Wat vooraf ging...
Heb je mijn broer op het dak vast geboeid en hem daar achter gelaten?
Ik ga terug.
Hoe is het daarbuiten? - Rustig.
Je moet gaan. Ik houd je op.
We gaan over een paar dagen.
Whiskey-1-2, ontvang je mij?
Ik ga 180, maak de afstand korter, en maak weer contact.
Heb vertrouwen, jongens.
Ik heb ons door erger heen gekregen dan wat lichte turbulentie...
Houd je vast!
Crash posities.
Ik zet haar bij de weg neer.
Kom op.
We storten neer.
The Walking Dead S03E03 Walk with me
Quality over Quantity (QoQ) ®eleases Vertaling: pinkGaai
Maak je niet te druk.
Je kunt beter gaan zitten.
Ik kijk wel even.
Er komt iemand aan.
Nog overlevenden? - Twee doden, de andere weet ik niet zeker.
Waaier uit.
Bewaar die kogels tot je ze nodig hebt.
Ik heb een levende.
Help me even.
Hierheen, Shumpert.
Sleep hem naar buiten.
Hij redt ze. We moeten ons laten zien. - Nog niet.
Laten we gaan.
Rustig aan, meisje.
Die van mij is veel groter dan die van jou.
Leg je wapens neer.
Zo ja. Rustig aan.
Laat me jullie handen zien.
Draai om. Zo ja. Een mooie ronddraaiende beweging.
Godver. Blondie.
Verdomme, jij ziet er goed uit.
Wat vind je van een grote knuffel voor je oude vriend, Merle?
Laat Stevens de ziekenboeg klaar maken.
Hoeveel? - Drie.
Een met meerdere breuken en ernstige brandwonden.
De andere valt telkens bewusteloos, waarschijnlijk shock of dehydratie.
En de derde? - Ze is in orde.
Een vrouw? - Twee.
Ik vond ze verscholen in het bos.
Ik heb een huiswerkopdracht voor je, dus open het lab.
Vertel. - Over vijf minuten bij het hek.
Ga van de radio af. - Wat is het?
Nu, Milton.
Miconne. - Hier.
Hou vast.
Waarom worden we hier vastgehouden?
We willen gaan. - Je bent nog niet genoeg hersteld.
En het is donker. Blijf vannacht hier.
Waar zijn we?
Dat mag ik niet zeggen.
Hij zal met je praten. - Wie?
Controleer je patiënt, doc.
Je vraagt je vast af of ik echt ben.
Waarschijnlijk hoop je van niet.
Nou, hier ben ik.
Deze oude wereld wordt kleiner naarmate we naar het eind gaan, niet?
Er zijn er niet zoveel meer van ons over om de lucht mee te delen, nietwaar?
Toen ze me vonden was ik bijna doodgebloed.
Hongerig, en dacht dat een kogel...
misschien een goede laatste maaltijd zou zijn.
En daarna een lekker lang dutje doen...
en aan de andere kant op Daryl wachten.
Heb je mijn broer gezien?
Al een hele tijd niet meer.
Dan zijn we met zijn tweeën.
Hij ging voor jou terug.
Hij en Rick. Je was al weg.
Nou, niet alles van mij.
Hij is die lul die me op het dak vast boeide.
Hij probeerde het. Daryl zag het.
Hij was altijd de liefste, mijn kleine broertje.
Hij wilde blijven zoeken, maar er gebeurde dingen en er stierven mensen.
Veel mensen.
Jim, Dale, Jaqui, Sophia...
Amy.
Jouw zus?
Ze was een goede meid.
Het spijt me dat te horen.
Er waren er meer. Veel meer.
We moesten Atlanta verlaten.
We kwamen op een boerderij terecht. En Daryl liet zich gelden.
Hij werd een waardevol lid van de groep.
Nu is hij dood. - Dat weet ik niet zeker.
We werden door een horde naar de andere kant gedwongen.
Hoe lang geleden? - Zeven, acht maanden.
Ik werd van de rest gescheiden.
Ik bleef achter.
Ik weet hoe dat voelt.
Dat betwijfel ik.
Wat wil je van ons?
Verdomme.
Dat zit ze, vier muren om haar heen, dak boven haar hoofd...
medicijnen in haar aderen en ze wil weten wat ik van haar wil.
Ik heb jou en je doofstomme uit de modder gepikt, blondie.
Ik heb jullie gered. Wat dacht je van een bedankje?
Je had een wapen op ons gericht. - Oh, ze praat.
Wie heeft er het afgelopen jaar geen wapen op zich gericht gehad?
Steek je hand op. Iemand?
Hadden jullie allemaal een wapen op je gericht?
