Laten we gaan, vriend.
Mooi.
Hier in Berk, sloten we vrede met de draken.
We leven en werken eindelijk tezamen.
En het kostte ons slechts 300 jaar.
Er is maar één klein probleem...
We vergaten het aan de dieren te vertellen.
Niet weer. Kom op, wegwezen.
Komaan, hup.
Je weet dat je hier niet hoort te zijn.
Oke, iedereen, tijd om geld te verdienen.
Het zijn kippen die eieren leggen, neen?
Moeten we daar echt terug over beginnen?
Nee.
Blijkbaar wel. Welnu, let op, Bucket.
Wol. Eieren. Melk.
Is dat nu zo moeilijk, zie je?
Observeer.
Grijp gewoon de uier zo vast, en trekken.
Trekken.
Trekken...!
Ik geloof dat we zonder zitten. Dat is niet goed.
Hé, Astrid!
Oeps. Deed ik dat?
Hé! Dat is niet eerlijk.
Je wil het dus zo spelen, hé?
Ik heb geen idee waar je het over hebt.
Het was haar idee, maar ik keur het goed!
De staart is bevrozen.
Astrid!
Hou vol!
Kom op!
Nee! Ga terug!
Astrid?
Ik ben hier. Hiccup, ik bevries.
Kom hier. Waar zijn de draken?
Toothless?
Stormfly?
Ik zie daglicht!
We zullen hier weg geraken. - Kijk wat ze deden.
Ze hebben ons leven gered.
Wat... euh, dus...
het is goed dan?
Zo goed als nieuw.
Daar is het.
Juist wat ik dacht.
Ze geeft geen melk. Geeneen.
We weten dat, Gobber. We willen weten waarom.
Dit doet me denken aan de tijd dat mijn moeder kwam inwonen met mijn geit.
Ze was gemeen, chagrijnig, at alles wat ze zag liggen.
De geit was zo bang van haar, dat ze geen melk kon geven.
Wat wil je daarmee zeggen, Gobber? - Moeders en geiten gaan niet samen.
Hetzelfde met vee en draken.
We stoppen met de draken te bestrijden, dus zijn ze nu de hele tijd rondom ons.
De dieren zijn bang.
Zoals ik zei. Bang.
Uw emmer spant toch niet op je hoofd, hé?
Nee, ik ben... in orde!
Nou, altijd wanneer zijn emmer begint te spannen, wil dat zeggen dat er storm op komst is.
Geen storm. Alles is in orde.
Bucket... - Ik wil niet dat er een storm komt!
Als de bliksem op m'n emmer slaat, zou ik minder intelligent kunnen worden.
Dat is een gespannen emmer.
En hoe meer de emmer spant, hoe groter de storm.
Maar dat is gek. Stormen slaan toch niet zo vroeg toe in het seizoen.
En trouwens, wie heeft er ooit gehoord van het voorspellen van het weer met een emmer?
Dat is waarom er kippebotjes en ganzepoten voor zijn.
Misschien herinner je je, dat z'n emmer de sneeuwstorm van Olaf voorspelde.
Dat was een zware.
Het kostte ons een week om Mildew uit te graven.
En de rest van ons leven zich afvragen waarom we moeite ...
Vertrouw de emmer, Stoick. - Jij vertrouwt de emmer.
Ik wil een tweede mening.
Gothi, ik kom voor uw raad.
Komt er een storm?
Wat zegt ze, Gobber? - Ze zegt, "wat denk jij?"
Hoe kun je zo zeker zijn?
Waren het de kippebotjes of de ganzepoten?
Ze zegt dat ze Bucket tot hierboven kon horen schreeuwen.
En toen hebben de draken hun vleugels gebruikt om de sneeuw tegen te houden.
Ik heb nog nooit van zoiets gehoord.
Zelfs niet in het boek der draken. - Ik weet het! Het was ongelooflijk.
Het is alsof hun beschermende instincten net opkwamen.
Wie zou dat geloven? De draken die we jarenlang bestreden kwamen ons te hulp.
Ja, als zij er niet waren geweest, zouden we dood gevroren zijn.
Weet je wat, je kon jullie eigen lichaam gebruikt hebben om elkaar warm te houden.
Wie zou dat doen? - Dat is gek.
Hé, Astrid. Als je nog steeds koud hebt...
Hé!
Hé, Hiccup... Je vader is naar je op zoek.
