Is daar iemand? Help!
Help!
Dean.
Wat ben je aan het doen man? Het is midden in de nacht.
We moeten gaan.
Wat gebeurt er? - We moeten gaan.
Nu meteen.
McCreedy. Detective McCreedy, badge 15A. En ik heb een signaal 480 in uitvoering.
Ik wil de eigenaar weten van een tweedeurs Sedan,
Michigan kenteken, Mary, Frank, 6037.
Ja, oké, maar schiet op.
Sammy, relax. Het was maar een nachtmerrie. - Ja, zal best.
Nee, Ik meen het. Je weet wel, een normale, alledaagse, naakt-in-de-klas nachtmerrie.
Deze kentekenplaat, hij bestaat niet, je zal het zien.
Het voelt anders, Dean. Echt.
Net zoals toen ik droomde van ons oude huis en Jessica.
Nou, ja, dat klinkt goed, ja, dat kan ik doorzien.
Die vent in je droom, heb je hem eerder gezien?
Nee, precies. Waarom zou je voorgevoelens hebben over een willekeurige kerel in Michigan?
Ik weet het niet. - Ik ook niet.
Jim Miller. Saginaw, Michigan. Heb je een adres?
Heb het. Bedankt.
Kijk eens. Hoe ver zijn we?
Tot Saginaw? Een paar uur.
Rij sneller.
Wat gebeurde er?
Zelfmoord. Ik kan het niet geloven.
Kende je hem?
Ik zag hem iedere zondag in de Sint Augustines.
Hij lijkt... leek altijd zo gewoon.
Ik denk dat je nooit weet wat zich afspeelt achter gesloten deuren
Ja, ik denk het niet. - Wat zeiden ze, hoe is het gebeurt?
Ik hoorde dat ze hem in de garage hebben gevonden.
Opgesloten in zijn auto met een lopende motor.
Weet je wanneer ze hem vonden?
Oh, het is net een of twee uur geleden dat het gebeurde.
Oh, zijn arme familieleden. Ik kan me niet voorstellen...
wat ze moeten doormaken.
Sam, we zijn hier zo snel als mogelijk gekomen. - Niet snel genoeg.
Het is gewoon niet voor te stellen, man.
Waarom zou ik deze voorgevoelens krijgen, zonder een kans om ze tegen te houden?
Ik weet het niet.
Dus, wat denk je dat ze vermoorde?
Misschien was het zelfmoord van die vent.
Misschien is er helemaal niets bovennatuurlijks.
Ik zeg het je, ik zag het gebeuren.
Hij werd door iets vermoord, Dean. - Het ving hem in de garage.
Hm, wat? Een geest, een klopgeest, wat? - Ik weet niet wat het was.
Ik weet niet waarom ik deze dromen heb. Ik weet verdorie niet wat er gebeurt, Dean.
Wat?
Niets, man, Ik maak me gewoon zorgen om je.
Nou, kijk me niet zo aan. - Ik kijk je helemaal niet aan.
Alhoewel ik moet zeggen dat je er rotslecht uit ziet.
Aardig, bedankt. - Ja, nou ja...
Kom op, laten we morgenochtend verder gaan. We bekijken het huis en spreken met de familie.
Dean, je zag ze, ze zijn overstuur.
Ze zullen niet met ons willen spreken.
Yep, je hebt gelijk.
Maar ik denk dat ik weet met wie ze wel willen praten.
Wie?
Dit zal voor ons een nieuw dieptepunt zijn.
Goede middag.
Ik ben vader Simmons, dit is vader Frehley.
Wij zijn de nieuwe junior priesters van St. Augustine's.
Mogen we binnen komen?
Dank u.
Het spijt ons erg, uw verlies.
In zware tijden zoals deze zal de hulp van de Heer het meest nodig is.
Kijk, als je denkt dat de Heer voor alles een doel heeft, oké.
Maar probeer het niet met mij. Mijn broer is dood.
Roger, alsjeblieft.
Excuseer.
Sorry voor mijn zwager. Hij is gewoon erg ontsteld van Jim's dood.
Zou je een kop koffie willen?
Ja graag.
Het is geweldig van u om even langs te komen.
De steun van de kerk betekent nu erg veel voor me.
Natuurlijk. Tenslotte, zijn we allemaal kinderen van god.
Wat?
Temper uw toon een beetje vader.
