Oké, daar is goed. Zo, ja.
Dat we dit ding echt hebben gekocht.
Je kunt niet voor niets drank kopen in een veilinghuis.
Vind je het niet een beetje griezelig?
Het is al goed. Ik zal je beschermen.
Misschien moet ik wel bang voor jou zijn.
Laten we naar boven gaan. - Geef me twee minuten om af te sluiten.
Maak daar maar een minuut van.
Als je niet opschiet, begin ik alvast.
Schat, doe het licht aan. Ik zie niks.
Heb je iets gemorst?
Goed, je staat erin. Perfect.
'Brandy' met een 'y' of een 'i'?
Luister, ik moet gaan. Ik ben zo terug.
Ik denk dat ik iets heb. - Ja, ik ook.
Laten we even op verlof gaan.
Wat vind jij? Ik heb deze bijna te pakken.
Wat zijn we vandaag, Dean? Popsterren? Army Rangers?
Talentenjagers die mensen zoeken met bijzondere gaven.
Zo ver zit ik er toch niet naast?
Ze heeft nog een vriendin. Wat zeg je ervan?
Nee, ik kan m'n eigen dates scoren. - Dat kun je, maar doe je niet.
Wat bedoel je daarmee? - Niks. Wat heb je?
Mark en Ann Telesca uit New Paltz, New York...
werden dood aangetroffen in hun huis.
Kelen doorgesneden. Geen afdrukken, geen wapens... Dean.
Geen afdrukken, geen wapens, alle deuren en ramen op slot.
Kan een gewone moord zijn geweest, niet ons vakgebied.
Pap zegt wat anders. - Hoezo?
Kijk, pap heeft drie moorden genoteerd in hetzelfde gebied.
De eerste staat hier, in 1912, de tweede in 1945...
en de derde in 1970, onder dezelfde omstandigheden.
Kelen doorgesneden, deuren op slot.
Omdat er zoveel tijd tussen zit, zag alleen pap het patroon.
Hij bleef altijd op z'n hoede.
En nu hebben wij er een?
Goed, we kunnen tenminste gaan kijken.
Dat kan toch pas morgenochtend?
Dean. - Dames, hebben jullie me gemist?
Ik heb de regisseur gesproken en het ziet er goed uit.
Man, dat is echt niet gaaf.
Ik heb het huis doorzocht. Helemaal niks.
Toen je gisteravond weg was... - Goede tijden.
Ontdekte ik geen spoken of moorden.
De Telescas waren normaal.
Dus als het niet om de mensen of het huis gaat...
kan het om een vervloekt object gaan.
Huis is schoon. - Dat zei je, ja.
Nee, helemaal leeg. Geen meubels of zo.
Waar zijn hun spullen dan?
Inboedelveilingen, onroerend goed verkoop.
Net een uitverkoop van de WASP's.
Kan ik jullie helpen?
Ik wil graag een glas champagne.
Hij is geen ober.
Ik ben Sam Conners.
Dit is m'n broer, Dean. We zijn kunsthandelaren.
Kunsthandelaren? - Klopt.
Daniel Blake. Dit veilinghuis is van mij.
Heren, dit is een privé-aangelegenheid...
en ik zag jullie namen niet op de gastenlijst staan.
Kijk dan wat beter, Chuckles.
Eindelijk.
Proost.
Prachtig voorbeeld van Amerikaanse kunst, hè?
Het is meer Grant Wood dan Grandma Moses.
Dat wist je. Je wilde weten of ik dat wist.
Schuldig. En onhandig. Het spijt me. Ik ben Sarah Blake.
Ik ben Sam. Dit is m'n broer, Dean.
Dean, wil je nog meer miniquiche?
Nee, dank je. - Kan ik jullie ergens mee helpen?
Eigenlijk wel. Wat weet je over het landgoed van de Telescas?
Ik vind het best griezelig...
om meteen hun spullen te verkopen, maar pap had in één ding gelijk:
Sensatiezucht trekt mensen, zelfs de rijken.
Mogen we de herkomst bekijken? - Helaas is dat niet mogelijk.
Jullie staan niet op de gastenlijst.
Jullie moeten gaan.
Dat hoef je niet weer te zeggen. - Schijnbaar wel.
We willen geen problemen. We gaan wel.
Pap, dat was onbeschoft.
Grant Wood, Grandma Moses? - Kunstgeschiedenisles.
