Wat een hoeveelheid.
Ik stel me voor dat het Hof van Eden er ook zo uitzag.
Alleen zonder de dinosauriërs en de aapmensen.
Dat wel, maar elke tuin heeft zijn addertje
Tijd om naar huis te gaan.
Kom, Professor.
Mijn hemel.
Kan dat een vliegtuig zijn?
Ga weg bij die bloem!
Nu!
Goeie God!
Ben je in orde?
Geen idee.
Kom op.
M'n been.
Zo erg is het niet. - Nee, blijf liggen.
Ik maak een tourniquet.
Maar, Veronica, zo erg bloed ik niet.
Het is het bijengif.
Dat is dodelijk.
Dus, je staat voor een gigantische bloem en je hoort gezoem.
Ik dacht dat het een vliegtuig was
Je bent een botanicus.
Het had iedereen kunnen gebeuren.
Elke sukkel, ja.
Kijk wat je jezelf hebt aangedaan.
Genoeg, laat hem rusten.
Hij heeft gelijk.
Het is dus altijd fataal?
Ik heb nog nooit van overlevenden gehoord.
Hoe lang nog?
Twee, misschien drie dagen.
Dan hebben we 48 uur om een tegengif te vinden.
Wat stel je voor?
Ik zei het net, er is niks. - Er moet toch iets of iemand zijn.
Denk, kind, je woont hier al je hele leven.
Rustig, ze zei dat ze het niet weet.
Onacceptabel. - Het is haar schuld niet.
Zij was bij hem. - Wacht!
Er is iemand.
Een genezer.
Volgens mij was haar naam Adama.
Waar?
Daar ben ik niet meer geweest sinds ik een kind was.
Ik weet niet of ik haar kan vinden.
We vinden haar wel. Hoe eerder we vertrekken, hoe beter.
Ik ga met je mee.
Iemand moet bij de professor blijven.
Florence Nightingale, tot uw dienst.
Zullen de moederlijke instincten wel zijn.
Ik blijf ook.
Ik zag vanmorgen sporen.
Aapmensen? - Ze worden weer overmoedig.
We zullen snel zijn.
We gaan!
We willen niet in de jungle lopen als het donker is.
Het voelt alsof we al uren lopen.
Welke kant op?
Geen idee.
Het is al achttien jaar geleden, misschien leeft ze niet meer.
We mogen niet twijfelen, Summerlee rekent op ons.
Denk na. Is er een herkenningspunt, iets dat je je herinnert?
Je kunt het, Veronica.
Ik weet het niet.
Het ziet er allemaal zo anders uit.
Je hebt ons al tot hier gekregen.
Adem diep in en kalmeer.
Goed.
Gebruik je instincten.
Vergeet wat je ziet. Wat voel je?
Die kant op.
Weet je, Arthur,
het is echt ongelofelijk, wat jij al niet doet om aandacht te krijgen.
Hopelijk stoor ik jullie niet.
Hier, ik ben hier niet echt goed in.
Bescheidenheid, van de grote George Challenger.
Wat verassend, ik dacht dat je overal goed in was.
Weet je, waar ik vandaan kom zijn vrouwen niet zo brutaal.
Oh, wat saai voor je.
Zie je al iets bekends?
Volgens mij wel. Ik denk dat we dichtbij zijn.
Daar is het.
Ik wist dat je het kon.
Adama?
Ze woont hier nog steeds.
Er woont hier in ieder geval iemand.
Wat is dit in godsnaam voor plek?
Roxton!
Ik ben even weggedommeld.
Hoe gaat het met hem?
Aan zijn kleur te zien begint zijn lever het op te geven.
Zijn koorts wordt erger.
Er groeien wat boletus paddestoelen bij de poel.
Als we ze koken, verlagen ze mogelijk de koorts.
Hij heeft meer dan dat nodig.
Waar blijven ze?
Ik had met ze mee moeten gaan. - Om wat te doen?
