Wat voorafging:
Ik geef jullie, jullie Koningin.
Je gooide me aan de kant, als een stuk afval allemaal voor een kleine rode kroon.
Wat is dit? - Mijn moeder gaf het aan mij.
Het wijst me altijd naar haar. Het is een verloren voorwerp.
Jafar heeft de Jabberwocky vrijgelaten. Hij heeft Will, hij heeft alle drie de flessen.
Wonderland is verdoemd.
Mijn moeder, ik ben bang dat ze allang dood is. - Jouw moeder leeft.
Een lange tijd niet gezien, geest. - Eigenlijk, geen geest. Niet meer.
Moet ik je feliciteren of condoleren? - Ik wil ze geen van beide.
Ik ben hier voor het item dat ik ruilde jaren terug. Het verloren voorwerp.
Heb je het nog steeds? - Dat hangt er van af.
Waaraan? - Hoeveel het je waard is.
Het is een grote afspraak waard. Ik, hoe dan ook, ben weinig waard.
Ik hoopte dat we een alternatieve afspraak konden maken.
Wat dacht je ervan als ik je kompas terug geef...
in ruil voor Alice en de Hartenboer?
Waarom ben je geïnteresseerd in hem? - Ze hebben een onbetaalde schuld.
Breng ze hier en het kompas is van jou.
Op jacht gaan is niet echt mijn ding. - Vrijgevigheid is niet die van mij.
Dus ik denk dat je met lege handen gaat vertrekken.
Niet helemaal. - Wat dan?
Je hebt me net een drankje gegeven.
Dat is mijn drankje. Je kan er maar beter voor betalen.
Zet het op mijn rekening.
Wat dacht je ervan dat ik je een schop betaal?
Once Upon a Time in Wonderland S01E11 'Heart of the Matter'
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Nightfalls & Ren Höek
Begin.
Drie geesten om in te zetten. Mij erbij.
Geef me de kracht.
Wat is dat? - Magie.
Ik heb dit nog nooit gezien door magie.
In de verkeerde handen zou je verrast zijn wat magie kan doen.
Uwe Hoogheid. - Ik had jullie niet gezien. Het spijt me.
Wie zijn jullie, precies?
Wij zijn uw Tweedles. - Mijn Tweedles?
Tot uw dienst. - Heerlijk.
Wat zijn jullie namen? - Wij hebben geen namen, Uwe Hoogheid.
Een bediende is altijd genoemd door zijn diensten.
Zullen we thee voorbereiden voor haar aankomst?
Voor de aankomst van wie?
Hallo, Anastasia.
Uwe Majesteit. Welkom.
Morgen is het jouw huwelijksdag. Dan zal je de koningin van dit kasteel zijn.
Ik ben het die voor jou moet buigen.
Natuurlijk.
Ik was vereerd dat u onze uitnodiging geaccepteerd heeft.
En ik was verrast om het te krijgen.
De Rode Koning en ik zijn het nooit echt met elkaar eens, met niets.
Ik wist dat niet.
Mensen als hem, vinden me doorgaans...
bedreigend.
De Koning gelooft dat mensen uit het koningshuis geen magie zouden moeten hebben.
Het scheidt ons van ons vak.
Ik denk dat een kleine scheiding van ons vak een kleine verwelkoming is.
Wij koninginnen hebben zoveel om aan te denken.
Waarom zouden we niet alles gebruiken dat in onze macht ligt, om te helpen bij het regeren?
Ik denk dat ik er niet zo over nagedacht heb.
Misschien kan jij de gedachte van de Rode Koning mijn kant op sturen.
Je doet me aan mezelf herinneren.
Ik had ook twijfels in het begin. Ik zie dat je potentie hebt.
Mijn eigen dochter is een teleurstelling voor mij.
Je bent veel meer het soort dochter dat ik zou willen hebben...
als ik de keuze van zoiets zou hebben.
En mocht je besluiten om een beetje magie te willen leren...
zou ik het je kunnen leren.
En wat de Koning niet weet, doet hem ook geen pijn.
Ik waardeer het aanbod...
maar ik denk dat geheimen achterhouden niet het beste begin is van een huwelijk.
Maar het is een prachtige manier om een vriendschap te beginnen.
Misschien een andere keer. Dank je.