Leuk voor de dames. - Ik ken je amper terug.
Wat was de 'opkomst'? - Herkomst.
Een bewijs van herkomst, net als een biografie.
Die kunnen we gebruiken om te zien of iets een verleden heeft.
Chuckles laat niets los, maar Sarah...
Laat het haar opschrijven op een servetje.
Ik niet. - Nee, nee.
Versieren is jouw ding. - Naar mijn kont keek ze niet.
Ik moet haar dus gebruiken om informatie te krijgen.
Soms moet je wat opofferen. Bel haar.
Mooie tent. - Ja.
Fijn dat je belde. Verrassend, maar fijn.
Hoewel je moeite had met de zin:
'Zullen we gaan eten? '
Ja. Dit is lang geleden voor me.
Niet alleen voor jou. - Dat meen je niet.
De wijnkaart.
Ik weet niet wat Romeo wil, maar ik lust wel een biertje.
En u? - Maak er maar twee van.
Dus je hebt kunst gehad op school? - Ja, ik was een kunstenares.
Een afgrijselijk slechte kunstenares.
Daarom doe ik nu veilingen.
En jij wilde rechten studeren?
Maar je hebt het niet gedaan. Waarom niet?
Dat lange verhaal vertel ik wel een andere keer.
Je bent heel anders dan de andere kunsthandelaren.
Wat bedoelde je toen je zei dat je al een tijd niet uit was geweest?
Dan voel ik me niet zo'n loser? - Je bent vast veel dingen.
Een loser ben je echter niet.
Het kwam door m'n moeder. Ze overleed een jaar geleden.
Totaal onverwachts.
Ik was behoorlijk in de war.
Ik bouwde een muur om me heen. Een lekkere, warme, veilige muur.
De laatste tijd denk ik dat ze dit niet had gewild.
Dus...
En jij dan? Je bent best aantrekkelijk.
Best. - Wat hield jou tegen?
Ook dat lange verhaal vertel je wel een andere keer.
Ze gaf de opkomst dus zomaar aan je?
Herkomst.
Ja, we gingen naar haar huis, ik kreeg een kopie van de papieren...
En? - En niks. Toen ben ik weggegaan.
Hoefde je haar niet op te lichten of te plezieren of zo?
Dean, hou op met die ranzige gedachten.
Als we klaar zijn, kun je nog eens met haar uit.
Je vindt haar duidelijk leuk. - Goed, ik heb iets.
'Portret van Isaiah Merchants gezin, gemaakt in 1910.'
Vergelijk de namen van de eigenaars met paps dagboek.
'Eerst gekocht in 1912 door Peter Simms.' Hij is vermoord in 1912.
Idem dito in 1945. En weer in 1970.
Toen opgeslagen voor het werd gedoneerd aan een veilinghuis...
waar de Telescas het kochten.
Wat denk jij? Spookt het, of is het vervloekt?
Het is hoe dan ook foute boel.
Kom op.
Ga maar.
Foeilelijk ding.
We bewijzen de kunstwereld een gunst.
Probleem, m'n portemonnee is weg. - Waarom is dat een probleem?
Volgens mij ligt hij in het pakhuis.
Dat meen je toch niet?
We moeten hem snel vinden. Kom op.
Hoe kun je je portemonnee kwijtraken?
Wat doen jullie hier?
We gaan weg, en wilden nog afscheid nemen.
Waar heb je het over, Sam?
We blijven nog wel een dag of twee.
Sam, ik zal je trouwens die twintig dollar teruggeven.
Dat vergeet ik altijd.
Alsjeblieft.
Ik laat jullie wel alleen. Ik moet ergens iets doen.
Dus... - Gisteravond was leuk.
Ja, dat vond ik ook. - Dat kunnen we best overdoen.
Dat zou ik echt heel graag willen, maar Dean maakte een grapje.
We vertrekken vandaag wel echt.
Dat is jammer. - Mijn god.
Dat schilderij is echt mooi.
Als je dat wanproduct mooi vindt wel.
Wat weet je over dat schilderij? - Weinig. Ik vind het eng.
De Telescas kochten het de avond dat ze werden vermoord.
En nu ga je het weer verkopen?
M'n vader wil het wel graag, maar nee.
Dat lijkt me niet gepast. - Gelukkig.
Zorg dat je het niet verkoopt, oké?
Hoezo? Je hebt toch geen interesse?
