Wat voorafging:
Er zijn trillingen rondom ons. Verborgen muziek.
Sommige meer afgestemd dan anderen.
Wat doen die mensen, degene die gekozen zijn?
Amunet en Amun-Ra.
Als ze ooit bij elkaar komen zal Amunet de moeder van het kwaad worden.
Jij bent heer Malcolm niet. Serpent.
Bedrieger, prins van de duisternis, duivel van de pit.
Je bent altijd al aangetrokken geweest tot het donker gefluister.
Er zijn dingen in ons allemaal dat nooit losgelaten mag worden.
Waar heb je de hele nacht gezeten? - Ik was uit met Mr Gray.
Hij is een duivel.
De medaille rond mijn hals. Wil je het voor mij dragen?
"Laat het leven niet meer verdelen wat de dood samen kan brengen"
Je bent verdomd zeker wat er steeds staat te gebeuren.
Er zijn dingen die je niet kunt controleren.
Aan het einde van de dag is enige dat we hebben, de mensen die we vertrouwen.
En je vertrouwt haar? - Je zou beter hetzelfde doen...
of wees klaar om veel gevechten te verliezen.
Vanessa, ik heb je veel te vertellen. Ik ben niet eerlijk geweest over...
Quality over Quantity (QoQ) Releases Penny Dreadful S01E07 - Possession
Vertaling: Skip Controle: Xandecs
Om mooi te zijn moet je bijna dood zijn, niet?
De vermoeidheid van de perfecte vrouw, het lusteloos gemak...
de hulde, zonder wil, bleekzuchtig...
bleek als ivoor en zo zwak als een katje.
Er is een levendige handel voor foto's van dode vrouwen, wist je dat?
In bepaalde kringen.
De lijken worden verbeterd met cosmetica...
dan in verachtelijke overgave houding geposeerd en gefotografeerd.
De mannen laten de foto's rond gaan en bevredigen zichzelf.
Zo'n fijnheid. - Vanessa?
Hoor je mij? - Natuurlijk.
Gisteravond, was je...
een spreuk of een soort vlaag, in tegenstelling tot de vorige keer.
Echt?
Hoe boeiend. - Het was onnatuurlijk.
Herinner je het je niet?
Je was sindsdien in slaap. - Wie heeft me aangekleed?
Sembene en mezelf.
Heb jij dan de thee gemaakt? - Wat?
Nee, dat deed Sembene. - En jij hebt me aangekleed?
Ja. - Zoals toen ik een klein meisje was?
Nee, je hebt me niet aangekleed toen ik nog een meisje was. Hoe dom van me.
Je was er niet om me aan te kleden, toch?
Je was op trektocht of iets in die aard. Wie kon het bijhouden?
We probeerden je vooruitgang bij te houden in het solarium met kleine rode pinnetjes.
Maar je zat in ongekend terrein.
Dat maakte je ons toch wijs. Wat een avontuur in die woorden.
Heb je het gevoel dat je daar weer bent, vader?
Mina?
Een beetje.
Vette moeder huilde, natuurlijk.
Is er iets komischer dan een vette vrouw die huilt?
Je kunt het nooit echt negeren. Je verafschuwde haar vetheid.
In tegenstelling tot die andere vrouwen.
Maar vette moeder huilde omdat ze je miste en vreesde voor je.
Ze huilde en huilde en beet dan in haar kussen zodat we haar niet zouden horen...
en toen nam ze een slaapmiddeltje om toch te kunnen slapen.
Arm vet ding.
Vertel me over de andere vrouwen. Niet over mevrouw Ives, ik weet alles over haar.
Je had op zijn minst haar begrafenis kunnen bijwonen. Omwille van het fatsoen.
Stop er onmiddellijk mee. - Het is dàt gezicht, of niet soms?
Het sterke gezicht, voor de negers. Zodat ze bleven gehoorzamen.
De portiers en de slaven. Maar we hadden het over de vrouwen.
Ze waren als volgt...
de hoeren in Zanzibar toen je landde, voornamelijk Noord-Afrikaanse dus bijna wit.
Dan de autochtone vrouwen. Ze genoten van je handtastelijkheid.
Of je overtuigde jezelf dat ze ervan genoten.
Peter moest ze neuken om te bewijzen dat hij een man was.
Hij genoot er niet van, maar hij zou alles gedaan hebben voor je.
Behalve een deftige cricket speler worden zoals je wou.
