Eerder bij "Grey's Anatomy"...
Je tumor is slim, maar ik ook. Ik kan hem verslaan.
Al deze manieren kunnen fataal zijn voor de patiënt?
Ik weiger me de laatste maanden van mijn leven ontzettend slecht te voelen.
Ik ga je meer geven dan een paar maanden.
- Ben je nerveus? - Niemand denk dat dit kan lukken.
Niemand begrijpt het.
Jij krijgt mijn tumor, jij krijgt mijn kennis, ik krijg mijn leven.
Elke kaart staat voor een foetus
die ik Robbins ga leren beter te maken.
Ik ben nog niet klaar om het over te nemen.
- Waar is Dr. Herman? - Ze is weggelopen.
- Wat is er? - Het gaat om Glenda Castillo.
- Ik wil dat je me scant. - Kom mee.
- Ik heb Herman nu nodig. - Arizona, het is tijd.
Amelia?
Ik zal de O.K. klaarmaken.
Informeer jij de patiënt?
In 1888, was William Williams Keen
één van de eerste chirurgen
die succesvol een hersentumor verwijderde.
Een groot iets, echt waar.
Zoek maar op.
Wat moeilijker te vinden is, zijn de verhalen
van al die keren dat hij probeerde
een tumor te verwijderen en er niet in slaagde.
Dat moet gebeurd zijn.
Een chirurg moet er altijd op voorbereid zijn te verliezen.
En in neurochirurgie, met de grote tumoren...
We verliezen het gevecht even vaak als dat we het winnen.
Het punt is, of je wint of verliest, nooit te falen.
En je faalt alleen door niet te vechten.
Dus je vecht tot je niet langer kan.
De tamtam gaat rond.
De galerij zal helemaal vol zitten zo.
Iedereen wil de show zien.
Voel je je goed? Zelfverzekerd?
Je maakt je geen zorgen toch? Maak je je zorgen?
Dit is waar je me alleen laat, Dr. Hunt.
Oh.
Ben je oké? Heb je iets nodig?
Het gaat prima. Het gaat goed. Ik...
doe dit gewoon liever alleen, dus...
Ik zie je aan de andere kant.
Oké.
Oké. Oké.
We gaan dit doen, oké?
We gaan dit doen.
Als ze wakker is zal ze je voor de zoveelste keer vertellen
dat we haar kind moeten redden, niet haar.
Luister naar haar, laat haar zeggen wat ze wil zeggen
en dan doe je wat nodig is.
Ik denk niet dat ik dat... Nee, ik kan dat niet.
Je kan het wel.
- Nicole. - Echt wel.
Laten we naar binnen gaan, oké?
Oké, alles staat klaar.
Je hebt alle filmpjes,
je favoriete operatie assistent...
Wat gebeurt er?
Ik ben een superheld.
O...ké.
Er is een wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt
dat als je in een superhelden houding gaat staan
vijf minuten voor een sollicitatiegesprek of...
een grote presentatie of een hele moeilijke taak,
je je niet alleen zelfverzekerder voelt,
maar ook aantoonbaar beter presteert.
Echt?
Echt.
Voel je het?
We zijn superhelden.
Hoofd omhoog, de arena in
en de vijand onder ogen komen.
Vechten tot je niet langer kan.
Nooit loslaten. Nooit opgeven.
Dit is het plan.
We gaan de tumor emboliseren om te kijken of we het effect op moeders circulatie
kunnen terugdraaien.
Zo niet, dan ben ik bang...
Waar is Herman?
Nooit wegrennen.
Nooit overgeven.
Glenda's aantal bloedplaatjes is kritiek laag,
dus we moeten haar zes pakken bloedplaatjes geven
om te voorkomen dat de lever gaat bloeden. En dan doen we de foetuscopy.
om het proces terug te draaien.
Je zegt steeds "we", maar ik zie alleen jou.
- Waar blijft Herman nou? - Ze komt niet.
Hoe bedoel je ze komt niet?
Strijd de goede strijd.
Start de klok, alsjeblieft.
Je vecht.
Scalpel.
Ook als het onvermijdelijk lijkt...
dat je strijdend ten onder gaat.
Vertaald door laeneal www.Addic7ed.com
Mnh-mnh. Mnh-mnh.
Dus... Dit is iets wat jullie vaker doen.
