De Theems was een levensader voor de bewoners van het East End.
De rivier ondersteunde hen en nam veel mee dat was weggegooid of verloren.
Voor sommigen het begin van een reis, voor anderen een middel van terugkeer...
..dat vermisten en beminden terugbracht, de vergetenen...
..en hen naar wie verlangd werd.
Vaak was het een vluchtroute, en soms de weg naar huis.
Daar kunt u een leger mee voeden, Mrs Lacey.
Bedankt, Rob. Tot donderdag.
Wat vind je ervan? -Verkocht.
Veel plezier ermee. -Reken maar.
Neem maar mee. -Prachtig.
Kijk eens, Arthur. Wat vind je ervan?
Daar hebben we Speedy Gonzales.
Wat moet ik met m'n kamer? -Verse bloemen en nieuwe gordijnen?
Ik bedoel nu zuster Noakes en haar man komen logeren.
Chummy moet haar oude kamer terugkrijgen.
Dat zou ze nooit willen. Die kamer is nu van jou.
Fred ruimt al een andere kamer uit.
Misschien blijven ze een tijd bij ons. Hun huis is onbewoonbaar verklaard.
Jane? Wat is er?
Ik bedacht dat ik als vervanger ben gekomen.
Voor zuster Noakes.
Wat moet ik nu er geen vervanger meer nodig is?
Jij hoort bij Nonnatus. Jij bent geen plaatsvervanger voor haar.
Daar is trouwens geen doen aan, dat zie je volgende week wel.
Al is haar besef van tijd wel wat rekbaar.
ENGELAND VERWELKOMT CHUMMY EN PETER
En we bidden voor het verdere herstel van zuster Bernadette.
Moge de Heer haar behoeden. Amen.
Duwen maar. Goed zo, jongens.
Ik verheug me erop.
Hup, naar boven.
Dames, uw rijtuig staat voor.
Dankzij onze geslaagde bazaar en een gift van het moederhuis.
Een Bumblebee voor het personeel. Ik wil een weekend naar Southend.
Dat valt buiten onze regio. De nieuwe aanwinst is voor het lachgasvervoer.
En in de toekomst is het fijn om niet te hoeven trappen.
Spreek voor jezelf. Wanneer het schikt, zuster Miller.
Daar gaan we dan. -Nee.
Deze machine moet met respect bejegend worden.
Ga er zonder voorbereiding of technische kennis mee op pad...
..en het loopt uit op een ramp. Bedankt.
Niet doen.
Nonnatus House. -Mijn Rose krijgt het, nu.
'Mij werd een bloem aangeboden, mooier dan de mei ooit had gezien.
Maar ik zei: Ik heb een mooie rozenboom...
..en liet de mooie bloem aan mij voorbijgaan.'
Wat krijgen we nu? -Beste kerel...
..wees niet bang voor poëzie.
Laten we beginnen met naam en adres.
Het gaat om m'n vrouw, Mrs Laidlaw. Ons adres is Dublin Lane 10...
Zuster Monica Joan, hoorde ik de telefoon net rinkelen?
Maar kind, hoe weet ik hoe jouw oren werken?
Mrs Laidlaw, Dublin Lane 10. Precies op tijd.
Ik moet zeggen dat u uitstekend kunt noteren.
Alleen dienstdoende vroedvrouwen nemen de telefoon aan.
Om verwarring te voorkomen. -Als er zo gauw verwarring ontstaat.
LACEY VLEESPASTEl EN PUREE
Ik zou een moord doen voor een pasteitje.
Is Mr John Lacey hier?
Breng me bier, nutteloos schepsel.
Die mijnheer is het. -Heer?
Hij is achter.
Maar John, de zuster komt. -Wat voor een klerezuster?
Wie ben jij nou weer? -De klerezuster.
De dokter durft het niet te vertellen, dus stuurt hij u.
Zeg het maar, ik ga dood, hè?
U hebt diabetes. Ik kom uw plas onderzoeken.
Alleen kreupelen en hoeren liggen om dit uur nog in bed.
Maar ik ben stervende. -U bent net zo levend als ik. Neem dit...
..en maak het vol.
En laat alsjeblieft die deken niet vallen.
