Eerder in Dexter...
Als ik haar vind, krijg jij je beloning.
Oh, verdomme! - Wie is dat?
Een overheidsagent.
Dexter Morgan. Wat doe jij hier nou weer?
Arlene is een vriendin. We hebben elkaar via Hannah ontmoet.
Het hotel is niet veilig meer, je hebt een privéplek nodig.
Wel, verdomme! - Het is maar voor een paar nachten.
Alleen voor een paar nachten. - Het spijt me dat ik Deb niet ben.
Ze beschuldigt mij er altijd van dat ik jou met haar vergelijk.
Welkom terug bij Moordzaken, rechercheur.
Ik heb alleen even wat tijd nodig...
om erover na te denken. - Neem alle tijd die je wilt.
In Florida is geen leven voor me weggelegd.
Ik kan ver hier vandaan ergens een leven hebben...
in Argentinië. Misschien kunnen we dat allemaal wel.
Ja. Ik, jij en Harrison... We gaan naar Argentinië verhuizen.
Zachs moordenaar is aan jou verwant. De Hersenchirurg is familie van jou.
Ik had twee zoons. Daniel en Richard.
Mijn oudste zoon, Daniel... - Hij heeft Richard vermoord.
Toen hebben we Daniel in een psychiatrische inrichting gezet.
Die gast die met Cassie ging...
Daniel Vogel is Oliver Saxon.
En als je hem vindt, Dexter... Wat ga je dan doen?
Hij heeft vier onschuldige mensen vermoord en hij heeft Zach Hamilton vermoord.
Hij is mijn zoon.
Hij is ontsnapt. Daarom ben ik hier, om je te waarschuwen.
Ik denk dat het beter is dat ik dit vanaf nu verder zelf oplos.
Vogel gaat haar eigen gang en ik ook.
Ik vermoord Saxon en zal voor altijd Miami verlaten.
Geloof je me nu dan?
Ja.
"TOT ZIENS MIAMI"
Het was fijn om weer een keer voor je te koken.
Dat herinnert me aan hoe het was om je moeder te zijn.
Dacht je dat een ontbijtje maken je gelijk weer mijn moeder maakt?
Nee. - Dat voorrecht heb je al lang opgegeven.
Daniel, wat voor fouten ik ook in het verleden heb gemaakt...
Ik wil het weer met je goedmaken.
Ik kan je helpen. - Helpen? Hoe dan?
Ik kan de zorg die je nodig bent regelen. - De zorg die ik nodig ben?
Ik ga nooit meer ergens opgesloten zitten. - Ik heb contacten bij de beste faciliteiten.
Zoals de laatste waar je me naar toe hebt gestuurd?
Heb je enig idee hoe dat was?
Dag na dag je afvragen wanneer je nu eindelijk eens op bezoek zou komen,
om er vervolgens achter te komen dat dat nooit zou zijn!
Daniel, dat kon ik niet...
Je hebt Richard vermoord. - Dat was jouw schuld!
Jij hebt me genegeerd.
Jij gaf altijd alleen maar om Richard.
Je hebt me nooit proberen te helpen.
Ik was nog jong en onervaren...
Ik wist niet hoe ik je kon helpen. - Dat wist je anders prima bij Dexter Morgan.
Jij hebt hem leren omgaan met zijn afwijking.
Je hebt hem alles gegeven wat je mij had ontzegd.
Terwijl ik ergens zat weg te rotten, heb je hem een leven gegeven.
Dat weet ik. Echt waar.
Dat was een grote vergissing. - Ik was je zoon.
Ik had je nodig.
Alsjeblieft... - Wat, alsjeblieft?
Laat me je helpen.
Het spijt me voor alles wat ik heb gedaan. Dat meen ik oprecht.
Kon ik je maar geloven.
Hannah! - Hoi, Harrison!
Oh, ik heb je gemist!
Je kunt straks zoveel tijd met haar doorbrengen als je wilt, maar we moeten eerst even praten.
Goed, maatje? - Oké.
Dus... Mogelijk goed nieuws. - Ja?
Marshal Clayton is bij me langs geweest. Hij lijkt de zoektocht naar jou te staken.
Oh, wat een opluchting.
Maar hij heeft wel je gezicht op het nieuws weten te krijgen. Je moet je gedeisd houden.
Hoe kom ik dan uit Miami?
Nou, niemand zoekt naar een vrouw die met haar man en kind reist.
Ik denk dat wij wel met z'n drieën kunnen vertrekken.
Dat idee bevalt me wel.
Ik moet nog wel erg veel doen. Ik moet Batista vertellen dat ik vertrek...
Harrison bij school uitschrijven, Astor en Cody nog één keer bezoeken...
Ik moet mijn flat verkopen, mijn boot, mijn auto...
Daar kan Deb me allemaal wel bij helpen.
Je gaat het echt doen.
Ja, we verhuizen naar Argentinië.
