Kent u die aardige man nog, die het had over een klassenloze maatschappij?
Die moest uiteindelijk vertrekken, natuurlijk. Niets duurt eeuwig.
God behoede de koning.
Een nieuwe koning.
Een nieuw tijdperk van hoop, vrede en spirituele groei en zo.
En ik ben er nog steeds.
Als boetedoening.
Papa.
Francis?
Een onprettige herinnering, meer niet.
Het verleden is voorbij. Gedane zaken nemen geen keer.
Ze bleef zo lang zweven, Elizabeth. -Ik weet het.
Alles wat je hebt gedaan, deed je in het landsbelang.
Dat weet je. Alles.
Ik geloof onvoorwaardelijk in je. Dat weet je ook.
Misschien zijn de laatste maanden te makkelijk voor je geweest.
Je hebt tijd gehad om te piekeren. -Ik ben juist gekalmeerd.
Ik zit nu op de juiste plek. Ik heb mijn doel bereikt.
Ga dan nog verder, tot aan de top. Verras jezelf.
Je hebt iets of iemand nodig die een nieuwe uitdaging voor je vormt.
Je moet geprikkeld worden. Dat haalt het beste in je boven.
Of 't slechtste. -Ik zal wat bedenken.
lets of iemand? -Ik zal wel iets bedenken.
Op de koning?
Op de koning.
Ik moet toegeven dat ik nog af en toe een huivering voel.
Een koning is niet niks. Hopelijk verandert hij niets aan de goede sherry.
Je hoort wel eens geruchten over kamillethee.
Goedemorgen, Mr Urquhart. -Sir Edgar is hopelijk niet onwel?
Die is, zoals u weet, met pensioen. -Natuurlijk.
U bent natuurlijk Miss Carmichael.
Hoe maakt u het? -Ik verheugde me al op onze ontmoeting.
Wat is uw functie? -Assistent-perschef van de koning.
Ik werk voor David Mycroft.
De premier.
Mr Urquhart. Welkom.
Uwe Majesteit. -Gaat u zitten.
U hebt hier meer ervaring mee dan ik. -Misschien.
Maar u hebt veel geleerd van uw moeders ervaring en adviezen, net als ik.
Ze zei dat u aandachtig kunt luisteren en vervolgens uw eigen zin doet.
Hare Majesteit hield er wel van om grapjes ten koste van mij te maken.
Ze kende de beperkingen die ons binden. We kunnen geen van allen onze zin doen.
Dat is waarschijnlijk maar goed ook. In mijn geval wel.
Ik wil graag dat deze besprekingen een samenwerkingsvorm worden.
We moeten eerlijk en open tegen elkaar zijn.
Daar heeft u gelijk in. -Zegt u me dit dan.
Waar ligt de komende drie jaar de prioriteit van uw regering?
Stabiliteit. We moeten vasthouden aan het beleid...
..dat ons de groei heeft gebracht waar we nu de vruchten van plukken.
Die sommigen plukken. -Ja. Sommigen hebben altijd geluk.
Nu kan de rest er ook van genieten. -Maar niet iedereen.
Ik begrijp wat u bedoelt, en ben het met u eens.
Het doet me veel om te zien dat er daklozen zijn, ook al zijn het er weinig.
Of dat mensen zich ondergewaardeerd voelen.
Het is heel verleidelijk om daar geld tegenaan te gooien, geleend geld...
..en daar later de gevolgen van te ondervinden.
Het is pijnlijk, maar we moeten geduld hebben.
U bent heel slim. -Dat is heel aardig van u.
Ik word liever gezien als een wijs man dan als een slim iemand.
Maar als men vindt dat ik oprecht ben, heb ik het hoogste bereikt.
Ik wil graag herinnerd worden als een goed mens. Vindt u dat absurd?
Totaal niet. En zo zult u ook herinnerd worden.
Hallo, David. -Chloe, het spijt me heel erg.
Ze zijn zeker al begonnen? -Ja.
Het spijt me echt heel erg. Het was thuis even crisis.
