Wat voorafging:
Borz Altan heeft voor me gewerkt.
De Altans wisten van onze geheime locatie in Chicago.
Wie zat er achter de aanslag? -Ik kende hem alleen als de Postbode.
Het geld kwam van een bank in Parijs. -Dat is een link naar de dader.
Hoe heet u? -Hayley Price.
Hebt u in het leger gezeten? In vijandelijk gebied?
Behalve hier? Ik neem graag de leiding.
Wat heb je gezien? -De conclusie lag nogal voor de hand.
Kalm maar. Ik reken er niets voor.
Ik moest van de CIA met je breken. -Ik hou van je, Auggie.
Kun je Auggie even bellen?
Ik weet dat je graag de leiding hebt...
maar het wordt tijd voor wat afwisseling.
Inkomend gesprek. Eric B.
De baas van m'n hackersleger. -Neem hem maar aan, dan.
Wat is er?
Ik kom eraan.
Hoe graag ik dit ook zou voortzetten... -Ik breng je wel.
Alles goed? -Ja. Ik was aan het sporten.
Zeker weten? -Zo fit als een hoentje. Bedankt.
Daar zijn we vrienden voor. Je moet komen.
We hebben iets over die Parijse bank. -Ik kom eraan.
Ik heb hulp nodig, Arthur. -Ook goedemorgen.
Goedemorgen. Ik vergeet de beleefdheden weleens.
Geeft niet. Het went. -Hulp, dus.
Waar gaat het om? -Een offertebespreking in Ramadi.
Ik kan er wel wat mensen bellen. -Ik wil dat je meegaat.
Dat doet Ryan toch?
Die moet hier de opdracht van senator Pierson voorbereiden.
Dan ga ik mee. -We vertrekken om vier uur.
We gaan met een van de jets.
De DNI wil je spreken over de gebeurtenissen in Chicago.
Weet je waarom? -Niet echt.
Ze zoeken een zondebok. -Die heksenjachten ook altijd.
We kunnen alles van tevoren doornemen.
Het is de laatste tijd ongelooflijk druk.
Calder. Dit is Lara Andrews. Ze werkt op de juridische afdeling.
Aangenaam. -Insgelijks.
Ze kent Quito. Jullie moeten eens verhalen uitwisselen.
Maar nu moet ik naar de directeur. -Ik ga ook die kant op.
Leuk je te ontmoeten. -Ja. Ik spreek je nog, Joan.
Ga met haar uit. -Dit gaat om laatst.
Dit gaat om schadebeperking. De DNI zit ons op de huid.
Dat weet ik, Joan. -We mogen ze geen munitie geven.
Zelfs als het niets wordt: Lara is een prettige bondgenoot.
Best. Ik vraag haar wel mee uit.
Stuur me haar contactgegevens maar. -Doe ik.
De bank is Kredit Krepost. Hij is in trek bij oligarchen en krijgsheren.
De directeur is Ivan Kravec. Z'n gegevens, Barber.
Oud-FSB. Vandaar de klanten. -En de goed beveiligde servers.
Het zou maanden duren om die te hacken. Maar we hebben geluk.
De code is van Natasha Petrovna.
Z'n virtuoze hacker-ex. -Dat weten we.
Je vriendinnen zijn gaaf. Het huidige gezelschap incluis.
Dus jullie willen Natasha Petrovna, die wordt gezocht door de FBI...
vragen voor ons te hacken? -De beveiligingscode is van haar.
Niemand kan het beter dan zij. -Ze is voortvluchtig. Hoe vind je haar?
Via een bericht op een anoniem internetkanaal.
Je had iets met haar. Waarom zou ze reageren?
Ik denk dat ons verleden juist een reden is om te reageren.
Wat bedoel je daarmee?
Ze zei iets toen ik haar de laatste keer zag.
Wat dan?
Dat ze van me houdt. Oké?
Kun jij je hierin vinden? -Natasha is onze enige kans.
Als Auggie haar kan overhalen ons te helpen, is dit de beste aanpak.
Oké. Dat wordt dan veldwerk, Auggie. Je hebt een contactpersoon nodig.
Dat doe ik wel. -Hoe denk jij daarover?
