toch? -Ja, we zijn op kantoor.
Lukt het met de locatie? Is er een alternatief?
Daar bel ik juist over…
…want helaas hebben we nog geen locatie.
Ik weet niet hoe het komt…
…maar de dag voor elke lancering hebben we altijd problemen.
Er zijn nog twee dingen. Goed? -Wat dan?
Ik word net gebeld door de agent van een van de modellen.
Welk model?
Hoe heette hij? Oliver.
Hij heeft zijn vlucht gemist en kan er morgen niet zijn.
Verdorie. Hoezo komt hij niet?
Ik zit ook vast. -Waarom kan hij niet?
Hij zit blijkbaar vast in Milaan.
Ik hoor die problemen aan, maar wil het niet eens weten.
Als we Victor vragen? -Victor wie?
Victor Ordóñez.
Nou?
Geen antwoord.
En die andere tegenslag?
Ik had de productie aan de lijn.
Een paar T-shirts zien er beroerd uit. -Hoezo beroerd?
Hoe kan dat, als er uitgebreide aanwijzingen waren voor hoe het moest?
Ik zeg alles erbij… Ze krijgen een tech pack.
Een tekening.
Rood T-shirt, witte letters.
Niks aan de hand.
Maar wat rood had moeten zijn…
…is nu wit stiksel.
Dus kennelijk…
…krijgen we een wit T-shirt met wit stiksel. Ik kan er niet bij.
Dat bestaat toch niet?
Goed, tot gauw dan maar.
Dag. -Dag.
Waarom overkomt mij dit weer?
Ik snap er niks van.
Opties.
Met textielverf?
Dat gaat niet bij het Majestic.
We doen het bij jou thuis. -Goed.
Verder weet ik ook niks.
En we moeten die gast vervangen.
Oké. -Minstens 1 meter 80.
Lucía vroeg me mee te gaan voor de tatoeage.
Natuurlijk doe ik dat. Ik vind dat wereldje wel een beetje eng.
Hallo, Lucía. -Alles goed?
Hallo. -Hoe gaat het?
Clara komt meekijken. -Prima.
Straks val ik nog flauw.
Geen zorgen. -Geef mij je tas maar.
Ze neemt een tablet. Ze zegt dat het een slaaptablet is.
Maar het was meer voor de zenuwen.
Kan dit een beetje omhoog? -Ja.
En dit kan helemaal omlaag, toch? Net als bij de kapper.
Hij kan niet lager. -Nee? Nou ja.
Waar is dit goed voor? -Ik vind het leuk.
Ik bedoel…
Eerst gewoon voor het mooie, maar ook omdat het mensen stoort.
Ik wil er zelf nooit eentje.
Wil je een foto van je hond, doe die dan in je portemonnee.
Er zijn aandenkens bij.
Kijk, mijn honden. -O, ja.
Mijn lieve hondenkind.
Anjers, die vind ik prachtig.
Dit is een wolf in schaapskleren.
Dat bevalt me aan Lucía…
…al haar tatoeages met rozen en aandenkens.
Ik gebruik een dagboek voor aandenkens.
Doet dat pijn? -Wat dacht je?
Ik heb vier afmetingen. -Eens kijken.
Hier moet hij. -Ietsjes hoger.
Zo. -Kijken?
Hier is goed. -Hier.
Mooi. Niet flauwvallen. -Dat gebeurt niet, hopelijk.
We gaan van start. -Niet kijken.
Het maakt niet uit.
Als ik een tatoeage liet zetten, zou dat het Star Trek-embleem zijn.
Echt? -Ik ben een Trekkie.
Iedereen heeft wel wat raars. -Er kwam toch nog een andere?
Ik denk 't. -Iets met Álex, dacht ik?
Ik laat iets met z'n initialen zetten.
O ja? A. A. -Ja. A. A.
Ik doe iets met Álex, hij betekent veel voor me.
Tatoeages staan voor dingen die belangrijk voor me zijn.
Weet hij ervan? -Niks zeggen, hoor.
Ik zie dat helemaal zitten. Hij huilt tranen met tuiten. Zo is hij.
Het is cool dat je middels je initialen iemand zo na aan het hart bent.
Zeker weten. -Een vriendje van me had er veel.
De Rat. -Die, ja.
Op z'n rug had hij een rat, en zijn vriendinnen.
Voor mij had hij iets met meeuwen. C. C. waar dan een hartje aan bungelde.
Dit doet even pijn, maar wat maakt 't uit.
Klaar. -Dat was 'm, toch?
Beeldschoon.
Hallo. -Alles goed?
Wat een stel. -Hij brengt versterking mee.
Moest hij mee omdat ik me dan inhoud? -Ja, zeg maar als airbag.
We komen je samen afzeiken. -Nou, mooi is dat.
