Rondje voor het hele huis.
Op uw gezondheid, meneer.
Een man die graag de aandacht op zichzelf vestigt.
Denk je dat hij weet dat hij wordt bekeken?
En niet alleen door ons.
De staartveren van een Amazone ara,
de mooiste vogel in de jungle, maar niet half zo mooi als jij.
Het past perfect bij je ogen. - Verleid door een veertje?
Iedereen kan een vrouw vertellen dat ze mooi is. Het haar laten geloven?
Dat is pas geniaal.
Eén bij de deur, één aan de tafel.
Eén achter ons. En wie is dat?
Onze man is zeker populair.
Ik wil zien hoe dit uitpakt.
Ik vermoord je.
Liefste, kalmeer alsjeblieft. Het is veel te vroeg in de ochtend.
Raak hem aan en je sterft.
Jij mag ook uit de buurt blijven.
Daarnet wilde je hem doden. - Ik heb het recht. Jij niet.
Blijf van me af.
Ze beet me.
Heren, dank u.
Ik kan jullie niet genoeg bedanken. Gelukkig maar dat jullie hier waren.
Niet helemaal. Emile Bonnaire?
Ik ben Athos van de Koninklijke Musketiers. Je staat onder arrest.
We nemen je mee naar Parijs om voor de Koning te verschijnen.
Ik ben bang dat ik vandaag niet kan reizen, want ik heb zaken...
Uw zaken zullen moeten wachten.
En zij? - Ik heb een naam.
Het is Maria Bonnaire.
Heren, mijn vrouw.
Dat verklaart een hoop.
Nog verborgen wapens waarvan we moeten weten?
Ik draag nooit verborgen wapens.
Die was ik helemaal vergeten. - Gebeurt vaker.
Ik zou niet willen dat je iets waardevols zou verliezen.
Je wil niet dat dit in de verkeerde handen valt.
Goed heren, op naar Parijs.
Verleen mij een laatste gunst voor we gaan.
Enkele ogenblikken alleen met mijn vrouw.
Je denkt zeker dat we gek zijn.
Het spijt me vreselijk, maar blijkbaar zijn we dat.
U moet me garanderen dat u niet probeert te ontsnappen, monsieur.
Je hebt mijn woord. Als heer.
Vertaald door The Musketeerteam Controle: Désirée
Bonnaire's bewonderaars zijn weg.
Op dit moment, tenminste. - Wat denk jij dat ze wilden?
Hij was hen waarschijnlijk geld schuldig. Alle handelaren zijn glad als palingen.
Ik was zo lang op zee en al mijn lust is bewaard gebleven!
Ik ben bijna...
Dat raam daar kijkt uit op de ingang. Thibault wacht daar.
Schiet op, Emile.
Ik zou hier komen zitten als ik jou was.
Ik weet zeker dat je vriend het niet erg vindt.
Alles in orde met je vrouw?
Twee gezanten van het Spaanse hof zijn aangekomen
in Le Havre,in achtervolging van de ontdekkingsreiziger Bonnaire.
Ik weet het. Hij zit in beschermende bewaring en is op weg naar Parijs.
Begeleid door musketier Athos en zijn vrienden?
Je bent goed op de hoogte, zoals altijd.
Zult u mijn diensten in de nabije toekomst nog nodig hebben?
Ik heb een aantal persoonlijke zaken af te handelen.
Jouw persoonlijke leven eindigde
toen ik je uit de goot haalde en je tot mijn schepsel maakte.
Maar natuurlijk, zelfs moordenaars hebben af en toe vakantie nodig.
Deze persoonlijke kwestie...
Dat heeft toch niets te maken met Athos?
Bij wijze van spreken. - Op dit moment
houdt hij zich bezig met koninklijke zaken.
Ik vertrouw erop dat jij je daar niet mee bemoeit.
Ik zou niet durven.
Ik heb één ding geleerd in de politiek,
ik laat nooit persoonlijke kwesties mijn oordeel laten beïnvloeden.
Je zou er goed aan doen mijn voorbeeld te volgen.
U weet dat ik probeer u in alles te imiteren.
Ik bewonder mannen met een militaire instelling.
Mijn vader vertelde altijd verhalen over de grote heldenmoed van de Musketiers.
