'Voorheen in Broadchurch.'
Ze zei dat ze je vergeven heeft, van haar halsketting.
Waarom zou ik een 12-jarig meisje ombrengen?
Waarom werd haar halsketting in je auto gevonden?
Mijn sergeant bracht alle bewijzen naar het politiebureau.
En er werd ingebroken in haar auto.
- Er zijn redenen om die zaak te heropenen. - Doe dat niet.
O, God. Jij bent zijn vrouw.
Ik kan je zo niet blijven ontmoeten. Het kan verkeerd uitgelegd worden.
- Wat kom je hier doen? - Ik wil getuigen.
Je wilt me in de getuigenbank hebben, hè?
Eerlijk gezegd, sta ik in dubio.
Je zei zelf, dat iemand voor Dan moet spreken. Nou...
Ik ben zijn vader. Ik zal dat moeten doen.
Thorp AgriServices. Wat doen ze?
Dienstverlening voor de agrarische sector.
O, God, het is een oven.
Denk je nog altijd dat Lisa Newbery in leven is?
vertaling van Bokitolover
Er loopt een smalle weg op een halve kilometer afstand van dit pad.
Zowel die weg als dit pad is door de forensische mensen doorzocht
op bandensporen en voetafdrukken, zonder iets bruikbaars te vinden.
Het is een heel eind om een lijk te dragen zonder onopgemerkt te worden.
Dit stuk is niet erg vaak gebruikt, zelfs niet om honden uit te laten.
De moordenaar kende de buurt goed genoeg
om te weten dat hij nauwelijks gevaar liep om te worden gezien.
Andere manieren om hier te komen zijn door het bos daar.
Hoe laat moet Tom getuigen?
Waarom hebben ze Tom opgeroepen?
Vanwege de liefde van de zoon voor zijn vader, of zoiets.
- We kunnen nog op tijd terug zijn. - Tom zei dat, als ik daar was,
hij zou vragen of ik uit de rechtszaal kon worden gezet.
God, dat spijt me.
- Alles goed met je? - Ik liep hier, voordat ik Pippa vond.
Hoe ver zitten we vanaf de plek, waar de Gillespies wonen?
Ongeveer vijf kilometer.
En jij denkt dat Pippa's lijk langs hier is vervoerd?
Dat heb ik steeds gedacht, maar ik kan het onmogelijk zeker weten.
Het was voorjaar en alles was bedekt met hyacinten.
En Claire Ripley ontving hyacinten via de post.
Of ze zond die naar haarzelf.
En verstopte ze in een kast in de logeerkamer, waar iemand ze kon vinden.
- Waarom zou ze zoiets doen? - Om met ons te klooien.
Ze doen dat allemaal. Zij en Ashworth, zelfs de Gillespies.
Ik denk niet dat één van hen volkomen eerlijk is geweest.
Geef de stress, die ze je gaven, terug en start met Claire.
Het is Lucy. Tom staat in de getuigenbank.
Kun je goed met je vader opschieten, Tom?
Ik hou van hem.
Heeft hij je ooit iets laten doen, waardoor je je onprettig voelde?
- Nee. - Wist je van zijn contact met Danny?
Nee. Danny was mijn vriend, niet van hem.
Op de dag dat Danny's lijk werd gevonden, hoe gedroeg je vader zich?
Normaal. Ik kwam thuis van school en hij zette thee voor me.
- Hoe was hij de dag daarna? - Hij was van streek, zoals iedereen.
Hoe heb je Susan Wright leren kennen?
Oké, ik heb haar in de speelhal ontmoet.
Ik vond haar hond, Vince, leuk. Ik mocht in haar caravan komen.
Heb je ooit iemand anders in die caravan ontmoet?
Beth, luister eens.
Ja.
Danny's vader Mark.
- Waar heeft hij het over? - Nergens.
Waarom heeft Mark ons dat niet verteld?
Hij zei dat... we elkaar konden ontmoeten en dat anderen dat niet hoefden te weten.
Wat deed je daar met Mark?
We speelden FIFA op PlayStation.