We vallen maar niet af.
Meneer wordt op donderdag gewogen, er is amper een pond af.
Dan is 't het hele weekend feest.
Detox op maandag. -Detox.
Ik kan pas over twee weken, of een week als het echt moet…
…en ondertussen gaat hij z'n gang.
Álex komt nu ongeveer een jaar bij me.
Het ging goed, maar toen werd het even lastig.
Ja. -Ik ben de weg kwijt.
Helemaal de weg kwijt. Je was de beste. -Ik weet 't niet meer.
Álex was aanvankelijk aan de zware kant…
…en nu is hij zo'n 25 tot 27 kilo afgevallen.
Je laatste check-up was van de zomer en er is weer wat bij.
Dat is normaal voor de zomer.
Doodnormaal, maar ik zei dat je erop moest letten.
Dat was een maand geleden. Eerst vloog het eraf…
…niet zoals bij anderen die maar wat aanklooien.
Het afvallen gaat Manel minder makkelijk af dan Álex.
Ik moet Manel flink op de huid zitten.
Je staat stil. Je bent net een wipwap.
Vooruit. -Naar het slachthuis.
Hup, schoonheid. -Hup.
Ik wacht hier wel. -Doe dat.
Met de dikke naald, hè? -De geschikte naald.
Het formaat van de naald hangt af van hun lichaamsvet.
Het is maar een grapje…
…maar met die grote kun je ze flink bang maken.
Mooi, hoor. -Hij ziet er prachtig uit.
Dat witte schatje.
Zie je het? -Ja. Prachtig.
Iets te drinken?
Graag. -Ik kom hier niet vaak.
Ik ook niet. -Hier, dan?
Hier. -Aan die tafel.
Cool, hè? -Ja.
Hallo. -Hallo.
Zeg het maar. -Heb je een cocktailmenu?
We doen geen cocktails. -Dan neem ik een witte wijn.
Een wijntje. -Witte.
Druivensap? -Dat hebben wij ook niet.
Een frisdrank, dan? -Zonder bubbels.
Goed, perfect. -Bedankt.
Ik hou niet van alcohol. -Ik alleen van whisky.
Alcoholvrije daiquiri's wel. Van witte wijn word ik dronken.
Hoelang woon je in Barcelona? -Twintig jaar.
Bedankt. Welke smaak? -Dat is perzik.
Dat vind ik niet zo.
Woont je man ook in Barcelona? -Natuurlijk.
Waar anders? -Ik wil hem ontmoeten.
Ik hoor niks dan lof.
Mijn man heet Fernando, bijgenaamd Papuchi…
…want hij is een papa.
Bemoeizuchtig, zo zijn papuchi's. Hij is ouder dan ik.
Een goede relatie.
Hoelang ben je al getrouwd? -Al zo'n 30 jaar. Sinds m'n 19e.
Papuchi is bevriend met mijn vrienden.
Ze zijn echt een leuk paar.
Ze zijn al zo lang samen. Hij is notaris. Zij niet.
Zij is flamboyant. Hij is erg conservatief.
Maar ze vormen een goed stel.
Als ze over hem praat, klinkt ze alsof ze 15 is.
Weet je wat de tarotlezer zei?
Weet je nog, in Begur? -Ja.
Ze zei dat ik zou trouwen.
Dat maakte me blij, want ik zit er echt mee.
Wil je dat dan? -Ja.
Vooral vanwege de jurk. -Dat kan ik me voorstellen.
Maar waar ik wel mee zat…
…was dat ik mijn huidige partner zou trouwen…
…maar dat er later een ander zou komen, wat ik niet wil.
Doe het dan niet. -Het is voorspeld.
Breng jezelf niet in de verleiding.
Vind je iemand leuk, ga hem dan uit de weg.
Zo iemand is er niet. -Ze kon het evengoed mis hebben.
Denk je? -Geen idee.
Met jou kan ik leuk praten. -Ja?
Behalve seks. Dat is toch platvloers, over seks praten?
Doe alles, zolang ik het niet hoef te horen.
Er wordt te veel belang aan gehecht.
Ik ben een beetje aseksueel. -Ik ook.
Het doet me niet zoveel.
Ik vind het verder wel leuk, maar ik laat me niet gek maken.
Er zijn stadia in het leven. -Ja.
Vroeger was je jonger, en nu lang getrouwd.
Hoe ouder mannen worden, hoe slechter alles gaat.
Ze redden het verder aardig, maar zijn minder seksueel.
Dat zit in de genen.
Mannen geven meer om seks dan vrouwen, lijkt mij zo.
En als ze ouder worden, denken ze dat ze…
…elk moment moeten laten zien hoe macho ze zijn.
Ik ben sapioseksueel. -Sapioseksueel?
Ken je dat niet? -Nee.
