Ondertitels, vertaling en sync: Torenado. Frasier S06E19 "IQ"
Goedenavond, Niles. Frasier. Iedereen klaar?
Ongeveer.
Oh, nieuwe manchetknopen. Die zijn heel chic.
Ja, wel, deze had je al eerder gezien, toch?
Ik draag ze altijd bij een smoking. Natuurlijk.
Wel, niets trekt meer de aandacht dan een paar mooie mancheknopen.
Die zijn ook heel mooi.
Oh, die. Goud.
Ik wist dat jij zilver zou dragen. Ik wilde niet dat we op elkaar zouden lijken.
Nee.
Hallo. Oh, hai, Roz.
Hai. Kom binnen.
Sorry dat ik laat ben. Wel, het geeft niet.
Hé, Roz. Daphne.
Dank je dat je op Alice wilt passen.
Ze is al heel lang aan haar slaap toe. Wellicht kan ik haar in slaap krijgen.
Geweldig. We leggen haar in mijn kamer. Ik wil niet te laat zijn voor die veiling.
Weet je, ik kan haast niet geloven dat je weer een dag gedoneerd hebt
van achter de schermen van de Frasier Crane Show dit jaar.
Wel, waarom niet, Roz? Het is voor een goede zaak.
De Kelly Ann Grunther Stichting doet excellent werk.
Jij zat niet opgesloten in mijn kofferbak
met dat beademingsapparaat voor drie uur het afgelopen jaar.
Wel, zo slecht was hij niet. Hij was een soort van ingenieur, toch?
Wel, hij was zeker geen mond hygiënist, dat is zeker.
Daphne, wil je me helpen met deze manchetknopen?
Oh, goed.
Wat is dit, Daphne? Ik chat online met Donny.
Oh, wat zegt hij?
"Ik kan niet wachten om thuis te komen en mijn kweie Engwelse swoepje te zien."
Klaarblijkelijk heeft hij een soort van typ impediment.
Ik wil niet dat hij denkt dat ik hem verlaten heb.
Wil jij het overnemen?
Zeg maar dat ik hem ook mis.
Goed.
En dat ik de dagen tel tot hij weer thuis zal zijn.
En dat ik van niemand meer hou dan van mijn fuzzy-wuzzy...
Tot ziens.
Het spijt me. Ik denk dat ik hem kwijt ben.
Oh, misschien kan ik hem terug halen. Dank je.
Wel, hier zijn we. Alice is al in dromenland.
Ze viel gelijk in slaap, zullen we?
Vermaak je. Geef niet te veel uit.
Oh, maak je daar maar geen zorgen om.
Ik heb het helemaal al uitgewerkt
hoe ik iets wat ik wil voor het minimum bod kan krijgen.
Dat is niet echt het idee van de avond.
We halen geld op voor de Kelly Ann Grunther Stichting.
Lulkoek, je wilt daar gewoon heen zodat je kan kletsen met al je snobistische vrienden.
Dat is niet waar. Oh ja?
Wel, beantwoord dan deze vraag voor me, gewoon wie is Kelly Ann Grunther?
Kelly Ann Grunther is de persoon
verantwoordelijk voor de Kelly Ann Grunther Stichting.
Ja, maar wat betekend dat?
Ze is een erg rijk persoon die er heel veel geld in stopt, goed?
Ik dacht dat ze een soort van ziekte had.
Ik dacht dat ze een wetenschapper was die bepaald onderzoek deed.
Met andere woorden, het zou dus ook de
Eddie Eddieman Stichting kunnen heten zolang er maar chique eten is
op zilveren schalen.
Zie je iets opwindends om op te bieden?
Wel, nee, het is overwegend dezelfde dingen als vorig jaar.
"Een dagje van schoonheid door de internationaal bekende stylist Raphael."
Ja, ik zie Missy Cromwell daar wel op bieden.
Wel, kan je het haar kwalijk nemen?
Haar laatste dag van schoonheid was tijdens de regering van Johnson.
Eigenlijk, Niles, dit is erg interessant.
"De Laureate Lunch.