Hebben jullie het ooit over Danny gehad?
Ja.
Hij zei dat hij schuldig was.
Schuldig waaraan?
Hij zei, dat Danny's dood zijn fout was.
Wat?!
Daar was je dus, al die keren dat ik je probeerde te bellen.
Het gaf me het gevoel dicht bij Dan te zijn.
Het spijt me.
Je helpt mij er niet mee, door dit soort dingen voor me te verzwijgen.
Ik dacht nooit dat dit erbij zou worden gehaald. Het spijt me.
- Alles wordt erbij gehaald, Mark. - Wat ga je nou doen?
Proberen met Tom Miller te praten...
... vriendelijk, accuraat, op zo'n manier dat...
de jury geen hekel aan me gaat krijgen, of aan jullie.
- Hallo? - Ik ben het.
- Ik denk dat we ermee klaar zijn. - Wat?
Ik beschermde je tegen Lee, jij wilt dat niet meer.
Je blijft je verhaal veranderen. Dit gaat niet werken.
Ik wil dat je daar weggaat.
Alec, waar zit je? Kom naar me toe om daarover te praten.
- Nee, ik geef je 48 uur. - Wat is er? Dat kun je niet doen!
Toch wel. Het is voorbij, Claire. Oké?
Verdomme.
Verdomme! Verdomme!
O, verdomme!
Tom, je weet dat, wanneer iemand schuldig wordt bevonden aan moord,
dat hij naar de gevangenis gaat voor een flink aantal jaren?
- Ja. - Je houdt veel van je vader, nietwaar?
Hij is een geweldige vader.
Je weet ook, dat liegen, zelfs om iemand te beschermen waar je om geeft,
fout is?
Ik lieg niet voor mijn vader.
Tom, ik denk dat je dat juist wel aan het doen bent.
- Nee. - Mark Latimer zei niet, dat hij Danny doodde.
Hij zei dat hij schuldig was.
Zei hij, dat hij schuldig 'was', of dat hij zich schuldig 'voelde'?
- Dat maakt erg veel verschil uit. - Mijn vader zou Danny nooit doden.
Ik ga je nu vragen...
is alles wat je het hof verteld hebt, absoluut voor honderd procent waar?
Tom?
Ik denk van wel.
Het spijt me, maar 'ik denk van wel' is niet goed genoeg.
Het hof wil dat je er zeker van bent.
Dit gaat niet over je vader. Maar over je vriend Danny.
Want Danny kan niet meer voor zichzelf spreken.
Ons werk is om uit te zoeken, wat Danny gezegd zou hebben, als hij hier was.
Dat begrijp je toch. Of niet, Tom?
- Ja. - We willen allemaal gerechtigheid voor Danny.
Dus ik vraag het je nog een keer.
Is alles wat je hier hebt gezegd, voor honderd procent de waarheid?
Heeft Mark Latimer gezegd dat hij schuldig 'was'?
Nee.
Het spijt me.
Dankjewel, Tom.
Ik heb de details nodig van de stalker, die bij het landgoed werd gezien
in de weken, vóórdat de meisjes verdwenen.
Tegen beter weten in, heb ik alle verklaringen
- vier waarnemingen in de week ervoor - hierop gezet.
- Bedankt. - Plus alle camerabeelden van deze zaak.
Dan is er nog een bedrijf. Thorp AgriServices.
- We zouden een forensisch team... - Nee, hou op.
Geen forensische teams. Niets officieels. Ik ga hiermee al te ver.
Ik wil hier niet bij betrokken worden.
Eh... Ik ga morgen naar het ziekenhuis. Voor een pacemaker.
Verdorie.
Zal je daarmee weer in orde zijn?
Voor als er wat gebeurt, heb ik een testament gemaakt.
Je maakt je zorgen. Heb je het Daisy verteld?
Nou eh... succes.
- Ik mis je, Tess. - Och, Alec, alsjeblieft...
Ik wou dat we terug konden, we nog steeds een familie waren.
Goed, dit zijn de rekeningen van de afgelopen zeven jaren.
