Eerder in de Lost World...
John, ik ga naar huis.
Ned Malone, van de Challenger expeditie.
- Bent u de piloot? - Nu niet meer.
Jij hebt jouw bemanning gedood.
Omdat dat goed voor mij was?
Blijf van me vandaan.
Ah!
Het schip zal me niet laten gaan.
Totdat jij en je vrienden mijn plaats hebben ingenomen.
Challenger it het is een spookschip.
Ik zit vast op dit schip sinds,
Mei 26, 1915.
Waar ben je geweest?
Op dit luchtschip, vreselijke storm neergestort in de oceaan.
En toen kwam je hier weer terug en kon de nachtmerrie opnieuw beginnen.
Nee!
Marguerite, nee!
We dalen te snel...
We gaan recht op die klif af.
Het was een ruwe rit George.
Challenger, wat is dat?
Ik versla jou, jij verdomd schip.
Ik versla jullie allemaall!!
Nee, je kunt hier niet zijn.
NEE!
Waar zijn mijn vrienden?
At the dawn of the last century
A band of explorers searched for a prehistoric world
Driven by ambition
Secret desires
A thirst for adventure
And seeking the ultimate story
They are befriended by an untamed beauty
Stranded in a strange and savage land
Each day is a desperate search for a way out...
of the Lost World.
Zijn we al dood?
Als we dat zijn dan ben ik blij dat we allemaal op dezelfde plek zijn.
- Blij of verrast? - Waar is Veronica?
En wat is er gebeurt met mijn kleren?
Dat vreemde licht dat ons raakte voordat...
...we doodgingen.
wat het ook was, ik keek naar Veronica en het licht...
het leek of het haar niet raakte...
- Dus zij overleefde het neerstorten, - en ik niet. -Ik kan je verzekeren Marguerite...
we zijn ver verwijderd van het dood zijn...
Ik weet niet hoe het met jullie is, maar ik heb pijn in mijn rug...
en een blaar op mijn rechter hak en ik verhonger, dat zijn allemaal symptomen...
van erg levend zijn.
Oh dit is buitengewoon...
al de ramen zijn helemaal hersteld...
ieder deel van de uitrusting.
Oh dit is merkwaardig...
prachtig...
- Waar zijn we verdomme? - Wel eh...
We zijn in de hangar van een luchtschip.
- Hoe is dat mogelijk? - We waren op weg naar de klif...
En meteen toen we de kliffen raakte...
resette de tijd zichzelf.
Dat bracht ons en het schip terug naar het begin van de laatste vlucht.
Precies wat er gebeurde met Askwith al die jaren.
Enig idee wat er hier buiten is?
Met al het andere wat er is gebeurt kan er alleen maar...
éém ding achter deze deur zijn.
Het is een verdomd lucht-station.
Het is Pulham station om precies te zijn.
Diegene in South Norfolk?
We zijn terug in Engeland?
Wel, dat is een manier om het te bekijken.
Bij God dit is Pulham.
- Challenger hoe wist je dat? - Het stond in Askswith's logboek.
Zijn luchtschip vloog zijn laatste missie vanaf deze basis.
Maar Askwith zei dat hij die missie jaren geleden vloog.
Om precies te zijn, zeven jaar geleden.
Woensdag 26 mei, 1915.
Dan had Veronica gelijk.
Het luchtschip vanAskwith is net als de vliegende hollander.
En sinds hij ons met een truc zijn plaats van de bemanning heeft...
laten innemen, zij wij hierin gevangen.
Zo schijnt het.
Als wij hier zijn en Askwith is niet in het rijk...
denk je dat hij terug is in de echte wereld?
Vrij op het plateau.
Als hij de val met Malone heeft overleefd.
Er was maar één parachute, de enige manier dat Askwith kon overleven was als hij......
Arme Malone.
En wat is er met Veronica?
Zij is niet uit het schip gevallen.
Waarom is zij dan niet bij ons?
Wat kan er met haar gebeurt zijn?
Waar zijn mijn vrienden?
Wat heb je met ze gedaan?
Zij zijn in het luchtschip...
- verloren voor altijd. - Ik geloof je niet.
- Waar is Malone? Waar is hij? - Hij is dood.
Er was maar één parachute.
Ik heb dat van jou gepakt voor een reden.
De laatste keer dat jij het had stak jij het in mijn hart.
Deze keer laat ik het hier.
- Dat is nergens voor nodig. - Jij hebt mijn vrienden vermoord.
Zij zijn niet dood, zij zijn...
op dat schip in een andere realiteit.