Het was altijd zo onwerkelijk dat ik nooit had gedacht dat het echt zou gebeuren.
Anders had ik wel Spaans geleerd.
Dat gaan we samen wel leren. We vertrekken binnenkort.
Maar eerst moet ik Saxon vermoorden.
Oh, dus dat ga je nog wel doorzetten.
Ik moet wel.
Vogel denkt niet helder na. Ze lijkt zich niet te realiseren dat ze in gevaar is.
Ik heb het gevoel dat ik haar moet beschermen.
Je hebt het gevoel?
Ja.
Hoezo? - Nou, gewoon....
als het bij jou op doden aankomt, komt daar nooit echt gevoel bij te pas.
Ik moet haar beschermen.
Hé! Blijf van de loopband van tante Deb af!
Maar dat is leuk. - Nee, dat is niet voor kinderen.
Hé, kom hier. Ik wil horen wat je de laatste acht maanden hebt uitgespookt.
Oké.
Hoi, tante Deb. - Hallo.
Kom mee.
Kunnen we even praten?
Wat doet Harrison in vredesnaam met Hannah? - De Marshal heeft de beveiliging stopgezet.
Harrison is niet veilig in het appartement zolang Saxon nog op vrije voeten loopt.
Oké, dan let ik wel op hem. Maar hij moet niet bij haar zijn, dat is ongepast.
Deb, ik moet je iets vertellen.
Wat dan? - Harrison en ik vertrekken binnenkort.
Wat bedoel je? Waar naar toe? - We vertrekken uit Miami...
Met Hannah.
Waar heb je het over? - We verhuizen naar Argentinië.
Meen je dat nou?
Weet je wel hoe stom dat klinkt? - Deb...
Je neemt je zoon verdomme mee naar een ander land met een gezocht voortvluchtige?
Heb je hier wel goed over nagedacht? - Jawel, Deb.
We willen samen een leven opbouwen.
Ik wou dat er een andere manier was, maar die is er niet.
We moeten het land verlaten en ergens opnieuw beginnen.
Je doet alsof mij dit helemaal niets doet. - Ik weet dat dat wel zo is.
Nou, dan is dat een behoorlijk egoïstische beslissing van jouw kant.
We kunnen elkaar nog steeds blijven zien. Ik kom hier naartoe en jij kunt ons bezoeken.
Goed, ik kom wel bij je langs als ik in Argentinië ben.
Deb, het spijt me.
Dit is voor mij ook moeilijk.
Hoi. Hoe was je dag?
Lang...
Nou, ik heb een geweldige dag gehad. Ik ga niet alleen afstuderen,
maar ik heb ook een wervingsbrief gekregen van de Greenwood Academie.
Voor een functie als therapeute. - Wat is de Greenwood Academie?
Dat is een zeer gerespecteerde school voor adoptiekinderen in Atlanta.
Ze willen een kennismakingsgesprek. - Wat geweldig! Wanneer ga je?
Ik ga niet.
Hoezo? waarom niet?
Joey, ik ga niet naar Atlanta als jij hier zit. Ik zoek wel iets in Miami. Ik ben alleen...
erg gevleid dat ze geïnteresseerd zijn.
Jamie, ik zou me erg rot voelen als je door mij zo'n mooie kans zou mislopen.
Dat hoeft niet.
Dit is mijn besluit.
Ik wil alleen maar zeggen dat je moet doen wat het beste voor je carrière is.
En wij dan?
Maak je over ons maar geen zorgen, oké? We vinden er wel wat op.
Ik ben zo terug, ik ga even iets te drinken halen.
Evelyn. - Tom.
Ga zitten.
Gaat alles goed? - Ja, het gaat prima.
Een beetje te druk met werk, maar...
Bedankt dat je even wou langskomen. Zoals ik al zei is het nogal een gevoelige kwestie.
Het gaat over een van je patiënten.
Zach Hamilton. Zoals je vast al wel weet is hij vermist.
Ja, ik hoopte dat hij wel terug zou zijn. - Dat is hij dus niet.
En ik heb zijn ouders beloofd er persoonlijk onderzoek naar te gaan doen.
Maar ik ben helaas vastgelopen.
Tom, je weet dat ik niet over mijn patiënten mag praten.
Kom op, Evelyn...
Ik probeer dat joch te helpen.
Hij woonde nog thuis. Hoe was zijn relatie met zijn ouders?
Zoals iedereen van zijn leeftijd. - Heeft hij iets gezegd over weglopen?
Had hij het over vrienden, misschien een speciaal meisje of zo?
Gebruikte hij drugs? Deed hij aan gokken?
Was hij suïcidaal? - Dat weet ik niet.
Luister, ik weet dat jij als geen ander weet hoe het is om een kind te verliezen...
Niets weten is nog erger.
Stel je eens voor hoe de Hamiltons zich moeten voelen.