Weet je nog, of je ooit gewerkt hebt voor een bedrijf Thorp AgriServices?
Ik geloof van niet.
Ik ben verbaasd dat je nog iets weet, na alles wat je gedronken hebt.
Ben je nog steeds hier?
O, dat is een mooie foto.
Het is mijn favoriete foto van haar.
En die ketting, is dat dezelfde, die in Ashworths auto werd gevonden,
- het ontbrekende stukje bewijs? - Ja.
De poort stond open. Sorry, ik ben wat laat.
Maak je geen zorgen, ik wou toch net naar buiten gaan.
Geen berichten. Lucy beantwoordt haar telefoon niet,
en Olly heeft geen nieuwe tweets.
- Misschien loopt de zitting nog. - Ik moet terug.
Ik moet weten, wat er gebeurd is.
Vroeg je Cate naar Thorp AgriServices?
Ja, ze ontkende iets daarvan te weten.
Wat doe je?
Hebben alle tuinen zoiets?
Nee, het werd daar aangebracht door Lee Ashworth.
Met toestemming van Ricky en Cate. Waarom hebben ze dit nooit verwijderd?
Het is voor kinderen, om in elkaars tuinen te kunnen. Niet voor volwassenen.
Lee en Claire hadden geen kinderen. Waar hebben ze dat dan voor nodig?
Alles goed? Wat doe je?
Heeft hij je gezegd wat hij deed?!
- Ja. - O, juist. En nou stuurt hij jou langs?
Zijn schoothondje, Ellie.
- Ik kwam kijken, hoe het met je gaat. - Ik heb mijn leven in zijn handen gelegd,
en hij sleepte me naar deze rotplek en verstopte me hier!
Ik vertrouwde hem. Ik deed niets verkeerd,
en hij laat me zomaar vallen.
Kan ik bij jou komen wonen?
Dat gaat niet lukken. Ik heb een piepkleine flat,
- vlakbij het station van Devon. - En je huis in het dorp?
- Nee. - Waarom niet?
- Ik wil niet dat je daar gaat wonen. - Ik dacht dat we vriendinnen waren.
O ja? Ik denk dat je ons allemaal bespeelt.
- Waarom zou ik dat doen? - Dat weet ik niet.
Nou, dat heb ik niet gedaan. Dat zweer ik.
Hij is gewoon jaloers, omdat ik met Lee naar bed ging.
Waarom zou hij jaloers zijn?
Kwaad dan, ja? Ik bedoelde kwaad.
Kijk eens, je wilt beschermd worden tegen Lee, of je wilt dat niet.
Je kunt niet beide hebben.
Ik vertelde al, wanneer ik hem zie, dan kan ik me niet beheersen.
Het is... de sex, Ellie.
Het is gewoon iets wat gebeurt, wanneer we bij elkaar zijn.
O, alsjeblieft, probeer jezelf een beetje in de hand te houden.
Als je echt mijn vriend wilt zijn, dan moet je me alles vertellen.
De waarheid, het verleden, het heden.
En misschien kan ik dan een goed woordje voor je doen bij Hardy.
Goed dan.
Dat doe ik. Kom maar langs, dan praten we. En misschien kan ik je haar meteen doen.
Nou, ik eh... heb al sinds lange tijd bij niemand het haar meer gedaan.
- Alsjeblieft? - Goed dan.
Ik vroeg Chlo om thuis bij Lizzie te blijven.
- Misschien moet jij ook niet meegaan. - Goed geprobeerd. Ik ga mee.
Vertel de waarheid daar. We kunnen niet nog een getuige kwijtraken.
Wat ik van u wil, zijn exacte gegevens op schrift
van wie waar en wanneer was, toen mijn zoon werd afgetuigd.
Ik wil de namen weten van de dienstdoende officieren en opzichters
zodat ik een verzoek kan indienen om disciplinaire maatregelen.
Nee, nee, nee.
Het hoeft niet zo lang te duren, ik laat u niet eerder met rust
tot ik weet dat hij op weg is naar een plek waar hij veilig zit.
En probeer niet me in de zeik te nemen, want ik ben meedogenloos.