Dus zo ging je op pad, van stam tot stam.
Vader en zoon die de Maasai neuken, de Mamohela, de Bangweulu...
de Bantu, de Burundi.
Eerlijk, het spijt me dat ze je lastig vielen.
Ik ben terug goed.
Waar heb je je medisch diploma behaald, Dr. Ives?
Wil je ons excuseren? - Toe maar, heer Malcolm.
Ik denk dat hij vreest voor mijn bescheidenheid.
Mag ik een discreet onderzoek doen? - Discreet? Altijd.
Wat is er gebeurd met je lip? - Sembene vond het noodzakelijk om me te verdoven.
Je hebt een stabiele polsslag. - Ja, ik geloof dat ik nog leef.
Wil je even naar het licht komen voor mij?
Naar boven kijken, naar links, naar rechts...
Ik vrees dat ik er niet goed uit zie. - Onzin.
Je visuele reacties zijn perfect in orde. - Hoge lof.
Geen wonder dat je niet getrouwd bent.
Mag ik luisteren naar je hart? - Zoals je wilt.
Het is koud. - Het spijt me.
Ik vergeet dat altijd bij de levenden.
Diep ademhalen.
Wat is er beneden gebeurd?
Ik kan het niet terecht zeggen. - Zeg het dan onterecht.
Ik weet het niet meer.
Het is een puinhoop. - Is dat het?
Er was geweld. - Dat is er meestal.
Wanneer? - Wanneer ik weg ga.
Waar ga je dan heen? - Ik heb geen idee.
Wat betekent dat je binnenkort een psychiater meebrengt.
Nee. Ik ben daar geen voorstander van.
Ik ook niet.
Je moet iets eten. - Ik heb geen zin in soep.
Ik ben er van overtuigd dat ze je zullen geven wat je wilt.
'Cornish game hen.'
Vakkundig gesneden door een mooie jongen in een restaurant.
Je hebt zeer schone handen. - Ja, ik veronderstel het.
Hecht je belang aan netheid? - Ik denk van wel.
Daarom ben je een maagd. Of misschien niet.
Wie kan zulke dingen weten. Zulke verborgen dingen.
Geheimen die we allemaal hebben, is het niet, dokter?
Er is een zin van Shelley die me achtervolgt. Een enkele lijn uit Adonais.
Ik krijg het maar niet uit mijn hoofd.
"Laat het leven niet meer verdelen wat de dood samen kan brengen"
Je schone handen trillen. Ben je bang?
Niet van jou. - Denk je dat je een grotere demon kent?
Vertel me over hem, of zal ik het jou vertellen?
Is het onderzoek voorbij? - Het is nog niet begonnen.
Ik heb Mr Chandler gebeld om ons te assisteren.
Het is al eerder gebeurd, maar nooit in deze mate.
Ze vecht er zo goed mogelijk tegen. - Wat lokt de aanvallen uit?
Ik weet het niet. Een soort emotie.
Wat heeft deze uitgelokt? - Geen idee.
Ik moet je een moeilijke vraag stellen.
Heeft ze een seksueel trauma in haar leven ervaren?
Ik heb geen idee. - Is ze intact?
Ik denk het niet. Ik oordeel daar niet over.
Ik heb geen interesse in je oordeel.
Juffrouw Ives manifesteert een diepe psychoseksuele responsiviteit.
Ik denk dat de oorsprong van haar toestand daar ligt.
In schuld.
Iets of iemand heeft het aangewakkerd. - Gisteravond ging ze uit met een jongeman.
Goed. Stel je dit voor.
Ze heeft een erotische ontmoeting met deze man. Misschien haar eerste keer, dat weten we niet.
En het evolueert naar een soort van seksuele extremiteit...
of perversiteit die gevoelens van schuld of schaamte produceert.
Dat zou een psychologische breuk of dissociatie stimuleren.
Heb je je wapens meegebracht?
Ja. - Kom mee.
Mijn God.
Mr Chandler.
Vergeef me, ik ben mezelf niet.
Mijn liefste juffrouw Ives.
Kan ik je helpen? - Je hebt geen idee hoe ik tegen dit ding vecht.
Maar het is... onvermurwbaar.
Welk ding? - Dit ding in mij.
Niemand heeft in jaren mijn hand niet meer zo lief vastgehouden.
Mag ik je een vraag stellen, Mr Chandler? - Natuurlijk.
