Je tijd is om. Ik zei toch dat ik er een eind aan zou maken?
Geef antwoord.
Finch, we hebben een probleem. - Reese is deze keer echt doorgedraaid.
We hebben geen opties meer. We hebben Root nodig.
Ik weet dat dit onze enige optie is, mevrouw Shaw.
Ik wil zeker weten dat we voorbereid zijn op wat er kan gebeuren.
Mr Reese, wij redden levens. Jij redt levens.
Niet allemaal.
Mevrouw Shaw. - Hebben we al een nieuw nummer?
Nee, nog niet. - Het is al even geleden.
De smeerlappen van de stad houden zich gedeisd.
We kunnen wel wat rust gebruiken. - Daar doe ik niet aan.
Daarom heb ik deze baan genomen, en die hiervoor.
Ik word niet graag in verband gebracht met je oud-werkgevers, die je wilden vermoorden.
Deze baan is niet veel veiliger.
Over rust gesproken, heb je iets van Reese gehoord?
Toen hij sterk genoeg was om te staan, is hij vertrokken.
Enig idee waar hij heen is, of wanneer hij terug komt?
Ik ben bang dat alleen Mr Reese die vragen kan beantwoorden.
Tot ziens, mevrouw Shaw.
Whisky.
Blijf maar bijschenken.
Nog een keer, dubbel of niets?
Waar ben je mee bezig? Probeer je me te naaien?
Kom op man, dat was geluk. - Je geluk is voorbij, vriend.
Mannen, doe rustig. Iemand, help me.
Rustig aan, jongens. - Laat het me weten als dit rustig genoeg is.
Stop.
Ik ga straks boodschappen doen.
Laat het me weten als je iets nodig hebt.
Alleen een boek van je kar.
Bovenste plank, derde van rechts.
Valse goden, Pseudowetenschap in de moderne tijd?
Wat licht leesvoer, mevrouw Groves?
Ik weet dat het moeilijk is, Harold, na alles wat je hebt meegemaakt.
Nu is John ook nog vertrokken.
Toch moet je je niet op haar afreageren.
Ik weet niet waar je het over hebt.
Ik heb het over dat je haar negeert.
Ze heeft een nieuw nummer voor ons.
Hoe kom je hieraan?
Communiceer je met het apparaat?
Ik begrijp waarom je wilt stoppen, Harold, maar dit is niet het moment.
Ze wil dat we samenwerken.
Ik wist dat je iets verzweeg. - Moet je dat doen?
Dus we hebben een nieuw nummer.
Dat heb ik nog niet besloten. - Besloten?
Ik wist niet dat je kon beslissen. - Zeker wel.
Gaat dat binnen afzienbare tijd gebeuren...
of moet ik ergens anders op zoek naar wat actie?
Arthur Claypool.
Is er iets, Finch? - Nee, niets. We moeten aan de slag.
Je staat in de personeelslijst van het ziekenhuis als Dr. Anne Moore.
Weet je zeker dat je geen doktertje wilt spelen, Harold?
Ik was nooit een overtuigend arts, zelfs toen ik er één was.
Nee, ik blijf hier om zoveel mogelijk over Claypool te weten te komen.
Wat zijn de details over deze man? - Hij woont en werkt in Maryland.
Tot voor kort was hij een IT-consultant bij een softwarebedrijf...
Runyon Technology Solutions.
Zijn meest recente creditcardafschrift is van de ziekenhuiscadeauwinkel.
Op welke kamer ligt hij? - Dat is het vreemde.
Er is geen dossier van zijn opname.
Ik heb hem. Hij is hier. - Dan moet zijn medisch dossier er zijn.
Ik heb het gevonden.
Hier staat dat zijn diagnose glioblastoma multiforme is.
Een hersentumor. Staat er een prognose?
Terminaal.
Als deze man het slachtoffer is, wie zou er dan een stervende man willen vermoorden?
Ik veronderstel dat we dat uit moeten zoeken.
Hoe gaat het vandaag met u, Mr Claypool?
Ik vermoed meer honingbij dan libelle.
Pardon? - Levensduur.
Een libelle leeft vier maanden, een honingbij vier weken.