U heeft 60 minuten. ...Lul!
- Goedemorgen! - Hallo.
Ze doen het. Mark Latimer gaat in de getuigenbank.
- Goed. - Goed?
Daar ben je op uitgeweest, toch?
- Wilt u zweren of beloven? - Beloven.
Lees alstublieft voor van de kaart.
Ik verklaar en beloof plechtig, oprecht en eerlijk, dat de getuigenis
die ik zal geven, de waarheid, de hele waarheid en niets dan de waarheid is.
Weet je zeker dat je hier wilt zijn?
Ik wil weten, wat er over me gezegd wordt.
Meneer Latimer, hoe goed kent u Nigel Carter?
Erg goed. Hij werkt al vier jaar met mij samen.
- Vertrouwt u hem? - Met mijn leven.
En dat van mijn zoon.
Wat vindt u van de beschuldiging, dat Susan Wright Nigel Carter zag,
terwijl hij uw zoons lichaam droeg op de nacht van zijn dood?
Ze heeft blijkbaar twee kale mannen met elkaar verwisseld. Dat was niet Nige.
Na Danny's dood begon u Tom Miller te ontmoeten?
Ja, dat klopt.
Ik probeerde hem er doorheen te helpen.
Maar ik had daar wat beter over moeten nadenken.
Het maakt een wat vreemde indruk.
Heeft u Tom Miller verteld, dat u schuldig was aan de dood van uw zoon?
Nee. Ik zei dat ik me schuldig 'voelde'...
.. omdat ik er niet voor Dan was.
Waar was u op de avond van uw zoons dood, meneer Latimer?
Ik was bij Becca Fisher, de eigenares van het Traders Hotel.
- Had u een relatie met haar? - Nee.
Het was voor het eerst dat er iets gebeurde.
Had u sex op die avond?
- Ja. - Waar?
In haar auto.
Wat deed u daarna?
Toen reed ze me terug naar het parkeerterrein bij de hoge kliffen.
Ik stapte in mijn auto en we gingen ieder onze eigen weg.
Ging u direct naar huis?
Nee, dat was... één tot anderhalf uur later.
Waar was u gedurende die periode?
Meneer Latimer, waar was u?
Ik reed door het dal.
Ik bleef stilstaan op een heuvel.
En ik begon een soort brief te schrijven.
Een brief aan wie?
Aan Beth, mijn vrouw.
Waarom schreef u haar een brief op dat uur van de ochtend?
Ik wilde haar vertellen dat het uit was.
Dat ik iemand anders had ontmoet, dat ons huwelijk voorbij was.
Ik was niet goed bij mijn hoofd.
Ik was als een 14-jarig kind, duizelig van een bevlieging. Ik ben er niet trots op.
Kom maar, Beth. Kom maar hier.
Beth, kom op. Kom maar hier.
Kom maar, alles is goed.
Het is Mark niet. Dit is niet Mark. Het is Joe, die ons dit aandoet.
We laten hem niet winnen, oké?
- Waarop zitten we te wachten? - Een minuutje nog.
Ell, voordat je wat zegt...
- Ik wil niet met je praten. - Ga zitten.
Zitten!
Besef je wat je Mark en Beth hebt laten doorstaan?!
Hij zou daar niet eens gestaan hebben, als hij dat niet door jou moest.
Ik weet dat je je vader wilt beschermen, maar hij is een moordenaar en een zak,
en hij verdient je gevoelens voor hem niet.
Kijk wat je gedaan hebt!
Je hebt onder ede gelogen in de rechtbank en ik hoop dat je je schaamt!
Doe je dat? Doe je dat?!
Ja. Ja, mam.
Je gaat vanavond met me mee naar huis.
- Nee, dat gaat niet, want... - Toch wel, want ik ben verdomme je moeder!
Al moet ik jou schoppend en schreeuwend met me meesleuren!
Je vader heeft genoeg schade aangericht en ik wil niet dat hij ons ook kapotmaakt!
Heb je dat begrepen?!
- Ja, mam. - Nou, goed dan.