Heeft iemand de premier gebrieft? -lk. Hij zou zich gedragen, zei hij.
Het is geen spelletje. -Dat weet ik.
Ik heb je notities gebruikt, en ik heb alles wel zo'n beetje gezegd.
Het is echt in orde.
We kunnen nu iets creatiefs doen met de herinrichting van Victoria Street.
Waarom moet het weer een kantorenpark worden?
Precies. -Dan doen we iets voor de hele stad.
Zoals het Centreplan van de minister van milieu, Dick Caule. Prima kerel.
Victoria Street zou een mooie pilot kunnen zijn voor het Centreplan.
Met iets recreatiefs en cultureels erin, iets waar we trots op kunnen zijn.
Mooi en nuttig. En dat in hartje Londen.
Het is maar een idee. -Wel een heel verfrissend idee.
Ik zal het morgen met de minister bespreken.
Dank u. We moeten proberen echt iets te bereiken.
Sorry als ik zo snel van stapel loop, maar ik heb hier lang op gewacht.
Ik ben blij dat we gepraat hebben. U kent David Mycroft, mijn stafchef?
Ik ken hem van Cambridge.
Chloe houdt me op de hoogte over de minderheden.
Alle minderheden? -Ik leef me zo goed mogelijk in.
Dit was een heel goed begin. Dank u.
Geen omgangsvormen, geen gebabbel, geen ironie.
Heel interessant, maar hij wil dit elke week doen.
Hij zal moeten beseffen dat ik wel wat beters te doen heb dan geneuzel.
Zoals het land besturen. Straks is dit net zoiets als m'n baan als Chief Whip.
Een schouderklopje hier, een schop en een por daar...
..en een flinke trap op het achterwerk waar nodig.
Mr Caule, hoe staat het met het Centreplan?
Dat beslist het kabinet, en niet ik. U moet maar afwachten.
Het is zijn beurt vandaag.
Alles lijkt erop te wijzen dat dit het juiste moment is om Centreplan uit te voeren.
Een samenwerking van de overheid met de financiële wereld...
..zorgt voor een essentiële kapitaalinjectie in het zakencentrum.
We hebben hier lang op gewacht. De basis is al klaar.
Laten we de wereld tonen wat we kunnen. -Dank u, minister van milieuzaken.
Chief Whip? -Dank u voor uw gloedvolle pleidooi...
..maar dit is juist wat we niet willen.
Dit betekent een enorme aanslag op het begrotingstekort...
..devaluatie van de pond, en voor we het weten is het weer net als in 1992.
Je weet dat dat onzin is, Tim. -Dank je voor je eerlijkheid, Tim.
Hoe pijnlijk die soms ook is. Hilda?
Ik vind het nogal op een soort tafeltje-dekje lijken.
Overheid en sociaal werk zijn allebei nuttig...
..maar ze zijn echt anders. -Stom mens.
We moeten dit nader onderzoeken voor we het groene licht willen geven.
Zeer bedankt voor deze prikkelende discussie.
Het volgende punt.
Momentje, Dick. Tim, ik spreek je later wel.
Dat was vreselijk, Dick. Het spijt me zeer.
Kom even mee.
Tim Stamper is soms zo'n bruut. En Hilda lijkt steeds meer op 'n pitbull.
We moeten even ons verlies nemen. Ze zijn nog niet klaar voor Centreplan.
Moeten wij ons verlies nemen? Ik wist niet dat je me er in steunde.
Ik heb je talent altijd al bewonderd.
Fletcher-Carr vertrekt binnenkort uit Straatsburg. Iets voor jou?
Ik ben tevreden op milieu. -Dat is geen optie meer, helaas.
Ik hoop dat je die baan aanneemt. Dat is veel beter dan ontslagen worden.
Laat het me voor twaalf uur weten. Ik hou tot die tijd het persbericht tegen.
Ga direct naar Straatsburg, ga niet langs 'af', en kom nooit meer terug.
Uitstekend gedaan. Net goed. -Hij hoorde er nooit echt bij, hè?
Echt niet, de verwaande kwast. Hij moet altijd in elke spiegel kijken.
