En met het laparoscopische reguliere onderzoek
worden post-operatieve lekken en bloedingen significant verminderd.
In die tijd, noemden ze dit, een "gedurfde techniek".
En dat was het ook.
Om een beeld te schetsen.
Ik was de enige vrouw in het stagiaire programma.
Ze noemden me 'meisje' en 'mevrouw Grey'.
Samen met die enige zwarte mannelijke stagiaire,
werd ik duidelijk buitengesloten.
Ze wilden mij niet in hun 'mannen wereld'.
Dus deed ik het enige gedurfde ding wat je kunt doen met een gedurfde techniek.
Ik werd gepubliceerd in het handboek van de 'Amerikaanse geneeskunde.'
Dat veroorzaakte nogal ophef.
Een stagiaire kon niet de auteur zijn van een gepubliceerd artikel.
Maar het echte gedurfde deel kwam, toen ze zagen hoe ik mijn techniek had genoemd.
'De Grey methode.'
Ik noemde het naar mijzelf.
Je had moeten horen wat de mannen daarover zeiden.
De eerste keer dat ik de Harper Avery won,
droeg ik het op aan de heren die mij zo steunden.
Dit is hoe mijn moeder herinnerd wilde worden.
Mijn herinnering aan haar is
een beetje anders.
Waar is de chef? Jullie zijn allemaal amateurs!
Wat doe je hier? Heb ik het je niet gezegd.
Hoe vaak heb ik al gezegd, dat je me niet mag storen op het werk?
Ik weet zeker dat iedereen haar anders herinnert,
versies die ik niet eens zou herkennen.
Dat is alles wat overblijft van iemand als ze er niet meer zijn.
Nee.
Maar dat is nu juist het moeilijkst.
Meredith. - Niemands geheugen is perfect of compleet.
Mammie.
Meredith, sta op.
We halen dingen door elkaar.
We vergeten de tijd.
We zijn op een plek.
En nog één.
En het voelt allemaal als een lang onontkoombaar moment.
Precies zoals mijn moeder altijd zei;
'De draaimolen stopt nooit met draaien.'.
Ik heb de dag met Alex doorgebracht.
Ik had een vrije dag nodig, Derek. Dus die nam ik.
Dat is prima. Ik wil alleen weten waarom?
Niet waar. Je wilt horen dat ik kanker heb genezen.
Of dat ik een vaccin voor ALS heb gevonden.
Alles zou geweldig zijn.
En daar is het weer. - Wat?
Je wacht tot ik over de brug kom, voor het offer wat jij hebt gebracht voor ons gezin.
Hoe moet ik iets doen als jij steeds druk op me legt en om me heen hangt,
om een beslissing die jij nam. En je wacht, tot ik faal.
Ik wacht tot je gaat uitblinken. Weet je nog? Daarom blijf je hier.
En ik zei dat je naar DC moest gaan, om daar zelf uit te blinken.
Jij besloot om hier te blijven en jezelf te martelen.
En nu geef je mij een schuldgevoel, door jouw beslissing.
Ik ben er klaar mee. Ik voel me niet langer schuldig.
En ik ga mijn prestaties niet meer met de jouwe vergelijken. Ik doe het niet meer.
Blijf gewoon uit mijn buurt.
Wauw. Je klinkt net als je moeder.
Wat is er met jou gebeurd? Luister naar me, Meredith.
Iedereen kan verliefd worden en dolgelukkig zijn,
maar niet iedereen kan een scalpel hanteren en een leven redden.
Ik heb je opgevoed om uitzonderlijk te zijn, dus stel je mijn teleurstelling voor
dat ik na vijf jaar wakker word en ontdek dat je niet meer bent dan doorsnee.
Wat is er met jou gebeurd?
Dit is van het zotte.
Dit moet stoppen.
Een paar minuten geleden hoorde ik je niet klagen.
Ik hoorde wel iets, maar ik zou het geen klagen noemen.
We worden nog betrapt.
We zijn al vaker bijna betrapt.
Is wat we doen zo verkeerd?
Wees niet zo naïef.
Seattle is een kleine stad, met een dorpsmentaliteit.
Laten we dan uit Seattle weggaan.
Richard, je verdient het om gelukkig te zijn.
Wat? - Niks.
Gewoon verbaasd om je hier te zien.
Ik werk hier.
Wat? - Niks. Dat is geweldig. Alleen...
Ik dacht dat Bailey de bestuurszetel had gekregen.
Dat klopt. Ze hebben me weer aangenomen als kinderchirurg.