Wie was hij? Nostradamus?
Het regiment bestond toen nog niet eens.
Ik wilde ook altijd soldaat worden, maar het leven...
Het leven had andere plannen met mij.
Alle dingen die ik heb gedaan, de plaatsen waar ik ben geweest.
Mijn vriend, je zou mijn verhalen niet geloven.
Ja? Probeer het maar.
Zo heb ik eens het anker laten vallen bij een klein eiland genaamd Goree...
Naar Parijs lopen zou waarschijnlijk sneller zijn.
Dump die wagen en we schieten eindelijk op.
Bonnaire hoopt dat zijn exotische geschenken de Koning milder zullen stemmen.
Denk je dat hij gelijk heeft? - Het kost niets om hem zijn zin te geven.
Een kalebas. Groeit overal in West-Afrika.
Ik gok dat jouw voorouders uit dat gebied komen.
Misschien.
Zijn ze als slaven naar Frankrijk gekomen?
Mijn moeder.
Ze verhuisde naar Parijs toen ze werd bevrijd.
Ik ken veel bevrijde slaven die voorspoed kenden.
Nou, zij niet.
Ik heb voor mezelf moeten zorgen vanaf vijfjarige leeftijd.
Toch, jij...
van de straten van Parijs naar het eliteregiment van de koning?
Wat hele reis.
Ik werd soldaat, in tegenstelling tot jou.
We worden gevolgd door twee mannen in het zwart, ongeveer een mijl achter ons.
De mannen uit de herberg? - Ja.
Waar wachten ze op?
Als we de wegen mijden, moeten we ze kwijt raken.
Wat is er?
Wat is er aan de hand?
Kom naar buiten en verklaar wat u hier doet.
Dat was erg formeel. - Ik ben graag beleefd.
Hinderlaag. - Pak Bonnaire.
Porthos, blijf bij hem.
Porthos.
Iemand anders?
Alles goed met je?
Dat is genoeg.
Ik heb geen ruzie met u, alleen met hem.
Heren, sta mij toe mijn zakenpartner te introduceren,
Paul Meunier. - Op het eerste gezicht,
zou ik zeggen dat je partnerschap niet goed gaat.
Ik financier al acht jaar Emile's expedities.
Maar ik ontdek dat zijn schip is aangekomen, mijn lading is nergens te vinden,
en hij heeft geen contact met me gemaakt. - Ik had er geen tijd voor, Paul.
Ik werd gedwongen naar Parijs reizen zonder voorafgaande waarschuwing.
Draag hem over en wij gaan weer. - Ik begrijp uw grieven, monsieur.
Geen twijfel dat uw partner een bedrieger en een oplichter is.
Het is echter onze plicht hem veilig in Parijs af te leveren, dus...
U zult moeten wachten en rechtvaardigheid daar zoeken.
Ik ga niet weg zonder hem.
Dat is jammer, want wij ook niet.
Ik neem aan, dat ik geen inspraak heb.
Draag je mannen op hun wapens neer te leggen.
Ik zal de kardinaal informeren over uw vorderingen op Bonnaire.
Hoe weet ik dat u me niet verraadt?
Ik zal net doen of ik dat niet heb gehoord.
Als ik uw verkenners onderweg weer zie, zal er geen sprake zijn van een tweede kans.
Welke verkenners?
Twee mannen in het zwart. Ze volgens ons al vanaf Le Havre.
Ze zijn niet van mij.
Ik ben niet de enige die een rekening met Emile Bonnaire heeft te vereffenen.
Ga ik mijn arm verliezen?
Nee, maar je leven misschien wel.
Zo erg? - Het vereist hechtingen en snel.
Zal hij Parijs halen?
Hij haalt het volgende dorp niet eens als ik die wond niet dichtnaai.
Moeten we dekking zoeken? - Niet hier.
We rijden eerst een paar mijlen verder.
Porthos kan toch niet rijden.
Leg 'm op de wagen.
Heb je niet gehoord wat ik zei? Als we niet gauw handelen, sterft hij.
We wachten tot het donker is. - Wat scheelt er met jou?
Geef je niet om Porthos?
Goed. Ik weet wel een plek, hier dichtbij.