Hij is van de suède-schoenenbrigade. Die deugen geen van allen.
Een mooie oogst voor vandaag. Heel goed.
Wat vond je van de koning? -Hij wil nuttig zijn. Had ik al gedacht.
Dat is hij toch ook? Hij kan feestjes geven, lintjes doorknippen.
Hoeven we geen president te kiezen. -Maar hij heeft ideeën.
Hij heeft een geweten. Hij wil iets bijdragen.
Victoria Street zal hem teleurstellen. -Bob Capes is altijd heel betrouwbaar.
Hij bouwt heel degelijk, ook al zijn het schoenendozen.
Hij verdient onze steun. -Goed, dan wordt het dus Capes.
Caule kan er niets aan veranderen, die hebben we net ontslagen.
Ik zal de koning voorzichtig inlichten. Die zal niet blij zijn.
Weet je nog dat verzekeringsplannetje waar we het over hadden?
De koninklijke verzekering?
Moet ik aan de kooi van prinses Charlotte gaan rammelen?
We kunnen misschien wel een polis laten opstellen.
Wil je je daarin verdiepen? -Met genoegen.
Waarom doet hij dat toch?
Het is pas echt als het pijn doet, vindt hij.
Hij zat op zo'n soort school.
Ik ook.
Hij was alleen echt gelukkig toen hij op de universiteit zat.
Daar kon hij gewoon met zijn vrienden omgaan.
Je gebruikt hem, hè?
Ja. Ik duw op elk mogelijk moment de minderheden onder z'n neus. Nou en?
Hij weet dat ik hem gebruik. Trouwens, hij gebruikt mij ook...
..om mijn brein, en mijn fameuze reputatie.
Iedereen gebruikt iedereen. Zo werkt het nu eenmaal.
Niet bij mij. Ik wil alleen voor hem zorgen.
Waarom ga je niet naar huis? Het is al laat.
Waarom ga je zelf niet?
Hij blijft vast de hele avond op, en wil in de vroege uurtjes nog praten.
Heeft hij iemand laten komen? -Dat doet hij haast nooit meer.
Zou jij dat doen? Als je iemand moet laten komen die geen nee kan zeggen.
Zou je dat doen? Wie zou je dan laten komen?
Je bent nog heel jong, hè?
'Caule naar Straatsburg'.
'Straatsburg eindstation voor Caule'.
'Premier zegt: Val dood, Dick'. -Nou zeg.
'Francis Urquhart is blijkbaar net zo spijkerhard als Margaret Thatcher...
..en ongekend meedogenloos.
Dat hij zijn tegenstanders dood wenst is nuttig in oorlogstijd...
..maar zulke acties zijn twijfelachtig in een onzeker Europa...
..en in ons land waar we gebukt gaan onder armoede en werkloosheid.'
Mopperaars hou je altijd. -Nee, iedereen wil gedomineerd worden.
Ik ben geen bruut, maar een ouderwetse conservatieveling.
Dat kun je wel zeggen. O, trouwens...
..ik heb denk ik iets interessants voor je gevonden.
Nee, het is veel eenvoudiger. De vraag is deze:
Als de overheid deze diensten niet zou aanbieden, willen we er dan voor betalen?
Dokters? Natuurlijk. Onderwijs? Niet alles. Sociaal werkers?
Ze moeten net als advocaten een bordje ophangen en op klanten wachten.
Eens zien hoeveel gezinnen het dan ineens wel zelf redden.
Laat de vrije markt het bepalen. -Hebben we opiniepeilers nodig?
Dat bent u toch? -Ik ben het blijkbaar waard.
Maar uw antwoord is wel verkeerd. -U kunt het antwoord krijgen dat u wilt.
Daarom word ik zoveel gevraagd. -Heel goed. Die moet je houden, Tim.
Mrs Harding, wacht u nog even. Kan ik u even spreken?
Wat fijn dat u vanavond kon komen. -Ik ben dus goedgekeurd?
Zeker wel. Francis, mijn man, nodigt u uit om in privésfeer verder te praten.
