Wat wij deden, jij en ik, er zijn fysieke consequenties.
Ben je... - Dat ben ik.
Is het veilig? - Nee.
Wat is er? Wat is er aan de hand?
Wat heb je gedaan?
Hoe lang is ze al gek?
Antoinette, zijn nieuwe vrouw.
Neem Lowe niet mee, neem Charles Rider.
Wij beroven de rijken onder dekking van niets anders dan onze durf.
Als we die Armada opsporen, dan vinden we Blackbeard.
Hij is het.
Breng ons overstag.
Commodore, het plan! - Is nietig.
Kom op, William.
Kom op!
Vuur!
Ik wilde hem laten weten, wat jij bent vergeten.
En wat is dat?
Dat ik Blackbeard ben...goede nacht, Judas.
Je zult me vertellen waar Blackbeard is vroeg of laat, Charlie boy.
Dus er is geen bloeding geweest, geen buikklachten?
Geen, nee.
Geen verlies van eetlust? - Nee.
En je slaapt goed?
Zo goed als te verwachten is. - Hoe goed is dat?
Is er een baby, Tom? - Het is te vroeg om dat te zeggen.
Wil je wel dat er een is?
Ja.
En als je wens vervuld wordt, wat zullen we dan doen?
Dat is een beslissing die genomen moet worden, als hij genomen moet worden.
Als het kind van mij is... - Van jou?
Is een kind een bezit, dan?
Nee. - En een vrouw?
Is zij een bezit?
Een prijs die je kunt winnen, zoals een koe op een veiling?
Geen menselijk wezen kan aan een ander toebehoren.
Behalve door keus.
Inderdaad. - En jouw keus?
Als ik die keus zou hebben, zou ik van jou zijn,
van jou om mee te doen wat je wilt.
Maar wanneer je dat zegt, weet je dan waar je om vraagt?
Weet je wat het betekent om jezelf aan een ander mens te geven?
Dat geloof ik wel, ja.
Je wilt het, maar je weet het niet.
Vertel het me dan. - Het is niet iets wat verteld kan worden.
Alleen geleerd.
Welkom thuis, Tim.
Het is goed om thuis te zijn, juffrouw. - Ik moet gaan, de buit moet worden verdeeld.
Er is geen buit.
Trek die lijnen strak!
Edward.
Is het gebeurd? - Het is gebeurd.
Het spijt me.
Het is gebeurd, het moest gebeuren, hij is dood, waarom nu spijt hebben?
Meneer Eisengrim, hoe kan ik u van dienst zijn?
We komen met u praten over Charles Rider.
Jullie zijn in het geheim samengekomen achter mijn rug om.
Niet in het geheim... - In het geheim voor mij.
Inderdaad. - En waarom is dit geheim gehouden?
Wij vonden het juist, om ons oordeel af te wegen, alvorens te handelen.
Het was niet uit angst, dus?
Oh, er was angst, Sir, aye, er was angst voor u,
maar...die angst werd getemperd door het verlangen om recht te doen aan onze Kapitein.
En met jullie Kapitein, bedoelt u?
Wij bedoelen Charlie Rider.
Oh, ik begrijp het, en wat heeft het gevonden, dit parlement van zeemeeuwen,
dat dacht over mij te kunnen oordelen?
Dat wat u deed bij Charlie Rider, komt neer op moord,
en...we zouden nalatig zijn in onze verplichtingen,
als we die moord ongestraft lieten...volgens de wet.
Wiens wet is het? - Het is de onze.
En wat gaat er met me gebeuren?
Nou, we zullen u niet vernederen, door u in een cel te gooien.
En, wat is het dan? Huisarrest, neem ik aan?
Als u ermee akkoord gaat, Sir, zonder onnodig bloedvergieten.
En op welk moment wordt bloedvergieten onnodig?
U bent wie u bent, Sir, en u bent angstaanjagend, maar u bent ook maar één man.
Wij zijn met velen.
Laat me dan dit voorstellen, Oswald.
Sla de hand aan mij,
en laten we zien hoe snel een tweehandige vent, als u eenhandig kan worden gemaakt.
Zullen we?
Rennen!
Help ons! Help ons!
Help!
Stop het bombardement nu! Zet het stop!
Je verzekerde het mij! Je wilde alleen de Commodore, niemand anders!
Nou dit is alleen om ze week te maken, Charlie boy, zodat ze weten, dat het ernst is.
Je hebt me gezegd, dat ze gespaard zouden worden.
En dat zullen ze, als ze me Blackbeard geven, gewillig en snel.
Voorbereiden om aan land te gaan.
Het is Jagger...wat doet hij hier? - Ik weet het niet.
Hoe heeft hij ons dan gevonden? - Ik weet het niet.
Je weet het altijd. - Niet vandaag, naar het schijnt.
Hij stierf...Charlie?