Hij zag er kwaad uit.
Hij ziet er kwaad uit sedert de dag dat ik geboren ben,
maar ik weet zeker dat er geen verband is.
Met een zware storm op komst, kunnen we ingesloten geraken.
We zouden niet kunnen jagen of vissen voor maanden.
Maar het is veel te vroeg voor een storm.
We zitten in het midden van de winter.
Een verwoestende winter is meer gepast voor een andere maand.
Niet volgens Gothi. - Maar wat moet ik dan doen?
Ik kan het weer niet beheersen. - Nee, maar je kan draken beheersen.
Als ze niet stopen met de dieren bang te maken,
zullen we geen proviand hebben om van te leven.
Enig geluk? - Geen druppel.
En dit is na drie uren trekken aan die arme jak.
Maar het is niet zo dat de draken proberen eng te zijn.
Ik bedoel, ze eten zelfs geen vee.
Ze eten vis. - Waar.
Maar ze zijn enorm, ze ademen vuur.
En nu we vrede gemaakt hebben met hen, zijn ze overal.
De dieren zijn doodsbang voor hen.
Hier is het waar jij inspringt en zegt, "ik los dit op."
Oké, maar hoe lang heb ik voor de storm losbreekt?
Ongeveer een week. - Geen probleem. Meer dan tijd genoeg.
Correctie. Drie dagen, zes uren.
Oké, minder tijd kan meer een probleem zijn.
Kom op, geduld. Je kan het.
Kom op.
Je zou hen echt graag mogen als je hen leerde kennen.
De draken zien er eng uit, maar ze zijn gewoon grote, schilferige reptielen.
Net zoals Snotlout.
Jij bent de jongen, toch? - Nee...
Oké, wat als we eens keken hiernaar in een dier zijn perspectief?
Hallo, Mr. Draak.
Ik ben maar een klein schaap hier, wandelen, het doen van schapen dingen.
Nee, hij ziet er niet echt groot uit en...
Sorry, maar ik sta voor deze langs de kant van het schaap.
Kijk, ik heb geleerd dat als je eenmaal een positieve ervaring hebt
met iets waar je bang voor bent, het niet zo eng meer is.
Oké, daar ga je dan, jongens. Hierheen.
En dat is wat we moeten doen met deze schapen.
We moeten hen bewijzen dat ze nergens bang voor moeten zijn...
Aan dit tempo, zullen we nooit geen melk of eieren hebben.
Net zoals ik al vreesde.
We hebben nog geen tijd gehad om het voedselmagazijn volledig te bevoorraden.
Als deze storm zo erg wordt als we denken,
zullen we nooit overleven. - Niet met deze inventaris.
We zullen alles nodig hebben wat we maar kunnen krijgen van die kippen en die jaks.
Ik voel me niet echt comfortabel om mijn lot in de handen te leggen van
een hersenloze vogel en een groot, wollig beest, dat slaapt in zijn eigen mest.
Nou, gelukkig ligt ons lot niet in hun handen.
Maar in die van mijn zoon.
Een andere manierom de dieren hun angst te overwinnen
is om hen te tonen dat draken ook bang zijn van sommige dingen.
Herinner je je Magnus de Genadeloze? Hij was een behoorlijke enge man.
Ik was bang van hem tot ik wist dat hij bang was van het donker.
Dus tijdens de dag, genadeloos. - En tijdens de nacht, Tuffnut.
Hé! Dat is een serieus probleem.
Ik zeg alleen maar, wetende dat hij bang was van iets
maakte dat hem minder eng voor me.
Inderdaad, dus laten we de jaks tonen dat draken ook bang zijn van iets.
Ik denk dat het werkt.
Maak je geen zorgen. - Zorgen? Ik maak me geen zorgen.
Zie ik er bezorgd uit?
Breng alles binnen wat je nodig hebt.
We weten niet hoe lang we moeten schuilen.
Hoe gaat het met Bucket? - Zie hem.
Hij houdt meestal van een ritje in een kruiwagen.
Mulch, ik hou me wel bezig met Bucket.
Zoek jij en Gobber de kinderen en breng hen naar hier.
Hé! Kalmeer. Ga hier terug staan.
Weet je wat ik hiervan leer?
Kippen zijn echt, nou ja... kippen.
Wat als we hen tonen hoeveel ze gemeen hebben met de draken?