Raap op. Kom op, mens.
Sylvie Bailey. Ik zei dat je van m'n saffies moest afblijven.
Ga zitten.
Meisjes zijn zogenaamd makkelijker, maar je broers waren gedweeër.
Valt die kleurlinge je weer lastig, Sylvie?
Mrs Monique Hyde.
Hierheen, graag.
Hoge bloedsuikerwaarde, 1,5 procent. -Geen pasteitjes meer en geen bier.
U weet dat u geen gebak, suiker en aardappels mag. Dan krijg je dit.
Hoge bloedsuiker en injecties.
Injecties? -Insuline. Tweemaal daags.
Nee, daar begint John niet aan.
Ik sla erop los, hoor. Zeg het haar. -Hij heeft de pest aan prikken.
Zuster Miller komt voortaan elke dag, tweemaal daags.
Ik zou uw man een standje willen geven. Verhuizen is al erg genoeg...
..maar naar de andere kant van de wereld in de 35e week?
De wereld is klein als je bij de luchtmacht hebt gezeten.
Was hij vlieger in de oorlog?
En sindsdien wou hij terug naar het moederland.
Hij had me wijsgemaakt dat Vera Lynn me in Dover zou opwachten.
Ik heb haar zeker net gemist.
Eerlijk gezegd werd ik hier in Poplar ook niet warm onthaald.
Is uw man nog bij de luchtmacht? -Na de oorlog was hij niet meer nodig.
Z'n ogen zouden niet goed genoeg zijn. Maar volgens Harold is er geen verschil.
Hij heeft nu een baan in de haven. Daar is niet makkelijk aan te komen.
We boffen enorm.
Voor een thuisbevalling komen we bij u thuis...
..om te zien of alles in orde is voor de baby.
Heel vriendelijk, maar ik kom naar u toe als het zover is.
Dat wil ik meemaken. Dit is ons protocol.
Sylvie Bailey, ga zitten. Ga zitten of ik geef jeeen mep.
Van m'n buurvrouw weet ik altijd precies hoe ze overal over denkt.
Dat is waar, Mrs Bailey woont naast u.
Men zegt dat ze een hart van goud heeft. Dat zal dan bij de lijkschouwing blijken.
Wanneer mogen wij ermee rijden? -Het is geen speelgoed.
In foute handen is het een wapen. -M'n haardroger is nog krachtiger.
Dan zouden de ltalianen er ook niet op mogen rijden.
De ltalianen hebben ons anders wel Sophia Loren gegeven.
ZUSTER BERNADETTE
AFZENDER: DR TURNER
Hallo, internationale raadselachtige non. Nu weet ik het.
U bent op de vlucht. Met de opbrengst van 'n klus in Genève.
Het habijt is een vermomming, en de tbc een dekmantel. Jane Bond.
Of u bent niet nieuwsgierig en maakt daarom uw post niet open.
Als u nog gaat bidden, zegt u dan ook een gebedje voor mij.
Ik heb dit weekend te veel gin gedronken en me misdragen met een dubieuze man.
Er zijn zielen die eerder verlossing behoeven, zuster Beatrice.
Neem dat maar van mij aan.
Ruilen voor een luierdemonstratie? -Ik vrees van niet.
Zuster Bernadette kon het in een mum. Bij mij duurt het eeuwen.
Nog iets van haar vernomen? -Voldoende te eten...
..redelijke conversatie, gezondheid hetzelfde.
Ze is nog geen Jane Austen, maar ze schrijft regelmatig.
Al staan er helemaal geen roddels in.
Die hoop ik morgen te horen, bij m'n bezoek
Allemaal dolletjes, zo te horen.
Doe haar de groeten van mij.
Dolletjes.
Mrs Lacey, die pastei is toch niet voor uw man?
Ik moet hem wel z'n zin geven. -Hij is ziek.
Z'n dieet is belangrijk om z'n ziekte in bedwang te houden.
Het spijt me, Miss.
Komt er nog wat van, voor de kerst?
Hem z'n zin geven, is niet het beste voor hem doen.
Hij heeft er baat bij als u sterker bent. Snapt u?
Schiet op, mens.
Dan is het maar weg.
Waar het geen kwaad kan.
