Wat voorafging:
Ik was bij Beth.
Het is een walker. Ik word hier goed in.
Binnenkort heb ik jou niet meer nodig.
Ik was een tijdje samen met haar.
Beth, rennen.
Ik laat je niet achter. - Ga naar de weg, ik zie je daar.
Maar ze leeft nog?
Zwarte auto, met een wit kruis erop geverfd.
Ik probeerde het te volgen.
Is ze dood?
Ze is gewoon weg.
Hallo?
Alles is goed.
Leg het nu weg.
Ik ben Dr Steven Edwards.
Dit is agent Dawn Lerner. Hoe voel jij je?
Waar ben ik? - Grady Memorial Hospital in Atlanta.
Hoe ben ik hier gekomen?
Mijn agenten vonden je aan de kant van de weg omsingeld door de verrotte.
Je pols was gekneusd en je had een hoofdwond.
Weet je hoe je heet? - Beth.
De man met wie ik samen was, is hij hier ook? - Je was alleen.
Als we je niet gered hadden, was je er een van hen geweest.
Dus je bent ons wat verschuldigd.
Quality over Quantity (QoQ) Releases The Walking Dead S05E04: Slabtown
Vertaling: Aurora
Een paar van hen waren ongeveer een week geleden rantsoen zoeken.
Ze vonden een paar dozen Bisquick en Merle Haggard tape bij een benzinepomp...
en toen deze meneer onder een brug.
Had een hartaanval en was extreem uitgedroogd.
Ik deed mijn best.
Dat is het?
Als patiënten geen vooruitgang vertonen...
Nou, dan stopt Dawn ermee.
Wacht even.
Kom, het lijk wordt koud.
Hoeveel mensen wonen hier? - Genoeg om ons draaiende te houden.
Sommige werkten hier, sommige kwamen hier als patiënten.
Iedereen heeft een taak.
Kunnen we hem niet begraven? - Nee, we gaan alleen naar buiten als het moet.
Het is misschien niet echt een waardig afvoersysteem...
maar we werken met wat we hebben.
Het trappenhuis is veilig en bewaakt...
maar de ramen op de begane grond zijn kapot.
De verrotte komen de kelder in als ze herrie horen.
En als de lichamen warm of warm genoeg zijn, dan ruimen ze de meeste rotzooi op.
Gebruik alles wat je kunt gebruiken.
En het is de snelste manier naar beneden.
Je ziet er steeds beter uit.
We waren op zoek naar wapens, dus ik en mijn partner waren ver weg.
Toen zagen we jou. Kronkelend over de weg.
Je herinnert mij niet, hè?
Ik vocht met een walker. En toen werd alles zwart.
Eén richtte op je dijen, toen wij daar waren.
Maar ik was er eerder. Heb die verrotte vermoord.
Ik ben Gorman.
Als iemand je een gunst verleend, is het beleefd om dankbaar te zijn.
Tenzij je wilt dat ik alles wat je pakt opschrijf?
Alles kost iets, toch?
We zullen Joan vinden.
Tot dan, heb je wasdienst en ik wil mijn uniform apart gewassen en gestreken hebben.
Ik weet het.
Bijdehandje.
Vroeger dacht ik dat ik in de onderzoeken verdronk.
Nu zijn de oceanen droog en stik ik van de verveling.
Je hebt geluk.
Als je je veilig genoeg voelt om je te vervelen, dan heb je geluk.
Dat is Junior Kimbrough. Vind je het leuk?
Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst muziek hoorde.
Dat is een van de voordelen om de enige dokter te zijn.
Dat en wat dat ook is.
Cavia.
Waar is je eten?
Hoe meer ik pak, hoe meer schuld ik heb.
Heb je ooit een cavia geprobeerd.
Ik denk het niet. Je zou het geen voordeel noemen.
Ga zitten.
Dawn hoeft het niet te weten. Kom op.
Nou.