Ja?
Want zoniet, als hij bleef leven, dan moet hij Jagger verteld hebben waar we zijn.
hetzij vanwege wraak, of omdat hij gemarteld is.
Charlie moet ze hierheen geleid hebben. - Charlie is dood.
En als medelijden jouw hand weerhield, Edward? Wat als hij bleef leven?
Medelijden heeft mijn hand niet weerhouden. - Wat dan wel?
Want iets heeft het gedaan. Het staat op je gezicht te lezen!
Edward.
Edward!
Wat heb je gedaan?
Bakboord, houd de lijn strak! - Bakboord, houd de lijn strak!
Bakboord, houd de lijn strak!
Laat iemand voor die baby zorgen.
Klaarmaken voor de aanval.
Wat is er?
Wees niet bang.
Je bent veilig, dat beloof ik.
Tom, ik wil dat je Kate van hier weg haalt.
Ga stiekem naar de bergen, jij kunt dat. - Ik kan het niet, James.
Ik kan deze mensen niet de rug toekeren, en zij zal jou nooit de rug toekeren.
En het kind? - Dat moeten wij beschermen...wij allemaal.
Wapens! Klaarmaken!
Laat hem komen.
En je zet geen bevelhebber af midden in de strijd, Oswald.
Dit is de wet waarvoor je koos, je aan te houden, dus houd je eraan.
En je bent een goede kerel.
Ik kom tot u met een beroep op de regels van de afgezant,
waaronder geen boodschapper onder een witte vlag mag worden geschaad.
Zeg wat je moet zeggen, en ga naar huis, jongen.
De Gouverneur-generaal van Jamaica
verleent aan alle bewoners van dit eiland een Koninklijk pardon, onder één voorwaarde.
Dat u de vogelvrije, bekend als Blackbeard, overlevert, onder het gezag van de Koning.
We gebruiken die naam niet hier.
Deze verzekering zal slechts een keer gegeven worden,
en is niet vatbaar voor debat of onderhandeling.
U bent overmand en kansloos.
Je bent een dappere kerel, sta ons bij.
Neemt u me niet kwalijk.
Blijf bij ons.
Wij bieden je tenminste broederschap, of zelfs toevlucht.
U hebt tot de middag. God behoede de koning.
"Ay de mi alhama".
Beman de barricades. De kanonnen naar voren.
We moeten deze amnestie bespreken.
Erover stemmen.
Ik ken William Jagger goed,
en jullie kunnen er zeker van zijn dat hij van plan is om een bloedbad aan te richten,
en ons allemaal te vernietigen.
Als jullie je overgeven, schiet hij jullie ter plekke neer.
Mannen, vrouwen en kinderen. - Maar we kunnen hem niet verslaan.
We zijn overmand en kansloos! - Laat ze komen, we vreten ze levend op.
Hoe bereiken we dit dan? - Hoe?
Omdat wat voor ondankbare hond je ook mag zijn, Oswald,
Ik neem een van jullie aan mijn zijde tegen honderd van hen,
en ben van mijn victorie verzekerd.
en dat geldt voor elke man en vrouw op dit eiland.
Tegen elke Monarch, Koning, Sultan, Paus, despoot, of keizer.
Jullie zijn niets meer, dan een middel tot een doel,
een middel om rijkdom te vergaren, macht te verkrijgen,
maar we zijn een doel aan onszelf, en alleen aan onszelf.
Wij die hier staan, zijn verachtelijke honden en klootzakken.
Wij zijn moordenaars en misdadigers.
We zijn dieven en schuim, en we zijn broeders en zusters.
Dus als zij ons willen inmaken, laat hen komen en aan hun einde komen!
Breng ze naar voren, en laten we vechten!
Bevestig bajonetten! Bereid je voor op de aanval!
Aanvallen!
Antoinette...roep hem.
Roep Edward.
Ik denk dat hij zal komen.
Roep hem.
Edward!
Alsjeblieft, doe het niet.
Het spijt me...het spijt me...het spijt me.
Concentreer jullie vuur!
Laten we ze pakken!
Denk je dat het te laat is om van partij te verwisselen?
Een momentje, ik vraag het ze.
Ze overwegen het.
James!
Antoinette...
Herinner je, je Selima, zijn vrouw?
Ze is die kant op.
Ik wist dat je zou komen, als je haar lokroep zou horen.
Inderdaad.
Ze wacht op je bij de bomen, achter mij, maar eerst moet je me neerslaan,
want Blackbeard is een schepsel van wraak, nietwaar?
Je bent erop gebrand om je te wreken voor de dood van je zoon en dochter.
En zou ik dat niet moeten?
Het is niet mijn zonde, hun dood, Edward,
noch dat van hun moeder, de maffe hoer waarmee je trouwde.
Het is jouw zonde.
Was je een betere man geweest, dan hadden zij nog geleefd.