Morgenochtend om elf uur.
Waar gaat dit over? -Dat vertelt hij zelf wel.
Ik kan wel zeggen dat u in aanmerking komt voor een unieke positie.
En dat u tot nu toe de enige kandidaat daarvoor bent.
Het zal u niet tegenvallen. -Het klinkt wel interessant.
Wij vinden u erg interessant.
Ik denk echt dat u er geschikt voor bent.
U verliet uw academische functie en werd opiniepeiler.
Waarom? Vanwege het geld? -Gedeeltelijk.
Ik wilde weten of je de uitslag kunt sturen door de vragen te manipuleren.
En? -Het kan.
Je kunt mensen alles laten zeggen. Maar je kunt ze niet alles laten doen.
Je kunt mensen nooit helemaal vertrouwen, nietwaar?
Wat vindt u van de prestaties van de regering?
Uiterst effectief.
U zoekt niet steeds de goedkeuring van het volk. Daardoor staat u heel sterk.
46 procent staat achter u. U kunt de rest dus negeren.
En dat doet u ook.
De oppositie is kansloos zonder macht. De onderklasse stemt haast niet.
U hebt het tweepartijensysteem om zeep geholpen.
Hebt u in de Economist geschreven dat Francis Urquhart een haai is?
Hij moet zwemmen om te blijven leven? -Dat was niet erg flatterend, sorry.
Liever een haai dan een schaap, nietwaar.
Zou u mijn slaaf willen worden? -Pardon?
Mijn slaaf, Mrs Harding.
Ik wil niemands slaaf worden. -U kent de term blijkbaar niet.
Ik wil een assistente. De officiële term is politiek consultant of adviseur of zo.
Vergeef me, maar u hebt een opmerkelijke denkwijze.
Daar wil ik gebruik van maken.
Ik wil ongelimiteerde toegang tot jouw manier van denken, Sarah.
Ik begrijp het. Ik ben gevleid. -Zullen we het een half jaar proberen?
Je salaris staat vast, maar we kunnen dit beide op ieder moment beëindigen.
Ik wil macht graag van dichtbij bestuderen.
Ik wil weten hoe het werkt. -Dat weet je al.
Macht corrumpeert. En absolute macht corrumpeert absoluut.
Absolute macht bestaat niet. -Als je voor mij werkt...
..zweer je mij absolute trouw.
Ik weet niet waarom ik dit zeg, maar ik hou heel veel van mijn man.
Mooi. -We proberen zwanger te worden.
Ik wil niets doen dat mijn huwelijk in gevaar zou kunnen brengen.
Ik zou het niet anders willen.
Ik wil uw aanbod graag aannemen. Ik zal uw slaaf niet zijn...
..maar ik wil heel graag leren wat u me leren kunt.
En vice versa.
Dat geldt voor mij ook.
Ik moet er wel even aan wennen.
Net of je me vertelt dat je gaat werken voor Richard lll, of kapitein Haak.
Hoe is hij in het echt? is hij wel echt? -Dat zeker wel.
Vreemd genoeg stelt hij intellectueel niet veel voor.
Het is vast zijn ijzeren wil, of zo.
Alsof hij een krachtveld om zich heen heeft. Het is moeilijk te omschrijven.
Hij is niet aardig, maar wel interessant. -Politici zijn walgelijk.
Politiek is walgelijk. Al die ambitie. -Zo zijn wij niet, hè?
Helemaal niet. -Gelukkig maar.
Dus je vindt het goed? -Zeker. We vieren het met een etentje.
Je moest toch terug naar Cambridge? -Ik ga morgenochtend vroeg wel.
Deze korte broek staat je geweldig.
Hij is gebruiksvriendelijk.
Is ze schoon? -Brandschoon.
Bijna te schoon. Komt uit een academisch nest...
..Oxford, politicologie en economie, cum laude.
Haar man is hoogleraar economie en is blijkbaar briljant.
Dat zijn ze allemaal.
Er viel geen vlekje te bekennen. -Dat is toch goed?
Jawel, maar ik heb het liever andersom, dat we iets over haar zouden weten.