Uwe Majesteit. - Nou, mijn deur is altijd open.
Heb je al iets?
Maar als mijn moeder inderdaad leeft, zou dit ons recht op haar af moeten leiden.
Hopelijk voordat de Rups beseft dat het weg is.
De Rups is de minste van jullie problemen.
Wat doe jij hier?
De Rode Koningin. Ze heeft me gestuurd. - Waarvoor?
Jullie te waarschuwen.
Ze werd gedwongen om haar wensen te maken...
dus nu beheerst Jafar... - Alle drie de geesten.
Hare Majesteit wilde het jullie laten weten...
zodat jullie Wonderland kunnen verlaten, zolang het nog steeds kan.
Red jezelf.
Is er een weg in het paleis? - Heb je me niet gehoord? Het is over.
Jafar gaat de spreuk doen... - Tweedle, is er een weg naar het paleis?
Er zijn geheime tunnels onder het kasteel, maar...
Ik kan het jullie laten zien.
Ik denk dat dit moet wachten. - Er is iets anders.
Hij heeft de Jabberwocky vrijgelaten. - Wat betekent dat?
Dat we misschien te laat zijn.
Magische drie dingen. Ik wil het voltooien.
Wat hoop je te bereiken met deze spreuk?
Als je mijn gedachte kan lezen, dan weet je het al.
Ik kan je gedachte niet lezen, Jafar. Alleen je angst.
En op dit moment ben je bang dat je iets verkeerd doet.
Luister, kerel, wil je een beetje rustig aan doen? Ik probeer te slapen.
Hoe doe je het?
Ik doe mijn ogen dicht, en probeer schapen te tellen. Maar jullie twee zijn zo.
De spreuk. Je verzet je er tegen.
Ik wil weten hoe.
Waarom laat je mij niet met hem praten?
Is dat niet waarom je mij hebt? Om een vrouwelijk vleugje toe te voegen?
Je denkt dat er iets mis is met hem. Laat me naar binnen toegaan en rondkijken.
Wat doe je?
Luisteren. - Waarnaar?
Jou.
Je diepste angsten.
Ik zal je wat tijd besparen. Water, harige spinnen...
in het hoofd gestoken worden, en rozijnen.
Druiven zijn prima, maar rozijnen, dank je.
Genoeg. - Ik begrijp het niet.
Wat niet? - Ik kan hem niet lezen.
Er is iets anders aan deze geest. - Het is de Rode Koningin.
Ze moet een soort van beschermingsspreuk over hem uitgesproken hebben.
Waarom zou ze dat doen? - Ze hebben een geschiedenis.
Misschien praten we tegen de verkeerde persoon.
Misschien heb je gelijk. Laten we Anastasia met een bezoekje vereren.
Wat doe je hier? - Ik weet het niet.
Jou zien...
in de ogen kijken en vragen waarom je het deed.
En wat wil je dat ik zeg? - Dat het oplichterij is.
Dat het een spel was voor de grote prijs.
Trouwen met die ouwe, de sleutels krijgen van het koninkrijk...
en morgen springen we door de spiegel en tellen onze rijkdom aan de andere kant.
Alsjeblieft, Ana. Dit ben jij niet. - Je moet echt gaan.
Als de bewakers je vangen, zullen ze je in de kerkers gooien.
Je maakt je dus zorgen om me. - Natuurlijk geef ik om je.
Maar ik probeer het beste voor ons beiden te doen.
Geloof je dat echt? Ben je alle goede tijden vergeten die we hebben gehad?
Wijn maken van wilde bloemen...
de sterren namen geven om in slaap te vallen 's nachts.
Je noemde ze allemaal Anastasia. - Het is de mooiste naam die ik ken.
Kom met me mee. We kunnen dit allemaal vergeten.
Indringer. Blijf staan.
De wagen, morgenochtend. Ontmoet me daar. Het is niet te laat om dingen recht te zetten.
Bent u in orde? - Ja, dank je.
Dank jullie voor het zo snel komen.
Je moet Jafar meer dan iedereen haten om zo opgesloten te zijn.
Ik geloof dat hij net zoveel mijn gevangene is als ik die van hem.
We maken onze eigen gevangenissen.
Ik neem aan van wel.
