DE SPOKEN JAGERS
Ziezo. De A.
De A van Adamcos. - De B.
De B van...
De B van Banaan.
Nee, uilenhoofd. De bij is voor honing.
Je begrijpt het nog niet helemaal. De C...
De C moet je toch nog wel weten?
Catweazle.
En soms hoor ik zo'n vreemd geluid.
Wat voor geluid dan? - Een soort gesis.
Goed zo. De D. - Demonen.
E. - Elektrukerij.
F. - Familie.
Dat is de verwarming. Dat is al jaren zo. - Het is de verwarming niet.
Ik dacht eerst dat ik het me inbeeldde.
Maar het is iets ernstigers, ik weet het zeker.
Waar heb je het over? - Ik weet niet hoe ik het moet zeggen.
Maar er komt iemand logeren. - Wie?
Hector Kenley.
Hij is bij de Pikes geweest. En ook in Slope Castle.
Daar heeft hij er vier gevonden. - Vier nog wel.
Wat dan? - Spoken.
De Z. - Zodiak.
Fantastisch. Je hebt ze allemaal goed.
Hier. Ik ben een kleine hond.
Echt waar, uilenhoofd? - Dat staat hier. Kijk maar.
Ik ben een kleine hond. - Die toverij zal ik nooit lezen.
Natuurlijk wel, je begint net.
Eerst moet ik de twaalf tekenen vinden, om te kunnen vliegen.
Sagittarius. Het teken van de Boogschutter.
Waar kan ik die vinden? - Weet ik veel? Je verdoet je tijd.
Het vliegen, met toverij? Val me niet lastig, zoemende vlieg.
Dat is ook wat moois. Ik heb je anders maar al te vaak uit de nesten gehaald.
Uit de problemen. Ik doe alles voor je en ik krijg stank voor dank.
Stank voor dank? - Je begrijpt me best.
Je doet nooit iets voor mij. In dat boek staat alles over verloren schatten.
Maar je helpt me nooit. - Weg, jeukende oorwurm.
Ik ga al, hoor. Je vindt 'm toch niet. Je kent de spreuken niet eens.
Het is toch te moeilijk voor je.
Ik help je al niet meer. Ik heb al te veel tijd verspild.
Ik vind de schat zelf wel. - Kwetterende mus. Vierogige fret.
Geen spreuk is Catweazle te veel.
Schatten...
Gij die goud zoekt, zoek het niet bij daglicht.
Want goud is het metaal van de zon.
Doe daarom uw toverij in het duister.
Maar we hebben toch geen spoken? - Dat gaat Mr Kenley juist uitzoeken.
Ik voel duidelijk trillingen. - Zei ik het niet?
Hackforth. - Ja, Hector.
De stemvork.
Hebt u enig idee wie het kan zijn? - Lord Alfred.
Wat? Mijn overgrootvader?
Waarom zou hij hier spoken? - Vanwege de schat.
De schat? - Die ligt hier in huis verstopt.
Misschien wil hij ons vertellen waar het ligt.
Algon, Tetragram, Vaycheon.
Geesten, ik gelast u: Leid mij naar de schat.
Gaat er niemand struikelen over die draad?
Niet als het een spook is.
Waar is die draad dan voor?
Laat het maar aan ons over. We weten heus wel wat we doen.
Goedenacht.
Sorry, Hector. - Waar heb jij gezeten?
Ik heb talkpoeder op de deurknoppen gedaan.
Je was urenlang weg. - Er zijn 184 deurknoppen.
Waar is dat eigenlijk voor?
Het talkpoeder op de deurknoppen. - Geen idee.
Het ziet er wel indrukwekkend uit.
Blijven we hier lang?
We kunnen het rekken tot we naar Smallwood Towers gaan.
We zijn er wel zoet mee tot de kerst.
Welterusten. Vergeet niet de dop op de tandpasta te doen.
Hopelijk komt het allemaal goed. - Natuurlijk wel, schat.