Dat is geweldig. Dat is echt mooi. Dat is geweldig voor jou.
Gefeliciteerd. - Weet je wat?
Hou je mond. Ik ben een geweldige chirurg.
Zij doen mij geen plezier, maar ik hun. En Robbins zei dat het een nipte zege was.
Oké. Natuurlijk.
Wat? - Niks. Alleen...
Ik zal je een hele maand toewijzen op darmverstoppingen.
Ze zullen je 'poepschepper' noemen.
Robbins zei tegen Bailey dat het unaniem was.
Daar ben je. Welkom terug. - Kan ik je spreken?
Ja. Marty Secord in 2313, zijn lever enzymen zien er goed uit,
maar ik vrees dat hij nog een ERCP moet, dus hou hem goed in de gaten.
Goed, Dr. Herman. Geef me twee minuutjes.
Je boft dat je mij als leraar had tijdens je opleiding.
We moeten praten. Een minuutje.
Mijn God. Ik kom eraan.
Oh, nee. Klote.
Maggie Pierce neemt ontslag? - Ik weet het. Ik ben ermee bezig.
Ik verlies toch niet nog een caridochef? - Ik ben er mee bezig.
Mijn moeder belde al tweemaal. Het is een nachtmerrie.
Nou en of. Eerst Russell, toen Yang en nu Pierce?
Yang en ik hebben al die interviews afgenomen, en nu moet het overnieuw?
Blijkbaar, want het lijkt alsof we van week tot week aannemen.
We zijn een draaideur. Heb je al gehoord van Pierce?
Ja, ik las net de e-mail. - Nou, wat moeten we eraan doen?
Ik zou niet weten wat we kunnen doen.
We zouden met haar moeten praten. - Ik niet.
Ik bedoelde jou niet. Ik bedoel ons allemaal.
We moeten het hele bestuur verzamelen en met zijn allen druk uitoefen.
Ja. Regel jij dat maar. - Zal ik doen.
Gelukkig voor jou, heeft het bestuur net nieuw bloed ontvangen.
Misschien kan ik voorkomen dat het hier op een pipowagen gaat lijken.
Maggie Pierce kan niet stoppen.
Je kan niet stoppen.
Het is dus bekend. Hoe voel je je Roy?
Ik hou van dit matras. Ik moet er ook zo een aanschaffen.
De mijne is helemaal lubberig.
We zullen zien wat we kunnen doen. - Wat is dat over je ontslag?
Stent aangebracht. Dien nu kleurstof toe.
Wil je me tenminste vertellen waarom je weggaat?
Dat is tussen mij en mijn werkgever, dokter Sheperd.
Ik zie verminderde bloeddoorstroming naar de wervelkolom.
Roy, wiebel eens met je tenen, alsjeblieft?
Wiebel, wiebel, wiebel.
Op deze manier?
Wiebel eens wat beter. - Ik zal de Babinski reflex controleren.
Als de tenen reflexmatig spreiden, wat betekent dat dan?
Waar je al bang voor was, schade aan het ruggenmerg. Is hij verlamd?
Probeer het nog eens. - Is er iets mis?
Ik voel mijn benen niet. Wat gebeurt er?
Roy, het kan zijn dat je bloedtoevoer door de stent is afgekneld,
maar ik ga alles in het werk stellen om dit op te lossen, goed?
Oké, doe dat alsjeblieft. Alsjeblieft.
Ik geef je iets om te slapen.
Ik probeer de bloeddruk te verlagen om te zien of we de doorstroming kunnen verbeteren.
Heb je Maggies e-mail ontvangen? - Ja, dat heb ik.
Ga je nog een keer met haar praten?
Ze luistert toch niet.
Ze vertrouwt me niet.
Ze is boos dat ik het haar niet vertelde. En dat ben ik ook.
Ik kan me nog steeds niet herinneren dat mijn moeder zwanger was.
Ik heb dat dagboek nodig van de lente van '83. Heb jij die?
Ja, die heb ik hier.
We hebben ze allebei al vaak doorgenomen. Het meeste zijn chirurgische aantekeningen.
Kun je hem voor me pakken.
Help. Kunt u me helpen? Kom met me mee.
Wat is er gebeurd? - Ik zette iemand af, toen ik haar zag.
Ze lag daar. Ze was helemaal alleen.
Ren naar binnen en zeg dat ik een brancard nodig heb.
Liefje, ik ben een dokter. Hoe heet je?
Nadia. - Nadia, vertel me waar het pijn doet.
Overal.
Oh, God.