Iets beters dan hier zitten te niksen.
We niksen niet, we maken het hem comfortabel.
Hij is tenminste onder vrienden wanneer hij sterft.
Hij gaat niet dood.
Drink dit, dan voel je je beter.
Vergeef me,
naarmate ik ouder word, vertrouw ik vreemdelingen minder.
Ach, dat doen we allemaal.
Wat jullie vriend betreft, daar kan ik niks aan doen.
Is er geen tegengif?
Niet één die jullie kunnen vinden.
Maar het bestaat wel?
Gelei van de bijenkoningin.
Het bevindt zich de kern van de korf.
Dan is dat onze bestemming.
Wees geen dwaas.
Geen mens overleeft de korf.
En al kom je binnen...
Wat?
Twintig jaar geleden,
stal een man honing uit de korf.
Hij ontsnapte, maar hij bracht vernieling met zich mee.
Hoe?
De bijen volgden zijn geur terug naar ons dorp.
Ze hebben iedereen vermoord.
Behalve mij en Ilura.
Mijn dochter.
Mijn volk heeft er een kunnen doden.
Toen heb ik het open gesneden.
We hebben ons verstopt in het lichaam,
We hebben niet lang genoeg gewacht.
Een bij
dacht dat Ilura een gewonde werkersbij was en hij nam haar mee.
Ik heb haar nooit weer gezien.
Dat was lang geleden.
Als jullie naar de korf gaan,
zal het jullie vriend niet redden.
Jullie zullen zelf sterven.
Het kan lukken.
Aapmensen!
Bedankt. - Waren ze dat allemaal?
En die ene die ik achtergelaten heb.
Hoezo, verwacht je er meer?
Nee.
Lieg niet Challenger, daar ben je slecht in.
Ik heb vanmorgen sporen, net buiten het kamp gevonden.
Hoeveel? - Acht, misschien tien.
Daarom bleef jij achter.
Waar ga je heen? - Spullen pakken.
Ik ga naar het Zanga dorp, totdat de rest terug is,
Summerlee gaat het niet halen.
De aapmensen maken ons af, als we blijven.
Summerlee en jij lopen altijd te bekvechten.
Ik snap niet waarom je je leven voor hem riskeert.
Dat had ik ook niet verwacht.
Probeer mij, jouw schuldgevoel niet aan te praten.
Summerlee is hier niet omdat ik hem gedwongen hebt.
We zijn allemaal volwassen.
We hebben allen onze keuze gemaakt, voor verschillende redenen.
Tijd om aan het werk te gaan.
Ik denk dat ik een manier weet om te overleven.
Je mag weggaan of meegaan. De keuze is aan jullie.
Ik werk hier al een tijdje aan.
Ziehier, de elektrische spoel.
De verdoemden zullen tenminste goed eten.
Wat moet dit precies voorstellen?
Een essentieel onderdeel in de productie van elektriciteit.
Hoe beschermt ons dat tegen de aapmensen?
Ik kan je verzekeren,
ze zullen geschokt zijn.
Blijf je?
Wat het ook is, het moet werken.
Die vrouw.
Adama?
Begrijp me niet verkeerd, ze had een prachtverzameling ogen.
Ligt het aan mij of was ze een beetje "anders"?
Ligt eraan waar je vandaan komt.
In New York had ze ofwel in een theaterstuk gezeten of in een gekkenhuis.
We zijn niet in New York. We zijn in haar wereld.
Wat haar betreft, zijn wij juist gek,
omdat we de korf in willen.
Misschien heeft ze gelijk.
Je kunt teruggaan als je wilt.
Summerlee beteken veel voor ons allebei, Roxton.
Het is goed, Malone, je zou gek zijn als je niet bang was.
Met bijen ter grote van koelkasten, is de leercurve nogal hoog.
Wees snel, blijf in leven.
Volgens haar aanwijzingen, moeten we in de buurt zijn.
Luister.
De korf ligt over die heuvel.
