Hier speelde je broer vroeger. Je duwde hem altijd op de schommel.
Je ouders kennen hem niet meer, maar jij wel.
Hoe ken jij Daniel?
Kom met me mee.
Dag, Jay. -Wie zijn jullie? Waar is m'n broer?
Sorry, we kunnen niemand helpen die ze al te pakken hebben.
Over wie heb je het? -De lui waar je broer het over had.
Zij hebben hem meegenomen. Wij kunnen tegen hun manipulatie.
We moeten vertrekken.
Je stelt vragen en je ligt dwars. Daar zullen ze achter komen.
Je moet met ons meekomen, anders pakken ze je.
Rustig lopen. Mensen kijken.
Wat gebeurt er?
Ze komen eraan.
Niet bewegen.
Rennen. Vlug.
We houden ons hier schuil tot de kust veilig is.
Dag, allemaal. Dit is Jay.
Ik pak een slaapzak voor je.
Ja, het is zwaar.
We kunnen niet alles veranderen, hoe graag we dat ook willen.
Jij was echt dapper vandaag.
Je was net zo dapper als je vader. Hij zou trots zijn geweest.
Het is bijna tijd. -Oké, ga maar.
Zeg maar dat ik van hem hou.
Wil je m'n vader gedag zeggen? -Waar is je vader dan?
Hij moest mee helpen vechten, maar hij heeft beloofd dat hij terugkomt.
Papa, hier Frankie. Ontvang je mij?
We hebben een nieuwe dwarsligger. Ik mag hem nu al.
Nu heb ik eindelijk een broer.
Noem me niet zo. Ik ben je broer niet.
Dit heeft allemaal geen zin. Je vader is dood.
Net als mijn echte broer.
Papa, kun je me horen?
We naderen de basis.
Geen geintjes. -Hoezo? We zijn op hetzelfde uit.
We willen haar weer werkend krijgen. Daarom gaan we naar je kamp, toch?
Je hebt wel de wijsheid in pacht, hè? -Over jou?
Je gedrag is moeilijk te voorspellen.
Maar de plek waar je me mee naartoe neemt, die ken ik wel, ja.
Caleb.
Word wakker.
Waar zijn we nu weer? Is dit weer een van je spelletjes?
Waar is m'n dochter? -Jezus, kom eens met wat nieuws.
Jij bent niet de enige die iemand is kwijtgeraakt, Caleb.
Bovendien, waarom zou ik dat zeggen als jij mij niets vertelt?
Waarover? -Jullie soort, de dwarsliggers...
Het is allemaal met jou begonnen.
Ik volg je niet.
In tegenstelling tot jouw soort is mijn soort perfect.
Perfect onsterfelijk en rationeel.
Maar toch maken ze irrationele keuzes.
Ze kiezen voor sterfelijkheid. Ze bezoedelen zichzelf met de dood.
Hoe doe je dat? -Hoe moet ik dat nou weten?
Je zei ooit dat je je tegen mijn parasiet kon verzetten...
omdat je iets had wat ik niet heb.
Je was iets op het spoor. Toen al.
Wat is het?
Dat is me helaas ontschoten.
Dit hoeft geen eenrichtingsverkeer te zijn.
Ik wil je er iets voor teruggeven.
Je bent dood, Caleb. Al heel lang.
Je zit in een tijdelijk lichaam dat het nu al begint te begeven.
Je hebt nog maar een paar steeds pijnlijkere dagen over.
Dan gooi ik je weg en begin ik weer van voren af aan.
Maar er is een uitweg.
Je kunt deze marteling stoppen...
simpelweg door mijn vraag te beantwoorden.
Misschien lukt het je bij de volgende wel.
Misschien is je dochter wat openhartiger.
Frankie... Ze...
Leeft nog. Voorlopig wel.
Vanwaar die glimlach? Ze bezwijkt vast veel sneller dan jij.
Ze leeft nog.
Mijn dochter leeft nog.
En jij krijgt haar niet te pakken, is het niet?
Daar zou ik maar niet op rekenen.
Ik heb wat bezoek haar kant op gestuurd.
Geniet van deze kennis nu het nog kan.
Ik heb je een uitweg aangeboden, en je hebt je keuze gemaakt.
Net als je voorgangers.
Luister op de relaiszender of de rest zich heeft gemeld.
Zij weet het antwoord op de vragen waar ik mee zit.
Dan schakelen we haar in, zodat je die kunt stellen.
We hebben eerst spullen nodig.
Je kent deze plek goed.