Jullie komen hier boven en kijken naar operaties. Waarom?
Niet zomaar operaties. De grote operaties, de walvis operaties,
de bijzondere, de gekke.
Ik bedoel, je zit op het puntje van je stoel.
De patiënt kan dood gaan. Dit gaat om leven of dood.
De adrenaline, de kick...
Oké, dus je volgt eigenlijk de slechtste dag
van iemand z'n leven net als een film.
Nee, niet als een film. Dat is beledigend.
Het is geen entertainment.
"Film."
Oh, oké. Hier begint
- het goede stuk. - Sst.
Sorry. Ah, bedankt dat je een plek voor me hebt vrijgehouden.
M'n arm werd er bijna afgerukt,
maar, eh, je timing is goed.
Ah, daar is de kleurstof.
Tijd voor de aftrap.
Laten we starten en de kleurstof injecteren.
Lichten, graag.
Wat doet de kleurstof?
Oh, de kleurstof laat de hele tumor gloeien, zodat
we kunnen zien waar de tumor eindigt en de hersenen beginnen.
Goed om eindelijk oog in oog te staan.
Nu moet je gaan.
Tang, graag.
Dit is het beste stuk.
Ja, ik dacht fat alleen de tumor zou gaan gloeien.
Dat is de tumor.
Oh, we zijn duidelijk niet meer in Kansas.
De baby heeft bloedarmoede. Laten we hem een transfusie geven.
40 milliliter bestraalde PRBC.
Robbins, we moeten erin en eruit. Glenda's bloeddruk is torenhoog.
Als we het bloeden niet stoppen gaat de baby dood.
En het idee is ze allebei te redden en ik denk dat ik het kan.
Denk je het, of weet je het?
Ik weet dat ik het kan.
Robbins, ik respecteer je en zie je als een vriendin,
dus het is liefdevol bedoeld als ik zeg
dat je maar half een foetale chirurg bent, nog niet eens.
- Je bent een halve co-assistent. - Jij bracht de patiënt naar mij.
Nee, ik bracht de patiënt naar je baas.
Ik heb de afgelopen 4 1/2 maand alles
wat Dr. Herman weet in mijn hoofd gestampt.
Hoor je wat je zegt? 4 1/2 maand?
Wil je haar handen? Je hebt ze recht voor je.
- Naald. - Hier.
Hey, hey, baas, is er een kans dat je me kan missen vanavond?
Wat? Nee.
Oh, ik dacht, het is best rustig hier,
en de operatie van Dr. Herman is nu bezig.
Alle andere co-assistenten kijken naar de operatie.
Het spijt me dat je aan het kortste eind getrokken hebt,
- maar ik heb iemand nodig hier. - Oh, dus, wacht.
Ben ik zo de enige co-assistent die hier beneden is?
Alleen jij. Ik reken erop dat je het fort bewaakt.
- Mag ik dat doen? - Ja, zeker.
Mij moet je hebben. Bedankt.
Hunt, je hebt m'n meniscus verplaatst.
- Wat, uh... wat is de reden? - Ik had de O.K. nodig.
Shepherd heeft Dr. Herman meegenomen
voor haar hersenoperatie.
Wacht, gaat Dr. Herman nu al?
Ik dacht dat ze nog een maand had.
Oké. Deze plek.
Het is een beetje binnengedrongen in de chiasmatische ruimte.
Dr. Shepherd onderzoekt nu
de marges van de tumor.
Wie gaat jou vervangen?
- Sorry? - We zijn hier
nog 14 uur bezig, waarschijnlijk meer.
Zeker meer.
Je kent het protocol... Over 12 uur,
moet er een andere co-assistent komen om je te vervangen
zodat jij wat op kan laden en rusten voor je terugkomt.
Wie gaat jou vervangen?
Hee, ik ben hier al maanden mee bezig.
Er is niet echt iemand om mij te vervangen.
Nou, dan is er ook geen vervanger voor mij.
Als jij hier bent, ben ik hier.
We zijn superhelden.
Ik zou dat ding doen met de handen op de heupen,
maar ik moet blijven assisteren.
Oké.
Hier terugtrekken graag, Edwards.
Het werkt niet.
Ik kan niet alle aderen emboliseren.
Ik heb jou uitgekozen. En je stelt me teleur.
