Alsjeblieft, Earl.
Tafel 12 gebruikt hun creditkaart voor een mislukte burger.
Hebben ze echt die acht airmiles nodig?
Waar gaan ze heen, New Jersey?
Creditkaarten zijn de ondergang van Amerika. Creditkaarten en Kim Kardashian.
Ik hou van haar ronde kont, net zoals iedereen,
maar geef de verdomde kont geen eigen zaak.
Max, ik kan tegen een stootje. - Hou alsjeblieft je seksleven voor jezelf.
Ik kon ermee omgaan toen ik mijn fortuin verloor,
ik kon er mee omgaan toen ik mijn fortuin verloor.
Je zei dat tweemaal. - Omdat ik denk dat het noodzakelijk is.
Maar dit is teveel.
Dat koppel die net vertrok, een $50 cheque en $1,47 fooi.
47 cents?
Ik wist niet eens dat ze nog centen maakten.
Ik lachte en werkte me krom om hen een goede bediening te geven...
allemaal voor $1,47?
Dit maakt van me de laagst betaalde hoer uit New York.
Goed, geef me die cheque. Ik zorg er wel voor.
Was er iets mis met de bediening die mijn vriendin daar je gaf?
Nee. Fooien zijn optioneel. - Spugen in je eten ook.
Misschien wil je dat weten, als je de volgende keer de serveerster centen geeft.
Het spijt me. Ik had geen idee. Dit was onze eerste en laatste afspraakje.
Sorry, gast.
Blijkbaar zorgde deze kleine fooi ervoor dat je jouw kans op een fooi verloor.
Max, kom erin, zet je neer. Er is iets waarover we moeten praten.
Dit kan niet gaan over mijn drinkgedrag.
Ik heb geen geld om een echte alcoholist te zijn.
Kan je in die zetel zitten, alsjeblieft? - Ik zit nooit in die zetel.
Vandaag pakken we de dingen anders aan...
onze patronen veranderen. - Wacht eens even.
Ben je lid geworden van scientology?
Ik ging naar Starbucks om koffie en een vanillekoekje te halen.
Een vanillekoekje? Geweldig. Ik zit waar je maar wilt.
Mijn leven is niet waar ik het wil hebben.
Die $1.47 dollar fooi was een wake up call
die me eraan herinnerde dat het leven je altijd onderwaardeert
als je het toe laat. Ja, ik ben neergeslagen,
maar nu is het tijd om terug te vechten en het leven bij zijn kloten te nemen.
Ik ben niet zeker of het leven graag bij zijn kloten genomen wordt.
Sommige gasten hebben het graag, maar die liggen meestal lepeltje-lepeltje.
Ik zou graag mijn visie over onze toekomst uitleggen
door je door mijn...
wensbord te leiden.
Nee. - Het is een simpele werktuig.
Jij bent een simpele werktuig.
Je start met een dunne, witte vel... - Jij bent dun, wit en ik ben vervelt..
Doe maar verder. Ik kan dit de hele dag doen.
Ik heb een vanillekoekje.
Ik maak al jaren wensborden, en ik haal altijd mijn doelstellingen.
Je denkt dat het die kleine gekke bord is en niet je vaders miljarden?
Max, het werkt.
Je zet er foto's en inspirerende woorden op van dingen die je in je leven wilt.
Zie je? Ik heb succes, een cupcake zaak, een foto van een mooi nieuw bed.
Degene in het opvanghuis waren heel anders, raak er niet al te gehecht aan.
Slapen op die zitbank houdt me tegen.
Ik heb nooit een goede nachtrust, ik heb toch wel negen uur nodig.
Wat jij nodig hebt is een goede negen inches.
Dat zou op jouw wensbord moeten staan.
Het staat erop, op de achterkant.
Tof.
Nu, tenzij je bereid bent om te wisselen van slaapkamer, om de week...
Nee, dat klinkt Mormoons.
Dan ga ik een inklapbed hier installeren.
Het bed plooit zich tegen de muur tijdens de dag,
zodat je Williamsburg signatuur behoudt.
Ik geef niets over een chique of leuke inrichting.
Wie gaat het bouwen? Ik doe het niet.
Er word al misbruikt tijdens mijn babysit baan.
Peach laat me dingen heen en weer slepen voor de tweelings eerste verjaardagsfeest.
Ik ben al een week CV's van clowns aan het sorteren.
Peach doet een verjaardagsfeest?
