Nieuwe bevelen.
Maar dit betekent... - We oordelen niet.
Dit is van de generale staf in Moskou. Hoogste geheimhouding.
Paspoort? - Ja. Wacht.
Goed, ja.
Lezingnotities. - Wat?
Lezingnotities? - Hebbes. Goed, ja.
Wat met die grote, lelijke parka die ik voor je kocht, maar zo warm is?
Neem je die mee? - Ja, ik heb hem. Rusland ik kom eraan.
Ik wil dat je deze gsm meeneemt in plaats van je gewone.
Waarom? Beter belplan of...? - Een meer beveiligde lijn.
Er is niets geheim aan dit bezoek.
Ik hou een lezing over fundamentalisme aan een paar kolonels, die Boris heten.
Om te beginnen is het niet zomaar een lezing.
Die militaire uitwisselingen helpen om de vrede te bewaren. Het is belangrijk.
Ik voel me weer speciaal. Bedankt.
Denk je dat iedereen hiervoor wordt uitgenodigd,
vooral op persoonlijk verzoek van minister van BZ Gorev?
Hij vergat vast dat ik ooit weigerde om zijn dochter een tien te geven.
Doe de wereld een plezier, herinner hem daar niet aan.
Dat is een beveiligde lijn, zodat we, je weet wel, kunnen
praten zonder dat er Borissen meeluisteren.
Voor het geval je moeite hebt om warm te blijven, tijdens die lange winternachten.
Ik sliep niet.
O jawel. Ik was aan het mediteren.
Niet waar, je snurkte midden in...
Niet waar. - Jawel.
Echt? - Ja.
Maar dat vind jij ongelofelijk sexy, niet? - Snurken.
Komaan, het is niets oud. Het was een saaie film.
Kom op, ik ben zo bij. Ik ben zo... kom op. Kijk naar mijn telefoon.
Kijk naar alle apps en life Hacks die ik heb. Hier is er één.
Life Hacks.
Wat? Laat me kijken.
Mijn God, waar heb je dat vandaan?
Ik heb een app die me waarschuwt telkens jouw naam of foto opduikt op het internet.
Zie je. Ik ben bij. - Wat?
Nee, ik heb die voor iedereen op kantoor.
Ik moet er zeker van zijn dat ze niet het verkeerde soort nieuws maken.
Wacht, hoe kwam dat erop? - Wie postte het?
Alison. Het is haar account.
God, ik ga haar ombrengen.
En dat is Harrison, ja?
De zoon van de president?
Het is hartverscheurend hem te zien voor al de slechte keuzes.
Ik snap niet wat alle ophef is. - Hij is de zoon van de president, Ali.
Dat maakt dat het ophef is. Plus, hij heeft nu echt privacy nodig.
Wat betekent dat? - Maak je geen zorgen om wat dat betekent.
Haal de foto er maar gewoon vanaf.
Doe je zo raar omdat er echt iets gaande is tussen jou en Harrison?
Nee, we hadden drie weken verkering toen ik zo oud was als jij nu, goed?
We zijn enkel vrienden.
Maar het is belangrijk dat hij mij ziet als iemand die hij kan vertrouwen.
Doe nog wat geheimzinniger.
Ik wil niet dat hij dit ziet en dankt dat ik
rondbazuin dat ik de helft ben van Starrison.
Volgens dit, zelfs niet de knappe helft.
Meisjes, ik vertrek, kom do svidan'ya zeggen.
Laten we do svidan'ya gaan zeggen.
Morgen iedereen. - Morgen.
Nadine zegt dat ik vandaag een volle agenda heb.
Ja, we beginnen met de Russische oorlogsoefeningen buiten de kust van Alaska.
Ze begonnen vanmorgen. Een vloot van 50 verschillende vaartuigen en vliegtuigen.
Technisch staan ze in hun recht. De manoeuvres en testlanceringen
vinden plaats in internationale wateren en buiten het Amerikaanse luchtruim.
Toch beledigend dicht bij onze noordelijke grenzen.
Dit konden we verwachten, niet? Na dat gedoe met de NATO?
Er wordt aangenomen dat het een antwoord is op onze aangekondigde
ontplooiing van het snelle interventie team van de NATO in Letland.
Wat ons antwoord was op de Russische bemoeienis bij de zaken van hun buurland.
Moldavië is het meest recente voorbeeld.
Het Witte Huis verwacht dat we een demarche sturen, een diplomatisch protesttelegram.
De NATO strijdmacht in Letland was de juiste beslissing.
Ik erger me eraan dat Ostrov vastbesloten is om de Koude Oorlog opnieuw uit te vechten
in plaats van zijn haperende economie te herstellen.
Zet dat niet in dat protestding.
Over de Koude Oorlog gesproken - Mevrouw?
Er is vandaag een ceremonie voor Ezra Lyle Helsinger, onze oudste medewerker.
Hij gaat vandaag op pensioen, na zestig jaar dienst.
Zestig jaar. Goed van hem.
Sorry, mevrouw? U bent nodig in de Situation Room.
Elizabeth.
Wat is er? Blake kon me geen details geven. - Omdat het 'need To know' is.
