Ondertitels, vertaling en sync: Torenado.
Wel, ik moet er vandoor. Niles en ik zien elkaar bij het diner.
En we hebben kaartjes.
Voor de theater belevenis van het jaar. Werkelijk?
Ja. Sir Trevor Ainsley in de tranen van de zeeman.
Het beloofd een er opwindende avond te worden.
kijk, Seattle is Sir Trevor's laatste optreden van zijn afscheid tour.
Na dit, gaat hij met pensioen en zal nooit meer optreden.
Tranen van de zeeman. Ik denk dat ik er een recensie van las.
Ik dacht dat het een honkbal verhaal was zoals De trots van de Yankees.
Maar het gaat over een zeeman die vast zit in zijn kleine stad...
Nee, nee, Pa, alstublieft ik heb alle recensies van dit stuk zorgvuldig vermeden.
Ik wil er niets over horen voordat ik het gezien heb.
Wel, ik wil er niks over horen nadat jij het gezien hebt.
Oh, hallo, Daphne. Hé, Daph.
Dat is het? "Hallo, Daphne"? Heb je het papier niet gezien?
Nee, keek even. Waarom? Miste ik iets?
Kijk.
Oh, jeetje. Ben jij dat? Ja.
Verdomme. Wel, het is lastig om te zien.
Ja staat met je rug naar de camera,
en je rok is opgewaaid zo om je...
Oh, wel, het moet er nogal heftig uitgezien hebben.
Ik was gisteren in het park. Deze fotograaf
schoot mijn foto voor de "Het is jouw Seattle" column.
Dat is die waar ze gewone mensen laten zien,
en dan hun naam in de column gebruiken.
Als ze een foto van Mr. Crane namen,
zou het onderschrift zijn, "Martin Crane's Seattle."
Als ze er een van jou namen, zou er staan, "Frasier Crane's Se..."
Ja, we hebben het idee.
Kreukel het niet. Ik wil het naar mijn familie thuis sturen.
Ben je daar zeker van? Oh, wees geen ouwe zeur.
Ik buk voorover en je ziet een beetje me onderbroek,
maar mijn familie zal nog steeds zo trots als een pauw zijn als ze het zien.
"Daphne Moon's Seattle." (Moonen is je kont laten zien)
Dat doet ze zeker.
Niles, wil je er over ophouden? Het diner was prima.
Het was niet prima. Ik maakte die reserveringen een week geleden al.
Ze zette ons zo dicht bij de keuken
dat het me verbaasd dat we geen haarnetje om moesten.
Ik weet zeker dat het een vergissing was. Geen vergissing.
Het is deel van een alarmerende trant heb ik gemerkt,
en sinds Maris en ik uit elkaar gingen. Oh, Niles.
Vorige week, snauwde Roberta Phipps me af bij de opera.
Ik was geen eens uitgenodigd voor de feestelijke inzamelingsactie,
voor het Saint Andrew's weeshuis.
Je kan nu ook nog geld naar de kinderen sturen.
Als gewoonlijk mis je het punt.
Ik word buiten gesloten.
Alsof iemand mijn wereld binnen geslopen is en de sloten heeft veranderd.
Oh, Niles.
Wel, in ieder geval hoef je je voor vanavond geen zorgen te maken.
Na jou. Dank je. Goede avond.
Kaartjes alstublieft.
Oh, het spijt me meneer. Deze zijn niet voor deze voorstelling.
Wat? Wat?
Maar ze zijn voor de 16e. Kijk daar staat de 16e.
En dat is vandaag. Ja meneer. Ze waren voor het matinee.
Nee, nee, dit moet een vergissing zijn. Laat me...
Oh, lieve God. Het spijt me, Niles.
Wel, u heeft vast wel kaartjes over voor noodgevallen.
We nemen alles aan, alles. Ja, ja, zelfs de tussenverdieping.
Als u wilt, kunt u het proberen bij de annuleringen rij.
Hoe heeft dit kunnen gebeuren?
Ik moet die stuk zien.
Deze mensen moet zien dat ik dit stuk zie.
Als ze niet zien dat ik het zie... Niles, Niles.
Ik maak een eenvoudig telefoontje,
en we krijgen onze plaatsen voor morgenavond.
Goed? Ik neem aan van wel.
Kom op, we gaan.
Het laatste dat ik kan gebruiken is als iemand ons ziet
hier rondhangen als uitschot,
zielig zoekend naar over gebleven kaartjes.
Veel succes.
Oh, Niles. Hallo.
Ik weet dat het vroeg is. ik hoopte dat we iets te eten kunnen krijgen.