Kom op dan.
Ik hoor het wel, maar ik zie niks.
Denk je dat de korf in die berg ligt?
Een leuk nieuwtje, Malone,
die berg is de korf.
We kunnen onze wapens niet afvuren.
Waarom niet? - Zo dichtbij?
Dan zwermen ze onze kant op.
Dan zitten er duizend bijen achter ons aan.
Hoe komen we dan binnen?
Dat overleven we niet.
Dat zou geen enkel mens overleven.
Dat bedoel ik.
Ik ook.
Klinkt dit logisch?
Volgens mij wel.
Adama overleefde de aanval.
Omdat de bij dacht dat ze een van hen was.
We hebben alleen een dode bij nodig.
Schieten kan niet, wachten we tot er één sterft aan hoge leeftijd?
Nee.
Je maakt een grapje.
Ik heb het eerder gedaan.
Ik kan het nog een keer.
Ik heb niet zoveel trek.
Water?
Het gaat wel, dank je.
Als je nog iets nodig hebt, ik ben hiernaast.
Als je het niet erg vind, je doet al zoveel.
Wat is er dan?
Blijf nog even.
Stoor ik je niet?
Nee hoor, helemaal niet.
Je kunt even gaan zitten lezen of...
Ik doe erg dwaas.
Het komt wel goed met je.
Ik zal je een geheim vertellen.
Ik ben bang om alleen te sterven. - Praat niet zulke onzin.
Jaren geleden kreeg mijn vrouw tyfus.
De dokters deden alles wat ze konden.
Dagen werden uren... uren werden minuten.
En toen het erop aankwam, was ik een lafaard.
Professor, je hoeft niet... - Anna was haar naam.
Ze was niet eens bij bewustzijn, aan het einde.
En beslist niet het mooie, lachende meisje waar ik mee getrouwd was.
Meer een wild, ziekelijk dier.
Ik kon niet blijven toekijken.
Bleef me zelf wijsmaken dat zij het niet was.
Het spijt me zo, Arthur.
Het moet verschrikkelijk voor Anna geweest zijn, om daar doorheen te gaan
zonder iemand die haar hand vasthoud.
Zwarte teer, het beste naast olie.
Marguerite?
Wat doe jij hier?
Ik hoorde een schot, ik dacht dat je in de problemen zat.
Je laat Summerlee weerloos achter.
Volgende keer laat ik hem je opeten.
Fluitje van een cent.
Wat nu?
Het is tijd...
om een bij...
te worden.
Dat meen je niet.
Het lichaam is weg. - Aapmensen eten hun doden.
Lekker. - Hoe gaat het met de professor?
Hij slaapt eindelijk. - Ik ben er bijna.
Als jij het zegt.
De werking kan te ingewikkeld voor jou zijn.
Doe me een plezier, oh almachtige.
Het houdt magnetische velden in en dit stuk meteoriet,
dat ons kwam vergezellen vanuit de ruimte.
Waar wachten we op?
Jou. - Mij?
Voordat het apparaat werkt, hebben we een stuk niet-geleidende stof nodig.
Zijde is het beste.
Anders gezegd mevrouw, ik vraag u om uw ondergoed over te dragen.
In naam van de wetenschap natuurlijk.
Wat?
Wat een rustig huisvrouwtje.
Echt hè. Aapmensen in de aanval, ik verknip m'n eigen ondergoed
en Summerlee, stervende, in de kamer hiernaast.
Jazeker, lekker knus.
Aan de London Zoological Society. Ik, Arthur Edward Summerlee...
Mijn god, je houdt ook niet op, hè?
Hierbij ben ik getuige van de eerlijkheid en nauwkeurigheid van professor
Challenger's claim, betreffende de Verloren Wereld, als mijn laatste daad voor mijn dood.
Voor mijn dood?
Onacceptabel, het is je niet toegstaan te sterven. Hoor je me?
Ik ben de leider van deze expeditie en ik sta niet toe dat je sterft.