Dus, Mevrouw Miller, heeft uw echtgenoot aan depressies geleden?
Niets van dat alles.
We hadden onze ups en downs, zoals iedereen.
Maar we waren gelukkig.
Ik snap er gewoon niets van...
hoe kom Jim zoiets doen?
Het spijt me dat u hem zo moest vinden.
Nota bene, onze zoon, Max...
hij was degene die hem vond.
Heeft u er bezwaar tegen als ik even met hem praat?
Oh, dank u, vader.
Max?
Hoi, Ik ben Sam.
Mevrouw Miller, u heeft een mooi huis.
Hoe lang heeft u hier gewoond?
Wij zijn hier vijf jaar geleden ingetrokken.
U kent het probleem met oude huizen.
Ik gok dat u allerlei kwalen heeft.
Zoals wat?
Hm, geheimzinnige dingen.
Elektrische storingen.
Vreemde geluiden 's nachts, en dat soort zaken.
Nee, niets van dat.
Het is perfect.
Mag ik even naar uw WC? - Oh, natuurlijk. Het is de trap op.
Oké.
Hoe was je vader voor iemand?
Gewoon een normale vader.
Ja?
en woon je nu thuis hier?
Yep, ik probeer een beetje te sparen voor school, maar het valt niet mee.
Wanneer vond je je vader?
Ik werd wakker.
Ik hoorde de motor lopen.
Ik weet niet waarom hij het deed.
Ik weet dat het moeilijk is. Een van je ouders verliezen.
Zeker als je niet alle antwoorden hebt.
Iets?
Niets.
Dus, wat heb je? - Een heleboel en niets.
Er is niets slechts gebeurt met huize Miller sinds de bouw.
En wat is er met het land?
Geen kerkhof, slagveld, land van stammen, of dergelijke wreedheden op of bij het erfgoed.
Hé, man, ik heb het huis helemaal onderzocht. Geen koude plekken, geen zwavel lucht, niets.
En de familie zei dat alles normaal was?
Nou, Ik bedoel, als er hier een boze geest of...
een klopgeest was, zou iemand dat gemerkt hebben.
Ik gebruikte de infrarode warmte scanner, man, er was niets.
Dus, wat, denk je? Jim Miller doodde zich zelf?
En mijn droom was gewoon een of ander bizar soort van toeval?
Ik weet het niet.
Maar ik ben er zeker van dat er geen bovennatuurlijke kracht rondom dat huis is.
Ja.
Nou, weet je, misschien...
Misschien heeft het helemaal niets...
met het huis te maken. Misschien, is het gewoon...
Goh, misschien heeft het te maken met Jim...
op de een of andere manier.
Wat is er aan de hand met je?
Mijn hoofd!
Sam?
Hey.
Wat gebeurt er? Praat met me.
Het gebeurt opnieuw.
Iets gaat Roger Miller doden.
Roger Miller.
Nee, nee, alleen het adres, a.u.b.
Oké. Bedankt
450 West Grove, appartement 1120.
Alles goed met je?
Yep.
Als je gaat overgeven, stop ik de auto, weet je, het feit dat de bekleding...
Ik ben oké. Rij maar.
Ook goed.
Dean, ik ben bang man.
De nachtmerries waren al erg genoeg, maar nu zie ik zelfs dingen als ik wakker ben.
En deze visioenen, of zo, die worden steeds intenser.
En pijnlijker.
Kom op man, het komt wel goed. Je word wel beter.
Wat is er toch met de Millers?
Waarom ben ik verbonden met ze? Waarom zie ik ze doodgaan?
Waarom verdorie gebeurt dit met mij?
Ik weet het niet Sam, maar we gaan het oplossen, oké?
Wij zien iedere dag opnieuw onverklaarbare dingen,
dit is weer een ander ding.
Nee het is nooit 'wij' geweest.
Het is nooit zo erg als bij deze familie geweest.
Vertel me de waarheid, je kunt toch niet zeggen dat je hier niet bang van wordt.
Ik wordt hier niet bang van.
Hey, Roger!
Hey, wacht eens een momentje.
Wat zijn jullie voor gasten, zendelingen? Laat me gaan.
Alsjeblieft!
Hey, Roger, we proberen te helpen! Alsjeblieft! Hey!
Ik wil jullie hulp niet.
We zijn geen priesters! Je moet naar ons luisteren!
Roger, je bent in gevaar!
Kom op!
