Eerder in Falling Skies...
Ik was op school toen de schepen kwamen.
Alle elektronica stopte ermee. Alles.
Ze doodde de volwassenen, en namen de kinderen gevangen.
We kunnen niet deze dingen bestrijden tenzij we weten hoe dat moet.
Hij leeft. We moeten 'm gaan halen.
Ze sterven, net als ons. Je moet gewoon dichtbij zien te komen.
Ik dacht dat jullie allemaal vreemden van elkaar waren
die door 't lot waren samengekomen.
De schepen zullen het vuur onder vuur nemen.
Ik geloof dat je me toch te pakken kreeg. -Ik zei dat je je zoon kan gaan zoeken.
Heb je enig idee waar hij is?
Margaret. Ze zag geharnaste kinderen bij een ziekenhuis.
En als 't een valstrik is? -Neem dan de truck. En neem de benen.
Ben is op het dak.
Het lijkt erop dat ze oud ijzer verzamelen.
Dat is precies wat ze doen.
Ze kwamen in ruimteschepen hierheen en veranderden onze kinderen in slaven
alleen om oude toasters en koperdraad te verzamelen?
Nou, er moet een reden voor zijn.
Denk je dat ze weten wat er met ze gebeurt?
Ik hoop 't niet. -Hoeveel kinderen ga je meenemen?
Zoveel als we kunnen.
Laten we 's kijken waar we het tegen moeten opnemen.
Er zijn twee Mechs die patrouilleren aan de voorkant.
En dan nog die ene aan de achterkant. -Een Skitter bij de verzamelplek.
En nog eentje binnen. -Zes van ons, tegen vijf van hen.
Ik mag zo'n kans wel.
Als we dit nu doen...
zo moe als we zijn, met te weinig munitie en voorraden.
Ik bedoel, Click verliezen was al genoeg, nietwaar?
Dat is mijn zoon daar. -Dat weet ik.
Maar dit is misschien onze enigste kans, Tom?
Ze zijn morgen en overmorgen ook nog hier.
Hoe gaan we dit doen?
Pa, kom mee. We komen wel weer terug.
We krijgen 'm wel, pa.
Vertaling & Sync: Superopa
Welkom thuis. -Je hebt 't hier aardig opgeknapt.
Heb je Ben gevonden? -Ben en een dozijn anderen, ja.
Is hij in orde? -Hij leeft nog.
Pardon. heb je mijn dochter gezien?
Nee, sorry. We konden niet echt dichtbij komen.
Onze zoon, hij is al sinds de tweede week vermist.
Misschien zag je hem wel. -Nee, 't spijt me.
Alsjeblieft. -Nee, ik, goed, luister iedereen...
Kom op eventjes. Uit elkaar. Geef 'm wat ruimte.
We hebben 't recht ernaar te vragen! -Niemand zegt van niet.
Maar we hebben allemaal vermiste kinderen, inclusief Tom.
En jij. -Inderdaad, mijn zoon, Rick.
Luister, iedereen Ik weet wat jullie doormaken.
We willen allemaal gewoon onze kinderen terug.
En ik beloof jullie dat we al 't mogelijke zullen doen
om te zorgen dat dit ook zal gebeuren.
Wacht 's. Er is hier 'n aankondigingbord.
Waarom zetten jullie daar geen foto's van je vermiste kinderen op?
Goed idee. -Schrijf hun namen, haarkleur, enz. op.
de laatste keer dat jullie hen zagen.
Alles wat jullie je kunnen bedenken wat ons kan helpen ze te identificeren.
Ik beloof dat elk team hier op zal kijken voor iedere missie.
Bedankt, jullie allebei.
Porter is hier. -Hij zou nog een paar weken wegblijven.
Weet je, dat goede nieuws? Hij bracht 't.
Hij geeft een briefing in de commando post.
Ga zitten.
Het aanzien van deze oorlog gaat veranderen.
Eén van de verkenners die we naar 't westen stuurden
liep een contingent verzetstrijders tegen het lijf, net buiten Chicago.
Maar die hadden weer contact gelegd
met andere groepen in Texas, Oklahoma, en zelfs California.