Stil! Straks maak je hem wakker.
Weet je wat deze idioot heeft gedaan? - Vertel me dat buiten maar.
Anna!
Ik ben het, Marguerite. - Anna, het spijt me zo.
Waar heeft ie het over? - Stil maar, ga maar liggen.
Ik wilde wel blijven. - Hij heeft waanbeelden, arme drommel.
Anna, het spijt me zo.
Alles is goed, Arthur. Anna is hier.
Ga maar liggen, pak mijn hand.
Zie je wat een goeie echtgenoot je bent.
Blijf aan mijn zijde. Verlaat me niet.
Nooit. - Oh, Anna!
Hij slaapt weer.
Elke bij wordt nagekeken door een wachter. Dat gebeurt ons ook.
Laten we hopen dat ze geen geheime handdruk hebben.
Ik ga wel als eerst.
Als er iets mis gaat, ren je als een gek.
En jij dan?
Dan ben ik al dood.
Daar gaan we dan.
Dit hebben we niet nodig. - Hou het, je weet maar nooit.
Hard als steen.
Maar het is was.
Moet je kijken hoe groot het is.
Het is een doolhof, zo vinden we de koningin nooit.
Dan is Summerlee er geweest.
Iene miene...
Het wordt mutte.
Deze kant op. - Hoe weet je dat?
Instinct. - Wapens gereed.
Honing. - Kom op, opschieten.
Kijk toch eens. Het zijn er honderden.
Eerder duizenden. - Broedplekken voor de eitjes.
Mooi, dan zijn we bij de koningin in de buurt.
Werker bij. - Daarin.
Veronica, gaat het?
Het is wel eens beter geweest.
Pas op. Pak mijn arm.
Er is hier iets binnen. - Kom wat dichterbij.
Hou op met schoppen, dan kunnen we je pakken.
Ik weet niet wat het is. - Ik kijk wel, pak m´n enkels.
Wat was dat? - Problemen.
Het klonk bijna menselijk. - Het klonk verre van menselijk.
Hou je vast!
Roxton, je had gelijk. - KOm op.
Gaat het?
Nu wel. We hebben de koninginnekamer gevonden.
Waar?
Dat is een eind naar beneden.
Er zijn steunpunten in de honingraten. Daar kunnen we klimmen.
We zijn niet voor niets gekomen. - Laten we het doen.
Klaar. - Ik ook.
Ik hoop dat je weet wat je doet.
Miss Krux, je vertrouwen is verbazingwekkend klein.
Nou, ik neem niets als vanzelfsprekend.
De regels zijn hier anders.
De wetenschappelijke wetten niet.
Nu kun je mijn ongelijk bewijzen.
Schiet een beetje op.
Soms wil ik geen gelijk hebben. Hier.
Wat doe je?
Jouw arrogante kop redden.
Ik heb je een uur meer gegeven.
Hoorde je dat? - Wat?
Bijen, kom op. - Volgens mij heb je gelijk.
Ik kon zweren dat ik voetstappen hoorde.
Voetstappen? Onmogelijk.
Deze hele plek is onmogelijk, Malone.
Kijk, daar.
Voetsporen. - Kleine blote voeten.
Duidelijk menselijk.
De schreeuw.
Waar zijn we in beland?
Zo, het is klaar.
Meer dan vorige keer?
Het intellect is de grootste gave van de mens. Oh, hou het voor je.
Hier heb ik mijn zijden ondergoed voor verknipt.
Ik moet het je nageven, je bent echt een genie.
Laat me raden.
De koningin.
Kijk hoe groot ze is.
Ze moet eeuwen oud zijn.
Koninklijke gelei.
Laten we het pakken en wegwezen.
Dat is niet van jullie.
We hebben een beetje nodig om het leven van onze vriend te redden.
Jullie hebben een van m'n broeders gedood, en een van de baby's vermoord.
Jullie hebben ons al kwaad gedaan.