Heb je haar gevraagd of we voor de desserts kunnen zorgen?
Ze huurt hippe mensen in met echte bedrijven. We zijn geen echte zaak.
Zie je? Dit is wat ik bedoel.
Je lacht het wensbord uit, maar kijk, hier is het, onze cupcake winkel.
Ik denk niet dat we er allebei in passen.
Max, je moet je voorstellen hoe onze levens kunnen zijn.
Je verdient een cupcape winkel en ik verdien een nieuw bed.
Al wat je moet doen, is erover dromen.
Nee, al wat je moet doen is het doen.
Voor jou, dat klapbed installeren, is een mirakel voor nodig.
Zolang je niet Jezus of Jesus op dat bord hebt...
Zal het niet gebeuren.
Wie is het? - Het is Jesus...
Van Williamsburg ijzerwaren.
We hebben je doe-het-zelf klapbed hier.
Zie je hoe ik dat heb laten gebeuren? Wens.
Wie van die twee heeft de negen inches?
Raad eens wat ik heb gedaan vandaag?
Jesus?
Wat denk je zelf? - Ik denk dat het bed niet klaar is.
Nee, maar het is bijna af. Kijk maar...
Zie je niets anders aan me?
Ik heb het antwoord. Je hebt een borstvergroting gehad.
Je B's zijn veranderd in C's, daarvoor geef ik je een A.
Nee, ik heb mijn uniform aangepast.
Het leven gaf me een slecht uniform, maar met een beetje visie,
Kan ik het veranderen, zodat het werkt voor me.
Dat zou een tip moeten zijn, in je boek, die ik denk, zou moeten heten,
Foto's uit bladen knippen snijden is niet alleen voor seriemoordenaars.
Het is opwindend, kijk maar.
Het andere echt belangrijk ding dat ik vandaag deed, is onze visitekaartjes maken.
Nu kan je er één geven aan Peach en dingen we mee in het feestgedoe.
Jij bent de babysitter. Je hebt al de connectie.
Ja, een connectie bij haar baby's konten.
Zie je? Dat is je gelimiteerde visie. - Plus, Peach bekijkt een homo gast
die gewerkt heeft voor Martha Stewart.
Ik bedoel, homo, Martha Stewart, we kunnen dat niet overtreffen.
Geef haar gewoon de kaartjes. We moeten ergens beginnen.
Zie je? Max's huisbereide cupcakes.
kijk, Max Black, eigenaar/bakker.
Eigenaar/bakker?
Dat klinkt leuk.
Zie je? Daar is het. Het is echt.
Maar de naam is slecht.
Huisbereide, dat klinkt teveel als huiswerk, alsof we de cupcakes negeren
die geen bijles nodig hebben.
Of het klinkt overheerlijk.
De cupcake op het kaartje heeft een kers. Mijn cupcakes hebben geen kersen.
Niet meer sinds dat ik 13 was.
Kijk onder zijn schouderblad, daar is waar hij alle stress heeft.
Zeg niet je echte gedachten.
Max, we gebruiken onze spa stem vandaag.
Mijn spa stem gebruiken? Oké.
Ik kan me dit niet permitteren.
Ik wil dat je ervoor zorgt dat de tweeling veel water drinken,
je weet wel, om de toxines eruit te spoelen. - Toxines?
Het enige dat ze drinken is borstmelk.
Ik weet niet zeker wat die vrouw, waarvan ik het koop, in haar lichaam heeft.
We zijn allemaal zo gestrest over het verjaardagsfeest.
Als alles niet perfect is, hoe kunnen ze leven met de schaamte?
Nu we erover praten, het feest, ik heb dit ding begonnen,
het is wellicht dom, maar...
Ik heb het niet nodig. Ik ben in orde.
Ik heb het niet nodig. Het is meer...
als een gunst.
Maar, het zit zo, hier zijn de kaartjes,
dus dacht ik zo.. misschelien...
Misschelien? Wat is dat? Het is geen woord, niet?
Ik zei geen woord. - Het spijt me.
Ik ben klaar met wat je ook probeert te doen.
Ik moet de Martha Steward koningin gaan ontmoeten
om zijn feestvisie te beluisteren. Denk eraan,
om 15 uur, hebben de tweeling hun sproeikleurtje.
Dat is net hoe ik het voor ogen had.
Laat me zien wat je tekent, Johnny.
Een rat met een burgeroorlog hoed.
Is dat je mening over hoe politici soldaten zien?