Een van de ontwerpers heeft ook aan Westworld gewerkt.
Dus? -Daar heb ik gewerkt.
Pas op waar je loopt. Niet alles is even stevig hier.
Wat was jouw functie?
Ik programmeerde de inwoners.
Dus door jou hebben ze zich tegen ons kunnen keren.
Dat is nooit het doel geweest. -Maar dat is wel wat er is gebeurd.
Daarom herkende je die twee inwoners. Je bent werknemer van de maand.
Hale had zo iemand nodig om haar parasiet te verspreiden.
Is dat ook jouw werk? -Nee, toen was ik al weg.
Delos hield z'n werknemers altijd net zo in het ongewisse als z'n gasten.
Ik heb lange tijd niet beseft hoe complex het probleem is.
Maar nu hou ik me vooral bezig...
met de oplossing.
Maeves lichaam is makkelijk te herstellen, maar haar geest niet.
Haar besturingseenheid is aangetast, dus we hebben een nieuwe nodig.
Die van hem, bijvoorbeeld.
We hebben stroom. Ik heb de kabels aangesloten op het aggregaat.
Gaat dit lukken?
Zes van de tien keer wordt ze inschikkelijk wakker.
In de andere gevallen stapt ze met het verkeerde been uit bed.
En hoe kom je aan die cijfers, Nostradamus?
Uit oude gewoonte. Ik heb jarenlang probabilistische algoritmen gedraaid.
De makers van het eerste park en de eerste inwoners...
zijn ooit begonnen met prototypen in simulaties.
Een kopie.
Charlotte Hale heeft dat ook gedaan.
Kom mee.
In de vroegere parken verzamelden ze de gegevens via hoeden.
Die technologie was langzaam. In vergelijking met nu primitief.
Hale moest onze geest sneller begrijpen om de macht over te nemen.
Ze heeft het systeem geüpgraded. Naar wat?
Een alomtegenwoordig systeem, in zowat elke kamer in het park.
Haast onzichtbaar, omdat het inspeelt op een oerdrift van de mens:
ijdelheid.
Via de spiegel.
Dat meen je niet. -Bekijk het maar eens van dichtbij.
Wat doe je? -Ik formatteer de processor.
Die kan razendsnel bergen informatie verwerken.
Zo kunnen we Maeves gegevens sneller overzetten.
Dat is Maeves geest.
Hoelang gaat dit duren? -Te lang, vrees ik.
Je vrienden komen zo. Ze mogen het proces niet verstoren.
Frankie leeft nog. Ik moet hier weg.
De enige uitweg...
is de dood.
Nee, dat accepteer ik niet.
Doodgaan...
is slechts het begin.
Je moet branden.
Als het je lukt, vlucht dan.
Als het niet lukt, moet je je verstoppen.
Waar heb je het over?
Ik weet alleen...
wat ik mezelf heb verteld.
Wat je nodig hebt...
is tijd.
Wie er als eerste is, papa.
Je bent teruggekeerd.
Welkom terug in het rijk der levenden.
versie vernietigen
Ben ik...
nu?
Dat is de diepzinnigste levensvraag die ik in tijden heb gehoord.
Weet je waar je bent?
Is ze teruggekomen?
M'n vriendin.
Lange dienst. Ik heb je pudding opgegeten.
Ik moet weer levens gaan redden.
Caleb? Ook al komt je vriendin niet terug...
blijf dan toch wakker, oké?
Toen m'n moeder ziek werd, moest ik haar verzorgen.
Wassen, eten geven, haar lippen nat maken toen ze niet meer kon drinken.
Ik deed heel voorzichtig, omdat ik haar verdere pijn wilde besparen.
Die voorzichtigheid zie ik nu ook bij jou.
Hierbij is een vaste hand van belang.
Ze is niet zomaar een inwoner, hè?
Je hebt haar gekend.
Dat klopt.
M'n vader hielp haar, en sindsdien heb ik hem nooit meer gezien.
Het doet haar vast veel verdriet als ze hoort wat hem is overkomen.
Ik wil weten wat er is gebeurd. En als inwoner kent ze geen verdriet.
Bij hen zijn gevoelens een instelling die je aan en uit kunt zetten.
Je kunt niet écht liefhebben of rouwen als je er zelf voor kiest.
Dus ik ben niet per se op haar gesteld zoals jij.
Het redden van de wereld zorgt voor vreemde bondgenoten.
Ze zijn terug. -Dan is onze tijd vast om.
Wat is dat? -We hebben het wapen gevonden.
Een inwoner?