Waarom zeg je dat nu pas?
Remi, kom vlug kijken.
Breng 'm hierheen.
Ik zeg je...
als dit huis te koop staat, heb ik wel interesse.
Het staat niet te koop.
Nee, je hebt gelijk. Iets te donker.
Heb je iets tegen de pijn? - Er is wijn.
Ik heb iets beter.
Een fles rumbouillon.
Kolonisten maken het van suikerstroop. Zo sterk dat ze het Killdevil noemen.
Laat mij maar kennismaken.
Hoe wist je van deze plek?
Ik ben de eigenaar.
Was jij de Graaf van La Fere? Een adellijke zoon?
Hoeveel dienaars waren er nodig om dit huis draaiende te houden?
Niet meer dan 20, inclusief mijn lijfknecht en huishoudster.
Vrij bescheiden dus? - Bedienden maken me oncomfortabel.
Als jullie het niet erg vinden...
ga ik even buiten wachten.
Van bloed word ik misselijk.
Of ik kan hier blijven. - Jij moet hier ervaring mee hebben.
Beter met zeil dan huid.
Aramis kan mooi naaien.
Hij had naaister moeten worden.
Die kling ging vijf centimeter diep, maar dat zou jij niet weten, toch?
Deze heb ik gehecht tijdens onze schermutseling in Poitiers.
Mijn naaiwerk is goed genoeg voor de Koningin haar jurk.
Inderdaad. Maar misschien moet je die verhalen 'n andere keer vertellen.
Wil je de patiënt voorbereiden?
Lieve hemel. Wat voor bruten zijn jullie?
Dat is de beste manier met Porthos. Dat hebben we uit ervaring geleerd.
Merk de complexiteit op van de tuigage, Kardinaal.
De oplettendheid voor detail van Uwe Majesteit is opvallend.
Jammer dat het een Hollandse vlag is, en geen Franse aan de mast.
Een grootse natie verdient een grootse marine.
De kosten zouden enorm zijn. Onze buren spenderen fortuinen...
om hun hebzuchtige kolonies te bevoorraden.
Kolonies die hen bevoorraden met suiker, tabak en goud.
Een marine lijkt een goede investering, zou men denken.
Dat is wel lastig, gezien het verbond van Uwe Majesteit met Spanje.
Toch blijft het vervelend om opdrachten te krijgen, zeker door Spanje.
Ik ben geen kind. Ik ben zelf een koning.
We zullen die Bonnaire moeten straffen.
De Spanjaarden zeggen dat hij het verbond heeft verbroken...
en zijn eigen kolonies wil oprichten in de naam van Frankrijk.
Dat is inderdaad slecht van hem.
We moeten passend reageren.
Ontdekkingsreizigers zijn vreselijke mensen.
'Ik heb dit ontdekt, ik heb dat zo genoemd.'
Geen twijfel dat Bonnaire uit hetzelfde hout is gesneden.
Men zou hem wel nog steeds een patriot kunnen noemen.
Dat is zeker niet het woord dat de Spaanse ambassadeur gebruikte.
Heb ik je ooit verteld over m'n plan om 'n model te maken van de Spaanse Armada?
Een opmerkelijk Spaans avontuur dat in catastrofe is geëindigd.
Precies, Kardinaal. Precies.
Maar het zou fijn zijn om op een dag...
mijn schepen te versieren met de Franse kleuren.
Sire, u blijft me verrassen.
Wat is dit een prachtige kamer.
En kijk. Het lijkt wel een tapijt buiten op het gras.
Vergeet-mij-nietjes. Ik zal er één voor je drogen.
Als een herinnering aan een perfecte dag.
Zweer dat er nooit iets tussen ons zal komen.
Ik zweer 't.
Ik vond mijn eigen Utopia, een stukje hemel genaamd San Christophe.
En ik ga daar tabak kweken...
en daar ga ik met pensioen...
dik en oversekst.
Landbouw is geen Utopia. Het is zwaar werk, dat verzeker ik je.
Nee, arbeid is goedkoop.
En ik leid het bedrijf vanaf mijn veranda, met een knappe dame op mijn schoot...
en een andere die m'n voorhoofd dept. - Dat klinkt als 'n paradijs.
