We hebben een probleem.
Ik ben belast met de taak van het onderzoek naar de mol.
Wat voorafging:
Hier zit de mol achteraan.
Het zal de beslissende factor zijn bij het beëindigen van dit conflict.
Als deze oorlog voorbij is, zul jij achter de toonbank staan...
en hotdogs en milkshakes serveren aan die wrattenkoppen in hawaïhemden.
Je hebt iets met me gedaan. - Ik heb een sonde geplant.
De mol heeft de plannen van kolonel Weaver naar de vijand gelekt.
Ze wisten van onze komst. - We liepen er regelrecht in.
Was afgeslacht worden een deel van het plan?
Lyle, zoek dekking.
Team 5, jullie moeten de noordelijke ingangverdedigen, over.
Sluipschutter 3, top, nieuwe info bekend? - Status, generaal?
Ze gooien alles in de strijd wat ze hebben, maar we houden stand.
Wat doet zij hier? - Ik heb om haar gevraagd.
Je kunt me losmaken en mij mezelf laten verdedigen.
Wat voor nut zou dat hebben, luitenant? - Ik eindig liever niet in 'n hoop puin met jullie.
Daar zou ik niet zo zeker van zijn, luitenant. - Ik heb gezien wat de aliens kunnen.
O.P. Charlie ziet inkomende Beamers op 30 km. - Je weet nog niet wat wij kunnen.
Zijn de Volm gemobiliseerd? - Jawel, ze zijn klaar.
Anthony, we begeleiden onze gast naar boven. - Wat bedoel je?
Je staat op 't punt getuige te zijn van 'n wonder.
Laat zien.
Waar ben je mee bezig? - Kijk maar.
Ik begrijp het niet. Hoe?
Het 'hoe', vrees ik, voorziet geen eenvoudig antwoord...
zelfs voor mij.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Falling Skies S03E04: At All Costs
Vertaling: r3po, Désirée & WinchesterGirl
Ze waren totaal in paniek. Zag je 't, ze liepen als mietjes weg.
Mijn vader zegt, dat de Skitters zonder de Mechs enkel slijmerige lafaards zijn.
Het zou geweldig zijn om zes benen te hebben.
Jij bent meer dan raar, Markley. - Ik bedoel maar...
het zou geweldig zijn om op muren te klimmen en over gebouwen te springen.
Goed, houd op.
Nu sta ik bij je in het krijt. Als jij die Mech niet gepakt had dan...
zou ik ook naast die arme gasten gelegen hebben. - Ik ben er voor je.
Het is waar, je hebt z'n leven gered. En het mijne en nog een hoop anderen.
Ik deed gewoon wat jullie ook gedaan zouden hebben.
Moet je hem nu horen.
Het is eigenlijk niet logisch. Als je niet kunt winnen, waarom dan 'n gevecht starten?
We zullen 'n team samenstellen, ze de perimeter laten bewaken...
om zeker te zijn dat die smeerlappen geen andere beestjes via de achterdeur lieten binnenglippen.
Of erger. - Hopelijk niet, ik heb nog nachtmerries...
over die verdomde krengen.
Gaat het? - Ja, gewoon een paar dingen.
Ik wil iets met je bespreken. - Goed.
Dat kunnen we later doen. Kan je naar mijn kantoor komen?
Ik heb eerst nog werk te doen. - Absoluut, we zullen vanavond langskomen.
Moet ik de verpleging naar je kamer sturen? Goed gedaan daar, ik ben trots op je.
Dank je, pap.
Wat ben je van plan? - Jou stoppen om iets doms te doen.
Maggie, ik moet het hem vertellen.
Dan praten we met hem als hij vanavond...
alleen is in z'n kantoor. - Als ik Karen ontmoet, ik de spion ben, ik...
Dat ben je niet, goed?
Na je bezig te zien in dit gevecht, klopt dat geheel niet.
Kalmeer jezelf en we praten vanavond met je vader, goed?
Ik beloof je dat dit geen pijn zal doen, klein meisje.
Ik heb enkel een uitstrijkje nodig.
Heb je hulp met iets nodig? - Nee, is wel goed zo.
Je hebt geen babyvoeding nodig of... - Echt, alles is in orde.
Wat beeld ik me toch in.
Ik hou van je, Lexie.
Ik hou ook van jou, mammie.
