Vorige keer in Broadchurch... - Joseph Michael Miller, hoe pleit je?
- Niet schuldig. - Nee!
Sergeant Miller viel de verdachte aan.
We kunnen het ons niet veroorloven om deze bekentenis te verliezen.
Ik stem in met het uitsluiten van de bekentenis van de bewijslast.
Leden van de jury, u dient deze geheel te negeren.
Het waren twee meisjes. Lisa Newbery, 19 jaar oud,
paste op haar 12-jarige nichtje Pippa.
Haar ouders waren die avond naar het huwelijk van een vriend.
De volgende dag waren de meisjes verdwenen.
Onze hoofdverdachte was Lee Ashworth.
- Lee is mijn echtgenoot. - Claire moet Ashworth ontmoeten.
- Laat het voorbijgaan. - Dan krijgen de families nooit gerechtigheid.
Het was alsof ik verslaafd aan hem was, of hij mijn drug was.
- Wat ben je daar aan het doen? - Als hij vrijkomt dankzij jou...
Claire!
- Hé, zagen jullie een man en een vrouw? - Nee, maat.
Wat doe je?
Ik controleer de camera's. Ashworth schakelde ze uit.
- Waarom zag je hen niet? - Ik had mijn handen vol aan Beth.
Wat heb ik nou aan je? Geef me je autosleutels! Nu!
Je mag helemaal niet rijden.
Ik moet ze gaan zoeken, omdat jij onze afspraak niet nakwam. Sleutels!
Nee, dit is niet mijn fout. Leg de schuld niet bij mij.
Iedereen gebruikt mij als pispaal, terwijl ik niet verantwoordelijk ben.
Ik ben het spuugzat om kritiek te krijgen voor dingen die ik niet deed.
Goed dan.
Hier heb je de sleutels. Ik hoop dat je ergens tegenaan knalt,
en dat je een hartaanval krijgt terwijl dat gebeurt!
Denk na. Waar zou je haar heen brengen?
Waar zou je naartoe gaan?
Beth, wat doe je?
Ellie, blijf uit mijn buurt.
Heb je Mark gebeld?
Ik heb mijn mobieltje niet bij me. Ik rende naar buiten vanwege jou.
Ik bel hem wel. Rustig maar.
- Had je weeën vóór je vliezen braken? - Raak me niet aan.
Ik had ze al dagenlang.
Volgens de vroedvrouw zijn het voorweeën.
- Hij staat op voicemail. - Ja, uiteraard verdomme.
Ik bel Lucy. Misschien kan ze je naar het ziekenhuis rijden.
Ik ga niet naar het ziekenhuis.
Ik heb een thuisbevalling.
- Waarom wil je dat doen? - Ga nou maar gewoon weg!
Jij stomme koe, ik probeer alleen maar om je te helpen.
Je kunt amper lopen. Leun op mij.
- Ik wil je hier niet hebben. - Nou, vette pech dan.
vertaling van Bokitolover
De bekentenis van de verdachte uitgesloten,
de verdediging, die de integriteit van het politieonderzoek aanvecht.
- Moeten we ons zorgen maken? - Ben jij bezorgd, Ben?
Een beetje wel.
Dat is niet nodig. We gaan onze zaak gestaag en grondig opbouwen.
We laten ons niet omwaaien door dagelijkse winden.
Maar ik...
Ik vroeg me alleen af of we onze strategie moeten bijstellen.
De feiten staan aan onze zijde.
Familie, forensische resultaten,
de autopsie, de media,
ooggetuigen. Alles is sterk en goed.
Gaan we nog altijd Ellie Miller als getuige oproepen?
Met het oog op wat ze haar man aandeed.
We moeten nog steeds Hardy's bewijs afronden. Ik neem daarna een besluit.
De vraag is, of ze agent Miller zullen laten getuigen?
Haar geloofwaardigheid is aangetast door die afranseling.
Wat mij betreft, beperken we de schade door geen gebruik van haar te maken.
Aan de andere kant kunnen we haar oproepen om haar aan te pakken.
Ja, dat kunnen we doen.
We hebben het daar later wel over, wanneer ze aan de beurt komt.