Oorspronkelijke vertaling Miekje82. Veranderingen Casandra.
Dit is van het gekke. - Is ze aan het bevallen?
Bloeddruk is echt heel laag, 78 over 45.
Geef haar 600 cc vloeibare pijnstiller.
Nadia, Nadia, hoe ver ben je heen?
Tien. - Tien maanden?
Ze zegt dat ze tien is. Ze weet niet waar je het over hebt.
Harde onderbuik met algehele gevoeligheid. Edwards, laten we een echo maken.
Nadia, waar zijn je ouders? - Als ze een moeder heeft, waar is die dan?
Ze zou in de gevangenis moeten zitten.
Nadia, ik wil dat je even stil ligt.
Ik weet het, ik weet het. Ik moet even zien of...
Moet even zien...
Oké, oké.
Wat? - Ze is niet zwanger, het is geen baby.
Het lijkt een massa en er zijn vrije vloeistoffen.
Godzijdank, het werd wel erg luguber.
Een massa zo groot als een voetbal blijft luguber.
Oké, vergeet de CT. Ze heeft een groot risico voor hartfalen.
De massa kan gescheurd zijn. We moeten haar naar de OK brengen.
Ik bel wel. - En daarna de politie en de kinderbescherming.
Je kind zo ziek laten worden en haar dan in de steek laten, blijft kindermishandeling.
Amy, wat heb je nodig? - Op drie. Een, twee, drie.
Het lijkt op verlamming, ontstaan tijdens een tevar procedure.
Ik heb de bloeddruk verlaagd en de stent aangepast, maar niks helpt.
Hij heeft een drain nodig. - Jij bent hier. Waarom heb je mij nodig?
Ik moet nog van alles doen. Jij kunt deze wel doen.
De voordelen van een Hoofd Neurologie.
En dit kan wel je laatste kans zijn om samen te werken.
Ik vertelde Dr. Pierce net, waarom ik haar vertrek een slecht idee vind.
Ja, toch? - Ik dacht, jij bent hier langer dan ik.
Jij en Meredith. Ik dacht dat jullie er wel over konden praten.
Je kunt goed met Derk praten. Je kunt hem alles vertellen.
Echt alles.
Schort en handschoenen graag.
Moet jij niet van alles doen?
Ja. Succes. Goed gesprek.
Het handboek van de Amerikaanse geneeskunde. Ongelofelijk.
Wat is daar ongelofelijk aan? - De methode. Je noemt het...
Je hebt het echt 'De Grey methode' genoemd?
Hoe moet ik het anders noemen? Dat is mijn naam.
Het is nogal ongehoord.
Is dat het?
Ja, lente van '83.
Staat er iets in? - Een aantal chirurgische notities/ideeën.
Misschien kun jij iets vinden. Ik niet.
Ik heb een operatie. Bedankt hiervoor.
We moeten praten over Maggie Pierce. - Bailey...
In de e-mail stond dat het om professionele en persoonlijke redenen ging.
Weet jij wat dat kan zijn?
Waarom zou ik. - Praat dan met haar.
Ze nam ontslag. We kunnen haar niet tegen haar wil houden.
Dat zeg ik ook niet.
Ik bedoel dat we haar van gedachten veranderen.
Ik probeer het bestuur samen te krijgen, maar...
Ik denk dat jij met haar moet praten.
Zoals jij met mij praatte, toen ik hier nog maar net was.
En ik mijn kont niet van mijn arm kon onderscheiden.
Ik zou waarschijnlijk gestopt zijn... - Verdomme, Bailey, ze gaat weg.
Ik kan daar niks aan doen. Laat het gewoon gaan.
Bijna klaar met de drainage, Dr. Shepherd. - Weet je, ik ben nieuwsgierig.
Gesproken als iemand die zojuist een geweldige baan heeft afgewezen.
Ik weet dat een overhaaste beslissing behoorlijk desastreus kan zijn.
Kunnen we het niet houden op 'ik pas hier niet tussen'?
Jawel, maar dat kun je nu nog niet weten.
Het is niet de baan. - Wat is het dan?
Je vrouw heeft het vast aan je verteld. - Hoe gaat het?
Mijn vrouw? Wat moet ze verteld hebben?
Ik weet dat jullie onenigheid gehad hebben.
Ze is niet bepaald aardig geweest. - Dat is zacht uitgedrukt.
Ze is slechts één chirurg. Waarom blijf je niet bij haar weg...
Het is niet zo simpel.
Oh, God.
Je weet er helemaal niks van.