Heb je hem geneukt of heeft hij jou geneukt?
De mooie jongen uit onze dromen. De onweerstaanbare.
Je weet wie ik bedoel.
Hij heeft jou geneukt, niet?
Verdomme, genoot je ervan?
Ik denk dat we het tegen Brona gaan vertellen.
Ja. We gaan het vertellen tegen Brona.
Natuurlijk, ze kent de jongen al.
Heeft ze het je niet verteld?
Het spijt me dat hij haar neukte terwijl ze bloedde.
Ik hoef je niet te vertellen hoeveel hij ervan genoot.
Vraag haar om de foto's te zien. - Het kalmeringsmiddel, dokter.
Is de kindermoordenaar terug voor meer?
Er zijn hier geen zonen om te vermoorden, Malcolm. - Help me...
Hou je handen van mij af, maagd dokter. - Bedwing haar.
Laat haar. Idioten.
Laat haar aan mij. Jullie mannen...
Wat is er mis met haar? - Ze is door de duivel bezeten.
In hemelsnaam. - Of een duivel, wie zal het zeggen.
Ik geloof dat er een godenwereld is.
Jij bent een dokter, doe iets.
Dit gaat een beetje mijn petje te boven.
Ik denk dat er hier een groter plan aan het werk is.
Iets groters dan het monsterlijke dat we reeds hebben meegemaakt.
Ik sprak met een Egyptoloog.
Hij suggereerde dat het wezen dat we zoeken...
gelooft dat juffrouw Ives een reïncarnatie is van de godin Amunet.
Als dat wezen haar in zijn macht heeft, zal het onnoemelijke verschrikkingen ontketenen.
In godsnaam, we hebben een priester nodig. - Doe niet zo beledigend.
We kunnen evengoed een medicijnman of een oude zigeunerin halen.
Hou je verdomde klep. - Geen priester. We kunnen hier niemand bij halen.
Dus, wat is het plan?
We houden haar in leven terwijl ze er tegen vecht. We laten haar zien dat ze niet alleen is.
Weet je nog wat ze tegen mij zei?
Aan het einde van de dag, het enige dat we hebben zijn de mensen die we vertrouwen.
Ze vertrouwt ons.
Wil je blijven en ons helpen? - Natuurlijk.
Begreep je de woorden die ze tegen mij zei? - Het was Arabisch.
Ze zei: 'Laat me sterven'.
Mr Chandler. - Juffrouw Ives.
Je bent wakker. - Het lijkt zo.
Hoe lang heb ik geslapen? - Ongeveer een week.
Al werd je af en toe pittig wakker. - Ik kan het me alleen maar voorstellen.
Is er water?
Ik ga je geen pijn doen.
Het wordt soms vrij ruw.
Onze vriend, de dokter, denkt dat we je misschien moeten vastbinden...
om je te weerhouden dat je jezelf pijn zou doen. - Dat zou hij doen, niet?
Je weet niet hoe het is om dit ding in me te hebben.
Altijd... krabben.
Dat is een vreselijk woord, maar zo voelt het aan.
Een dier dat krabt om eruit te komen. - Zullen we een priester voor je halen?
Iemand om tegen te praten? Zou dat helpen? - Ik weet het niet.
Ik heb het geloof verloren.
Maar ja, ja.
Dan zullen we dat doen.
Ik weet niet echt wat er gebeurd, maar sommige dingen wel.
Je bent aardig geweest.
Iedereen. - Niet zoals jij.
Ik had misschien verliefd kunnen worden op je. Vind je het erg dat ik dat zeg?
Dat kan alsnog.
Laat me niemand pijn doen. - Ik zal het niet toelaten.
Ze zullen me niet stoppen. Ze hebben de moed er niet voor.
Maar jij wel.
Als het moment komt, kijk in mijn ogen...
en haal de trekker over.
En je naar de hemel sturen?
Als je daar in gelooft. - Dat doe ik.
Maar ik geloof meer in de andere plek.
Natuurlijk ken ik die plek zeer goed.
Je zou kunnen zeggen dat ik daar naartoe werd gegooid...
toen je verdomde kut van een God me eruit gooide.
Herken je je oude vriend niet, Vanessa?
Dus, het is wederom dit spelletje. - Ik dacht dat je van spelletjes hield.
Dat deed je alvast met meneer Gray. - Wil je dat ik je terug een naam geef?