Hier.
Begin met het uitwissen van je vingerafdrukken. De politie mag niet weten dat we hier waren.
Kom op.
Ik ga binnen een kijkje nemen.
Ik zeg het je, d'r was daar binnen niets. Er zijn geen tekens nog als in het Millers huis.
Ik zag iets in het visioen, als een donkere schaduw.
Iets was Roger aan het achtervolgen.
Hm, wat het ook was, we kunnen er zeker van zijn dat het niet verbonden is met hun huis.
Nee, het is verbonden met de familie zelf. Dus, wat denk je dat we hebben?
Een wraakzuchtige geest?
Jep, er zijn er een aantal waarvan bekend is dat ze...
zich binden aan families, en ze jaren volgen.
Banshees.
Dus, misschien raakten Roger and Jim Miller betrokken bij iets ernstig.
Iets dat het vervloeken waardig is.
En dat iets is nu op wraak uit. En de mannen van de families gaan dood.
Hé, denk je dat Max in gevaar is?
Laten we het uitzoeken voordat het te laat is.
Hm, Ik weet een ding dat ik gemeen met deze mensen heb.
Wat is dat?
Allebei onze families zijn vervloekt.
Onze familie is niet vervloekt. We hadden gewoon... onze zwarte plek.
Onze zwarte plekken zijn erg zwart.
Jij bent zwart.
Mijn moeder rust. Ze is behoorlijk ingestort.
Natuurlijk.
Al die mensen bleven komen, als een ovenschotel die verdampt.
Ik moest ze uiteindelijk vragen allemaal weg te gaan.
Weet je, omdat niemand zegt 'het spijt me' net als een tonijnschotel.
Hoe gaat het met je?
Met mij gaat het goed.
Waren je vader en je oom hechte familie?
Ja, ik dacht van wel. Ik bedoel, het waren broers.
Ze waren altijd samen vroeger toen ik nog klein was.
Maar de laatste tijd niet meer? - Nee, dat is het niet. Het is gewoon...
We waren buren toen ik nog een kind was. En we woonden aan de overkant van dit huis
En oom Roger woonde hiernaast, dus was hij altijd bij ons op bezoek.
Dus, hoe was het dan in dat huis toen je nog een kind was?
Het was heerlijk.
Waarom?
Alleen maar goede herinneringen?
Kun je je niets ongebruikelijks herinneren waarbij je vader en oom betrokken waren?
Wat bedoel je, waarom vraag je dat?
Gewoon een vraag.
Nee. Er was niets. We waren absoluut normaal.
Gelukkig. - Goed.
Dat is goed.
Nou, je zult wel uitgeput zijn. We moesten maar eens gaan.
Bedankt.
Niemands familie is absoluut normaal en gelukkig.
Zag je toen hij over dat oude huis sprak? - Hij klonk erg angstig.
Ja, Max verzwijgt wat voor ons. We gaan die oude buurt eens opzoeken.
En er achter komen hoe het leven echt was bij de Millers.
Woon je al lang in deze buurt? - Ja, bijna twintig jaar nu.
Het is vriendelijk en rustig. Waarom, ben je op zoek om te kopen?
Nee, eigenlijk vroegen we ons af of je misschien...
de familie die hier vroeger heeft gewoond hebt gekend.
Ja, de Millers. Ze hadden een kleine jongen die heette Max.
Ja, ik herinner me dat. De broer woonde in het huis ernaast.
Dus, eh, wat heeft dit te betekenen?
Is dat arme joch oké?
Wat bedoel je?
Nou, in mijn hele leven, heb ik nog...
nooit gezien dat een kind zo slecht werd behandeld.
Ik bedoel, ik hoorde Mr. Miller schreeuwen en dingen gooien dwars over de straat.
Hij was een gemene zuiplap. Hij sloeg arme Max verrot.
Ik weet dat hij builen had en twee keer was zijn arm gebroken.
En gebeurde dat regelmatig?
Bijna iedere dag.
Eigenlijk, die misdadige broer van hem was zich gewoon op de jongen aan het uitleven.
Maar het ergste van alles was de stiefmoeder.
Ze stond daar maar, bekeek het,
en stak nooit een vinger uit om hem te beschermen.
Ik heb de politie minstens zeven of acht keer gebeld,
maar dat deed het geen goed.
Hé, je zei stiefmoeder.