Nee, het is een echte rat die ik zag met een hoed op.
Wanneer je achter een bar staat tot 4 uur, zie je heel wat rare dingen.
Wanneer je serveert tot 2 uur, zie je een loser een rat tekenen op een servet.
Nu signeren, alsjeblieft.
Je weet toch dat mijn kunst niets waard is tot ik dood ben?
Waarom denk je dat ik je steeds uitnodig om hier elke week te blijven eten?
Vraagje, hoe voelt het om eigenaar te zijn van een stukje echte servetkunst
die ongeveer minder waard is dan het servet?
Ik moet terug aan het werk. - Goed dan, dag.
Afhaling. Tafel tien.
Ik zag je daar.
Veel seksuele spanning met zakloper barman.
Hij is niet alleen een barman. Hij is een straatartiest.
Het enige wat ik deed was een stukje selderij afbijten.
Denkende aan alle die keren dat ik je vroeg om mijn selderij af te bijten
Niets.
Mijn nevenwerk zit erop, al mijn tafels zijn afgewerkt.
Vertel me, heb je Peach het kaartje gegeven?
Nee, heb ik niet gedaan. - Waarom?
Het was alsof mijn mond het niet toeliet.
Dat is gek. Wat is er nu zo moeilijk aan om naar Peach te gaan
en haar te zeggen, goedemiddag, Peach, opwindend nieuws.
Ik heb een cupcake zaak opgestart. Hier is onze kaartje.
Geef ze aan al je vrienden, zodat je ons helpt de nieuwe zaak te lanceren.
Dankjewel. - Dat klinkt behoeftig,
zoals iemand die je vraagt om te komen naar haar one-woman show.
lemand verkrachtte me op een afspraakje, ik dacht dat ik het niet ging overleven,
maar ik overleefde het en nu ben ik sterker, nog steeds behoeftig.
Er is niets behoeftig aan een kwaliteitsproduct te hebben
die je wil promoten. Kijk naar Earl, hij biedt zijn Cd’s aan.
Ja, maar vindt het prima zo.
Hij zit 's nachts niet op Tellsell, iedereen het door de strot te duwen.
Hoeveel Cd’s heb je verkocht in het eethuis?
In de huidige economie...
Is het heel erg matig.
Mag ik?
Jullie zien eruit als muziekliefhebbers.
Dit is de beste saxofoon CD dat je ooit zal hebben gehoord...
opgenomen door onze kassier, Earl Samson.
Hij heeft met alle groten gespeeld. Coltrane, Hancock, zelfs Bacharach.
Zijn muziekcarrière ging naar de knoppen door een heroïneverslaving,
maar nu is hij nuchter en sober en volgt op zijn 83ste nog steeds zijn droom.
Slechts $9,95 per Cd. Wie wil er één?
Earl, vier Cd’s.
Is er iets van waar?
Ze heeft zelfs mijn verdomde achternaam verzonnen.
Die meid kan verkopen.
Wil je Brangelina eens bekijken?
Ik denk dat de sproeikleurdame iets te ver is gegaan.
Ik wou dat ze er gekleurd uitzagen, niet als een buitenlander.
Een beetje Libanees, maar dat trekt weg in een dag of twee.
Ik heb een slechte dag. Jessica Seinfeld stal de Martha Stewart jongen.
Ik ben zo boos op haar.
Ik dacht dat we deden alsof we vrienden waren.
Nu heb ik niemand die de desserts kan doen.
Hallo, Peach, opwindend nieuws.
Ik heb een cupcake zaak. Ze zijn echt goed.
Geef deze aan je vrienden en help me een nieuwe zaak op te starten of zoiets.
Dat is het. Ik deed het.
Het bed is nog steeds niet klaar, maar het matras kwam en het ligt zo lekker.
Nee, dit is niet goed.
We houden geen matras op de vloer. We zijn arm, geen crackverslaafden.
Je bedotte me. Ik heb mijn deel gedaan, dus maak jij dit bed maar in orde.
Max, je gaf de kaartjes aan Peach. Ik ben zo trots op je. Wat zei ze?
Nee. Zwijg. Doe het.
Relax. Het bed zal in elkaar gezet worden en tegen de muur, aan het einde van de dag.
Want ik besliste te doen wat leuke meiden al eeuwen doen.
Ik heb een kerel om hulp gevraagd. - Je belde een kerel?