Maar ik ben dan ook een cynicus. -Dank je, Corder.
Goedemiddag, Mrs Urquhart.
Ik heb soms twijfels over Corder. -Niet nodig.
Hij houdt van Wagners Götterdämmerung.
Nu we het over voetsoldaten hebben, hoe is het met Stamper?
Niets aan de hand. Stamper is bezig met onze koninklijke verzekering.
Hij rammelt op dit moment aan de kooi van prinses Charlotte.
Hoe ver zijn ze nu? -Weet ik het.
Ze zijn hier, mama. -Jemig. Dank je, liefje.
Hallo, Stamper. -Uwe Hoogheid.
U zult hier wel genieten.
Ja, ik mag af en toe wat bezoeken. Zoals dit kinderkoorgedoe.
Kent u Quilly al? Lord Quillington, Mr Stamper.
Dat hebben we ook weer gehad. -Ik stel u voor aan Sir Bruce Bullerby.
Hoofdredacteur van de Clarion Group. -Ik weet wie het is.
Ik heb hem niets te zeggen. -Ik kom om bruggen te slaan...
..en het verleden te laten rusten. -Sir Bruce heeft een interessant voorstel.
Ik ben niet geïnteresseerd.
Wilt u uw vriend zeggen dat hij moet opzouten?
Het lijkt me beter dat u nog meer mensen wegstuurt.
Ja, dat lijkt me ook. Alleen u en ik en Quilly.
Alleen u en ik.
Maar ik vertel Quilly altijd alles. -U begrijpt zo meteen wel waarom.
Geloof me. Vijf minuutjes maar.
Quilly, wees eens lief.
Hij is geweldig, vindt u niet?
Ze vinden het zo fijn om me te zien. Dat weet ik.
lets te bikken? Kan hoor, het is gratis.
Voor de draad ermee. Ik luister.
Na uw scheiding heeft de familie een financiële regeling getroffen.
Klopt, en die stelt niets voor. -Ja, die liep niet over van affectie.
Ze wilden dat u uw mond zou houden, dat u zich goed zou gedragen.
U hebt veel te vertellen. Niet alleen over uw eigen leven, maar ook over anderen.
Het is zo'n sensationeel verhaal dat u zelf de prijs kunt bepalen.
En het zou de ondergang betekenen van de monarchie.
Ja toch? -Dat klopt.
Dat is wel zo, denk ik.
Waarom deed u dat dan niet? -Dat kon ik haar niet aandoen.
De koningin. -En als ik het wel deed...
..zou ik een naar ongeluk krijgen.
En u geloofde dat? -Natuurlijk.
Dat was een verstandig besluit. Maar u komt nog steeds geld tekort.
Voor kleding, reizen, en andere zaken.
Bruce Bullerby wil u helpen. -Dat onderkruipsel?
Wil hij mij helpen? -U hebt een verkeerde indruk van hem.
Hij koopt uw verhaal, en laat het liggen zo lang u nog leeft.
In ruil betaalt hij u honderdduizend pond, contant, en dat ieder jaar.
Ik heb de eerste vijftigduizend hier nu bij me.
Echt waar?
Kom op, laat eens zien dan. -Er is nog een dingetje.
Hij wil u beter leren kennen. Hij wil vrienden worden.
Vrienden worden? Waar is dat voor nodig?
U hebt echt een verkeerd beeld. Hij bewondert u echt.
Hij is een fan, en is geïnteresseerd in u. Als u begrijpt wat ik bedoel.
Hij is echt niet zo weerzinwekkend als u denkt.
Hij is niet zoals u, dus.
Goed dan. Afgesproken.
Hoe gaat het met je? -Prima.
Wat een charmante jonge vrouw, uw adviseur over minderheden.
Heel pienter, ja. Ik ben erg teleurgesteld over Victoria Street.
Ik wilde me er niet in mengen. Alles is volgens de procedures gegaan.
Maar we kunnen het democratische proces niet omzeilen vanwege esthetiek.
Daar ging het niet om. Ik wilde iets doen uit menselijk oogpunt.