Sorry. Wat is er aan de hand?
Je moet met je vrouw praten.
Ja, oké. Draai hem op zijn rug.
Op drie.
Een, twee, drie.
Derek, Babinski reflex?
Verdomme.
Sorry, Dr. Pierce, je deed alles wat je kon, maar deze man is verlamd.
Nee.
Nee. Bereid je voor op een sternotomie. Ik heb een bypass machine nodig.
Wilson, vraag zijn vrouw om toestemming.
Wat ga je doen? - Ik ga het verhelpen.
Je mag helpen als je wilt, maar anders moet je weggaan.
Mam?
Mammie?
Meredith...
Je bent groot geworden. - Inderdaad.
Het is zonde.
Het is verschrikkelijk om groot te zijn,
maar de draaimolen stopt nooit met draaien.
Je kunt er niet af.
Heb je me opgepiept? - Wat heb je?
Weet je nog die dag dat je mijn moeder zag bij de draaimolen?
Wat? Heb je daarom... - Ik herinner me die dag nog.
Ik zat op de draaimolen in het park, en jij kwam en jullie kregen ruzie.
Ze zei iets tegen jou. Weet je nog wat ze zei?
Meredith, dat is zo lang geleden.
Ik weet het niet meer.
Is dat alles wat je wilde?
Ja, ik dacht gewoon...
Vergeet het maar.
Ik dacht aan wat je zei, en het is misschien beter voor hen,
voor Thatcher en Adele, op den duur.
Natuurlijk is dat zo. Laat ze iemand vinden die hun gelukkig maakt.
Ik wilde nooit...
Ik wilde nooit vreemd gaan.
Ik zag mijzelf nooit als een vreemdganger. - Jij kunt dat veranderen, Richard.
Het is aan jou.
Ik ben er al een poos klaar voor.
De vraag is nu, ben jij dat ook?
De vrouw gaf toestemming.
Gelukkig, ik zit al in zijn borstkas. - Dat was een gewaagde gok.
Wacht. Is dat een aneurysma zak? Heb je dat zojuist hersteld?
Ja, maar nu ga ik het gebruiken, om bloed naar zijn ruggenmerg toe te voeren.
Wacht. Ik snap het niet. - Ja, dat had ik ook even.
Hij is verlamd doordat zijn aorta, geen bloed toevoert naar zijn ruggenmerg.
Ik heb zijn aorta vervangen met een stent.
En nu verbouw ik de aneurysma tot een tweede aorta,
die alleen bloed toevoert naar het ruggenmerg. Zoiets als een parallelweg.
Is dat... Kun jij dat?
Niet velen kunnen dat, maar zij wel. Ik snap nu waarom je haar wilt houden.
Ja, en... Laat maar.
Zal het werken? - God mag het weten.
Het is een laatst redmiddel. - Neem me mee, als je gaat.
Afzuiging. En houd een 6.0 hechtdraad gereed.
Sta daar niet zomaar Wilson. Kom erbij.
De tumor heeft de bovenbuik holte ingenomen.
Het duwde de ingewanden naar één kant.
Laten we eerst zoveel mogelijk van deze massa wegnemen.
En als we dichter bij de organen komen, kunnen we het beetje bij beetje weghalen.
Goed.
Wat?
Edwards vertelde het me. Jullie stemden unaniem voor Bailey.
Wie vertelde je dat? - Dr. Bailey.
Waarom zou ze dat doen? - Ik steunde haar.
En jij had mij moeten steunen. Je vond mijn speech goed.
Het was goed. - Hoe kan dat dan?
Die van Bailey was beter. - Dat is fijn.
Alex, je zou een prima bestuurslid zijn.
Maar Bailey zal uitstekend zijn.
Is dat wat je van me wilt? Voor jou stemmen, zodat je goed kunt zijn.
Wil je mijn medelijden-stem. Dat zou ik niet willen.
Heb je de narcose verminderd?
Goed. - Hij komt bij.
Wil jij de eer waarnemen?
Roy. Roy, ben je bij ons?
Roy, het gaat goed. De operatie is klaar. Ik wil dat je met je tenen wiebelt.
Kun je dat doen?
Roy, wiebel met je tenen, goed?
Roy, wiebel met je tenen.
Ongelofelijk.
Oké, breng hem weer onder narcose en dan naar de verkoeverkamer.
Goed gedaan allemaal. Iedereen bedankt.
Ze blijft zeggen, praat met je vrouw, weet jij wat ze bedoelt?
Misschien wel. - Nou?
Maar ik kan er niet over praten.