Wat doen jullie twee hier? Ik zei jullie te vluchten.
De geesten, waar zijn ze? - Jafar heeft de flessen. Hij is al begonnen.
Dan zullen we hem stoppen.
Dank jullie voor het terugkomen.
Ik weet dat je niet terug bent gekomen voor mij, maar dank je wel.
Mijn vriend.
Alice, als jij Will kunt redden, dan kan je Wonderland redden.
De Hartenboer. Mijn nieuwe geest, jouw oude vlam.
Wat heb je met hem gedaan?
Ik heb geen idee wat je bedoelt.
Je bedroog me al eens met een namaakfles. Nu reageert deze niet op mijn spreuk.
Ik ga je pijnigen totdat je me verteld hebt wat je gedaan hebt.
Ik heb niets gedaan.
En als ik dat wel had, zou ik het jou niet vertellen.
Wat is er mis met hem?
Rustig aan, Jafar. Ik heb je antwoord.
Ik weet waarom de Hartenboer niet reageert op de spreuk.
Het is dezelfde reden waarom ik zijn angsten niet kon lezen.
Hij heeft geen hart.
Je zou beter moeten weten dan geheimen voor me te houden, Uwe Majesteit.
Het was niet de angst van de koningin die het weggaf.
Van wie dan? - We zijn niet alleen in deze kerker.
Je hebt gasten.
We hebben een geheime tunnel gevonden, Sire. Ze moeten zijn ontsnapt.
Geheime tunnels.
Ik neem aan dat je geen idee had dat die bestonden.
Ze wist over de tunnels.
De koning gebruikte ze om zijn metgezellen te laten brengen het kasteel in en uit.
Het blijkt dat ik niet de enige ben die moe geworden is van de relatie tussen jullie.
Oké, Uwe Majesteit.
Je gaat mij helpen met het vinden van het hart van de Hartenboer.
Ik wist niet dat het vermist was. Hoe kan ik dan weten waar het is?
Ik ben bang dat ik niets waard ben voor jou. - Dat klopt.
Maar je kan misschien nog steeds waardevol zijn voor iemand anders.
Jij was het die de Jabberwocky voelde, niet dan?
Het was alsof ik haar kon voelen, dat ze binnenin me was.
En nu vanwege mij weten ze het over het hart van de Hartenboer.
Ik weet zeker dat het een kwestie van tijd is voordat ze in het hoofd van de Hartenboer zit...
en te weten komt waar het is.
Dan is er maar een ding dat we kunnen doen, niet dan?
We vinden een manier om het te vinden voordat zij dat doen.
Het vinden is niet zo moeilijk. Ik weet al waar het is.
Echt waar? - Ja. De Hartenboer heeft het me verteld.
Maar daar komen, is een andere strijd. - Waarom dat?
Omdat het niet in Wonderland is.
Jouw hart, waar is het? - Dat is grappig, ik weet het niet meer.
En mij hier opsluiten maakt niet zoveel verschil. Ik heb in ergere plaatsen geslapen dan deze.
Maar heb je ooit naast een lijk geslapen?
Ze is nutteloos voor mij nu. Ze heeft haar wensen gemaakt.
Ik heb geen reden om haar in leven te houden.
Maar ik denk misschien, jij wel.
Vertel me precies waar je hart is of ze sterft. Simpel genoeg?
Doe het niet, Will. - Hij zal je vermoorden.
Hij vermoordt me toch wel. Bescherm je hart.
Vertel me waar het is, of zeg haar vaarwel.
Oké, ik doe het.
Waarom? - Mijn hart heeft me genoeg lijden gebracht.
Niemand hoeft daarvoor te sterven, zelfs jij niet.
Ana, je bent vroeg. - Will Scarlet, neem ik aan.
Uwe Majesteit. Ik weet niet precies wat ik hoor te doen.
Ik weet niet precies hoe ik... - Dat is niet nodig.
Ik kom als een vriend van Anastasia. Ik ben hier namens haar.
Ze komt niet? - Ze heeft haar beslissing gemaakt.
Ze heeft een nieuw leven nu, een die hard genoeg is...
zonder een oud vriendje dat haar afleidt met fantasieverhalen.
Is dat wat u denkt dat liefde is? - Ik denk dat liefde zwakte is.
Maar dat is slechts een mening.