Ik heb wat ideeën uitgewerkt, die je zou kunnen gebruiken.
Dat is prima. Ik zoek het wel uit.
Goed, maar ik heb dat al gedaan.
- Je zou het op zijn minst kunnen lezen. - Abby, Ik doe mijn eigen voorbereiding.
Natuurlijk. Ja, dat is prima.
Ga morgen maar in je eentje naar de rechtbank.
Ik heb eerst nog een afspraak.
Dan zie ik je daar wel.
Mam? Mam!
Chloe, help me om je moeder naar het zwembad boven te brengen.
- Ik wil haar hier niet. Stuur haar weg. - Och, hou je kop dicht.
Claire! Claire!
Waar is ze?
Waar is wie?
Je hebt ons afgeluisterd.
- Waar is Claire? Wat deed je met haar? - We zijn geen verdachten.
- We zijn geen gevangenen. - Ga van hem af.
- Ben je in orde? - Natuurlijk is hij dat.
- Ik wil dat je weggaat. - Of anders? Bel je de politie?
Wegwezen!
Jij bepaalt niet hoeveel tijd ik met mijn vrouw doorbreng.
Begrepen?
Ik zal je alles vertellen, wat je hebt overzien in Sandbrook,
als je ophoudt met me te ergeren.
Ik bel je, schat.
Waar ben je verdomme mee bezig?
In orde.
Ze komen nu om de 40 seconden. Je doet het prima.
- Ik ga wel. - Ik wil Entonox hebben.
- De vroedvrouw is er. - Goddank.
Het begint weer.
Blijf rustig ademen.
- Waarom ben je verdorie meegegaan? - Omdat ik doodsbang was.
Ik heb hem anderhalf jaar niet gezien en ik deed wat hij me vroeg.
- Je had me moeten roepen. - "Hou vol, Lee, lieverd.
Ik zal Alec wel bellen."
- Zijn jullie uit het raam gesprongen? - We renden door enkele tuinen,
- en hielden een taxi aan. - Je bracht hem hierheen?
- De enige plek die hij niet kent. - Ik had geen keus.
Je hebt daar camera's neergezet zonder dat mij te vertellen.
- Ik wou horen, wat hij te zeggen had. - En je vertrouwt mij daar niet voor?
Wil je over de waarheid praten, ja?
- Wat is dit? - Geen idee.
Is dat zo?
Lieg niet tegen me, Claire.
Het is een hyacint.
Dit werd mij zo toegestuurd,
via een oude postbus, die ik in gebruik had,
toen ik mijn bestellingen voor kappersbenodigdheden deed.
Van wie komt dit? Wat betekent het? Waarom bewaar je het?
Zodat je wat te vinden hebt, wanneer je in mijn kasten snuffelt.
- Ik wil niet met je praten. Verdwijn. - Claire.
Als er iets is wat je me niet vertelde,
over wat tussen jou en Lee speelde,
wat Sandbrook betreft,
dan is het nu tijd daarvoor.
Wat heb je gedaan?
Ik heb je alles verteld.
Ga weg.
Probeer rustiger te ademen, Beth.
- Je mag wel gaan. - Het is oké. Ik wacht wel met jou.
Heb je je vader gebeld?
Ja, geen gehoor.
Zal het goed met haar gaan?
Ja, ze is in orde. Zo gaat dat nu eenmaal, het kan lang duren.
Wist je het echt niet?
Van Joe en Danny?
Nee.
Anders had ik wel wat gedaan.
Hoe kun je daarmee leven?
Ik heb geen keus.
Zoals ieder van ons.
Waar was je nou?
Chloe, wat doe jij nog op?
Wat doe jij hier?
O, verdomme.
- Waar ben je geweest? - Ik ben hier.
Ik ben hier, hou mijn hand vast.
Nou ja, ze is in ieder geval veilig.
Wat ben je nu van plan?
Geen idee. Claire wilde niet met me praten.
Ik zal jou daarvoor nodig hebben.
Dat kan wel wachten.
Beth kreeg net een baby. Een meisje.
Dat is fijn om te horen.
Zeg ze, eh... gefeliciteerd.