Ik denk dat zijn echte moeder gestorven is. Een of ander ongeluk, auto ongeluk dacht ik.
Gaat het goed, daar?
Ja. - Bedankt voor je tijd.
Ja, bedankt.
Ik weet niet wat je daarmee bedoelt.
Je weet je dat ik niets deed.
Dat klopt. Je deed helemaal niets.
Je hield ze niet tegen, niet een keer!
Hoe weet je dat?
Max, alsjeblieft!
Want iedere keer stond je daar en keek toe.
Net doen alsof het niet gebeurde!
Het spijt me! - Nee, dat doet het je niet.
Je wil alleen niet dood.
Max doet het. Alles wat ik heb gezien.
Ben je daar zeker van? - Ja hoor, ik heb het gezien.
Hoe speelt hij het klaar? - Ik weet het niet. Het lijkt op telekinese.
Dus, hij is paranormaal begaafd? Hij is een 'lepel- buiger'?
Ik heb me dat niet eens gerealiseerd, maar al die tijd was hij erbij.
Hij was bij de garage toen zijn vader stierf, bij het appartement toen zijn oom doodging.
Deze visioenen, al die tijd...
Ik was niet in contact met de Millers, maar met Max.
Het probleem wat ik niet begrijp is, waarom man? Ik denk omdat wij zo op elkaar lijken?
Wat zit je te kletsen? Die vent lijkt helemaal niet op jou.
Nou, we hebben allebei bovennatuurlijke vermogens.
We zijn allebei...
Allebei wat? Sam, Max is een monster. Hij heeft al twee mensen gedood..
Maar, waarom wilde hij die afstraffingen doormaken.
Hij wilde wraak nemen op deze mensen,
het spijt me, man, maar het is dus niet zo krankzinnig.
Klopt, maar dat rechtvaardigt niet het uitmoorden van je hele familie.
Dean...
Hij is niet veel anders dan waar wij op hebben gejaagd.
Inderdaad, we moeten hem stoppen.
We gaan Max niet doodmaken.
Maar wat dan?
Ik draag hem over aan de politie en zeg...
Sluit hem op, officier, hij vermoord met zijn geest.
Vergeet het maar. Onmogelijk, man. - Sam...
Dean. Hij is een mens.
We kunnen met hem praten.
Beloof me, dat je mijn voorbeeld volgt.
Oké, al goed.
Maar ik laat hem niet nog iemand anders pijn doet.
Je weet dat ik nooit iets heb gedaan.
Dat klopt.
Je hebt niets gedaan.
Je hebt ze niet gestopt, niet een keer!
Vaders?
Wat doen jullie hier?
Sorry dat ik moet onderbreken.
Max, kunnen we, eh...
Kunnen we even een minuutje met je buiten spreken?
Waarover?
Het is privé.
Ik wil je moeder er niet mee lastig vallen.
We maken het niet te lang. Dat beloof ik.
Oké.
Fantastisch.
Jullie zijn geen priesters!
Max, wat gebeurt er!
Hou op!
Wat ben je aan het doen? !
Ik zei hou je mond!
Max, rustig aan! - Wie zijn jullie? !
Wij willen alleen even met je spreken. - Ja, oké, daarom hebben jullie dit meegebracht!
Dat was een vergissing, oké?
Dus ik heb gelogen over wat wie we waren, maar nu geen leugens meer, Max, oké?
Maar, alsjeblieft luister even naar me.
Waarover?
Ik heb gezien dat jij het deed.
Ik heb gezien dat jij je vader en je oom doodde...
voordat het ging gebeuren.
Wat?
Ik heb visioenen, Max. Over jou.
Je bent gek.
Dus, je was van plan om een mes in je stiefmoeder te steken?
Precies, hier? Is het zo moeilijk te geloven, Max?
Max, ik werd hier naar toegetrokken, oké?
Ik denk dat ik hier ben om je te helpen.
Niemand kan mij helpen.
Laat het me proberen. Alleen maar praten.
Jij en ik. We houden Dean en Alice erbuiten.
Nee hé. Mij niet.
Niemand verlaat dit huis!
En niemand hoeft dat, oké?
Ze gaan gewoon naar boven de trap op.
Sam, Ik laat je niet alleen met hem.
Ja, dat doe je wel.
Kijk Max, jij bent de baas hier, oké?
Dat weten we allemaal.