Ik heb het gehoord van iemand bij de A.A.
en ik heb daar een belofte gedaan.
Maar iemand anders zou kunnen weten waar ik niet over mag praten.
Zit Pierce bij de A.A.? - Nee, je moet dus echt met haar praten.
Ze zegt toch, praat met je vrouw. - Dan moet je met je vrouw praten.
Edwards, ben je zo ver?
Het dringt overal binnen. Ik pel het letterlijk van de milt af.
En hij is 3.5 kilo.
3.5 kilo aan belabberde ouderschap. Maar ze heeft wel een Nederlandse vlecht.
Het is net zoals een Franse maar dan moeilijker.
Dat deed ik vroeger bij mijn zusje. Ik deed er een uur over en het mislukte nog.
Alleen een heilige of haar moeder, zou de tijd nemen voor zoiets.
Heb je een extra paar handen nodig?
Nee, het gaat prima, bedankt. Metz?
Ze neemt de tijd om het haar van haar dochter te doen.
Hoe kan ze haar dan zo'n gezwel laten ontwikkelen?
Nou, we weten allebei iets over gestoorde moeders.
Voorzichtig. Het dringt de linker slagader binnen.
Ik zie het.
Verdomme.
Waar zit je? Waar zit... Hebbes.
Ze bloedt uit haar lever. - Ik krijg het niet onder controle.
Meer verband. Hang nog een unit bloed op.
Edwards, Meer zuiging. Een klem, nu!
Nog één. - Nog één...
Een kogel doorboorde de darm.
Een steekwond in de lever. Ik heb meer verband nodig.
Ze zakt weg. We moeten de bloeding stoppen. Afzuiging.
Kom op, kom op. - 4.0 zijde voor afhechten.
Het werkt niet. We verliezen haar.
En een Ballon ingreep?
Wat? - Een ballon ingreep.
Dat zou een leverbeschadiging onder controle moeten brengen. Dat zou moeten...
Ja, geef me een Foley katheter.
Je hebt er meer nodig... - Dan één.
Foley, nu, opschieten.
Denk je dat dit het houdt? - Het is de beste kans die we hebben.
Bulk klem.
Ik blaas de ballon op.
Krijg nou wat.
Goed werk, Dr. Grey.
Bloedwaardes stijgen.
Dat is geweldig. Hoe kwam je daarop?
Dat weet ik niet.
Gaat het? Ze redt het wel. Jij hebt haar gered.
Ze is in orde. - Ja, het gaat wel.
Er komt nooit een goed moment.
We moeten het snel doen, De pleister er ineens aftrekken.
Ik vertel het Adele, vanavond.
Ik vertel het aan Thatcher.
Mijn hart gaat tekeer, we moeten echt... - Dr. Grey?
Een momentje. - Dr. Grey?
Ja, chef? - Sorry, Dr. Grey.
Ik heb zojuist een erg interessant telefoongesprek gehad.
Jouw lab methode, degene die je net publiceerde...
De Grey methode. - De Grey methode, ja.
Het is zojuist geplaatst op de nominatielijst, voor de Harper Avery prijs.
Ben je... Is dat zo? Neemt u mij in de maling?
Geen enkele chirurgische stagiaire heeft ooit die lijst behaald.
Ik hoop dat we je kunnen overtuigen om in Seattle te blijven.
Dat is erg... - Nee, ik weet het. Je kunt hierna overal heen.
Erg goed gedaan, Grey.
Het bestuur wil je graag zien om... - Natuurlijk.
Meredith. - Derek, niet nu.
Vijf minuten maar. Vijf minuten.
Derek, ik zweer het je, ik kan dit nu niet. - Het spijt me wat ik over je moeder zei.
Waarom? Je meende het. - Het was in het heetst van de strijd.
Je wilde me kwetsen. En dat deed je.
Dus heb de ballen om erachter te staan. - Wil je naar me luisteren?
Het kan erger dan me vergelijken met een briljant chirurg.
Maar je wilde ermee zeggen dat ik kil, ambitieus en egoïstisch ben.
Een vreselijke vrouw en moeder. Ik snap het.
Geweldig hoe je het omdraait, zodat het jou schikt.
Denk je dat ik klink als mijn moeder? Dat doe jij.
En nu moet ik ook nog leven met de druk van jouw teleurstelling?
Om iets wat jezelf hebt opgegeven. - Zoals je weet, gaf ik het op voor jou.
Oh, je gaf het op voor mij, maar dat wil ik helemaal niet.