Gaat hij tegen jouw lange blonde haar opklimmen en je redden van de klapbed toren?
Wacht. Je kent geen kerels. Wie heb je gevraagd?
Ik wil Johnny niet zien.
Ik had een raar ding met hem in het eethuis gisteravond.
Ik dacht dat jullie vrienden waren. - Ik weet niet wat we zijn.
Hij deed een nepinterview, met een selderijstuk, met me...
Omdat jullie beide volwassenen zijn.
Toen hij het voor mijn mond hield, dacht ik dat hij wou dat ik erin beet...
Je beet erin? - Ik beet erin.
Dat is raar en vernederend en heet.
Bel hem nu onmiddellijk op. Hij kan hier niet komen. Kijk eens rond je.
Zijn servetten hangen overal. Hij zal denken dat ik Dexter ben.
Beantwoord dat niet.
Durf niet... - Kom binnen, Johnny.
Ja, ik deed het. Ik heb een bed nodig. - Je bent zo egoïstisch.
Ja, ik ben egoïstisch en jij bent Dexter. Snel, help me de servetten weg te halen.
Er zijn er zoveel.
Hoe komt het dat ik nooit zag hoeveel het er waren?
Weet ik veel, dezelfde reden waarom je niet zag, dat je vader ieders geld stal.
Echt? Echt? Nu wanneer ik je help?
Je hebt gelijk. We roddelen later wel verder over je.
Waarom vraag je niet gewoon wat het selderijmoment betekende?
Ik wil het hem niet vragen. - Je wilt gewoon niemand iets vragen.
Het is niet zoals de zakenkaartjes. Wat ga ik zeggen?
Goedemiddag, Johnny. Opwindend nieuws, ik begon met rare seksuele selderijbijtzaak.
Ik kom eraan, Johnny.
Ik bracht gereedschap mee, zoals verzocht,
en bier, waar ik een beslissing over nam.
Dat doe je dus met mijn kunst.
Eentje maar, ik heb die opgehangen. Ze houdt er niet eens van, ze gaat van,
waarom hangt er iemand stomme servettenkunst op?
Glijdt zo van me af. Had een paar van deze op de metro.
Dus hier is het hout. - Je kan haar niet helpen,
ze moet een lesje leren om dingen zelf te doen.
Ze denkt dat we haar papa zijn en we terugkomen op onze beloftes,
zodat ze een pony krijgt.
Ik snap waarom ze dat denkt. Ik ga kijken of het paard een biertje wil.
Misschien zet ik hem mijn bril op. Word gek van dit stukje.
Als je daar bent, vraag hem wat het selderij moment betekende.
Begin er maar aan, prinses. Papa heeft gezelschap.
Wel, kleine meid, ik wed dat een cowboy gewend kan raken aan zo'n situatie.
Het is een hard leven in de wildernis.
Ja, het is ook zwaar voor mijn volk, sinds dat je al ons land stal
en ons dekens gaf vol met pokken.
Ik verklaar, het spijt me voor de ziektedekens.
Maar ze hielden je warm, wed ik, tot ze je doodden tenminste.
Ik verklaar is niet-cowboys. Dat is Southern Belle.
Ik denk dat je zoekt, achter verdomde tanden of verdorie nog aan toe.
Cowboys zeiden niet, verdorie nog aan toe. - Jawel hoor.
lemand stal mijn paard, verdorie nog aan toe.
Ik denk dat je aan verdikkeme denkt. - Nee, verdorie nog aan toe, cowboys.
Denk je dat je beter cowboys kent dan ik? - Wie van ons heeft een paard?
Wie van ons heeft blote kont broeken?
Moet ik naar binnen gaan en Caroline helpen?
Nee, ik weet zeker dat het prima gaat.
Kan ik je iets vragen? - Natuurlijk.
Wanneer je de sell...
We moeten op het paard gaan zitten.
Gebruik een drie inch kruisschroef om de plank aan de muur te bevestigen
om de 12 inches.
Je Canadese stem is zo saai, ik versta geen woord wat je zegt.
Er moet een video zijn met een betere stem. Hoe een klapbed bouwen, Morgan Freeman.
Interessant weetje over paarden, ze doen pijn aan je ballen.
Ja, de mijne doen ook pijn.
Je zou denken na al die jaren paardrijden, de man zou geëvolueerd zijn
om zijn ballen aan de bovenkant te hebben in plaats van de onderkant.
Het leven zou zo veel simpeler zijn.