Er zijn mogelijkheden voor mannen zoals jullie in de kolonies.
Jullie kunnen rijk worden. Jullie zouden met mij mee moeten gaan.
Allemaal.
Misschien houd ik je daar wel aan.
Hoe gaat het? - Goed en fit.
Kan hij morgen reizen? - Als hij moet wel.
Dan vertrekken we morgenvroeg.
Je zal 't wel niet erg vinden om hier een nacht te blijven, hè?
Het roept vast allerlei herinneringen op.
Heeft iemand me geslagen?
Doe niet zo belachelijk. Ik haal wat water.
Wat is hier gebeurd?
Vandalisme, waarschijnlijk.
En dit? Wie is dit? - Thomas, mijn jongere broer.
Iedereens lieveling. - Wat is er met hem gebeurd?
Hij is dood.
Het spijt me.
Wat ben je aan 't doen? - Ik plan mijn volgende reis.
En ik zorg dat de lading gelijkwaardig is verdeeld.
Ik zou wel eens willen kijken.
Ik leer mezelf graag nieuwe dingen aan.
Dus je bent een autodidact?
Dat betekent een zelfstandig studerend man.
Eigenlijk zoals ikzelf.
Misschien een andere keer. Mijn ogen zijn wat vermoeid.
Ik ben ook zo'n pietje precies.
Wat is er?
Is het Meunier?
Kijk zelf maar eens.
De vrouw van Bonnaire. Wat doet zij hier?
Ik heb nog een litteken van de vorige keer dat ik haar onderschatte.
Stop daar.
Niet schieten.
Ik ben voor je gekomen, Emile, zoals ik gezworen had.
Jouw reis was voor niets. - Zie je niet, dat ze gewond is?
Ik ben onderweg aangevallen. Twee mannen in 't zwart.
Laat me je helpen.
Nog één keer zo uit de hoogte doen en je verliest je kop.
Laat je wapen vallen.
Je had zelfs mij bedot. Mijn liefste.
Heren...
hoe fascinerend deze gebeurtenis ook was...
moet ik nu snel wegwezen.
Ik was Emile's verkenner in Brazilië.
Ik vind altijd alles wat ik wil. - En ze wilde mij vinden.
Ware liefde is iets prachtigs.
Je bent hier nog niet klaar voor. - Houd me maar tegen.
Laat ons je niet weer bewusteloos slaan. - Ik wist dat ik geslagen was.
Ga naar binnen, Porthos. In jouw toestand ben je nutteloos.
Vergeef me, mijn liefste.
Sta mij toe.
Niet schieten. Wij zijn soldaten van de Koning.
Stop of ik schiet.
La resurreccion de los muertos y la vida eterna.
Quien es usted? Que hace aqui?
Waarom zou Spanje mannen achter Bonnaire aansturen?
Schiet op, waardeloze knol.
Een klassieke fout.
Een paard kan maximaal twee mijl galopperen.
Als je haar had laten draven, was je misschien ontsnapt.
Als ik een boerenjongen was geweest, had ik dat geweten.
Afstijgen.
Je loopt maar terug.
Dan kan dat paard even uitrusten.
Jij leugenachtig varken.
Wat doen jullie?
Ik kan het uitleggen. - Laat me los.
Daar gaat mijn naaiwerk.
Porthos, genoeg.
Wat is er aan de hand?
Dat is Bonnaire's lading.
Mannen, vrouwen, kinderen.
Het is een slavenschip.
De tekeningen doen het veel erger lijken.
Moet je deze zien.
Mensen op het dek gestapeld als vissen op de markt.
Ik benijdde hem.
Opscheppend over zijn plannen om tabak te verbouwen.
Opscheppend dat de arbeid daar goedkoop is.
Het is geen goedkope arbeid, klopt dat, Bonnaire?
Het is gestolen arbeid, gestolen levens.
Ik ben niet bevooroordeeld.
Het is zakelijk. Puur zakelijk.
Zaken van ellende en lijden.
Het is onze plicht hem te beschermen.
En blind zijn voor zijn misdaden?
Slavernij is wreed en walgelijk, maar...
het is geen misdaad.
Ik heb als kind verhalen gehoord over die schepen.
Helse verhalen.
Weet je waarom ze geketend zijn?