Is het Satan nu? Of heb je liever Lucifer, de gevallen engel?
Zo zie jij mij. - Hoe zielig dat je bent.
Altijd je gezicht verbergen onder het mom van anderen.
Ben je bang?
Altijd.
Maar weet je wat ik vooral vrees?
Een gedwarsboomd leven.
Grootheid beloofd, maar nooit bereikt.
Als het je doel is dat ik me overgeef aan je, die dag zal nooit aanbreken.
Ik kan je vermoorden. Het leven uit je knijpen.
Het hart doen vastlopen.
Doe het dan.
Je kunt me niet eeuwig weerstaan. - Maar ik kan het nu.
Stel dat ik ze beneden dood.
Doe het. - Mijn ziel blijft van mij.
Vertel me nu wat je wilt. Geen uitvluchten meer.
Ik wil dat je de moeder van het kwaad wordt.
Ik wil dat je met mij regeert in de duisternis. Aan mijn zijde.
Over een donker, verschroeide, dode wereld kijken.
Waar er geen pijn meer is, want er zijn geen harten meer om het te voelen.
We hebben ze allemaal opgegeten, jij en ik. Samen zullen we God overwinnen.
Hem van zijn bloederige troon werpen en regeren in zijn plaats.
Eeuwigdurend.
Duistere, luister.
Heb je al nagedacht over mijn aanbod? Meekomen naar Afrika.
Ik heb de eer niet nodig. - Onderschat de waarde van prestige niet.
In godsnaam, wat probeer je te bewijzen? Dat je nog steeds jong bent?
Dat je nog steeds relevant bent?
Of loop je weer weg? - Iets dat jij maar al te goed kent.
Niet doen. - Word je boos?
Val dood. - Dat mysterieus verleden van je.
Hoe ver kun je ervan rennen?
Weet je wat, ik heb een vader. Ik heb geen nood aan nog één.
Jij had een zoon en je hebt hem vermoord. Mis ik iets?
Gaan we ooit uit dit huis raken?
Weet je waarom ik naar Afrika moet gaan? - Het kan me niet schelen.
Toch wel.
Ik heb mijn zoon, Peter, begraven aan de oevers van het Tanganyikameer.
Hij was zoals een skelet.
De insecten hadden hem gevonden.
Ik heb hem naar het graf gedragen en erin gestopt.
Hij woog bijna niets.
Toen ging ik weg...
want ik moest het noordelijke deel van het meer nog overzien...
om vast te stellen dat één van de uitgangen de bron van de Nijl kon zijn.
Het is een koorts, deze Nijl zoektocht, zoals ik al zei.
Ik ga terug om het lichaam van mijn zoon naar huis te brengen.
Tenminste, dat is wat je jezelf wijs maakt. - Ja, dat is wat ik mezelf wijs maak.
Je bent niet zo goed.
Ik weet het.
We moeten haar vastbinden of ze zal zelfmoord plegen.
Laat me je geen pijn doen. Alsjeblieft, snel.
Morfine? - Ja.
Is het een verslaving? - Ja.
Veroorzaakt door wat? - Pijn.
Mijn beurt om naar boven te gaan.
Hoe gaat het met haar?
Ze slaapt, denk ik. - Goed.
Dat is het beste. Ook voor jou.
Wat moeten we nu in godsnaam doen?
Ik ga morgenochtend een transfusie proberen, een paar vitaminen, essentiële eiwitten.
Dat zal haar in leven houden om er verder tegen te vechten.
Vecht maar verder.
Maar ondanks al onze inspanningen, moeten we haar mogelijk laten gaan.
Waar naartoe laten gaan?
Geloof je in God? - Nee.
Ik wou dat ik het deed.
Ik geloof in alles behalve in God. - Ik moet je iets vertellen.
Ik ben niet zeker of heer Malcolm eerlijk is tegen ons.
Over wat? - Juffrouw Ives.
Ik weet dat hij niet wil dat ze sterft, maar ik weet niet waarom hij haar in leven wil.
Hij geeft om haar.
Ze is zoals een dochter. - Nee, dat is ze niet.
Dat is het probleem.
Weet je wat het zieligste is dat ik ooit zag?
Wanneer het leger een inheemse stam moet kalmeren, nemen ze de kinderen af.
Ze snijden hun haar af, dat een bron voor spirituele sterkte is voor hen.