Eigenlijk, Niles...
Ik trakteer deze keer, als dank je voor de vervangende kaartjes.
Over de kaartjes... Ik weet dat ik je geld schuldig ben.
En mij dankbaarheid, en als ik zo door blijf praten,
kan je me niet vertellen dat je de kaartjes niet kon krijgen.
Ik heb ze nog niet kunnen krijgen. Ik wist dat het je niet zou lukken.
Niles, Alsjeblieft. Het is te laat, het is 18.00 uur.
Alsjeblieft, blijf rustig. Ik heb een aantal zorgvuldige telefoontjes gepleegd,
van een paar mensen heb ik nog niets gehoord, iemand zat terug bellen.
Wel, er zou zeker iemand moeten bellen,
want iedereen wie wat voorstelt ziet dit toneelstuk.
Je weet wie je bent, als je niet iemand bent, ben je niemand.
En ik ben zolang iemand geweest dat ik nu niet niemand kan worden.
Oh, hé, ik dacht dat er niemand was hier.
Niles, alsjeblieft, ontspan.
Op de een of andere manier zullen we kaartjes voor dit stuk krijgen.
Zijn jullie nog steeds bezig over die kaartjes?
Als dit stuk een beetje goed is, kan je over een paar jaar,
naar een dinershow er van en kan je er een beste entrecote bij eten.
Pa, je snapt het niet. Kijk, het gaat niet alleen om het stuk.
Dit is letterlijk onze laatste kans
om een van de beste acteurs uit onze tijd te zien.
Je wilt er heen omdat je snobistische vrienden gaan,
en je wilt je niet verstoten voelen.
We willen ik het theater zitten en een bovenzintuiglijke ervaring delen.
Waar niemand kaarten voor kon krijgen. Natuurlijk, dat is het bovenzintuiglijke deel.
Dit zijn ze.
Hallo?
Ja, ik wacht. Het is Clea Fenwick.
Clea Fenwick? Ja, ken je haar nog?.
Ze zit in het bestuur van het theater. Je heb haar wel eens gezien.
Slechte oog correctie.
Ze heeft een bochel waarop je de Sahara kan oversteken.
Hallo, Clea, jij schoonheid.
Oh, wel, je bent een schat dat je het probeerde. Dank je.
Wanhoop niet, Niles. Ik krijg nog een gesprek. Hallo?
Ja, Dora. Ja.
Jammer. Wel, dank je. Ja...
Oh, dat is een prachtig idee. Ja dat doe ik.
Dank je, tot ziens. Heeft ze een idee voor ons?
Ja, de zei dat ik Clea Fenwick moet bellen.
Dit is hopeloos.
Niles, er is nog een manier.
Je bedoelt toch niet... Ja.
Ik weet het is een berekend risico, het is wat onzeker.
Dat meen je niet, het is ondenkbaar. Niles, welke keus hebben we anders?
Maar de vernedering. Het ruikt naar wanhoop.
Nou, nou, voor je iets wanhopigs doet,
probeer minimaal eerst de annuleringen rij.
Waar denk je dat we het anders over hadden?
Weet je, het is niet half zo vernederend als ik dacht dat het zou zijn.
Oh, je hebt gelijk. Ik weet niet waar we zo bang voor waren.
Oh, nee. Daar heb je Steven en Susan Kendall.
Snel draai je om. Als ze ons hier zien, zijn we geruïneerd.
Ze kennen iedereen. Ja, dat weet ik.
Hun zondagse brunches zijn de wie is wie, van de elite van Seattle.
Ik denk dat we veilig zijn. Niemand zag ons.
Hé, Frasier, Niles. Hai, Roz.
Wat doe jij hier? En hoe kom je aan kaartjes?
Een vriendin kon de hare niet gebruiken dus kreeg ik ze.
Ik vroeg mijn knappe nieuwe tandarts mee, hij is een grote fan van dinges,
hoe heet die ook al weer?
Je refereert naar de grootste nog levende acteur als...
Nou, Frasier, Roz mag dan Sir Trevor, niet kennen,
maar ik ben zeker dat ze van het stuk zal genieten.
Ik vertrouw erop dat je goede plaatsen hebt. Het zal toch wel?
Rij C. Rij C. Uitstekend.
Kijk een horde naakte mannen..
Wat doe je nu?
Geef ze aan mij. Je kent zijn naam geen eens.
Ben je gek?
Klaar om te gaan, Roz? Ja.
Dr. Mandel? Oh, hai, Niles.
Jullie kennen elkaar?