Nee, absoluut niet. Weet je wat? Ik moet gaan.
Ik moet iets regelen. Ik bel je nog wel.
Tot later. - Jullie gaan dus niet weg?
Nee, ik denk het niet. Tot later.
Ik begrijp het niet, Dean. We hadden het verbrand.
Bedankt voor die opheldering.
We moeten het dus anders zien te lozen. Enig idee?
Goed, in alle verhalen over spookschilderijen...
is het geschilderde onderwerp het spook.
We moeten dus alles te weten komen...
over dat griezelige gezin op dat griezelige schilderij.
Hoe heetten ze ook alweer?
Het gezin van Isaiah Merchant? - Ja, dat klopt.
Ik heb elk stukje geschiedenis opgezocht.
Zijn jullie misdaadfanaten? - Zoiets.
Hoezo? - Nou...
Ja, dat kan wel kloppen. - Het hele gezin kwam om?
Isaiah sneed de kelen van de kinderen door...
toen van z'n vrouw, toen van zichzelf.
Hij was kapper. Hij gebruikte een recht scheermes.
Waarom? - Eens even kijken.
'Isaiah werd omgeschreven als een streng en cru persoon'.
'Hij regeerde met harde hand. Vrouw, twee zoons, geadopteerde dochter.'
Er gingen geruchten dat z'n vrouw zou vertrekken...
Dat was toentertijd...
In plaats daarvan besloot Isaiah ze een scheerbeurt te geven.
En de lichamen? - Die werden gecremeerd.
Nog iets? - Ja.
Ik heb een foto van het gezin gevonden. Hij ligt hier ergens.
Juist. Daar is hij.
Mogen we hier een kopie van maken? - Natuurlijk.
Pap, je zou dat schilderij niet verkopen.
Weet ik, maar Evelyn heeft er veel geld voor geboden.
Jij kent echt geen schaamte, hè?
Voor zoveel geld vind ik dat niet erg.
Ik weet het zeker.
In het veilinghuis kijkt pa naar beneden.
Hier kijkt hij naar voren. Het schilderij is veranderd.
Dus papalief zit in het schilderij...
en snijdt kelen door?
Daar lijkt het wel op.
Als z'n botten al verbrand zijn, hoe moeten we hem tegenhouden?
Misschien is er meer veranderd dan alleen Isaiahs houding.
Misschien helpt het. - Net als in de Da Vinci Code?
Geen idee, ik wacht tot de film uitkomt.
We moeten dat schilderij bekijken.
Dat is goed, dan kun je je vriendin weer zien.
Man, hou toch eens op. - Wat?
Sinds we hier zijn, probeer je me te koppelen aan Sarah.
Doe even gewoon. - Je vindt haar toch leuk?
Jullie zijn tenslotte meerderjarig. - Wat heeft het voor nut?
We gaan toch weer weg. - Ik heb het niet over trouwen.
Wat maakt het jou uit of ik een vriendin heb?
Misschien word je dan minder chagrijnig.
Serieus, Sam. Dit gaat over iets anders, hè?
Ik denk dat Sarah goed voor je zal zijn.
Ik wil niet oneerbiedig zijn, maar dit gaat toch over Jessica?
Ik weet niet hoe het voelt om iemand te verliezen op die manier...
maar ik denk dat ze gewild had dat je gelukkig was.
Dat je soms lol hebt. Toch?
Ja, dat weet ik wel.
Je hebt gelijk, dit gaat gedeeltelijk over Jessica.
Maar niet het grootste gedeelte. - Wat dan?
We moeten dat schilderij zien, dus jij moet Sarah bellen.
Sarah, met Sam.
Ja, goed. En met jou?
Ja, echt goed. - Heel soepel.
Dus... Luister, m'n broer en ik zaten te denken...
dat we dat schilderij weer eens wilden bekijken.
We hebben misschien toch wel interesse.
Wat? Aan wie heb je het verkocht?
Sarah, geef me nu het adres.
Sam, wat is er aan de hand? - Je had niet moeten komen.
Is er iemand? - Je zei dat Evelyn gevaar liep.
Wat voor gevaar? - Ik krijg hem niet open.
Ik moet het slot forceren.
Zijn jullie inbrekers?
Was het maar zo simpel. Wacht in de auto.
Voor je eigen bestwil. - Nee, Evelyn is m'n vriendin.