Ze nemen hun medicijntasjes af, ze geven ze nieuwe namen.
John Smith. William Sherman.
Dan moeten ze naar een kostschool in het Oosten. - Vreselijk.
Dat is niet het ergste.
Soms ontsnapt een John Smith of een William Sherman...
en komen terug bij hun eigen stam.
Ze zijn hun taal vergeten, hun verhalen.
Ze zijn ongewenst. Wat doen ze dan?
Ze passen niet in beide werelden. - Zoals juffrouw Ives?
Net zoals juffrouw Ives.
Wat doen ze dan? - Ze zwerven en sterven.
Het sneeuwt.
Mag ik je om een gunst vragen?
Het is zwaarder dan je dacht. - Daar wen je wel aan.
De truc is om de loop niet omhoog te richten als je richt, door het gewicht.
Richt het wapen naar beneden...
en haal voorzichtig de trekker met je andere hand naar achteren.
Zo dodelijk. - Daar wen je ook aan.
Til nu het pistool op en richt hem daarheen.
Plaats je vinger heel voorzichtig op de trekker, zoals je een nek van een vrouw zou aanraken.
Zoals een operatie dan.
Dit gaat zeer luidruchtig zijn.
Als ik het zeg, wil ik dat je rustig uitademt en dan inademt.
Op het hoogtepunt van de inademing, wil ik dat je zachtjes de trekker overhaalt.
Ruk er niet aan, gewoon zachtjes knijpen.
Rustig uitademen... en inademen.
Vuur. Goed.
Nog eens? - Leef je maar uit, Dr. F.
Rustig aan, Annie Oakley. - Doe jij het maar.
Nee... - Toe maar.
Ik was een professionele scherpschutter. - Je weet dat je het wilt.
Heb je een geweer?
Heer Malcolm maakt zich boos over het geluid. - We hebben papa boos gemaakt.
Dit is goed.
Ik heb de eerste beginselen van koken geleerd, tijdens de reis naar huis.
Ik vind van mezelf dat ik een chef-kok in kruiden ben.
In Amerika, toch? - New Mexico Territory vooral.
Het is allemaal voorbij.
Californië, de hele weg naar de Stille Oceaan.
Toen ik de eerste keer de oceaan zag, dacht ik dat het een meer was.
Niets kon zo groots zijn. Zelfs niet de bergen van de maan.
Wat is jouw verhaal? - Ik heb geen verhaal.
Is dat zo? - Als ik je bekijk, hier in Londen.
Ik zou denken dat je een verhaal hebt. - Nee.
Ik heb een theorie.
Ik denk dat heer Malcolm je leven heeft gered en je bent het hem schuldig.
Daarom ben je hier.
Of ik redde zijn leven en is hij nu mijn verantwoordelijkheid.
Het komt neer op hetzelfde.
We zijn elkaar op het einde altijd iets schuldig. - Zoals haar.
Zoals haar.
Je moet een priester bellen.
Geloof je in God? - Ik geloof in alles.
Vanessa, kun je me horen?
Ik weet dat je zeer moe bent en dat je gewoon wilt slapen, maar...
ik denk dat je ons kunt helpen.
Je bent nu in een zeer bijzondere plaats.
Tussen onze wereld en een andere, misschien tussen leven en dood zelf.
Net zoals onze Mina.
Je bent wellicht dichtbij haar.
Reik naar haar uit. Vind haar.
Niet doen...
Je moet. We zullen deze kans misschien nooit meer krijgen.
Dit alles...
Dit alles... jij wou het. - Nee.
Je hebt toegelaten dat het mocht doorgaan. - Alsjeblieft, probeer gewoon.
Hoe wreed ben je?
Zoek haar.
Ga verdomme van haar vandaan.
Welk spel je ook denkt te spelen, ik heb er genoeg van.
We moeten dit stoppen.
Ethan, wacht even. - We moeten een priester halen. Vanavond. Nu.
We kunnen niemand anders hierbij betrekken. - Wat zou ze hen niet aandoen?
Zoals dat? - Je weet dat ze niet altijd zo is.
Ze is stervende.
Het gevecht is voorbij. Wij hebben verloren. Of het won. Wie kan het wat deren?
Het is tijd om te doen wat zij wil. - Ze wil sterven.
Laat haar dan.
Je wilt een priester voor de laatste sacramenten? - Ja.
Of voor het ritueel van een uitdrijving. - Stop ermee.