Wat dat betekent is...
dat we niet meer alleen staan, mensen.
Dat was het goede nieuws.
Het slechte nieuws...
is dat alien structuren net als die boven Boston
verschijnen boven elke stad die we kennen.
Kwam iemand erachter waarvoor
Nee, Weaver. Dus vanaf nu...
zullen we bezig zijn met inlichtingen over de vijand te verzamelen.
Ik wil al zijn plannen weten. Al zijn tactieken.
Alles van zijn wapens en technologie, alles.
Nu jullie een beveiligde basis hebben,
wil ik dat jullie oorlogsmateriaal gaan verzamelen.
Dat betekent motorfietsen.
Dat betekent wapens, explosieven, camouflage spullen...
alles wat bruikbaar kan zijn een groeiend verzet te steunen.
Weaver, zet ze aan het werk.
Goed, begin je teams te verdelen
in zoekteams van vier tot zes strijders.
Ik geef jullie morgen de opdrachten.
Dat was 't.
Ik kreeg je rapport dat je een groep geharnaste kinderen had gezien.
Ja, we spoorden mijn zoon Ben op. We hebben 'm gevonden.
's Nachts, brengen zij ze naar een ziekenhuis nabij Route 9,
en op de dag, laten de Skitters hen metaal verzamelen.
Ja, we kregen daar al eerder rapporten over.
Ze lijken ze te gebruiken voor slavenarbeid.
Kijk, Tom, ons wetenschappelijke team worstelt met dat harnas gedoe.
Het lukte ze om het van 3 kinderen af te krijgen,
maar ze stierven 'n paar uur later.
Spijtig dat te horen. -Ja, nou...
De hoofdchirurg gelooft dat hij 'n antwoord op dat probleem heeft.
Maar om die theorie te testen, heeft hij een kind nodig.
Ben? -Kijk, Tom...
Ik begrijp het wanneer je nee zegt.
Maar dit is waarschijnlijk de beste...
misschien wel de enige kans die Ben en de andere kinderen hebben.
Ik kan niet teruggaan en maar één kind redden, zelfs als dat mijn zoon is.
We moeten ze allemaal redden. -Dat doen we ook, later. Het moet nu.
Als 't aan mij lag ging je helemaal niet. Ons doel moet de oorlog winnen zijn.
Er zijn daarbuiten honderden mensen met vermiste kinderen.
We redden die kinderen, zoveel als we kunnen, en we houden hun hoop in leven.
Als we die kinderen opgeven, verliezen de mensen ook hun hoop.
We bevrijden een paar dozijn kinderen en verliezen de oorlog,
dan zijn ze niet beter af dan toen ze het harnas droegen.
Nou, ze zullen in vrijheid sterven.
Ik vind 't verspilling van tijd en reserves, maar het is niet mijn beslissing.
Inderdaad. Dat is de mijne.
Alleen Ben deze keer. Dat is 't.
Is alles goed?
Wist je dat ik op het punt stond met pensioen te gaan toen dit gebeurde?
Niets om naar uit te kijken, maar de Golf en 't reizen en...
een paar spionage verhalen.
Luister, Tom...
Jij gaat daarheen en haalt Ben.
Maar wees in vredesnaam voorzichtig.
Ik ben weer terug.
Heb je Ben bij je?
Nee, niet deze keer, maar we vonden 'm wel, hij is veilig.
We gaan terug voor 'm.
Wat is er?
Zeg maar. Ik kan er wel tegen.
Wat kinderen op school zeiden dat als je die dingen eraf haalt,
de kinderen sterven.
Ja. Wel...
Dat was eerder zo.
Eerder?
Voor een slimme arts ontdekte hoe ze er veilig af te halen.
Welke arts? -Hij kwam mee met kolonel Porter.
Hij gaat Anne leren om dat ook te doen.
Dus met Ben komt alles goed?
Heb je honger? -Zeker weten.
Alsjeblieft. Iedereen heeft recht op eten.
heb je een probleem? -Wat is dit, Skitter a la King?
Kip en rijst. -Weet je dat wel zeker?
Als 't niet aan je gebruikelijk standaard voldoet, moet je maar wat toegeven.