Mais oui.
Parijs, Frankrijk.
Mijn koffie is prima. De jouwe? -We zijn in Parijs.
Gaat het wel?
Sorry. Ik had gewoon niet gedacht dat ik Natasha ooit nog zou zien.
Ze is er.
Je ziet er fantastisch uit. -Kom mee.
Je volgt m'n spionnentips op, merk ik.
Ik moest wel. En jij bent geen spat veranderd.
Wel waar. M'n haar is langer. -Mocht dat zomaar van je baas?
Hoe is het met je? -Wat denk je?
Ik ben op de vlucht. Ik ben nergens lang genoeg om me er thuis te voelen.
En treinreizen vind ik niet meer leuk. Dat heb jij voor me verpest.
Dat vat ik op als een compliment. -Terecht.
Ik ben hier niet om persoonlijke redenen.
Ik heb je hulp nodig. -Hoezo?
Kredit Krepost beveiligt z'n gegevens met jouw code.
Ik wist het. Je bent hier voor de CIA. -Jij kunt ons in het systeem krijgen.
Ik wil jullie juist buiten houden. -Je code wordt gebruikt door criminelen.
Zelfs als ik het doe, moet je eerst toegang tot de servers zien te krijgen.
En je bent dan wel goed met je handen, maar niet zo goed.
Niks 'Tash'. We zijn uitgepraat. Laat me voortaan met rust.
Niet echt een prettig weerzien. -Maar toch. Denk aan de trein.
Ze is nog steeds kwaad. -Ze denkt nog aan je.
Het was erg riskant om te komen. -Dat zegt niets.
Ze leidt een eenzaam bestaan. Ze zoekt contact.
Jij hebt een band met haar. Dat kunnen we gebruiken.
Ik probeer het wel opnieuw. Er zit een gps-tracker op haar mouw.
Je was het dus al van plan. -Ik geef nooit op.
Zo ken ik nog iemand. En zij zei dat we de info van binnenuit moeten hacken.
Daar vind ik wel iets op.
Uw naam? -Sophie Larouche.
Moment. U hebt geen afspraak.
Kunt u nog eens kijken? M'n assistent zei dat hij had gebeld.
Het spijt me. U staat niet op de lijst.
Kunt u uw assistent nog eens laten bellen? Een fijne dag nog.
Waar ga je heen? -Dat mag ik niet zeggen.
Ze nemen de geheimhouding wel serieus.
Net als de CIA. We weten maar al te goed hoe het werkt.
Dit mag je wel zeggen. Voor hoelang?
Een paar dagen. En ik mis Mack nu al.
Dat is normaal. Het is de eerste keer na z'n geboorte. Wie gaat er mee?
Dat mag ik niet zeggen. -Caitlyn.
Daar hoef je niet over in te zitten. Ik blijf op afstand.
Nu nog niet, hoop ik.
Heb je me opgespoord met zo'n spionnentruc van je?
Eerlijk gezegd: ja. Het zit op je mouw. Sorry.
Mag ik binnenkomen? Ik ben alleen.
Ik ga weg, dus hou het kort.
Moet je horen. Ik wil niet dat je weggaat terwijl je kwaad op me bent.
Daar is het wat laat voor. -Ja. Het spijt me.
Ik overval je hiermee terwijl er nog zo veel te zeggen is.
Wat dan wel? -Wel, ik probeer...
Ik zie je hacks soms langskomen. NexNet, Cynder.
Ongelooflijk. Zo geraffineerd.
Op die momenten besef ik steeds weer hoe briljant je bent.
Ik mis je.
Ik vraag me weleens af hoe het zou zijn geweest als jij ook was gesprongen.
Ik wilde het wel.
Maar nu ben ik er.
Inkomend gesprek. Hayley.
Wie is dat? Je vriendin? Een van je dwepende fans?
Werk. Het kan wachten.
Ik doe het. -Wat doe je?
Ik zal een sleutel voor je maken.
Maar ik heb wel een paar eisen. -Oké. Zeg het maar.
De FBI-aanklacht moet worden ingetrokken. Ik wil terug naar Amerika.