Wie ben jij toch?
Cyrus Ruskin.
Cyrus, echt? - Ik vrees van wel.
Hij was al bij de 2de Mass vanaf het begin. - Ja, ik weet het.
Harde vechter, een groot verlies.
Hij laat twee dochters na.
Hun moeder, Marjorie, in Fitchburg verloren. Was een zware klap voor Cyrus.
Op Cyrus.
Kom binnen.
Het spijt me, maar ze maakte stampei tot ik haar bij u zou brengen.
Wat kan ik voor u betekenen, luitenant? Het zijn een paar zware dagen geweest.
Weet u, dat u 23 Skitters gedood hebt, acht Mechs en wie weet hoeveel Beamers?
17 eigenlijk.
Dat is een van de voordelen om de Volm als bondgenoten te hebben.
Ik ben u excuses verschuldigd. - Je bent heel wat meer verschuldigd.
Ja, ik weet het en het spijt me.
Maar niettemin, President Hathaway, moet weten wat u hier hebt.
Goed, laten we aannemen, dat je de waarheid verteld...
en niemand meer dan ik hoop dat dit zo is. Hoe doen we dat dan?
Heeft u een kortegolfradio?
9.9 megahertz.
Klaar, doe maar. - Dank je.
Keystone, Kingfish One. Verificatie volgt, Juliet, Alpha, Golf, Foxtrot.
Verzoek Big Dog, over.
Keystone, Kingfish One. Verificatie volgt, Juliet, Alpha, Golf, Foxtrot.
Verzoek Big Dog, over.
Kingfish One, Keystone.
Verificatie bevestigd. Hier Big Dog, zeg het maar.
Hallo, Meneer de President. Fijn u stem te horen.
Meneer de President, bent u er nog?
Ja, Professor Mason.
Skitterrebellen, alienbondgenoten, het is gewoon veel.
Dat kan ik me inbeelden.
Helaas zie ik geen andere mogelijkheid tot verificatie...
dan een ouderwets persoonlijk onderhoud. Kunt u dit z.s.m. regelen?
Ik denk wel dat het te regelen valt.
Luitenant Fisher.
Jawel.
We treffen elkaar bij Keystone.
Begrepen.
Luitenant Fisher zal u de coördinaten geven op het juiste moment.
Big Dog uit.
Jullie harnassen werden extern verwijderd waardoor de interne kern intact bleef.
We denken dat de draderige vezels die naar jullie stekels reiken voortdurend geregenereerd worden...
door de kern en de Volm-ontharnasmachine staat ons toe deze vezels te verwijderen...
en te ontwortelen tot de kern zonder het ruggenmerg of zenuwstelsel te beschadigen.
Net of je 'n radijs uit de grond trekt. - Ja, als je het daar wilt mee vergelijken.
Dus ik zal m'n inhalator weer nodig hebben. - Ja, helaas wel.
Ik moet weer 'n bril dragen? - Als je die voorheen ook had, dan ja.
Jongens, ik weet dat dit eng is, maar je moet iets begrijpen.
Jullie stekels geven jullie verbazingwekkende kracht en behendigheid, maar we weten nog niet...
wat de gevolgen ervan zijn op lange termijn.
We weten dat het stress geeft op de skeletspieren en we vermoeden...
dat het de stamcelproductie onderbreekt. Wat, als het waar is, je levensduur verkort.
In welke mate is ons nog onbekend.
Het is niet zo dat de levensduur tegenwoordig erg lang is.
Als jullie hier niet klaar voor zijn...
Kom op, Ben. Het zal gewoon veel beter zijn.
Niet?
Ik denk het.
Kom op nou.
Ja, ik ga ervoor.
Even om duidelijk te zijn.
De zogenaamde overheid van Charleston S.C., vordert mijn persoonlijke eigendom op...
om onbekende redenen voor onbekende tijd. Is het dat?
Zo ongeveer, ja.
Wel dat ruikt naar een walgelijke vorm van tirannie, vind je niet?
Een brave burger zou met plezier tegen z'n overheid verantwoordelijken verteld hebben...
dat hij een vliegtuig had en dat hij het gewillig ter beschikking stelt.
Dat vliegtuig is mijn vluchtweg van hier als alles fout gaat, wat zo goed als zeker gaat gebeuren.
Je kunt niet eens vliegen, Pope. - Ik lees het boek.