Natuurlijk. Hoe gaat het met het bleken van je tanden?
Prima, dank je.
Laten we gaan, Rob.
Het is een heel eind naar rij C van de annuleringen rij.
Hou vol jongens. Het zou mij niet verbazen als je geluk hebt.
Ik zou stomverbaasd zijn als het jou niet zou lukken.
Ik wist dat je ze bleekte.
"Nee, echt, ik heb alleen een andere tandpasta."
Is dat Niles Crane? En Frasier?
Susan, Steven, leuk jullie te zien. We zien iedereen vanavond.
Het is eenvoudigweg...
Oh, hemel. jullie staan toch niet in de annulering rij? Of wel?
In wat? Oh, is dat wat dit is?
Oh, zie ons toch.
In de weg staan van deze arme ongelukkige die geen kaartjes konden krijgen.
Ik heb een paar over. Wie is de volgende?
De voorstelling begint. De voorstelling begint. Zullen we?
De volgende graag. Kom je Niles?
Ik, uhhh, uhhh. Je zal Niles moeten vergeven.
Hij is te beschaamd om toe te geven
dat hij nog een laatste sigaret wil roken.
Dat is goed, ga je gang.
Ik loop met de Kendalls mee. Dank God, nog een roker.
Lieveling, misschien blijf ik hier en rook er een mee met Niles.
Wilt u deze kaartjes meneer?
Ik?
Nee, nee, nee.
Steven, alsjeblieft, ik wil echt gaan zitten.
Al goed. Niles, we hebben een afspraak.
Ik zie je hier in de pauze en dan roken we er een.
Ik zal er staan.
Geniet ervan. Zie je later.
Wel, dit is perfect.
Niet alleen missen we het stuk, maar we moeten ook blijven rondhangen
tot de pauze zodat ze ons niet betrappen.
Waar klaag je over?
Ik ben het die een uur heeft om te leren roken.
Niles, ze komen naar buiten.
Kom op, laten we ons mengen.
Niles, wat doe je? Ik oefen.
Ik heb geen sigaret meer vast gehouden sinds ik Duke Mantee speelde,
in onze school productie van "Vlammende harten".
Ja, ik weet nog dat ik je zag vanuit het versteende publiek. Kom op.
Oh, daar zijn ze, laten we gaan.
Oh, wel, je bent snel buiten. Ja.
Ik denk dat je een van deze meer nodig had dan ik.
Ja, wel, als je zo veel van roken houd als ik dat doe.
Bye-bye, knap maar snel op. Ik bel je.
De Gormleys. Kendra voelt zich niet goed.
Richard brengt haar naar huis. Oh, wel.
Daar zijn Miggy en Lyle. Arme lieve schatjes.
Ze konden alleen maar balkon plaatsen krijgen.
Maar toch, we zouden ze moeten groeten. Het zijn je ouders. Sorry.
Ja.
Dank God. Ik sla groen uit van die dingen.
maakt niet uit, Niles. De Gormleys komen niet terug.
Laten we naar hun plaatsen sluipen en de 2e acte bekijken.
Kom op, laten we gaan.
Uw kaartjes, alstublieft. Oh, verontschuldigt u mij?
Het spijt me, maar we hadden mensen die na de pauze naar binnen probeerden te sluipen.
Wel, weet je, onze jassen liggen op onze stoel,
en de kaartjes zitten in onze jas.
Oh, wel, maak u zich geen zorgen. Dank U.
We laten iemand uw jassen brengen.
Wat zijn uw zitplaatsen?
Ik moet de stoelen kaart nakijken.
Ga je niet naar binnen? Oh, ja, ja.
Mijn broer moet nog een laatste sigaret roken.
Oh, jij bent erger dan Steven. Ja, ja.
Echt, Niles, ik wilde dat je stopte. Ik smeek je.
Ik wilde dat ik die verdomde dingen niet zo lekker vond.
Ja, wel, Als we je na afloop niet meer zien, een heerlijke avond.
Eigenlijk hebben we een klein avondmaal
bij La Chanteuse achteraf voor Sir Trevor.
Dus als je niet druk bent, zullen we zeggen, rond 11 uur?
Goed. We zien je dan.
Frasier.
Diner met Sir Trevor. Dat is beter dan het stuk zien.
Niles, ben je gestoord?
We weten absoluut niets over dat verdomde stuk.
Hoe kunnen we mogelijk met die man praten?
In hemels naam, ik las pas die recensie in de krant van gisteren.
Heb je die krant nog? Misschien wel.
Pa laat de kranten soms dagen opstapelen.