Neemt u het straks maar mee. -Dank u.
Heerlijk. -En genadeloos voor de heupen.
Arme Mrs Lacey, haar pasteien krijgen de liefde die haar man niet wil.
Het lijkt me een beest van een vent.
Gelukkig ben jij het, Cynthia. Ik zou hem vast pastei geven tot hij er in bleef.
De meeste bullebakken storten in als je boe roept.
Ik wou dat ik Mrs Lacey boe kon laten roepen.
Zo is dat. We zullen het haar leren. Geen man zal ons ooit koeioneren.
Waar ben jij in vredesnaam mee bezig? -Ik heb er net...
..een rek op gezet voor het lachgas en de bandenspanning gecontroleerd.
Gebrekkig onderhoud is levensgevaarlijk.
Na de Blitzkrieg en de grote smog zullen we dit ook wel overleven.
Pardon, zuster.
Ik probeer de hygiëne te bewaren. -Dag, Mrs Bailey.
Met elke boot komt er daar een bij. Er zitten nu zes kleurlingen.
O, u bent het. -Mag ik binnenkomen, Mrs Hyde?
Ik wil zien dat alles er is voor de thuisbevalling, en ik was in de buurt.
Het duurt niet lang.
Die slappe kost eet ik niet. -Toe nou, John.
Kom hier, oude toverkol.
Hou op daarmee. -Ga opzij.
Nooit. -Laat maar, Miss.
U krijgt slappe kost om in leven te blijven.
In opdracht van mij. Als u iemand wilt koeioneren, moet u mij hebben.
Een man kan niet op babyvoeding leven. -Wel als hij zich zo gedraagt.
Ik stel voor dat u zich nuttig maakt en mij een urinemonster geeft.
U hoeft dit niet te pikken.
Ik ruim het op voordat iemand zich bezeert.
Ik moet dit vragen voor ons dossier. Waar slapen u en uw man?
Harolds neef en z'n vrouw hebben hun kamer aan ons afgestaan.
Maar u woont hier wel met z'n zessen?
Mrs Bailey is een kletskous.
Jacob heeft twee broers.
Wij zijn rustige mensen. Het gaat prima zo.
We zoeken iets voor onszelf, maar weinigen willen aan ons verhuren.
De rassenbarrière, Miss.
Mijn moeder heeft dit servies ook. -Die van mij ook.
Ik heb het meegenomen.
Als herinnering aan haar.
U zult haar wel missen.
Als de zonneschijn.
En de bloemen die ze me gaf uit haar tuin.
Haar Engelse tuin, zei ze altijd.
Ik dacht dat iedereen hier thee dronk en mooie bloemen kweekte in de tuin.
Dit hoort u niet alleen te doen. -Ik ben sterk zat.
Hij hoort u niet zo te behandelen.
Alles is beter dan over straat te slepen.
Zonder een rustplek voor jou of de baby.
Was u dakloos?
Heel lang geleden. Laat maar.
Daardoor heb ik geleerd waar ik wel en niet tegen kan.
Ik heb m'n zoon Bob veilig grootgebracht.
En nu hoef ik me geen zorgen meer te maken.
Vrouwmens.
Hij is een bullebak. Hij maakt z'n vrouw het leven zuur.
En zij pikt het uit dankbaarheid voor onderdak.
Je moest eens weten wat je pikt na een week op straat.
Ze was een wolf nog eeuwig dankbaar geweest.
Ze staat niet meer op straat. Ze kan zich tegen hem verzetten.
Inmiddels weet u toch wel dat niet iedereen 'lang en gelukkig leeft'?
We doen gewoon ons werk.
Ik moet zeggen dat tbc-artsen een lust voor het oog zijn.
En goed opgeleid, en goed in hun werk. -Ook dat nog.
Ik ben stikbenieuwd naar de inhoud.
Ik moest het je zelf geven van de jonge Timothy Turner.
En Mrs B hoopt dat je de taart lekker vindt.
Een dode vlinder.
Wat een eigenaardige jongen. -Pieris brassicae.
Hij wil dat ik de artsen om een diagnose vraag.
Zeker niet het vakgebied van z'n vader. -Die speld in z'n lijf schiet ook niet op.