Ik wou dat ik kon helpen, maar ik weet het gewoon niet meer.
Het spijt me, maar ik heb nog een andere afspraak.
Saxon heeft zijn broer vermoord toen hij nog maar 14 jaar oud was.
Hij heeft nog zeven anderen vermoord bij de brand toen hij 17 jaar was.
Hoeveel zijn daar nog bijgekomen?
Hij heeft in tientallen steden gewoond in twee werelddelen.
Nog nooit gearresteerd, nog nooit een spoor achtergelaten...
Is hij de perfecte psychopaat die ik ooit was?
Dr. Vogel.
Dexter. - Kunnen we even praten?
Wat doe je hier? - Tom wou me iets over Zach vragen.
Ik kon hem natuurlijk niets vertellen.
Maar het voelt verschrikkelijk om de dood van Zach voor de Hamiltons achter te houden.
En we weten allebei dat de moordenaar van Zach nog vrij rondloopt.
Begrijp toch, Evelyn, dat je in gevaar bent.
Nou, je hoeft je geen zorgen te maken.
Mijn zoon zal me niets doen.
Hoe weet je dat? - Dat weet ik gewoon.
Heb je contact met hem gehad?
Ik heb hem gezien.
Wanneer?
We hebben gisteren samen ontbeten.
Waar is hij nu? - Ik heb geen idee.
Evelyn... - Het is de waarheid.
Hij was kwaad en hij is het huis uitgerend. Ik weet niet of ik hem ooit wel weer terug zie.
Waarom heb je me dat niet verteld? - Omdat je hem wilt vermoorden.
En ik wil niet dat dat gebeurt.
Ik kan hem niet weer in de steek laten. - En wat kun je dan wel voor hem doen?
Nou...
Eerst maar eens een vertrouwensband opbouwen.
Ik was niet echt een goeie moeder voor hem toen hij nog een kind was.
Ik moet hem zien terug te krijgen.
En dan zal ik hem hopelijk uiteindelijk...
terug in een inrichting kunnen krijgen.
En hoeveel onschuldige mensen zal hij nog vermoorden voordat je dat lukt,
voordat hij jou vermoordt? Als jij jezelf niet beschermt...
dan zal ik dat moeten doen.
Ik wil niet dat je me beschermt, Dexter.
Ik wil niet dat je de held speelt.
Evelyn, ik moet... - Alsjeblieft!
Gebruik mij niet als een excuus om Daniel te vermoorden.
Ze wil mijn hulp niet...
Moet ik het maar laten zitten? We kunnen vanavond nog naar Argentinië vertrekken.
Dexter, dit wil je niet onafgemaakt laten. - Ik weet niet eens hoe ik hem moet vinden.
Jij vindt altijd wel een manier.
Als je Saxon niet doodt,
is haar leven in gevaar.
We hebben een moord.
Je kunt het ook weer laten ophalen, hè?
Het ligt niet aan de salade.
Dus je hebt me gevraagd hier te komen om me te zien eten?
Je mag dit aan niemand vertellen, oké?
Dexter verlaat Miami. - Wat, neemt hij ontslag?
Hij gaat met Harrison de rest van het jaar op reis.
Geweldig. Dat is mooi voor hem...
Of niet.
Ik weet niet of hij ooit wel terug gaat komen. Ik begrijp dat je iets anders wilt, maar...
Soms voelen de dingen gewoon niet goed.
Een verandering is voor alle partijen vaak beter.
Voor mij anders niet.
Hij is m'n broer. Ik wil niet dat hij gaat. - Dat begrijp ik, maar...
misschien moet je eens denken aan wat het beste voor hem is.
Luister, toen ik uit New York ben vertrokken,
was dat een van de moeilijkste beslissingen. Mijn vrienden en familie achterlaten...
Maar uiteindelijk bleek mijn eigen weg gaan een van de beste dingen die ik ooit gedaan had.
Batista heeft mijn politiepenning teruggegeven. - Wat geweldig!
Of niet...
Dat is fantastisch. Ik wou al een hele tijd terugkomen, dus...
Heb je Elway het al verteld? - Nog niet.
Je weet wat dit betekent, hè?
Jij en ik, zij aan zij...
Net zoals vroeger.
Neem je niet op?
Een moord, ik moet gaan.
Nee, laat maar, ik betaal wel. - Oké.
De volgende keer betaal ik, partner.
Er zal niets veranderen als ik er niet meer ben. Er zal bloed blijven vloeien.
Ik zal er alleen niet meer zijn om het te fotograferen.
Hij is goed hard geraakt. Een grote hoofdwond,
talrijke breuken, inwendige verwondingen.
Doelgericht. - Die gast op de fiets wou niet aan de kant,
stak zijn middelvinger op en dus is hij maar omver gereden.
Inspecteur, kan ik je even spreken? - Natuurlijk.
Hoi, Dex.