Goed, wat moet ik dan weten? - Het Russische oorlogspel is erger geworden.
Eén van hun duikboten verliet de vloot en overschreed de VS wateren.
Dat is agressief, maar niet de eerste keer.
De Russen testen onze verdediging graag, net zoals wij die van hen,
maar we volgden de duikboot en die verdween. Dat is wel de eerste keer.
Ze hebben dus hun verhulling- techniek geperfectioneerd.
De duikboot heeft nucleaire wapens aan boord, neem ik aan?
Nu zit hij ergens buiten de kust van Alaska, met onbekende bedoelingen.
Het kan aanstellerij zijn, maar ook het begin van Wereldoorlog III.
Wat zegt Ostrov? - We hebben hem persoonlijk proberen te bellen.
Hij zou op een afgelegen locatie zijn en is onbereikbaar. Hij verdween dus ook.
Wat een week voor Henry om naar Rusland te gaan. - Dat kan ik niet afstrijden.
Bedankt.
Professor McCord, hartelijk welkom. - Bedankt, minister Gorev.
Noem me toch Anton.
Zelfs nadat ik je dochter geen tien wilden geven, vorig semester?
Ik overdreef met dat te vragen. Een voldoende was gul.
Goed. Blij dat we dat afgehandeld hebben. - Ik ook.
Inderdaad, dat is het doel van die vergaderingen tussen onze militairen.
Om dingen afgehandeld te houden.
Vooral in tijden van zulke,
spijtige misverstanden.
Hartelijk dank. Het is een hele eer om hier te zijn.
Ik ga vandaag met jullie praten over een onderwerp van groot belang
voor onze twee naties en onze normale beschavingen,
de wortels van de twee begrippen van religieus gerechtvaardigde oorlog of schermutselingen.
Namelijk, jihad in de klassieke Islam en zowel in het Oostelijke als Westelijke Christendom
het concept van de kruistochten.
Professor McCord,
mag ik u voorstellen aan de president van de Russische Federatie onze opperbevelhebber,
Pavel Ostrov.
Professor McCord, het is een eer u te ontmoeten.
Voor mij ook, mijnheer de president en ook een beetje een verrassing.
Ik kom graag af en toe naar hier op bezoek.
Voor het prachtige landschap, de ontspanning en voor het wild.
Ik heb gehoord dat u van bloedsport houdt.
Als u daarmee bedoelt jagen,
dan inderdaad, mijn vader nam me soms mee.
Herten, eenden, af en toe een eekhoorn.
Dan moet u met mij komen jagen. Ik aanvaard geen weigering.
Ik toon graag de goedheid van het Russische leven aan zulk een eminente, voorname gast.
Met zulk een mooie, eminente echtgenote.
Mijnheer, we hebben contact gehad. Ze ontkennen dat de duikboot daar is.
Ze claimen nog steeds het recht om de werkelijkheid te weerleggen.
Wat weten we over het vaartuig? - We denken dat het de Yalta is, mijnheer.
Een nieuwe duikboot uit Vladivostok, met een verhullingtechnologie beter dan die van ons.
Blijkbaar wel. - Hij wordt aangedreven door een kernreactor,
heeft zes kruisraketten van het type Bulav,
elk met een kernkop van 150 kiloton en een bereik van 90 km.
Maar wat hier het meest storend aan is...
Afgezien van het feit dat hij onderweg kan zijn om Anchorage plat te gooien,
is dat ze net bewezen hebben dat ze alle detectie door sonar kunnen ontwijken,
of magnetische onregelmatigheden of satellietbereik.
Een echt stealth wapen.
Ze kunnen ons raken voordat we zelfs weten dat ze er zijn.
Ostrov heeft zijn economie naar het bankroet geleid,
in een poging terug gelijk te komen met het Westen.
Nu heeft hij het misschien. - Ze zijn ons een stap voor.
De vraag is, wat willen ze?
Laat Ostrov ons gewoon wat zweten, of is dit meer dan aanstellerij?
Mijnheer, als Ostrov niet met ons wil praten,
ken ik misschien iemand die dat wel wil doen.
Nadine,
wil je mijn agenda leegmaken voor de hele dag? - Volledig, mevrouw?
En Nadine, zonder veel omhaal, ja?
Regel een beveiligde videoconferentie met Gorev.
Is alles in orde, mevrouw?
Ja, prima. Ik wil enkel mijn agenda leeg hebben.
Vast een verloren kernraket. We zijn allemaal dood.
Goed nieuws er is een bunker in de kelder. - Dat is genoeg doemdenken.
Jullie hoorden de minister. Maak haar agenda leeg.
Stilletjes.
Wat een grapjas. - Dat hoorde ik.
Ontwijk het probleem niet en probeer me niet te vertellen dat de boot er niet is, Anton.
We zijn nu alleen. - Ja, twee vrienden die open en eerlijk praten,
maar vrienden plaatsen ook geen zware wapens aan elkaars grenzen.
Ik luister.
Ik dacht wel dat het hierop zou uitdraaien.