We staan om de beurt in de keuken. -laat me 's raden, het was jouw beurt.
Allereerst, de kip hoort niet te bloeden.
Het is nog bijna rauw. Dat, en je deed er genoeg zout om nier falen te krijgen.
En wat is dat? Paprika?
Niemand doet paprika op kip.
Wat ben jij, Hongaars?
Je realiseert je toch wel dat je een gevangenen bent?
Voor je het grilt, bak 't dan, leg het op een barbecue,
je pocheert eerst de kip, het liefst in kippen bouillon
met wat kruiden en specerijen. Op die manier trekt alles in de kip.
En dan kun je het op de barbecue leggen, of grillen, of frituren,
en al dat vocht en al die smaken zitten er al in.
Wat ben jij, een kok?
Gecertificeerde culinaire kunst.
En het is "chef," niet "kok."
Hoe was het eten?
Wanneer ik eraan kan wennen met een bende dwazen te eten...
Het eten was niet slecht. -En wie maakte 't klaar?
Hij zei te zijn opgeleid in de gevangenis..
Ik vind dat we 'm de test moeten laten doen.
We hebben al mensen die kunnen koken.
Ja, die kunnen koken... Havermoutpap.
Hij zal constant bewaakt worden.
Jullie drie kunnen gaan.
Stuur 'm naar binnen!
Dus, jij wilt koken? -O, heel graag...
wanneer je iets zou hebben om mee te koken.
Hij liet zien wat jullie hebbent, en wat jullie hebben...
zijn 50 blikken Lima bonen...
32 blikken tonijn, wat kip...
en rijst.
Heel veel rijst.
Kunnen jullie niet bietsen?
Jij was al weken voor ons hier. Wat aten jullie?
Wij jaagden. -Jullie waren maar met een dozijn.
Wij zijn met 300! Misschien lukt jou dat wel, Pope!
Ik maakte het Thanksgiving diner klaar voor drie cellenblokken.
Dat zijn 170 gevangenen.
Als zij mijn eten niet zouden lusten, zou ik lichaamsdelen gaan verliezen.
Hier is de deal, Pope...
de faciliteiten zijn onder de maat, het proviand magertjes,
en totdat Scott de branders aankrijgt,
zul je moeten koken op een kampvuur.
Nou, als je niet wilt, zeg dat dan dan stoppen we je weer in je cel.
Ik doe 't.
Maar in Godsnaam, laat iemand me olijfolie bezorgen?
Hoe ging 't
Dat goeie nieuws waar je 't over had, ging dat over de harnassen.
Dat klopt. -Heb je Porters mannetje al gesproken?
Kort. -En wat denk jij?
De procedure is simpel, op het elegante af.
En de man zelf? -Het was maar een eerste indruk,
maar hij lijkt erg slim te zijn, heel capabel,
en heel zeker dat hij de juiste man voor 't karwei is.
Ik neem aan dat hij er ook goed uitzag?
Ik weet 't niet. Lourdes, vond je 'm er goed uitzien?
Ja, voor een oudere man. -Oudere?
Hij moet zo'n beetje 40 zijn.
O nee, ik bedoel niet dat...
Nee, dat geeft niets. Ik denk dat ik erom vroeg.
Dus, wie is dit medisch genie?
Harris. Dr. Michael Harris.
Ken je 'm?
Je leeft nog? -Ja, net als jij.
Rebecca en ik bevoorraden ons voor een paar uur, en...
het regende, dus vonden we het beide efficiënter uit elkaar te gaan.
Er was ook al een tijdje geen aanval meer geweest.
Ja, dat weet ik nog.
We waren net vijf minuten uit elkaar...
toen de luchtschepen het gebied begonnen te bombarderen,
en ik probeerde bij haar te komen, Tom.
Dat probeerde ik echt, maar, ik...
Ik liep dit op.
En..
En toen viel de tweede golf aan, en...
verborg ik me in een ingestort huis.
Ik raakte buiten bewustzijn. Een groep strijders vond me daarna,
en ik werd de medische officer van het verzet.
Ik kan je niet zeggen hoezeer het me spijt van je vrouw, Tom.