- Ik moet haar open maken. - Oh, absoluut niet.
We zouden Glenda's narcose moeten verlengen, en...
Hij heeft hardnekkige vaartvermindering.
Ik twijfel niet alleen aan jouw vaardigheden.
Ik twijfel nu ook aan de mijne.
Oké, ik zou haar open kunnen maken,
de baarmoeder naar buiten halen en de hele tumor kunnen verwijderen.
De verlengde narcose kan catastrofaal zijn
voor zowel moeder als baby. Als je haar open gaat maken,
- dan moeten we ook meten de baby halen. - Nee, dat is geen optie.
Dit is spiegel syndroom Robbins. Dat weet je.
Hoe zieker de baby wordt, hoe zieker Glenda wordt.
We halen de baby, Glenda zal beter worden.
Ik zei dat het geen optie is. Hij is nog niet ver genoeg.
Hij overleeft het niet.
Bel Alex Karev.
Oké. Wacht, stop. Wat doe je?
We gaan de baby halen.
Het zal niet makkelijk zijn, maar wie weet lukt het Karev hem in leven te houden.
Nee. Leg die telefoon neer.
Bailey, ik kan dit.
Arizona, je mentor ligt op dit moment op een O.K. tafel
met haar schedel open
en jij denkt dat je iets te bewijzen hebt.
Ik laat je dat niet doen met deze patiënt.
Wil je haar open maken?
Doe maar, maar we gaan die baby halen.
Bel Dr. Karev.
Oké.
Dr. Shepherd is nu
de tumor aan het wegsnijden van de gyrus rectus.
Gyrus rectus?
Het gebied dat verantwoordelijk is voor onze reukzin.
Sst.
I dacht dat Arizona hier zou zijn.
Ze is aan 't opereren.
- Wat, foetale operatie? Helemaal alleen? - Sst!
Oh relax, we zitten niet bij het ballet of zo.
Hoewel... Hoewel het wel een soort dans is.
Er is een sierlijkheid, een ritme... Een elegantie.
Oh. Oh, oké.
Mij wordt de mond gesnoerd, maar de bloemlezing is prima.
Sst!
Oké.
Het gaat haar wel lukken, toch?
Ja. Ja, het lukt haar.
Dr. Shepherd maakt nu de tumor los
van de structuren middenin het brein...
De fornix, de thalamus.
Het zou niet zo lang moeten duren.
We lopen achter. Nu al.
Eh, extreem voorzichtig om geen beschadigingen aan te brengen
in het commisura anterior.
Dr. Shepherd noemt dit de droomdoos.
Dr. Grey, het spijt me, maar "dream box"?
Waar dromen worden aangemaakt
en herinneringen en vormen en kleuren onderscheiden.
Lees een boek, in godsnaam.
Webber, gaat het?
Oh, prima.
Haar schouders zijn gespannen.
Er zit haar iets dwars.
Misschien heb je geluk en verwijder je het deel
wat haar zo bitchy maakt.
Waarom zeg je dat?
- Ik was... Het was een grapje. - Nouja, je hebt gelijk.
Als ik dit verpest zal Nicole Herman niet langer bitchy zijn.
Ze zal niet langer meer kunnen lachen, of een chirurg zijn.
Ze zal niet langer Nicole Herman zijn.
Ze zal niets meer zijn,
en jij wil daar grapjes over maken?
Nee, ik... Je hebt gelijk.
- Verdomme. Verdomme. - Wat is er?
Ik kan niet om de fornix heen
zonder de hypothalamus te raken.
Kun je er lateraal omheen om het te vermijden?
Er is niet genoeg slagader om te mobiliseren.
Ik zit in de val.
Haar SATS zakken, ze is hypoxisch.
Robbins, het gaat niet beter worden.
Oké, oké. Daar gaan we.
Oh shit, het zit vast. De tumor is te groot.
Hee, sorry. Ik had hier eerder kunnen zijn,
- maar ik was al thuis. - Nou, je had beter thuis kunnen blijven.
- Wat? - Niks. Ze is aan het pruilen.
Ik kan er niet bij vanaf deze hoek. Als ik het forceer, dan scheurt het.
Ik moet... Ik moet de incisie breder maken.
Dat moet je sowieso. Karev is hier.
- We gaan de baby halen. - Niet, hij is niet levensvatbaar.