Ik voel me alleen seksueel aangetrokken tot intelligente mensen.
Juist, ja.
Ik zoek mensen met wie ik kan praten. -Die iets te melden hebben.
Die praten over boeken die ze lezen. -Laten we proosten, ook al kan dat niet.
Het kan, zolang het geen water is. -Op ons, dan.
Eens kijken.
Vreselijk. -En waarom?
Nou? Laten we wel wezen. -Dit, dan?
Ja, doe je horloge maar af. -Als het dan op de gram af moet.
Sieraden en horloges afdoen voor het wegen…
…dat zie ik mijn patiënten vaak doen. Ze denken dat ze zo minder wegen.
Dat is niet zo best.
Heel slecht. -Weet ik.
Een beetje lager. -Nee.
Hou je adem in. Niet bewegen. Blijf staan.
Twee, vier, zes, zeven.
Je bent sinds de laatste keer een kilo aangekomen.
O, jee. -Ja?
Doe eens echt je best. -Oké.
Het ging zo goed.
Is hij aangekomen? -Ja, schat.
En dan straks weer lunchen? Lekkere hapjes.
Ik heb niet veel gedronken. -Een hapje hier…
Echt niet veel gedronken. -Niet veel water, zul je bedoelen.
Stil, ik kan je bloeddruk niet aflezen.
Ga maar liggen. Het is weer hetzelfde oude liedje.
Moet je dat zwembandje zien.
Prik nou maar. -Prik.
Jij was de beste. -Ik weet het.
De beste van de klas. -Het lievelingetje van de meester.
Jij mag in de hoek staan. -Ik meen het.
Denk aan hoe je eerst was, en nu.
Het is wonderbaarlijker dan Lourdes.
Wel met de grote naald.
Jazeker. -Met lelijke blauwe plekken.
Hou je goed, hè? Niet zeuren. Dat doe je ook niet als je eet.
Hou je nooit op? -Au.
Een feestje hier, eentje daar. -Pas op voor een bloeduitstorting.
Dat wordt mooi.
Niet zeuren.
Trouwens…
Wat een misbaar.
Je bent een speciaal geval.
Nog drie injecties. Dat is alles. Eén, twee en drie.
Hup, geen gezeur. -Ja.
Welke naald krijg jij? -Ik krijg altijd de grootste.
Dat is net een potlood.
Vergeet je horloge niet.
Hup. -Bedankt.
Vooruit.
We gaan samen eten…
…om Manels verjaardagsfeest te organiseren.
Marc en ik willen alles tot in de puntjes verzorgen.
Ik ben weken op zoek naar decoratie en speciale stukken.
Zaida is een geboren ceremoniemeester.
Ze is echt een first lady.
Mijn huis is mijn etalage, die laat zien wat ik kan.
Hallo. -Hoe gaat het?
Had je geen hond? -Dandy.
Alles goed? -En jij?
Prima. En jullie? Beeldig. -Bedankt, jij ook.
Dat schilderij ken ik.
Dat is van die dag bij Aldo thuis.
Dit is zo anders dan wat we van hem gezien hebben.
Althans ik dan. -Meer sober.
Weet hij dat het hier hangt?
Nog niet. -Hij zal blij zijn.
Wat een prachtig huis heb je, alleen de hal al.
We eten bij Marc en Zaida.
Zaida pronkt graag met haar huis. De perfecte gastvrouw.
Daar hangen ze dan eindelijk.
Was je hier al eerder? -Er hing niks aan de muur.
Er moest veel gebeuren. Ze stonden een jaar op de grond.
Ik heb… Zeg het anders zelf maar.
Nou, ja. -Toe.
Hij regelde een auditie bij een topregisseur in Barcelona.
Hij staat hoog aangeschreven. Iván Morales.
Volgens Google is hij de top.
Ik vroeg me af hoe ik Clara verder kon helpen.
Ik zocht een echte dramaturg. Een regisseur met discipline.
Een theaterpurist. Iván Morales.
Hij is alternatief…
Is het voor een specifieke rol? -Een auditie.
Ik wil actrice worden. Of eigenlijk…
…bij de revue, die hoge trap afkomen in een verenboa.
Zoals vroeger.
Het is goed als je altijd in het leven wel een droom najaagt.
Clara wil als actrice aan de slag en dat juich ik toe.
Ik geef haar wat ruimte. -Bereid je echt iets voor?
Ik wilde een revuestuk voorbereiden.
Je mag blijven zitten.
Maniquí… -Die niet.
Hebben we een verenboa?
ach Ba
ach Babyloniër, je brengt me 't hoofd op hol
Op je auditie. -Alweer een toost.
En op het samenzijn. -Bedankt.
Ze heeft talent. Ze is grappig, ze is niet verlegen.
Ik was op stap met Lucía.