Ik ben bevoegd voor een dubbel-motorig-vliegtuig, dus ik zal met je dierbare vliegtuig vliegen...
en zal ervoor zorgen dat er niets mee gebeurt. - Wees daar maar zeker van, want ik ga mee.
Gaat niet gebeuren, dit is 'n geheime missie. - En dat is een antieke 1935 Beechcraft.
Eerlijk gevonden. Luister heren ofwel ga ik met dat vliegtuig mee, of er is geen vliegtuig.
Wil je meegaan, doe maar dan. We vertrekken over twee uur.
Heren...
Jij en Marina hebben de leiding terwijl ik weg ben.
Ik laat wat laten weten zodra ik weet dat alles in orde is.
We zullen constant iemand bij de radio houden.
En nu moet ik de moeilijke vraag stellen.
Zijn we zeker dat dit 'n goed idee is, dat jij daar heen gaat?
Het is een persoonlijk verzoek van de President van de Verenigde Staten.
Dat is nogal moeilijk naast je neer te leggen. - Dat is het hem net. We zijn net klaar...
met het afweren van die vissenkoppen. We bouwen een verondersteld Volm-wapen.
Ik bedoel, hoe ga je naar deze topontmoeting of wat het ook is.
Hoe gaat dat ons hier en nu helpen? - Denk wat het betekenen zal voor de mensen...
van Charleston dat ze te weten komen dat President Hathaway nog leeft.
Ja.
Ik snap je wel.
Weet niet of ik het 'n goed idee vind, maar ik snap je wel.
Marina zei dat ze je papierwerk wel zal overnemen voor de volgende dagen...
zodat het lijkt dat je nog altijd hier bent om de spion op 'n dwaalspoor te zetten.
Lijkt erop dat iemand er al van gehoord heeft.
Dit hoort een geheime missie te zijn.
Je moet al weten dat je voor mij geen geheimen kan houden.
Echt even, vind je dit goed? - Echt even, ja.
We moeten wel praten als je terug bent.
Ik zal snel weer terug zijn.
Wat?
Niets.
Hier.
Lourdes heeft een verbandtrommel voor je meegegeven.
Gewoon voor het geval.
Ik hou van je.
Ongeacht wat, ik hou van je.
Ik hou ook van jou.
Geef ons kleine meisje een kus van me en hou de jongens in het oog.
Altijd.
Niemand heeft iets gezegd over een wrattenkop en een verdomde moordenares.
Dat is me door het hoofd geschoten. - Man, het wordt steeds erger.
Alles in orde, Cochise?
Het is alleen... Weet je zeker dat dit luchtvaartuig...
Veilig is? - Ik wilde zeggen 'vliegvaardig'.
Generaal Bressler liet ons niet opstijgen als hij daar geen vertrouwen in had.
Na jou.
Pas op jezelf, Tom. - Beloofd.
Veel geluk dan maar.
Er zijn wel dingen die ik zal missen. - Zoals?
Alles wat ik nu kan, dat ik eerst niet kon. - Zoals?
Iemand zijn waar mijn vader op kan bouwen. Beter zijn dan mijn oudere broer.
Nodig zijn.
Ik vind het fijn dat ik auto's kan optillen. Dat zal ik missen.
Ja, altijd leuk op een feestje.
Maar wel fijn zijn om weer normaal te zijn, denk je niet?
Ja, het is...
Geen gezoem meer in ons hoofd. Geen dagenlang meer opblijven.
Geen Skittervisie meer.
Niet meer voor ze hoeven vertalen, geen verbinding meer.
We zijn dan geen buitenbeentjes meer.
Nee.
En we hebben ook de problemen van nodig zijn niet meer.
Wacht eens even. Inversie.
Als het wordt omgekeerd. Natuurlijk. Waar zat ik met mijn gedachten?
Dr. Kadar?
Sorry dat ik u stoor. Ik ben Dr. Anne Glass.
Ik leid de ziekenboeg in Charleston, en ik heb uw hulp nodig.
Er was een tijd, een geweldig rustige tijd, dat niemand me hier beneden kwam storen.
Geen mens. Nu lijkt het hier wel het Centraal Station.
Heeft u gehoord over het apparaat gebouwd door de Volm...
waarmee we de harnassen van door de Espheni ingelijfde kinderen kunnen verwijderen?