Dat is niet goed genoeg.
Veronica, je kunt niet weten wat het is om zo lang alleen te zijn.
Dat weet ik verdomme wel!!
Oh Oh.
Zelfs jij kan me niet stoppen.
Nee! nee, dit kan niet waar zijn.
Wat gebeurt er met me?
Het is het schip, je behoort nu het schip toe, het is hier in je.
Jouw schip heeft me naar jou terug gestuurd .
Om jou daar terug te krijgen op één op andere manier.
Ik ga niet terug. Hoor je me?
Zeven jaar is lang genoeg, het kan me niet meer krijgen.
Oh jawel.
En als jij terug kunt gaan dan betekent dat, dat ik mijn vrienden kan redden.
De kapitein van de viegende hollander had drie dagen om aan zijn vloek te ontsnappen.
De dag dat jij aankwam, de dag dat we de lucht in gingen...
en vandaag is dag drie.
- Vandaag ga je terug. - Genoeg.
Ik vind je, maakt niet uit waar je je verstopt,
en ik vind een manier om jou terug op het schip te krijgen!
Ik stel voor dat we het luchtschip vergeten.
Laten we buiten één van die lorries starten en naar Londen rijden.
Dat is een interessant idee Marguerite dat we, eens kijken...
terugkomen vijf jaar voordat we vertrokken.
Wat betekent dat we onszelf kunnen bekijken...
en ons waarschuwen om niet met de expeditie van Challenger mee te gaan...
in de eerste plaats.
Hoe leuk ik het ook vind om die paradox uit te testen ...
het is niet het echte Pulham...
en om van deze basis weg te komen...
wordt moeilijker dan om van het plateau af te komen.
Er moet een manier zijn om hier weg te te komen, waar is iedereen?
Marguerite ik zal het nog een keer uitleggen.
Nee, mijn hoofdpijn is al erg genoeg.
Kijk, de reden dat er niemand anders is ligt aan de tijd.
Zo, dus eindelijk willen jullie je aanwezigheid opluisteren.
Weet jij wie we zijn?
Laat eens kijken, Pinsly, Reburn...
en A-technicus Hides.
Luchtschipbemanning nummer één van zijne majesteit...
onder het commando van Captain Mark Askwith.
Korporaal Pinsly...
Wilt u de a-technicus grap met ons delen?
- Eh, nee. - Alsjeblieft, vergeef ons.
We proberen het alleen te begrijpen.
Jij denkt dat we marine personeel zijn.
Herboren, Hides and Pinsly.
Nee, ik denk dat jij de Prince of Wales bent, nu waar is jullie captain?
De kapitaein wordt opgehouden meneer.
Opgehouden zeg je?
en wat is haar naam deze week?
Ah, je kent de goede kapitein.
Ik ken zijn soort.
En zover als ik kan zien zijn jullie niet anders.
Jullie voorlichting is over een uur, dus ben in godsnaam op tijd.
Voorlichting?
De "First Lord of the Admiralty" houdt niet van wachten.
Je kan je niet voor me verstoppen Askwith.
Ik ben in het oerwoud geboren.
Vandaag niet jongens, het is tijd om te gaan.
Zag je dat Askwith.
Jij bent de volgende.
Alles in acht genomen gaat het beter dan ik verwacht had.
Beter dan wat, George?
we hebben de bemanning van Askwith vervangen.
- We herbeleven hun laatste dag. - Een dag die eindigt met een grote explosie.
Niet persé.
Nu ben ik het echt helemaal kwijt.
Ik geloof dat onze aanwezigheid hier...
het patroon van Askwith's lus in de de tijd doorbroken heeft.
Wij zijn een nieuwe bemanning.
Wij zijn slechts met ons 3en, en Askwith origineel met 4.
Dus we hebben al een verandering...
gecreeerd in gebeurtenissen van het verleden.
Wat wil zeggen dat het niet op dezelfde manier hoeft te eindigen.
- Precies. - Attentie!
The First Lord of the Admiralty.
Als het 1915 was dan is de First Lord of the...
Oh mijn God!
Het is Winston Churchill!
Dat klopt.
Ik moet alles doen om het schip veilig te stellen.
Je weet niet waar je mee bezig bent.
Ik weet genoeg om je terug te sturen naar waar je hoort.
Je begrijpt het niet.
Ik ben nu vrij, jij bent het wat het schip wil.
Waarom zou ik alles geloven wat je zegt?
Omdat ik alles geprobeert heb.