Ja.
Ik zie je in de rechtszaal.
Dat is goed.
Hallo, zusje.
Goed gedaan, mam. Voel je je goed?
Ja, tot de Pethidine uitgewerkt is.
Gefeliciteerd, Beth.
Zorg dat die vrouw mijn huis verlaat.
- Beth. - Mam.
Nu.
- Het spijt me, Ell. - Verontschuldig je niet.
Het is in orde.
Ik ben blij voor je.
Ik ga straks naar de rechtbank, al moet ik vol pijnstillers zitten.
Hallo.
Hoe ga je heten?
Ik ben je vader.
Dat ben ik.
Wat ben je mooi.
Je bent heel erg welkom hier, lieverd.
Wij gaan voor je zorgen.
Wij gaan erg goed voor je zorgen.
Zo erg goed.
Je gaat veel liefde van ons krijgen.
Zo veel liefde.
Dat krijg je.
We gaan het deze keer goed doen.
Hallo.
'Ik zal je niet gaan volgen. Ik kom niet naar je woning.'
Ik wil alles niet moeilijker maken.
Maar als je me nodig hebt,
dan ben ik hier.
Ze zullen vragen om openbaarmaking van het arrestatierapport,
en de getuigenverklaringen opnieuw willen natrekken.
Daarna kunnen we kijken of er redenen zijn om in beroep te gaan.
Je moet hier positief over blijven.
Ik moet nog zes jaar uitzitten. Hoe kan ik dan positief zijn?
Hoe is het eten?
Meen je dat nu?
Hoe verloopt je rechtszaak?
Tot zover goed. Het is net begonnen.
O, ik moet teruggaan.
Ik heb nog een lange rit voor de boeg en ik wordt verwacht in de rechtszaal.
Het spijt me dat ik niet kan blijven.
- Ik hou van je. - Ik hou ook van jou, mam.
- Blijf sterk. - Ja.
- Maak je geen zorgen over mij. - Oké.
Ik kom terug zo gauw ik kan.
Goed?
Juffrouw Knight. Ik hoopte u al te zien.
Het is uw nota. Er is nogal wat betalingsachterstand.
- Luister, ik zit midden in een proces. - Vanzelfsprekend.
Maar als u kans zou zien, om het een en ander te verrekenen.
We zouden niet graag zien, dat ze haar kamer kwijtraakt.
Hoe gaat het volgens u met haar?
O, ze is ons totaal niet tot last.
Laat me weten hoe u denkt het te gaan vereffenen.
- We gaan naar de rechtbank. - Wiens beurt is het vandaag?
Meer politiebewijzen.
Is het duidelijk wat je met die geordende tarieven moet doen?
Mag, ik hou van mijn werk.
Zijn we niet een geweldig team?
Je krant is veilig bij mij.
O, een klant. Goedemorgen.
- Wat kunnen we voor u doen? - Tot later, mam.
Ga nou maar. Rijd voorzichtig.
Ik zou graag een advertentie geplaatst willen zien.
Voor onderhoudsdienst.
Ja, prima. Gaat u zitten.
Misschien kunt u me ergens mee helpen.
Ik ben net naar deze streek verhuisd.
Waar vind ik hier het politiebureau?
- Goed zo? - Ja.
Hoe is het daarbinnen, denk je?
Is dat de telefoon, die de verdachte vasthield,
op de dag dat u hem arresteerde?
Ja. Het was eigendom van Danny Latimer.
Danny had twee telefoons.
Deze kreeg hij van meneer Miller.
Wat ontdekte u uit de belgegevens van die telefoon?
Er gingen slechts van één nummer gesprekken of berichten naartoe.
Afkomstig van een mobiel nummer, dat toebehoort aan meneer Miller.
Toen u meneer Millers computer in beslag had genomen,
vond u toen meer bewijs van communicatie tussen de verdachte
en Danny Latimer? - Een e-mailaccount op een valse naam.
Alleen gebruikt om naar Danny te mailen.
U krijgt een bewijsstuk overhandigd.
Bewijsstuk MJC735 in de jurybundels.
Kunt u bevestigen, dat dit kopieën zijn,
van de e-mails die vanaf dat account verzonden werden?