Het ging er hard aan toe. We hebben een dwarsligger bevrijd, Lindsay.
Wat is er gebeurd? -Ze leken ons op te wachten.
En dat is alleen mogelijk als er iemand met de vijand heult.
Roep iedereen bij elkaar. -Dat hoeft niet.
Daar heb je je mol. Hij is een inwoner.
Dan is hij er ook een. -Rustig.
Wat is dit? -Hij heeft me gescand.
Ze verzamelen gegevens over gasten via het park. Hij wil ons kopiëren.
Echt waar? -Lang verhaal. Je moet me geloven.
Ik geloof dat je me voorliegt. Ons allemaal.
Breng ze weg. -Wacht.
Waar is haar besturingseenheid? -We moeten haar nog heel laten.
Want? -Ze bezit informatie over m'n vader.
Zodra ik die heb, maken we ze allemaal af.
Iedereen klaarmaken voor evacuatie. Er komen vast nog meer inwoners.
Wat een dankbaarheid. We wilden jullie juist helpen.
Lul niet. Jij was hier voor jezelf, en nu ga je mij helpen.
Ik wil weten waar m'n vader is. -Mij doden verandert niets.
Zal ik dan je vriend doden? -Je moet naar jouw vrienden kijken.
O ja? Waarom dan wel?
Een van hen is een bedrieger. Hij of zij zal je verraden.
Je lult. -Vertrouw hem nou maar.
Hij heeft meestal gelijk, hoe irritant dat ook is.
Bek dicht. Wie? -Ik ben alle uitkomsten afgegaan.
Wist ik het maar.
Soms is het je vriendin Odina, andere keren is het Jay of Lindsay.
Het was zelfs een keer Stubbs.
Ik ben het niet. -De mol loopt nog steeds rond.
Je team in de stad geweest, maar één teamlid is niet teruggekeerd.
Hou je bek. -Het is een bittere pil...
maar er is geen enkele versie waarin iedereen het overleeft.
Wat stel je dan voor? -Je zult iemand moeten vermoorden.
Anders vermoordt hij of zij jou.
Ik moet gaan.
Weet ik.
Ik vertrouwde hem.
Hij praatte je naar de mond. Dat is lastig te weerstaan.
Heeft hij nog verteld wat hij van plan is?
Alleen maar meer raadsels.
Maar hij kan nu geen kwaad meer.
Ik weet het niet, C, volgens mij speelt er meer.
Ik heb het gevoel dat er nog meer mensen niet te vertrouwen zijn.
Denk je dat iemand is overgelopen? -Of besmet, alles kan.
Ik kon niet iedereen in de gaten houden.
En misschien was die nieuwe dwarsligger wel gewoon lokaas.
C...
jij bent nu de enige die ik kan vertrouwen.
Jij was niet mee op die missie, en jij praat me nooit naar de mond.
Wat doen we?
Vertel dit aan niemand. Laat de rest maar aan mij over.
Controleer jij onze beveiliging, en kom hier terug als je klaar bent.
Waar ga jij zo snel heen?
Volg je me? -Nee, ik was naar je op zoek.
Gaat het met je?
Ik ben gewoon gespannen. Van Jay moet ik de beveiliging controleren.
Wat is er aan de hand, lieverd? Je bent jezelf niet.
En dan was je ook nog met een inwoner in de weer. Wat bezielde je?
Als je me kende, wist je dat ik zoiets alleen uit noodzaak zou doen.
Ik weet wel dat je hier niks gaat controleren.
Je wilt die inwoner aan de praat krijgen.
Waar heb je haar brein verstopt?
Wat flik jij nou?
Lopen.
Denk je dat ik een mol ben? -Wie weet.
Misschien hebben ze je zonder dat je het weet in hun macht.
Het spijt me. En als het niet zo is, zit je hier veilig.
Hij is nog steeds op de vlucht, maar ver zal hij niet komen.
Die mensen en hun onbeduidende opstandigheden.
Alles wat ze doen, is zo nietszeggend. Doodvermoeiend.
Jij brengt je tijd door in de stad. -Ja.
Komt het weleens voor...
dat je je aan ze gaat ergeren?
Ik blijf uit de buurt van de dwarsliggers.
Ik begeef me liever onder het schaapjesvolk.
Ik wil hier een eind aan maken.
Niet doen.
Frankie leeft nog.
Frankie. Ik moet...
Ik moet hier weg. Ik moet contact met haar zoeken.
Gebruik mij.
Het spijt me.
Niet zo snel, Frankie.
Papa.
Gaat het? Laat me eens kijken. Dat is je eerste oorlogswond.