Ik heb mijn geweer afgeschoten in de watersofzakken...
Ik werd gedood in de explosie, ik sprong iedere keer maar weer overboord...
met of zonder parachute...
Het liet me nooit gaan.
Het is net als een verdomde magneet Veronica, hij trekt je altijd weer terug.
- Dat is de vloek. - Je had 7 jaar om het uit te vogelen.
Maar jij niet.
Jouw schip is niet vervloekt Askwith, jij bent het.
Jij doodde jouw bemanning, jij wordt gestraft, niet ik.
Leuk geprobeerd, hebben ze je dat geleerd bij de marine?
Jullie missie vandaag is één van die absoluut noodzakelijke...
voor de oorlogsinspanningen van onze Majesteit, maar het moet absoluut...
geheim blijven.
Dus de buitengewone maatregelen die genomen zijn...
maken dat niemand...
behalve voor diegenen hier aanwezig, jullie bestemming weten.
Lord Churchill.
Het is jullie taak om dit konvooi schepen te beschermen...
die vanuit Amerika graan brengen en andere belangrijke voedselvoorraden.
Graan? Probeer eens geweren en munitie...
A-werktuigkundige Hide...
- Heeft u een vraag? - Nee, Wi... Lord Churchill, bedoel ik.
- Hebben we elkaar al ontmoet? - In zekere zin.
Nee, nog niet.
Captain Marchbanks de kaart als je wil.
Heb jij Churchill ontmoet?
Ik geloof dat je dit...
Wel, dat zal ik over twee jaar.
Ik probeer me iets te herinneren over Winnie op 26 mei, 1915.
- Winnie? - We gaan door.
Bij zonsondergang vandaag, zal het amerikaanse konvooi...
met graan...
deze coordinaten bereikt hebben.
Dat is precies waar Askwith in de storm terecht kwam...
dat hem naar het plateau bracht.
Oh we zijn in goede gezondheid.
Heb ik gelijk als ik denk dat deze woestelingen ons op gaan eten?
Dat is het basis idee.
Ik vertrouw er op dat je een slimme truc hebt om uit deze situatie te ontsnappen.
Sorry, geen idee.
- Dit is ellendig. - Waarom?
Jij zei dat zolang we bij het schip horen....
- Ze ons niet kunnen doden. - Niet in de betekenis die jij bedoelt.
Maar als deze kannibalen van ons koteletten maken of een dinosaurus...
slokt ons op, dan eindigen we weer terug op het schip,
En de hele nachtmerrie begint van voren af aan.
Ik geloof dat ze hun menu klaar hebben, het ziet er naar uit dat jij het voorgerecht bent...
Dat verandert niets, Veronica.
We gaan nog steeds een eeuwigheid doorbrengen op mijn schip.
Ik hoop dat je dood gaat aan voedselvergiftiging.
Waar zijn we?
Veronica.
Als je slim bent dan doe je zoals ik en ren je en verstop je voor het schip.
Marine thee, net zo afschuwelijk als me herinnerde.
Denk je echt dat we de storm daar vinden.
Daar ben ik zeker van,
net zo zeker als dat het schip ons terug brengt naar het plateau.
Alsjeblieft.
Vind je het erg om de grap te delen?
We zijn twee jaar bezig geweest om van het plateau af te komen...
en nu dat we er eindelijk vanaf zijn...
denken we er alleen maar aan om terug te komen.
Jullie kapitein is nergens op het station te vinden.
Ik...
verzeker Lord Churchill er van dat we meer dan capabel zijn...
om de missie zelf uit te voeren...
een ingenieur, een navigator een vrouwelijke A-boordwerktuigkundige...
Missen we iets in de samenstelling?
Wat dacht je van een piloot?
Oh, we hebben genoeg missies gevlogen met kapitein Askwith ...
om te weten hoe we het luchtschip kunnen besturen...
Wel, dat verandert de dingen...
In aanmerking genomen dat voor de geheimhouding...
jullie werden gekozen uit verschillende bemanningen...
om er zeker van te zijn dat jullie niet samen gedient hebben...
Het schijnt dat onze veiligheidsmaatstaven een risico vormen voor deze missie...
Ik informeer Lord Churchill dat wij de speciale bemanning
nummer 2 opstellen...
Een reserve bemanning?
- Nee, dat kan je niet maken. - Challenger.
Misschien wordt het tijd om de waarheid te vertellen.
Roxton, vertrouw me, het geeft altijd meer moeilijkheden dan het oplost...
Challenger, Roxton, hoe gaat het met jullie?