Stel dat één van onze duikboten zijn richting kwijt raakte
en te dicht bij uw Alaska komt, met zijn beren en zalm.
U plaatst NATO troepen aan de grens met Letland,
slechts een paar honderd kilometer van Moskou.
Wat is minder vriendelijk?
Wat kunnen we daaraan doen?
Annuleer de ontplooiing van de NATO
en misschien vindt de kapitein zijn kaart weer terug
en komt hij terug naar huis. Eerlijk genoeg voor u?
Perfect.
U weet ook dat ik eerlijk ben als ik u zeg dat pesten en dreigen
de gedragslijn van de VS of haar bondgenoten niet zal wijzigen.
Uw president moet de telefoon oppakken.
Dat zal ik hem zeggen als ik hem zie. Hij kan niet ver weg zijn.
Wat bedoelt u? - Wist u het niet?
President Ostrov heeft uw man Henry uitgenodigd om met hem te gaan jagen.
Ze zijn in de bossen op vogels aan het jagen. Een favoriet tijdverdrijf van president Ostrov.
Een hele eer voor uw man.
Is dat wat er gaande is?
Ik ben er zeker van dat ze zich geweldig vermaken.
Ik kan alleen maar zeggen,
dat kunnen ze maar beter.
Tot later, mevrouw de minister.
Sorry.
Jagen vereist stilte, professor.
We hebben vandaag niet veel geluk.
Misschien dat de cameraploeg er voor iets tussen zit.
Ik begrijp het niet.
Met dit geweer heb ik altijd veel geluk.
Het is prachtig. - Van mijn grootvader.
Hij hield het bij zich in de Grote Patriottische Oorlog,
uw WW II, gedurende de blokkade van Leningrad.
Het Beleg van Leningrad?
Kent u dat? - Natuurlijk.
Tijdens de hele blokkade hield mijn grootvader het
gespannen en geladen bij de voordeur,
als de Duitsers ooit zouden doorbreken,
als ze naar het huis zouden komen voor mijn tantes en mijn grootmoeder,
had hij iets om de vijand mee neer te schieten. En, indien nodig,
zijn familie en daarna zichzelf.
Mag ik u vragen mijnheer, waarom vertelt u me dit allemaal?
Onze mensen zijn nooit bang, professor en wij overleven onze vijand.
Vertel uw vrouw en uw president dus maar dat we niet zullen terugtreden.
Ik zal uw boodschap overbrengen, mijnheer.
Maar om eerlijk te zijn, ik heb geen idee waar u het over heeft.
Maak u geen zorgen, zij wel.
Wat deed hij? - Ja, mijn rechteroor gonst nog.
Maar nu weet ik tenminste wat het was. Hij gebruikte mij voor propaganda.
Laten we hopen dat dat alles is. - Denk je echt dat hij me zou gijzelen?
Weet ik niet. Hij liet het gedoe met de boot samenvallen met jouw bezoek.
Het is maar schijn.
De man van de minister van BZ de les lezen, terwijl zijn boot rond Alaska rondsluipt?
De boodschap is, laat geen NATO troepen Letland binnengaan.
Nu dat we het gehoord hebben, waarom kom je niet naar huis?
Nee, als ik nu stop en wegloop, weet hij dat we bang zijn.
Ik moet doen alsof alles in orde is.
Ze nodigden me uit voor een bezoek aan een Orthodox klooster van St. George.
Ik denk dat ik moet gaan. Trouwens, het is een belangrijke historische site,
cruciaal voor de verspreiding van het Christendom tijdens de Mongoolse overheersing.
Vreemd genoeg vind ik je onbeholpenheid nu geruststellend.
We hebben u nodig.
Henry, ik moet gaan.
Blijf veilig, ja? - Zal ik doen.
Alles goed met Henry?
Enkel als de echte schoten worden afgevuurd op weerloze vogels,
denk ik dat alles goed is.
Mijnheer, dit is pure grootspraak van Ostrov. De man voert graag een show op.
Wat stel je voor, Darren?
Als hij wil bluffen, verstoppertje wil spelen met de duikboot,
om maar te zwijgen van wat hij van plan is met de man van de minister,
moeten wij ook een show opvoeren. Niet alleen troepen naar Letland sturen,
maar het vlaggenschip van de Zesde Vloot inzetten in de Zwarte Zee.
Turkije zal het toestaan, maar het is enkel bluf.
Wij doen dan precies wat Ostrov nu doet, alleen groter en luider.
Het zekerste teken van macht is tonen dat je bereid bent om ze te gebruiken.
Maar zijn we bereid om het te gebruiken, mijnheer?
Ik denk dat we net een signaal kregen via je man, Bess.
Alles wat die Russische president echt begrijp of respecteert is kracht.
Geef het bevel om de vloot te verplaatsen. - Jawel, mijnheer.
- 20 - The Necessary Art -
Vertaling: Dweez
De agenda van de minister is leeg, maar er is één heikel punt.
En dat is? - De pensioenceremonie voor Ezra Helsinger.
Ze moet een toespraak geven, of tenminste komen opdagen. Vandaag is zijn laatste dag.
Hij is een levende legende van de dienst. Iedereen zal er zijn, inclusief de pers.