Zodat ze niet overboord kunnen springen.
Ja, want dat is beter...
Dan toekijken hoe je vrienden, je familie, je kinderen
sterven van de honger...
en ziekten...
en wanhoop.
Je krijgt je rechtvaardigheid, Porthos.
Daar zal de koning voor zorgen.
Hoe is dat? Mensen kopen?
Heb je dan een boodschappenlijstje?
Inderdaad.
Dat maakt het veel makkelijker. - Dat geloof ik graag.
Het is geen keuze tussen vrijheid en slavernij.
Het is een keuze tussen het ene slavenleven of het andere.
Als ik ze niet koop, doet een ander het.
En geloof me, ik bied ze een veel beter leven aan.
Mensen worden vrij geboren. Niemand heeft het recht slaven van ze te maken.
Ja, maar de echte wereld draait niet om romantische ideeën over vrijheid.
Het draait om commercie.
En ik ben handelaar, meer niet.
Ik handel in waren.
Een mens is geen handelswaar.
In Afrika wel.
Arme Maria.
Ze kwam me bevrijden en dit is haar beloning.
Krokodillentranen. Je liet haar stervend achter.
Ik was het aan haar moed verplicht om te proberen te ontsnappen.
Vergeef me, mijn liefste.
Je verdiende een betere man.
Ik ben al mijn oude gebeden vergeten.
Niets dat heeft geleden...
zal zonder verdienste God kunnen passeren.
Amen.
Wat doe je?
Ik moet iemand in het dorp spreken.
Laat me met je meegaan. Je bent jezelf niet sinds we hier zijn.
Hou Porthos in de gaten. Laat hem niet alleen met Bonnaire.
Vertel dan tenminste waar je heen gaat.
Zorg nou maar dat jullie zo snel mogelijk vertrekken.
Breng Bonnaire naar Parijs.
En mijn wagen dan? Ik heb geschenken voor de koning.
De wagen blijft hier.
We moeten zo snel mogelijk naar Parijs.
Wat denk je dat hij mij aandoet, als ik geen geschenk voor hem heb?
Vreselijke dingen, zou ik denken.
We moeten eigenlijk op Athos wachten.
Hij komt naar ons, als hij klaar is.
Porthos heeft gelijk, we moeten wachten.
Athos kan best zijn eigen zaakjes regelen. We vertrekken nu.
D'Artagnan, schiet op.
Remi.
Ging het snel?
Heeft ze veel geleden?
Ik had je nooit moeten betrekken.
Jij bent dood.
Ik zag je hangen.
Je bent niet blijven kijken, toch?
Je kon het niet aanzien om je geliefde echtgenote te zien stikken.
Remi. - Ik heb hem verleid.
Zodra jij was weggevlucht, sneed hij me los en bracht me weer tot leven.
Maar kijk eens.
Ik draag nog steeds het teken van jouw liefde.
Jij hebt Remi gedood - Ik heb 'm uit zijn lijden verlost.
Hij heeft de laatste vijf jaar gewacht tot je terug zou komen
en zijn misdaad zou ontdekken. Hij was al halfdood.
Ik ben aan het dromen. - Dronken misschien.
Maar dit is geen droom.
Waarom ben je hier?
Om het verleden uit te wissen. Het compleet te vernietigen.
Ik ben blij dat je terug bent gekomen.
Het is rechtvaardig dat jij sterft, samen met dit huis.
Het huis, waar jij mijn broer vermoordde.
Ik doodde Thomas om onze liefde te redden - Jij doodde hem...
omdat hij de waarheid had ontdekt.
Dat jij crimineel was...
die met leugens mijn leven was binnen gekomen.
Hij was dwaas en hypocriet. Hij verdiende te sterven.
Ik dacht dat jij dat zou begrijpen.
Misschien is het wel beter dat het zo eindigt.
Doe het dan.
Athos, hoor je me?
Ik ben het, d'Artagnan. Sta op.
Wat is er gebeurd? Wie was die vrouw?
Vanaf onze aankomst hier heb ik haar aanwezigheid gevoeld.
Ik dacht dat het mijn verbeelding was. - Wie?
Mijn vrouw. Ze stierf vijf jaar geleden, in opdracht van mij.