Ik kan dit. Het is net als de vorige keer.
Wat bedoel je, de vorige keer?
We hebben dit eerder gedaan.
Herman was niet beschikbaar, dus we besloten
de baby te halen en de massa later te verwijderen.
Ik wist het. Ik wist het.
- Dat was heel anders. - Klinkt hetzelfde.
Je probeert te bewijzen dat jij Herman bent.
Ik dacht dat je iets had. Ik dacht dat je bijzonder was.
Doe gewoon een keizersnede, Robbins. Ik zal 'm in leven houden.
Ik dacht dat je beter zou zijn en in minder tijd.
Maar vandaag? Vandaag breng je me in verlegenheid.
De tumor wegsnijden.
- Ik zal een hoop kellies nodig hebben. - Robbins, luister naar me.
Doe wat nodig is.
- Breng dit kind ter wereld. - Ik heb geen tijd om op je te wachten.
Ik heb geen tijd voor drie pogingen.
Als zoiets weer gebeurt lig je eruit.
Stop. Stop met praten. Stop nu!
Je hebt gelijk, Dr. Bailey. Ik ben Dr. Herman niet.
Ik ben Dr. Robbins, en ik ben de foetale chirurg hier.
En ik heb ervoor gekozen om deze procedure te doen.
en er was een punt dat je niet langer
mee had hoeven werken, maar dat punt is voorbij.
Ik zit midden in een vrouw haar baarmoeder.
En elke uitglijder kan resulteren
in catastrofaal bloedverlies.
En... en als ik uitglijd, is dat omdat jij stond te gillen
in mijn oor en niet omdat ik niet weet waar ik mee bezig ben.
Of je werkt mee en houdt je mond
of je vertrekt.
Ze klinkt als Dr. Herman.
Ze heeft zich al 15 minuten niet verroerd.
- Wat denk je dat er is? - Ik weet het niet.
Maar ze verliest haar pokerface.
- Ja, misschien moet ik... - Hm?
April.
Ik ben niet aan het werk. Ik... Ik ben...
Ik ben nog niet klaar om weer te werken.
Nee, nee, nee, dat is prima. Ik ben gewoon... Ik ben blij je te zien.
Ik ga gewoon even zitten.
Dr. Herman was bij mij op mijn slechtste dag.
Ik wilde gewoon bij haar zijn op die van haar.
Hoe gaat het?
Eh, ze probeert om de fornix heen te snijden.
Maar ze heeft nog een lange weg te gaan.
Waarom opereren ze dan niet?
Dr. Shepher.
Als ik verder naar achteren ga, tast ik de hypothalamus aan.
Als ik de laterale aanpak neem, raak ik de slagader.
Als ik lager ga en haar optisch apparaat vernietig...
- Je kan... - Ik zit vast hier.
Ik zit vast in het bos. Er is geen duidelijk pad.
Kies gewoon een pad, het komt wel goed.
Ik probeer een manier te vinden om haar geen schade toe te brengen, Edwards.
Ik kan niks doen zonder een deel van haar te laten gaan.
Dr. Shepherd.
Dr. Webber. Wat heb je nodig?
Ik dacht dat ik kon helpen, misschien een klankbord zijn.
We kunnen ons er samen doorheen slaan, wat het ook is waar je in vast zit.
Doe de intercom uit, alsjeblieft.
Dr. Webber, kom naar me toe, alsjeblieft.
Edwards, wil je even een stapje terug doen?
Je kan me zeker helpen.
Je moet m'n broer bellen.
Zeg hem dat ie op een vliegtuig moet stappen.
Hij is in D.C., dus als hij nu vertrekt, kan hij hier zijn over,
- wat, zes uur, zeven? - Ik weet niet of dat een goed idee is.
Ik kom er niet uit.
Ik heb een fout gemaakt.
Ik heb een onmogelijke taak aangenomen,
en mijn overmoed wordt haar door.
Alsjeblieft. Bel hem.
Zet hem op een vliegtuig.
Zorg dat hij hier komt.
Nu.
Dit duurt veel te lang.
Eh, moeder heeft meer ventilatoire support nodig.
Robbins, kom op. De baby is hier al.
- Ik neem het over. Geef hem aan mij. - Ligeren van de laatste slagader.