Het is nogal toevallig dat noch u, noch Nigel Carter
een alibi heeft voor het tijdstip van uw zoons dood.
- Zo was het nu eenmaal. - U was dus bij het parkeerterrein,
dichtbij de hut bij de hoge kliffen rond de tijd dat uw zoon werd vermoord?
Dat was ik, ja.
Hoe ver is het van het parkeerterrein naar de hut?
Geen idee. Bijna 50 meter, denk ik.
U was 50 meter verwijderd van de plek, waar uw zoon werd vermoord?
- Ja. - Op bijna hetzelfde tijdstip.
Ja.
Zou het mogelijk zijn, dat Danny u vanuit die hut gezien heeft
met Becca Fisher op die avond?
U moet antwoord geven, meneer Latimer.
Dat is mogelijk, ja.
Is het zo dat, omdat Danny u toen met Becca gezien heeft...
Ik zei dat het mogelijk was, niet dat het echt gebeurd is.
.. u hem gewurgd hebt in die hut bij de kliffen...
- Nee. - en vervolgens je vriend belde,
je collega Nige Carter, om het lichaam te verwijderen...
- Dat is niet gebeurd. - waarbij hij gezien werd door Susan Wright.
Niet waar! Niets daarvan is waar!
En daarna regelde u die vreemde ontmoetingen met Tom Miller,
omdat u zich schuldig voelde, toen zijn vader de schuld op zich nam.
Ik heb mijn zoon niet vermoord!
Hoe wist u bij Joe Miller te komen, ondanks dat hij in hechtenis was?
- Ik weet niet wat u bedoelt. - Kocht u een politieagent om?
Edelachtbare, dit is niet van belang voor de getuigenis van meneer Latimer.
Het is uitermate van belang, edelachtbare.
U dient te wachten, juffrouw Knight.
Hoe kwam u daarbinnen, meneer Latimer?
De bewaker was een oude vriend. Hij liet me binnen.
Ging je daarheen om Miller te bedreigen, zodat hij zou zwijgen?
Of uit leedvermaak, omdat hij schuld bekende voor een moord die u pleegde?
Nee, zo was het niet.
Edelachtbare, ik wil graag een rechtskwestie aan de orde stellen.
Dat geloof ik graag, mevrouw Bishop.
Leden van de jury, wilt u alstublieft de zaal verlaten?
Waarom was dit ons niet bekend?
Het staat in geen enkele verklaring. Mark heeft het ons gewoon niet verteld.
De officieren, belast met dit onderzoek,
hebben de gedragscodes keer op keer geschonden.
Dit is een fundamenteel gebrekkig onderzoek, bezaaid met fouten.
De verdediging verzoekt om schorsing van de procedure,
vanwege het feit dat de rechtsgang wordt belemmerd,
op zodanige wijze dat de verdachte geen eerlijk proces kan hebben.
Edelachtbare, ik vraag u om deze zaak te seponeren.
'Word wakker! Word wakker!
Word wakker! Word wakker!'
'Word wakker! Word wakker!'
Ik leef nog.
Mag ik nu úw voorstel horen, juffrouw Knight?
Ik wil u om een verdaging vragen,
om de verklaring van de betrokken officier te verkrijgen.
Alleen dan kan ik uitmaken, of er sprake is van enige verstoring,
die dit proces nadelig beïnvloedt.
In orde. U krijgt uw verdaging, juffrouw Knight.
Praat met die officier en geef me uw bevindingen, daarna neem ik een besluit.
Dank u, edelachtbare.
Wat?
- Een sms'je? - Begin niet weer, Miller.
Je sluipt weg en stuurt me een sms'je,
terwijl je weet dat mijn telefoon in de rechtszaal niet aanstaat.
Ik geef je geld als je je kop houdt.
Ik geef je meer geld, als je stopt met zo stom te zijn.
Ik heb het gehaald!
- Waarom heb je niets gezegd? - Je zou de hele tijd hier gebleven zijn.
Wat is er mis met jou?!
- Ik wil straks wel een lift naar huis. - Dat gaat niet.