Voor haar tatoeage. -Van Morrison?
Haar laatste tatoeage. -Kon er nog wat bij?
Naast haar bloemen. Ik was mee, het deed geen pijn.
Haar rug zit vol tatoeages. -Ik had nog nooit gezien hoe dat gaat.
Heb jij niks? -Ik? Niks.
Daar zul je ze hebben. -De bel gaat.
Ik ga wel. -Hier, een aardbei.
Hoe gaat het, laatkomer? -Ik had een vreselijke dag.
Wat een overvloed.
We hebben veel te bespreken.
Kijk. Proost. -Kijk wat we hebben.
Ik ben Cristina Fontela, mijn bureau heet La Fontela.
We vertegenwoordigen merken.
Ik ga al met deze groep om zolang ik me kan herinneren.
Al in een eerder leven, zowat.
Ik heb een hele lijst met dingen waar jullie blij van worden.
We blijven maar om de locatie heen draaien.
Je hebt Manel vast wel horen zeggen…
…dat het zijn 30e verjaardag is, en waar hij 't ook viert…
…het moet iets speciaals zijn.
Ik vind dat onze Maneluchi iets speciaals verdient, en dat krijgt ie.
Weet je dat kasteel in Toulouse?
Dat ken ik. -Ik ook.
Niet ver van Toulouse…
…staat er echt zo'n prinsessenkasteel met koepeltjes, balzalen…
Kan dat echt?
Ik vierde twee jaar terug mijn verjaardag in het kasteel van Saint-Martory.
Een speciale plek. Het ademt een eigen sfeer.
En raad eens, wie was helemaal ondersteboven van dat kasteel?
Manel.
Het is gewoonlijk niet beschikbaar voor feesten en partijen.
Het is geen kasteel dat je online vindt en boekt.
De eigenaar moet akkoord gaan. Alles moet meezitten.
Cristina heeft nieuws.
Ik zei tegen Jean François dat dit een noodgeval was, en toe nou.
En, ja?
Hij zei tegen me… -Nou?
Dat het goed was.
Echt? -Super.
Dandy, toch. Hij is ook blij.
Nu moeten we kijken wat we willen doen in het kasteel…
…de cadeaus…
Blijft het een verrassing voor hem?
Een verrassing gaat niet. Het is vijf uur rijden.
We kunnen Manel geen groter plezier doen dan met dit kasteel.
Een feest is al iets, maar in een kasteel is het helemaal wat.
Herinner je je de parfumsampling? -Van Clive Christian?
We hebben parfums geprobeerd. -Zo sterk.
Echt de beste.
Ik ga naar wijnproeverijen, olieproeverijen, kaviaar.
Maar parfumsampling? Dat moest nog.
Deze werden op de Titanic verkocht.
Hoe zit dat? -Dat is me wat.
Echt iets voor hem.
Parfums van de Titanic, dat is niet te kort.
Zeg me liever dat het een parfum op goede, kostbare basis is.
Dat Titanic-gezanik vind ik minder.
Ze worden voor stellen gemaakt.
Als de man en de vrouw in hetzelfde vertrek zijn…
…versterken de geuren elkaar. -Ongelooflijk. Kom maar op.
Ik heb een voorstel. Verstoppertje spelen. -Leuk.
Dat deed ik bij 'n bruiloft in Frankrijk, op een kasteel.
Wat leuk. -Echt wel.
Kinderspelletjes zijn nog leuker als je groot bent.
Ik vond verstoppertje maar een raar idee.
En als het nou verstoppertje met wat pikants was…
Verstoppertje voor volwassenen. Want dat zijn we.
Natuurlijk. -Altijd nog wat kinderlijk.
Sommigen willen kind blijven. -Ja.
Maar het is echt leuk.
Clara, jij bent wat ondeugends van plan.
Ik hou van ondeugend, want ik wil niet deugen.
Ik ben Iván Morales. Ik ben…
…acteur, regisseur, toneelschrijver. Een verteller.
Allemensen.
Hallo. -Hallo.
Iván? -Jij bent vast Clara.
Ja. -Clara Courel?
Clara Courel. -Courel.
Zo heet ik echt. -Oké.
Aangenaam.
Ik ben nerveus. -Ja?
Ja. -Geeft niet, hoor.
Ja. -Dat is normaal.
Ken je mijn werk? -Grensoverschrijdend, alternatief…
Ik zag dat theater, het toneel, en ik dacht: allemensen.
Heb je iets voorbereid?
Ja, maar ik weet niet of het lukt, nu ik dat podium zie.
Daar moet je niet mee zitten.
Ze was bloednerveus, maar dat is goed. Ze neemt 't dus serieus.
Ik zie de affiches al voor me.
De affiches? -Ja. Clara Courel.