U ziet er niet uit als iemand die het vieze werk van anderen opknapt.
Zoals ik zei, ik ben een vriend.
Waarom zou een vriend haar weghouden bij het volgen van haar hart?
Uit mijn ervaring...
heb ik geleerd dat harten meer problemen geven dan dat ze waard zijn.
Ik denk dat u daar gelijk in heeft.
Elke dag word ik wakker met de gedachte dat ze misschien van gedachte is veranderd...
dat ze weer weet hoeveel ze van me hield. Ik durf te wedden dat ze op een dag thuiskomt.
Maar ze komt niet. Ik ga weer alleen slapen.
Mijn hart is compleet gebroken.
En dan komt de zon weer op en denk ik, misschien is vandaag de dag.
Maar dat is het nooit, hè?
Het wordt tijd dat je doorkrijgt dat het nooit zo zal zijn.
Anders zal die pijn in je hart nooit verdwijnen.
Je hebt je doel gediend voor haar. Je hebt haar naar Wonderland gebracht.
Je hebt haar geholpen te zien dat ze voor meer bestemd was.
We komen allemaal in elkaars leven met een reden.
Het is soms een andere dan die je in gedachten had.
Dan is er een reden dat je in die van mij bent. - En dat is?
Ik weet wat je doet. Met de harten van andere mensen.
En ik wil dat je dat met mij doet.
Weet je waar je om vraagt? Echt?
Iemand zonder zijn hart... - Is iemand zonder liefdesverdriet.
Je zult nooit meer van iemand kunnen houden. - Ik voel liever niets dat dit.
Doe het.
Beter? - Ja, dank je.
Wat ga je daarmee doen?
Geen zorgen, ik zorg ervoor. Het zal je geen problemen meer geven.
En het is nu het goed dat je op pad gaat. - Juistem. Ik ga op pad.
Voor de duidelijkheid... Je had het hart van de Hartenboer, maar niet teruggestopt?
Hij zei dat hij gewend was aan de leegte.
Konijn.
Wie zijn dat? - Voormalige soldaten.
Wat doen ze hier?
De koningin vroeg me wie dan ook te vinden die tegen Jafar durfde op te staan.
Het gaat niet goed.
Het probleem is dat ze nergens in te geloven hebben.
Ze hebben een leider nodig die ze inspireert, iemand die weet wat rechtvaardig is.
Konijn. We moeten een reis maken.
Nu? - Het is belangrijk.
Als we Hartenboers' hart niet vinden, dan maakt het aantal soldaten niet uit.
Het zal niet genoeg zijn om Jafar te verslaan. - Goed dan. Waarheen?
Waar je in eerste instantie de Hartenboer vond.
Waar is dat? - Een dorpje dat Storybrooke heet.
Welkom in Storybrooke.
Alsmaar vreemder.
Waar ik ook geweest ben, zoiets als dit heb ik nog nooit gezien.
Het is zo...
luidruchtig.
Kom. Knave's plek is hierheen. Je herkent het wel door de geur.
Het is een puinhoop hier. - Druk eens op dat witte ding op de muur.
Nogal een stap van de Knave's wagen. Zoveel mooie dingen.
Volgens mij is veel ervan van een vrachtwagen gevallen.
Hoe kwam het hier dan? - Het is een soort van... Laat ook maar.
Er zit ijs in deze doos. Hoe komt Knave aan dit soort magie?
Dat is geen magie. Dat noemen ze elektriciteit.
Een onzichtbare energie die de koelkast koelt, het broodrooster heet...
het kan zelfs de duisternis verlichten.
En dat is geen magie? - Tja...
Hoe weten we dat dit de plek van Knave is? - Er hangt dit...
Ja, aardig zeker dat dit zijn plek is.
Je had hem mij moeten laten doden. - Lekker bedankje.
Zelfs zonder je hart koos je ervoor mij te helpen en niet jezelf.
Had ik voor iedereen gedaan. Wil geen bloed aan mijn handen, wordt zo'n rommeltje.
Je bent geen Hartenboer.
Je bent een goed persoon.
Dezelfde waar ik jaren geleden van hield. - Je hield niet van me, Ana. En nu ook niet.
Hoe durf je dat te zeggen?
Je houdt van de herinnering. Van de fijne tijd samen.