Hij lag dood in het raamkozijn.
En bovendien is een onderzoekende geest iets bewonderenswaardigs.
Hoe gaat het met iedereen? -Iedereen maakt het prima.
Maar we zijn het sanatorium beu. We willen dat je thuiskomt.
Met Chummy erbij wordt het dan weer net als vroeger.
Hij komt naar huis.
Mijn Bob, helemaal uit Amerika. Met z'n verloofde.
Hij heeft een verloofde. -Mrs Lacey, wat fantastisch.
Wanneer komt hij? -Binnenkort.
En hij blijft drie weken.
Moet je kijken.
Dat heeft hij me gestuurd.
Hij zegt dat ik m'n eigen transistorradio moet hebben.
En dat er elke week een programma is over Amerika.
Letter from America.
Zuster Monica Joan is er dol op. -Hij zegt dat ik dan aan hem moet denken.
Hij kan overal mee naartoe en weegt minder dan een pak suiker.
Geen idee hoe die aangaat. Hindert niet. -Wel. U zult het enig vinden. Kijk.
Ik zal u laten zien hoe hij werkt.
Hij komt naar huis.
Laten we zorgen dat we dan zo gezond mogelijk zijn.
Ik moet een nieuw scheermes hebben. En dat spul dat zo lekker ruikt, pommade.
En m'n goeie pak, dat past nog wel. Wilt u m'n vrouw zeggen wat ik nodig heb?
Ik ga haar niks zeggen. Vraag het haar zelf maar. En beleefd.
En... Spiegel, signaleren...
Pardon.
Stel je de stoelen voor als auto's, voetgangers of andere weggebruikers.
Wanneer mogen we eens op de scooter?
Als jullie het kunnen en geen gevaar meer zijn voor anderen.
Zuster Franklin, let op de stoel. -Ik heb een haal in m'n kous.
Dat telt als een noodstop.
Zuster Monica Joan. U vat nog kou.
M'n kind, als je door de bloemen in je handen niet zo onschuldig leek...
..dan zou ik je ter plekke vervloeken.
Zie je niet waarmee ik bezig ben?
Onder ons begraven liggen de sleutels. Als ik de sleutels heb, kan ik hulp halen.
Jij zou met me mee kunnen gaan.
Ik vind het hier fijn.
U vindt het hier ook fijn.
Hij kan elk moment komen. Ik wou er op m'n best uitzien.
Te fel, zeker?
Bob zou u in een circustent nog mooi vinden.
Waar is hij dan? -Hij komt zo.
Je lijkt wel een aardbeienexplosie.
Alsof de bom weer gevallen is. -Waarom kwets je me?
Ik maak een grap, stomme koe. -U ziet er prachtig uit, Mrs Lacey.
Het is tenminste nieuw, en dat is toch ook wat waard?
Sommigen van ons kweken inderdaad bloemen en drinken thee.
Mrs Hyde?
Het zijn oefenweeën.
Ze voelen als barensweeën, maar zijn het niet.
Maar het doet zo'n pijn.
U dacht dat u weeën had en dacht er niet aan ons te bellen?
Dan denken de buren dat m'n zuster voor elk wissewasje komt opdraven.
Hoe bedoelt u? -Ze vinden al dat ik te veel cadeau krijg.
U hebt het al druk genoeg.
Het enige waar ik het druk mee heb, zijn m'n patiënten.
En ik kom, ongeacht de tijd of het weer, voor waar wie dan ook mee zat.
Het is mijn werk, Mrs Hyde, om voor u te zorgen.
U bent de Engelse dame die m'n moeder bedoelde.
Dan moet u me beloven dat u mij voor u laat zorgen.
Zodat ik de schijn kan ophouden voor uw moeder.
We zitten nota bene om de hoek.
Het verkeersreglement. Dat wou ik morgen doornemen.
Weer op de stoel? Nog meer theorie? -Zonder theorie zijn we nergens.
Jij kunt niet op een scooter rijden, hè? -Wat zegt u?
Morgen om 08.00 uur bij de fietsenstalling.
Miss, hebt u even?
We hebben het besproken. -Wie zijn wij?