Ja, maar ik zie de vele oude wijven niet spelen met de bovenste ballen.
Denk je aan de selderij? - Nee, ik denk nog steeds aan mijn ballen.
Nu denk ik over de selderij. - Dat was raar, niet?
Niet raar, eigenlijk, meer, intens.
Intens goed of intens slecht?
Intens intens.
Heb ik net je... - Ja, ik weet niet. Misschielien.
Misschielien. Dat is toch geen woord, niet?
We zouden... - Ik moet ervan.
Ik ook. - Mijn ballen.
Dus neem je make-up borstel,
neem je spiegel en kam
je wenkbrauwen naar boven.
Wat ben je aan het doen?
Ik dacht dat ik Morgan Freeman intypte.
Maar ik ben zo moe, wat er verscheen was meer gay mannen
maar die Damon kerel is een genie.
Als hij een video had om een klapbed te installeren, zou het al klaar zijn.
Wacht. Waar is Johnny?
Wat is er gebeurd? Heb je het hem gevraagd?
Nee, hij vertrok. - Achterlangs?
Het werd zelfs nog raarder. Hij kwam aan mijn borst.
Of hij kwam er niet aan...
hij greep mijn borst.
Ik weet niet of het opzet was. Maar ik vroeg het, zoals je me het zei,
nu heb ik een raar borstmoment samen met mijn raar selderijmoment.
Dat is zeer ingewikkeld. Maar ik ben goed in relatie gedoe.
Dus kom naar hier en we kloppen het er allemaal uit
terwijl we dit allemaal eruit kloppen.
Kom aan, dit is waar je breekt en me eindelijk helpt om het bed te bouwen.
Nee, dit is waar ik heen ga, naar mijn al gebouwde bed.
Na Peaches vandaag en wat het ook was daarbuiten met mijn borst,
ik toon niemand mijn kaartjes meer. Zakelijk of privé.
Ga erin.
Wat gebeurd er hier allemaal?
Dat is het soort kloppen, dat moet gebeuren, nadat je in het bed ligt.
Ik kan het niet.
Ik probeerde het. Deed ik echt, maar ik kan het niet.
Ik denk dat ik inderdaad niets kan zonder mijn vaders geld.
Je had gelijk. Proberen is beschamend.
Dus ga ik het niet meer proberen. Ik ben het beu.
Ik ga wel slapen op die vreselijke zitbank en slechte fooien krijgen en huilen
iedere serveersterdag voor de rest van mijn leven.
Papa, alsjeblieft.
God, je bent een kleuter. Goed, ik help je, alleen deze keer.
We gaan ook niet binden terwijl we het doen.
We gaan ook geen high five geven als we klaar zijn.
Ik wil ook niet over twee maanden horen,
herinner je die nacht dat we dat klapbed installeerden?
Niets van dat. Begrepen?
We hebben de boormachine nodig, 1/4-inch bitje,
wat zelftappende schroeven en een vanillekoekje.
Schrap wenkbrauwen typ in klapbed, laten we dit verdomde ding installeren.
Ik kan niet geloven dat het ons lukte. - Het ziet er goed uit.
Je zette de bakkerij op je wenspaal.
Zeg nog iets en ik haal het weg.
Ken je dit nummer? - Dat is Peach.
Waarom zou ze je bellen? - Het gaat over
de cupcake zaak, mijn nummer staat op het kaartje.
Zet de luidspreker aan.
Ik vond je kaartje in mijn baby's kamer.
Ik heb geen idee wie je bent of hoe het hier terecht kwam,
maar ik organiseer een verjaardagsfeest volgende week,
ik dacht dat cupcakes wel leuk zouden zijn.
Oh, dat zijn ze. Mensen houden van cupcakes.
Ze brengen een golf van genaardigheid en nostalgie.
Dat is genoeg. Vertel me eens over andere evenementen die je hebt gedaan?
We zijn een beginnend bedrijf. - Nee, ik heb een echt bedrijf nodig.
Zo zie je maar. Een totale verspilling van tijd.
Zie je? Proberen is beschamend.
Nee. Dat was geweldig, ongelooflijk.
Wat? Ze hing op.
Ja. Maar dat bewijst één ding. De kaartjes, ze werken.
Dit is zo inspirerend.
Eerst installeren we een klapbed, daarna een cupcake zaak,
dan, Max... wie weet wat nog meer?
De veren aanpassen? - Nee, die zijn perfect.