- Dat kan ik. - Wilt u de e-mail voorlezen,
die naar Danny Latimer is verstuurd op 29 mei.
"Fijn om je gisteravond te zien.
Het spijt me, dat het thuis niet zo goed gaat.
Ik wil je donderdag weer zien.
Dit moet tussen ons blijven."
En op 25 juni, van Danny naar de verdachte?
"Waarom begrijpt niemand me zoals jij dat doet?
Fijne vakantie. Ik mis je."
Dank u.
En het transcript van 16 mei, alstublieft.
"Ik weet dat het je vader zal berouwen, dat hij je sloeg.
Je kunt altijd met me praten."
Hoe kunt u aantonen, dat meneer Miller zijn telefoon gebruikte
op het moment dat de oproepen en berichten werden verstuurd?
Ze zijn verstuurd vanaf zijn privénummer.
Iemand anders zou die telefoon kunnen hebben gebruikt.
We geloven dat het meneer Miller was.
U gelooft het meer, dan dat u het kunt bewijzen?
De gegevens van het telefoonbedrijf verwijzen naar meneer Millers woning.
De computer met het e-mail account, waarmee naar Danny werd gemaild,
was dat zijn eigen computer?
Het was de PC van meneer Miller.
Het was toch de computer van de familie?
- Ja. - Was die beveiligd met een wachtwoord?
Nee, maar we geloven dat meneer Miller de voornaamste gebruiker was.
Maar niet de enige gebruiker, want het was de familiecomputer.
Toegankelijk voor iedereen, die er woonde of op bezoek kwam.
Ik betwijfel of de baby er gebruik van maakte.
Ik ben niet dol op sarcasme, inspecteur Hardy.
- Houd u alstublieft aan de feiten. - Natuurlijk, edelachtbare.
De vrouw van meneer Miller, Ellie Miller,
een officier bij de politie, had eveneens toegang tot de computer,
lang vóórdat deze in beslag werd genomen, klopt dat?
- Ja, maar... - Dus iedereen in die woning,
met inbegrip van de vrouw van meneer Miller, uw collega,
zou in staat geweest zijn om die computer te gebruiken
tot het tijdstip van de arrestatie van meneer Miller. Ja of nee?
- Ja. - Dank u.
Die advocaten, wie zijn ze nou?
Ze doen nooit iets van belang. Ze zitten je gewoon af te bekken.
- Wat is daarbinnen gebeurd? - Het hele systeem stinkt.
Zo kunnen mensen als Ashworth vrijuit gaan,
terwijl nette mensen belasterd worden. - Belasterd waarmee?
Dat kan ik niet zeggen. Niet totdat je getuigd hebt.
Hou je mond dan. Je maakt me zenuwachtig.
Ik moet nu zorgen, dat ik Claires beste vriend ben.
Anders zal Ashworth zijn weg terug weten te vinden.
Zoek uit of ze contact met elkaar hebben. Luister je?
- Bob. Wie heeft jou opgeroepen? - Ik kom niet voor daarbinnen.
Er is een beschuldiging tegen u geuit, meneer.
Voor lastigvallen van Lee Ashworth. Hij zei dat u hem opgesloten hebt,
illegale opnamen gemaakt hebt en hem fysiek hebt aangevallen.
U moet met me meekomen.
Ik kan niet geloven, dat je me dit laat doen.
Het is dit, of Interne Zaken.
Het is nu een emotionele tijd voor iedereen.
Laten we zien of we hier uitkomen.
Hij nam me mee naar een huis, nam mijn privégesprek op,
volgde me en viel me aan.
- Jij viel mij aan. - Zie je, zo is hij nu.
Wat heeft u daarop te zeggen?
Ik sta momenteel onder grote druk.
Door die rechtszaak.
Ik had dat niet moeten doen.
Oké.
Zeg dat het je spijt.
Wat?
Zeg... dat het je spijt.
- Het spijt me. - Wat zei je?
Het spijt me. Ik verontschuldig me voor elke inschattingsfout.
Goed, dan laten we het hierbij.
- Rijdt u mee? - Ik loop wel.