Moet dit land zoveel mogelijk opleveren of doen we iets nuttigs voor het volk?
Ik ben heel erg teleurgesteld. Het is een schande.
Niks democratisch proces, dit is gewoon getorpedeerd.
Kunnen we iets langzamer lopen? Mijn benen zijn zo jong niet meer.
Er is niets getorpedeerd, alles is in goed vertrouwen besloten.
Wellicht is er wat te veel nadruk gelegd op de opbrengst. Dat is ook het doel.
Deze beslissing is met de beste motieven genomen.
We kunnen de criteria nog eens bekijken. -Goed plan.
Ik spreek binnenkort de liefdadigheid toe, en wil dit in mijn speech verwerken.
Over het visuele milieu? -Nee. Nou ja, dat ook, maar dan breder.
Over de verspilling van grondstoffen, over de tweedeling in ons land.
Noord en zuid, hoop en wanhoop. En wat we eraan kunnen doen.
U weet wel wat ik bedoel. U maakt zich er ook vast grote zorgen om.
U hebt die speech al geschreven? -Ja, Chloe heeft de laatste versie klaar.
Mag ik een kopie om de details en de toon te controleren?
Wilt u mijn speech censureren? -Helemaal niet.
Ik wil dat we op een lijn staan. -Ik moet me voegen? Onacceptabel.
In een constitutionele monarchie mag de koning niet tegenover de regering staan.
Dat moet u goed begrijpen. -Dat weet ik, ik ben niet van gisteren.
Maar u moet goed begrijpen...
..dat ik absoluut invloed wil hebben op wat de regering uit mijn naam doet.
U krijgt vanmiddag een kopie. -Dank u, Majesteit.
Sterk gesproken. Maar er komt niks van in.
Als hij denkt dat hij kan zeggen wat hij wil, dan is hij wel van gisteren.
Hij behandelde me als een kind, David. Ik laat me niet kleineren.
Ik werd boos. Had ik niet moeten doen. -Dat geeft niet. Het kan juist goed zijn.
Het is een waarschuwingsschot. -Ik leek meer een peuter met een driftbui.
Akelige kerel.
Hij doet natuurlijk alles in het landsbelang. Maar hij heeft geen visie.
Hij heeft geen fantasie.
Ach, wat zou het ook. Hij blijft niet eeuwig aan.
Wat doen we morgen?
Het Guys ziekenhuis. En een diner met het astronomiegenootschap.
Dat is mooi. Dat wordt een mooie dag.
Wat is er?
Niets ernstigs. Een huiselijk probleem. -Voor de draad ermee.
Fiona en ik hebben besloten uit elkaar te gaan. Nou ja, zij heeft het besloten.
Ze heeft misschien nog gelijk ook.
Weet je wat ik denk?
Je bent beter af zonder haar.
HONGERlG EN DAKLOOS
Sorry. U liet me schrikken. -Ik dacht niet dat er nog iemand zou zijn.
Moet je niet naar huis? -Ik ben dol op mijn werk.
Moet u zien.
Dit is een mooie brief. De derde die ze gestuurd hebben.
Ze hebben veel gedaan. -Wat willen ze?
Niets. Ze wilden denk ik alleen even gedag zeggen.
Die speech van me. David vindt 'm te radicaal. Wat vind jij?
Hij is goed zo. U verwoordt wat veel mensen vinden.
Ik zou ervoor gaan, vooral nu de oppositie zo verdeeld lijkt te zijn.
Juist, ja.
Dank je, Chloe.
Sarah? Kun je hier komen? Ik wil je mening ergens over weten.
Ik ben in mijn huis in de stad. Hier worden we niet gestoord.
Wat vind je van zijn schrijfstijl? -Heel naïef.
'Zo ontnemen we jongeren de hoop...
..en veroordelen we minderheden tot een leven in armoede en afwijzing...
..en tot een marginaal bestaan aan de rand van onze welvarende staat.'
Jeetje. Het is intriest, nietwaar? -Dank u.
'Maar het is nog niet te laat om menselijke waarden meer te respecteren.'