Ze is katholiek. Als ze erin gelooft kan het haar helpen.
Heb je geen enkel greintje fatsoen meer? - Je weet niets.
Is dit wat er gebeurt als je je al moordend een weg zoekt door een continent?
Stop ermee...
Er ligt daar een meisje te sterven. Geen monster met hoektanden.
Wil je een dochter? Daar is ze.
Haal de priester.
Heer Malcolm, ik zweer het tot Christus, als ze gelijk heeft...
als je dit allemaal liet gebeuren zodat je haar kon manipuleren...
snij ik je keel door.
Wil je me iets geven?
Wat? - Om wakker te blijven.
Dit is een derivaat van cocaïne. Ik kreeg het toegediend als kind.
Ik had astma. - Heeft het gewerkt?
Ja.
Maar het liet een voorliefde voor verdovende middelen achter.
De manipulatie van het lichaam door de wetenschap.
In Afrika was ik beroemd omdat ik drugs meed. Ik vond het een vorm van zwakte.
Mijn zoon stierf er omdat we onze medicijnen waren verloren.
Of de portiers waren er mee aan de haal gegaan. Ik kan het me niet herinneren.
God, ik kan het me echt niet meer herinneren.
Ik liet hem in het basiskamp en ging ervandoor. Toen ik terug was, was hij dood.
Hij had me gevraagd om een berg naar hem te vernoemen.
De Murray bergen in Congo.
Toen het tijd werd om het te claimen en om het een deftige Engelse naam te geven...
Dacht ik niet aan hem.
Ik benoemde het voor mezelf.
Nee, dokter.
Ik heb geen greintje fatsoen meer.
Bedankt.
Vader Matthews, Dr. Victor Frankenstein.
Dokter. - Vader.
Bedankt voor het komen.
Het is een plicht waaraan ik gewend ben. Waar is de vrouw?
Voordat we gaan, is er iets dat we u moeten vertellen.
Deze kant op, alsjeblieft. - Heer Malcolm, met alle respect...
ik hoef alleen te weten of ze gedoopt is en in goede staat is met de Heilige Kerk van Rome.
En daar hangt een verhaal aan. - Het is ingewikkelder dan dat.
We geloven...
we hebben redenen om te geloven dat ze wordt gecontroleerd door een andere kracht.
Een kracht buiten ons begrip.
Wij hopen dat u vooruitgang kunt boeken waar wij hebben gefaald.
Je hebt het over het ritueel van uitdrijving. - Ja.
Het is verboden door het canoniek recht zonder de uitdrukkelijke toestemming van de Kerk van Rome...
Zal het niet aanstaande zijn. - Ontmoet haar tenminste.
Ik kan ziekenzalving leveren, ik kan haar biecht aanhoren...
en ik kan de laatste sacramenten toedienen. Meer dan dat is onmogelijk.
Geef haar de laatste sacramenten en rot dan op uit dit huis, jij belachelijke man.
Ik zal mijn plicht doen en niets meer.
Deze kant op.
Doe waarvoor u hier bent.
Geef hem een stoel.
Begrijp je mijn woorden?
Ben je rooms-katholiek?
Heb je de leer van moeder Rome gevolgd en haar dienders op aarde?
Wat is haar naam? - Vanessa.
Mijn naam is vader Matthews. Weet je waarom ik hier ben, Vanessa?
Ben je gedoopt en bevestigd in de Kerk van Rome?
Ben je bereid om extreme zalving aan te nemen en te biechten?
Ik kende... Ik kende een Matthew.
Dr. Christopher Matthew Banning.
Hij heeft me ook gemarteld met water.
Ik.. heb nog een Matthew gekend. In de oude dagen.
Hij was een tollenaar. Hij stierf in de buurt van Hierapolis.
Het was erg warm en zonnig.
Ik heb hem omgekeerd aan de stokjes genageld zodat hij sneller naar me zou komen...
zodat hij het zou zien.
Haal hem weg...
Vanessa... Ik weet dat je er nog bent.
Ik ga je niet alleen laten.
Vanessa, alsjeblieft...
Ik smeek je. Nu.
Alsjeblieft.
Ik smeek je. Doe het.
Er kan geen gelukkig eind zijn, want de klauw zal verscheuren en de tand verpletteren.
Jij hoort in bed te liggen. - Ik weet waar Mina is.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Skip ~ Controle: Xandecs