Zoals u wilt.
Wat wil je?
Ik weet dat we het verknoeid hebben, maar waarom vraag je om bescherming
en loopt daarna met hem weg? - Ik weet het.
Ik had sterker moeten zijn. Het spijt me.
- Hoe gaat het met jou? - Ik wacht steeds bij de rechtbank
zonder te weten of ik opgeroepen word.
Mijn kinderoppas vond het goed, dat Fred 's avonds nableef.
We zitten een beetje met elkaar opgescheept op dit moment.
Ik dacht erover om eens lekker uit de band te springen. En jij?
Ik bracht wat sjieke koekjes mee. Bloemen krijg je toch al genoeg.
O, moet je haar nou zien.
Ze is prachtig.
- Wil je een biertje, vriend? _ Nee, bedankt.
Hallo.
Heb je al een naam bedacht?
Elizabeth. Lizzie.
Vanwege moeder.
Welkom in de wereld, Lizzie.
- Wat doe je? - Ik verwelkomde alleen...
Niet nodig. God is niet in ons huis, dat is intussen wel duidelijk.
- Ik ben het niet eens met je. - Het is niet persoonlijk.
Hou die zaken maar gescheiden.
Dat gaat niet. Zo zit het niet.
Voor mij wel.
Alsjeblieft, dames.
- Hola. - Ik heb al sinds jaren niet gedronken.
Alsof ik weer een tiener ben.
Vertel me over de rechtszaak.
Ik zit daar maar te wachten.
Ik mag niet horen wat er gebeurt,
dus ik probeer aanwijzingen af te lezen van de gezichten.
Ik blijf maar aan Joe denken, mijn man die daar in die bank zit.
Het is net.... een nachtmerrie, die niet ophoudt.
Het spijt me. Was Joe de enige in je leven?
Of heb je ooit iets voor een ander gevoeld?
Er was ooit een vent op het werk. Jaren geleden.
Ik viel op hem.
Nee, niet op die manier. Ik had met hem willen trouwen.
Ik wist het meteen, toen ik hem zag. Bam, het was zo'n sterk gevoel.
- Waarom gebeurde dat niet? - Hij was tien jaar ouder dan ik.
- En hij had al een vrouw. - Heb je het hem ooit verteld?
Nee.
Ik zei het bijna, toen hij wegging. Maar ik dacht: wat heeft het voor zin.
Het grappige was, toen hij die avond vertrok,
dat het laatste wat hij deed is zich omdraaien, mij aankijken
en mij zijn glimlach schenken.
Van alle mensen daar was ik degene, naar wie hij keek.
Ik denk daar nog vaak aan.
Waarom deed je niets?
Zo gaat dat, nietwaar? Het leven trekt voorbij,
en voor je weet wat er aan de hand is, is het te laat.
Ik moet naar het toilet.
Twee knapen links van mij zitten naar ons te kijken.
Nee.
- O, mijn God, je hebt gelijk. - Welke wil jij hebben?
Nee, dat kan ik niet. Ik heb zoiets nog nooit gedaan.
Luister eens.
De wereld verkloot je leven nu.
Je hebt nog wat te goed.
Wanneer had je voor het laatst sex?
We hebben elkaar niets meer te vertellen.
Ik heb je een hoop te zeggen.
Notities, gesprekken,
gegevens van waar mensen die avond waren.
Ik weet dat je nooit mijn naam zou willen zuiveren,
daarom ging ik zelf aan de slag. Ik heb met mensen gesproken.
En zij praatten met jou?
Nou, ik zei ze dat ik jou was.
- Wat? - Ja.
Ik weet nu hoe het is om jou te zijn.
Voortdurend argwanend.
Het moet je echt opvreten.
- Zeker wanneer je het mis hebt. - Ik zou je moeten aanklagen,
- omdat je je voordeed als politieman. - Je gaat je gang maar.
Ricky en David Gillespie. De vaders van de beide meisjes.
- Twee broers. Je trok ze amper na. - Dat deed ik wel.
Niet goed genoeg. Lisa vertelde me, dat Ricky toenadering zocht,
terwijl hij haar na het oppassen naar huis reed.