Dat is nogal wat. Maar ik kan Langley vragen iets met de FBI te regelen.
Er is nog iets. -Wat dan?
Ik wil dat je vanaf nu eerlijk tegen me bent. Geen leugens meer.
Erewoord. -Dan hebben we een deal.
Kunnen we praten?
Hoe ging het? -Goed.
Ze doet het als de FBI de aanklacht tegen haar intrekt.
Ik zal het doorgeven aan Calder. Ik wist wel dat je haar zou kunnen overhalen.
Ik was niet van plan te blijven slapen.
Je hoeft niets uit te leggen. Je deed wat je moest doen.
Wil je erover praten?
Kunnen we erover praten? -Ja. Natuurlijk kan dat.
Herinner je je Hayley, van het gala? Ik heb iets met haar. Ze is leuk.
Maar Natasha... Er is nog steeds iets tussen ons.
Het lukt niet altijd om je gevoelens uit te schakelen.
Maar dan kun je toch je werk nog doen.
Bedankt. -Daar zijn we vrienden voor.
Hoe ging het bij de bank? -Ik kwam er niet binnen.
Maar Ivan heeft een laptopkoffertje met een vingerafdrukherkenningssysteem.
Dat is onze ingang. Dat gebruikt hij ongetwijfeld om op afstand in te loggen.
Dat hoopte ik al. En wat doet die sleutel?
Het is een USB-stick met een code.
Als je die in de laptop doet, krijgen we toegang tot alle bankgegevens.
Maar hoe komen we aan de laptop? -Contact leggen en afwachten.
Hij wordt beveiligd. -Ja.
Is een voormalige Russische spion echt onze beste optie?
Het is onze enige optie.
Dat versta ik niet.
Prima schot. -Zodra de kans zich voordoet, schiet ik.
Hoe heet je, scherpschutter? -Martine Miller.
Aangenaam. Ivan Kravec. Wat brengt je naar Parijs?
De jachtbeurs. Ik werk voor Browning.
Jullie maken goede geweren, hoor ik. -Wij maken de beste geweren.
Vertel eens. Waarom zou je een wapen huren als je in de jachtindustrie werkt?
Om m'n vaardigheid te testen. -In welk opzicht?
Elke schutter kan doel raken met z'n eigen wapen.
Ik hou van een uitdaging.
Ik heb een mooie wapenverzameling in m'n jachthuis.
Zou je die willen zien? -Graag.
Ramadi, Irak.
En? -Ik wil met Ryan overleggen.
Wij zijn hier. Lijkt tien miljoen je redelijk?
Ja. -Dat doen we het.
Is het zo eenvoudig? -Wij doen niet aan bureaucratie.
Hier kan ik wel aan wennen.
Dat ging vlot. -We kunnen snel ter zake komen.
En jouw inbreng hielp ook. -We deden het samen.
Niet zo bescheiden.
Ryan zei het al, maar ik geloofde het pas toen ik het zag.
Is er ook iets wat je niet kunt?
Ik hou dingen graag simpel.
Goed dat ik het weet.
Nader zo dicht als je kunt.
Wees op je hoede. Daar gaan we.
Kom mee. Je moet hier weg.
Snel.
Rijden.
Deze kant op.
Wacht buiten.
Ga je gang.
Bevalt m'n Fedorov je?
Uiteraard. Het is het eerste aanvalsgeweer.
Daar zijn de Duitsers het niet mee eens. -Dan hebben ze het mis.
1916. Dit is een van de allereerste die ooit zijn gemaakt.
Je weet waar je het over hebt. -Het is m'n werk.
Als je interesse hebt voor Amerikaanse wapens, kan ik je collectie uitbreiden.
Als je in de verkoop zit, kun je mensen vast goed doorgronden.
Niet echt.
Het mooie van wapens is dat ze zichzelf verkopen.
Er doet zich een kans voor.
Wat denk jij, Martine? Moet ik schieten?
Daar is de Lobaev niet voor. Die is voor precisieschoten op grote afstand.
Maar als je wilt schieten, richt dan hier maar op.
Ik bewonder je pit.
Mag ik je uitnodigen om vanavond met me te dineren?
Ik zou het niet willen missen.