Mag ik een meer directe strategie voorstellen?
Laten we naar het luchtschip gaan voordat de reserve bemanning dat doet.
Wacht! We hebben de navigatie kaarten nodig.
Niemand beweegt zich.
Ik weet waar het op lijkt. Maar we kunnen het uitleggen.
Wat? Dat jullie zijn wie je zegt dat je bent?
Het heeft mogelijk jouw eigen kapitein gedood.
Eigenlijk heeft onze kapitein ons gedood.
Hou je er buiten vrouw.
De dag dat ze jouw sexe in uniform staken was dat een zwarte dag voor het rijk.
Jij!
- Marguerite! - Blijf staan.
Of je moet de volgende willen zijn
John.
Ik weet niet of het is opgevallen, maar ik ben degene met het wapen.
Niets zal je van mij redden!
Roxton, dit is niet echt.
- Niets van dit alles. - Marguerite is dood, Challenger!
We hebben het patroon van de gebeurtenissen veranderd! Jij zei het zelf!
Jij bent zo gek als een deur.
Marguerite!
Ik dacht dat ik je kwijt was.
Waar ben ik? Maar ik voelde de kogel.
- het brand! - Nee, Marguerite, het is goed.
Wij zijn geesten, net als Askwith in onze wereld.
Wij allemaal.
Ik eis een verklaring.
Ik zweer dat ik haar doodschoot.
Ik denk dat het spionnen zijn.
Zij zijn niet de bemanning die we uitgezocht hebben.
Lord Churchill, er is een verklaring.
Kapitein.
Hoe lang duurt het voordat we een reserve bemanning bij elkaar hebben?
Niet meer dan een half uur.
Goed, Reburn...
Wie jullie ook zijn...
je hebt 30 minuten om jullie verhaal te vertellen.
Tik tak.
Je tijd raakt op Askwith.
Wat jullie me willen laten geloven is dat jullie uit de toekomst komen.
Om precies te zijn, Lord Churchill...
Het zijn verschillende realiteiten...
wat we kunnen beschouwen dat het gebaseerd is op...
een betrekkelijke orde van referenties die...
Oh ja, zeven jaar uit de toekomst.
Ja, zeven jaar uit de toekomst.
Kijk, kijk.
En ah, is de oorlog voorbij?
1918, de geallieerden wonnen.
Moeilijk te zeggen voor een duitse spion.
We zijn geen spionnen!
Dat zeg jij.
Maar ik garandeer dat jullie net zoveel tijdreizigers zijn...
als ik minister president.
Ah, dat weet ik niet.
Maar over een paar jaar zult u staatssecretaris van oorlog zijn.
Als jullie me echt willen overtuigen dat jullie uit de toekomst komen...
dan vertel me iets dat morgen gaat gebeuren.
Dan zullen we zien of het van pas komt.
Morgen zal het te laat zijn, het moet vandaag gebeuren binnen het uur.
Anders zitten we voor eeuwig gevangen.
Ik betwijfel of dat zo lang duurt.
Tijd heeft een eigen manier.
Winnie, je moet naar ons luisteren.
Winnie?
Ik wil je iets anders vertellen wat over een paar jaar gaat gebeuren...
iets persoonlijks betreffende jou en mij.
Ik geloof dat de details een privé conversatie nodig hebben.
Prima!
Zelfs jij kunt me hier niet bereiken.
Heb je!
- Stel je voor... - Wat zeg je?.
onze Marguerite en Winston 'Bloody' Churchill.
Liever niet!
Eens gaat hij een groot man worden. Vol van beloftes.
Een beetje te vol van iets, als je het mij vraagt.
Absoluut fascinerend.
-De vrachtwagen is gearriveerd, Meneer. - Kapitein.
- Ik vergezel jullie naar buiten. - Wat, naar het luchtschip?
Oh, nee, nee, dat denk ik niet.
Waarom niet?
Omdat je mij hebt overtuigd, lieverd.
- Ga mee! - Ik weet niet wie jullie mensen zijn.
Of hoe dat jullie weten wat ik weet.
Maar totdat ik dat weet gaan jullie niet naar dat luchtschip.
Goed gedaan Marguerite, goed gedaan.
Dank je lieverd.
Een beetje rook drijft je daar wel uit.
Nu steek ik de vuursignalen aan om het schip terug te geleiden.
Eén is voor veiligheid.
Twee voor geluk.
Drie, zodat je niet kunt missen.
Je tijd sit erop, Askwith. Jouw luchtschip heeft je nodig.