Bij zijn nichtje?
En hoe zit het met de man, die in de buurt van de woning gezien werd?
- Het is nooit bewezen dat hij bestaat. - Gemeld door 4 verschillende vrouwen.
Niets hiervan is nieuw.
Waarom zou ik een 12-jarig meisje doden?
Waarom werd haar ketting in je auto gevonden?
We gaven haar altijd een lift naar school, om Cate een plezier te doen.
Het moet van haar gevallen zijn.
Ze droeg het op de dag van haar dood.
- Je hebt dingen gemist. - Je moet weggaan.
- Ga weg. - Kijk naar dat materiaal.
Kijk naar de Gillespies.
Kijk naar die vent, die daar rondhing.
- Waarom stuurde je Claire een hyacint? - Wat?
Hoe had ik dat vanuit Frankrijk moeten doen?
Groeien er wel hyacinten in Frankrijk?
Zijn we dit echt aan het doen?
Ik geloof niet, dat ik dat kan.
Ik dronk meer dan ik van plan was.
Afblijven.
Kunnen we ze lozen?
Waar moeten we heen? Mijn flat is te klein en mijlenver van hier.
We kunnen naar mijn huis gaan.
Daar is er één. Taxi, hierheen!
'Jocelyn, zeg me alsjeblieft niet dat je nog meer verzoekjes hebt.
Ik ben nog maar net bezig met de stapel, die je me gegeven hebt.
Je kunt niet van me verwachten, dat ik dit voor je allemaal omzet
naar audiobestanden vóór morgen.
Het is al lang na middernacht.'
Sommige mensen gaan pas net naar huis.
Als je het overdag al had gedaan, had ik niet hoeven te bellen.
'Ik heb gedaan wat ik kon.'
Ik heb audio samenvattingen nodig
van de persoonlijke gegevens van Ellie Miller.
Wat ze in het politieverhoor zei,
en wat het Departement van Openbare Veiligheid over haar rapporteerde.
- 'In orde.' - Heb je haar collega's gesproken?
- 'Ja.' - Wat zeiden ze?
'Ik zorg voor de bestanden. Gaan we haar oproepen?'
Waarom heb ik niet alle foto's van Joe Millers verwondingen?
O, verdomme.
'Jocelyn?'
'Hoor je me?
Hallo? Jocelyn?'
O, ja.
O, God.
Zeg dat je van me houdt.
Laat de garage de auto 's ochtends voor me ophalen.
Je moet naar het ziekenhuis. Misschien heb je een whiplash.
- Ik ben in orde. - Wat gebeurde er?
Ik ben in orde.
- Hoi. - Hoi.
Hij is net weg.
Jij hebt geluk.
Die van mij snurkt nog.
Alsjeblieft.
Voel je je beter?
Nee, het ontnuchterde me enkel.
Claire, wat is er die avond gebeurd?
Ik weet het niet.
Claire.
Lee heeft me gedrogeerd.
Hij had van dat spul, Rohypnol.
Hij kreeg ooit een flesje van iemand, hij heeft me verdoofd,
en ik werd wakker halverwege de nacht.
- Dat heb je de politie niet verteld. - Nee.
Ik voel dat ik mij weer opnieuw tot hem aangetrokken voel,
nu hij weer terug is.
Claire, zeg me de waarheid.
Waar waren jullie op de avond, toen die meisjes verdwenen?
Hij verdoofde me.
Ik werd 's ochtends om 5 uur wakker.
Hij was aan het schoonmaken.
Hij reinigde de hele woning.
Wat wilt u daarmee zeggen, advocaat?
Mevrouw Miller is de vrouw van de verdachte
en kan niet gedwongen worden een verklaring af te leggen.
De Kroon zal haar niet oproepen.
Ze is tevens een sleutelpersoon in het politieonderzoek.
Ik vind dat de jury het verdient, om te horen wat ze te zeggen heeft.
Met het oog op het ongeldig verklaren van de bekentenis,
hoe kan van de jury verwacht worden
om onderscheid te maken tussen de verklaring van de echtgenote
en die van de politieofficier?
Mijn standpunt is om altijd vertrouwen in de jury te hebben.