Bedankt voor het vertellen. -Tuurlijk.
Waar zijn je jongens?
Hal en Matt zijn bij me. Ben is gevangen genomen.
Is hij geharnast?
Is hij in de buurt?
We gaan 'm vanavond proberen te bevrijden.
Weet je...
toen we Rebecca vonden...
gingen we ook op zoek naar jou.
Maar er waren overal Skitter patrouilles, en...
Je hoeft je niet te verontschuldigen. Het is oorlog.
Breng Ben naar mij.
Ik kon Rebecca niet redden, maar misschien wel jou je zoon teruggeven.
Laten we gaan.
Ze hebben de explosieven in de auto niet gezien.
Dat is mooi.
Wat gebeurt er?
De eerste ploeg is er.
Is Ben erbij?
Ik zie 'm niet
Er komt een andere ploeg.
Ik geloof dat ik 'm zie.
Nee, het is 'm niet. -Het is Rick.
Het is mijn jongen. -Waar?
Voor het gebouw.
Ricky! -Nee! Geef me dekking.
Het is papa.
Ze moeten Ben hebben. -Kom mee.
Daar is de truck!
Ik ga achter Ben aan.
Waar zijn Hal en Karen?
We konden niet bij ze komen.
We vluchten naar de truck.
Je werd door een scherf geraakt. Tom, we konden je tot hier krijgen.
Waar zijn Hal en Karen! -Er zat een Mech achter ons aan.
Hoever zijn we bij de school vandaan? -Een kwart mijl, misschien minder.
Jullie twee gaan door. -En jij dan? Ik ga terug voor ze.
Ga in elk geval mee voor wapens en versterking. -Daar is geen tijd voor.
Waar zat je met je gedachten, Mike?
Het spijt me vreselijk, Tom. Hij is nog de enige familie die ik heb.
Waar is de rest van de wapens? -Die moest ik achterlaten in de truck.
Ik heb alleen dit.
Geef me dat touw ook, en je zaklamp.
wees voorzichtig.
Wie is daar?
Het is volkomen natuurlijk dat je dat wilt doen.
Kapitein Weaver? Kolonel Porter? -Wat is er, Anthony?
Dai en Mike zijn terug met één van de geharnaste kinderen.
Ja, Ben, Tom's zoon. -Nee. Van Mike. Ze zijn in de kliniek.
Wat is dat? -Ga jij maar vast. Ik kijk wel wat er is.
Ik nam een krijgsgevangene voor je mee.
Versloeg je dat ding in je eentje?
Hoe?
Gewoon dichtbij genoeg zien te komen.
Kan ik deze inruilen voor een automatische?
Waar denk je heen te gaan? -Ik heb nog 2 zoons en 'n verkenner daar.
Wachtpost, geef me je wapen. Ik geef je twee strijders mee.
Nee. Bedankt. Het is veiliger als ik alleen gaat.
Hoeveel heb je gehoord? -Alles.
Ga 'm halen.
De vader zei dat de patient fibrosis heeft.
Echt waar? Ik heb niets gehoord.
Nou, hij ligt aan extra zuurstof, dus...
zolang z'n luchtwegen open blijven, moet het geen probleem zijn.
Ik zeg je...
als we toegang hadden tot
moderne ziekenhuizen en labs,
zouden we er in een paar uur achterkomen.
Maar zoals het nu is, is het maar gissen...
en vallen en opstaan.
Wat kan ik doen om te helpen? -Mij niet voor de voeten lopen.
Daar gaat ie dan. Maak je klaar 't harnas op te tillen.
Het idee hier achter is zoveel mogelijk naalden bloot te leggen.
Die eruit trekken was wat ze doodde.
Ja, dat is dan ook waarom we ze gaan doorsnijden.
Dat leerden we op de moeilijke manier. -Net als veel andere mensen.
Wil je niet liever buiten wachten?
Ik wil tenminste een inch van die naald blootleggen.
Laat het infuus lopen. -Hoever open? Helemaal.
Licht het harnas op,
De eerste paar keer dat we de naalden doorsneden...
verloren we de patiënten.
Waardoor?
Kijk naar zijn ogen.