Ik wist niet dat ik moest werken, vandaag. - Hoe kwam je daar nou weer bij?
Omdat het zaterdag is.
Ben je high?
Je bent high, hè? Ik kan het ruiken.
Ga naar huis.
Pa... - We hebben het hier later wel over. Wegwezen!
En hou op met dat wiet roken.
Je hebt elk recht me te vertellen wat ik op het werk moet doen, maar thuis niet.
Oh, dat is...
Dat is nogal een schok, Dexter.
Het lijkt een beetje een overhaast besluit, maar na de dood van Rita...
En met dit werk...
Ik heb gewoon even genoeg dood in mijn leven gehad.
En ik moet er even tussenuit, dus...
ik dien hierbij mijn ontslag in.
Je hebt dit echt even nodig, hè?
Ik wil je alleen maar het allerbeste wensen. - Bedankt.
Ik wil dit nog even onder ons houden.
Ik wil de anderen dit graag zelf vertellen,
inclusief Jamie.
Dat zal haar wel zwaar gaan vallen. Ze geeft erg veel om Harrison.
Hij ook om haar.
Ach, ze gaat zelf ook verder met haar leven. Ze heeft binnenkort een andere baan.
Misschien wordt het daardoor wel gemakkelijker voor haar.
Ik zal je gaan missen, vriend.
Hé, luister... Mocht je van gedachten veranderen...
dan ben je hier altijd welkom. - Begrepen.
Hij zei dat hij te groot was voor een dutje en viel toen direct in slaap.
Schattig.
Ben je al verder met je zoektocht naar Saxon?
Niet echt.
Ik weet niet veel over hem. Hij verhuist in ieder geval wel vaak.
Hij denkt vast dat als je te lang op dezelfde plek blijft...
Je uiteindelijk wordt gepakt.
Ik wou dat we gewoon konden vertrekken. - Ja, ik ook, maar...
ik weet dat je Dr. Vogel moet beschermen.
Dat wil ze eigenlijk helemaal niet. - Waarom doe je dit dan?
Omdat dit is wat ik doe.
Dat is...
wie ik ben, ik weet niet anders. - Dexter, je bent veel meer dan dat.
Is dat zo?
Denk je dat wanneer we naar Argentinië verhuizen...
het voor ons mogelijk zou zijn om opnieuw te beginnen?
Ja.
Nou, hoe eerder je Saxon dan vermoordt, hoe eerder we daaraan kunnen beginnen.
Vogel is de sleutel. Hij zal vast voor haar gaan, maar...
ik kan haar niet gewoon de hele tijd in de gaten blijven houden.
Helemaal als ze weet dat je haar in de gaten houdt.
Dat kan het nog erger maken.
Ik moet hem zien te vinden, maar misschien heb ik Vogel daar wel niet voor nodig.
Alleen maar haar computer.
Ik wil je iets laten zien. Stap in.
Ik zal je niets doen... Mama.
Geloof me, als ik je wou vermoorden, zou ik deze deur nu niet vasthouden.
Herken je dit van de video die ik je heb gestuurd?
Hier dood je je slachtoffers.
Waarom heb je me hierheen gebracht? - Om je te helpen begrijpen.
Ga zitten.
Geen zorgen...
Ik heb hem schoongemaakt na elke...
Nou...
Deze kamer staat voor meer dan je denkt.
Het is een herinnering.
Waaraan?
Waar je me naar toe hebt gestuurd.
Ik heb hem er precies zo laten uitzien als wat ze onze "behandelingskamer" noemden.
Als ik mijn medicijnen niet wilde innemen, bonden de doktoren me aan zo'n stoel vast.
En dan dwongen ze me de medicijnen in te nemen.
En dat was meestal het hoogtepunt van mijn dag.
Snap je nu waarom ik die brand heb gesticht?
Ik snap dat je alles zou doen om hieruit te kunnen ontsnappen.
Je zei eerder dat je me wou helpen.
Ja.
Dat zou ik graag willen.
De meeste instellingen zijn niet zoals dit, Daniel. Ik kan je...
naar een zeer comfortabele plek brengen.
Ik kan je elke dag komen bezoeken. - Ik wil dat je me net zoals Dexter helpt.
Ik wil dat je me leert hoe ik in de wereld kan bestaan zoals ik ben.
Als een moordenaar.
Daniel, ik kan je niet helpen bij het vermoorden van onschuldige mensen.
Als jij om me geeft op de manier waarop je zegt...
dan vind je wel een manier om het te laten werken.
Ik wil iemand worden waarvan je kunt houden.
Ik vraag je als je zoon...
help me, alsjeblieft.
Goed dan.
Ik vind er wel wat op.
En Dexter dan? Die zit nog achter me aan. - Ik praat wel met Dexter.
Maak niet dezelfde fout als bij Richard.
Kies deze keer juist.
Kies voor mij.
Ik zal Dexter het laten begrijpen. - Denk je dat dat mogelijk is?