Ze leggen beiden eieren, niet?
Een Vreselijk Verschrikking legde één vorige week.
Zie je nu? Een ei is een ei, is het niet, dames?
Totdat het ontploft.
Iedereen wegwezen. De storm is er!
Wacht, we hebben nog geen vooruitgang geboekt met de dieren.
Uw vader wil iedereen in de grote hal.
Neem de anderen mee. Ik moet blijven
en blijven werken met de dieren. Ze zijn nog steeds bang.
Je kan geen eieren krijgen van een bevroren kip.
We moeten de dieren in de schuur krijgen!
Tot zover de schuur.
We kunnen ze nergens anders steken! - De grote hal!
We zullen dus de draken en de dieren onder hetzelfde dak hebben?
We weten dat dat niet zal werken. - We hebben geen keuze. Laten we gaan.
Oké, ga zo door. Hoed hen.
Deze kant op! - Kom op, kom op! Opschieten!
Deze kant op, jongens!
Hé, ik heb dit onder controle.
Oké, alles doet pijn.
Waar ga jij heen? - Ik ga hen achterna!
Geen denken aan, Hiccup!
We zullen ze nooit bijeen krijgen in deze storm!
Met Toothless, wel. Ik moet het proberen.
Als ik het niet doe, zullen we verhongeren.
Nee, uw vader zou me vermoorden als ik je hier achter laat.
Het spijt me, Gobber. - Hiccup, kom terug!
Astrid, wil jij hem aan het verstand... Oh nee, jij toch ook niet!
Astrid! Je gaat niet mee met...
Kom terug, jullie allemaal!
Schuif die tafels tegen de deur!
Stoick, de schuur is verwoest! De dieren hebben zich verspreid.
Waar is Hiccup en de anderen?
Ik probeerde hem te stoppen, Stoick. Ze zijn de dieren achterna.
Ik ving deze twee.
Ik dacht bij mezelf dat we met deze, een nieuwe kudde konden starten.
Je wil misschien nog eens kijken, Mulch.
Laat maar, jongens.
Zoek er zoveel je kan! We hoeden hen terug naar de grote hal.
Kunnen we langs mijn huis gaan? Ik wil mijn dikke jas halen.
Kijk hier eens naar. Ik heb het zo koud, dat ik m'n gezicht niet voel!
Ik heb het niet gevoeld.
Dat neemt al de pret weg.
Daar zijn ze. Kom op!
Jaks aan de linkerkant! - Kippen aan de rechterkant!
Hé, ik ben hier aan het vliegen!
Kippen, hierheen!
Volg me deze kant op, kom op!
Wacht, waar ga je heen?
Schaap! Hé, schaap! Deze kant op! Baa!
Baa! Baa! Hé, het werkt!
Baa! Baa!
Baa...
Ik heb hen!
Nu!
Hebbes!
Snotlout, waar ben je mee bezig? Je bent overal.
Probeer jij maar kippen te hoeden met een draak die niet naar je luistert!
Hiccup! Afgeweken schapen!
Goed werk, vriend.
Hiccup, de storm wordt erger. Ik kan niets meer zien.
Kom op, vriend, geef ons wat licht.
Afgeweken jaks, recht voor ons! - Ik zie ze, en ze zijn reusachtig!
Ik heb de jaks.
Zet me neer! Onmiddelijk!
Zie ik eruit als een jak?
Je zou hier niet moeten zijn, Hiccup. - Vader, het spijt me dat ik je teleurstelde.
Het is uw schuld niet, zoon. Ik breng je terug.
Welke kant op? - Volg onze sporen.
Tot zover dat idee.
Meneer, wat zullen we nu doen?
Iedereen, kom bijeen.
Wat doen ze? - Ze beschermen ons.
Het is hun natuurlijke instinct.
Uw draken zijn me nogal wat, jongen.
Ja, dat zijn ze inderdaad.
Ze zijn terug, en ze zijn in orde!
En de dieren zijn ook in orde.
Hier komen de draken.
Zie dat nou eens! - Hé, iedereen!
De kippen leggen terug eieren.
Ik had gelijk. Kippen leggen eieren.
We sloten vrede met de draken toen we zagen dat we ze konden vertrouwen.
Het blijkt dat ze eigenlijk instincten hebben om ons te beschermen.
Ons allemaal.
Het leven in Berk werd net wat warmer.