Werkt het?
Kunnen ze na het verwijderen van de harnassen normaal functioneren zonder nawerkingen?
Daar proberen we achter te komen.
We willen graag weten of de harnassen chromosomale mutaties veroorzaken.
DNA-testen kunnen daarop het antwoord geven. - Als we daar de apparatuur voor hadden.
Dus je komt hier om te vragen of ik zo'n test voor jullie kan ontwerpen?
Kunt u dat?
Als je me deze spullen en de weefselmonsters brengt, zal ik de testen doen.
Ik zal u niet langer ophouden. Dank u, Dr. Kadar.
Anne Glass. Jij hoort bij Tom Mason.
Ja, dat klopt.
Je hebt net een kind gekregen. - Alexis.
De ogen van een pasgeborene zijn gewoon...
Ze bieden toegang tot wonderen en waarheid, vind je niet?
Dat denk ik wel.
Het is de onschuld.
Ze zijn zo onschuldig.
Wat ben je aan het doen, sukkel?
Troosteten.
'Stressed' van achter naar voren gelezen is 'desserts'.
Ben je bang voor het ontstekelen?
Het klinkt krankzinnig, maar ik ben aan ze gewend geraakt.
Ik dacht dat je ze haatte. - Doe ik ook. Alleen...
Hoe slecht en verkeerd ze ook zijn, ze geven me vaardigheden, snap je?
Hou ze dan.
Belangrijke mensen maakt het niet uit en wie het uitmaakt, is niet belangrijk.
Waar komt dat vandaan, Dr. Seuss? - Bernard Baruch, regeringsadviseur.
Toen hij advies moest geven over de stoelverdeling bij een diner.
Heb je dat van papa gehoord? - Maar dertig keer.
Kreeg hij zo de meisjes mee op school?
In plaats van gitaar spelen vertelde hij ze vreemde historische anekdotes?
Daarom had hij geen meisjes op school. - Dat klopt waarschijnlijk.
Laat je handen zien. Wapens laag houden.
Generaal Donovan. - Luitenant Fisher.
Cole Bressler. Heb ik gelijk? - Absoluut, meneer.
Goed te zien dat u nog leiding geeft. - Als je dat zo mag noemen.
En u bent Professor Mason? - Ik ben Tom Mason, jawel, meneer.
Trouwens, we hebben nog iemand aan boord.
Wat denkt u wel, Luitenant? - Jawel, meneer.
Een alien binnen een straal van tien meter van de President brengen?
Meneer, deze alien is een bondgenoot. Hij komt de missie aan de President uitleggen.
Genoeg, Professor. Neem dat wezen gevangen. - Wacht even.
Wacht eens even, het zijn bondgenoten, ze komen ons helpen.
Op de plaats rust, Generaal Donovan. - Meneer de President, ik denk echt...
Mijn excuses, Professor Mason.
Gezien de huidige tijd hoop ik dat u er begrip voor hebt.
U heeft nagelaten om te melden dat u gezelschap meebracht, Professor.
Uit veiligheidsoverwegingen, ik wist niet of onze transmissies werden afgeluisterd.
Ik ben chichauk il'sichninch cha'tichol van de Volm.
We noemen hem Cochise. - President, er is hier nog iemand.
Sorry daarvoor.
Dat is John Pope, onze monteur.
Ja, ik moet de brandstofleiding controleren, dus ik blijf graag bij het vliegtuig.
Ik heb toch niet veel toe te voegen aan het gesprek.
Wijs een team aan om hem in de gaten te houden.
Professor Mason, Generaal Bressler, na u, alstublieft.
Generaal Donovan, voorwaarts.
Ik hoef u toch niet uit te leggen dat een risico nemen...
met welke alien dan ook niet erg verstandig is?
Dat begrijp ik... - Laten we naar binnen gaan.
U begrijpt het echt niet, meneer. - Professor.
Ik red me wel, ga met je President praten.
Schoonmaakazijn.
Afwasmachinezeep, zout, dat is alles wat ik nodig heb.
Dit zijn de weefselmonsters van de twaalf kinderen wiens harnas is verwijderd.
Hoe is het met die kinderen?
Ze lijden allemaal aan posttraumatische stress maar de meesten passen zich aan.
Ze zitten bij familie, ze gaan naar school, pakken hun leven zo goed mogelijk weer op.