Niemand gaat hier iets doen dat je niet wilt,
maar ik ga gewoon even vijf minuten met je praten, man.
Sam.
Vijf minuutjes.
Ga!
Kijk.
Ik kan niet geloven wat je allemaal hebt moeten doorstaan.
Dat klopt, dat kun je niet.
Max, dit moet stoppen.
Het zal stoppen. Nadat mijn stiefmoeder...
Nee.
Je moet haar laten gaan.
Waarom?
Heeft zij je geslagen?
Nee. maar zij heeft nooit geprobeerd om me te redden, zij hoort er ook bij.
Kijk, wat zij met jou hebben gedaan, wat ze allemaal met jou hebben gedaan...
Volwassenen... ze moeten ervoor worden gestraft.
Volwassen worden?
En vorige week dan.
Mijn vader sloeg me, precies op plekken dat niemand het kon zien.
Oude gewoonten zijn moeilijk uit te roeien, denk ik.
Het spijt me.
Toen ik er voor het eerst achter kwam dat ik dingen kon laten bewegen...
het was een gave.
Mijn hele leven was ik machteloos.
Maar nu had ik dit.
Dus, vorige week...
vader word dronken.
Voor het eerst sinds een hele lange tijd.
En hij slaat me verrot.
Voor het eerst sinds een hele lange tijd.
En toen wist ik wat ik moest doen.
Waarom ging je niet gewoon weg?
Het was niet om weg te gaan.
Gewoon te weten dat zij er nog steeds zouden zijn.
Het was juist over geen angst meer hebben.
Als mijn vader mij aankeek...
dan was er haat in zijn ogen.
Weet je wel hoe dat voelt?
Nee.
Hij nam me alles kwalijk.
Voor zijn baan, voor zijn leven.
Voor de dood van mijn moeder.
Waarom gaf hij jou de schuld voor de dood van je moeder?
Omdat ze dood ging tijdens mijn verzorging.
Terwijl ik sliep in mijn wieg.
Alsof dat mijn schuld is.
Ze overleed tijdens jouw verzorging?
Ja.
Er was een brand.
En hij werd dronken en babbelde...
dat ze op een of andere krankzinnige manier stierf.
Hij zei dat ze opbrandde.
Genageld aan het plafond.
Luister naar mij, Max.
Wat je vader zei over wat er met je moeder gebeurde...
het is echt.
Wat?
Het gebeurde ook met mijn moeder.
Precies hetzelfde.
Mijn kinderkamer, mijn wieg. Mijn vader zag haar aan het plafond.
Dan moet je vader net zo bezopen zijn geweest als die van mij.
Nee.
Nee, het is hetzelfde ding, Max. Hetzelfde ding doodde onze moeders.
Dat is niet mogelijk.
Dit is zo gebeurt en daarom heb ik die visoenen gehad gedurende de dag.
Waarom ze intensiever worden.
Omdat jij en ik op de een of andere manier met elkaar zijn verbonden.
Jouw vermogens, die begonnen zes of zeven maanden geleden, oké? Uit het niets?
Hoe weet je dat?
Omdat bij mij toen ook die talenten begonnen, Max.
Ik bedoel, het lijkt alsof je veel verder bent, maar toch, dit alles heeft een bedoeling.
Ik bedoel, om de een of andere reden, jij en ik...
jij en ik werden gekozen.
Waarvoor?
Ik weet het niet.
Maar Dean en ik... mijn broer en ik...
wij jagen op jouw moeders moordenaar.
En we kunnen antwoorden vinden. Antwoorden die ons beiden kunnen helpen.
Maar je moet ons laten gaan.
Je moet je stiefmoeder laten gaan.
Nee.
Wat ze mij heeft aangedaan...
Ik heb nog steeds nachtmerries!
Ik ben steeds doodsbang, de hele tijd, alsof...
Ik gewoon zit te wachten op de volgende aframmeling!
Ik ben gewoon moe van het bang zijn.
Als ik dit doe, dan zal het voorbij zijn!
Nee, zie je dat niet? Het zal niet voorbij zijn.
De nachtmerries zullen niet stoppen, Max.
Niet op deze manier.
Het doet alleen maar meer pijn.
En het maakt je net zo slecht als zij.
Max, je hoeft dit alles niet alleen te doorstaan.
Het spijt me.
Nee!
Max!
Blijf daar.
Het gaat niet om jou.
Als je haar wilt doden, dan zul je door mij heen moeten.