Van hoe simpel het was hiervoor, maar je hield niet van mij.
Als dat wel zo was, dan had je bij de wagen geweest die dag.
Op de vlucht?
Uwe Majesteit. Ik had moeite om mijn kroon...
Lieg niet. Je maakt een grote fout.
Nee, ik ga er een oplossen. Ik hoop alleen dat ik niet te laat ben.
Misschien is dit allemaal mijn fout.
Is het misschien dat je niet naar hem vlucht, maar bij mij vandaan?
Nee, u was fantastisch. Het lag niet aan u.
Gelukkig. Ik dacht dat ik je bang had gemaakt door het gepraat over je mogelijkheden...
en hoe speciaal je bent.
Speciaal?
Het spijt me. Het is niet aan mij zoiets te zeggen.
Je zal het wel vaak genoeg van je moeder gehoord hebben.
Niet echt. - Jammer.
Wat ik jou zie...
is een verlangen om iets belangrijks te doen in deze wereld.
Op een dag gaan we allemaal verder, en als dat gebeurt...
wil je dan echt naamloos begraven worden, zelfs zonder grafsteen?
Of wil je dat er duizenden zich verzamelen, vanwege het glorieuze leven dat je leidde...
het leven waar je voor bestemd was?
Hoe weet je dat dat mijn leven moet zijn?
Omdat je niemand had kunnen zijn, maar je koos om koningin te zijn. Je koos macht boven zwakte.
Sta niet te tollen door de wartaal van die smoorverliefde man.
Hij zal het mooi hebben gezegd, dat is altijd zo. Maar het waren leugens.
Will is veel, maar geen leugenaar.
Hij wacht op me. - Is dat zo?
Ik zie hem niet. Jij wel?
Je hebt hem opzij gezet voor een kroon. Mannen vergeten dat niet.
Hij zal je nooit meer vertrouwen, en ook nooit meer van je houden. Het is te laat.
Dat kan niet.
Misschien wilde hij alleen maar deze dag voor je verpesten.
Om je voor schut te zetten voor al je vrienden.
Dit gedeelte is nu voorbij...
maar een nieuw hoofdstuk begint.
Je kunt een prachtige koningin worden.
Wil je me laten zien hoe?
Maar natuurlijk doe ik dat.
Ik zal je alles leren wat je moet weten.
En weer een deel van Wills leven dat ik beschadigd heb.
Dat is niet jouw schuld.
Als ik er niet was, had de Hartenboer niet in de problemen gezeten.
Hij zou veilig zijn, gelukkig.
De flessen waar hij zich zorgen om zou maken, zouden degenen die zonder bier zouden zijn.
En als dat zo was, waar was jij dan?
Nog steeds in dat gesticht, en ik nog in die kooi.
Dus hij moet pijn lijden, en wij gelukkig? - Nee, maar kijk om je heen.
Ziet dit eruit als iemand die gelukkig is?
Hij heeft je met een reden gehaald, Alice.
Blijkbaar was hij niet de enige die iemand achterliet in Wonderland.
Dit is ook zijn gevecht. Altijd al zo geweest.
Jij kent Will beter dan wie dan ook, dus denk na.
Als jij hem was, waar zou je je hart laten?
Misschien bij de persoon die het brak.
Wat doe je?
Je koos ervoor om harteloos te zijn.
Dat heb ik nooit geweten.
Je kunt niet verlangen van iemand zich zo te voelen voor altijd.
Weet je, ik wil al tijden iets weten. - En dat is?
Je wilde dat Jafar de wetten van magie veranderde...
om het onmogelijke te doen, teruggaan en het verleden veranderen, ons verleden.
Dat klopt. - Wat zou je veranderd hebben?
Had je die ouwe laten staan voor het altaar? Nooit ja gezegd als hij het had gevraagd?
Nooit achter de kroonjuwelen aan gegaan? - Nooit naar Wonderland gegaan.
We hadden in Sherwood moeten blijven.
Hadden we maar nooit die spiegel gevonden.
Met magie betrokken raken... Dat was het begin van onze problemen.
Anastasia en Will...
We hadden alle magie al, hè?
Dat hadden ze inderdaad.
Nu is het jouw beurt.