Stel je het publiek voor. -Ik zie affiches…
…de kleedkamer, bloemen van de directeur.
Zo gaat dat niet meer. -Geen bloemen meer in de kleedkamer?
Als je dit vak ingaat, merk je dat je op zoek was…
…naar diepte, iets wat niet voor de hand lag.
Nerveus? Wil je… -Ja.
Ik weet het niet precies. Hier is mijn talisman.
Geweldig.
Het is net 'n boek, Alice in Wonderland…
…maar het is een tasje. Daar zitten mijn schatjes in.
Ik heb geen kinderen, nooit gewild. Deze draag ik met me mee.
Deze, een voodoo-pop.
Ik zet ze neer.
Hookie en Mookie.
Dit is mijn ring, dat ben ik.
Maar als ring.
Dat is nou echt krankjorum.
En dit is Spock.
Ik heb er meer, maar dit zijn de beste.
Nou, dan heb je al een publiek. Mooi zo.
Daar stonden ze op een rijtje.
Dat is belangrijk, het helpt haar te ontspannen.
Hier is een oefening.
We zwijgen. Je verliest veel energie via de mond.
Doe ook je eigen ding, wat je ook doet om je te concentreren.
Dat valt niet mee.
Stil. -Ja.
Geluidjes mag wel. -Maar geluidjes…
Dat doe ik liever niet. -Goed, dat spijt me.
Maar je moet ook dingen doen die je niet wilt.
Ik zeg niks…
Daar moeten ze je horen.
Vanuit hier.
Oké, iets beter. Maak jezelf groot.
Je tekst, graag.
Nee. -Ja.
Nee. -Wat nou? Wat doe je hier dan?
Ik ben nog niet zover. -De beste warming-up is zingen.
Dan zing ik. -Ja.
wat je huid prikkelt, ben ik
wat je niet loslaat, ben ik
al wat verboden is
die hoge koorts, ben ik
ongemerkt ben jij gestrikt
al wat verboden is
en je moet wel om me geven
om onbeschaamd te kunnen leven
al wat verboden is
We gaan Nora aankleden voor de Barcelona-show.
Ze wordt een droom.
Nora past haar kleding aan voor de party.
Het moet tijdloos zijn, net als m'n iconische collectie.
Een nicht van me. Nou ja, haar vader en mijn oom zijn goede vrienden.
Het witte pak misschien? Zwart zou toch beter staan.
Helemaal femme fatale.
Kom eens. Perfect.
Prachtig.
De schouder is stuk. Hoe komt dat nou weer?
Met een veiligheidsspeld komt het goed.
Misschien klikt het wel met Álex. Dan heb ik ze samengebracht.
Het zit in hoe ze 'm draagt.
Het is meer een evenement dan een catwalk modeshow.
Loop eens.
Fantastisch.
Maar wat ben je lang, meid. De broek moet…
Die moet gezoomd worden.
Vind je het wat? -Echt wel.
Ja? -Ja.
Wat ben je mooi zo. Echt prachtig. -Bedankt.
Misschien was er wel iets. Ze zijn allebei mooi.
Ik heb een look uit mijn eindexamencollectie.
Doen we die.
Dat was echt de waanzin ten top.
Niemand met een gezond verstand zou zich daar aan wagen. Alles gebreid.
Doe de zakdoek af.
Afdoen, ja? -Ja, ja.
Doe die zakdoek nou af. -Ja.
Wat krijgen we nou?
Zo.
Ik ga eraan kapot.
Dit is precies hetzelfde shirt dat Harry Styles aanhad…
…op de cover van de Rolling Stone.
Vooruit, doe de zakken goed. En je shirt. Kijk in de spiegel.
Komt goed. -Ik word gek van je.
De broek is te groot. -Ja.
Hij leek wel een zak aardappelen.
Ik zweer bij God…
Ik zweer bij God dat ze me niet kleinkrijgen.
Ik zal dit overleven. Als dit voorbij is…
…zal ik nooit meer honger lijden.
Al moet ik bedriegen…
…stelen of moorden.
Ik zweer 't bij God…
…ik zal nooit meer honger lijden.
Ze deed een scène uit Gejaagd door de Wind.
Dat was dus een vrouw en ik wilde dus echt als een vrouw…
…me op de grond werpen in dit eigentijdse Scarlett-kostuum…
…en er wat van maken.
Was dat je monoloog? -Ja.
Dat was aan de korte kant. -Verdomme, ik kan niet zoveel…
Geen geheugentechniek? Lastig.
Dat wel. -Ja?
Als dit personage een dier was, wat zou het dan zijn?
Ik hou niet van dieren. -O nee?
Gorilla's.
Die vind je leuk? -Ja.
Speel het als een gorilla. -Nee, nee.
Wat, nee?
'Ik zweer bij God.' -Kijk me aan.