Als ze niet komt, zullen er geruchten zijn. - Ik laat het haar weten, laat voorlopig staan.
Over geruchten gesproken, ik hoor dat de parking van het Pentagon volloopt.
Mensen die aankomen in plaats van naar huis gaan. Dat is nooit een goed teken.
We staan allemaal op het punt van weggevaagd te worden door een vurige bol des doods.
Fijn je gekend te hebben.
Daisy, iets dat je moet zien.
Je weet dat de minister zo beschermend is voor de familie?
'Laat ze zeggen wat ze willen over mij, zo lang ze de kinderen er buiten laten'?
De kinderen zijn er niet buiten gelaten.
De minister zal het niet fijn vinden. Lijkt op typische internetgeruchten.
Daisy, je hebt telefoon. De dochter van de minister.
Of niet.
Ze ligt in de monding van de Glacier baai. Rust op de zeebodem, honderd meter diep.
Binnen de limiet van 12 mijl en een schending van onze territoriale soevereiniteit.
Luchtverkenning vond haar toen ze een piek opmerkten in lage frequentietransmissies.
Ze zijn vrij zeker dat ze wilden communiceren met het commandovaartuig.
Sinds dan, niets meer. Geen noodsignaal,
geen antwoord op onze radioboodschappen of hydrofoon.
Ostrov pakt nog steeds zijn telefoon niet op, waarmee is hij bezig, Bess?
Proberen ons uit Letland te verdrijven, dacht ik.
Maar om eerlijk te zijn, op dit moment weet ik het niet, mijnheer.
Ligt er een optische kabel begraven aan die kust?
Er ligt een vaste lijn met onze antiraketstations in het noorden.
Het kan een spionagemissie zijn om die kabel af te tappen.
Ja, en ze hebben ook zes nucleaire kruisraketten
die in staat zijn om Juneau te vernietigen, een kleine 90 km verderop in dat kanaal.
Mogelijk wachten ze op bevelen. - Als ze ons wilden bombarderen,
hebben ze intercontinentale raketten, die New York op 20 minuten kunnen wegvagen.
Waarom een duikboot parkeren bij Alaska? - Juneau zou binnen 30 seconden verdwenen zijn.
Daarna zou de duikboot langs de kust verdwijnen, naar Seattle, LA.
Hoe lang voor we effectief kunnen handelen?
U bedoelt hen bedreigen, mijnheer? Hen gevangen nemen en enteren?
Ik bedoel hen vernietigen.
Het oppervlaktevaartuig het kortste bij, is de Navy mijnenveger Kirkland.
Die kan binnen 90 minuten ter plaatse zijn.
Vertel de Russen dat ze twee uur hebben. Twee uur waarin die boot weg moet zijn.
Of we vernietigen ze zelf. Met alle mogelijke middelen.
Wat de Russen zullen zien als een oorlogsdaad. - En dit is dat niet, dan?
Ze kunnen niet zeggen dat we hen niet hebben gewaarschuwd.
Sorry dat ik laat ben.
We gaan mijnheer Helsinger dus vieren alsof er geen vuiltje aan de lucht is.
Jawel, mevrouw. Scheelt er wel iets?
Niets waar we over praten.
Uw toespraak moet niet formeel zijn. Enkel een paar ongeoefende, spontane opmerkingen.
En hier zijn ze dan.
Geweldig.
Zestig jaar dienst in Duitsland, Oost-Europa en het Midden Oosten,
een bemanningslid voor een jacht van Vanderbilt en schrijver voor Time en The Paris Review.
Ezra, jij bent duidelijk een getuige voor en een schepper van
wat je eerste baas, Henry Luce, de Amerikaanse Eeuw noemde.
Dank je wel. Geniet van je verdere leven en neem een stuk cake.
Zeker, natuurlijk.
Blijf alsjeblieft zitten, Ezra.
Sorry. Ik had je een geschenk moeten meebrengen.
Maar we zijn vandaag een beetje gedesoriënteerd.
Geen reden voor excuses, mevrouw.
Bij een oorlogsdreiging van de Russen? Dat heeft de neiging om iemand af te matten.
En op dezelfde dag dat de laatste strijders van de Koude Oorlog ook bijna verdwenen zijn.
Is dat niet ironisch?
Heeft iemand je dingen verteld?
Ik heb die film nog al gezien, mevrouw de minister.
De Russische marine die oefeningen deed in de Beringzee.
Ik heb een klein item opgemerkt bij Defensie,
hun dagelijkse samenvatting vanmorgen.
We sturen een vlaggenschip van de Navy naar de Zwarte Zee.
Ostrov is aan het opscheppen op de Russische televisie.
Waarschijnlijk met uw echtgenoot.
Hij is een knappe vent, overigens.
U heeft uw agenda leeg gemaakt.
Behalve voor de evenementen waarbij uw afwezigheid zou opgemerkt worden.
Je weet echt hoe je de signalen moet lezen.
Vertel dat maar aan de DIV, ze namen me mijn rijbewijs af.
Je werkt nog steeds voor mij. De volgende paar uren toch.