Ik zou in mijn broek plassen...
als er een vreemdeling naar me toekwam met handboeien in zijn zak.
Dat zou de klootzak zijn waar je echt bang voor moet zijn.
Dank je.
Zeker weten.
Hoe voel jij je?
We willen onze wapens. - Natuurlijk.
Als je eruit gaat bij het hek. - Wijs ons de weg.
Je hebt ons in deze kamer opgesloten.
Zie je tralies in de ramen? Er is voor je gezorgd.
Onder bewaking. - Om onze mensen te beschermen. We kennen jullie niet.
We weten genoeg over jullie om hier weg te willen.
We zagen hoe jullie een mes in de schedel van twee dode mannen staken.
Waar ging dat over? - Ze veranderden.
Ze waren niet gebeten.
Het maakt niet uit.
Hoe we ook sterven, we veranderen allemaal.
Ik heb ze uit hun lijden verlost.
Het is geen makkelijk nieuws om te accepteren, maar hier is het.
Jullie zijn geen gevangenen, jullie zijn gasten.
Maar als je wilt vertrekken, ben je vrij om te gaan.
Maar we doen de poort pas bij schemering open. Het trekt teveel aandacht.
En vooral jij hebt een goede nachtrust nodig.
In jouw toestand zou je het daarbuiten geen dag uithouden.
Ik laat je morgenvroeg naar mijn huis brengen. Dan geef ik je jouw wapens terug.
Extra munitie, eten voor onderweg, medicijnen, en sleutels voor 'n voertuig, als je wilt.
Dan kun je op weer op pad. Even goede vrienden.
Welkom in Woodbury.
Kom mee.
Ga Pete bij het hek aflossen. Neem het spotlight.
Zijn jullie militairen?
Nauwelijks. Een paar veeartsen, maar in grote lijnen hebben we ons zelf opgeleid.
Dat is zwaar geschut wat ze bij zich hebben.
Sommige kwamen met wapens, maar de meeste wapens zijn met de tijd bij elkaar gezocht.
En de andere kant van de stad? De rest van de straten?
Zijn ze allemaal zo bewaakt?
Dat kan niet. - Het kan...
en dat is het.
We hebben een kruiper, Gouverneur.
Mag ik? Dank je.
Gouverneur? Noemen ze je zo?
Sommige bijnamen blijven bij je of je wilt of niet.
Buzz is een bijnaam. Gouverneur is een titel.
Er is verschil.
Ik heb hem. Hij heeft zijn vrienden meegebracht.
Veilig. - We halen ze morgenvroeg wel.
Je kunt ze niet achterlaten om te rotten.
Dat gaat stinken. Dat maakt de mensen ongerust.
Welke mensen? Er is hier niemand.
Het is een spookstad. - Deze kant op.
Hier is het comfortabeler voor je.
Het is niet de 'Four Seasons' maar er is een hete douche.
Het water is beperkt, dus houd het kort.
We hebben eten, water en schone kleren. Ik hoop dat dit werkt.
Ik weet dat jij je beter zou voelen met je zwaard, maar je bent hier veilig.
We waarderen het.
En de piloot? Redt hij het?
Dr. Stevens doet wat ze kan.
Ik weet dat je nog veel meer vragen hebt, maar ik heb werk te doen.
Mijn man staat buiten de deur als je iets nodig hebt. Ik zie je morgen.
Het is echt. Jullie waren een lange tijd daarbuiten.
Terwijl jullie daar waren, heeft de Gouverneur dit gedaan.
Hoeveel mensen zijn hier?
73.
Eleen moet bijna bevallen, met haar kind erbij is het 74.
Het is nog steeds een werk in ontwikkeling maar Rome is ook niet op één dag gebouwd.
Dat is een gewaagde vergelijking. - Ik denk dat we hem verdiend hebben.
De muren zijn al bijna een maand niet doorbroken.
We hebben sinds de winter hierbinnen geen slachtoffers gehad.
Hoe is dat mogelijk? - Onze Gouverneur heeft 'n avondklok ingesteld.
Niemand na het donker naar buiten. Geluid en licht worden tot het minimum beperkt.
Gewapende bewakers op het hek en ze patrouilleren om de bijters weg te houden.
Ik zag gisteravond wat jullie patrouilles doen.
Ze hadden een dode opgehangen als een ornament.
Ik maak geen excuses, die mannen riskeren elke dag hun leven om deze stad te beschermen.
Ze hebben meer dan 'n paar vrienden verloren. Ieder gaat er op z'n eigen manier mee om.
Maar ik zal het met de Gouverneur bespreken.
De dingen waren ordelijk. De hekken hielden.
Mensen waren beschermd. Voedsel en voorraden waren blijvend.
Toen werd een van de mannen binnen gebeten.