Inkomend gesprek. Hayley.
Hallo, knapperd. Ga je straks mee uiteten?
Nee. Sorry, ik moet de hele nacht doorwerken.
Oké. Ik bel wel als je weer boven water bent.
Dat klinkt goed. Ik moet gaan.
Tijd voor een pauze.
Wat ruik ik? Bacontaart? -Heel goed.
Je weet dus nog hoe vies ik die vind. -Alsjeblieft.
Wat zit hierachter? -Niets.
Ik werk al mee. Je hoeft me niet te verwennen.
Ik verwen je niet. Ik zorg alleen voor genoeg eten.
Je denkt vast dat ik verwachtingen over ons heb. Dat is niet zo.
Ik geloof niet in sprookjes. -Ons verhaal is niet echt een sprookje.
Het heeft wel iets, toch? -Misschien loopt het dan toch goed af.
Nu speel je met me. -Nee.
Ga maar bedenken wat je straks in Amerika wilt doen.
Herinner je je dat water waar we altijd picknickten?
Het Tidal Basin? -Daar wil ik heen.
Ik wil de hele dag op een deken zitten.
Ik ben al zo lang op de vlucht. Nu wil ik rustig op één plek zitten.
Je bent veranderd. -Ga je met me naar dat park of niet?
Ja, ik ga met je naar dat park. Ga je die taart nu nog opeten of niet?
Bedankt dat u me uit het vuur trok.
Je zou voor mij hetzelfde doen. En zeg maar Arthur.
Alles goed?
Ik weet dat je niet graag alleen drinkt. -Alles is prima.
Je was dapper. Toen het erom spande.
Jouw dekkingsvuur zette de tegenstanders vast. En velde ze.
Schiettraining. Dat hoort er allemaal bij.
Dat en op z'n tijd een vuurgevecht overleven.
Wat nu? -Sorry. Ze liep door.
Oké. Doe de deur achter je dicht.
Wat is er? -Waarom heb je haar laten zitten?
Ik heb gebeld. -Toen ze al zat te wachten.
Je weet hoe het gaat. Ik had het te druk.
Of wil je iemand die je een kast in kunt trekken?
Je weet niet waar je het over hebt.
Je geeft om die vrouw.
We liggen onder vuur en zij is een risico. Nu meer dan ooit.
Wat wil je, Joan? M'n baan?
Als ik dat wou, zou ik rustig afwachten tot je wordt ontslagen.
Waar ben je op uit? -Ik heb een bondgenoot nodig.
En jij ook, als je hier wilt blijven.
Ik heb Tony Lucca van de FBI aan de lijn.
Ik zet hem wel op de speaker.
Tony. Wordt de aanklacht tegen Petrovna ingetrokken?
Alstublieft. Dat is dan drie euro. -Bedankt.
Een fijne dag nog.
Ben je klaar voor je diner met Ivan? -Op de sleutel na.
Ze is klaar. Die kunnen we nu gaan halen.
Ik heb Calder gesproken.
Hij wordt dus niet ingetrokken. -Het spijt me.
Je kunt het pas zeggen als we de informatie hebben.
Zo wil ik dit niet spelen. -Heb je een beter idee?
Ik ga haar de waarheid vertellen.
Ze eiste dat de aanklacht zou vervallen.
Als ze de sleutel niet geeft, is alles mislukt.
Ik heb meer tijd nodig. -Nee. Ivan gaat morgen weg.
Ik ga niet tegen haar liegen. -Heb je haar over Hayley verteld?
Min of meer.
Ik ben je vriendin. Ik begrijp hoe moeilijk dit is.
Maar je gevoelens mogen de missie niet beïnvloeden.
Dat gebeurt niet. -Dus je zwijgt.
Ik vind er wel iets op. Het komt goed.
We zijn hier voor de man die de Postbode heeft betaald.
We willen gerechtigheid voor Charlie en de elf andere doden. Dat weet ik, ja.
Dat hoorde ik. Ik kan het toch niet zien.
Dat vergeet ik soms.
Wat was het? -Niets bijzonders.
Wil je de sleutel? -Ik moet je iets vertellen.