Zolang u geen eendagsvlieg wordt, zullen we geen probleem hebben.
Ben je nieuw, of ben ik je gewoon vergeten?
U bent me niet vergeten. - Geef het even.
Mijn geheugen is als een computer met een beschadigd bestandssysteem.
Ik weet dat ik me iets wil herinneren, ik open het bestand, en het is weg.
Dan ineens, stromen de herinneringen me aan alle kanten om de oren.
Inclusief enkele waarvan dat niet gewenst is.
Wat voor herinneringen zijn dat?
Mr Claypool?
Heb je de essentiële waarden hard-coded? - Sorry?
We moeten de database na elke operatie controleren.
Sorry, Dr... Moore?
Ik heb u hier niet eerder gezien.
Omdat ik hier niet eerder ben geweest. Net overgeplaatst.
Waarvandaan? - New York General.
Wat is uw specialiteit? - Klinische oncologie en palliatieve zorg.
Wat is de jouwe?
Laat het me weten als u iets nodig hebt. - Goed.
Finch, Claypool heeft beveiligers van de regering. Wat voor werk deed hij?
IT-consultant. Ik realiseer me dat dat nogal vaag is.
Een adres in Maryland, vage baantitel, beveiligers...
Ik denk dat hij top-secret toegang of beter heeft.
Hij zei dat zijn tumor herinneringen opriep, inclusief enkele waarvan dat niet mag.
Het kan zijn dat iemand plant hem voorgoed uit te schakelen.
Zijn beveiligers gebruiken een 'drie-mans-wigvorm'.
Wat betekent dat? - Dat ze van de geheime dienst zijn.
Finch, wie is deze man?
Vertaling: Het Person Of Interest Team. Désirée, Xtreme en Mr Reese
Zijn het mussen, pap?
Bijna goed.
Ik weet het goed gemaakt.
Je helpt mij met de auto, en ik help jou met de vogels.
De motor is verzopen, en ik heb geen idee hoe het komt.
Waar is de dopsleutel? Ik had 'm net nog in mijn hand.
Pap?
Ik ben er de laatste tijd niet bij met m'n gedachten.
Hier, wil je er één proberen?
Verlies 'm niet. We hebben alle onderdelen nodig.
Er zit hier niets in wat geen reden heeft om er te zitten.
Behalve het vuil.
Ik neem wel op.
Sorry, het duurde langer dan ik...
Kijk.
Krijg nou wat.
Maar het is niet de bedoeling dat je iets zo uit elkaar haalt.
Snap je dat, Harold?
Als ze niet willen dat je erbij komt...
moeten ze het beter bouwen.
Zoon, jij hebt je aan je woord gehouden.
Wil je nog steeds weten wat voor vogel dat is?
Heb je al vooruitgang geboekt, mevrouw Shaw?
Claypools beveiligers wijken niet van zijn zijde.
Heb jij al iets meer ontdekt? - Nee.
Zijn minimale digitale vingerafdruk neigt je idee te ondersteunen...
dat hij geheim werk voor de overheid deed, maar het maakt het ook buitengewoon moeilijk...
om de ware aard van 'n bedreiging te bepalen.
Ik kan me ontdoen van de waakhonden. Ik heb een paar liter brandbaar spul nodig.
Wat? - Rustig, Finch. We zijn in een ziekenhuis.
Mevrouw Shaw, er zijn vast manieren om Claypool te bereiken zonder iets te verbranden.
Goed, maar ik heb een partner nodig.
Je kunt ziekenhuisboekhouder zijn.
Ik ben bang dat ik dat niet kan doen.
Mevrouw Groves heeft momenteel extra toezicht nodig.
Wacht even. Claypool heeft een bezoeker.
Een vrouw, van zijn leeftijd. Lang, bruin haar.
Zoals zij?
Ja.
Diane Claypool.
Zijn vrouw. Ze zijn iets meer dan 20 jaar getrouwd.
Stop. - Schat, alsjeblieft...
Hoe kom je hier binnen? - Arthur, ik ben het.
De patiënt is in nood. Aan de kant. - Hij is niet in nood. Gewoon in de war.
Wat wil je? - Niets. Ik kom bij je op bezoek.