Ja, tot 5 uur.
Er is dus een onzichtbare duikboot, een superwapen,
het ligt daar maar, laat ons ernaar kijken.
Dat vroeg ik me ook al af.
Waarom de stealth technologie uitschakelen?
Vroeger probeerden we enkel de intenties van de Russen te lezen.
Hun mentaliteit.
Om zowel naar de schaakspeler te kijken als naar de stukken op het bord.
Dat is moeilijk, vermits Ostrov zelfs niet wil toegeven dat er een wedstrijd is.
Hij praat zelfs niet. Maar ziet u, dat op zich vertelt ons al iets.
Hij is driftig en aanstellerig, niet?
De vraag is, waarom pocht hij niet?
Waarom gooit hij ons dit niet voor de voeten?
Waarom vertelt hij het Russische volk niet, of de hele wereld
dat hij geavanceerde technologie vlak onder onze neus doorschoof?
Ons versloeg in ons eigen spel. In onze achtertuin.
En je hebt gelijk, het is niets voor Ostrov om zich in te houden.
Tenzij er iets is, waar hij niet op gerekend had.
Iets dat verkeerd liep.
Die duikboot doet niet wat ze verondersteld wordt te doen.
En toch...
dat zou Ostrov nooit toegeven, of wel?
Daardoor wilt u vast dat hij hier zat in plaats van mij, nietwaar?
Zodat u het hem kon vragen.
Je weet toch dat je hier niet mag roken, hè?
Er is sinds 1997 al een rookverbod in voege in dit gebouw, denk ik.
Ik mis de oorlog.
Weet u, ik heb ook veel respect voor St. Nicholas.
Stop met filmen. Wat doet u hier, Henry?
Uw bezoek aan de kerk is voorbij. - Ik bedoel, St. George is geweldig.
De krijgerheilige. De overwinnaar.
Maar St. Nick staat voor medeleven. Je wendt je tot hem als het moeilijk is.
Natuurlijk hebben we hem in het Westen gebagatelliseerd,
hem de voorloper gemaakt van de moderne Sinterklaas.
Wat is uw punt?
Misschien kunnen we samen een kaars aansteken.
Dat denk ik niet.
Ik heb geen mirakel nodig. U misschien wel.
Ik niet.
Zijn we het eens? Geen foto's meer. Niets persoonlijk.
Geen posts meer die anderen kunnen zien. - En?
Absoluut niets over de Eerste Familie of het Witte Huis.
Dankjewel. - Laat het maar aan mij over.
Ik zal kijken wat ik kan doen zodat het verhaal nergens opgepikt wordt.
Zonder het tegen mam te zeggen. - Ja, nee.
Het komt wel in orde. Trouwens, de beste verdediging is de waarheid.
En vermits jij en Harrison niet echt een stel zijn...
Je zou het toch zeggen als het zo was, niet? Want eerlijk gezegd, hij is schattig.
Ik zou het begrijpen. - Ik heb al een vriendje, goed?
O ja, wie dan wel? - De kerel waar ik mee samenwerk.
Nog een stagiair van het microleningenprogramma?
Waarom dat gezicht? Heb je soms verkering met je baas, of zoiets?
Mijn God. Heb je verkering met Arthur Gilroy?
Ja, ik weet hoe het klinkt. - Stevie, nee.
Vergeet Harrison, nu hebben we een probleem.
Nee, mam en pap vinden het goed. Een beetje toch.
Als ouders misschien, maar uit perspectief van de pers, gelet op schadebeperking.
Stevie, er zijn drie woorden die nooit mogen samengaan in deze stad
en dat zijn baas, stagiaire en seks.
Je moet het uitmaken. Nu. - Waarom dan?
Wat denk je dat er zal gebeuren als het uitkomt van jullie twee?
En dat zal het, nu je in het spotlicht staat. - Ik zal het afhandelen.
Het microleningenprogramma lag al op het hakblok.
Denk je niet dat er mensen zijn die wraak willen nemen op je moeder?
Daarvoor zullen ze meer dan gewillig Arthur Gilroy in het vuur gooien.
Denk je echt dat zoiets zal gebeuren?
Dat weet ik zeker.
Hebben we het nu over St. Nicholas? Zoals in Kris Kringle?
Hij betekent iets meer in de Orthodoxe traditie.
Je wendt je tot hem bij een tragedie, als alles zich tegen je heeft gekeerd.
Het is maar een observatie, maar hij leek een ander persoon,
alsof hij zelfs bang was.
Bang, waarvan? - Dat weet ik niet,
maar ik zag genoeg echte gelovigen om te weten of ze echt bidden en dat deed Ostrov.
De vent die me mee jagen nam vanmiddag had zelfvertrouwen, was zelfzeker,
alsof alles liep zoals hij het wilde. Kan er iets gebeurd zijn om dat te veranderen?
Inderdaad, er is iets gebeurd. Henry, ik moet dit aan de president melden.
Als Ostrov bang is, kan het zijn omdat hij de controle over die boot verloor.
Denk je dat hij extreem zal reageren? - Dat, of anders wij wel.