Het is goed genoeg voor Peru.
Het is een Caravaggio. Ik vond het buiten op straat.
Als afval.
Het is prachtig.
Het heeft geen plek meer.
Kunst is geen onderdeel van overleven.
Het gaat om superioriteit.
Meer dan beesten zijn.
Ergens boven staan.
Kunnen we dat niet meer?
Ik weet het niet.
Ik zing.
Ik zing nog steeds.
We hebben een nieuwe. - Heb zijn portemonnee gevonden.
Zijn naam is Gavin Trevitt.
Viel van de eerste verdieping van een appartement, toen hij probeerde te vluchten.
Hij heeft veel bloed verloren en zijn vitale functies falen.
Ik denk niet dat hij het haalt.
We hebben hem al... - Ik doe het wel.
Je zei dat je mensen wil redden, dus red hem.
Ik weet niets over zijn verwondingen.
Hij zal het niet redden. Je zei dat je geen middelen wilde verspillen.
Vandaag wil ik dat jij het probeert.
Plug de EKG en de echoscoop in dat accupak.
Opschieten. - Goed.
Hecht het nu aan de patiënt.
Hij heeft een klaplong.
Beth, ik heb de lange holle naald uit dat kastje nodig.
Gaat hij het halen?
Hij viel van een gebouw, Dawn. - Gaat hij het halen?
Zie je deze kneuzingen?
Hij heeft interne bloedingen, maar ik moet een MRI doen om te zien hoe erg het is.
Zelfs als ik het kan vaststellen heb ik niet de middelen om hem te redden.
Ik zei al, dit is een verspilling van de middelen.
Steve, ik probeer alles bijelkaar te houden.
Is ze altijd zo? - Alleen op haar slechte dagen.
Helaas voor ons, heeft ze alleen zulke dagen.
Noah heeft een nieuw shirt voor je.
Wat is er mis met deze?
Ze houdt van netjes.
Dan moet ze gek op je kantoor zijn.
We hebben onze manieren om haar te laten boeten.
Ik wacht buiten op je.
Dawn heeft je nu nodig.
Ze heeft geluk dat we haar vonden.
Wat je ook dacht, het was het niet waard.
Je hebt twee keuzes.
Of wij snijden je arm eraf of je doet het zelf.
Jij en dat kreng kunnen de pot op.
Stomme hoer. - Gorman, ga hier weg.
Het is verdoving, je hebt het nodig.
Loop naar de hel. - Ze maakte haar keus, doe het.
Nee. Ik zei dat je me met rust moest laten.
We laten je niet sterven. We laten je niet transformeren.
Waar denk je naartoe te gaan?
Ik kan niet helpen. - Wil je dat ze sterft?
Beth, ik wil dat je haar vasthoudt. Doe het nu.
Het is goed. - Kom op.
Blijf van me af.
Ik ga niet naar hem terug. - Dat hoeft ook niet.
Je kunt ze niet beheersen. - Jawel.
Beth, ben je er klaar voor?
Gaat het wel?
Ik ben Noah. Van de lolly's.
Beth.
Bedankt daarvoor.
Dacht dat je wel iets vrolijks kon gebruiken, na vanmorgen.
Ik had eigenlijk de hele pot moeten geven.
Hier, dit zou moeten passen.
Weet je wat er gebeurd is met Joan?
Als ze hier was, en een tijdje werkte, kan ze niet gewoon vertrokken zijn?
Dat heb ik hier nog niet meegemaakt.
Hoelang ben je hier nu? - Ik denk een jaar.
Pa en ik waren er slecht aan toe toen ze ons vonden.
Ze zeiden dat ze er maar één konden redden.
Heel lang, geloofde ik hen.
Nu snap ik het.
Pa was groter en sterker.
Had terug kunnen vechten. Had een dreiging kunnen zijn.
Ze lieten hem expres achter?
En Dawn keek de andere kant op.