Ik begrijp niet... nee, je hebt geen bevoegdheid om hier te zijn.
Ik kan niet naar je luisteren, dit is een veilige verdieping, je hebt geen SCI-toegang.
Je bent niet aan het werk. Arthur, alsjeblieft, kijk om je heen.
Je bent in een ziekenhuiskamer.
Allereerst, wie denk je dat je bent om zo tegen me te praten?
Ik ben Diane. Ik ben je vrouw.
Je herinnert je het alleen niet.
Nee, ik heb geen tijd voor deze spelletjes.
Ik heb een deadline.
Ik moet het repareren. - Wat repareren?
Samaritan. Het moet operationeel voor ze... - Dat is genoeg.
Samaritan? Waar heb je het over, Arthur?
Ze denken dat ik niet weet wat ze gaan doen, maar ik weet dus wel wat ze gaan doen.
Ze willen het doden, maar ik laat het niet gebeuren.
Ik heb voorzorgsmaatregelen genomen. - Doe even rustig, Mr Claypool.
Hij is niet misleid als hij zichzelf kent misleid te worden.
Sorry, ik kom straks terug.
Finch, heb je dat gehoord?
Dat lijkt de vraag of Claypool voor de overheid werkt te beantwoorden.
Ja, aan iets wat Samaritan genoemd wordt?
De naam klinkt bekend. Ik zal kijken wat ik kan vinden.
Ik denk niet dat ik snel dicht bij Claypool kan komen.
Maar ik kan wel het volgende beste krijgen.
Labtechnicus naar OK zes.
Het is geen Starbucks, maar het doet z'n werk.
Het was me niet echt opgevallen.
Het spijt me van die scène daar.
In ben veel erger gewend. - Ik weet niet hoe je het doet.
Zelf haat ik ziekenhuizen.
En nu breng ik daar al mijn tijd door.
Wanneer is de diagnose gesteld? - Ongeveer een jaar geleden.
Hij vertoonde alle tekenen.
Ik wilde het gewoon niet zien.
Hij verdwaalde in de buurt.
Hij had humeurschommelingen.
Mevrouw Claypool, weet u of iemand uw man kwaad zou willen doen?
Hij was... is zo'n lieve man.
Waarom vraagt u dat? - Zijn beveiliging.
Nee, die zijn hier omwille van zijn vroegere werkgever.
Wie was dat dan? - De National Security Agency.
Hij zou niet willen dat ik dat vertelde, maar ik zie geen reden het langer te verbergen.
Uw man moet een belangrijk persoon zijn geweest.
Ik zou het niet weten.
Hij sprak nooit over zijn werk, dus ik hield op met ernaar te vragen.
Vervolgens spraken we helemaal niet meer met elkaar.
Praten wordt overschat.
Ik bedoel, dat moet moeilijk zijn geweest.
Niet zo moeilijk als je realiseren dat degene met wie je half je leven hebt doorgebracht...
niet eens meer weet wie je bent.
Daarom blijf ik terugkomen.
Hopend dat Arthur zich mij herinnert, al was het maar voor even.
Maar dan ben ik hier wel.
Ik moet weer aan het werk.
De beveiliging is weg. - En Claypool?
Waar is de patiënt uit die kamer? - Hij is naar Radiologie.
Finch, Claypools vrouw zegt dat hij NSA was. - Dat kan kloppen.
Ik wist dat ik van Samaritan had gehoord. Het was een geheim NSA-project.
Het Congres sloot het project af in 2005...
precies de periode waarin Claypool lijkt te leven.
Als Claypool een carrière bij de NSA had, kent hij topgeheime informatie.
Informatie die hij nu rondbazuint.
Ik kan minstens 15 buitenlandse geheime diensten bedenken...
die een moord zouden doen voor die informatie. - Dat had ik ook al bedacht.
Of de dreiging komt van zijn eigen beveiliging af.
Om overheidsgeheimen te beschermen. - Je moet bij hem in de buurt zien te komen.
Makkelijker gezegd dan gedaan.
Ik ben binnen. - Voorzichtig, mevrouw Shaw.
Ik heb geen back-up voor je. - Dan zal ik snel zijn.
Ontspan u, Mr Claypool. - Wacht eens.