Ga, je zou de volgende vlucht moeten pakken.
Bel de president, en vraag je baan terug. Ga gewoon.
Bloed. Het is gewoon bloed.
Meredith, wees niet bang, wees niet...
911. Wat is uw spoedgeval? - Mijn moeder probeerde zelfmoord te plegen.
Je bent een erg vindingrijk klein meisje. Weet je dat wel?
Je hebt wellicht je moeders leven gered.
Is er al iemand van de kinderbescherming? - Hij is daar.
Je bent er nog. - Ja.
Ik maakte me zorgen om de kleine meid. Is ze oké?
Ze redt het wel. - Godzijdank.
De kinderbescherming is hier voor haar, dus...
Is dat een Nederlandse vlecht?
Wanneer werd ze ziek, je dochter? Wanneer begon dit?
Ik wil haar gewoon even zien.
Je mag haar niet zien. Je mag wel met de kinderbescherming praten.
Ik wil alleen weten of het goed gaat. - Ze gaan de politie bellen.
Nee, dat kun je niet doen. Je begrijpt het niet.
We hebben geen verblijfspapieren.
Dat is geen excuus om je kind in de steek te laten.
Dan nemen ze haar van me af. Dat heb ik eerder gezien.
Ze gaan slapen in een OK en ontwaken in een vliegtuig of ander land.
Dat noemen ze een medische terugtocht. En dat is niet iets wat we hier doen.
Ik was bang om haar hierheen te brengen. Dacht je dat ik haar niet wilde helpen?
Wat zijn mijn keuzes?
Ze doen de operatie. Dan sturen ze ons terug naar een land waar we verhongeren,
of waar ik moet gaan werken als hoer... Of erger...
Ze maken haar een hoer, en niemand zegt er iets van.
Dat is één keuzemogelijkheid.
De andere keuze is, dat ik het negeer en dat ik bid,
en ik hoop dat ze beter wordt.
En ik hoop dat wat mijn kleine meid ook heeft, overgaat.
En na een tijdje drijven die keuzes je tot waanzin.
En na een poos, zei ik tegen mezelf dat het goed met haar gaat.
Dan na een poos, zag ik die tumor niet meer, als ik naar haar keek.
Want wat is het alternatief?
- Ja? - Dus, je vertrekt?
Zeker weten?
Je moet met je vrouw praten. - Oh nee, dat is nu geen optie.
Daarom vraag ik het jou.
Het is niet aan mij om je dit te vertellen.
En eerlijk gezegd ben ik het zat om het te vertellen.
Want elke keer als ik het vertel, wordt het erger.
Wat wordt er erger, waar heb je het over?
Ze is mijn zus.
Mijn ouders. Mijn biologische ouders
zijn Ellis Grey en Richard Webber.
Jouw vrouw is mijn zus, dus je moet met haar praten.
Dus Richard is jouw vader.
Ja. - En Meredith is jouw zus.
Half-zus.
Ik dacht dat ze het je wel verteld zou hebben. - Nee, we zijn nu niet...
Meredith is verschrikkelijk met zussen. Dat moet je weten. En ik niet.
Ik hou van zussen. Ik heb er een hoop.
Ik ben blij dat je het me vertelde. Het is leuk kennis met je te maken.
Het is fijn jou te leren kennen.
Dit is heel erg raar. - Ja, ik moet gaan.
Oké, maar ga niet weg, goed? Tot we elkaar weer spreken.
Ga niet weg.
Wat is er aan de hand tussen jou en Pierce?
Bailey, alsjeblieft.
Elke keer als ik haar te sprake breng, kijk je alsof ik je in het hart steek.
Ik denk dat ze vanwege jou weggaat.
Als je het niet wilt vertellen dan hoeft dat niet, maar
is er iets gebeurd?
Ze is mijn dochter.
Van mij en Ellis Grey.
Oh, dank u God. - Wat?
Ik dacht dat je seks met haar had gehad.
Bailey!
Wacht, maar daarom gaat ze dus weg?
Ze wil niks met me te maken hebben.
Nou, dan kent ze je niet, anders zou ze wel blijven.
Je moet met haar gaan praten.
Ik denk dat ik al te laat ben.
Echt niet.
Ik wou dat ik terug kon.
Dan deed ik alles anders.
We zouden een prachtig leven gehad hebben, Ellis.
Denk je dat? - Ja.
We zouden hier onze stage hebben gedaan.
Dan zouden we hebben gestreden om de chef positie en je zou hebben gewonnen.
En dat zou ik niet erg hebben gevonden.