'Ik zweer bij God.'
Wat dan? -Wacht even.
Ik hou van improvisatie.
Dat is het juist, ik ben een verhalenbedenker…
…een verteller.
Ik ben niet dramatisch. Tragikomedie ligt me beter.
'Ik zweer bij God dat ze me niet kleinkrijgen.'
Niet wat? -Kleinkrijgen.
Ze had moeite om los te komen, maar dat overkomt ons allemaal.
Het ging best leuk. Ze is ontvankelijk en speels.
'Als dit voorbij is,' gooi het de zaal in.
Als dit voorbij is…
Ik zal dit overleven. Als dit voorbij is…
…zal ik nooit meer honger lijden.
Honger lijden. -Honger.
Vanaf het begin. -Nu is het wel leuk.
Met stapjes. -En met jouw hulp.
Alleen hier staan is heel raar.
Shit. -Kom op.
Ik zal dit overleven.
Als dit voorbij is…
…zal ik nooit meer honger lijden.
Honger. Honger.
Kinderlijke onschuld…
…is essentieel voor acteren, samen met hard werken.
Ze heeft zeker die onschuld.
Dit heeft zeker mijn voornemen versterkt om te proberen actrice te worden.
Ik denk dat ik op cursus moet om dingen fysiek te kunnen uitdrukken…
…en eraan te blijven werken.
Je moet altijd zien wat er op je pad komt.
Jonger zul je er niet op worden, dus je moet het toch een keer proberen.
Maar evengoed moet een regisseur wat in me zien.
Even naar de tafel kijken.
De couverts zijn nog niet af.
De microfoon kan daar. -Oké.
De bloemen zijn prachtig, goed gedaan. -Bedankt.
De namen moeten ietsjes naar achter, dan zie je ze beter.
Goed.
Julie wil vast een andere kleur voor de kamer.
Bestek… -En de glazen.
Drie glazen maar? Er is witte wijn, rode wijn, water en champagne.
Nu even doorgaan.
Alstublieft. -Er is weinig tijd.
Waar is Amanda? -Ik weet niet waar ze is.
Ze zou toch komen? Tegen wie zei ze dat?
Uiteraard nodig ik alle vrienden uit. Iedereen blijft slapen.
Meestal bij Álex thuis…
…maar nu we deze suite hebben, die is echt het einde.
Heb je nog foto's?
Waarvan? -Je date.
Vertel ons alles, en niks overslaan. -We willen het hele verhaal horen.
Ik was het er helemaal niet mee eens. Ik zei nee tegen Amanda.
Toch? -Ja.
Ze hadden dus… -Je wilde best.
Nee. -Jawel.
Hij wist niet wat het was. -Ik had geen idee.
Ik draai me om en opeens zit hij daar.
Ik had zoiets van: wauw.
Na die date deed hij anders.
Je zag het aan hem, hij straalde.
We kennen elkaar via het web.
Wat modern. -Op Fotolog.
Wat was dat dan?
Het was net zoiets als MySpace.
Het was een platform. Om kort te gaan…
Dat ging via Messenger, en we werden…
We chatten twee maanden voor de eerste date.
Ik ging in Madrid naar de Spice Girls in 2007, en toen…
Ja, ja.
Ik weet nog dat hij me belde. Die dag besloten we elkaar te zien.
En toen was het dan zover, weet ik veel…
We gingen naar Ochoymedio, en ja, de rest weet je.
De liefde van je leven? -Zonder meer de eerste.
Goed. -Zeker.
Het was alsof er geen tijd voorbij was gegaan.
Het was alsof ik weer 17 was.
Op je nagels bijten en zo.
Hij is van de kook. -Waar hadden jullie het over?
Nou, gewoon. Zijn ogen en lippen waren hetzelfde.
We gaan nog naar de film of in bed liggen.
Kijk eens wie we hier hebben.
Te gek. -Fantastisch.
Die outfit. -Ongelooflijk.
Meid, uit de kunst gewoon.
Wat hebben jullie aan? -Het is 'n pyjamafeest.
Dat had ik moeten zeggen.
Ik heb er nog wel een. -Doen we dat.
Ik pak hem even. -In pyjama.
Pak wat te drinken. -Doe ik.
Die entree is prachtig. -Zo mooi.
We zijn bij Julie's Rode Kruisgala.
Adembenemend.
Dit is echt de top.
Wat een locatie. Het is een modernistisch juweel.
Al die dames komen samen om te eten en geld in te zamelen.
Erg cool.
Hoe gaat het?
De vrouwen moesten met iets duurzaams komen.
Ik draag een gehuurde jurk van 25 jaar oud.
Dat is best cool.
De dresscode was cocktail.
En de looks…
Om te beginnen met de mijne, want dat was een schot in de roos.