Ik moet Fred bij Lucy ophalen en ik neem Tom mee naar huis.
Hij kan met mij meerijden.
- Wat doe jij hier? - Ik dacht opeens dat je dood kon gaan.
Ik vond dat ik hierheen moest rijden om je te zien.
- Ik neem het van je over. - Fijn, oké.
Ik sprak met de dokters. Zij raden je aan om hier te blijven.
Breng me naar huis.
Waarom gooit hij je eruit?
Vanwege jou. Omdat je naar mij kwam en we daar sex hadden.
- Ja, en jij vertelde hem dat. - Ja.
- Wat heb je hem nog meer verteld? - Nee, we moeten een plan maken.
We hadden een plan...
en jij hebt dat verneukt.
O, verneukt, wil je het dáárover hebben soms?
Nou, vooruit dan!
Doe het maar.
Wat wil je gaan doen, Lee? Wat wil je doen?
Wil je me wurgen? Wil je me slaan?
Wil je...?
Ik moest naar Joe toe. Om hem in de ogen te kijken.
Ik dacht niet aan de toekomst, Beth.
- Ik dacht aan wat hij Dan aandeed. - Wat voor huwelijk is dit?
Je deelt niets. Je houdt alles verborgen voor me.
Niet voor jou. Het gaat niet om jou.
Hoezo gaat het niet om mij?!
Waarom kun je het niet voor één keer om mij laten gaan?
Waarom zijn we nog samen, Mark? Alleen omdat Danny stierf?
- Nee. - Want als dat zo is, laat dan maar.
- Ik heb je niet nodig. Ik kan zonder je. - Praat niet op die manier tegen me.
Wat ga je nu doen? Schrijf je me een brief?
Altijd beter dan je eindeloze gepraat daarover, terwijl er niets verandert!
Als je wilt blijven, zul je me alles moeten vertellen, anders rot maar op.
Overigens, als dit proces nu in elkaar stort, komt dat door jou.
Ik ben mezelf niet, als ik bij jou ben.
Ik maakte me zorgen, toen ze me niet in de getuigenbank wilde,
maar nu zie ik wat haar plan was.
Wat verwacht je?
Zullen ze de zaak seponeren?
Denk je dat... ik zal winnen?
Je bent schuldig, Joe.
Ik dacht dat je aan mijn kant stond.
En ik dacht, dat ik je kon helpen om in het reine te komen met wat je deed.
Maar... ik zie niet dat je de verantwoordelijkheid voor je daden neemt.
Hoe denk je dat God dat zal vinden?
Toen ik nog paramedicus was, heb ik veel levens gered.
God heeft dat gezien.
- Hij kent het goede, dat ik deed. - Zo werkt dat niet.
Je zag je zoon voor je liegen...
onder ede, en nog altijd probeer je er jezelf uit te wurmen.
Ik ben helemaal klaar met deze bezoekjes.
Vaarwel, Joe.
Paul?
Paul, loop niet weg.
Paul?
Alles goed met je, pruikje?
Gaat die profielschets nog steeds door?
'De vrouw onder de pruik: de nieuwste juridische sensatie.'
- Nou. Hoe doe ik het? - Kun je ophouden met dat geflirt?
Ik kom uit Londen. Ik weet waar je mee bezig bent.
O, nou goed dan.
Kun je me op een etentje trakteren?
Vertel het me nog een keer.
Ik sprak de betrokken bewaker. Hij liet Mark binnen,
maar Mark sprak alleen met Joe vanaf de buitenkant van zijn cel.
Hij zei dat hij de Latimers al vijftien jaar kent.
En nu zal hij geschorst worden, hangende het onderzoek.
Goed, maak wat plaats.
Nou, weg met al dat papier. Vooruit.
Het is alleen maar carbonara...
- maar het is beter dan niets. - Het is geweldig.
Waarom kook je eigenlijk ook weer voor ons?
Heeft ze je ooit wat te eten gegeven, sinds je met haar gewerkt hebt?
- Nee. - Zie je wel?
- Dat heb je nooit gedaan. - En die Jaffa cakes die ene keer dan?