Breek een brood met drie Nobel Prijs winnaars,
Dokters Alan Zafrin, Jane Randall, en Terence Quinn."
Oh, hemel.
Dat is een kans om de drie grootste denkers van onze tijd te ontmoeten.
Ik ben al verbaast dat ze hen alle drie in één kamer krijgen.
Zafrin is een legendarische kluizenaar.
Ja, hij is bij het Fiddlestix café morgen rond het middag uur.
Dat ga ik proberen. Veel geluk er mee, Niles.
Dank je. Ze zeggen dat Quinn vrij grappig is.
In de kringen van nucleaire wetenschap, noemen ze hem de halfwaardetijd van het feest.
Wel, wat hebben we op deze tafel?
Oh, de Windsor Monarch 2000 barbecue, huh?
Is dat niet het model dat ze terug haalde
omdat de propaan tanks bleven exploderen?
Deden ze dat? Ja.
Ik heb echt medelijden met die kerel, Martin Crane.
Hij kan beter voor zichzelf een schort kopen met "zeg maar dag met je handje." er op.
Ga jij ook hierop bieden?
Nee, nee, ik ben Roz Doyle, Frasier Crane's producent.
Als je deze wint, breng je de middag met mij door.
Wel, ik hoop dat ik win. Ik ben een grote fan van de show.
Hallo daar.
Hai, Noel. Wat doe jij hier?
Ik kom om op mijn favoriete veilingartikel te bieden.
Ik moet je waarschuwen dat het geluk deze avond aan mijn kant staat.
De laatste kerel die deze smoking huurde
liet een perfecte kam in het zakje zitten.
Mag ik? Oh, gosh.
Oh, er is geen pen. Sorry, Noel.
Geen probleem.
Ik draag er een om mijn nek.
Oh, verdomme. Wat is er?
Het ziet er naar uit dat ik wat concurrentie heb voor die lunch.
Ene Alistair Mowbray verdubbelde mijn bod tot 500 dollar.
Ik heb die naam eerder gehoord.
Ja, weet je, het klinkt mij ook vertrouwd.
Wacht eens even, is dat niet die jonge meedogenloze software tycoon?
Oh, geweldig. Ja.
Het is zinloos te bieden tegen iemand met zulke diepe zakken.
Maar deze vaas hier verdient een tweede blik.
Ja, maar wacht eens even.
Mowbray?
Was dat niet het pseudoniem dat je op school gebruikte
voor je maatschappelijke column?
Wat een opmerkelijk toeval.
Je probeerde in het geheim mij te overbieden.
Goed. Ik dacht dat als je tegen een vreemde bood, je niet zo hoog zou gaan,
maar als het tegen mij was, dat dan je kinderlijke concurrentievermogen toe zou slaan.
Wel, dat is onzin. Geef me die pen.
Nee, nee, ik bescherm jou voor jezelf.
Geef hier. Dat doe ik niet.
In de naam van Kelly Ann Grunther en alles waar ze voor staat...
Ze kan niet staan. Hoe weet jij dat?
Dat vroeg ik.
Ongelofelijk dat ik zoveel bied.
Maak je geen zorgen. We gaan er heel veel plezier aan beleven.
Het zal zo geweldig zijn samen in die cel te zitten, Roz.
Je hoeft geen eens een extra hoofdtelefoon te pakken.
We delen die van jou.
We naderen nu de laatste minuten van de veilig van deze avond.
Na het fluit signaal zullen geen biedingen meer geaccepteerd worden.
Luister, Jody, kan ik even met je praten?
Ik zou graag meer bieden maar ik zit aan mijn limiet.
Ik wil echt dat jij dit wint. Ik denk echt dat we zullen klikken.
Oh, jij ook, huh?
Ik dacht dat ik een kleine vonk tussen ons voelde, Roz.
Een vonk?
Misschien kunnen we na de show wat gaan drinken en eten?
Hou je van Italiaans?
Wel, ik denk dat het tijd is om de mannen van de jongens te scheiden.
Je kan dit bod nooit overtroeven.
Je hebt gelijk, Niles. Ik ga niet meer bieden.
Ik ga het verdubbelen.