Evelyn? Het is Sarah Blake.
Gaat het? - Sarah, niet doen.
Hoi. Gaat het?
Nee, ik heb gelogen tegen de politie. Ik zei dat ik...
alleen bij Evelyn was.
Dank je. - Niet doen. Ik ga ze bellen...
als je niet zegt wat er gaande is. Wie vermoordt die mensen?
'Wat'. - Wat?
Niet 'wie'. Het is: 'Wat vermoordt die mensen? '
Sarah, jij zag dat schilderij bewegen.
Nee. Nee, ik beeldde het me in.
Onmogelijk. - Welkom in onze wereld.
Sarah, ik weet dat dit gek klinkt...
maar we denken dat dat schilderij spookt.
Dat meen je niet.
Dat meen je wel.
Sommige mannen ook... - Sarah, denk erover na.
Evelyn, de Telescas, ze hadden allebei het schilderij.
En er zijn er meer. Waar dit ding is, sterven mensen.
We willen er een einde aan maken.
Dat is de waarheid.
Dan moet je het maar laten zien. Ik ga met jullie mee.
Wat? Nee, Sarah. Ga gewoon naar huis.
Dit kan heel gevaarlijk worden, en...
Ik wil niet dat je iets overkomt.
Jullie zijn vast gek, maar wat als je gelijk hebt?
Door m'n vader zijn die mensen misschien vermoord.
Ik zeg niet dat ik niet bang ben...
maar ik ga ook niet vluchten.
Gaan we nog?
Trouw met die meid.
Dit is toch een plaats delict?
We hebben toch al gelogen tegen de politie.
Ben je niet bang dat het ons gaat vermoorden?
Nee, het is alleen 's nachts actief. Overdag zijn we veilig.
Sam, moet je kijken.
Het scheermes is hier dicht, maar daar open.
Misschien verandert de geest voor een reden van houding.
Hé, moet je dit zien. Het schilderij in het schilderij.
Dat lijkt op een crypte of mausoleum.
'Merchant'.
Dit is al de derde begraafplaats.
Deze geest neemt ons in de maling.
Dus dit is jullie baan?
Niet helemaal. We krijgen er niet voor betaald.
Nou, proficiat.
Daar.
Dat is het engste dat ik ooit heb gezien.
Dat was toentertijd een traditie.
Als een kind overleed, bewaarden ze...
z'n favoriete stuk speelgoed. Meestal naast de steen of crypte.
Zie je iets vreemds? - Waar zal ik beginnen?
Dat bedoel ik niet. Kijk naar die urnen.
Er staan er maar vier. - Moeder en drie kinderen.
Papa staat er niet tussen.
Waar is hij dan?
Wat doet je broer daar precies?
Overlijdensaktes doorzoeken voor waar Isaiahs lichaam is.
Hoe is hij binnengekomen?
Meestal door te liegen en bedriegen.
Je hebt een... Er zit een wimpertje op je...
Je hebt... Nee, weet je wat?
Vind je het erg als ik... - Nee.
Hebbes.
Doe een wens.
Sam, mag ik je iets vragen? - Natuurlijk.
Ik wil niet brutaal zijn, maar ik blijf niet eeuwig wachten.
Is er iets gaande tussen ons? Of zie ik dingen?
Je ziet geen dingen.
Maar er is wel een 'maar'.
Maar dit lijkt me geen goed idee.
Mag ik vragen waarom niet?
Omdat ik je leuk vind.
Wacht, nu snap ik het niet meer.
Het is nogal ingewikkeld.
Het is gewoon dat als mensen bij me zijn...
Ze raken gewond.
Wat bedoel je? - Echt lichamelijk gewond.
Wat m'n broer en ik doen, is...
Sarah...
ik had een vriendin.
En ze overleed. M'n moeder ook.
Ik weet het niet...
Alsof ik vervloekt ben of zo.
Alsof de dood me achtervolgt.
Ik ben niet vaak bang. Maar als ik mezelf dit laat voelen...
Je bent bang dat zij ook gewond raken.
Dat is erg lief. En erg ouderwets. - Pardon?
Ik ben een grote meid, Sam.
Jij hoeft mijn beslissingen niet voor me te nemen.
Dat risico loop je altijd.
Ik bedoel geen gebroken hart en een bak ijs.
Dit gaat om leven en dood. - Ik kan morgen aangereden worden.
Zo is het leven nu eenmaal.