We zijn de foetale hartslag kwijt. Is de navelstreng geblokkeerd?
Nee. Hij heeft een hartstilstand.
Plaats je handen onder hem, op deze manier.
Goed. Nu zet je druk op de wond.
Meer. Hij breekt niet, oké?
Houd hem zo, en houd z'n borst omhoog.
Goed, goed goed. Ja, zo.
Oké, vijf microgram epi
terwijl ik start met compressies.
Oh, god.
Voorzichtig.
Je weet wat je doet.
Alsjeblieft, bel hem gewoon.
Ik ben nog niet eens op de helft.
Als ik niet voorbij deze stap kom...
Je hebt je in je hoofd gehaald dat hij beter is dan jij.
Maar dat is niet zo.
Ik heb hem in precies deze situatie zien staan,
starend naar een onmogelijke ruggemergtumor, doodsbang,
niet wetend wat te doen.
Ik ken die tumor.
Hij heeft hem opgehangen in z'n slaapkamer.
Een tekening, niet de echte tumor.
- Hij vond een weg. - Ja.
Dat is waarom ik hem nu nodig heb.
Shepherd, ik kan je nu al zeggen wat er zou gebeuren
als ik je broer zou bellen.
Hij zou op 't vliegtuig stappen, en over zeven of acht uur,
als ze niet dan niet al een hernia had, zou Derek hier binnenkomen,
en de operatie, jouw operatie, van je af nemen.
En dan zou ze dood gaan.
Want dit is jouw plan.
Hij zou geen idee hebben waar jij al geweest bent
Of wat de volgende stap zou moeten zijn.
Je staat er alleen voor,
Niemand kan je helpen.
en dat is ook niet nodig.
Hij is hier niet.
Jij wel.
Dus... wat nu?
Robbins, hij komt niet terug.
Karev, houd je mond.
Het is oké. Het is oké.
Kom op, kindje. Oh, kom op.
Je mag nu loslaten, Bailey.
Het is tijd om hem weer terug te plaatsen.
Eh, eh...
Hij is nog niet eens... Ik had hem in mijn handen.
Hij is nog niet eens geboren en ik heb hem in mijn handen gehad.
Ik ken het gevoel.
Het is een voorrecht, een groot voorrecht.
Navigatie sonde.
Edwards, jouw beurt.
Intercom, graag.
Dr. Shepherd is nu de lamina terminalis
aan het identificeren, zodat ze
om de commisura heen kan gaan,
en onderlangs weg kan komen van de geperforeerde aderen.
Tang.
Kun je het splitsen van de fornix voorkomen?
- Ik mag hopen van wel. - Tot nu toe gaat het goed.
Ga zo door. Vind je weg naar buiten.
Hoe voel je je, Edwards?
Goed. Het gaat goed.
Weet je het zeker?
Ik kan proberen iemand anders te zoeken als je even pauze nodig hebt.
Nee. Je gaat niemand vinden die beter is dan ik.
Ik heb deze plek verdiend.
Zolang Dr. Shepherd hier is, ben ik hier.
Vanaf nu kunnen we niet meer terug.
Zodra we beginnen, stoppen we niet
tot het laatste stukje van de tumor verwijderd is.
Ben je er klaar voor?
- En jij? - Bijdehandje.
Daar gaan we.
Glenda is nog niet helemaal veilig,
maar het gaat zeker de goede kant op.
Ik ga naar de I.C. om een oogje in het zeil te houden.
Je hebt het goed gedaan, Robbins.
Ik wilde geen ruzie met je zoeken daarnet.
Het was gewoon, vanuit mijn standpunt...
Zes maanden geleden had ik precies hetzelfde gezegd.
Nou, voor wat het waard is,
Herman heeft de juiste persoon gekozen om het stokje aan over te dragen.
Ze draagt niks over. Ze is nergens heen gegaan.
Ik denk...
Dat ik de optische zenuw vrijgemaakt heb.
Kijk. Dat was niet zo moeilijk.
Geen commentaar van de pinda galerij.
Oké. We gaan radioactief, mensen.
Laten we deze ruimte even op z'n kop gaan zetten.
Al het niet-essentiële personeel wegwezen.
Dus ook jij, Dr. Webber.
Ik waardeer het dat je naar me toe kwam. Ik heb er geen woorden voor.
Ik kan nog wel even blijven.