Op dit punt is het academisch of Ostrov nog controle heeft over de duikboot.
De deadline voor de Yalta om onze wateren te verlaten is nog niet bereikt.
Ik herroep ze. We hebben het antwoord van Rusland.
Twee slagschepen van de Kirov klasse en drie zuster
aanvalsduikboten zijn op een directe koers naar de Glacier Baai.
Carrier Strike Group 11 uit Everett is onderweg om ze te onderscheppen.
Ondertussen heeft de duikboot zich nog niet verplaatst.
De Kirkland bevindt zich er vlak boven en staat op het punt dieptebommen te gooien.
Waarom?
Standaard protocol. Als jij je niet overgeeft, dan dwingen we je om boven te komen.
Dit is de Kirkland. We bevinden ons vlak boven het doelwit. We gaan dieptebommen gooien.
Drie, twee, één...
Wacht even. Er gebeurt iets.
Vis in het water. Doelwit heeft een torpedo gelanceerd.
Beginnen tegenmaatregelen.
We werden geraakt. Herhaal, Kirkland werd geraakt.
Mijnheer, we verloren alle communicatie met de Kirkland.
De Carrier Strike Group heeft het contact met de Kirkland hersteld.
Schaderapport? - Gewonden. Tot nu toe geen doden.
We hebben beelden van een medische helikopter. Motoren werken nog, onderweg naar de haven.
NORAD rapporteert dat een squadron Russische MiG-35s net zijn overgevlogen.
Ze zagen dat de Kirkland geraakt werd. - Verdomme.
Mijnheer de president, ik heb NORTHCOM en de commandant van de VS Pacific Fleet
die vragen om onmiddellijke autoriteit om aan te vallen.
We kregen een communiqué van de Russen. Hun vaartuig verdedigde zichzelf en
iedere volgende aanval zal beantwoord worden met, ik citeer 'overweldigende vergeldingskracht'.
Zonder in detail te treden.
Neem hun uitdaging aan, mijnheer. Zij zijn fout. Ze zijn schuldig aan een daad van oorlog.
Met alle respect, we weten niet wie schuldig is aan wat.
Ik bedoel maar, mijnheer de president,
voor we de oorlog verklaren, moeten we eerst bepalen tegen wie we ten oorlog trekken.
Wat als de boot zich niet verplaatst omdat ze zich niet kan verplaatsen?
Wat als er iets mis ging? Die boot doet niet wat ze hoort te doen.
De kapitein en de bemanning kunnen goed opereren zonder bevelen,
van de bevelhebbers in het Kremlin en hun president.
Wat maakt het uit? We antwoorden op acties, mijnheer, niet op intenties.
We laten een aanval op Amerikaanse levens niet onbeantwoord.
En we trekken niet ten oorlog op basis van een fout.
Naar buiten.
Moeten we geloven dat Ostrov controle verloor over de Yalta omdat uw man religie kent
en zag hoe Ostrov aan Sinterklaas om een gunst vroeg?
De man van de minister heeft al bewezen dat hij heel effectief kan zijn als agent
bij gelegenheid, en ook als leraar.
Wat als ik jouw analyse vertrouw?
Stel dat Ostrov bang is, dat hij blind werkt zoals wij dat allemaal hier doen. Wat dan?
Dan drijven we hem niet tot het uiterste. Niet tot we meer weten.
Elke seconde die we wachten, laat die slagschepen dichterbij komen.
Of laat de duikboot nog een raket afvuren, of zes stuks, allemaal nucleaire.
Als we hen raken met één van ons, ze hebben een reactor van 10k aan boord.
We riskeren om een radioactieve tsunami door het kanaal te sturen...
Waarbij Fukushima zal verbleken. Ik snap het, Bess.
Wat stel jij dan voor?
We moeten nog een laatste kans nemen en proberen te praten met die duikboot.
Direct en zonder medeweten van Moskou.
Het moet mogelijk zijn.
Dat is het onbemande tuig.
Als de bemanning het ziet, weten ze dat het ongevaarlijk is, dat het niet kan aanvallen.
We tikken op hun romp.
We gebruiken een uitschuifbare arm om een boodschap te tikken.
In morse code. - Ouderwets, maar het werkt.
We vragen hen om hun naam, missie en toestemming om aan boord te komen.
Dat zijn zij, die antwoorden.
Er is activiteit.
Eén van de torpedobuizen gaat open, vult zich met water.
Ze gaan vuren.
Nee, het is hun noodboei. Ze vragen om hulp.
Stephanie.
Heb jij verkering met Harrison Dalton? Kan hij goed kussen?
Heb je verkering met Harrison Dalton?
Gaat het?
Ja, ik ben het niet gewoon om overvallen te worden.
Je hebt heel wat pings. Je krijgt een hoop ongewilde aandacht.
Ze stonden buiten aan mijn huis. Daarna op straat.
Krankzinnig. - Maak je er geen zorgen om.
Jij en Harrison vullen gewoon bandbreedte op tussen de Kardashians.
Het zal snel overwaaien. Het is niet belangrijk.
Luister naar me, wat wel belangrijk is, is ons werk.