Ik en de andere meiden. We willen dat u eerst bij ons komt.
Ik volg u niet helemaal. -Als u visites aflegt.
Wat bedoelt u met eerst? -Voor hoeheetzeookalweer.
De kleurlinge.
En waarom dan wel? -We zijn vatbaar.
In dit stadium kan alles fataal zijn.
Ze brengen meer dan bananenspinnen met zich mee.
Dus het zou stom zijn om het niet te zeggen.
Ik kom eerst bij u, Mrs Bailey. -Ik wist dat u het zou begrijpen.
Dan kan ik m'n visites afsluiten...
..met een gesprek met een intelligente en beschaafde vrouw.
Een goed gesprek zonder bekrompen vooroordelen.
Dat verlicht m'n andere visites.
Mooie zoon heb jij.
Hij is gewoon wat verlaat of ergens opgehouden.
O nee. -Wat doet het ertoe?
Niemand die het ziet. -Helemaal niks doet het ertoe.
Ben je nu blij?
Ben je verdrietig, pa? -Hoezo? Ik heb jou toch?
Oma Parker zei dat je vaak in de auto zat na ma's dood.
Als een schapendoes zonder schapen.
O ja, zei ze dat? Heb je zin in gebakken brood?
Ja. -Kom op dan.
Het gaat om de verdeling van het gewicht en snelheid.
ga je te langzaam, dan val je eraf als een zak aardappelen.
ga je te snel, dan vlieg je eroverheen als een kanonskogel.
Als iemand ons zo zou zien, met mij bij u achterop...
Wat zeg je? -Ik bedoel met mij als uw duopassagier.
Kunnen we dan zeggen dat ik u de motor aan het demonstreren was?
Dat zouden we best kunnen doen, Frederick.
Niet te snel, u kent deze machine niet. -Hoezo niet?
In de oorlog reed ik elke dag op een tien keer zo zware motor.
En ik kan je zeggen dat ik het gemist heb.
Je zei dat je ouders in de horeca zaten. -Pasteitjes met puree. Heel populair hier.
We hebben een kamer in het Grosvenor.
Ik wil ervan genieten. Laat me Engeland zien.
Het echte. -We kunnen niet zomaar weggaan.
Er hier niemand, Bob.
Bob, ik dacht al dat jij het was. We verwachtten jullie gisteren.
Je moeder heeft zoveel over je verteld.
Je gaat toch niet weg? Je moeder is de huur betalen. Ze is zo terug.
Neem me niet kwalijk, Miss, maar we... -Ik was vergeten dat ik een afspraak had.
Mr Lacey, u kunt niet weggaan. Uw moeder heeft hiernaar toegeleefd.
Ik wist dat je komen zou. -Ma.
Kijk eens aan.
De verloren zoon.
Zuster. -Mr Lacey.
Ga even zitten.
Volgens mij is hij de saaiste man op aarde, of de spannendste.
Zullen we hem retour afzender sturen? Zonde van z'n porti.
Ondankbaar werk: normaal.
Ik zou graag bezoek willen ontvangen.
Mag ik de telefoon gebruiken? -Ik zal zelf voor u draaien.
Gewoon iets te snel opgestaan. Ik haal wat water voor u.
Ze liegen je voor zodat je de moed er in houdt
Ik heb diabetes, en m'n eigen verpleegster.
Zo slecht ben ik eraan toe. -Wat naar.
Wat praat jij ineens deftig? -Hij praat als een heer.
Ik zou er de hele dag naar kunnen luisteren.
David Niven, aan hem doe jij me denken. -Misschien de Niven van verzekeringen.
Wat heerlijk, een huwelijk. Daar heb ik zo van gedroomd.
Wanneer ongeveer? We kunnen de parochiezaal misschien krijgen.
We willen u er niet mee belasten.
We trouwen thuis.
Dit is toch je huis?
De ouders van Trudie zijn zo aardig...
Ze hebben een mooi huis met uitzicht op de Hudson.
Een perfecte locatie. -De Hudson.
M'n moeder zou ons nooit vergeven.
Goed. Natuurlijk. -We willen jullie er graag bij hebben.
Hoor je dat, John?
We kunnen er een vakantie van maken. -Nee. Ik kan niet reizen.