Daar zorg ik wel voor.
Ik wil dit graag, Daniel.
Ik wil weer je moeder zijn.
Ik zal er alles voor doen.
Vogel heeft me verteld waar ze in geval van nood een reservesleutel bewaart.
Volgens mij voldoet het beschermen tegen haar krankzinnige zoon daar wel aan.
Saxon heeft spyware op haar computer geïnstalleerd.
Maar dat werkt beide kanten op. - Dus als Saxon Vogel haar computer kan zien...
Dan kan ik die van Saxon zien.
Waar zoek je dan precies naar? - Iets...
Wat dan ook, waar ik iets mee kan.
Wat is dit?
Dat is de video die hij naar Vogel heeft gestuurd.
En deze is van vorige week. - Dat is... Nee, nee!
Zach... - Nee, wacht, wat doe je? Nee!
Dexter. Als er iets met Evelyn gebeurt, zal dat je voor altijd blijven achtervolgen.
Je kunt niet zomaar naar Argentinië vluchten om te ontsnappen aan wie je bent.
Ik probeer nergens voor te ontsnappen.
Dus volgende week plaatst u een vacature?
Geweldig. Luister, ik heb alleen niet zomaar een forensisch analist nodig.
Ik heb de allerbeste nodig, hij moet nogal iemand vervangen.
Dat waardeer ik.
Sorry, Agent, wat kan ik voor u doen?
Ik wou even laten weten dat geen enkele aanwijzing over Hannah McKay...
iets heeft opgeleverd. En als een spoor op dit punt doodloopt,
is de persoon hier of nooit geweest, of is erg snel weer vertrokken.
En wat houdt dat in? - Dat deze zaak geen prioriteit meer heeft.
Oké. Bedankt voor de informatie.
Ik hoorde toevallig dat u op zoek was naar een nieuw forensisch analist.
Wat, ken je soms iemand? - Nee, ik was gewoon nieuwsgierig.
Wie gaat er weg? Dexter Morgan toch niet, hè? - Sluit de deur even.
Hij heeft het zijn vrienden nog niet verteld,
dus dit blijft even tussen ons, maar, ja... Dexter gaat wat anders doen.
Oh, heeft hij een betere baan gekregen? - Nee, hij gaat reizen, met zijn zoon.
Echt waar? - Ja, en ik kan hem geen ongelijk geven.
Hallo, schat, hoe was je dag?
Oké... Ben je aan het werk? - Ja, ik stuur wat cv's op.
Maar ik ben bijna klaar.
Hé...
Kunnen we even praten?
Oké.
Ik voel me een klootzak, maar ik wil eerlijk tegen je zijn.
Oké, dus...
wees eerlijk.
Het gaat niet echt lekker tussen ons, hè?
Is dat een vraag? - Nee.
Het is...
Het spijt me.
Waarom liet je me dan bij je inwonen?
Waarom tot nu wachten, Joey? - Ik hoopte dat het wel weer beter zou gaan.
Ik weet niet wat ik anders kan zeggen.
Wat was het ook stom van mij om te denken dat je ooit over Deb heen zou raken.
Dit heeft helemaal niets met Deb te maken.
Je wou toch eerlijk tegen me zijn? - Dat ben ik ook.
Dit is mijn schuld. Zij heeft hier niets mee te maken.
Joey, kijk. Dat doet nog het meeste pijn. Dat je er maar steeds over blijft liegen.
Ik lieg niet, Jamie.
Oké. Weet je wat? Het maakt ook niets uit. Ik zal mijn spullen zo snel mogelijk weghalen,
zodat jij vrij bent om niet terug naar Deb te gaan.
Jamie... - Doei.
Hé.
Ik wil niet storen. - Nou, het is jouw huis.
Het is jouw familie.
Het is ook jouw familie.
Ik wil dat jij en Harrison gelukkig zijn.
Maar...
wat vind jij ervan dat we weggaan?
Ik ben bang.
Mijn hele familie gaat verhuizen.
Bang?
Je bent er altijd voor me geweest.
Ik weet niet hoe mijn leven er zonder jou gaat uitzien.
Nou, misschien...
wel beter. - Denk je dat?
Een beetje met twee seriemoordenaars optrekken, wordt het nog beter dan dat?
Dus je begrijpt het wel?
Ik weet het niet.
In goede en in slechte tijden...
Jij bent er altijd voor me geweest.
En zonder jou verdergaan voelt als van een steile rots afspringen.
Ik begrijp wat je bedoelt.
Wat is er?
Kom je mee?
Hé, kijk eens wie er is.
Hoi. - Hallo.
Ik wou even weten hoe het gaat. - Alles gaat prima, hier.
Harrison is buiten met Deb aan het spelen. - Oh, goed zo.
Gaat het wel?
Ja, ik wou gewoon even je stem horen.
Ik moet gaan.