Ze heeft de leiding, maar niet echt.
En het wordt erger.
Daarom ga ik hier weg, als de tijd daar is.
Ik was op zoek naar mijn oom. Ik moet terug naar mijn moeder.
Waar is thuis?
Richmond. Virginia.
We hadden muren.
Ze denken dat ik maar een mager mannetje ben. Dat ik zwak ben.
Maar ze weten niets over mij.
Over wat ik ben.
Over wie jij bent.
Shepherd, je hebt al een dubbele dienst gedraaid.
Ik neem het wel over. - Ja, mevrouw. Bedankt.
Ik weet dat je geen ontbijt heb gehad. Wapenstilstand?
Ik heb niet veel nodig. Ik blijf niet langer, als dat je mij dwingt.
Je moet dit niet als een straf zien.
Ik geef je eten, kleding en bescherming. Sinds wanneer zijn die dingen gratis?
Ik heb nooit om je hulp gevraagd. - Maar je had het nodig.
Kijk naar het goede wat we doen.
Hoe moeilijk het ook was, we hebben Joans leven gered.
Trevitts leven. We hebben jouw leven gered.
Ik houd ons allemaal in leven. Dat is niet iets kleins.
Het heeft veel gekost om zover te komen, Beth.
Ik geloof dat wat we eerder hadden, nog niet voorbij is.
Wanneer we eindelijk gered worden, wanneer deze nachtmerrie voorbij is...
moeten we alles heropbouwen.
Je denkt toch niet echt dat er iemand voor ons komt?
Er zijn nog steeds mensen als ons, Beth.
Mensen die de wereld in leven proberen te houden, het te repareren.
Tot dan, moeten we onze bijdrage leveren.
Sluiten we een compromis.
Als we iets nemen, geven we terug. Dat is eerlijk.
Dus blijf werken voor wat je verschuldigd ben en dan ben je hier zo weer weg.
Als dat is wat je wilt. - Dat is het.
Dan moet je eten.
Anders word je zwak.
Zul je niet genezen, heb je meer behandelingen nodig en kun jij je taak niet doen.
Ik weet dat je hierom niet gevraagd hebt.
Ik ook niet.
Dat is mooi.
Ik haal Dr Edwards.
Nee, alsjeblieft.
Nog niet.
Het spijt me zo.
Ze kan ze onder controle houden.
Maar dat doet ze niet, want dat is makkelijker.
Omdat ze een lafaard is.
Wat heeft hij je aangedaan? - Het maakt niet uit.
Het is makkelijk om een pact met de duivel te sluiten...
wanneer jij de prijs niet hoeft te betalen.
Ben je iets kwijt?
Dit is toch van jou?
Zure appel.
Net zoals degene die Dawn bij de kindergeneeskunde vandaan heeft.
Ik denk dat je wel mag proeven.
Kijk of het een belletje laat rinkelen.
Ik wil het niet. - Kom op.
Ik wil er zeker van zijn dat het terugkomt bij zijn rechtmatige eigenaar.
Ja, zo gaat het goed.
Heel goed. - Laat haar met rust.
Dat meisje hoort van mij te zijn.
Niemand is van jou, Gorman.
Niemand.
En als je denkt dat je Joan terugkrijgt...
Ik krijg haar wel terug. Denk je dat Dawn mij tegen kan houden?
Ik wel.
Ga je mij tegenhouden, Doc?
Wat gebeurt er als je ziek wordt, Gorman?
Of een infectie oploopt?
Als je gebeten wordt?
Ik denk dat er wel iemand zal zijn.
Iemand anders dan jij.
Gorman.
En misschien iemand anders die de leiding heeft.
Waarom blijf je?
Je kunt gaan wanneer je wilt.
Waarom blijf je hier?
Welkom op de begane grond van het Grady Memorial Hospital.
Dit is geen uitweg, die is er niet.
Niet hiervandaan.
Waarom heb je me hierheen gebracht?