Van wie heeft hij dat?
Het is een verhuld pleidooi voor een welvaartsstaat en afhankelijkheid.
Vreemd, hè? Het socialisme is overal mislukt, en hij wil 't nieuw leven inblazen.
Die is goed. Heel mooi gezegd.
Wat is hij toch van plan?
Hij is sympathiek en wordt gemanipuleerd.
Hij mag niet belachelijk overkomen, of nog erger. Hij verdient beter.
Kun je er soms voor zorgen dat hij die speech niet houdt?
Welnee. We stellen hem alleen wat bij. En daar moet jij bij helpen.
Je moet al het interessante eruit halen, en er iets warms en droogs inzetten.
Er mag zelfs wel iets scherps in, als je wilt.
Bedrijfscultuur, groene initiatieven, werk aan de winkel, zelfontplooiing.
Van die dingen die zijn vader graag zei.
Zou je dat kunnen? -Natuurlijk. Eitje.
Wanneer wil je het? -Kan het voor middernacht?
In deze tijden duurt een uur al gauw een eeuwigheid in de politiek.
Sorry, wat zei je? -Heb je zin in een avontuurtje?
Valt hij je lastig? -Ja.
Zij begon. -Zal wel.
Deze club is alleen voor leden. -Al goed, John. Ik teken wel voor 'm.
Erg bedankt.
Je hebt zo te zien een zware dag gehad.
Dat kun je wel zeggen. Heel erg bedankt.
Ik heb zo m'n momenten. Iets drinken? -Laat mij maar.
Ik ben net beroofd. Ze hebben mijn portefeuille.
Dat is wel erg ongeloofwaardig. -Ik geloof je wel.
Het leek alsof je door honden werd nagezeten.
Ik moet aangifte doen. -Drink eerst wat.
Dan kun je even nadenken. Scotch? -Ja, graag.
John? Nog een, graag.
Ik ben Ken Charterhouse. -David Mycroft.
Aangenaam.
Heel goed. Uitstekend.
Precies wat ik wilde. Castratie. -Er is niets over van zijn boodschap.
Hij zal wel woest zijn. -Hij moet het leren.
Men wil iemand met drie Bentleys niet horen preken over ongelijkheid.
Inderdaad. Ik vond het heel leuk. -Goed zo.
Ik kan nog wel iets belangrijkers doen. Ik hoop niet dat ik aanmatigend ben.
Kun je nog meer nuttigs voor me doen? -Ik hoop het wel.
Ja, dat dacht ik al.
Kom maar binnen.
Daar is de wc. Ik zet wel thee. -Hoor eens.
Ik wil even iets zeggen.
Ik besefte vanavond ineens dat mijn huis...
..riekt naar mislukking en wanhoop.
Begrijp je wat ik bedoel? -Zeker.
Mijn huis riekt door twintig jaar mislukking en wanhoop.
Begrijp je dat? -Jazeker.
Arme drommel.
Je wilt gewoon wat liefde en aandacht.
Ik weet niet zeker of...
Ik heb geen...
Niet sinds mijn schooltijd.
Dat geeft niet. Ontspan je maar. Er zal niets gebeuren als je dat niet wilt.
We kunnen ook alleen wat knuffelen.
Dat lijkt me fijn, ja.
Papa.
Ik wil je papa noemen.
Mattie. Kan ik je vertrouwen? -Dat weet je toch.
Papa.
Kan ik je vertrouwen? -Dat weet je toch.
Hoe durft hij. Hij heeft mijn woorden verdraaid.
Omdat hij dat kan, denk ik. -Wat een arrogantie.
Ik ga die onzin niet voordragen. -Dat hoeft ook niet. Beter van niet.
Waar is David Mycroft? -Die is er nog niet.
Wat adviseer je? -U moet uw eigen speech houden.
Vind ik ook. Doe ik ook.
En u moet zeggen dat men u de mond wilde snoeren.
Dat kan ik niet doen. -Het is toch zo?
Ja, dat is het zeker.
Zo ontnemen we jongeren de hoop...
