DE HUISELIJKE GEEST
Ziekte, stijg op. Vlieg weg en verberg u achter de maan.
Verlaat Touchwood.
Ofamo, oblamo. Salmay, dalmay, adonay.
Niets lukt.
Ik laat je niet alleen. Ik zal niet vliegen zonder je.
Ach, je huid is als perkament.
Maar vrees niet. Ge zult weer krachtig zijn.
Goedemorgen. - Touchwood is ziek.
Ik kan hem niet beter maken.
Wat heeft hij? - Kijk maar naar z'n huid.
Hij laat de bromvliegen staan. - Dan is hij echt ziek.
Wellicht is hij betoverd. - Hij voelt zich gewoon niet lekker.
Hij oogt wel wat gelig. - Misschien heeft hij geelzucht.
Ik heb te weinig verstand van padden. - Ik zou bloedzuigers kunnen zoeken...
Straks eet hij ze nog op.
Wat is een tovenaar zonder zijn helper?
Hoe zal ik het teken van de Schorpioen vinden? Hoe zal ik vliegen?
Zonder Touchwood ben ik verloren. - Je doet net of hij er geweest is.
Waar geweest?
We kunnen naar een dierenarts gaan.
Wacht, er woont een zoÃ♪loog in Elderford.
Dat ik daar niet meteen aan dacht. Hoe heet hij nou? Professor...
Professor Habbleman.
Daarom kunnen we aannemen dat deze soort uitgestorven is...
...reeds sinds...
...lang geleden.
Naar beide kanten kijken.
Naar rechts, naar links en dan weer naar rechts.
Wat zeg je? - Die kant, die kant en weer die kant.
Nu de kruising over.
De straat, sukkel.
Kom nu maar.
Reeds lang geleden.
Reeds lang...
Waarom ook niet?
Hannah, kan ik Otto spreken? - Momentje, ik roep hem even.
Je hoeft niet te schreeuwen, ik ben niet doof.
Met wie spreek ik? - Met Oscar. Luister, Otto...
Momentje, Oscar. Hannah, zet die radio eens zachter.
Het is niet zeker. - Wat zeg je?
Ik zeg: Het is niet zeker. - Wat bedoel je?
Ik versta je niet. - Momentje nog.
Hannah, zet die radio eens uit. - Ik bel nog wel een keer.
Zo is het beter.
Oscar, ben je daar nog?
Is het zo goed?
Goed?
Zie je nu wat je doet? Hij heeft opgehangen.
Denk eraan: Als hij ernaar vraagt, kom je uit het buitenland.
Ik zweer het bij Adamcos. - Ik doe het woord wel, oké?
Oké.
Cedric, hoe gaat het? - Uitstekend.
Hoe gaat het met je vader? - Ook heel goed, dank u.
We wilden vragen of u ons kunt helpen.
Wie bent u? - Cat...
Ik kom uit het buitenland.
Waarom hebt u een schoen bij zich? - Voor Touchwood.
Hij is ziek. Hij heeft vandaag geen bromvlieg gegeten.
Gelukkig maar. - Hij is alles wat ik heb.
Nee, dank je. Ik heb al schoenen. - Het is een pad.
Een pad? Waar? - Daarin.
Ik zie niets. - Hij is vast al het hoekje om.
Hij zit in de teen.
Ja, ik zie hem. Wat mankeert hem?
Dat wilden we u vragen. - Verstandig. Je kent m'n werk dus?
Ja, natuurlijk. - Vreemd genoeg ben je de enige.
Kom maar verder.
Allebei.
Wat hebt ge gedaan?
Dus hij heeft geen eetlust? - Precies.
Dank u.
Het is geen paddenvlieg.
Lucilia Bufonivora.
Gab, gaba, agaba. - Juist, ja.
Wat heeft hij dan? - Geduld, mijn beste.
Dat kan niet waar zijn.
Hallo, Oscar. - Wacht even, Otto.
Otto, ik heb groot nieuws.
Hij heeft opgehangen. Waarom belde hij dan?
Androvandus.
De quadrupedibus digitatis oviparis. - Schempamporasch.
Uitgegeven in 1637.