Niet met mijn gezondheid. Schrijf ons maar hoe het geweest is.
We moesten maar eens gaan. -Blijven jullie niet?
Nee, doet u geen moeite.
Wacht nog heel even.
Ik moet nog een visite afleggen, tenzij u me hier nodig hebt.
Nee, hoor. Ga maar, Miss. Wat een geweldige dag.
Van zo'n dag heb ik gedroomd.
Verdomme. Je hebt ons gered.
Bedankt.
U had hetzelfde voor mij gedaan.
De corporatie zou de trappen elke maand laten dweilen. Leugenaars.
Dan moeten we voor elkaar zorgen. -Hoe bedoel je?
Waar ik vandaan kom, doen we het bij toerbeurt met een aantal dames.
De ene week boen ik de veranda's, en de andere week een ander.
Dat zouden wij ook kunnen doen.
Veranda's. Doet me denken aan Gejaagd door de wind.
Weet niet waarom.
Ik ben dol op Clark Gable.
M'n moeder heeft z'n foto naast haar bed. -Zou ik ook doen.
Beter dan die man naast me op het kussen.
Hoe is het daar?
Waar jij vandaan komt?
Groen.
Heel erg groen.
En de zee is als jade.
Als je hoog genoeg klimt, zie je het hele eiland.
Rita?
Nu moet ik de was opnieuw doen. Er zit van alles op.
Kom je zo thee drinken bij mij?
Schilderachtig. Alsof je teruggaat in de tijd.
Dat is het. Dickens.
Van Bob geweest.
Steeds bewaard in de hoop dat het eens van pas zou komen.
Nu mag jij het hebben.
Heel speciaal.
Kom me opzoeken.
Dit is m'n nummer in het hotel.
Wat moet ik zeggen, Bob? Het was een krot, en die mensen...
Die mensen? Dat is mijn moeder.
Laten liggen.
Vergeten. Wat doet het ertoe?
Ik ga ze wel achterna.
Het interesseert haar geen sier. Hij heeft een keiharde getroffen.
We kennen haar nog niet. -Die kans krijgen we niet. Zij is de baas.
Hij trouwt boven z'n stand. En daar zal zij hem aan herinneren.
De godvergeten Hudson. -Hij zal heus niet veranderen.
Ik zie hem dit niet komen ophalen. Jij wel soms?
Hij is mijn zoon. Ik weet wat voor iemand hij is.
Hij is nu van haar.
Goedenavond, Mrs Wilson. -Tot morgen.
Uw bezoeker is er.
Lieve zuster, wat hebben we je gemist.
God is ons goedgezind.
Zeg dat wel.
Hoe is het leven in Nonnatus? Ik hoorde dat Chummy terugkomt.
Zuster, door onze brieven en bezoeken weet jij nu meer over Nonnatus dan ik.
Zeg me alsjeblieft wat je me niet kon schrijven.
Ik heb gelogen, zuster.
Tegen u, tegen God, en tegen mezelf.
En ik ben zo moe.
Zo moe.
Dan moet je je hart uitstorten.
Ik zal luisteren.
Ik dacht dat Mrs Lacey haar radio leuk vond.
Mijn zaak, mijn radio. -Wilt u hem wat zachter zetten?
U bent prima in staat om te reizen, en dat weet u.
En wat dan nog?
Wilt u uw zoon niet zien trouwen? -Hij is mijn zoon niet.
Ik heb hem slechts onderdak verleend. Net als haar.
Dat wist ik niet. -Nu blaas je minder hoog van de toren.
Denkt u niet dat het belangrijk is voor haar?
Zonder mij hadden ze in het werkhuis gezeten.
Wat had het uitgemaakt? -Jij durft. Ik heb je van de straat geplukt.
Ik heb je gered. -En ik heb je er elke dag voor bedankt.
Ik ben je dankbaar, John. Maar ik heb veel meer gegeven dan ik heb genomen.
Ik heb elke dag voor je gezorgd en gewerkt.
Al vind jij het niet noemenswaardig, ik heb je m'n alles gegeven.
Kon je al die tijd niet zeggen wat je dwarszat?
Ik dacht dat ik van m'n geloof was gevallen.