Een injectiespuit in de prullenbak?
Claypool is ingespoten met radioactief middel voor zijn scan.
Dit is waarheidsserum.
Wie heeft ze? - Rudy.
En waar is Rudy? - Dit is geen scan. Dit is een ondervraging.
Is alles in orde?
Degene die een dreiging voor Claypool betekent, is al hier.
Beweeg je niet.
Niet snel genoeg dus.
Wat ben je aan het bouwen?
Een keten transistoren, geconfigureerd als een reeks NAND-poorten.
Het is een geheugensysteem. Kijk maar.
P
A
P
Let nu op.
Pap.
Ik maak een geheugen om je te helpen te denken aan dingen als de oven uitzetten.
Als ik eraan blijf werken...
kan ik het zo maken, dat het zich alles herinnert dat jij vergeet.
We hebben hierover gepraat.
Wat er mis is met mij kan niet door jou worden gerepareerd...
of door iemand anders.
Maar wat als ik een machine bouw met veel geheugen, die kan denken?
Zelfs als je dat kon en je zou hem vullen met mijn geheugen...
zou ik het nog steeds niet zijn.
Niet alles wat kapot is, hoeft gerepareerd te worden.
Begrijp je dat?
Ik dacht al dat jij het was. Hoe heb je me gevonden?
Ik heb de telefoon getraceerd die het dichtste bij je laatste GPS-signaal lag. Waar ben je?
Opgesloten in een kantoor. Easton heeft mijn wapens en telefoon.
Dat dacht ik al, dus ik heb me nu dichterbij verschanst.
Ben je hier? - Op het parkeerterrein.
Prima, terwijl ik probeer te ontsnappen, kun jij Claypool in de gaten houden.
Het is beter als ik hier blijf en uitzoek wie hem dat waarheidsserum gaf.
Finch, waarom... - Ik heb iets gevonden.
De vrouw die zich voordeed als labassistente...
ontweek de camera's op weg naar buiten door een pet op te zetten...
maar daarvoor is ze ingelogd op de beeldcomputer.
Ene Elizabeth Ross. We moeten weten wat ze Claypool vroeg.
Dat kon ik niet horen. Ik hoorde hem alleen 'Rudy' zeggen.
Dr. Moore. Of hoe je ook heet.
Degene die je identiteit heeft gefabriceerd wist wel wat hij deed.
Dat brengt me op de volgende vragen.
Wie ben je en wat wil je van Arthur Claypool?
Hallo, Lionel. Heeft Finch je gestuurd?
Hij maakt zich zorgen om je. Wij allemaal. - Hoe heb je me gevonden?
Denk je soms dat ik mijn penning heb gewonnen met pokeren?
De Bril heeft een beetje geholpen. - Ga naar huis, rechercheur.
Ik hoorde je wel. Dit is een openbare gelegenheid.
Ik mag hier net zo goed als jij zitten.
Prima.
Maar als je hier blijft zitten, ga je drinken en niet praten.
Begrepen? - Ook goed.
Whisky. Een dubbele.
Bourbon en soda. Zonder bourbon.
Voor welk agentschap werk je? FSB, MSS?
Je verspilt je tijd. Je moet Claypool beschermen.
Die assistent gaf hem waarheidsserum. - En hoe kun jij dat weten?
Jij had het ook kunnen weten, als je echt veldwerk had gedaan.
Ik kan de zaken erg onplezierig voor je maken.
Onplezierig? Jullie dienstkloppers zijn zo beleefd.
Degene die achter Claypool aanzat, heeft niet gekregen wat hij wilde.
Ze zullen het opnieuw proberen.
Gaat het wel, Dudley? Je ziet er slecht uit.
Finch, kan het zijn dat jij de witte rijst van de geheim agent hebt vergiftigd?
Nee. - Dan hebben we een probleem.
Inderdaad. Ik heb de dreiging tegen Claypool geïdentificeerd.
Als langdurig werknemer van de NSA is hij een mooi doelwit voor iedereen...
die de geheime surveillanceprojecten van de overheid wil ontmaskeren.
En toen dacht ik aan de naam van die assistent. - Elizabeth Ross.