Ze was een koelbloedige moordenaar,
dus ik heb haar laten ophangen aan een boomtak.
Kijk me aan.
Beweer je dat de geest van je dode vrouw je probeerde te doden?
Ze is niet dood, d'Artagnan. Ze heeft het overleefd.
Dit was haar wraak. - Het was mijn plicht.
Het was mijn plicht om de wet te gehoorzamen.
Mijn plicht om de vrouw waarvan ik hield, ter dood te veroordelen.
Ik hield me eraan vast dat ik geen keuze had.
Ik heb vijf jaar geprobeerd te leven in een wereld zonder haar.
Wat moet ik nu doen?
Ik weiger bij het paleis te arriveren op een muilezel,
en ik heb recht op schone kleren. - Welk recht?
Het recht van elke man op een eerlijke behandeling.
Rechtvaardigheid, waardigheid, een beetje maar.
Dat klinkt ironisch uit de mond van een slavenhandelaar.
Ik heb er over nagedacht. Ik stop met de slavenhandel.
Bedankt voor het inspireren van de nieuwe Emile Bonnaire.
Jij zou alles zeggen om je huid te redden.
Natuurlijk. Wie niet?
Zeg tegen uw baas dat ik stof voor een nieuwe jurk kwam halen.
Mijn echtgenoot is momenteel weg.
Ik ben Madame Bonacieux. Kan ik u helpen?
Bent u zijn vrouw? U bent zo jong, ik dacht dat u de meid was.
U bent erg mooi. - U ook.
Wat heeft dat met uw jurk te maken? - En levendig.
Misschien zelfs wat brutaal voor de vrouw van een gewone handelaar.
Als u me vertelt wat u wenst, madame.
U heeft een kostganger, genaamd d'Artagnan.
Ja? - Hij is knap.
Wordt u tot hem aangetrokken?
Ik ben getrouwd. - Kijk niet zo geschokt.
Heel gewoon voor een getrouwde vrouw om een geliefde te hebben.
Ik denk dat u moet vertrekken.
D'Artagnan en ik kennen elkaar.
Beter gezegd, we zijn intieme vrienden. - Bent u zijn maîtresse?
Ik heb een moederlijke interesse in hem.
U bent niet oud genoeg om zijn moeder te zijn. - Misschien is moederlijk niet...
het juiste woord.
Aangezien uw man weg is, kom ik een andere keer terug.
Dat heb ik liever niet. - Dat is uw man vast niet met u eens.
Ik begrijp dat hij dringend geld nodig heeft.
Hoe kunt u dat weten? - Zeg uw man dat Lady de Winter hier was.
En ook tegen d'Artagnan, als u wilt.
Zo beeldschoon.
Onze Spaanse vriend.
Laat hem maar aan mij over.
D'Artagnan, geen woord tegen de anderen over de gebeurtenissen.
Je hebt mijn woord.
Er was hier een vrouw, terwijl je weg was. Ze zei dat ze Milady de Winter heette.
Ze leek je goed te kennen.
Ik ken geen Milady de Winter.
Donker haar, groene ogen. Erg mooi.
Wat wilde ze? - Ze bood mijn man werk aan.
Dat is fijn.
Mijn man zou het niet goed vinden als jij vrouwen ontving in dit huis.
Ingeval je dat van plan was.
Ze maakte me bang, d'Artagnan.
Ik stel voor dat je dat neerlegt, zodat we kunnen praten.
Je hebt nogal een avontuur beleefd op weg hierheen.
Sommige avonturen kan ik missen als kiespijn.
Ik ben nieuwsgierig. Wat vind je dan wel een goed avontuur?
Wanneer de mogelijke beloningen zwaarder wegen dan de risico's.
Dat toepassend op je deal met je zakenpartner, Meunier,
was dat het risico waard? - Meunier heeft een slechte reputatie.
Hij is oneerlijk.
Je kunt niet op zijn woord rekenen.
En wat moet de koning denken van het gerucht
dat jij tabaksplantages in de Nieuwe Wereld wilde opzetten
en slaven wilde importeren voor de arbeid tegen ons handelspact met Spanje in?
Dacht jij dat de kwestie mij niet zou interesseren,
hoewel het de koning direct raakt?