Dan wil ik graag de blik op je gezicht zien als ik jou bod verdubbel.
Wat?
Je verdubbelde het niet. Je bood net 50 dollar meer.
Ja!
De genieën zijn van mij.
Wel, er waren absoluut een paar enthousiaste biedingen
voor de lunch, dat klopt toch?
Mijn hemel.
Vierduizend vijftig dollar.
Wat heb ik gedaan?
Je liet je concurrentievermogen de overhand nemen, net goed.
Door de overweldigende interesse voor deze lunch,
stel ik voor om nog een plaats aan de tafel toe te voegen.
Dat is dan, als we de tweede bieder, Dr. Frasier Crane, kunnen overtuigen,
het genereuze bod van zijn broer te evenaren.
Wat denk je er van, Dr. Crane?
Goed.
Lieve God, we hebben zojuist 8000 dollar aan een lunch uit gegeven.
Frasier, probeer je te herinneren dat het voor een erg waardig doel is.
Dankzij de dokters Crane,
zullen er volgend jaar veel minder katten zonder huis in de straten van Seattle lopen.
Hé, Daph. Hé.
Was het leuk op de veiling? Oh, ja.
Ik heb een geweldige nieuwe barbecue, een Windsor Monarch 2000.
Ik vraag me af of ze hem zo noemen omdat de Koninklijke Family hem gebruikt.
Oh, daar ben ik zeker van.
Dat is feitelijk de nieuwe postzegel in Engeland.
Hare Majesteit met een barbecue tang en een saus borstel.
Ja, wel, Pa stak zich in ieder geval niet in de schulden voor zijn aankoop.
Oh, ja. Roz vertelde me over je lunch met de genieën.
Wat? Roz was eerder hier dan wij? Ja, ze probeerde Noel af te schudden.
Blijkbaar mag hij de snelweg niet op met zijn bromfiets.
Frasier, vraag jij je ooit af waarom we steeds zo wedijveren?
Waar is dat ooit begonnen?
Wel, dat is een goede vraag, Niles.
Wel, denk terug.
Wat is het eerste wat je je kan herinneren waar we over wedijverde?
Dat moet Ma geweest zijn.
We waren altijd bezig om haar tijd en aandacht te krijgen.
Ja, wel, het was voor mij in feite moeilijker,
want jij was haar favoriet. Wat?
Jij was de favoriet.
Oh, doe niet zo belachelijk, Niles. Ze aanbad je.
Weet je nog de keer dat jij je driewieler kwijt was?
Ze pakte letterlijk de mijne af om die aan jou te geven.
Dat was voor je eigen bestwil.
Geen enkele 8-jarige zou nog op een driewieler moeten rijden.
Ik had een chronische oor infectie die mijn evenwicht verstoorde.
Ma aanbad de grond waar je op liep.
Weet je nog dat we die kommen thuis brachten van de pottenbakkers cursus,
ze gebruikte de jouwe voor de cranberry saus bij Thanksgiving en de mijne als een hondenbak.
Wat had je dan verwacht dat ze zou doen? Je had er al een hondje op geschilderd.
Dat was een kalkoen.
Wel, is dat niet ironisch?
Dat we beiden dachten dat de ander de favoriet was
en geen van ons was het.
Oh, dus al ons wedijveren was zinloos.
Oh, ik wilde dat we hier jaren geleden over gesproken hadden.
Oh, God, ja.
De angsten die we onszelf hadden kunnen besparen.
Weet je nog dat we die IQ testen aflegde?
Ik was ziek toen ik op de resultaten wachtte. Welke we nooit gekregen hebben natuurlijk.
Ma weigerde ons ook maar iets te vertellen alleen dat we 2 punten verschilde.
Ik wist dat jij de hogere score had. Ik was overtuigd dat jij dat was.
Wel,
Ma had het bij het juiste eind om het ons niet te vertellen.
Ja, dat was ze zeker.
Ze wist toen al dat we beide te kinderachtig waren
en te wedijverig om daar mee om te gaan.
Weet je wat echt een teken van echte groei zou zijn, Niles?
Om nu die scores gelijk uit te zoeken?