Het microleningenprogramma, dat is belangrijk.
Ja, daarover gepraat...
Je neemt toch geen ontslag, of wel?
Je loopt hiervan weg. Van ons.
Van beiden. Ik loop weg van beiden.
Eens dat ze ontdekken dat ik geen verkering heb met Harrison,
gaan ze uitzoeken met wie dan wel.
En dan?
Wil je echt je hele carrière weggooien voor een stagiaire?
Luister naar me, ik dram hierover door, maar ik heb wel meer meegemaakt.
Laat mij me daar zorgen over maken. - Weet je wat?
Je bent te oud.
Je bent te oud en het zal niet werken.
Wilde je dat soms horen?
Goed.
Het was fijn om met je samen te werken.
Luister naar me, wil je echt datgene verliezen wat zoveel voor je betekent?
Neem alsjeblieft een paar dagen en denk na over de baan, niet over mij.
De baan.
Goed dan.
Ik moet gaan.
Ik zie je nog wel, meid.
Ik jou ook, oude man.
Hij is de commandant van de Russische onderzeeër, de Yalta.
Ze zenden uit vanaf de brug.
Ze hebben een antenne bevestigd aan de noodboei.
Ze kregen panne, toen de nieuwe technologie in de fout ging.
Er brak brand uit in de controlekamer en ze konden dat niet bedwingen.
Zuurstofverlies.
Er zijn al 42 bemanningsleden dood.
Dat is 2/3 van de bemanning.
De kapitein verbrak radiostilte om het te melden. We kregen instructies,
Vraag niet om hulp.
Laat geen Amerikanen aan boord.
Als de aandrijving onherstelbaar is, vernietig de duikboot en alle bewijs van de technologie.
Alles om het niet in onze handen te laten vallen.
Vraag waarom ze een torpedo afvuurden.
De kapitein raakte in paniek.
Hij dacht dat hij aangevallen werd.
De kapitein heeft niet langer het bevel over het vaartuig.
Mooie manier om muiterij te omschrijven.
We hebben nog maar zuurstof voor twee uren. We vragen om hulp. Help ons, alsjeblieft.
Alsjeblieft,
help ons.
Mijnheer de president, het Russische slagschip heeft net onze quarantainelijn bereikt.
Als we hen zeggen dat we die mannen gaan redden, dan zullen ze weigeren.
Ze zijn nu dichtbij genoeg om zelf een raket af te vuren
en het zelf te vernietigen, voordat we de kans krijgen het aan te raken.
Geen goede opties dus.
Ostrov zal een falen nooit toegeven, laat staan dat de bemanning ging muiten.
Niet publiekelijk.
Er is een manier om het op te lossen.
Een afspraak waar zelfs hij mee kan leven.
Maar we moeten de achterafkanalen gebruiken.
En toevallig hebben we er één.
Inderdaad.
Het is een interessant aanbod.
President Dalton zal bevestigen dat het echt is, we kunnen hem direct bellen.
Ik ben er zeker van dat het echt is, maar misschien zijn er alternatieven.
Het alternatief is een terugkeer naar de dagen van de Koude Oorlog, mijnheer.
Er was een tijd dat onze twee landen, onze twee grootvaders aan dezelfde kant vochten.
Die van mij overleefde ook een slag, Bastogne. - De Slag om de Ardennen.
Op het einde van de oorlog ruilde hij sigaretten met Russische soldaten, aan de Elbe.
Door naar hier te komen, moest ik aan hem denken. Hij zou blij zijn geweest.
Hij wist, uit eerste hand,
wat onze landen kunnen bereiken als ze samenwerken voor het gemeenschappelijke goed.
Ik draag dit om die van mij te eren.
St. Nicholas.
De naamheilige van mijn grootvader.
Nikolai is een oude familienaam.
Hij was vast ook blij geweest om ons hier samen te zien,
in vrede.
Misschien heeft hij hierom zoveel opgeofferd.
Ik zal uw president bellen.
Het vuur brak uit in de hoofdcabine, na een nachtelijke aanvaring door ongeval
tussen de Russische kernduikboot en de VS mijnenveger Kirkland.
De uitgeschakelde duikboot dreef daarna in Amerikaanse wateren,
waar VS personeel aan boord ging, voor een reddingspoging.
Tragisch genoeg, vonden ze geen overlevenden.
De bemanningsleden worden op zee begraven. - Die arme kerels.
Het wrak wordt teruggebracht naar haar thuishaven in Vladivostok.
Ik ben blij dat de dingen niet uit de hand liepen met Rusland.
Kijk eens wie ik meebracht.
Mijnheer Helsinger. We dachten dat je vertrokken was.
Je dienstverband eindigde gisteren.
Ik vond dat een dag meer niet veel zou uitmaken.
Ze zeiden ook dat ik mijn geschenk nog moest ophalen.
Ja, de minister wilde je het persoonlijk geven.
Het duurt nog even.
Ik wacht wel.
Ik raak eraan gewoon, aan wachten.
Interessant hoe het allemaal is afgelopen, nietwaar?
Erg droevig verhaal.
Maar Defensie handelt het af, wij hadden er niets mee te maken.