Z'n pupillen zijn vergroot.
Is hij gedrogeerd? -Ja.
Mijn theorie is dat het harnas...
een opiaat afgeeft.
Dat bleek niet tijdens de autopsie.
Het is iets wat we nooit eerder zagen.
Maar ik realiseerde me...
dat als je de naalden afsnijdt, je de drug weghaalt, 't kind raakt is schok,
einde verhaal.
Het morfine infuus is een brug.
Inderdaad. Dat is het idee.
Alle opiaten hebben in principe het zelfde effect op de hersens.
Dus toen dacht ik, pomp 't kind vol met morfine...
voor we het harnas weghalen.
En dan, als hij stabiel is,
bouw je de dosering af, en laat 'm zachtjes bijkomen.
Haal 't eraf.
Bloeddruk? -Nog steeds 110/70.
Dat is wat ik wilde horen.
Als de naalden de ruggengraat binnendringen schieten ze wortel,
Ze worden deel van de gastheer zenuw systeem.
Hoe is dat mogelijk? -O, weet je,
een soort nano-techniek of zoiets.
Ik bedoel, ze lijken op naalden,
maar gedragen zich meer als levend weefsel.
Het is fascinerend, eigenlijk.
En dat betekent dat als ze het harnas lang genoeg dragen...
het kind en harnas één worden.
Dokter! -Ik ben er al.
Kom op! Doe iets! -Breng 'm hier weg, wil je?
Het is in orde. Eigenlijk verwachtte ik dat al.
Wie is daar!
Ik heb je vast.
Wat is er gebeurt? Waar is Karen?
Jij reed weg.
En toen sloten de Mechs ons in.
En toen, toen ik bijkwam...
brachten ze Karen naar de Skitters.
Is zij gevangen genomen?
Jij ging weg.
Eén van die geharnaste kinderen was Mikes zoon.
Hij zag 'm, en hij ging... hij greep hem gewoon.
Als ik de explosieven niet had gebruikt, zouden ze beid gestorven zijn.
En ik raakte buiten westen. Anders, was ik nooit vertrokken.
Ik zou niet zijn weg gegaan. Het spijt me zo.
Ik ben blij dat je weer terugkwam.
Ik ben gewoon blij dat je nog leeft.
Ze vermoordde die kinderen.
Wacht eens. Welke kinderen?
Nee, niet Ben. -Welke kinderen? Niet Ben.
De andere ploeg. -Degenen bij Mikes zoon.
Ja. Ik weet niet waarom, maar...
De Skitter liet de Mech hen doden, en ze lieten mij gaan.
Lieten ze je gaan? -Het was alsof ze 't me wilden laten zien.
En toen werden ze vermoord, en lieten ze mij gaan.
De Nazi's deden dat soms met geallieerde krijgsgevangenen.
Om een boodschap over te brengen... neem er eentje, en we doden de rest.
Daarom lieten ze je in leven. Jij bent de boodschapper.
Dat betekent dat we niet maar één kind kunnen nemen.
Als we terugkomen, moeten we ze allemaal meenemen.
Als het aan mij zou liggen, zouden we dat ding doden.
Ja, laten we dat doen.
We hadden nooit eerder een levende Skitter.
Voor zover ik weet had niemand dat.
En als we die dingen willen verslaan, Weaver,
moeten we ze eerst leren begrijpen.
Tom kreeg deze te pakken met een geweer en een zaklamp.
Wat valt er nog meer te begrijpen? -Dat moet Dr. Harris beslissen.
Dr. Harris? Ik dacht dat hij met je mee ging vanavond.
Nee. Verandering van plan. Hij blijft nog drie weken hier.
Ik wil iemand met een achtergrond
in fysiologie en anatomie om dit klote ding te bestuderen.
En we zullen altijd zaklampen en geweren hebben.
Bedank me niet allemaal tegelijk. -Het is goed. niet dan?
Het is niet slecht, Overwegend...
Wat overwegend? -Wie het maakte.
Nou, iedereen in de rij.
Wil je een beetje? -Bedien hun eerst.
Het lijkt erop dat je toch het 2e Mass van dienst kunt zijn.