De tanks zijn vol, meneer.
Heel goed.
En wat doen we met de lijnen?
De lijnen zijn gezekerd en klaar om losgelaten te worden.
Dat is onze rit naar huis.
Minder dan een minuut om er te komen.
Helemaal volgetankt en klaar om te gaan.
We moeten deze machines in twee minuten aan het lopen hebben.
Alles wat we nodig hebben is een afleiding.
26 mei, 1915, Ik herinner het me.
Je hebt al bewezen dat je de datum weet.
Twee jaren van nu, dat was één van...
vreselijkste dagen die je ooit beleefd hebt tijdens de oorlog.
Ik begin het op die manier te bekijken.
Maar het is niet te vergelijken met wat er gebeurde op de Dardanellen, is het wel?
Ja, dat klopt.
Vier britse oorlogsschepen liepen op mijnen.
De marine die zich terug trok in volledige nederlaag.
- Het is een nationale tragedie. - Ik ben me bewust van wat er verkeerd ging.
Ik nam het risico.
Het falen was mijn verantwoordelijkheid.
En vandaag is de dag dat de eerste minister je ervoor laat betalen.
Door je van je plicht te ontslaan...
als de eerste Lord van de Admiraliteit.
- Hij zou niet durven. - Bel hem!
Bel hem!
- Handen af van mijn.... - Sla hem.
- Maar het is Winston 'Bloody' Churchill. - En?
- Sorry, Winnie.
- Oh, ik houd van een vrouw in uniform! - Ik zou je bijna geloven.
Oh, de reserve bemanning is aan het opstijgen.
Pardon, gaat deze bus naar Victoria Station?
Dat denk ik niet.
Goed, natuurlijk is er niets wat enige betekenis heeft.
Probeer deze eens.
Shhh, ik probeer me te concentreren.
Mooi!
Roxton!
Nee!
Stop de motoren, alsjeblieft.
Iemand van ons moet de slinger maken.
En ik ben het niet.
Marguerite laat de landingstouwen los.
- Goed werk, Marguerite! - Hoi!
Tijd om te gaan vliegen.
Sorry staatssecretraris, Ik...
Meneer!
Staatssecretaris?
Het komt van het kantoor van de eerste minister.
Ik ben ontslagen van mijn plichten.
Die jonge vrouw had gelijk.
Over alles.
zo, Marguerite, vertel me eens...
Wat gebeurde er toen je de staatssecretaris Churchill ontmoette?
We haden een perfecte en prima tijd. En hij gaf me een medaille.
Ik heb gedronken met zijn vrouw. Alles bij elkaar was het een verukkelijke avond.
Gedronken?
met zijn vrouw.
- Dus jij hebt, nooit... - Nooit.
Omdat die Churchill daar, wel...
Hij denkt zeker iets.
Wel, waarom zou hij niet, Lord Roxton?
Bij de juiste prikkeling,
geloven sommige mannen alles.
Klaar om naar huis te gaan?
- Je weet dat je me niet kunt doden, Veronica. - Het is niet nodig om jou te doden.
Ik moet alleen vertragen.
- Waar zijn we? - Herken je het niet?
Dit is waar je luchtschip de eerste keer landde toen je naar het plateau kwam.
Ik gok erop dat het hier weer terug komt.
Hoe kan jij van alle mensen mij veroordelen om voor altijd alleen te zijn.
Je kunt je verhaal maar het beste eerlijk vertellen.
Jij vertelde me dat als het schip terug komt ik samen met jou daar dan ben.
Maar je weet dat dat niet waar is, is het niet?
Jij hebt altijd geweten dat jij degene bent die vervloekt is en niet jouw schip.
Ned Malone stierf als een lafaard.
- Nee dat deed hij niet. - Ik rukte de parachute uit zijn handen.
Ik hoorde hem schreeuwen als een bang kind.
Ik heb zijn lichaam gevonden.
Niet ver van deze rotsen.
Ik geloof je niet.
Nu verscheurt door raptors verwacht ik.
Misschien vindt je nog een paar botten om bij te treuren.
Hou er mee op!
Het schip.
Het komt terug.
Hier is de storm al.
Het is dezelfde storm waar we door gingen toen we voor het eerst naar het plateau kwamen.
Zo'n zelfde storm die ons naar de rotsen stuurde.
Dat betekent dat we weer in onze eigen realiteit zijn.
We zullen het weten als we op zeshonderd voet zitten.
Dat was wat Askwith zei dat alles begon.