We weten niet zeker hoe.
Hij werd gek.
Paniek brak in het kamp uit.
Iemand opende het hek om te ontsnappen, anderen werden gebeten en besmet.
De mensen werden gek. In een paar uur werd de plaats vernietigd.
M'n team greep wat ze aan voorraden en voertuigen konden bemachtigen en verlieten onze post.
Hoeveel van jullie zijn er ontsnapt?
We waren misschien met tien man in onze groep.
We waren misschien 96 km van de post...
voordat we op de snelweg vast kwamen te zitten.
Ik nam de helikopter de lucht in om het gebied voor ons te verkennen.
Ze had schade opgelopen bij de rellen, maar we hadden geen keus.
Mijn jongens?
Laat me de rest zoeken en ze hier brengen waar ze veilig zullen zijn.
Ze wachten daarbuiten op je, onbeschut.
Vertel me waar ze zijn, en ik beloof je als ze nog leven...
breng ik ze hier.
Heb je jouw huiswerk af?
Jammer genoeg, eet de hond het al op. - Hoe noem je mij?
Waar zijn we, weer terug op het schoolplein?
Wil je zijn lunchgeld afpakken als je toch bezig bent?
Sorry, Gouverneur.
Misschien heb ik mijn tijd verspild met jou.
Misschien heb je niets geleerd.
Hij probeerde hierbinnen te roken. - Van jou verwacht ik beter.
Blijf de beer poken en je zult aan flarden gescheurd worden.
Denk daaraan. Vertel me over het meisje.
Ze heet Andrea. - Ken je haar?
Is ze van die groep in Atlanta?
Dezelfde, die me op het dak achterliet en me dwong mezelf te verminken.
Kent ze jouw broer, Daryl? - Ja.
Ga met haar praten en kijk wat je te weten kunt komen.
Laat me iets zien.
Wat maak je ervan? - Indrukwekkend, eigenlijk.
Een grote pluim voor vindingrijkheid.
Haal hun armen eraf zodat ze je niet kunnen grijpen.
Haal hun kaak eraf zodat ze je niet kunnen bijten.
Haal hun mogelijkheid te eten weg...
en ze verliezen er de interesse in. Ze vallen niet langer meer aan.
We kunnen zonder bedreiging in hun aanwezigheid zijn.
Ze worden als het ware volgzaam.
Gluurders. - Volgzaam.
Of gluurders, wat je wilt.
Waarom zou je ze houden? - Afweermiddel.
Camouflage.
Als je met bijters meeloopt denken ze dat je en bijter bent.
Je valt niet op. Dat is slim.
Ze zijn nog erg mager.
Waarom sterven ze niet, als ze niet eten? - Ze verhongeren.
Het gebeurt alleen langzamer dan bij ons.
Alsof we logica op een chaos willen toepassen. - Dat is geen slechte zaak.
Maar wat levert het op? Meer vragen, meer theorieën, geen antwoorden.
Nog niet.
Als ik met die vrouwen kon praten...
Dat doet Merle al.
Ik wil uw oordeel niet in twijfel trekken, Gouverneur.
Natuurlijk wel. Daarom heb ik je nodig.
Dat en jouw thee.
Goed dan.
Met alle respect, Merle zonder toezicht met die vrouwen laten praten, is een fout.
Je hebt altijd gezegd dat er in elke gereedschapskist 'n hamer hoort...
maar vind je echt dat de hamer het juiste instrument voor die klus is?
Acht maanden?
Moeilijk te geloven, dat jullie het daarbuiten zolang hebben uitgehouden.
Omdat we vrouwen zijn? - Omdat je alleen was.
We hadden elkaar. - Twee tegen de wereld.
Het is een lange strijd. - We hebben het gered.
We zijn onder de indruk. - Erg.
Overleven in de wildernis is moeizaam.
Elke ochtend op de grond wakker worden en je afvragen of vandaag de dag is.
Zal het snel en definitief zijn of langzaam en zonder eind?
Of iemand zo verstandig is m'n hersens te doden of kom ik als één van hen terug?
Denk je dat zij zich iets herinneren? De persoon die ze ooit waren?
Daar denk ik niet over na.
Milton gelooft dat er nog 'n spoor van het mens dat ze waren, in gevangen zit.
Zoiets als een echo.
Je hebt er vast wel eens aan gedacht.
Ooit, ja. Net voordat het me probeerde te bijten.
Heb je het gedood?
Ik zeg 'het' omdat niemand hier graag naar ze verwijst als 'hem'...
of haar.
Die twee die je geketend had, wie waren het?
De manier waarop je ze onder controle had...
en je tot je voordeel gebruikte.
Je kende ze, nietwaar?
Laat ze eten. - Mijn excuses.