We kijken het een weekje aan.
Betekent dat dat ik niet meer opgesloten wordt?
Dat doet 't niet. Sluit hem op. -Kom mee, Pope.
Je zult er geen spijt van krijgen! -Ik heb er nu al spijt van.
Hoe maakt hij 't? -Hij is stabiel.
Dus het werkt.
Daar lijkt het wel op. Gaat 't met je?
Het lijkt erop dat alles goed met 'm komt.
Daar bid ik voor.
Kun je 'm in de gaten houden als ik even weg gaat?
Natuurlijk.
Ga even zitten, laat me jou even nakijken?
Hoe ging het?
Hal is in orde.
Maar ze hebben Karen gegrepen.
O, nee.
Allemachtig. Hoe neemt hij het op?
Hij geeft zichzelf de schuld ervan.
Ik vind het zo erg.
Nu weten we 't, toch? Ik bedoel, nu weten het...
Dat we die dingen eraf kunnen krijgen zonder ze te doden, toch?
Weet Harris wat hij doet?
Ja. Hij is geweldig.
Enig idee waar ik 'm kan vinden?
Ik heb wat scotch.
Hoe gaat 't met de gevangene? -Nog te vroeg om te zeggen.
Porter wil dat ik nog iets langer blijf hier
en een studie maakt van onze overwinnaars.
Is dat 't hoe hij ze noemde? -Nee, dat zijn mijn woorden.
We zijn niet overwonnen.
Tenzij we het opgeven.
Ik heb teveel respect voor je intelligentie, Tom,
om dat beetje menselijke ijdelheid serieus te nemen.
Wel, misschien ben ik wel niet zo intelligent als je denkt dat ik ben.
Weet je, er zijn mensen die ervan overtuigd zijn
dat 't overleven van de eerste golf van de invasie
bewijst dat zij het beste zijn wat de mensheid te bieden heeft.
Je bent 't er duidelijk niet mee eens? -Nou...
Die mensen die wegvluchtten
of 't diepste hol vonden om zich te verbergen...
zij zijn de overlevenden.
Als je daar iets nobels in vindt, hoor ik dat graag van je.
Heb jij het zo overleefd?
Met vluchten?
Je verschuilen?
Wat bedoel je?
De ochtend van de aanval, toen jij en Rebecca buiten werden verrast,
jij vluchtte en verstopte jezelf.
En je liet haar in de steek om jezelf te redden.
Ik bedoel, ik...
Ze was niet bij mij op de ochtend van de aanval.
Dat vertelde ik je al. -Ik weet wat je me vertelde.
Maar toen ik haar vond,
hield ze nog steeds de tas vast
vol met proviand die jullie hadden verzameld,
en het was veel te zwaar voor haar om te tillen.
Zo weet ik dat je bij haar was toen de aanval begon.
kijk, Tom...
Het was niet opzettelijk.
Het was beslissing op het laatste moment.
En ik denk dat ik dacht...
Nou, ik denk dat ik dacht dat
de gemeenschap mijn medische vaardigheden nodig had.
Ik denk dat je dat wel moest doen. -Je hebt goed gedacht.
Ik snap hoe schuldig jij je moet voelen
om wat er met haar gebeurde.
Waar heb je het over? -Het was jouw ochtend, Tom.
Nietwaar?
Rebecca vertelde me dat jij daarbuiten had horen te zijn
met mij op zoek naar voedsel die ochtend.
Maar ze wist hoe uitgeput jij was,
en ze kon het niet opbrengen om jou wakker te maken.
Ze hield echt van jou, Tom.
Maar jij had op de ochtend van de aanval buiten moeten zijn en niet Rebecca.
Jij bent net zo verantwoordelijk voor haar dood als mij...
misschien nog wel meer. En omdat ik nog in leven ben,
heb je een kans om dat harnas af te krijgen van je zoon.
Rebecca's dood red mogelijk Bens leven.
De Skitters zullen niet winnen.
We zien het wel.
En ongeacht hoe ieder van ons het overleefd,
zijn we 't misschien verschuldigd aan degene die dat niet deden...
het beste te worden wat de mensheid te bieden heeft.