Zij zijn gewoonlijk erg slim.
Rohypnol? Absoluut Rohypnol?
Ja. Ze werd wakker en zag hem schoonmaken.
Dat heeft ze niet eerder gezegd.
Waarom ben je toch zo'n idioot?
- Sorry? - Ze zat maar één deur verder.
Ze had toegang. Haar verhaal is inconsequent.
De vrouw, die je verdedigt, is een verdachte.
- Dat weet ik. - Wat?
- Je zei me, dat je haar beschermt. - Ik zorgde dat ze veilig was,
- zodat ze er niet vandoor zou gaan. - Waarom vertelde je dat niet?
Ik moest weten, of ik gek geworden was.
- Ik wilde een objectieve mening horen. - In Godsnaam.
O jee, Miller. Dit kan voor jou zijn.
Je wordt opgeroepen.
- Oké. Ik heb dit meer gedaan. - Maar niet op deze manier.
Blijf kalm, hou je aan de feiten.
Laat je niet meesleuren in wat anders.
Wordt niet emotioneel.
Ik weet dat allemaal.
Neem het boek in uw rechterhand.
En lees voor van de kaart.
Ik zweer bij God almachtig, dat ik de waarheid zal zeggen,
de hele waarheid en niets dan de waarheid.
Agent Ellie Miller, werkzaam bij de verkeerspolitie van Exeter,
voorheen sergeant bij de politie van Broadchurch.
Hoe lang bent u al getrouwd met de verdachte, mevrouw Miller?
Twaalf jaar.
U heeft twee kinderen, correct?
Ja, Tom is dertien en erg lang,
Bertie is bijna twee jaar.
Was het een gezamenlijke beslissing om kinderen te nemen?
Het kwam meer van mij af, maar Joe stemde ermee in.
Hoe was de relatie met uw echtgenoot?
Die was goed.
Ik ging naar mijn werk en hij zorgde voor de kinderen.
Ik hield van hem.
Hoe zou u uw relatie met Mark en Beth Latimer beschrijven?
We waren goed bevriend.
Beth en ik zaten in dezelfde National Childbirth Trust groep.
We lunchten op zondag samen.
Onze zonen, Danny en Tom, waren goede vrienden.
Was je man nieuwsgierig naar de voortgang van het onderzoek?
Op de dag dat Danny's lijk was gevonden,
vroeg hij of we wisten wie het gedaan had.
Was hij geïnteresseerd in het forensisch bewijsmateriaal?
Toen we de plaats van het misdrijf hadden gevonden,
wilde hij weten wat we ontdekt hadden.
Had hij bij vorige zaken interesse getoond in forensische resultaten?
Hij wist er wel wat vanaf door zijn werk als paramedicus.
Hij werd wel eens naar een plaats delict geroepen.
Hij wist hoe bewijs werd verzameld en wat het makkelijk of moeilijk maakte.
Heeft u nog contact gehad met meneer Miller na zijn arrestatie?
Nee.
Vermoedde u ooit, dat uw man bij de dood van Danny betrokken was?
Nee, nooit. Maar nu had ik gewild van wel.
Waarom viel u uw man aan in de ondervraagkamer na zijn arrestatie?
Omdat de man, die ik het meest in de wereld vertrouwde,
de zoon van onze beste vrienden had gedood.
Dus u viel hem aan, niet zoals een politieagente een verdachte aanvalt,
maar als een vrouw, die haar man ermee confronteert?
Ja, het had niets met de politie te maken. Het ging om hem en mij.
Dank u, agent Miller.
Ik begrijp hoe moeilijk dit voor u is.
Dat is zo. Het is afschuwelijk.
Hoe was uw sexleven, agent Miller?
Ik weet niet, normaal. Hoe zou u die van u beschrijven?
Niet vaak genoeg, om eerlijk te zijn. Maar ik word niet ondervraagd.
Precies, juffrouw Bishop.
Hield u zich bezig met SM?
Bondage? Martelspelletjes?
Rollenspel met geweld erin?
Nee, niets op dat gebied.
- Gebruikte uw man pornografie? - Nee.