- Die had ik gekocht. - Is dat zo?
- Je verandert ook nooit. - Dat is iets, wat goed is.
Nou, Ben. Jocelyn heeft je wat te zeggen.
- Heb ik dat? - Jazeker.
Iets dat ze al een hele tijd in vertrouwen wilde vertellen.
- Zeg het hem. - Je kookte alleen om me zover te krijgen.
Dat is absoluut zo. Kom op nou.
Mijn zicht gaat achteruit.
Ik word blind.
- Wat? - Ik heb maculadegeneratie.
Het begon in het centrum van mijn gezichtsvermogen,
als een... klein zwart gat.
Aanvankelijk dacht ik dat het meeviel, maar het wordt langzaam erger.
Dat is de reden, dat je de teksten moet voorlezen,
en alles moet opnemen.
Daarom nam ik geen zaken meer aan. Tot deze keer, dan.
- Word je ervoor behandeld? - Ja, ik krijg injecties,
die het moeten tegenhouden.
- Voorlopig. - Het spijt me.
Dat is niet nodig. Het lichaam laat de geest in de steek,
en de geest het lichaam. Het overkomt ons allemaal.
- Kun je wel verder met deze zaak? - Jazeker.
En waag het niet wat anders te zeggen. Ik heb dit nodig, Ben.
Eet je carbonara.
En kijk niet zo zelfvoldaan.
Graag gedaan.
Goed. Dus dit ben je dan.
- Ze hebben mooie kamers hier, niet? - Oké, Olly,
Wat ik wou zeggen. Het ligt niet aan jou, het ligt aan mij.
Ik heb al in eeuwen geen sex gehad, ik voel echt, dat ik het verdiend heb.
- O, juist ja. - Waar woon je?
Want mijn baas mag dat niet weten.
- Die kant uit. - Oké, kom op dan.
Ik kan niet lang blijven, ik moet Tom ophalen. Eindelijk komt hij weer thuis.
- Je moet echt opgelucht zijn. - Ja.
Hij, ik en Fred. Samen weer thuis.
- Lee en ik gaan nog op zoek naar een woning. - Echt waar?
Ja. Waarom niet?
- Je hebt je kappersspulletjes nog? - O, ja. Dat is mijn magische tas.
Toen ik met Alec moest vertrekken, was dit het eerste dat ik inpakte.
- Mijn portfolio en alles zit er nog in. - Echt? Mag ik eens kijken?
Ja, kijk maar.
Moet je jou eens zien! Leuk.
Goed opgemaakt, toch?
We waren onlangs nog daar, in de buurt van je oude huis.
- Echt? - Ja.
Ik zag de rivier, waar Pippa werd gevonden en ik liep door het bos.
Ik heb Cate gesproken.
- Drinkt ze nog steeds? - Een beetje, ja.
Ik nam aan door wat er gebeurd was, of was ze altijd al zo?
Ik wil geen kwaad over haar spreken, niet na alles wat ze heeft doorstaan,
maar ze had altijd een chique glas wijn vast en liet blijken dat dat duur was.
Misschien kwam het omdat we van hen huurden,
maar ik had altijd het gevoel, dat ze op ons neerkeken.
Op mij dan. Met Lee flirtte ze alleen. Iedereen doet dat met Lee,
en hij flirt dan gewoon terug.
Denk je niet...
Hebben ze nooit wat met elkaar gehad?
Ik haat haar.
Sorry, het is nou eenmaal zo.
Hij was niet in haar geïnteresseerd. Hij keek niet naar oudere vrouwen om.
Jongere misschien, maar niet van Cate's leeftijd.
Goed, bijna klaar!
Bedankt.
Kom maar.
Goed. Trek wat oude kleren aan.
- Waarvoor? - Eerste punt op de agenda,
we gaan de slaapkamer schilderen, waarin je vader en ik sliepen.
- Ik weet niet hoe ik moet schilderen. - Nou, vanavond ga je dat leren.
Uiteindelijk gaan we het hele huis doen.