Toch is het heel interessant.
En het is een verhaal.
Je vraagt je wel af wat er echt gebeurd is.
Zijn ze dat allemaal?
Alle 20 overlevenden van de Yalta. Een paar uur geleden.
Kregen een topgeheim en strikt verborgen welkom aan boord van de USS Teddy Roosevelt.
De Russen zullen zeggen dat ze op zee werden begraven,
dus is het aan hen om ervoor te zorgen dat het verhaal standhoudt.
Zoals je al zei, ze zijn erg goed in het weerleggen van de werkelijkheid.
Heeft Ostrov de afspraak aanvaard?
Jawel. Ze krijgen allemaal nieuwe levens en identiteiten, hier in de VS.
Onze prijs om hen te redden. Ongelofelijk.
Om eerlijk te zijn, we kregen een kans om aan boord te gaan van die duikboot
en de nieuwe stealthtechnologie goed te bekijken, voordat we haar teruggaven.
Die arme drommels worden nu thuis niet geëxecuteerd voor muiterij.
Maar ze zullen hun families nooit meer terugzien,
zelfs niet om hen te laten weten dat ze nog leven.
Elk contact brengt hun geliefden in gevaar.
Allemaal zodat Ostrov zijn gezicht kon redden.
Wat een toestand.
Mijnheer, de NATO troepen ontplooien zich nog steeds in Letland en
de Yalta-situatie raakte niet uit controle.
Wij wonnen deze ronde.
De wereld explodeerde niet tijdens onze wacht.
Voor een dag of twee, tenminste.
Waarschijnlijk mijn eerste dag op het werk.
Ik kon niet geloven dat ik de Oude Man zou ontmoeten.
Is dat John Foster Dulles? - Ja.
De architect van permanente vrede in Europa. - Die opstond tegen Sovjet-agressie.
Die foto werd genomen op de dag dat president Eisenhower
en minister Dulles het verdrag tekenden waardoor Duitsland tot de NATO toetrad.
Hij zei altijd dat 'De mogelijkheid om tot aan de rand te gaan
zonder in een oorlog te verzeilen
gelijk staat aan...' - '...de benodigde kunst.'
Willen jullie ons een momentje geven?
Proficiat, mijnheer.
Bedankt. - Het was een eer.
Voor mij ook.
Ik vroeg je zelfs niet waar je naartoe gaat. - Praag.
Boedapest, Berlijn.
Dacht je dat je het ooit zou meemaken?
Toen de Muur naar beneden kwam, open grenzen, vrije verkiezingen?
Soms vroegen we ons af of we lang genoeg leefden om de volgende vijf minuten te zien.
Maar ergens begrepen we dat, als we gewoon bleven praten...
Op het einde wilden de Sovjets die knop niet meer indrukken.
Net zomin als wij. Er zat een...
rationaliteit in, hoe gek dat ook klinkt.
Wederzijds verzekerde vernietiging.
Ja, maar uw nieuwe vijanden van vandaag,
die hebben dat soort gewetensbezwaren niet. Die willen die knop indrukken
en ze kunnen niet worden tegengehouden.
Dat is een beetje grimmig, niet?
Dat weet ik niet.
Ik voel me naïef om hoopvol te zijn.
Het komt wel in orde met u.
Ik heb er heel wat zien komen en gaan.
Ik denk dat u geschikt bent voor de taak.
Ezra... - Mevrouw de minister?
Wij moeten blijven praten, jij en ik.
Voor wat het waard is, Ali voelt zich vreselijk voor 'Starrison.'
Dat weet ik. Het is wel goed.
En het spijt me van 'Starthur.'
Laten we niet te gek doen met de namen.
Ik vind dat je heel volwassen hebt gehandeld.
Maar ik weet dat het moeilijk was en ik heb spijt dat je pijn lijdt. Kom hier.
Bedankt. - Liefje.
Pap zal tenminste dolblij zijn.
Maar hij zal het goed verbergen en meer kun je niet verlangen.
Dat is mooi, trouwens. Ga je vanavond ergens naartoe?
Ja, naar het familiediner van de McCords. Van zodra pap terug is.
Ik niet, ik weet niet of ik dat aankan.
Zorg daar dan voor. We gaan iets vieren. - Waarom?
Omdat we het kunnen. Omdat we hier zijn.
Pap is thuis.
Kom op, pak je jas. We vonden een plek met te gekke vegetarische opties.
Dat deed ik.
Dat zal wel.
Ik wil alleen dat je weet, dat zelfs als het moeilijk is,
en het maakt niet uit hoeveel pijn het nu doet,
het is niet het einde van de wereld, goed?
Waar zijn ze?
Daar zijn ze.
Ik heb jullie gemist. Wat vind je ervan? - Ik vind dat het lelijk is.
Mam sms'te me. Het spijt me, schat. - Goed geprobeerd, pap.
Ik meen het, liefje.
Vooruit, laten we iets gaan eten, alsjeblieft. - Kom op, jongens.
Vooruit. - Laat me even mijn jas pakken.
Pap, mag ik die muts dragen? - Neen.