Edwards en ik redden ons wel verder.
Toch, Edwards?
Edwards?
- Whoa. Oh. - Oh!
Ik haal zuurstof. Houd haar hoofd recht.
Of je komt me assisteren.
Ze hoeft nu alleen nog de radioactieve zaadjes te plaatsen.
Die doden alle tumorcellen die misschien zijn achtergebleven
en zorgen ervoor dat ze niet meer terug komen.
Ik kom graag helpen. Ik vraag me alleen af, "waarom ik?"
Ze heeft een assistent nodig waar ze zich niet druk om hoeft te maken.
En als ik het me goed herinner
had jij je bijna gespecialiseerd in neurologie.
Dat is al een hele tijd geleden.
Ben d'r voor haar.
Ze moet gewoon voelen dat je er bent. De rest doet ze zelf.
Shit! Shit!
Ik ben er net. Ik heb nog niet eens de kans gehad om iets te verpesten.
Ik moet die zaadjes precies op de goede plek kunnen plaatsen
om te voorkomen dat die tumor terug komt.
Voor de operatie heb ik een kaart gemaakt om de punten te bepalen.
Maar een tumor zo groot als deze, zet alles in beweging
nadat je het eruit hebt gesneden, zoals een vloedgolf of een aardbeving.
Ja. Ik had er niet op gerekend dat er zoveel zou verplaatsen.
Ik moet een echo gebruiken om in kaart te brengen wat er veranderd is
en het in mijn pre-operatie plan te verwerken.
Oké, dus het is eigenlijk gewoon een gok.
Ja, eigenlijk wel.
Goed plan. Laten we dat doen.
Hoe lang zijn ze nu al bezig?
Zes minuten.
Ze hebben nog maar drie zaadjes geplaatst.
Zelf met de handschoenen en het vest,
mogen ze nog maar 20 minuten
blootgesteld zijn aan zoveel straling.
Ze moet sneller werken.
Ik moet sneller werken.
Die handschoenen zijn zo dik, ik kan niet voelen wat ik doe.
Je doet het goed. Het is geen wedstrijd.
Het is wel een wedstrijd.
Amelia, wat doe je?
- Shepherd, wat doe je? - Het is veel makkelijker zo.
Je stelt jezelf bloot aan directe straling.
Je moet nu die handschoen aan doen.
- Amelia. - Het gaat wel.
- Ik heb het onder controle.
Robbins, je zal dit niet vaak van me horen,
dus koester het maar.
Je hebt het heel, geel goed gedaan.
Oh, dat raakt me echt, ik kan wel huilen.
Ugh, ik ben kapot.
Je zou denken dat zo'n tumor je wel wat extra energie geeft of zo.
Mm, dat denk ik niet.
Mm, misschien niet.
Hier.
We zijn er bijna Robbins... Het laatste stukje.
Na deze kaartjes is het afgelopen, dan zijn we klaar.
Dan heb je je co-schappen van een jaar
afgerond in minder dan zes maanden,
en dan heb ik het loodje gelegd.
Niet doen.
Ik wist dat ik op het juiste paard wedde toen ik jou uitkoos.
Noem me alsjeblieft geen paard.
Het is echt een prestatie.
Niet alleen dat het gelukt is, maar ook zo goed als je bent geworden.
Het is een goede test in doorzettingsvermogen.
Echt iets om trots op te zijn.
Dankjewel.
Ik heb het niet over jou. Ik heb het over mij.
Je was een ramp toen we begonnen.
Maar ik heb doorgezet, en na al mijn harde werken
word je nu echt een foetale chirurg.
Ik verdien een medaille.
Arizona?
Hee.
Gaat het?
Jawel.
Ik hoorde dat je het helemaal alleen gedaan hebt vanavond.
Inderdaad.
Hoe ging het?
- Super. - Dat is...
Gefeliciteerd.
Dankjewel.
Ik zocht je in de galerij van Shepherd.
Ze is... nog steeds bezig als je er nog heen wil.
- Ik kan daar niet naartoe. - Oké.
Ik wil het wel, maar ik kan het niet aanzien. Ik kan het gewoon niet.
De afgelopen vier maanden,
heeft die vrouw me door een hel laten gaan
om al haar kennis en ervaring
in mijn hoofd te proppen, en het is haar gelukt.