Precies. Hoe vaak geeft het leven je de kans om
om echt uit te vinden hoe veel je gegroeid bent?
Precies. Pa?
Weet jij wat onze IQ's zijn?
Nee, maar bij die veiling kreeg ik een redelijk goed idee ervan.
Nee, Pa, de IQ tests die we aflegde toen we nog kinderen waren.
Heb jij die bewaard? Natuurlijk.
Jullie moeder en ik bewaarde al dat spul, rapporten, vingerverfschilderijen, gedichten.
Dat ligt in een oude Ballantine's doos in mijn kast.
Oh, Pa, waarom geef je het niet gewoon toe?
Je bent veel sentimenteler dan je doet voorkomen.
Ja, dat denk ik dan ook.
Het was de eerste doos bier
die jullie moeder en ik ooit samen kochten.
Ik kan er nog niet over uit hoeveel ze op die veiling uitgaven.
Oh, ze hebben altijd al geprobeerd elkaar te overtroeven.
Ja, ik veronderstel dat alle broers zo zijn.
De mijne waren zeker zo, alles was een wedstrijd.
Wie kon het hardst rennen, het hoogste springen.
Ze hadden ook nog een rare dan namen ze ons kleine broertje Michael,
stopte hem in een aardappelzak en dan keken ze wie hem het verst over
het bevroren meer achter ons kon schuiven.
Oh, ze vonden dat spelletje prachtig.
Tot het jaar dat de voorjaarsdooi vroeg inzette,
en arme Michael zo dwars door het ijs viel.
Oh, ze kregen behoorlijk op hun kop voor dat.
En het ergste, een week later toen Michels teen er eindelijk af viel.
Michael huilde en huilde,
tot ze hem vertelde om hem onder zijn kussen te leggen voor de tenen fee.
Toen hij er vijf euro voor kreeg, waarom,
was dat alles wat ze konden doen om hem tegen te houden om de rest er af te zagen.
God, waar blijven jullie kerels nu met die doos?
Hier is hij Pa.
Gosh, dit is een virtuele schatkamer van memorabilia.
Ongelofelijk wat er allemaal inzit. Koorlinten, De beste met Badminton.
Oh, ja. Het tapdanscertificaat.
Ja, ik weet nog dat ik de doos met jullie moeder door nam.
Ze wist altijd wat ze moest zeggen om mij op te vrolijken.
"Wat maakt het uit dat er bakken op de trofee staat en geen Baseball, Marty.
Vanghandschoenen of ovenwanten, ze zijn onze kleine kampioenen."
Nou, wacht, dit zijn rapporten. Dit kan iets zijn.
Wel, daar zijn ze.
Gefeliciteerd, Frasier. Honderd negenentwintig
Is dat goed?
Oh, goed? Dat is bijna geniaal. Bravo, Frasier.
Let op, Niles, nou.
Waar sta jij? Hoger of lager?
Ik zie de mijne nog niet. Ik ben...
hoger.
Wel, gefeliciteerd. Mijn petje af voor je, meneer honderd eenendertig.
Hoger.
Wat bedoel je met hoger? Ma vertelde dat we 2 punten verschilden.
Wel, klaarblijkelijk was ma tactisch.
Hoe tactisch?
Wel... Geef hier!
Honderd zesenvijftig. Mijn God, dat is...
Zevenentwintig punten. Ja, dat weet ik!
Ik had jullie nooit over die doos moeten vertellen.
Nee, nee, Pa, ik vind dit goed.
De hele bedoeling van dit alles was om te bewijzen
dat Niles en ik aan onze wedijver voorbij zijn.
En dat zijn we. Ik ben erg trots op mijn kleine broertje.
Dank je. Dank je.
En ik ben trots op hoe volwassen je met dit alles omgaat.
In feite, als er een test zou zijn voor volwassenheid, dan zou jou score...
Niles, dat is genoeg.
Weet je wat? Ik stel voor dat we door gaan en dit voor gezien houden, Niles.
We willen leuk en fris zijn voor onze ontmoeting
met de drie genieën morgen.
Of in mijn geval. De vier genieën.
Oh, nou, jij, wel...