Kijk.
Wanneer ik er te veel over nadenk kom ik hier.
Waarom bracht je me hierheen?
Je vroeg waarom ik hier blijf.
Kom, ik zal je een verhaal vertellen.
Toen alles begon, werkte Dawn voor een man genaamd Hanson.
Ze hadden het bevel om het ziekenhuis te evacueren en iedereen naar Butler Park te verplaatsen.
Het was bijna middernacht, toen we de vliegtuigen hoorden. De bommen.
Het geschreeuw.
Ik was op de derde verdieping.
Dawn en Hansons teams deden een laatste ronde. We wisten dat het slecht was.
Wisten alleen niet hoe slecht, totdat we hier waren.
De stad was gevallen.
En iedereen die we geëvacueerd hadden...
ze waren gewoon weg.
We bleven eerst op onszelf. Totdat het eten opraakte.
We gingen op zoek naar eten, een paar van ons per keer.
We zagen mensen die hulp nodig hadden.
Het amper volhielden. Maar we konden net voor onszelf zorgen.
Er kwam een tijd dat ik niet meer weg kon kijken.
Ik vond een kind.
Napalm brandwonden op zijn kleding, zijn huid.
Dawn zei dat we de middelen niet konden missen.
Dus maakten we een deal.
Ik gebruikte wat ik had om hem te genezen...
en hij compenseerde dat door middel van dienstverlening.
Nu...
Jij bent niet het probleem.
We verloren mensen. Dat was het probleem.
Hanson sloeg door. Hij maakte beslissingen waardoor mensen stierven.
Dawn zorgde voor dingen.
Ze zorgde voor hem.
Ze zag ons ook. Hield ons samen.
In leven.
Noem je dit leven?
We ademen nog steeds.
De patiënten die we hier brachten, ademen nog steeds.
Buiten deze muren, zijn ze alleen, onbeschermd, ze zouden dood zijn.
Wij zouden dood zijn.
We zijn niet degene die het redden.
Hoe slecht het hier ook wordt, het is nog steeds beter dan daarbuiten.
Ik moet teruggaan.
Waarom kijk je niet bij Mr Trevitt en neem daarna vrij.
Goed.
Hij is stabiel door de 75mg Clozapine.
En morgen beginnen we opnieuw. - Natuurlijk.
Ben je er nog steeds? - Hoi.
Nee.
Wat heb je met hem gedaan?
Hij was in orde totdat jullie twee alleen met hem waren.
Er is iets gebeurd. Ik wil dat je het mij vertelt.
Het was een ongeluk. Beth ging gaas halen.
Ik was aan het dweilen. Ik moet de ventilator op een of andere manier eruit getrokken hebben.
Het stopte maar een minuutje. - Maar dat is...
Ik heb het weer aangezet.
Breng hem naar mijn kantoor.
Dawn, het was een ongeluk.
Dat is niet wat er gebeurde.
Hij kreeg ineens toevallen.
Toevallen?
Je gaf hem toch Clonazepam?
Clozapine.
Je zei Clozapine.
Nee, dat heb ik niet.
Alsjeblieft.
Beth, we moeten met Mr Trevitt afhandelen nu hij nog steeds warm is.
Ik moet het stoppen. - Alsjeblieft, stop.
Alsjeblieft. - Je kunt het niet stoppen.
Dacht je echt dat ik het niet wist?
Noah is slim. Waarschijnlijker mijn beste werker.
Maar dat verhaal over de ventilator?
Hij kan niet goed liegen.
Als je het wist, waarom heb je dan...
Ik wilde het niet. Ik moest wel.
Een vergissing van een goede man eindigde bijna alles voor ons...
ik laat dat niet nog een keer gebeuren.
Iedere opoffering die we maken is voor het algemeen belang.
Zodra dat het niet meer is, is het allemaal voorbij.
Het geval is, jij bent geen algemeen belang.