Omdat we kinderen thuis zouden hebben.
Hebben we kinderen?
Meredith zou toch een broer of zus moeten hebben.
Kinderen hebben familie nodig.
Ik zou het prima vinden en we zouden samen oud worden.
Mijn leven is zo onafgemaakt?
Het is niet klaar en ik ben nog niet klaar?
Nee. Nee, Ellis.
Dat moet je niet denken.
Doe je ogen maar dicht,
en denk aan het gezin,
aan het huis.
En met jou daar, als ik thuis kom.
En mij daar.
Ik heb eerder tegen je gelogen.
Over wat er gebeurde die dag bij de draaimolen.
Ik weet nog wel wat ze zei.
Ik herinner me nog wat ik zei.
Ik weet alles nog.
Het was een donderdagmiddag.
We hadden een afspraak gemaakt.
Zij zou bij Thatcher weggaan, en ik bij Adele.
Je moeder had net te horen gekregen, dat ze was genomineerd voor de Harper Avery.
Ze was zo opgewonden.
En ik was jaloers.
Niet zoals in een gezonde competitie.
Een hatelijke, hopeloze jaloezie.
Alsof ze al te ver voor stond om nog in te halen.
Haar succes veegde alles van tafel, wat ik nog niet had bereikt.
De avond ervoor, toen ik de moed verzamelde om het Adele te vertellen,
dacht ik aan je moeder.
Ik dacht aan wat ze allemaal kon doen op zo'n jonge leeftijd.
Ik dacht aan wat ze zou doen.
En ik dacht;
'Ik zal me altijd zo voelen.'
'Mijn hele leven.'
Dus ruïneerde ik alles.
Je hebt een kind. - Zeg dat niet. Ik luister niet Richard.
Ik kan het niet, sorry. - Nee, alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeblieft.
Ellis, nee. - Richard, je kunt me niet verlaten.
Richard! Richard!
Richard!
Gaat het?
We moeten naar huis. We moeten naar huis.
En toen nam ze me mee naar huis. - Ja.
En probeerde ze zelfmoord te plegen.
We zouden een heel ander leven gehad hebben.
Alles daarna was mijn schuld.
Ik maakte de verkeerde keuze, om de verkeerde reden
en er gaat bijna geen dag voorbij, dat ik er geen...
Het spijt me zo.
Dat geloof ik best.
Hij is terug naar Adele. - Ja.
Natuurlijk deed hij dat.
Mam...
Hij is bang.
Bang om gelukkig te zijn.
En ik ben helemaal alleen.
Nu moet ik mijn dochter alleen opvoeden.
Hoe moet ik dat doen?
Ana, we moeten met je praten.
Nee, nee. Je zei dat het goed zou komen.
Je bent veilig. Rustig maar.
Nadia is veilig. Ik heb met de kinderbescherming gesproken.
Ik zei ze dat het een groot misverstand was, en dat ik een vergissing heb gemaakt.
Deze mensen zijn advocaten van ons ziekenhuis. En ze gaan jou helpen.
Ana, ze gaan je rechten uitleggen en helpen met een afbetalingsplan.
Niemand weigert Nadia medische verzorging en niemand neemt haar bij je weg,
maar je moet haar wel brengen voor haar behandelingen. Snap je?
Goed, ik breng ze nu binnen.
Hoi.
Nee, ik stemde niet voor jou. - Een maand geleden bood je nog je hulp aan.
Zo veel gelul. - Het spijt me. Het spijt me.
Dat je niet op me stemde, goed, maar waarom loog je?
Ik dacht dat je de baan niet zou nemen als je het wist.
Als je nu de mentor uithangt, lever je prutswerk.
Ik ben niet je mentor! Dat ben ik wel, als je wilt,
maar ik ben het liever niet. Daarom stemde ik niet op jou.
Ik heb vandaag een operatie geobserveerd en heb lopen slijmen bij een vrouw die me haat.
De enige reden dat ik dit kan doen is,
omdat jij die zaak van dat kleine meisje zo goed afhandelde.
Ik moet een stap terugdoen van kinderchirurgie, als ik wil dat mijn opleiding slaagt
en als ik wil voorkomen dat mijn huwelijk strandt.
En de enige manier waarop dat lukt is,
als jij hier bent om te doen, wat ik niet kan.
Ik heb je niet meer nodig als stagiaire, Alex, ik wil dat je mij bent.
Jij bent de enige die ik daarmee vertrouw.
Ik zou veel meer moeten verdienen.
Veel meer.