En ik wilde dat je dat zou horen, voordat ik een eind aan je maak.
En weet jij welke waarheid jij vreest, William?
Je kwam hier hunkerend naar mijn wraak want zonder mij, heb je geen betekenis,
maar als ik je vermoord, dan leef je voor eeuwig.
Een schaduw, geworpen door mijn licht.
Selima.
Edward.
Ik leidde Jagger naar het eiland, Tom,
als wraak voor wat de Commodore mij aangedaan heeft.
Niets van dit alles komt door jou, Charlie.
Als het gaat om mannen als de Commodore en William Jagger...
wat was er voor hoop voor ieder van ons?
Oké, wat doen we nu?
Meneer Fletch, verzamel een contingent van mannen en vrouwen,
en instrueer hen hoe ze de gewonden moeten behandelen.
Bent u er klaar voor, meneer Fletch? Ik denk dat u er klaar voor bent.
En de gewonden, de Engelsen...wat doen we daarmee?
Geen gevangenen.
Waar je heen?
Er moet nog een klus gedaan worden. - Doe het goed.
Vader!
De Stad staat. Uw overwinning is compleet.
Goed.
Alhoewel de prijs ervan, was onacceptabel.
Oh....nou...volgens wiens grootboek? - U hebt ze hierheen geleid, Commodore!
Jagger en zijn mannen, en hun wapens. - En waarom zou ik dat doen?
Om dezelfde reden, waarom u alles doet, omdat u ervoor koos.
En wat zegt dat?
Al deze elegante begrippen waarin u pretendeert te geloven.
Vrij van tirannie, dat verdorven onderscheid tussen rijk en arm,
groot en klein, meester en dienaar, bestuurder en bestuurde...
En toch is er niemand die u niet zou opofferen in naam van uw wraak!
Beschouwt u het niet als een overwinning, dan?
Als het een overwinning was,
moge God ons dan meer van zulke overwinningen besparen.
Elke grote Stadsstaat heeft zijn oprichtingsmythe nodig, mijnheer Lowe.
Rome, Athene, Carthago.
En dit zal de onze zijn...
een grote strijd tegen een boze onderdrukker en een overmacht,
banden van bloed en broederschap gesmeed in het vuur van conflict en opoffering.
Wat u vandaag zag, was niet mijn wraak.
Het was een smeltkroes, de geboorte van een Natie.
Dan heeft u het allemaal gepland?
Dat heb ik.
En toch bent u nog steeds blind voor de waarheid.
Vergeef me, het was een zware dag.
Wat is die waarheid, die ik niet erkend heb?
U spreekt van vrijheid en droomt van bevrijding,
maar dit eiland en zijn bevolking, zal nooit vrij zijn,
niet zolang u in die stoel zit, en u ook niet.
U verlangt zo, om vrij te zijn, Commodore, nooit zag ik een man die meer geketend was.
Waaraan ben ik geketend? - Blackbeard.
Gelooft u niet, dat ik van deze plek hou? - Nee, ik weet dat u dat doet.
Ik weet het.
Net zo zeker als ik weet, dat u hem zult vernietigen,
net als u al het andere hebt vernietigd, wat u ooit liefhad.
U kunt het niet helpen.
Het zit in uw aard.
Ik neem aan dat u hier bent gekomen om deze monsterlijke imperfectie aan te spreken?
Ja.
Ik ben hier om u, uw eiland af te pakken, Edward.
Dan vergeef me, als ik me gedwongen voel, om het hart uit uw borst te rukken.
U bent natuurlijk van harte uitgenodigd om het te proberen.
Maar u kunt niet winnen.
Ik heb al gewonnen.
Natuurlijk weet u dat ik gelijk heb.
Sluwe kerel.
Goed gedaan.
Luister.
De dag was lang en verschrikkelijk moeizaam, maar we zijn er nog steeds.
We waren eensgezind, en overwonnen,
maar er moet nog steeds gewerkt worden, dus laten we beginnen.
Links, links, links, links...
Ik ken u...u bent Thomas Lowe. - Ik gebruik die naam niet meer.
Hoe moet ik u dan noemen, Sir?
Verdomme, dan. Zeg waarvoor u gekomen bent.
Neem dat mee Engeland. Word de beroemdste man van het Imperium,
of bewaar het als presse-papier.
Doe ermee, wat u wilt, maar laat ons met rust.
Om te azen op onze schepen?
Soms, als u dom genoeg bent om ze tot onze prooi te maken.
Dat is geen acceptabele voorwaarde. - Dat is geen acceptabel antwoord.
En als...
ik mijn mannen zou bevelen u nu te doden?
Dan zult u er achter komen wat er van uw voorganger is geworden,
want u zult zich bij hem voegen.
Roem, of dood, Sir. Het een of het ander.
Roem of dood...de keus is aan u.