Dit zijn je broeders niet. Je bent menselijk, net als ons.
Ik ben niet zoals jullie.
De straf voor moord is de dood.
Mijn god, jij bent Ilura.
Wat zei je daar?
Ilura, snap je het niet?
Je moeder heeft ons gestuurd. Adama?
Dit is de enige moeder die ik ooit heb gekend.
Dat is niet waar.
Als je je naam herinnerd, dan moet je je moeder ook herinneren.
Haar stem die jou in slaap zingt,
haar armen die jou in het zonlicht houden.
Denk terug aan je dorp.
De aanval voor de korf. - Er was niks voor de korf.
Ik was niks. Nu ben ik één met hen.
Ik voel hoe de wind de vleugels streelt.
Deel de vreugde als ik uit de bloezem drink.
Ik ben meer dan hun koningin. Ik ben hun hart.
Ik ben de ziel van de korf.
De herinneringen die jullie aanbieden doen me niks.
We gaan!
Ik weet niet of je me kan horen, Arthur.
Maar het is echt ongelofelijk, wat jij al niet doet om aandacht te krijgen.
Ik krijg niet vaak het laatste woord.
Ik weet dat we het niet altijd met elkaar eens waren.
Maar ik heb je dit nooit persoonlijk verteld, omdat ik wist
dat je het tegen me zou gebruiken.
Soms benijd ik je.
Niet je oppervlakkige blik op de natuur,
maar bepaalde kwaliteiten. Je gevoel voor humor,
je medeleven en je kinderen.
Het is goed, vriend.
Volgens mij heeft ie je gehoord.
Ik wilde geen luistervink zijn. - Dan ben je een beetje laat.
Waarschuwingssysteem?
Daar komen we maar op een manier achter.
Wat een stelletje volhouders, of niet?
Geen tweede kansen deze keer. - Het werkt wel.
Ik durf mijn leven er op te wedden. - Dat heb je al gedaan.
Ik denk dat ze het beginnen te begrijpen.
Ik houdt de eerste wacht, voor de zekerheid.
Jij let op Summerlee. En, Challenger...
Goed gedaan. - Ja.
Kon ik maar net zo goed genezen als dat ik kan doden.
Beweeg je niet. - Ik dacht nog wel dat bijen slecht zagen.
Ilura ziet wel goed. - We zitten gevangen.
We verdedigen ons hier.
En hoe doen we dat? - Een leven voor een leven.
Blijf daar.
Daarheen, kom op.
Ilura, kom mee, de korf is verwoest.
Kom met ons mee! Kom naar huis!
Ik ben thuis.
Ilura!
Ze is weg. We moeten gaan.
We hebben gefaald.
We hebben het overleefd.
De korf is weg, samen met de koninklijke gelei.
Wat vertellen we aan Summerlee?
Wat dacht je van...
beterschap?
Deze thee is verrukkelijk, wat zit er in?
Dat wil je niet weten.
Oranjebloesem, jasmijn, een paling of twee.
Het maakt me niet uit wat er in zit.
Wie ben ik om jouw drankjes te weigeren.
Uiteindelijk, zonder jouw tegengif was ik niks meer geweest dan een,
hopelijk, leuke herinnering.
De koninklijke gelei heeft je gered.
Dat heb je aan je vrienden te danken.
Toch is er iets dat ik je wil geven.
Een kleinigheid.
Een restant van de gelei. Misschien zal het ooit nog een leven redden.
Misschien keren de bijen ooit terug.
Ik hoop het niet.
Dit is de eerste keer, sinds Ilura meegenomen is,
dat ik zonder nachtmerries heb kunnen slapen.
Zeg eens,
toen jullie in de korf waren, hebben jullie toen iets...
Ik bedoel, was er iets,
enig teken van Ilura?
We... - Het spijt me, Adama,
maar je dochter...
Geen enkel mens overleeft de korf.
Vertaling + resync door kennyek93