Geen twijfel mogelijk. Absoluut geen twijfel mogelijk.
Hoe lang hebt u hem al? - Negenhon...
Al best lang, nietwaar? - Ja.
Negenhonderd jaar.
Dat moet wel, misschien zelfs langer.
Vertel eens, waar hebt u hem gevonden?
In het grote woud.
Kunt u me erheen brengen? - Nee.
Dat moet, misschien zijn er nog meer. - Is het dan besmettelijk?
Deze pad is uitgestorven, net als de dinosaurus.
Kijk maar naar dat lange dijbeen. Het is onmogelijk, maar waar.
Een nieuwe pad, een nieuwe diersoort. Dit is een bijzondere dag.
M'n broer zal uitzinnig zijn van vreugde. We vliegen samen naar Heidelberg.
Vliegen? Kunt ge vliegen? Hebt ge de dertien tekenen?
We houden een lezing voor het ZoÃ♪logisch Congres.
Wat een ontdekking. Ik ben je zo dankbaar.
Kalm maar, mijn broer en ik zullen heel goed voor hem zorgen.
Ik ga hem meteen bellen. - Professor Habbleman.
Het is fantastisch. Ik breng je wel even naar huis.
Ga hem dan roepen, Hannah.
Touchwood... - Die haal je later maar op.
Schiet op, mens.
Ben jij dat, Otto? - Ja, Oscar.
Ik heb een pad gevonden die is uitgestorven.
Dit is een geweldige ontdekking.
Neem me niet in het ootje, Oscar. - Het is echt waar.
Ik heb hem goed bekeken. Dit is het mooiste moment van ons leven.
Dat is fantastisch, kom gauw langs. - Ik kom meteen.
Tot ziens.
We kunnen gaan.
Waar is je vriend? - Die moest weg.
Een vreemde snuiter. Kom maar mee, Cedric.
Bijna vergeten.
Lord Collingford.
Fijn u weer te zien.
Dag, professor. Waar bent u mee bezig?
Hij heeft 'm gevonden. Erg slim van hem.
Wat is het? - Gewoon een pad.
Gewoon een pad. Hij is ook nog bescheiden, uw Cedric.
Dit is dé pad. - U meent het.
Ik wist niet dat Cedric dat soort dingen leuk vond.
Otto zal uitzinnig zijn van vreugde.
Juist. Dan hebt u dus geen tijd om wat te drinken.
Waarom niet? Heel vriendelijk van u. - En uw broer dan?
Kan ik hem misschien opbellen? - Natuurlijk. Wat een goed idee.
Alstublieft...
Domoor.
Kom hier, jongen.
Gij zijt Touchwood niet.
Mijn hemel. Wie bent u?
Bent ge dat vergeten? Ik ben Catweazle.
Het spijt me. Ik heb nog niet het genoegen gehad.
Ik heb Touchwood gebracht.
Touch Wood? - Touchwood.
Mijn broer...
Waar is hij? - Ik kan hem niet vinden.
Misschien is hij boven. - Maakt ge hem weer beter?
Wat is er dan met hem? - Weet ge dat niet?
Hij was zojuist nog echt in zijn sas.
In zijn sas? - Hij was door het dolle heen.
Door het dolle heen? Dan zijn we verloren.
Wat bedoelt u? Wat wilt u daarmee zeggen?
Stelt u zich voor: Een uitgestorven soort.
Had ik al gezegd dat ik z'n dijbeen heb gemeten?
U meent het. De andere helft. - Dank u zeer. Proost.
Mag ik Otto even bellen? - Gaat uw gang.
Waar heeft hij het nou over? - Padden.
Ben jij dat, Otto? - Met Oscar, mag ik Otto spreken?
Is hij niet bij jou? - Dan zou ik hem toch niet bellen?
Hij is naar jou toe gegaan. - Nee, ik ga naar hem toe.
Hij had er al moeten zijn. - Dat kan zijn, maar ik ben er niet.
M'n schoonzus... Daar valt niet mee te praten.
Ik kan beter naar mijn huis bellen.
Maar waarom is Otto daar?
Het is het sprekende bot.
Hij heeft opgehangen. Met mijn eigen telefoon.