Het spijt me, ik krijg het niet aan. - Blijf proberen, het komt wel.
Je laat magie zo makkelijk lijken. - Het begint met respect voor de kracht zelf...
en dan het geloof dat jij die kracht verdient.
Mag ik je iets vragen? - Natuurlijk.
De magie, waar gebruik je het voor?
Om te krijgen wat je wilt.
Alles? - Bijna.
Er zijn wat beperkingen: de wetten van de magie.
Wat zijn dat?
Dingen die zelfs de sterkste magie niet voor elkaar krijgen.
Je kunt de doden niet terughalen, niet iemand van je laten houden, het verleden niet veranderen.
Kunnen ze verbroken worden? - Nee, dat kan niet.
Je zegt dat je wilt leren, maar iets houdt je tegen.
Je bent bang. Waarvoor?
Ik weet niet. Ik kan...
Ik wil niet dat de Rode Koning ziet wat we doen. - Hoezo?
Omdat hij het niet zal toestaan.
Je hebt niemands toestemming nodig.
Wie je ook zo heeft laten voelen, dat je je gebrekkig of onwaardig laat voelen...
je moet die pijn nemen, de angst dat ze gelijk hadden...
en het gebruiken. Het is de basis van je macht.
Laat het de magie voortdrijven en bewijs dat ze fout zaten.
Het werkte.
Voelt lekker, hè?
Heerlijk.
Ik snap niet waarom de koning er tegen is.
Volgens mij hoef je je daarom niet veel langer zorgen te maken.
We hebben het hart van de Hartenboer. Nu moeten we het nog verbergen.
Als de Jabberwocky onze gedachten kan lezen, dan moet het ergens zijn dat niemand weet.
Dan blijft het verborgen, wat ze ook met ons doen.
Goed, maar hoe doen we dat?
Wat is er? - Het kompas.
Er is iets aan de hand.
Het heeft iets gevonden.
We moeten het volgen en kijken...
Konijn, ga.
Maar ik... - Naar je familie toe.
Wat behulpzaam. Jullie hebben me een reisje naar Storybrooke bespaard.
De Hartenboer heeft me alles verteld.
Geef het hart.
Dat zal ik nooit doen.
Wat jij wilt.
Leuk om zaken met je te doen, Alice.
Maar het is nu tijd om afscheid te nemen.
Voor altijd.
Leg neer. Je mag niet spelen met speelgoed dat niet van jou is.
Achteruit.
Hoe deed je dat?
Ik deed niets.
We hebben gefaald. Jafar heeft het hart. Niets kan hem nu tegenhouden.
Dat weet ik nog zo zeker niet.
Zeg eens wat je ziet.
De naald, het volgt je. - Volgt het mij of...
Of volgt het de staf?
Ik snap het niet. Hoe kan dat?
Toen Jafar me probeerde te doodden, vocht de staf terug, alsof het zich verzette.
En dit...
Mijn moeder zei altijd dat het me op een dag terug zou leiden naar haar. En nu...
Ze was altijd gefascineerd door slangen, hoe ze konden veranderen, evolueren.
Ons huis was gevuld met afbeeldingen ervan, met schilderijen, beelden...
Wat bedoel je? Denk je dat ze...?
Jij?
Het is onmogelijk, maar... Als er een kans is dat ik gelijk heb...
Dan bevrijdden we haar.
Goed.
De vraag is alleen...
Hoe?
Het spijt me.
Ga nou niet klef lopen doen.
Het spijt me dat ik mijn toevlucht zocht in magie om je terug te winnen.
De wetten van magie zijn er niet voor niets. Ze zijn niet bedoeld om gebroken te worden.
Mijn hart ook niet.
Ik weet dat je nooit meer van me zal houden.
Maar denk je dat het mogelijk is dat je me ooit vergeeft?
Je weet net als ik, Ana, dat alles mogelijk is in Wonderland.
Ik wil echt niet dat Jafar krijgt wat hij wil...
maar ik hoop dat je je hart terugkrijgt.
Je verdient het om iets te voelen, voor iemand, al is het niet voor mij.
Dat kan een beetje pijn doen.
Will, kijk me aan.
Laten we ervoor zorgen dat je hart het nog doet, goed?
Ik vermoord je, dat zweer ik.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Nightfalls & Ren Höek