Met zoveel op het spel...
moeten de opbrengsten van je bedrijf ontzagwekkend zijn.
Onvoorstelbare rijkdom, Uwe Eminentie.
Uiteraard.
Ik ben een patriot. Een ware zoon van Frankrijk.
En het doet me pijn, als kansen worden verspild.
Kansen voor Frankrijk? Of voor jezelf?
Beiden.
Als u mij wilt toestaan...
om mijn plannen in detail uit te leggen.
Ga je gang.
Leg het uit alsof je leven ervan afhangt.
Wat toevalligerwijs...
ook zo is.
Executie?
Gevangenschap? Zweepslagen?
Niet echt, nee.
Nee, de kardinaal en ik gaan samen in zaken.
Hij heeft toegezegd om 10.000 livre van zijn eigen geld te investeren...
en ik moet tabaksplantages opzetten op de Antillen.
Zullen die plantages...
bewerkt worden door slaven?
Ja, natuurlijk.
Ik ben nu op weg naar Le Havre om een schip te charteren.
Ik dacht dat je stopte met slavenhandel.
Omstandigheden, mijn vrienden.
Je aanpassen aan de omstandigheden.
Dat is eigenlijk het enige, dat je kunt doen.
Sorry, als je het niet erg vindt?
Bonnaire heeft meer levens dan een kat.
Hadden die Spaanse spionnen zijn laatste leven maar genomen.
Of ik.
Wat wilden ze eigenlijk van hem?
De Spaanse koning schreef Louis, dat hij een eind moest maken
aan de activiteiten van Bonnaire.
De spionnen moesten ervoor zorgen dat hij onderweg niet zou ontsnappen
en hem neerschieten indien nodig. - We hadden ze hun gang moeten laten gaan.
Bonnaire zit in zaken met de kardinaal.
Wordt hij niet gestraft? - Beloond.
Laten we drinken op onze eigen dood ergens op het strijdtoneel
terwijl Bonnaire's dagen eindigen als hij oud en dik en rijk is.
Die man...
zal doorgaan met het vernietigen van duizenden levens...
en we kunnen er verdomme niets tegen doen.
Vanavond, mijn vrienden, betaal ik alle drankjes.
Want morgen vaar ik naar een nieuw en walgelijk voorspoedig leven toe.
Proost.
We hadden een deal, Bonnaire.
Paul, ben jij dat?
Ik heb een nieuwe zakenpartner, Paul.
Als je me met één vinger aanraakt, kun je het uitleggen aan de kardinaal.
We kunnen dit vast wel als eerbare mannen uitvechten.
Val Bonnaire aan en je valt de koning aan.
Waarom doen we dit? Hij is een schurk, een slavenhandelaar.
Hij staat onder onze bescherming. - Naar de hel met bescherming.
We hebben orders, die we gehoorzamen.
Ik dood jou ook, als je in de weg staat.
Bonnaire, er wacht een schip op je in de haven.
D'Artagnan laat het zien. Schiet op en je blijft in leven.
De kapitein ontmoet je aan boord.
Kom gerust langs als je in de Cariben bent. Ik ben zeker thuis.
Welkom, Monsieur Bonnaire.
Fijn dat u er bent.
Wacht.
Geef toe, je was bang voor me.
Ik stond te trillen op mijn benen.
De sleutel van Bonnaire's pakhuis.
Alles daarbinnen is uw rechtmatige eigendom.
Als ik u was, zou ik het weghalen, voordat de kardinaal inventaris opmaakt.
Niemand mag dit ooit weten.
Technisch gesproken zijn we beiden schuldig aan verraad.
Mijn lippen zijn verzegeld.
Wat de kardinaal betreft, hebben de Spanjaarden Bonnaire ontvoerd.
En zij lieten hem verdwijnen.
Gênant. Maar hij zal er niet veel aan kunnen veranderen.
Veel geluk, Bonnaire. Moge je tijd in de Spaanse gevangenis lang en saai zijn.
Laat hij zich maar aanpassen aan die omstandigheden.
Pas op met mijn wond. - Pas op met mijn naaiwerk.
Waren alle fouten maar zo makkelijk hersteld.
Vertaald door The Musketeerteam Controle: Désirée