Het is afschuwelijk om een geliefde te verliezen.
Je trekt je terug. Geloof me, dat weet ik.
Maar als je pijn buitensluit, sluit je alles buiten.
Sarah, je begrijpt het niet. De pijn die heb ik doorstaan...
kan ik niet nog eens meemaken. Dat kan ik niet.
Stoor ik?
Helemaal niet.
Blijkbaar. - Wat heb je gevonden?
De overlevende familieleden van de Merchants...
schaamden zich zo voor Isaiah dat ze hem niet begroeven.
Via de staat kreeg hij een armenbegrafenis.
Schijnbaar is hij niet gecremeerd, maar begraven in een houten kist.
Dus er zijn nog botten om te verbranden?
Je weet toch wel waar?
Zo te zien voelen jullie je hier akelig gemakkelijk bij.
Nou, dit is niet het eerst graf dat we hebben opgegraven.
Vind je me nog zo leuk?
Ik heb iets.
Je bent een echte lastpak geweest, Isaiah.
Opgeruimd staat netjes.
Houd de motor aan.
Het schilderij is nu toch ongevaarlijk?
Dat weten we niet zeker. We gaan het begraven.
Ik ga mee. - Zeker weten?
Ik blijf hier, ga jij je gang maar.
Sam, ik meen het.
Sam, jij bent de spookexpert.
Hoort dat schilderij er zo uit te zien?
Waar is dat meisje?
En het scheermes.
Dean. Hé, ben jij dat?
Sammy, gaat het?
Deed jij de deur dicht? - Dat was het meisje.
Welk meisje? - Uit het schilderij.
Zij was het. - Keek de vader niet naar haar?
Misschien waarschuwde hij ons. - Haal ons hier weg.
De deur gaat niet open.
Sloop hem dan. - Ja, ik zal m'n stormram pakken.
Dean, het komt. - Weer het af...
tot ik iets verzin. Zoek zout of ijzer.
Ik kan geen zout vinden. Nog ijzer gevonden?
Waarvoor? - IJzer bestrijdt kwaad.
Maar het moet puur zijn. Schiet op.
Geef me even, ga niet weg.
Kijk in de stoel, soms in de zitplaats.
Dat is zo verkeerd.
IJzer?
Sammy, gaat het? - Voor nu wel.
Wat moeten we doen? - Geen idee, ze is gecremeerd.
Dus al verbrand. - Hoe kan dit?
Er moet iets anders zijn.
Wacht, we handelden vroeger in antieke poppen.
Heel fascinerend, maar is dat nu belangrijk?
Vroeger was de pop een gelijkenis van het kind.
Alles. Ze gebruikten zelfs het echte haar van het kind.
Dean, volgens Sarah heeft de pop het haar van het meisje.
Stoffelijk overschot, net als botten.
Het mausoleum.
Sam, duwen. Kom op.
Kom op, Dean.
Kom op.
Sam, alles goed?
Niet slecht.
Dit stond in het staatsdossier.
De Merchants adopteerden Melanie.
Weet je waarom? Haar echte gezin was vermoord.
Door haar? - Zo'n meisje zou niemand verdenken.
Toen vermoorde ze Isaiah en z'n gezin. Hij kreeg de schuld.
Sindsdien probeert hij mensen te waarschuwen.
Waar moet dit heen? - Steek het achter maar in de fik.
Ik meen het, jongens. Bedankt.
Waarom deed het meisje het?
Anderen vermoorden? Zelfmoord plegen?
Sommige mensen worden zo geboren. Als ze overlijden...
is hun geest net zo slecht. - Dat kan.
Het is over. We kunnen verder gaan.
Dit betekent dus dat jullie gaan.
Ik wacht wel in de auto. Tot ziens, Sarah.
Ik heb de pop verbrand...
en de geest gedood, maar je hoeft me niet te bedanken.
Ik wil duizend dingen zeggen...
maar ik kan nu helemaal niks bedenken.
Ja, ik zal jou ook missen.
We kunnen hier iets van leren. - Wat dan?
We zijn er heelhuids vanaf gekomen.
Ik ben niet gewond geraakt.
Ja, daar ben ik blij om.
Misschien ben je niet vervloekt. Misschien...
Misschien kom je nog eens terug.
Dat zal ik doen.
Grote jongen.
DVDRip: schruers Verbetering: DevilsBackbone