Het is er, allemaal.
Ze zit in mijn hoofd.
Maar ik...
Ik ben klaar om mijn hoofd de enige plek te laten zijn waar ze bestaat.
Grey, stop haar.
Ze moet die handschoen aan doen, nu.
Ze is bijna klaar. Ze heeft 20 minuten de tijd en er zijn er nog maar 15 voorbij.
Zonder de handschoen heeft ze maar de helft van de tijd.
Ze gaat over de limiet. Shepherd!
Hunt, als ik die zaadjes niet plaats, komt de tumor terug,
en alles wat ik voor haar gedaan heb stelt dan niks meer voor.
Je maakt jezelf ziek.
Amelia, hij heeft gelijk. De tumor kan toch wel terug komen.
Maar niet dankzij mij.
Sheperd, doe die handschoen aan!
Amelia.
Klaar. Ik ben klaar.
Ruim de spullen op en laat de troepen maar weer komen.
Tijd om af te hechten.
- Dat was... - Ontzettend dom?
Nee, ruig.
Hee, ehm, ik heb
een post-operatieve buikwandcorrectie op de I.C.
Vind je het goed als ik even kijk hoe het daar gaat voor we naar huis gaan?
Ja, tuurlijk. Ik... Ik blijf hier wel.
- Ik ben oké. Ga maar. - Oké.
Hee, je was uren onder zeil.
God.
Wacht, wat?
Gefeliciteerd, Dr. Edwards.
Je hebt 13 uur achter elkaar geopereerd.
Dat gebeurd niet meer zoveel al die ziekenhuis reglementen.
Jouw klas krijg niet eens meer de kans
om zoveel uithoudingsvermogen op te bouwen.
- Heb ik het gemist? Is het afgelopen? - Oh, nee, nee. Het is niet afgelopen.
Ze zijn... Ze zijn aan het afronden. Eh, nee.
Ga maar... ga maar weer liggen. Ik haal wat water voor je.
Pick-up.
Vocht.
Dankje.
Hoe gaat het hier?
Ik hoef alleen nog de dura te sluiten met een waterdichte afhechting.
Dit is het makkelijke deel.
Dit kan iedereen doen.
Waarom laat je het niet even door iemand overnemen?
Dr. Shepherd, ik ben er. Ik... Ik ben er weer.
Ik ben er klaar voor.
Zeg me alsjeblieft dat ik niet te laat ben.
Nee, Edwards. Je bent precies op tijd.
Je mag het afmaken.
Echt?
Jij begon hieraan met mij. Jij zou het af moeten maken.
Laat Edwards het niet verpesten, oké?
Ik wil niet dat Herman straks een dik lelijk litteken ziet
elke keer als ze in de spiegel kijkt.
Geen probleem.
Hee, Glenda. Klaar om te gaan?
Oh, mijn God. Zo klaar als maar zijn kan.
En niet vervelend bedoeld, maar ik ben zo klaar met deze saaie kamer.
Nou, geniet van de frisse lucht zoveel als je kan.
Over een maand zie ik je weer voor je post-operatieve check-up.
Ondertussen goed tot rust komen. Rustig aan, goed eten.
Heel erg bedankt.
Je hoef mij niet te knuffelen.
Dr. Robbins heeft zowel jouw leven als dat van je zoon gered.
Ehm... Ik weet niet of jullie het mogen zeggen, maar...
Hoe gaat het met Dr. Herman.
Dr. Shepherd is de lamina terminalis
aan het identificeren, zodat
ze om de commissura heen kan gaan.
Stop. Ga naar huis.
Ik moet erachter komen.
Nee, je moet even pauze nemen.
Er is geen zwelling, geen oedeem.
Ik heb geen idee waarom ze niet wakker is.
Er kunnen zoveel redenen zijn.
Je hoeft me niet te vertellen wat het allemaal zou kunnen zijn.
Denk je niet dat ik elke mogelijke verklaring ken?
Het spijt me.
Ik wil gewoon...
Ik weet het.
Je wil dat het klaar is.
Ik wil dat ze wakker wordt.
Is dat...
Wat?
Ik weet het niet. Het... Het is vast niets. Het is heel klein.
Wat?
Is dat een klein lacunair infarct daar?
Heeft ze een beroerte gehad?
Goed werk, Edwards.