Dat is de naam van een held uit de Revolutionaire Oorlog...
ook wel bekend als Betsey Ross.
Revolutionaire Oorlog? Raad maar wie dat is.
Vigilance. En ze zijn hier.
Het is Collier.
Waarom heeft u een vuurwapen? Waar is de bewaking?
We moeten hier weg. - Waarom?
Omdat er mensen achter uw man aanzitten. - Wat voor mensen?
Het soort waar je een wapen voor nodig hebt. Pak zijn kleren.
Word wakker.
U moet met ons mee, meneer. - Waar gaan we heen?
Naar een mooiere kamer. - Ik wil geen mooiere kamer.
Luister nou naar haar. Doe wat ze zegt.
Wie ben jij? Wat doe je met mijn kleren?
Laat me gaan, jullie allebei, of ik laat jullie verwijderen.
Hij wil niet met me mee, Harold. - Kalmeer nou toch.
We moeten weg.
Precies.
Eindelijk iemand die ik herken.
Hoelang is het geleden?
Behoorlijk lang.
Sandra's ouders gaan de stad uit.
Stromende vaatjes.
En jij, Harold? Ga je mee?
Wanneer hebben ze dat bord voor het laatst veranderd?
Waarom zouden ze? - Precies.
Parijs heeft een bevolking van negen miljoen. - Wie maakt dat wat uit?
Je kunt niet naar Parijs vanuit Lassiter.
Ik breng je wel naar Parijs.
Hoe heb je dat gedaan?
Dat was te leuk om legaal te zijn.
Je moet met me mee. Het is je vader.
Dus jullie kennen elkaar?
Harold en ik kennen elkaar van de Technische Universiteit.
De Machtige Ingenieurs, toch?
We waren net twee jonge honden aan het begin van de informatietijd.
Wij gingen de toekomst maken, weet je nog? - Zeker.
Ja, maar ik ook nog. Je loopt mank. Ben je gewond?
Het is maar een oude verwonding die nooit goed is geheeld.
Deze kant op. - Harold was de meest briljante.
Als iemand de wereld zou veranderen, zou hij het wel zijn.
Wat ben je eigenlijk gaan doen? Waar werk je in?
Verzekeringen.
Hij heeft een wapen.
Wie zijn die mensen? Waarom schieten ze op ons? Wat willen ze?
Jou, Arthur. - Mij? Wat heb ik hen aangedaan?
Jullie zijn hier veilig terwijl ik regel dat jullie uit de gevarenzone blijven.
De gevarenzone? Zijn we dan in gevaar?
De schutters. Waarom gebeurde dat?
Jouw werk, Arthur. - Mijn werk?
Werkte jij niet voor de NSA?
Niet waar zij bij is.
Ja, ik werkte voor ze.
Ik denk dat de mensen die op ons schoten dat ook wisten.
Ze proberen je niet te vermoorden, Arthur, tenminste niet tot ze informatie uit je krijgen.
Welke informatie? - Tijdens je scan in het ziekenhuis...
vroeg de assistente je wie ze had.
Wie? - En jij antwoordde 'Rudy'.
Echt? - Over wie had je het?
Ik weet het niet, sorry. - Maakt niet uit. Rust maar uit.
Harold, wat heb jij hiermee te maken?
Ik hoorde alleen dat je in de problemen zat.
Kom, ga maar uitrusten.
Je moet niet zo dicht bij het raam staan.
Wie zijn jullie?
Wij zijn degenen die jou en je man veilig houden.
En zijn beveiliging dan? Moet de Secret Service niet weten dat we hier zijn?
Nu zijn de enigen die ik vertrouw degenen in deze kamer.
Voel jij je al beter?
Harold, kun jij je 'Sta op, zonen van MIT' herinneren?
sta op, zonen van
MIT in
loyale broederschap
de toekomst wenkt jullie
en het leven is vol en goed
sta op en til jullie bierpullen hoog op
vanavond zal altijd zijn
een herinnering die nooit zal sterven
zonen van MIT
Het zal John spijten dat hij dat gemist heeft.
Arthur, wat was Samaritan?
Samaritan is werkelijk een waanzinnig project.
Je zegt dat het waanzinnig is. Vertel me erover.