Je bent niet sterk genoeg. - Ik ben sterk.
Hoeveel mensen hebben hun leven riskeert om jou te redden?
Hier, ben je deel van het systeem.
Het ziekenhuis houdt mijn agenten gelukkig.
Hoe gelukkiger zij zijn hoe harder ze werken zodat wij blijven draaien.
En dit was niet gemakkelijk.
Er zijn compromissen gesloten, maar het werkt.
En nadat ze ons redden, helpen we de wereld weer op te bouwen.
Want wij zijn degenen die volhouden. Dat is goede wat we hier doen.
Dat is het goede wat jij hier doet.
Daardoor ben je iets waard.
Maar daarbuiten...
ben je niets.
Behalve dood of een last voor iemand.
Dat is onzin. - O, ja?
Ik zag dit de nacht dat je binnen werd gebracht.
Is dit ook onzin?
Sommige mensen zijn niet gemaakt voor dit leven, maar dat is goed.
Zolang ze maar niet degene misbruiken die dat wel zijn.
Het is niet zo slecht als het lijkt.
Ik ben in orde.
Kijk.
Pijnstillers. Het doet amper pijn.
Dawn had Trevitt ergens voor nodig. Ik weet dat dat het was.
Het ergste is, ze zit zelf ook vast.
We zitten hier niet vast.
Ik ga met je mee.
De kelder is de snelste weg naar buiten.
Als je geluid maakt komen de verrotte.
Dus maken we geen geluid.
Ik kan Dawn in de gaten houden.
Ze heeft ergens in haar kantoor een reservesleutel voor de liften.
Denk je dat je het kunt vinden?
Ja.
Kom terug.
Hallo daar.
Ik hoop dat ik niet stoor.
Dawn vroeg net om haar sleutel.
Deed ze dat?
Ik was net bij Dawn en ik herinner me dat niet.
Het is goed.
Misschien hoeft ze het niet te weten.
Misschien is er een andere oplossing.
Begrijp je? Een win-winsituatie voor ons allebei.
Wat denk je ervan, Bethy?
Komen we tot een oplossing?
Braaf meisje.
Joan was niet zo'n teamplayer.
Gelukkig voor mij...
ben je geen vechter.
Misschien is het alleen de accu.
Ik pak wel een andere.
Oké.
Beth.
Alles in orde?
Joan zocht je. Ik zag haar en Gorman richting je kantoor gaan.
Dank je, Beth.
Klaar?
Ja.
Als je eenmaal veilig bent, klim dan naar beneden.
Oké.
Noah?
Kun je lopen?
Ja, het gaat wel. - Goed.
Daar.
Help.
Wie denk je wel niet dat je bent?
Hij viel mij aan.
Net zoals hij Joan aanviel.
Net zoals jij het toeliet.
Je weet wat er hier gebeurt en je laat het gebeuren.
Jij laat dit gebeuren. - Zodat we het redden.
Niemand komt, Dawn.
Niemand komt.
We zullen allemaal sterven en jij liet dit voor niets gebeuren.
Je geneest snel.
Over een paar dagen kun je weer aan het werk.
Dat moet het doen.
Hoe wist je dat Trevitt een dokter was?
Daarom liet je mij hem de verkeerde medicijnen geven, hè?
Waarom je mij hem liet vermoorden.
Want als hij het overleefd had, dan zou er een andere dokter zijn.
En had Dawn je niet nodig.
Ze zou je niet beschermen.
Trevitt was een oncoloog bij St. Ignatius.
Ik kende hem.
Ze zouden me op straat hebben gegooid.
Misschien Gorman...
hij zou me misschien hebben vermoord.
Ik had geen keuze.
Gebruik wat je kunt gebruiken.
Toen ze Christus gevangen namen, ontkende Petrus één van zijn discipelen te zijn.
Hij had geen keus.
Ze zouden hem ook hebben gekruisigd.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Aurora