Grote geest van het sprekende bot...
...waar is mijn helper?
Ik beveel u: Leid mij naar hem.
Otto, ik versta je niet. Hang op, dan probeer ik het opnieuw.
Geeft u maar. - Nee, ik wil de geest spreken.
Nu is hij in gesprek. Hij hangt steeds op terwijl ik hem bel.
En nu praat hij met iemand anders.
Waar bent u eigenlijk mee bezig? - Waar is Touchwood?
Wie is die Touchwood? - Ik heb hem u gebracht.
Ik heb u nog nooit eerder gezien. - Dat hebt ge wel.
Blijft u toch kalm.
Werkt u dan voor mijn broer? - Ge zegt dat ik uw broeder ben.
Nee, ik ben uw broer niet. - Zo zij het. Ik ben uw broeder niet.
Touchwood. - Wacht even, een momentje.
Ik geloof dat ik het begrijp. U verwart ons met elkaar.
Verwart? - Natuurlijk, we zijn met z'n tweeÃ«n.
Dat is waar.
Nee, niet wij tweeÃ«n. Maar hij en ik.
Otto. - Hannah, ik ben hier.
Ik maak me zorgen om Oscar. Hij heeft me gebeld. Waar is hij?
Waar is Touchwood? - Was jij het dus?
Ga weg.
Het spijt me. Wat zei je, Otto?
Ga weg. - Nou, goed hoor. Ik ga al.
Nee Hannah, jij niet.
Ze heeft opgehangen.
Luister. Ik ben Otto Habbleman. Mijn broer is Oscar Habbleman.
Wie bent u? - Ik ben Catweazle.
Waar is Touchwood? - Begin nu niet weer.
Oscar, waar ben je?
Heb je het niet gehoord? Op Kings Farthing.
Luister Otto, blijf waar je bent.
Ik moet direct gaan. - Natuurlijk.
Professor Habbleman, vergeet u niet iets?
M'n beste jongen, hartelijk bedankt. - Fijn dat hij u heeft geholpen.
Vandaag hebben we geschiedenis geschreven.
Een schitterend dier. U hoeft zich werkelijk geen zorgen te maken.
Uw pad is bij ons in goede handen. Het is tenslotte ons terrein.
Uw terrein? - Ja, wij zijn deskundigen.
Momentje.
Kijk: Padden voor de leek. Door Oscar en Otto Habbleman.
Hebt u het gelezen?
Het teken.
Het teken van de Schorpioen. - Inderdaad. Schorpioen Uitgeverijen.
Neem maar mee. Neem er nog maar een paar.
Machtige Schorpioen. Gij, die me zult doen vliegen, breng mijn helper terug.
Breng Touchwood hier.
Ik kan het niet meer aan.
Je kent deze man. - Ge zijt betoverd.
Hij is hier al uren. Hij gaat maar niet weg.
Sator, Arepo, Tenet, Opera, Rotas.
Zie je nou wel?
Wat kan ik deze keer voor u doen?
Ik vrees u niet, noch uw schaduw. Waar is Touchwood?
Toe, Mr Catweazle. Wees nu verstandig.
Ik begrijp het werkelijk niet.
Touchwood, uw pad.
Hij maakt zich zorgen. Maar dat is niet nodig, hoor.
Ge liegt, dubbelhoofdige bedrieger. - Rustig nu maar.
We moeten het rustig bespreken. - Addergebroed.
Ik zal het u laten zien.
Maar Oscar, het kistje...
Het is leeg.
Ik dank je, uilenhoofd.
Terwijl hij belde heb ik hem in m'n zak gestopt.
Waarlijk, uilenhoofd, jij bent mijn broeder.
Komt het nu goed met hem? - Bij Hecate, ik hoop van wel.
Je krijgt pissebedden.
Ik zal ze voor je zoeken.
Of wellicht een kever?
Of lust je 'n worm? Liever een worm?
Of een oorwurm?
Zijn huid. Hij heeft zijn huid afgeworpen.
Dat was het dus. - Nu is alles zo helder als bronwater.
Een nieuwe huid. Een nieuwe pad.
En kijk, Touchwood.
Een nieuw teken.