Evelyn. - Dexter. Ik hoopte dat we even konden praten.
Oké.
Ik heb nog eens nagedacht over wat ik eerder zei en ik ben bang dat ik te snel oordeelde.
Volgens mij is het wel mogelijk dat jij en Hannah een relatie kunnen hebben.
Meen je dat? - En ik denk dat ver weg verhuizen...
en opnieuw beginnen misschien wel beter voor je zal zijn.
Ver weg verhuizen?
Is dat het belangrijke gedeelte? - Je had het over Argentinië?
Dat kan best een goeie plek daarvoor zijn. - Waarom wil je dat ik vertrek?
Dexter...
Ik denk dat er nog hoop voor Daniel is. Volgens mij houdt hij er helemaal niet van om te doden.
Ik kan hem helpen, maar die kans krijg ik niet als jij hem vermoordt.
Dus vertrek gewoon, alsjeblieft.
Verlaat Miami.
Dus hij houdt niet van moorden? - Hij zei dat hij mijn hulp wou.
Ik zal je eens laten zien hoeveel hij er niet van houdt om te moorden.
Nee, niet doen!
Nee...
Dat is Zach zijn hoofd waarin hij loopt te zagen.
Er is geen hoop voor hem, Evelyn.
Dit is dezelfde persoon die je jongste zoon heeft vermoord. Hij zal nooit veranderen.
Het spijt me.
Maar wat doen we nu?
Je weet wat er moet gebeuren.
Anders zal hij blijven moorden.
Waar is hij nu? - Hij zei dat hij me vanavond zou bellen.
Spreek vanavond iets met hem af.
Op een openbare plek. Ergens waar het veilig is.
Bel me en laat me weten waar. Dan volg ik hem en neem het van daar wel over.
Maar laat hem alsjeblieft niet lijden.
Afgesproken.
Debra Morgan.
Ken ik u? - U.S. Marshal Max Clayton.
En dit is Harrison.
Dag, vriend. - Hallo.
Kennen jullie elkaar? - Ja, via zijn vader, ja.
Harrison, ga jij maar vast naar binnen.
Ik kom zo. - Oké.
Elway heeft me je adres gegeven. Ik vond het beter om je persoonlijk te spreken.
Oké.
Luister, ik maak me zorgen om je broer. - Dexter? Hoezo?
Waarschijnlijk is het niets, maar...
ik vond het gewoon vreemd dat hij net de stad verlaat als...
het gerucht de ronde doet dat Hannah McKay hier zou zijn.
Hoe wist je dat hij weg zou gaan? - Dat heb ik toevallig op het bureau gehoord.
Misschien is het wel niets, maar hebben hij en Arlene Shram een relatie?
Geen idee. Ik hou zijn liefdesleven niet bij.
Oké, ik weet alleen dat hij iets met Hannah McKay heeft gehad.
Als hij dat nou nog steeds heeft?
Dan is hij wel goed dom. - Daar ben ik dus bang voor.
Ik weet dat het maar een vermoeden is, maar...
wat als die twee elkaar op de een of andere manier hebben teruggevonden?
Zijn leven kan in gevaar zijn, ook die van zijn zoon.
Dat zou Dexter nooit doen. - Dat hoop ik dan maar.
Ik hoef jou niet te vertellen hoe gevaarlijk Hannah McKay is, dat weet jij beter dan mij.
Als Dexter met Hannah McKay zou gaan, zou ik dat wel weten, verdomme.
Misschien vertelt hij dat wel niet, wie weet? Mannen doen domme dingen voor mooie vrouwen.
Er wordt niet meer logisch nagedacht.
Nou, ik waardeer je zorgen, maar dat is hier echt niet aan de hand.
Dexter heeft een burn-out, daarom vertrekt hij. - Oké, bedankt.
Ik waardeer je mening. Dit is mijn kaartje, bel me als je nog iets te binnen schiet.
Oké, zal ik doen.
Hallo. Hebben jullie honger?
Ja! - Ga je wassen, Harrison.
Is alles in orde?
Niet echt. - Is er iets gebeurd?
Marshal Clayton was hier net. Hij ondervraagde me net op het strand.
Ik dacht dat Dexter zei dat Clayton het liet zitten.
Hij kwam erachter dat Dexter weggaat en dat heeft hem op scherp gezet.
Hij denkt dat Dexter je helpt je te verstoppen. - Oh, God...
Ik heb jullie beide gedekt, maar je moet je verstoppen, totdat jullie vertrekken.
Natuurlijk, ja.
Bedankt dat je me hebt beschermd...
Alweer.
Wie had gedacht dat ik daar zo goed in zou zijn?
Ik ben hier snel weg. - Ik weet het.
Ik heb lunch gemaakt.
Nee, bedankt. Ik moet ergens naar toe.
Hoi.
Hallo. - Kunnen we praten?