Oké.
Nee!
Max.
Nee.
Blijf daar.
Het gaat niet om jou.
Als je haar wilt doden, dan zul je door mij heen moeten.
Oké.
Nee, doe het niet! Doe het niet!
Alsjeblieft. Alsjeblieft, Max.
Max.
Max, we kunnen je helpen, oké?
Maar dit... wat je aan het doen bent...
Het is niet de oplossing.
Het gaat niets oplossen.
Je hebt gelijk.
Nee!
Max viel me aan.
Hij bedreigde me met een pistool.
En deze twee?
Het zijn... vrienden van de familie.
Ik belde ze toen Max kwam. Ik was bang.
Ze probeerden hem te stoppen.
Ze vochten om het pistool.
Waar heeft Max het pistool vandaan?
Ik weet het niet!
Hij kwam er mee binnen, en...
Het is al goed, Mrs. Miller.
Ik heb iedereen verloren!
Oké.
We bellen u nog als we nog vragen voor u hebben.
Bedankt, agent.
Kom op.
Als ik maar iets anders had gezegd.
Ik had hem doorgrond op de een of ander manier.
Doe dat niet.
Doe wat niet? - Jezelf martelen.
Het zou er niets toe hebben gedaan wat je ook hebt gezegd, Max was te ver heen.
Als ik er nog aan denk hoe of hij me aankeek, man, net voordat...
had ik maar iets gedaan.
Kom op, man, je hebt je leven op het spel gezet.
Ik bedoel, ja, misschien als we hier twintig jaar geleden waren geweest.
Nou, ik zeg je een ding.
We moeten blij zijn dat we pa hebben.
Ik had nooit gedacht dat je dat ooit zou zeggen.
Nou, het had een hele andere kant uit kunnen gaan, na moeders dood.
Een beetje meer tequila, een beetje minder demonen-jacht.
En we zouden dezelfde jeugd als Max hebben gehad.
Alle dingen op een rijtje gezet.
Wij komen er goed vanaf... dankzij hem.
Als je alle dingen overweegt.
Dean, Ik heb nagedacht. - Nou, dat is niet altijd een goede zaak.
Ik ben serieus. Ik heb nagedacht...
Waarom zou deze duivel, of wat het ook is...
waarom zou het ma willen vermoorden en Jessica en Max' moeder...
Weet je, wat wil het?
Geen idee.
Nou, denk je niet dat het misschien achter ons aanzat?
Achter Max en mij?
Waarom denk je dat?
Ik bedoel, ofwel telekinese of wel voorgevoelens...
We hadden beide gaven, weet je?
Misschien zat het om de een of andere reden achter ons aan.
Sam, als het jou wilde, zou het jou gewoon nemen, oké?
Dit is niet jouw fout. Het gaat niet om jou.
Waar gaat het dan wel om?
het gaat om dat verdoemde ding dat dit onze familie aandeed.
Het ding dat we gaan vinden, het ding dat we gaan doden.
En dat is alles.
Eigenlijk, er is, eh...
nog iets anders ook.
Oh jeetje, wat?
Toen Max me opsloot in die kast...
die grote kast tegen de deur...
Ik bewoog het.
je hebt een beetje meer kracht in je bovenlichaam als wat ik had ingeschat.
Nee, man, Ik bewoog het... net als Max.
Buig dit dan eens.
Ik kan het niet aan of uitzetten, Dean.
Nou, hoe zou jij het doen?
Ik weet het niet, ik heb het niet onder controle.
Ik zag je doodgaan, en het kwam over me als een schok.
Weet je, als een ongewone adrenaline stoot.
Nou, ik ben er zeker van dat het niet meer zal gebeuren.
Ja, misschien.
Ben je niet bezorgd dat mij hetzelfde overkomt als wat met Max gebeurde of zoiets?
Nope. Helemaal niet.
Weet je waarom?
Nee. Waarom?
Omdat je een voordeel hebt ten opzichte van Max.
Vader?
Omdat vader niet hier is, Dean.
Nee. Ik.
Zo lang als ik in je buurt blijf, gaat er niets ergs met je gebeuren.
Nu dan...
Ik weet wat we moeten doen met je voorgevoelens.
Ik weet waar we naar toe moeten.
Waarheen?
Vegas.
Wat? Kom op, man.
Dobbeltafel. We gaan schoonmaak houden.