Weet je wat? We hebben net genoeg tijd om naar huis te gaan en terug.
laten we gaan. Waar gaan jullie heen?
Zie je nu wel, Ik zei toch dat het de andere kant op was.
Nu.
Wat gebeurt er? We zoeken de krant van gisteren.
Wel, hij zou daar moeten zijn. Oh, wacht, Pa.
Die recensie die je gister las, "De tranen van de zeeman."
Herinner je je dat nog? Soort van.
Oké, concerteer je. Waar ging het stuk over?
Wel, laat me eens zien.
Het begon met een oudere vent die een vis aan het kaken was.
Dat is goed, oké, goed.
En dan geeft hij die vis aan zijn zoon, maar zijn zoon wijst die af.
Goed, goed. Dan wat?
Oh, ja. Wel, dan blijkt dat hij een dodelijke ziekte heeft.
En het volgende wat je dan weet is dat hij en een groot stadion is,
en hij verteld iedereen dat ondanks dat hij dood gaat,
hij zich vandaag de gelukkigste man vindt...
Pa, dat is de trots van de Yankees.
Oh, ja, ja, dat is ook zo. Sorry. Sorry voor dat.
Maar ik ben redelijk zeker dat het deel met die vis klopt.
Dit is belachelijk. Vissig deel.
Wacht, wacht. Ja. Ja.
Hier is het. Hier is het.
"Sir Trevor Ainsley's bravoure opvoering in de tranen van de zeeman
kwalificeert hem als een..."
"Gaat verder op pagina A-16." A-16.
Geef me een minuutje hier.
Waar is het? Daphne.
Haar foto moet op de andere kant gestaan hebben.
Het zou nog hier. Ze zou het naar haar moeder sturen.
Daphne's foto stond in de krant?
Ja, wel, iemand knipte een openhartige foto van haar in het park.
Het was niet haar meest flaterende hoek maar ik ben zeker dat je het er niet mee eens zal zijn.
Wel, maak open.
Voorzichtig.
Oh, wat voor de duivel. Ik koop wel bloemen voor haar.
Hé, Dr. Crane, Ik dacht dat je weg...?
Is dat mijn brief? Daphne, laat het me uitleggen.
Nee, nee, ik had het moeten weten Ik krijg nooit enige privacy in dit huis.
Je begrijpt het niet. Ik wilde...
Je wilde gewoon weten of ik over jou roddelde tegen mijn moeder.
Wel, goed, dat deed ik.
Een 73 jarige vrouw uit Manchester gaat uitvinden dat
je het grijs van je slapen verft.
Daar, ben je nu blij?
Nee, ik ben niet blij. Ik ben gekwetst.
Hoe weet jij dat?
Ik verstop mijn haarverf in de valse bodem van mijn manchetknopen doos.
Ja, wel, ik zal dit deze keer laten gaan.
We hebben hier geen tijd voor. We moeten naar het feestje.
Ik wist dat je je haar verfde. Hou je mond.
"Nee, nee, echt, het is mijn nieuwe conditioner."
Hou je mond.
En wat je ook doet, ga niet te diep op het stuk in.
Dat is de vergissing Die je vorig jaar maakte
toen je loog over dat je de stille echo gezien had.
Al dat gezanik, over hoe het stuk last had met de 3e acte.
Dat hield niemand voor de gek. Wat maakt jou zo zeker?
Wel, om te beginnen, de stille Echo heeft geen 3e acte.
Bravo.
Dank je.
God, ik moet drank hebben.
Dubbele whisky, geen ijs. Ja meneer.
Frasier, Niles. Wat leuk.
Sir Trevor, dit is Dr. Frasier Crane.
En zijn broer, Dr. Niles Crane. Het is een eer.
Hoe gaat het met u? Twee van onze vooraanstaande psychiaters.
We zijn enorme fans. Reusachtige.
Ze dekken een tafel voor ons in een privé ruimte. Zullen we?
Nee, Ik drink dit eerst op en dan ben ik er.
Wellicht kunnen de twee dokters me gezelschap houden.
Ik hoor graag de psychologische interpretatie van het stuk.
Prima, maar blijf niet te lang.
Zo vertel me, als studenten van de menselijke geest,
klonk mijn karakter oprecht?
Oh, ja, heel oprecht.
Ik kan eerlijk zeggen, ik zag geen onecht moment.
Wel, wat vond je van de 3e acte?
Het stuk heeft duidelijk een 3e acte probleem.
Het had een 3e acte in ieder geval,
In tegenstelling tot de stille Echo en die kon er ook echt een gebruiken.