Ik heb me nog nooit zo verlaten gevoeld.
Ik was zo ongerust. Ik hoopte dat je weer tegen me zou praten.
Ik ben niet van m'n geloof gevallen.
Ik wil andere dingen.
Dingen die niet mogelijk zijn als non.
Dat hebben we allemaal ervaren. Tijden van verwarring.
Zo ervoer ik het.
Dit was mijn wildernis.
De beproeving van m'n gevoelens en van m'n geloof.
Ik snap nu dat ik niet de dood nabij was, maar het leven.
Maar ik moest ziek worden om dat in te zien.
Ik denk dat God wil dat ik een andere weg volg.
Buiten Nonnatus.
Zuster...
..wat je zegt, en wat je vraagt...
..is de eerste stap op een reis die niet makkelijk zal zijn.
Je moet zeker weten dat je dit wilt.
Ik heb uw kracht nodig, zuster.
Ik weet niet of God me een venster heeft gegeven...
..waar ik doorheen blijf turen omdat ik het niet durf te openen.
Ik ga nu uit...
..en ik weet niet wanneer ik terug ben. -Uit?
Waarheen? -Dat zijn mijn zaken.
Waar ga jij heen, zo opgedoft? -Voor jou had ik ook een leven.
Het wordt tijd dat ik het terug vind.
Goed zo. -Bedankt, lieverd.
Het gaat om de verdeling van het gewicht en snelheid.
ga je te langzaam, dan gooit hij je eraf als een zak aardappelen.
ga je te snel, dan vlieg je eroverheen als een kanonskogel.
Dank u, zuster.
Wees niet bang. Angst is dodelijk.
Ik ben niet bang.
Een meid met ruimtelijk inzicht? Als ik hersens had was ik dodelijk.
Een mens kan zich ook geen moment omdraaien. En hierna? Nonnen op ski's?
Chummy.
Zet het voertuig uit en stap eraf. -Mijn held, als altijd.
Voorzichtig, jongens. Ik ben wat topzwaar geworden.
Fantastisch. -Ja, hè.
Dat is onze overvracht.
Mevrouw. -Dank u.
Ma. -Dag, schat.
Wat fijn dat u gekomen bent.
Ik wil je niet kwijt, Bob.
Ik hoef heus niet op de eerste plaats te komen.
Jij hebt je eigen leven, en daar ben ik heel trots op.
Als je maar zorgt dat het jouw leven blijft.
Leef je leven zoals jij wilt.
Zoals u? -Het is nooit perfect.
Maar we gaan door omdat we ons de fijne momenten herinneren.
Dan gaan wij heel lang lunchen om ons al die fijne momenten te herinneren.
En elkaar de dingetjes vertellen die we gemist hebben.
Vindt u dat goed? -Ja, schat. Prima.
Vandaag ben ik vrij.
Dank je, wat enig. -We hebben nog meer souvenirs.
Peter. -Zuster Monica Joan...
..ik weet dat u van slagwerk houdt.
Ik zal me een weg slaan naar m'n kamer.
En iedereen waarschuwen: Hoed u voor de toekomst.
Die is niet te vertrouwen.
Er zijn grote veranderingen op til.
Juist ja, uitstekend. -Ze wordt heel moe.
Allemaal toch?
Meisjes, ik weet niet of het de laatste modekleuren zijn, maar wel...
..dat dankzij m'n vertrouwde Singer, niemand in Poplar er zo chic zal uitzien.
Jane, volgens de brieven van eerwaarde Applebee-Thornton...
..moet dit jouw kleur zijn.
Voor mij? -Natuurlijk.
Naar verluidt hadden we het zonder jou niet gered.
Wat prachtig, Chummy. -Ik voel me reuze exotisch.
Voor de Belles of Bow.
Hartelijk bedankt. Prachtig. -Mooi.
Nonnatus House. -De vroedvrouw, graag.
Met wie spreek ik? -Met Mrs Hyde. Monique Hyde.
Oude Touwstraat 18. Zuster Lee zei dat ik moest bellen als het begon.
Komt u alstublieft snel.
Ik ben helemaal alleen.
Hallo? Help me.