Rode-loperjurken.
Je zag de kwaliteit. Niks goedkoops, dat zou je eraan afzien.
Ik vond niet iedereen erg geslaagd.
Sommigen hadden meer het idee van het Met Gala.
Sommige gingen nog wel, vond ik.
Ik vond Lucía's outfit briljant. -Echt te gek.
Gewoon in een AC/DC T-shirt, en dat met haar kast vol dure jurken.
Ik ging in mijn AC/DC, want iedereen deed heel chic.
Naast al dat chic doe ik gewoon.
Gaat alles goed?
Wat mooi.
Waar zouden we zitten? -Ik zoek wel even.
Dames, jullie zijn er vroeg bij.
Hallo. -Alles goed?
Je ziet er mooi uit.
We zitten daar. -Dan ruilen we toch?
En jij zit daar. -Weten we waar we zitten?
We komen als een groep, maar we zitten verspreid.
Een tafel voor 50 man.
Dan moet ik praten met iemand die ik niet ken, waar ik moe van word.
Clara, laten we samen gaan zitten. -Hier, op deze hoek.
Nu raak ik in de war.
Nou komt het.
Hier zit ik. -Waar wil je zitten?
Naast jou. -Clara, ik wil naast jou.
Dan zit ik hier.
Wij dus ruilen. Ik ga niet zitten naast iemand die ik niet moet.
Als ze erachter komen, zijn we de klos. Snel, dus.
Deze moet daar. -Ergens anders?
We chicaneerden omdat we samen wilden zitten.
Ik ga de tafelschikking halen.
Julie heeft dat bepaald.
Die doet wat ze wil. -Nou, dan.
Julie is vreselijk.
Ze ruilden van plek, maar daar ga ik niet over.
Dat moeten ze met Julie opnemen.
Neem het op met Julie.
Dit klopt gewoon niet. -Dit is Julie's werk.
Ze moet begrijpen…
…dat praten met zoveel verschillende mensen erg stressvol is.
Je moet steeds maar bedenken wat je gaat zeggen.
Op naar de cocktailparty. Dit is geregeld. Nu nog een drankje.
Doei.
Voelde je je beter na de tarotlezing? -Dat had geen enkel effect.
Ik wil haar nog een kans geven, kennelijk is ze erg goed.
Ze had 't mis. Ik bel haar nog.
Ik probeer het nog eens, want ik wil haar spreken…
…al geloof ik niet alles wat ze tegen de anderen zei.
Ik ben niet afgunstig, maar wel een beetje boos.
Amanda gaat niet altijd even keurig te werk.
Ze wist me wel te vertellen dat het aan mij lag. Nou ja.
Ik was boos. -Dat wist ik niet.
Ze lachte een beetje. Ja dag, na alles wat ik voor haar heb gedaan…
…die relatie die we zolang hadden…
…en dan zou ik jaloers zijn en haar kwaad toewensen?
Maar zij ziet dat dus wel zo. -Denk je?
Ze moet inzien dat het niet aan mij lag.
Dat zou nu wel tot haar moeten doordringen, maar ja…
Ze is een beetje koppig.
Daar ben ik dan.
Te gek. -Waar haal je die vandaan?
Piekfijn in orde.
Parels in je tas? -Verrassend, hè?
Laten we proosten. Vertel op.
Ik wilde natuurlijk ook horen hoe de date was gegaan.
Moet je haar zien kijken. -M'n bruiloftplanner.
Mafkees. -Laat me met rust.
Nemen we wat lekkers? -IJs.
Schenk nog wat in. -Bestel Magnums.
Zoet of hartig? -Zoet natuurlijk.
Amandel. -Witte chocolade.
Ik ook. -Dubbele karamel, graag.
Hoe ging het?
Ongelooflijk. -Hij glundert.
Je lijkt wel herboren. -Hij is in de zevende hemel.
De hemel. -Zeg dat niet.
Houden jullie contact? -Sinds die tijd?
Ja, maar niet zo veel als nu. -Sinds gisteren, ja.
We chatten de hele tijd, maar ik weet niet wanneer ik hem zie.
Hallo. Prachtig. Dag, alles in orde?
En?
De tafelschikking is door de war. -Ja.
Ik kom daar aan…
…en het blijkt dat iemand het nodig vond om de tafelschikking te wijzigen…
…waar ik veel tijd aan had besteed.
Julie zag meteen dat het stoelenplan was omgegooid.
Nou ja.
De Spaanse dames wilden ergens anders zitten.
Ik zei dat het aan jou was. Wil je ze veranderen?
Hoe ongemanierd.
Dat gaat zo niet in Engeland. -Spanjaarden, hè?
Ik kreeg een hartaanval.
Zijn er nog meer verplaatst? -Nee, alleen hun stoelen.