Het moet erg fijn zijn om met kinderen te werken.
Daarom ben ik kinderarts geworden.
Hoe wel ik pas, toen ik mijn eerste kreeg, begreep wat ouderschap inhoudt.
Had je al een kind voor de invasie? - Een jongen, Sammy.
Een granaatsplinter doorboorde zijn hoofd. Hij bloedde dood in mijn armen.
Niets erger dan de stilte na...
Het was een vergissing. Het spijt me.
Ik wil niet meer praten. Ik heb vanavond de resultaten voor je.
We zijn al een jaar bezig met het opzetten van een communicatienetwerk...
met zoveel mogelijk verzetsgroepen als we kunnen vinden.
Dat was onze prioriteit en het is niet makkelijk geweest.
Het was zelfs bijna onmogelijk.
Maar we hebben een systeem opgebouwd. Informatie reist.
Het is geen Federal Express. Meer een ponyexpress...
maar het werkt en dat wil ik niet riskeren.
Ik vermoed dat elke verzetsgroep jullie hetzelfde heeft verteld...
dat gewone oorlog ineffectief blijkt en dat guerrillatactiek beter werkt...
maar wel veel kosten meebrengt. - Je hebt helemaal gelijk.
Daarom ben ik meer dan geïnteresseerd in wat de Volm hebben te bieden.
Luitenant Fisher was erg onder de indruk van hun wapens.
Maar u bent niet overtuigd? - Nee, dat ben ik niet.
Waarom zou ik u geloven? Dit is geen schoolreisje.
Het overleven van het menselijk ras staat op het spel.
Daar ben ik me van bewust.
Mijn vroegere academische naïviteit is de laatste twee jaar uitgeroeid.
Mijn reden om de Volm te vertrouwen is simpel maar praktisch: we hebben ze nodig.
De laatste zeven maanden vochten we zij aan zij met Cochise en zijn leger...
en we hebben ons zoekgebied uitgebreid.
We hebben onszelf verdedigd tegen meerdere aanvallen.
Maar veel belangrijker, we hebben echte schade toegebracht. Het zijn tastbare resultaten.
Ik vertrouw de bondgenoot instinctief omdat ik denk dat hun kennis...
van de vijand en hun wapens ons helpt de oorlog te winnen.
En dan? Wat zijn de plannen van de Volm na de oorlog?
Ze hebben geen plan. - Moet ik dat geloven?
Nee, maar hem wel. Daarom heb ik hem meegebracht.
Het spijt me dat dit gebeurde. - Het was te verwachten.
Professor Mason heeft me veel over jullie verteld...
hoe jullie vochten tegen de Espheni...
door de gehele ruimte, de ene na de andere planeet bevrijdend.
En u heeft vragen. - Eentje maar.
Waarom vecht u tegen ze? Gaat het om voorraden, territorium?
Een bloem, de Catarius.
Het bloeit in mijn thuisland, als het weer warmer wordt.
Een bloem die zo waardevol is...
dat het een intergalactische oorlog veroorzaakte?
De Catarius heeft geen waarde, alleen voor mij.
Iets uit je jeugd?
Ik heb hem zelfs nog nooit gezien.
Net zoals ik nog nooit de warme grond van mijn thuisland in mijn handen heb gehad.
Net als de rest van mijn kameraden ben ik geboren op de schepen...
die honderden jaren geleden onze wereld hebben verlaten.
Wat ik weet van de Catarius komt van een foto in de database...
en via een gedicht dat mijn broer me voorlas, toen ik klein was.
Je hebt me nooit verteld dat je een broer had.
Hij is gestorven.
Op een planeet in een baan om één van die lichtpuntjes daarboven...
Een versluierd, gloeiend kooltje, ver van de wereld die ik nooit heb gekend.
Hij werd geboren in de oorlog, groeide erin op...
en het heeft hem uiteindelijk geclaimd.
Hij is gestorven voor een wereld die hij nooit heeft gezien.
Wees dankbaar dat u vecht op het terrein van uw geboorteland.
Dat is een groot voordeel.
Ik zal mijn thuis nooit zien.
Maar als we deze oorlog winnen, zullen de kinderen van mijn kinderen ooit...
kunnen kijken naar een echte Catarius.
Daar vecht ik voor, Meneer de President.
Gefeliciteerd, Professor. U heeft net ronde twee gehaald.