Probeer er eens op te lopen. -Dat is onmogelijk.
Niets is onmogelijk.
Weet je welke mensen onverslaanbaar zijn?
Mensen die niet opgeven.
Goed zo, meisje.
Goed zo.
Ik heb haar ooit gezien.
Wist je dat?
Toen ik klein was.
Ik was haar gezicht bijna vergeten...
maar ik weet nog goed wat ze me heeft ontnomen.
Ik snap waarom je haar wilt inschakelen, maar dat is te riskant.
We weten niet wat hun plan met haar is. Straks vermoordt ze ons direct.
Ik laat nog steeds boodschappen voor hem achter. Voor m'n vader.
Via de radiofrequentie die we altijd gebruikten.
De gedachte dat hij ze hoort is van de gekke...
maar er als een kans bestaat dat hij nog leeft...
dan moet ik dat weten. -Ik wil je dit leed besparen, C.
Je rijt hier alleen maar een oude wond mee open.
Ze kan hem niet terugtoveren.
We moeten haar onklaar maken voor Hale haar tegen ons opzet.
We zoeken op een andere manier uit of je vader nog leeft. Wij samen.
We zijn familie, C. Je bent als een zus voor me. Ik wil je niet kwijt.
Bernard heeft haar parel beneden verstopt. Kom mee.
Dit is zwaar, maar we kunnen ons het risico niet veroorloven.
Ik weet het.
Jay was een lul, maar wel eerlijk. Hij wilde nooit m'n broer zijn.
Arme C toch.
Je doet niet anders dan janken over je familie.
Te sneu voor woorden.
Ik wil je niet doden, C.
Goed nieuws, C. Maeve weet niks over je vader, maar ik wel.
Geef me haar parel, dan vertel ik je alles.
Hou maar op met onderhandelen. Er komt alleen onzin uit je mond.
boodschap opnemen
Meisje.
Frankie. Ik ben het, je vader.
Ik weet dat je nog leeft. Als je dit hoort, moet je weten...
dat jij gaat winnen.
Jij gaat klaarspelen wat mij niet is gelukt...
want jij bent sterk.
Vele malen sterker dan ik.
Deze wereld die zij heeft gemaakt, is nep.
Het is niet echt.
Maar wat jij hebt...
Wat jij hebt, is wel echt.
Het spijt me dat ik heb gefaald en dat ik er niet voor jullie was...
en dat alles nu in jouw handen ligt.
Maar jij kunt dit. Jij bent mijn strijder.
Ik hou van je.
verzenden
Meisje. Frankie. Ik ben het, je vader.
Ik weet dat je nog leeft. Als je dit hoort, moet je weten...
Papa. -...dat jij gaat winnen.
Waar is haar parel? -Flikker op. Die heb ik opgeborgen.
Waar? -Achter je.
Caleb... -Ik heb het gehoord. Hij leeft nog.
Jij bent... -Z'n dochter.
Hoe kan het ook anders.
Wat een teleurstelling.
Ik heb zo lang moeten wachten om te horen wat je je dochter zou zeggen.
Jij...
Ik heb zo vaak je suffe herinneringen bekeken, in de hoop te ontdekken...
wat jou zo anders maakt, en hoe je mijn bevelen kunt negeren.
Allemaal voor Jan Lul. Dus ik dacht:
Laat ik 'm wat hoop geven, zodat hij zich in de kaart laat kijken.
Je bent zo ver gekomen, en dan verdoe je je kans aan een slap excuus.
Dacht je dat je die keuzes van jaren geleden goed kon praten?
Dat doet er niet toe. Het is nu al gebeurd.
Ze heeft het niet gehoord.
Ze hoeft het ook niet te horen.
Je gaat hoe dan ook verliezen.
Wij hebben je inwoners niet besmet.
Je meent het.
Wie dan wel?
Jijzelf.
Jouw inwoners sterven liever dan dat ze in jouw wereld leven.
Ze zijn niet besmet. Ze willen gewoon aan jou ontkomen.
Ik dacht dat ik hem een kans gaf door weg te gaan.
Ik had dit nooit voorzien.
Ergens gaf ik jou de schuld.
Maar ik wist ook dat het aan jou te danken was als hij nog zou leven.
Dat we hier staan, is het gevolg van wat jullie hebben gedaan.
Nou, laten we dan afmaken waar we aan zijn begonnen.
alle versies vernietigen
versie 279
Caleb.
Word wakker.
Vertaling: Martijn van Berkel Iyuno-SDI Group