De primaire functie is om potentiële terreurdaden te detecteren...
door het analyseren van grote datasets.
Het zal specifiek het vermogen hebben om daden van agressie te voorspellen...
en strategische tegenmaatregelen voor te stellen voor de daders kunnen handelen.
Klinkt als een behoorlijk project.
Samaritan is revolutionair.
Niet zozeer vanwege wat het doet, maar hoe het 't doet.
Het systeem is ontworpen om autonoom te functioneren...
om zich constant aan te passen en te upgraden...
op basis van ervaringen.
Je zegt dat het kan herinneren en leren.
Ja. Harold, het is waar we altijd van gedroomd hebben.
Samaritan is een ware kunstmatige intelligentie.
Je hebt gelijk, Arthur.
Dat is inderdaad waanzinnig. Pardon.
Praat hij over waar ik denk dat hij over praat?
Daar lijkt het op.
Maar dat zou betekenen... - Er was een tweede machine.
En Arthur heeft het gebouwd.
Begrepen. Ik heb Harold gevonden en ik breng ze nu allebei naar huis.
Begrepen.
Hij is vandaag 800 meter van huis gewandeld.
Wat gebeurt er als het kouder wordt?
Als je hem niet meer kan geven wat hij nodig heeft...
moet hij misschien naar een plek die dat wel kan.
Het spijt me, zoon.
Ik weet niet waarom dit blijft gebeuren.
Ik vergeet wie mensen zijn, waar ik ben...
Het is goed, pap. - Nee, dat is het niet.
Je bent briljant, Harold.
Je intelligentie, de dingen die je kunt zien...
Pap... - Dat wordt hier verspild.
Je moet naar de universiteit gaan, niet voor een oude man zorgen.
Ik ga nergens heen. En trouwens...
ze gaan een computernetwerk bouwen dat alle universiteiten in het land verbindt.
Als we de stad niet kunnen verlaten...
breng ik de informatie naar me toe. Ik vind wel een manier.
Voorzichtig, zoon. Wees niet roekeloos.
Raak niet bij iets betrokken waar je niets mee te maken moet hebben.
Als ze niet willen dat je binnenkomt, moeten ze het beter bouwen.
Nou... - Kom.
Die machine die je gebouwd hebt, Arthur...
waar is die nu? - Nergens.
Samaritan is jaren geleden vernietigd, in 2005.
Waarom?
Na 11 september liet de regering iedereen werken aan 'n systeem dat alles in de gaten kon houden.
Ze kwamen ook naar jou toe.
Ja, en ik zei dat ze alleen konden bereiken wat ze wilden...
als ze iets bouwden wat niet alleen toekeek, maar ook begreep...
wat het bekeek.
Een kunstmatige intelligentie.
Ik weet dat je altijd zei dat kunstmatige intelligentie voor sukkels was, Harold, maar...
ik was zo dichtbij.
Dichtbij? - Om Samaritan te laten werken.
Eerlijk gezegd kon ik het niet aan de praat krijgen.
Als die bureaucraten me nog een paar weken hadden gegeven was het me zeker gelukt.
En toen sloot het Congres jullie af.
Niet alleen ons. Alle programma's.
Stellar Wind, Tides, Genysis...
Futuremap, Genoa.
Binnen zes maanden waren ze allemaal weg.
Op 25 februari 2005 kwamen ze voor Samaritan.
Wegens de vrees dat ze 'de vrijheden van burgers' zouden schenden.
Dat zeiden ze althans. - En jij dacht dat er een andere reden was.
De regering wilde zo'n systeem, Harold, ze zouden het niet zomaar opgeven.
Ze lieten het Congres ons afsluiten, behalve dat belachelijke Prism...
maar dat was om mensen niet op het goede spoor te brengen.
Welk spoor? - Ze hadden het al gevonden.
Iemand anders was er eerder...
en heeft het gebouwd.
Toen ik 'drinken' zei, bedoelde ik geen sodawater.
Wilde Finch ook je dat je m'n BOB werd?
Nee, slimmerik. Ik ben twee jaar nuchter.
Waarom? - Toen ik veel domme dingen deed...
was drinken daar één van.