Laten we maar gaan slapen.
Leg die draad onder het kleed. Ze mogen die luidspreker niet vinden.
Alles is geregeld. Ik ga maar naar bed.
Gaat het, Hector? - Idioot die je bent.
Wie spant er nou een draad voor onze deur? Daar komt toch verder niemand?
Wat doe je hier? - Ik kom je schat zoeken.
Toch niet nu? - Wellicht.
Waarom ben je zo gekleed? - Ik ben een spook.
Een spook? Jij bent geen spook.
Ik haal een grap uit met de spokenjagers. Die zoeken spoken.
Echte geesten.
Echte geesten? Waar?
Daar kijk je van op, hé? Ze zitten in het hele huis.
Wonderbaarlijk.
Geesten weten waar het goud verborgen is. Weet je dan niets?
Ze zullen me naar de schat leiden. - Het heeft geen zin.
Er zijn hier niet echt geesten.
Kom. Ga maar weer terug naar Duck Halt. Kom mee.
Laat ze nog maar wat gekreun horen.
Was jij dat, Hackforth? - Nee, Hector.
Je weet toch wel wat je doet?
Salmay. Dalmay.
Adonay.
Wat was dat? - Het klonk als Stalfee, Dalfee...
Geen idee.
Ja, daar leek het op.
Kom mee.
Dat is vast Kenley, of die andere gek. - Misschien is hij gewond.
Hopelijk heeft hij z'n nek gebroken. - Wil je even gaan kijken?
Alsjeblieft, Charles.
Goed dan.
Zou het een echt spook kunnen zijn? - Natuurlijk niet. Doe niet zo gek.
Was jij dat, Cedric?
Ga naar bed.
Wat was het nou? - Cedric was over zo'n draad gestruikeld.
En ga nu maar slapen, Dottie. - Ja, Charles.
Kunnen we die schat niet gewoon vergeten?
Geen zorgen, uilenhoofd. Ik vind 'm wel. De geesten zullen me erheen leiden.
Luister eens.
Ik hoor niets. - Het is nu weer stil.
Dottie, het is 2 uur geweest. - Ik ga de deur op slot doen.
Het is opeens erg stil. - Gelukkig maar.
Weet je wat ik denk? Het is die jongen. Die neemt ons ertussen.
Zou je denken?
Hij doet natuurlijk alsof hij een spook is.
Maar dat kunnen wij ook.
Er is echt een spook.
Gij, geesten.
Het is lord Alfred.
Luister eens.
Geesten, ik gelast u. Open de deur.
Ik heb er genoeg van.
We zijn ingesloten.
Salmay.
Dalmay.
Adonay.
Ik heet u welkom. - Zeg dan iets, Hector.
Waar is het goud?
Hij denkt dat we de schat hebben gevonden.
Gaat in vrede.
Vrees niet, o geesten.
Er is een spook in onze kamer. We sturen de rekening nog wel.
Papa komt eraan. Vlug, wegwezen.
Dat zijn dus die spoken.
Wat is er aan de hand?
Het zijn bedriegers. Ik ga achter ze aan. - Je krijgt ze nooit te pakken.
Dat zien we nog wel. Ik sluit de deuren even af.
Nu geloof ik echt niet meer in spoken.
Kom maar, het is nu allemaal voorbij. Welterusten.
Het teken van de Boogschutter.
Waar zit je, Catweazle?
Hemeltje Charles, ik schrik ervan.
Ben je nog boos op me? Het was wel een beetje dom van me.
Maar ik begon me van alles in te beelden.
Ik zou niet al te heet water nemen.
Daarheen, vlug.
Ga nu maar.
Wat is er gebeurd?
Schuim, schuim.
Raar moment om een douche te nemen.
Waarlijk Touchwood, magische regen.
Het viel neer en steeg op. Het schuimde en borrelde.
Het is een vreemde wereld, waar het in de huizen regent.
In kleine hokjes.