Slaap lekker, Pa. Wel, ik zie je wel in het restaurant.
Oh, Slaap lekker, Niles. Ja, oké.
Slaap lekker. Jij ook.
Daphne, is de universiteitsbibliotheek heel de nacht open?
Dat denk ik wel, waarom vraag je dat?
Denk je dat ik me door mijn kleine broertje laat vernederen?
Waar voor de duivel heb jij het over? Pa, hij is slimmer dan ik ben.
Niles zal daar zitten en maar door kleppen met die genieën over de kosmos,
zwarte gaten, materie, antimaterie, en ik zal niet mee tellen.
Ik ga voor mijzelf een lekkere thermoskan met koffie maken
en ik ga naar die bibliotheek.
Frasier, wat denk je dat je in een nacht gaat leren?
Net genoeg om wat bezielde vragen te stellen, Pa.
Ik mag dan geen IQ van 156 hebben, maar ik leer snel.
Daphne, is er iets mis met deze koffiepot?
Je moet de stekker erin steken.
Wel, daar. Dat hoef je me nooit meer te vertellen.
Hallo, Niles.
Frasier. Goed geslapen vannacht?
Oh, ja. Als een baby.
Als een baby met bibliotheek voorrechten.
Ik weet wat je deed.
Hoe?
De manier waarop je me de deur uit werkte gisteravond.
Ik merkte dat er iets aan de hand was dus wachtte ik in mijn auto,
en ja hoor, tien minuten later scheurde jij de garage uit.
Oh, Niles, het spijt me. Het is alleen dat...
Nee, nee, nee, ik wil geen goedkope excuses meer van je horen.
Sorry. Gesundheit.
Het spijt me, maar ik denk dat je wedijver- zucht een nieuw dieptepunt bereikt heeft.
Alsjeblieft, ik schaam me voor je.
Alsjeblieft, het spijt me verschrikkelijk.
Het was alleen dat ik zo onzeker was om zelfs maar naar die lunch te komen.
Wacht even.
Je krabt net aan je oor.
Jij was ook in de bibliotheek.
Ik was daar echt niet.
Het enige dat maakt dat jij niest en aan je oor krabt
is je perkamentmijt allergie.
Dus dat was jij die nieste achter de stapels heel de nacht.
Oh, ik moest wel gaan.
Ik wist dat je door die wetenschappelijke bladen zou schieten
sneller dan een proton door een deeltjes versneller.
Oh, stop met opscheppen.
Praten over versnellende deeltjes, je kan beter wat aan dat niesen doen.
Ik nam al wat van deze in, maar ze zijn niet zo sterk als ik dacht.
Ik neem er nog een paar.
Niles, waarom ga je niet naar huis en naar bed?
Oh, dat is precies wat jij wilt dat er met mij gebeurt.
Wat zeg je nu net?
Wel, je herhaalde het de eerste keer al niet ik ga er ook niet naar luisteren.
Niles, die medicatie tast je spraak vermogen aan.
Je nam er net een tweede dosis van in.
In Gods naam, je gaat jezelf voor gek zetten.
Wel, dan voer jij het woord.
Kijk naar je trillende handen en je zenuwachtige ogen.
Je was heel de nacht wakker en je dronk koffie, toch?
Ik heb geen zenuwtrek. En je gaat mij er ook geen aanpraten.
Heren, mag ik u een...?
Meneer, heeft u last van uw oog? Nee, nee, het is prima.
Wil je iets te drinken?
Nee, dank u. Wel, ja, een koffie, decafé.
Ik zou graag een kop thee willen.
Heel goed. Weet je wat, Niles?
Je zou echt moeten gaan. Je zet jezelf voor gek.
Ik hemelsnaam.
Ik zal nooit gaan, als jij niet ook gaat.
Je weet dat jij het goede bed had.
Wel, nou ben je echt aan het hallucineren.
Nee, toen we naar de Wallace Lane verhuisde,
en we een kamer deelde en jij mocht kiezen
waar jij wilde slapen.
Niles, de bedden waren identiek.
Waarom neem ik nog de moeite om dit uit te leggen
tegen een man die met zijn elleboog in de boter hangt?