Alstublieft. -Het spijt me, maar we zijn gesloten.
Niet komen.
Nog niet.
Sylvie, is je moeder er?
Weet je wanneer ze thuiskomt?
Is het uw baby?
Ik kan je hier niet baren. -Sylvie Bailey...
..naar huis. -Maar ma, de mevrouw...
Ik wil bij haar blijven. -Kom hier.
Rita, toe. -Bel toch de vroedvrouw.
Ze nemen niet op. -Dat moeten ze. Het is hun werk.
Ga maar naar je vriendinnen, Rita.
Sylvie, ga naar huis. Vooruit.
Pas op, Rita. Je weet niet wat ze heeft. -Hoepel op.
Kom maar. Rustig. Ademen.
Het komt. -Nee, niet hier.
Het is hier niet hygiënisch.
Probeer nog even vol te houden.
Kom. Nog een klein eindje, tot we een veilig plekje vinden.
Er staat hier niets. Alleen krabbels.
Niemand is boos, maar probeer je te herinneren met wie je sprak.
Het kan iedereen zijn. Deze week alleen al moeten er vijftig bevallen.
Ze had een zachte stem.
Als een briesje op lenteblaadjes. -Heer sta me bij.
M'n gedachten vallen uiteen.
Als rafelig touw.
Oude Touwstraat.
Monique Hyde.
Geef me een hand.
Volg mij.
We zijn er bijna.
Stap voor stap.
Help ons.
De baby komt eraan. -Monique.
Het spijt me ontzettend.
Bedankt, Rita. -Waar waren jullie?
Een nette vrouw zo laten zitten?
Lakens, Trixie. En heet water. -Ik weet het.
We hebben niet veel tijd.
Je moet naar binnen. Leg je arm om me heen.
Een, twee, drie. -Hupsakee.
Jullie klaren het wel. Ik moet naar zuster Monica Joan.
Wacht. Langzaam aan.
Goed zo.
Het hartje klopt langzaam.
Vergeef me, Heer.
Behoed ons allen voor de duivels die mij plagen.
Er zijn hier geen duivels.
Je geest wordt moe, zuster. Dat is alles.
En als dat gebeurt, zullen wij je beschermen.
Wij blijven bij je en als jij vergeet, dan weten wij het nog.
Doorgaan, Monique. Goed zo. -Het doet zo'n pijn.
Het kind kan er zelf niet uitkomen en het moet eruit. Je moet persen.
Je hebt nu al je krachten nodig. Meer dan ooit.
Je moet het doen voor je kind. Goed?
Goed zo.
Doorgaan. Heel goed.
Zo doe je het goed.
Een knoop in de navelstreng.
Daarom klopte het hartje zo langzaam. -M'n kindje?
Is helemaal volmaakt.
Je hebt een prachtige zoon.
Welkom in Engeland, kleintje.
Van dit hele moederland...
..heb je de aardigste dames uitgekozen voor je komst.
Dank jullie wel.
In de bush diende het vuur om de leeuwen weg te houden.
En tijgers. -En beren.
Het oogwit van een leeuw is geen geintje.
Het achterste van een achteruitlopende olifant ook niet.
Ik heb er een gebroken bril aan overgehouden.
Zullen jullie die avonturen niet missen?
We hebben meer dan we durfden dromen, vlak bij huis.
Thuis is niet zomaar een teken op de kaart...
..net zo min als een rivier slechts water is.
Het is de plek in het middelpunt van het kompas...
..van waaruit elke pijl uitstraalt en waarin het hart verankerd is.
Het is een kracht die altijd aan ons blijft trekken, of ons verder meelokt.
Want thuis is er hoop.
Daar wacht de toekomst, en is alles mogelijk.
Motorproblemen? De zweep erover, als bij een paard.
Jimmy? -Ik dacht, misschien is er een gelukkige.
Die je hart sneller doet kloppen, en dat soort dingen.
Ik heb u geschreven. Ik weet niet of ik te veel heb gezegd, of te weinig.
Kom op, Chummy. Op het bed. Hoog en heet en een hele hoop.
Beesten zijn jullie.
Is er al nieuws? -Het is een kind.
Geen glibberige pinguïn die er zo uit komt glijden.