Er is niets te bepraten. Ik weet waarom je hier bent, je laatste loon is al overgemaakt.
Ik wou je nog twee weken geven. - Die hoef ik niet.
Ik heb nog vrienden bij de Miami Politie, die zeiden al dat je terug kwam.
Moeten we hier dan niet even over praten?
Ik heb mijn uiterste best gedaan om hier wat van te maken.
Ik heb die onzin van je getolereerd... Hoe meer ik meewerkte, hoe meer jij tegenwerkte.
Het is me nu wel duidelijk dat dit nooit had kunnen werken.
Nou, het spijt me.
Ik waardeer het werk echt...
en alles wat je voor me hebt gedaan. - Niets te danken.
Nee, laten we maar gewoon...
Oké.
Ik ga mijn kantoor uitruimen.
Dat laat ik de beveiliging wel doen. Zij leveren het wel bij je thuis af.
En alles dossiers over de zaken zijn van mij, natuurlijk. Inclusief die over Hannah McKay.
Het ga je goed. - Ja, jou ook.
Harrison, weet je nog wat je vader heeft gezegd? Dat is geen speelgoed.
Maar tante Deb doet het altijd.
Harrison, alsjeblieft, luister nou eens! - Dat doe ik.
Harrison!
Schat...
het komt wel goed.
Ik weet het. Ik weet dat het pijn doet. Ik weet dat het pijn doet, het komt wel weer goed.
Hou dat maar even vast.
Dexter Morgan.
Dexter, bel me.
We moeten je ergens laten oplappen.
Wat is er gebeurd?
Hij is op zijn kin gevallen. Het is een diepe snee, het houdt maar niet op met bloeden.
Ik laat het de dokter weten. Bent u de moeder?
- Ja...
Ik wacht alleen totdat zijn vader terugbelt.
Wilt u dit invullen? - Oké.
En wacht totdat we hem roepen. - Oké, bedankt.
Harrison, wat ben je dapper. Ik kan niet wachten om het aan je vader te vertellen.
Harrison Morgan?
Ah, ja.
Alstublieft.
Het is al een tijdje geleden dat we hier hebben gestaan.
Dirigent. - Lang geleden...
Saxons eerste slachtoffer...
En zijn meest recente slachtoffers...
Het is ook al een tijdje geleden sinds je foto's van slachtoffers hebt gebruikt.
Hij moet zien wat hij gedaan heeft.
Dat is altijd erg belangrijk voor je geweest.
Mensen krijgen wat ze verdienen.
Dat zou tenminste zo moeten zijn...
Ik ben al ver gekomen.
Het voelt alsof ik een ander mens ben sinds de laatste keer dat ik in deze kamer stond.
Je bent nog steeds hetzelfde, Dexter. Ik hoop dat je dat beseft.
Waarom zou ik dat dan niet doen?
Ik wil gewoon dat je geen onrealistische verwachtingen hebt over wat er hierna gebeurt.
Ik weet precies wat er hierna gebeurt.
Ik vermoord Saxon...
En dan stappen Hannah, Harrison en ik op het vliegtuig om aan ons nieuwe leven te beginnen.
Hoi, Jamie. - Val toch dood.
Wat? - Debra, kom binnen.
Ik ben klaar om terug te komen als je dat nog wilt.
Als ik dat nog wil?
Mijn God. Weet je het zeker? Neem je me nu niet in de maling?
Dat denk ik niet. - Nou, in dat geval...
Halleluja!
Kun je vandaag al beginnen? - Ik dacht eerder in een week of twee.
Natuurlijk, onafgedane zaken.
Ja, zoiets...
Wanneer jij er klaar voor bent, ben ik er ook klaar voor.
Toch best grappig.
Wat? - Dat jij terugkomt terwijl Dexter vertrekt...
Heeft hij je dat verteld? - Ja.
En maak je maar geen zorgen over Jamie. - Waar ging dat om?
Weet je het nog niet?
Quinn heeft het net met haar uitgemaakt. De stomme idioot.
Echt waar? - En dat je het even weet...
Jamie geeft jou daar min of meer de schuld van. - Dat had ik al begrepen.
Ja, ze denkt dat Quinn nog steeds verliefd op je is of zoiets. Ik wou niet eens alles weten.
Pak jij hem maar eerst even aan.
We moeten praten.
Ik heb gewoon gedaan wat... - Hier niet.
Heb je het vanwege mij met haar uitgemaakt?
Nee.
Ja.
Ik bedoel... Ja en nee.
Word niet boos, dan wordt je gezicht rood. - Helemaal niet. Wat is er gebeurd, verdomme?
Dat is niet moeilijk.
Ik was niet gelukkig.
Ik bedoel, het ging wel, maar ik wist gewoon dat ik nooit met haar zou gaan trouwen.
Ik zou er waarschijnlijk toch mee kappen, zelfs als ons voorval niet was gebeurd.