Wel, wie hallucineert er nu?
Niles, heb je ooit eerder deze pillen genomen?
Nee, maar ze hielpen voor mijn neus.
Nee, ik wilde alleen dat ze me niet zo hyper maakte.
Ja. Oh, grote God!
In Gods naam, je morste water over me heen, jij ezel.
Hier, geef me gewoon nog een servet. Oh, servet.
Geef me, geef me, geef me dat. Servet, servet, servet.
Oh, Niles, wordt wakker, wordt wakker. Verontschuldig me.
Oh, Dr. Zafrin.
Grote God, dit is een grote eer.
Hier, staat u mij toe.
Mag ik aan u voorstellen Dr. Niles Crane.
Wel, Niles, ik ben verrast je zo snel weer te zien.
Voel je je wel goed?
Ik voel me niet slecht. Een beetje droog.
Als ik knipper, hoor je een krassend geluid.
Wel, hier.
Laat me je een beetje water geven.
Wel, dank je. Alsjeblieft.
Zo hoelang hielden we het vol bij de lunch?
Wel, niet zo heel lang.
Negenduizend dollar koopt je niet meer de meest ontspannen lunch.
Wacht eens even. Ik dacht dat het 8000 was.
Nee, nee, nee, jij stootte op de weg naar buiten het aquarium om.
Weet je, als ik ooit weer afgunstig ben op je IQ,
Dan roep ik het beeld weer op van jou liggend op een bed van levende kooikarpers,
jankend en wanhopig pogen om die kleine plastieke drijver te pakken.
Oh, lieve God.
Niles, schiet op met die pasteitjes. Ik heb nog vijf pont in de vriezer.
Juist, Pa.
Pa zijn poker vrienden komen om de nieuwe barbecue te testen.
Geef me maar een handje.
Gaat het nu stoppen, Frasier? Al die obsessieve wedijver zucht?
Oh, waarschijnlijk nooit, Niles.
Weet je, of het ooit begon
met het zoeken naar de goedkeuring van Ma of een andere onzekerheid,
we zitten nu vast in een patroon waar we waarschijnlijk nooit meer uitkomen.
Dat klinkt onaangenaam. Nee, nee, niet perse.
Er zitten ook wat goede kanten aan. Wat?
Ik zou het waarschijnlijk nooit zo goed op school gedaan hebben
als ik niet zo bang geweest zou zijn om overtroffen te worden
door mijn slimme kleine broertje.
Wel, ik was zeker aangespoord door jou successen.
Om welke reden anders kwam ik bij de schaak club, de toneelclub en de studentenclub?
en welke andere mogelijke rede zou ik gehad hebben
om een hele zomer te spenderen aan het trainen van een blindengeleidehond?
Los van het helpen van een blinde.
Weet je wat??
Ik zou mezelf waarschijnlijk nooit door Harvard en Oxford geduwd hebben.
Wel, ik had wellicht niet naar de psychiatrie gegaan zijn
wat de absolute zegen is voor mijn leven.
Zei je, Niles, eerlijk gezegd,
we hebben beide veel om elkaar dankbaar voor te zijn.
We zij ver gekomen vanaf die twee kleine jongens
die smachtte naar de goedkeuring van hun ouders.
Hoe gaat het hier? Oh, heel goed Pa.
We gaan ze snel als we kunnen. Hier is het.
Goed gedaan met die pasteitjes. Dank je.
Werkelijk? Vind je dat? Ja.
Niet te dik, niet te dun, strak genoeg om hun vorm te behouden.
Perfect.
Wel, dank je, Pa.
Ja, wacht maar tot je de volgende partij ziet. Ja.
Weet je, Ik ben verrast dat je mij dat hier liet houden.
Oh, wel, ja. Het doet wel pijn aan mijn ogen en eerlijk gezegd, is het brandgevaarlijk,
maar wat maakt het uit als hij er gelukkig van wordt.
Heb je een anonieme klacht ingediend bij het bestuur?
Voor donderdag is hij weg. Dat is mooi.
Ondertitels, vertaling en sync: Torenado. Frasier S06E19 "IQ"