Ben ik het helemaal mee eens.
Ik speelde in de stille Echo in Londen vorig jaar.
Wat vond je van de scene met de hoed?
De scene met de hoed. Wel...
Weet je, het belangrijkste ding van de scene met de hoed,
en dan moet ik dit benadrukken... Lieve hemel, staat die klok gelijk?
Ik moet de oppas bellen, en vertellen dat ik laat ben, de kinderen maken zich snel zorgen.
Wel, terug naar het stuk. Juist.
Wel, je was, natuurlijk, briljant.
Oh, alstublieft, Dr. Crane, ik wil gewoon
je professionele analyse van wat je deze avond zag.
Wel, het...
ik kan natuurlijk over ondertoon, metaforen, en beeldspraak beginnen,
maar je moet weten, ik...
Ik kom naar het theater
om het te voelen,
om geraakt te worden.
En dat is nu precies wat mij deze avond overkwam.
Werkelijk?
Wanneer?
Wanneer? Wel, laat me eens zien.
Het was... Waar was dat...
De scene van het vis kaken,
je maakte de meest hartverscheurende gebaar.
Het was, je weet wel,
die met je handen. Je...
Bedoel je, als ik de vis aan mijn zoon geef,
en hij draait me zijn rug toe, en ik rijk uit naar hem als dit.
Ja, het is de tweede keer nog meer ontroerend.
Wel...
wie begrijpt waarom een moment als dat ons zo roert? Maar..
kijk, dat is nu uw gave, Sir Trevor.
Je hebt ons honderden
momenten gegeven.
Momenten zo echt, zo overtuigend,
dat we gehuld waren in die waarheid.
Je hebt geen idee hoe verfrissend dit is
om iemand te ontmoeten die gewoon naar het theater komt
om zicht daaraan over te geven.
Die menigte daar binnen, die komen alleen maar omdat het modieus is.
Ze geven niets om de kunst.
Ik herken ze in een oogopslag.
De aanstellers, de fraudeurs.
Oh, daar heb je je broer.
De kinderen zijn in orde.
Sorry, Sir Trevor, ze wachten op u in de eetzaal.
Al goed.
En dank je, Dr. Crane, voor je integriteit en je passie.
Jij bent de reden dat acteurs nog acteren.
Het spijt me dat ik je moet verlaten, maar klaarblijkelijk droeg je de dag.
Bravo. Oh, ja, bravo voor ons.
Wat bedoel je?
Realiseer jij je wel wat we deze avond gemist hebben?
Een in potentie levensveranderende ervaring in het theater.
En waarom?
Omdat we te beschaamd waren om gezien te worden bij de niet opgehaalde kaartjes.
Wel, ik geef toe, dat was niet diepzinnig.
Ja, het was meer dan dat, het was om je voor te schamen.
Je hebt gelijk.
Wat was onze gedachte,
een knieval voor een groep snobs als dat?
We dachten niet na. Kom op, laten hier weggaan.
Frasier, Niles.
Oh, Susan, het spijt me, maar we kunnen niet blijven.
Oh, nee. Sir Trevor zal zo teleur gesteld zijn.
Hij was nogal weg van je.
Wel, geef hem onze excuses.
Het was echt schitterend hem te ontmoeten.
Ik weet dat het op korte termijn is, maar als je dit weekeinde vrij bent,
we hebben een van onze zondags brunches.
Senator Logan komt en Maria de Falco en de Whitneys...
Heel er bedankt, maar ik ben bang dat we... Oh, probeer het alsjeblieft.
Ik hou een plek voor je open. Controleer je agenda en laat het me weten.
Wel, hoe ironisch is dat?
Zondag brunch bij de Kendalls.
Een uur geleden, zouden we daar met beide voeten in gesprongen zijn.
Niet meer nu.
We zijn verdoemd met te veel integriteit.
Hoewel...
Zijn we egoïstisch?
Mogelijk, waarom? Dit is mijn gedachte gang.
Waarom blijven oppervlakkige mensen zo?
Het gebrek aan positieve invloed.
Wellicht is onze integriteit net wat deze groep nodig heeft.
We kunnen net als politici zijn, en van binnen uit het systeem veranderen.
Exact. En wie weet? Wellicht steekt Senator Logan er iets van op.
Hij neemt het dan mee naar Washington. We moeten gaan.
Ja. Wat ga je aan doen?
Ik ga mijn nieuwe Prada kostuum aan doen. Je bent een dandy en een patriot.
Ondertitels, vertaling en sync: Torenado.