Met mijn stekels kan ik dingen doen, goede dingen.
En als ik naar de kinderen op school kijk... Ik kan dingen die zij niet kunnen.
Maar we zijn wel de oplossing, vanwege onze stekels.
Misschien zijn we dan wel freaks, maar die opoffering is het wel waard.
Toch? - Ook al haal je misschien de 20 niet?
Het is goed als jij het nog wilt doen. - Dat weet ik.
Ik vind je leuk met een bril op.
Leugenaar.
Is het waar dat mijn vader Charleston heeft verlaten?
Waar is hij naartoe?
Kun je me vertellen wanneer hij terug is? - Misschien over een paar dagen.
Is er iets aan de hand, Hal?
Kan ik je helpen?
Het is goed. Ik wacht wel tot mijn vader terug is.
Is dat het beste wat je kan?
We weten allebei waarom je Weaver niet de waarheid hebt verteld.
En waarom je Maggie je hebt laten ompraten om niets tegen je vader te zeggen.
Ik ga mijn vader alles vertellen.
Ik denk het niet.
Ik durf te wedden dat je het hem nooit zal vertellen.
Dit is niet echt.
Karen heeft een implantaat bij mij ingebracht.
En dit is een hallucinatie. - Gebruik je die smoes weer?
Het is de waarheid.
Hoe zit het dan met je ontmoetingen met Karen?
Dat zijn dromen. - Dromen?
Je weet dat het geen dromen waren.
Je gaat naar het bos om Karen te ontmoeten.
Omdat je van haar houdt. Omdat je haar wilt.
En je blijft maar aan haar denken. - Nee.
En daarom zal je blijven liegen tegen Maggie, je vader en je broers.
En het zal makkelijk zijn.
Ze willen je leugens geloven.
Zij kunnen de waarheid niet onder ogen komen, net als jij dat niet kan.
Je lijkt gestrest.
Waarom neem ik het niet een tijdje over...
en geef jou wat rust?
Ik vind het maar niks, Tom. - Dat dacht ik al.
Maar dit is het juiste om te doen.
De President heeft mij en Cochise nodig om de Volm aan het volk te presenteren.
Wat er ook aan de hand is.
Ik heb geleerd dat als jij je iets in je hoofd haalt een discussie tijdverspilling is.
Dat is waar. Ik weet niet wanneer ik terug ben.
Zeg tegen Anne en de jongens dat ik van ze hou en zo snel mogelijk weer terug ben.
Dat mag je zelf tegen haar zeggen. Ze komt net binnen.
Praat hier doorheen.
Hoor je mij, Tom?
Ik ben er.
Heb je dat gehoord? - Ja.
Begrijp je het?
Niet echt, maar ik weet dat je moet doen waarvan je denkt dat het juist is.
Ik kom zo snel mogelijk terug. - Dat weet ik.
Geef Alexis een zoen van me.
Alles komt goed. Dat moet je geloven.
Doe ik ook.
Ik hou van je. - Ik ook van jou.
We zullen constant het hier in de gaten houden. Houd ons op de hoogte.
Natuurlijk. - Over en uit.
Wat zeg je ervan dat we het voor gezien houden. - Daar ga ik niet tegenin.
Loop je met me mee? - Ja hoor.
Ik heb nagedacht over wat je gezegd had. Ik denk dat je gelijk hebt.
Die dromen, ze zijn... Het zijn dromen.
Wat zeggen we tegen je vader?
Ik weet het niet. Misschien moeten we hem niets vertellen.
Weet je het zeker? - Ja.
We hoeven hem niet ongerust te maken.
Zeker als het niet echt is.
Dank je.
Waarvoor? - Voor geloven in mij.
Om met mijn gekheid mee te gaan.
Ik zei al dat ik alles aankan, als je maar eerlijk tegen mij bent.
In elf van deze monstertjes is niets geks.
Allemaal 100% menselijk. Er is niets bijzonders aan.
Ik zou graag de ontharnasmachine willen bekijken. - Natuurlijk.
Monster nummer vijf wijkt wel af.
Er zijn strengen van buitenaardse DNA, of wat het ook is...
verstrengeld in de menselijke DNA.
Het is net een parasitische lier die om een boom gebonden zit en 't langzaam wurgt.
Wat kun je me over dat kind vertellen?