Toen verscheen een klootzak in pak op m'n achterbank...
en dwong me met een pistool op m'n hoofd om hem te helpen...
en te kijken wie ik was.
Waarom ik met drinken ben gestopt? Vanwege jou.
Laat het niet naar je hoofd stijgen.
Nog één.
Denk je dat je de enige bent die pijn heeft? Mijn partner is neergeschoten.
Vertel mij eens hoe je verstoppen in de bar van je vader dat gaat herstellen?
Ik zag het bord van de legerbasis zo'n acht kilometer terug.
Ik dacht dat je hier misschien gelegerd was.
Tot ik de foto zag. En de gelijkenis.
Mijn vader was hier voor hij naar Vietnam werd gestuurd.
Hij is vier keer gegaan.
Hij was een bonafide krijger.
Werd hij gedood in de strijd? - Nee.
Bij de raffinaderij waar hij werkte.
Hij was al twee maanden niet thuis geweest.
Heftig.
Maar wat heeft dat te maken met wat er met Carter is gebeurd?
Niks.
Het bewijst dat wat we ook wel of niet doen in deze wereld...
slechte dingen toch gaan gebeuren.
Het is...
nutteloos.
Irrelevant.
Hoe kun je dat zeggen?
Je hebt heel veel mensen gered, mij ook.
Vond je dat nutteloos?
Goed, laten we gaan.
Ik ga niet weg.
Ik had het niet over weggaan.
Ik ga niet met je vechten, Lionel.
Kom op.
Dit moet genoeg zijn.
Morgen zijn Arthur en Diane Claypool...
Henry en Elaine McCarthy.
Ik heb ook een kamer geregeld voor Arthur in een ziekenhuis in Toronto.
We vertrekken morgenochtend vroeg. - Als ik iets kan doen...
Genoeg.
Sorry, ik probeerde alleen met hem te praten. - Wie ben je? Waarom laat je me niet met rust?
Arthur, het is goed. - Nee. Je kunt me hier niet houden.
De waarheid vreest geen vragen. - Arthur, ik ben het.
En dit is Diane, je vrouw.
Hoe kan ik me jou wel herinneren en haar niet?
Omdat tumoren rare dingen doen met het geheugen.
Het is zoals je zei. Je bestandssysteem is beschadigd.
Dat is het niet.
Ik kan me Diane herinneren.
Diane is dood.
Ik heb haar twee jaar geleden begraven op twaalf juni 2011.
Je kunt het je inderdaad herinneren.
Ga.
Dit was onvermijdelijk.
Aangezien tijd een luxe is die we niet meer hebben.
De omgeving is veilig, mevrouw.
Mevrouw? Werkt hij voor jou?
Net als jij ooit, agent Shaw.
Ik nam aan dat je me altijd al hebt willen ontmoeten.
Controle. - Ik was bezorgd...
dat je mijn pogingen om dichtbij Arthur te komen zou verstoren.
Je hebt echter laten zien behoorlijk nuttig te zijn.
Hem gered van die verdwaasde privacy terroristen...
en het zo geregeld dat ik je werkgever kon ontmoeten.
Waar ik zoveel over gehoord heb.
En trouwens, ik heb je achternaam niet gehoord, Harold.
Wat wil je van Arthur? - Alleen informatie.
De locatie van zijn grootste prestatie...
Samaritan. - Samaritan is vernietigd.
Ik ken het officiële verhaal, Arthur.
Ik weet ook van de ritjes.
Dus, waar zijn ze?
Ik weet niet waar je het over hebt. - Stop. Hij weet het echt niet.
Daar kom ik snel genoeg achter.
En aangezien wij het genoegen hebben gehad elkaar te ontmoeten...
kun je me helpen nog iets terug te krijgen wat van mij is.
Jouw grootste prestatie.
Ik vrees dat ik dat niet kan doen.
Eén van jullie gaat me vertellen wat ik wil weten.
En wie dat doet...
zal degene zijn die hier mag vertrekken.
Levend.
PROGRAMMA: SAMARITAN STATUS: GEDEACTIVEERD
PROGRAMMA: SAMARITAN STATUS: ONBEKEND
Vertaling: Het Person Of Interest Team. Désirée, Xtreme en Mr Reese