Ze gaat wakker worden.
Misschien.
Maar als ze niet wakker wordt, zal ik beslissingen moeten nemen.
En jij hebt dit voor Mark gedaan.
Dat klopt.
Maar dat gaat nu niet gebeuren, oké?
Ik kan dit niet alleen.
Ik kan die beslissing niet nemen.
En ik weet wat ze wil.
Maar ik denk niet dat ik die beslissing kan nemen.
Hee.
Hee, je staat er niet alleen voor, oké?
Je bent niet alleen, hoor je me?
Het is oké.
Oh.
Nicole.
Mama?
Ben jij dat, mama?
God. Het gaat prima.
Het gaat prima.
Weet je waar je bent?
- Dezelfde plek als altijd. - Wat is je naam?
Eh, day is ook niet veranderd.
Knijp in m'n vinger.
Goed.
En hier.
Mooi.
Grove motoriek intact.
Volg het lampje, oké?
- Hoe voel je je? - Sst.
Hee, het is niet erg. Het is oké.
Ik ben oké.
Je hebt alles weggehaald, toch?
Edwards, heeft ze alles weggehaald?
Ja. Ze heeft alles weggehaald.
Hee, geen gehuil hier. Huilebalken wegwezen.
Dr. Hunt. Dr. Webber.
Jullie zien er goed uit.
Jij ook.
Tot nu toe gaat alles goed.
Oh, fijn om te horen. Dr. Shepherd heeft het geweldig gedaan.
Ja, ja. Ik bracht die tumor in.
Dat heeft haar in een goed daglicht gezet.
Willen jullie ons even alleen laten? Robbins en ik hebben werk te bespreken.
Ja. Laten we gaan en jullie de tijd geven.
Ik kom snel terug.
- We hebben een volledige check nodig. - Ja, mevrouw.
Goed dat je er weer bent.
Vertel me over Glenda Castillo.
Ehm...
Glenda herstelt goed en eh, ze is nog steeds zwanger.
Met de baby gaat het ook goed.
Ik wist dat ik op het juiste paard gewed had.
Alsjeblieft, stop me zo te noemen.
Eh, ik wist het.
Ik wist dat je met niet teleur zou stellen.
Ik twijfelde er niet aan.
Kan je iets zien?
Wat dan ook?
Nee.
Niets.
Helemaal blind.
- O wee als je huilt. - Dat doe ik niet.
Gaat het?
Ik weet 't niet.
Het zal even moeten bezinken.
Ik denk niet dat je bij me
wil zijn wanneer het zover is.
Dat zal naar zijn.
Ik zal er zijn.
Als je wil, zal ik...
Je begrijpt het verkeerd. Je bent zo dom, Robbins.
Je zit er altijd naast.
Het punt is dat ik het uit ga vogelen.
Er gebeurt iets hierna.
Het punt is...
Ik leef.
En dat was ik niet geweest,
als jij me niet zo achter de kont aan had gezeten.
Ik heb op het juiste paard gewed.
Waarom proberen we eigenlijk dingen, als de barrières zo hoog liggen
en de kansen zo klein zijn?
Waarom pakken we niet gewoon onze spullen en gaan we naar huis.
Het zou zo, zo veel makkelijker zijn.
Het is omdat er, uiteindelijk,
geen overwinning is als het makkelijk is.
We waren zo dichtbij.
We waren dichter dan dichtbij, Edwards.
Dr. Herman is blind geworden door haar tumor.
We hebben wraak genomen door hem te vernietigen,
door hem weg te halen en te decimeren
en de kansen dat het Nicole zou doden met 100% te verminderen,
door de dood met z'n staart tussen z'n benen weg te laten rennen,
door de dood te zeggen dat ie de boom in kon.
Dat is de strijd.
En het is de enige strijd die het waard is om te vechten.
Je zou nu een kick moeten voelen.
En die kick zou je achterna moeten zitten
voor de rest van je leven.
Je hebt de dood verslagen,
Weinig stervelingen kunnen dat. Alleen wij.
Niemand herinnert zich makkelijk.
Alleen superhelden.
Zij weten het nog. Het bloed en de botten
en de lange, kwellende strijd naar de top.
Alleen superhelden.
En dat is hoe je uiteindelijk...
legendarisch wordt.
Vertaald door laeneal www.Addic7ed.com