Hooguit een enkele keer, toen zijn vriend hem een DVD gaf.
Daar keken we samen naar en we moesten er erg om lachen.
- Kwamen daar kinderen in voor? - Nee.
- Homoporno? - Nee.
Had hij een voorliefde voor beelden van kinderen?
Niet zover ik weet.
Heeft u als echtgenote of als politieofficier ooit ontdekt,
dat hij beeldmateriaal van kinderen in zijn bezit had?
Nee.
Zou u kunnen zeggen, dat u een goede politieofficier bent?
Ik doe mijn werk naar behoren.
Ik denk dat u te bescheiden bent.
Tot voor kort was u een prachtige carriere aan het opbouwen, niet?
Ik deed mijn best.
En toch ontdekte u als politieofficier geen verdacht gedrag van uw echtgenoot?
- Nee. - U zag geen enkel vreemd gedrag,
omdat uw man Danny niet gedood heeft, nietwaar?
Hij heeft Danny vermoord. Hij is niet de persoon, die ik dacht dat hij was.
Spreekt u nu als een echtgenote of als een politieofficier?
Als beide.
Nam u een slaappil op de avond van Danny Latimers dood?
Ja, ik heb last van jetlag. Ik heb medicijnen daarvoor.
U werd niet eerder wakker dan de volgende ochtend, klopt dat?
- Dat is juist. - Dus voor zover u kunt zeggen,
was hij daar de hele nacht?
Dat is wat ik toen dacht, en het blijkt dat dat niet waar was.
Joe wist dat ik de pillen had genomen.
Bijgevolg moet hij het plan gemaakt hebben om Danny te ontmoeten.
Weet u van het bestaan van zo'n plan?
- Nee. - Hou u dan aan de feiten, agent Miller.
Wanneer begon u een affaire met inspecteur Hardy?
Wat zegt u?
Bestaat die affaire nog steeds?
Ik herinner u eraan, dat u onder ede staat.
- Nee, we hadden nooit een affaire. - Nogmaals.
Ik herinner u eraan, agent Miller, dat u onder ede staat.
Edelachtbare, waar is het bewijs?
Daar kom ik direct aan toe, edelachtbare.
U zult geen bewijs vinden, want er is nooit wat gebeurd.
Waar was u, op de avond van de arrestatie van uw man?
We gingen naar een hotel, omdat we ons huis moesten verlaten.
Ik liet de kinderen bij mijn zus achter, omdat ik naar Beth ging.
Naar mevrouw Latimer.
- Waarom? - Ik vond dat ik dat moest doen.
En wat deed u toen?
Waar ging u heen, agent Miller?
Ik ging naar inspecteur Hardy.
Waar? Waar zag u inspecteur Hardy?
In het Traders Hotel.
In zijn hotelkamer?
- Ja. - Was u alleen?
- Ja. - Hoe lang bleef u daar?
Ik weet het niet.
Volgens de camerabeelden kwam u het hotel binnen om 23.37 uur.
En ging u weg rond kwart over twee. Dat is ruim twee uur.
Wat deden u en inspecteur Hardy, toen u samen in zijn kamer was,
twee uur lang op de avond, dat hij gearresteerd werd,
en u de verdachte, uw echtgenoot, een pak slaag had gegeven?
We praatten.
Jullie praatten.
U verliet uw kinderen op de avond, dat hun vader was gearresteerd,
om meer dan twee uur in een hotel met inspecteur Hardy te praten?
Ik wilde begrijpen wat er gebeurd was.
Jullie kwamen die avond samen, om samen te spannen tegen uw echtgenoot,
omdat u vreemdging met inspecteur Hardy, nietwaar?
Op deze manier denkt u het te winnen?
Door de waarheid te verdraaien en al onze levens te ontwrichten?
Werden er in dit onderzoek niet kansen gemist en aanwijzingen veronachtzaamd,
omdat het gecompromitteerd was door uw persoonlijke band met inspecteur Hardy?
En samen kregen jullie een onschuldige in de beklaagdenbank.
Nee, allemaal leugens, daarvoor heeft u geen enkel bewijs.
Ik ben hier niet de schuldige!
Dank u, agent Miller.