Wat is er? -De aanklacht is niet ingetrokken.
Dan krijg je hem niet.
Jij en ik hebben altijd anders tegen dingen aangekeken.
Maar je hielp geen moordenaars. -Waarom zou ik je helpen?
Omdat ik het vraag. En omdat je me kunt vertrouwen.
Ga weg.
Dat wil ik niet.
Leugenaar. -Wat? Wat is er?
Doe niet zo onnozel. -Hoezo? Wat is er?
M'n sleutel is gestolen. Hoe kon ik zo dom zijn om jou te vertrouwen?
Alles was gelogen. -Nee.
Hou op. Ik heb genoeg van je praatjes.
Je wou me alleen afleiden zodat ze m'n sleutel konden stelen.
Luister nu. -Nee. Donder op.
Het is niet wat je denkt. -Ik wil je niet meer zien.
Ik wil je nooit meer zien.
Heb ik je niet laten wachten? -Je was het waard.
Ik wil je iets laten zien.
Wat een indrukwekkende collectie.
Uit welke eeuw is deze?
Wie ben je, Martine Miller?
Wie denk je dat ik ben?
Iemand die van ruig houdt?
Dat hoopte ik, ja.
Je loopt achter. -Dwing me maar.
Bedankt voor vannacht.
Ik heb de informatie. -Je meent het.
Je gaf me geen kans met haar te praten. -Jawel. Je ging met haar naar bed.
Ik had wat meer tijd nodig. -Die hadden we niet.
Ik had één kans. Nu kunnen we het brein achter de aanslag opsporen.
Daar gaat het niet om. -Waar dan om?
Het gaat erom dat je me hebt bedrogen. Ik zou jou nooit bedriegen.
Alleen omdat je het moeilijk had. -Bij mij kom jij altijd eerst.
Altijd. Ik verberg zelfs je aandoening, terwijl dat me m'n baan kan kosten.
Ik kies voor jou. Maar jij?
Jij kiest voor het werk.
En je denkt dat je er daardoor beter in bent.
Maar je wordt geen betere spion als je je gevoelens uitschakelt.
Het enige wat je bereikt, is dat je iedereen van je vervreemdt.
Je kent me vast niet meer. Ik heb je in Washington ontmoet.
Bij Datatech. Auggie zijn geleidehond. Hoe heb je me gevonden?
Een zendertje in je gsm. -Toen je me kwam bestelen.
Daar wist Auggie niets van. -Ik geloof je niet. Liegen is je vak.
Dat geldt voor mij, maar niet voor hem. Hij houdt altijd woord.
Hij heeft je gestuurd. -Hij weet dit niet eens.
Wat kan het jou schelen wat ik van Auggie denk?
Hij geeft om je. En ik om hem.
Straf hem niet voor iets wat hij niet heeft gedaan.
Welkom thuis. -Wat heerlijk om jullie te zien.
Hé, maatje. -Was het zo heftig?
Dat kun je wel zeggen, ja.
Wat is er gebeurd? -Ach. Al met al ging het best goed.
Dit is de voicemail van Auggie Anderson. Spreek iets in.
Hé, Auggie. We hebben niet meer gepraat.
Ik ben verderop in de stad je favoriete koffie aan het halen.
Zullen we het straks op het werk uitpraten? Tot snel.
Goedemorgen. Ga je mee? -Zonder Auggie?
Die komt vandaag niet. Hij heeft blijkbaar iets opgelopen.
Prima werk. Iedereen is onder de indruk.
De eer komt Auggie toe. -Gesproken als een echte begeleider.
Het zou nooit zijn gelukt als hij geen band had gehad met Natasha.
Zo spreekt Auggie ook altijd over jou. Jullie zijn een uitstekend team.
De bankgegevens zijn onderzocht. -Wie zat er achter de aanslag?
Ivan Kravec.
Niet nu, Walker. -Schiet op en doe die deur open.
Verrassing.
Zeg dat wel. Die zag ik niet aankomen. -Je bent blind.
Hoe... Waarom heb je je bedacht? -Misschien wil ik dat het goed afloopt.
Inkomend gesprek. Hayley.
Alweer je werk?
Dat kan wel wachten.