..en veroordelen we minderheden tot een leven in armoede en afwijzing...
..en tot een marginaal bestaan aan de rand van onze staat.
Het is nog niet te laat om een betere manier te vinden...
..om economische belangen los te laten ten gunste van menselijke waarden.
En nu is het tijd, niet morgen maar nu...
..nu is het moment waarop er iets moet gebeuren.
'Er moet iets gebeuren.'
In zijn eerste speech geeft de koning aan dat hij een eigen koers vaart...
..en een eigen mening heeft, vol liberale en radicale...
'Er moet iets gebeuren.' Toe maar.
Er zal ook iets gebeuren.
Ik heb hem blijkbaar zwaar onderschat.
KONlNG EN PREMlER RUZlEËN OVER SPEECH
PREMlER VERSUS MAJESTElT
PREMlER WlLDE ME DE MOND SNOEREN
Orde.
Orde. Mr John Stroud.
Wil de premier ons zeggen dat er inderdaad 'een betere manier is'?
Dat 'menselijke waarden meer gerespecteerd moeten worden'?
En zo niet, waarom wil hij deze woorden dan weg gecensureerd hebben?
Ik wil niemand censureren.
Zelfs niet de oppositieleider in een van zijn langdradige buien.
En het volk heeft keer op keer duidelijk voor een betere manier gekozen.
Economie met respect voor menselijke waarden.
Waarden als moed, onafhankelijke standvastigheid en noeste arbeid.
Als mijn opponent deze waarden zou omarmen, werd hij vanzelf populairder.
Dat was erg amusant. Maar nu wordt het knokken in het paleis.
Hebt u die documenten naar de pers gelekt?
Natuurlijk niet. -Niet direct, maar u wist ervan?
Wie denkt u wel dat u bent? -Er is vanuit het paleis gelekt.
U moet onderzoeken hoe het gebeurd is, anders doen mijn mensen het.
Dat sta ik niet toe. -Was het Mycroft?
Of dat zwarte meisje?
We komen er wel achter.
Men mag niet merken dat we met elkaar overhoop liggen. Dat is schadelijk voor u.
Of voor de regering, of uzelf.
Uw perschef moet een verklaring uitgeven dat wij geen onenigheid hebben.
En dat u humanitaire zaken noemde die in lijn liggen met het overheidsbeleid.
Niet zo neerbuigend. Ik ken de tactiek en ik kan daar totaal niet tegen.
Ik wil geen ruzie, maar u wilt dat ik mijn mening voor me houd.
Of in elk geval zeggen dat ik het niet meende. Dat wil ik niet.
U mag zelf denken wat u wilt. En ik wil er ook graag naar luisteren.
Maar als koning hebt u geen persoonlijke politieke overtuigingen.
Niet in het openbaar. -Dat weet ik wel. Dat staat in de wet.
U denkt dat uw beleid dus niet alleen voor de rijken het beste is.
Fijn dat u dat inziet. -Ik ben het niet met u eens.
Het volk ook niet. Het land snakt naar een andere inslag.
Wales en Schotland laten u koud, er zijn duizenden daklozen.
Het volk kan het niet eens zijn met zo'n bruut en compromisloos beleid.
Misschien krijgt u wel gelijk.
Ik zat te twijfelen over verkiezingen. U hebt me geholpen te beslissen.
Ziet u, u hebt wel degelijk invloed.
Maar ik wil het liever zelf aankondigen, en niet dat het uitlekt.
Wilt u me excuseren? Het was een lange dag.
En we hebben gasten dit weekend op ons buitenhuis.
Sarah, met Francis Urquhart. Ik heb je weer nodig.
Prima. Wanneer? -Je wordt over tien minuten opgehaald.
Ik kom misschien iets later, maar je moet er zijn.
Goed. -Dank je.
Ik moet helaas weg.
Mijn hemel. -Deed hij moeilijk?
Ja. Ik denk dat we een nieuwe oppositieleider hebben.
Breek hem. Haal hem onderuit.
Ik haal ze allemaal onderuit, als het moet. -Mooi zo.