We zijn er bijna.
We zijn er bijna!
Malone!
We zijn er.
Het komt, ik kan het horen.
Nee.
Hier is het, ik wist het.
Nooit gedacht dat ik blij zou zijn om dit nog te zien.
- Ik kan vuursignalen zien. - Waar is Malone?
- Dat weet ik niet. - We hadden maar genoeg brandstof
om één keer met dit ding te landen, als we er niet uit gaan...
kan niets ons nog stoppen om weer terug in de storm te racen.
Bloed!
Het ziet er naar uit dat jouw schip me niet meer wil.
Ik ben niet in staat om dit ding te laten landen.
Ik ga naar achteren om de loopplank neer te laten.
Yeah.
Challenger!
Er is iemand beneden bij het vuur.
Het zijn Veronica en Askwith, Veronica.
- vervloekt. - heb het al opgelost.
Het ziet er naar uit dat de piloot weer aan boord is.
Ik houd het rustig jullie twee gaan naar buiten...
Ik ga niet zonder jou, George.
Ik ga snel na jullie, ga nu!
Kom op! Kom op!
Hier beneden!
Spring Marguerite, spring!
Kom op Challenger.
Kom eraf!
Waar zijn Challenger en Malone?
Challenger is nog op het schip.
Kom op Challenger.
Ga van dat ding af!
- Waar is Ned? - Dat weten we niet!
Waar is hij?
Alsjeblieft, rustig blijven voor nog tien seconden.
Ga je ergens naar toe?
Jij bent de enige die hier hoort, Askwith.
heb je het niet gehoord? Ellende houdt van gezelschap.
Kom op, George, schiet op.
We gaan naar 600 voet Challenger.
Hij gaat te hoog.
Het gaat het niet halen.
Wat voor gevoel geeft het?
Weten dat je zeven jaar in de hel gaat doorbrengen.
Dit is van jou.
Nee!
Challenger!
Oh mijn God!
Ze zijn weg.
Na alles wat we meegemaakt hebben kan ik niet geloven dat Challenger weg is.
Het ziet er naar uit dat iemand het gehaald heeft.
- Een parachute. - Maar wie?
Challenger!!
Je hebt het gehaald, ouwe jongen. Je hebt het gehaald.
- George. - Blijf op afstand.
Wees voorzichtig.
Dat was erg ongerieflijk op tweehonderd voet.
Ha he ha!
Oh, Veronica!
Dit plateau heeft iedereen van me af genomen waar ik ooit van gehouden heb.
Malone leeft nog.
We hebben hem gezien... op een bepaalde manier.
Hij was echt bij ons. Tenminste voor een poosje.
Hij is hier nog ergens, Iik weet dat hij dat is en we gaan hem zoeken.
We gaan het mysterie van dit plateau oplossen, en als we dat gedaan hebben..
kunnen we onze weg terug naar huis vinden.
Allemaal.
Samen.
Oost West thuis best.
Het verslaat Pullham's station zeker.
Oh, dat weet ik niet. Ik houd van een man in een uniform.
Voorzichtig, Marguerite, Straks geloof ik je nog.
Denk je dat Winnie ons avontuurtje zal herinneren, George?
Nee, dat kan ik me niet voorstellen.
Ik weet zeker dat Lord Churchill alleen maar...
een onderdeel is van het mysterie van dit vreemde plateau.
Denk je dat we het mysterie ooit zullen oplossen?
Dat is een goede vraag, Marguerite.
Ik dacht eerst dat we gevangen zaten in een essententieel geowne toestend, als...
als een afgelegen deel van de wereld, waar alles kan gebeuren... met reden.
- Zo ongeveer alles is er gebeurt. - Met en zonder reden!
Hoe langer ik er over nadenk, des te meer heb ik het gevoel dat er...
een onderliggend patroon is bij elke vreemde gebeurtenis die we hebben meegemaakt, elke...
ongebruikelijke groep van mensen die we hebben ontmoet.
Ik hoorde mijn ouders daar ooit over praten.
Ze vroegen zich af of de mysteries van het plateau maar één antwoord had.
Wel, als iemand dat kan beantwoorden,
- Dan wed ik dat jij dat bent, George. - Ben ik met je eens.
Wel, maar niet in mijn eentje.
Geen sprake van.
We lossen niets op, we kunnen beter aan het werk gaan.
Veronica, we zijn net thuis.
Kunnen we met ons vieren dan geen momentje rust hebben?
Vijf zullen jullie bedoelen.
Vertaling: Aart Kramer