Dit is ons huis, Tom. Van jou, mij en Fred.
- Oké, rustig aan. Waar gaan we heen? - Hier is het.
- Woon je hier? - Begin je nou weer?
Verdorie, Alec.
Het is erg stil hier, naar het dorp is het maar een minuut of zeven lopen.
En in vijf minuten ben je op het strand. Mooie omgeving, goede scholen.
We kunnen dit niet doen.
Wat moeten we dan gaan doen?
Zit je warm genoeg?
Goed, twee van deze.
Waarom ben je gekomen?
Eerlijk?
Wanneer je dood was gegaan, en ik je nooit gezegd had, dat...
Toen de halsketting uit mijn auto werd gestolen...
Toen je met Dave neukte, terwijl we nog altijd getrouwd waren.
...nam jij de schuld op je.
Jij dekte me, zodat ik niet gestraft zou worden.
- Je bent een goed mens, Alec. - Ze zouden je carrière geruïneerd hebben.
Ik kwam er mee weg... net.
Ik wilde je gewoon komen vertellen, dat ik van je houd daarvoor.
Maar niet genoeg.
Waar blijf je vannacht?
- Op je bank? - Heb je die bank gezien?
O, het is je dochter. Hoi, Daze. Ja, ik ben bij hem.
Behoorlijk shit. Nee, veel erger dan normaal.
Ze wil met je praten.
Moet ik naar...?
Hallo, lieverd. Prima.
Nee, alleen een stukje metaal.
Het is de eerste stap om de Man Van Zes Miljoen te worden.
Heb je daar nog nooit van gehoord? Wat leren ze je eigenlijk op school?
Ja, alles is weer gerepareerd.
Geen gebroken hart meer.
Wat? Maak het nou helemaal!
- Hoi. - Ik wil je niet in mijn huis.
Pech gehad, dan. Ik heb vanavond met je zoon geslapen.
- Waar is hij? - Hij slaapt. Zijn snurken hield me wakker.
Olly!
- Je moet je schamen. - O, zo slecht is hij niet.
- Ik bedoel, door wat je ons dorp aandoet. - Ik doe alleen maar mijn werk.
En jij gelooft, dat Joe vrijuit gaat?
Denk je dat de rechtszaak morgen voorbij zal zijn?
- Hopelijk wel, ja. - Ik haat die vervloekte advocaten.
Olly, kom uit bed, en zet die vrouw uit mijn huis!
Geen enkel bewijs was gecompromitteerd, van fysieke intimidatie was geen sprake.
We hebben een beëdigde verklaring van de officier, die aanwezig was.
Edelachtbare, dit was een ongelukkig incident,
maar het recht kan nog altijd zijn beloop hebben.
Dit betekent niet, dat de verdachte geen eerlijk proces zal krijgen.
Er zijn duidelijk fouten gemaakt, zowel in het onderzoek,
als in het gedrag van de officieren,
maar ik ben er zeker van, dat het een eerlijk proces gaat worden.
Daarom verwerp ik het verzoek van de verdediging.
Dank u, edelachtbare.
Ik ga niet van haar verliezen, Abby. We vechten door tot het bittere eind.
Ik denk dat ik iets gevonden heb.
Het kan de moeite waard zijn.
- Goed werk. Je hebt het weer op de rails. - Wat een goede carbonara niet kan doen.
Er is nog veel werk te verzetten. Overigens, dit is voor jullie.
- Wonderen bestaan nog! - Ja, heel erg bedankt!
- Hallo? - Andrew Darlington van het verzorgingstehuis.
- Ik ben aan het werk. Kunt u terugbellen? - Niet echt. Uw moeder is gestruikeld.
Ik vrees dat ze overleden is.
Ik dacht dat hij zou opnemen.
- Hij slaapt. - Zeg hem dat het proces dóórgaat.
En verder, dat mag jij ook weten, toonde Claire Ripley me een foto.
Ze droeg daarop Pippa's halsketting.
Kun je die te pakken krijgen?
Hij zit in de portfolio in haar huisje.
Niet hier. Iemand zou ons kunnen zien.