Verwacht je wat je hier hebt, te houden?
Wat, als er een horde voorbij komt? - Het houdt wel.
Wat is je geheim? - Grote muren.
Die soldaat had ook muren, en we weten allemaal wat daar van geworden is, dus...
Dat denk ik ook.
Het echte geheim is wat er binnen die muren gebeurt.
Het gaat erom terug te krijgen wie we waren. Wie we echt zijn.
Ze wachten er gewoon op gered te worden.
De mensen hier hebben huizen, medische zorg...
kinderen gaan naar school en de volwassenen hebben werk te doen.
Ze hebben een doel. We zijn een gemeenschap.
Met veel wapens en munitie.
Kan geen kwaad. - En echt grote muren.
En mannen die alles willen riskeren ze te verdedigen.
Onze veiligheid in gevaar brengen en onze gemeenschap vernietigen...
ik sterf nog liever dan dat ik dat laat gebeuren.
Het lijkt erop dat je aan het einde van de wereld zit.
Lijk ik je de man die mooi blijft zitten?
Je oogst wat je zaait. Wij zijn het zaad.
Nu de winter voorbij is, is het tijd om te oogsten.
Tijd om te hopen?
We gaan naar buiten en pakken terug wat van ons is.
Beschaving.
We zullen weer opstaan.
Alleen zullen we deze keer elkaar niet opeten.
Op beschaving dan.
Excuseer me.
Hoe smaakt de thee?
Sorry, dat ik het ontbijt kort moet houden, maar dit kan niet wachten.
We willen onze wapens.
We kunnen dit eten inpakken en je wapens zullen buiten wachten...
maar je zou tijd moeten nemen om uit te rusten.
Om op krachten te komen.
Kijk een beetje rond. Wie weet?
Misschien beval het je wat je ziet.
Ik vertrouw hem niet. - Waarom niet?
Heb je wel eens iemand vertrouwd?
Geef dit dan een dag of twee, dat is alles wat ik vraag.
Wat tijd op onze spullen bij elkaar te krijgen.
Mijn spul is altijd bij elkaar gebleven.
Zo zag het er niet uit, toen Milton naar jouw walkers vroeg.
Ik ben verbaasd dat hij geen vork in zijn oog kreeg.
Het waren zijn zaken niet. - Die van mij ook niet, denk ik.
Na zeven maanden samen, heb ik nog steeds het gevoel dat ik je niet ken.
Het spijt me, het is de waarheid. Kom op, je weet alles over me.
En ik... - Je weet genoeg.
Die walkers waren de hele winter bij ons...
beschermden ons en jij schakelde ze zonder aarzeling uit.
Dat had... - Het was makkelijker dan je denkt.
Er nadert een voertuig, korporaal.
Goed, blijft alert.
Niet schieten. - Identificeer je.
We hebben jullie man gevonden. Wells. Luitenant Wells.
Zijn helikopter stortte neer. - Waar is hij?
We hebben een kleine nederzetting. Hij is zwaargewond.
Maar hij leeft. De anderen hebben het niet gehaald, het spijt me.
Maar Wells zei dat ik jullie hier kon vinden.
Hij wil dat ik jullie naar hem toe breng. - Ze hebben Wells gevonden. Ze hebben hem.
Natuurlijk hebben we dat. We hebben jullie ook gevonden.
Verspil nooit een kogel, zoon.
Raap de rest van de wapens op. - Ja, sir.
Maak een genadig einde aan het leven van die jonge man.
Eens kijken, wat Uncle Sam ons gebracht heeft, zullen we?
We hebben gisteren drie nieuwe mensen aangebracht.
Een helikopterpiloot in het uniform van de National Guard.
Hoewel hij zich aan het leven vastklampt...
vertelde hij over een konvooi op de snelweg, zijn mensen.
Ik beloofde hem ze levend terug te brengen.
Maar ze hadden onze muren en hekken niet.
De bijters waren er eerder dan wij.
De mannen hadden trucks met wapens, eten en medicijnen, dingen die we nodig hebben.
We kenden ze niet...
maar we zullen hun offer eren...
door wat we hier hebben niet voor vanzelfsprekend te houden.
Het zal zo donker worden, dus ga naar huis.
Wees dankbaar voor wat je hebt.
Bescherm elkaar.
Je bent er nog.
Kan ik iets doen? - Nee, vanavond niet.
Lange dag?
Ik heb de laatste tijd niet veel korte gehad.
Goede nacht.
Wat is jouw echte naam?
Als het niet teveel gevraagd is.
Ik zal het nooit zeggen.
Zeg nooit nooit.
Nooit.
Quality over Quantity (QoQ) ®eleases Vertaling: pinkGaai Sync: PSVEHV040