Wat is er? - Mijn God, het is waar.
Dit monstertje is van jouw dochter.
Hoe is dat mogelijk? - Ik weet het niet.
We moeten Tom over de testresultaten vertellen.
Hij is er niet, hij is op een missie.
We moeten het iemand vertellen. Je moet weten dat wat ik zeg, waar is.
Na alles wat er gebeurd is, kunnen we niet het risico nemen dat je dochter...
niet menselijk is.
Je hebt gelijk.
We pakken het monstertje. Zodat ze het zelf kunnen zien.
Dat was het waard om op te wachten.
Ik hou zoveel van jou.
Ik ook van jou.
Waar is Denny? - Ik heb haar niet gezien.
Ik dacht dat je een operatie had.
Nee, ik ben van gedachten veranderd. Wat doe jij hier?
Ik kwam deze brengen, maar die heb je niet meer nodig.
Ik denk het niet.
Waar ben jij geweest? - Is het al laat?
Ik had een paar huisbezoeken, en ik ben een stukje gaan lopen.
Ik ben de tijd verloren. - Ik maakte me alleen zorgen.
Hoe was jouw dag? - Het was zwaar.
Ik had vandaag meerdere stekelverwijderingen...
en ik kan nog niet goed met de Volm-machine omgaan...
dus het duurde langer dan ik dacht.
Ik weet zeker dat je er wel aan zult wennen.
Misschien kun je het nog een keer met mij doornemen?
Natuurlijk.
Wil mij helpen deze op te drinken?
Ik heb het al zo lang. Ik ben bang dat het bederft.
Op goede vrienden.
Sorry, dat ik de laatste tijd, zo lastig ben geweest.
Alles is sinds de baby zo overweldigend.
Natuurlijk is dat het.
Het spijt me.
Het is goed.
We moeten gaan, Lexie.
Zie je die drie sterren daar? Ze worden 'de Zomerdriehoek' genoemd.
Dat is Vega, Deneb en Altair.
Zie je degene die in het midden van de driehoek, een beetje dimt?
Wacht even.
Daar is het.
Het is Albireo. Het zijn sterren die dicht op elkaar zitten.
Zie je hoe de ene oranje is en de andere blauw? - Dat komt omdat de blauwe heter is.
Inderdaad.
Ik vraag me af waar ze vandaan komen.
Dat maakt niet uit. Ze zijn hier nu.
Ik krijg je wel thuis, Tom.
Ik weet niet wanneer, maar ik zorg dat je thuiskomt.
Ik begrijp wat ik van je vraag.
Om eerlijk te zijn weet ik niet eens of ik dat van mezelf kan vragen.
We hebben nu een kans...
om de wereld weer te laten draaien en we moeten het doen.
Als we overleven.
En ik geloof dat de Volm ons een kans geeft om de planeet weer terug te eisen.
Dus ze hebben een strategie? - Ze hebben er een die werkt.
En ze hebben de wapens om het uit te voeren. - Kun je meer specifieker zijn?
Ik heb liever dat Cochise je over de details inlicht.
Maar als we succesvol zijn...
kunnen we de Espheni oorlogsmachine uitschakelen.
Verkenners hebben net gemeld dat er een vijandelijk voertuig onze kant opkomt.
Ik begrijp het niet. Hoe hebben ze ons gevonden?
Een hele goede vraag, maar we moeten hier nu weg. - Je zegt toch niet dat wij...
Wie anders? - We hebben hier nu geen tijd voor.
Kom op, professor.
Dit zijn de coördinaten, maar blijf vlak achter ons.
Begrepen.
Cochise gaat met ons mee.
Er is nu geen tijd om te discussiëren. Stap nu het vliegtuig in.
We moeten nu gaan.
Kom op.
Hallo, dokter Glass.
Hallo, Alexis.
Jullie mogen haar niet hebben.
Het is goed, Anne.
Alles komt goed.
Houd je vast.
We moeten landen. We moeten het zeker weten.
Onmogelijk, professor. Er zit een Beamer achter ons aan.
We kunnen dat ding onmogelijk ontwijken.
We moeten nu landen.
Doe je gordel om.
Er komt er een recht op ons af.
Houd je vast.
't Lijkt erop dat we nu gaan lopen.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: r3p0, Désirée & WinchesterGirl Exclusief gedownload van Bierdopje.com