Er is helemaal niets gebeurd. We hebben gezoend.
Dat is verdomme geen reden om het met iemand uit te maken.
Je luistert niet.
Ik zou het waarschijnlijk hebben uitgemaakt met Jamie,
maar wat er tussen ons is gebeurd heeft gewoon duidelijk gemaakt...
dat ik niet meer bij haar zou moeten zijn. Begrepen?
Ja. - Dus, ja...
als ik heel eerlijk ben...
heb ik nog steeds gevoelens voor je.
Maar ik verwacht helemaal niets van je terug.
Hoezo niet? - Omdat...
ik niet denk dat je... - Ik ook nog steeds voor jou, domoor.
Ik ben niet veranderd, alleen...
Ik wist niet zeker of ik wel toekomst in ons zag.
Hoe denk je daar nu over, dan? - Ik weet het niet. Ik had altijd het idee...
Ik had altijd het idee dat iets me tegen hield, maar nu...
Nu wil ik gewoon...
Weet u zeker dat u Hannah McKay heeft gezien? - Ja, ik heb haar foto op het nieuws gezien.
Ze heeft haar zoontje gebracht, hij had een snee op zijn kin.
Hannah McKay heeft geen kinderen. Weet u zeker dat zij het was?
Dat denk ik wel, ja. - Hoe heette die jongen?
Dat was Harrison Morgan en ze gedroeg zich absoluut alsof het haar zoon was.
Ik ben op mijn kin gevallen.
Hoeveel hechtingen heb je erin gekregen? - Zes.
Dat deed vast pijn. - Ja, maar Harrison was erg dapper.
Ik heb zelfs een lolly gekregen. Mag ik nu gaan spelen?
Ja, natuurlijk.
Bedankt dat je voor hem gezorgd hebt. - Oh, mijn God. Het spijt me zo.
Ik voel me verschrikkelijk. - Niet te geloven dat ik er niet voor je was.
Je hebt je in het openbaar vertoond.
Je hebt jezelf in gevaar gebracht omdat ik een moordkamer aan het klaarzetten was.
Dex, dat kon je niet weten. - Dat maakt niet uit.
Ik probeer Dr. Vogel te redden, terwijl ik voor jou en Harrison moet zorgen.
Het gaat prima, echt. Het is al goed. Maar er is nog wel iets anders.
Wat dan? - Die overheidsagent is langs geweest.
Hier? - Hij heeft Deb gesproken.
Volgens mij heeft ze hem afgewimpeld, maar dan nog. We kunnen hier niet veel langer blijven.
Ik weet het.
Evelyn? - Dexter, hij is er.
Hij is er? Waar dan? - Bij mij thuis.
Hij heeft me gebeld.
Hij zei dat hij maar een paar wijken verderop was.
Nee, dat was het plan niet. Je moest hem ergens op een openbare gelegenheid ontmoeten.
Ergens waar het veilig is.
Het is de laatste keer ooit dat ik hem zal zien.
Ik wou privé afscheid van hem nemen. - Maar dat is niet echt een goed idee.
Daar is hij al. - Evelyn?
Wat is er?
Ik moet gaan.
Voorzichtig. - Zal ik doen.
Dexter, ga nou. - Als die Marshal nou terug komt?
Die komt niet terug. Evelyn heeft je nu nodig.
Ik kan hier beter bij Hannah blijven. - Hier had Vogel je nou voor gewaarschuwd.
Je probeert in twee verschillende werelden te leven en dat verlamt je.
Ik ben niet verlamd. Ik maak een keuze. - Jongen...
je kiest ervoor om bang te zijn, omdat je voor het eerst in je leven iets denkt te verliezen.
Wou je zo worden?
Dat geeft niets.
Ik begin oud te worden. Ik kan niet meer zo goed mikken als vroeger.
Waarom wou je vanavond met me afspreken?
Ik vond het gewoon leuk om even te praten...
over normale dingen.
In tegenstelling tot die andere keren.
Natuurlijk.
Wat is er aan de hand? - Hoezo?
Je lijkt gespannen. - Nee...
Nee, hoor. Helemaal niet.
Ik ben volkomen op m'n gemak.
Misschien alleen een beetje moe, gezien de omstandigheden.
Wou je me soms iets vertellen?
Ik wou je alleen maar even zien.
Ik begin vast al als een moeder te klinken...
die constant haar zoon om zich heen wil hebben.
Weet je...
als je zoveel mensen ziet sterven als ik al gedaan heb,
weet je wanneer ze bang zijn.
Waar ben je bang voor, mama?
Hij is er nog.
Hallo, Dexter. - Wat wil je? Waar...
Blijf staan. Ik wil je iets laten zien.
Blijf van haar af. - Mama heeft de verkeerde zoon gekozen...
Alweer.
Evelyn?
Oh, nee, nee, nee...
Nee...
Vertaling & ReSync: Regeer www.bierdopje.com