We moeten alles nog eens nagaan. -Dat lijkt me beter.
Willen ze geen nieuwe mensen ontmoeten?
Dat zei ik ook. -Vreemde talen oefenen.
Door het wisselen kon niet iedereen elkaar verstaan.
Wacht even, jongens. Dat ding daar kunnen we niet gebruiken.
Het spotje voor de zanger moet nog worden gemonteerd.
Er staat nog van alles in de zaal.
Zo kan dat niet. -Uiteraard.
Wat een toestand.
De ladder stond er nog voor de lui van de belichting.
Dit was een uur van tevoren.
Alles moet perfect verlopen. Zelfs die kleinigheden.
Als jullie zoiets zien…
Ik wil geen bloemen op de vloer. -We hebben een uur, komt goed.
Geen probleem.
Kom op, jongens.
Bedankt.
Pas op.
De ijsjes zijn er.
De ijsjes. -Kijk eens.
Een breakdance.
Lekker, met amandel.
Voor mij niets dan ijs en champagne.
Als alles misloopt en we het helemaal niet meer zien zitten…
…dan nemen we ijs met champagne.
Ik heb mij laten vertellen dat Barbra Streisand hier logeerde.
Jack Nicholson…
Er zit wat op je snor. Ga verder.
Josephine Baker…
…en Hemingway ook. -De klassiekers.
De beste klassiekers en Alled-Martínez.
Die kan niet ontbreken. -Zo is dat.
En wij, vanavond.
Blijven jullie slapen? -Slapen we allemaal in dit bed?
Natuurlijk. -Dat zien we nog wel.
We zien wel. Dat zoeken we nog uit.
De suite is gigantisch, met Hemingway, Lorca…
Allemaal samen.
Daar ligt Barbra Streisand. -In die kast zit Joselito.
Stond Nicholson niet op de gang? Hemingway doet voor hem open.
Goed, dames. Wat is dit inspirerend.
Ten eerste, om op deze geweldige locatie te zijn.
We wilden internationale, invloedrijke vrouwen samenbrengen.
Ik vind liefdadigheidsgala's nogal saai. Zeker met vrouwen.
Geef mij maar wat kerels.
En in het Engels. Met dat Engels van mij.
Tot op heden hebben we duizenden geholpen…
…in de Verenigde Staten, Europa en Afrika.
Vanavond kondigen we een partnerschap aan, hier in Spanje…
…met het Rode Kruis.
Men vroeg me om vicepresident te worden voor Castelldefels.
Bravo.
Het was een mooie toespraak, voor een heel mooi doel.
Maar het moest in drie talen. -Ik heb er niet erg op gelet.
En ik geloof ten stelligste…
…dat elk kind basisonderwijs moet krijgen en minstens één maaltijd per dag.
Het was alsof ik weer op de middelbare school zat…
…en me dood zat te vervelen.
Recht voor je zie je dit staan.
Dit noemen we in het Verenigd Koninkrijk nou een donatiekaart.
En deze donatiekaart moet je invullen.
En wees vooral niet te bedeesd om er een nul achter te zetten.
Aan ons groepje zullen ze niet veel verdienen. Nou ja.
Ik kijk reikhalzend uit…
…naar wat er morgenochtend op de donatiekaarten staat.
Lucía geeft geen cent.
Deze 40 vrouwen zijn de top.
Ik was echt enthousiast en het was een doorslaggevend succes.
Manel, kun je me een kussen geven? Dat ligt in de klerenkast.
Pak het zelf. -Jij loopt nu toch.
Als je terugkomt.
Die gel is niet slecht.
Verdorie. -Trap je daar echt in?
Hij wil een kussen en waar ben ik inmiddels?
Geen idee, het ging zo snel. Pure paniek.
Geen idee. Wacht maar.
Ik maak je af. Kreng.
Álex.
Er heerst hier ook geen greintje respect. Een kussengevecht in Streisands bed.
Waar zij sliep. -Barbra Streisand.
Ook geen respect voor Lorca. -Geen greintje respect…
Er is geen respect voor cultuur. Geen greintje.
Hou je kop. Je lijkt wel een oude vent.
VOLGENDE KEER…
Ik hou van sieraden.
Lucía is een kenner. Ze koopt er veel.
Nu drinken.
Dit is perfect.
Waar komt de muurschildering?
Mijn eerste expositie in Barcelona. Ik ben behoorlijk nerveus.
Olivier Varenne komt eraan. Een van de vier grootste curatoren ter wereld.
Hij komt naar mijn werk kijken.
Dit is het einde.
Nieuwe kansen dienen zich aan.
Nieuwe kansen. Kaarten liegen niet. -O, jee.
Jongens, kom eens. Prima.
Enorm nerveus, ja.
Ondertiteld door: Jolanda van den Berg