Nee, stop. We ruziën niet meer, de ruzie is over. Ik roep het een halt toe.
Verdorie, Derek, dat kun je niet zomaar doen.
Beslissen wanneer we verhuizen, en wanneer een ruzie voorbij is.
Wat als ik nog niet klaar ben? - Het is niet over, dat garandeer ik je.
We zullen nog wel een tijdje vechten. Maar op dit moment
sluiten we een vredesbestand.
Een vredesbestand? - Ja.
Waarom?
Je hebt een zus.
Je raakt haar kwijt, Meredith, en dat moet niet.
Je hebt een zus en dat zeg je niet?
Dat kan toch niet? Als dit soort dingen gebeuren, moet je dat vertellen.
We schuiven alle andere dingen even opzij, ik...
Ik moet weten dat het goed met je gaat.
Gaat het? Gaat het goed met je?
We moeten naar huis. - Wil je haar vast houden?
Nee, absoluut niet. Nee. - Wees niet bang.
Richard en Ellis kregen een kind.
Ik weet nog dat we naar Boston verhuisden.
Ik weet nog dat we ons met z'n tweeën schuil hielden in een appartement.
En ik weet nog dat ze veel huilde.
En ik herinner me nog dat ze een dikke buik kreeg.
En ik weet dat ik geen geluid mocht maken.
En toen braken haar vliezen in de keuken, en daar werd ik bang van,
omdat ik al dat bloed weer voor me zag, van toen ze haar polsen doorsneed.
En ik ging naar het ziekenhuis. Ik was daar,
beide keren.
En ik hoorde een baby huilen, en mijn moeder huilen.
En daarna gingen we weer naar huis.
En haar buik was niet meer dik.
En toen verhuisden we naar de andere kant van de stad, naar een heel mooi huis.
En toen startte ze haar stage bij Mass Gen, en ik begon net in groep 1.
En toen was ze gewoon dokter Ellis Grey
en ik was een kind op school. En alles werd weer normaal.
Ik bedoel, ik was vijf. Wat was het alternatief?
En ik heb een zus.
Ze is aardig, een goede dokter.
Je doet me denken aan mijn dochter.
Pierce.
Heb je even? - Ja.
Luister, je vroeg niet om een zus,
en je hebt er waarschijnlijk ook niet één nodig.
Je ouders sturen je zingende vissen.
Je hebt veel bereikt voor jouw leeftijd. En je lijkt me erg gelukkig.
Dus je kunt gaan als je wilt. Ik kan begrijpen dat je dat wilt.
Maar ik wil je wel iets laten zien, als je tijd hebt.
Ze zeggen dat we onze herinneringen kunnen onderdrukken.
Ik vraag me af of we ze ergens veilig bewaren.
Ze schreef in deze dagboeken, obsessief.
Vooral chirurgische aantekeningen en ideeën.
Maar deze is van ongeveer toen je geboren werd.
'Een operatie kan door vele redenen falen,
'door de gesteldheid van de patiënt of door de onkunde van de chirurg.' Jemig.
Ze zijn niet erg warm.
Dat was zij ook niet.
Maar er is meer aan haar dan...
Ik ontdek nog steeds dingen over haar.
Hoe pijnlijk ze ook zijn,
ze zijn ons kostbaarste bezit.
Onze levens worden gebouwd op onze vergissingen,
en op onze successen.
Ze schreef meestal 's nachts met een glas wijn, zoals je ziet door de wijnkringen en...
Maar ik denk dat ze er hier achter kwam, dat ze zwanger was,
omdat de wijnvlekken niet meer voorkomen, en ze begon alles op te schrijven wat ze at.
Dus... - Dit is wanneer ze..
Zich realiseerde dat ze zwanger was van jou.
Ze wilde dat jij goed terecht zou komen.
Ze wilde dat je gezond zou zijn.
Ze probeerde het, in ieder geval.
Ze maken ons tot wie we zijn.
De eerste keer dat ik de Harper Avery won,
droeg ik het op aan de mannen die zo behulpzaam waren geweest.
Nee, dat mochten ze willen, dat was een grapje.
De eerste keer dat ik de Harper Avery won, dacht ik,
laat ze de rambam krijgen.
Ik stond daar, met die trofee,
en ik dacht aan alles wat ik ervoor opgeofferd had.
Wat ik overwonnen had.
En ik droeg die trofee op
aan alle vrouwelijke chirurgen die na mij zouden komen.
Waar waren we?
Oorspronkelijke vertaling Miekje82. Veranderingen Casandra www.addic7ed.com