De bibliotheek. Zo groot dat het geen naam nodig heeft.
Iemand komt er binnen. Iemand is in mijn bibliotheek.
"4022 gered. Geen overlevenden."
Anderen komen. - Welke anderen?
Professor River Song. Archeoloog.
Je hebt mij eerder gezien?
De echte wereld is een leugen, en je nachtmerries zijn echt.
Wat is CAL?
De bibliotheek is echt. Er zitten daar mensen vast.
Mensen die moeten worden gered.
Er zit een neurale relais in de communicator.
Soms kan het een impressie van een levend bewustzijn bevatten,
kort nadat iemand is overleden.
De schaduwen bewegen weer. Alleen jij kan ze redden.
De piranha's van de lucht. De Vashta Nerada.
Donna Noble is gered.
Wie heeft het licht uitgedaan?
Donna Noble heeft de bibliotheek verlaten. Donna Noble is gered.
Wie heeft het licht uitgedaan?
Donna Noble heeft de bibliotheek verlaten. Donna Noble is gered.
Wie heeft het licht uitgedaan?
Deze kant op. Vlug. Gaan.
Pap, de bibliotheek. Het is nu op televisie.
Hoe vaak nog lieverd. De bibliotheek is maar jouw fantasie.
Donna?
Hallo, Donna.
Wie bent u? - Ik ben Dr. Moon.
Ik behandel je al sinds je hier twee jaar geleden kwam.
Dr. Moon, het spijt me zo.
Wat is er mis met mij? Ik kende u niet voor een moment.
En dan weet je het weer.
Zullen we wat wandelen? Heb je geen dromen meer?
De Doctor, de blauwe kast, tijd en ruimte.
Hoe komen we hier?
We gingen over de trappen, door de voordeur,
We passeerden Mrs. Ali op de weg naar buiten.
Ja, inderdaad.
Ik was het vergeten. - En dan weet je het weer.
Zullen we langs de rivier gaan?
U zei "rivier" en meteen voeren we de eendjes.
Dr. Moon.
Goedemorgen.
Donna Noble, Lee McAvoy.
Hallo, Lee. - Hallo.
Je hebt een stottertje daar.
Ga naar een klinker, die zijn makkelijk.
Hoe liep het nou af, met hem en mij?
Ik had de indruk dat hij jou uitnodigde om te vissen. Morgen.
Vissen?
Geweldig, en hij kan geen woord spreken.
Wat moet ik nu toch met jou.
Welkom thuis, Mrs. McAvoy.
Stop. Stop daarmee. We hebben bezoek.
Je hebt zoveel bereikt in zeven jaar, Donna.
Soms voelt het meer als 70.
Maar soms voelt het aan als heel weinig tijd.
Mag ik zeggen wat een plezier het is om jou volledig geÃ¯ntegreerd te zien?
Het signaal komt zeker van de maan af.
Ik blokkeer het, maar het probeert er doorheen te breken. Donna.
Oeps, sorry.
Mrs. Angelo's rabarberschotel.
Zal ik het ooit leren?
De Doctor.
Ik zag de Doctor.
Inderdaad, Donna, en daarna weet je het niet meer.
Dr. Moon. Hallo.
Zal ik thee voor u maken?
Hier is een heldere plek. Er in.
Precies in het centrum, in het midden van het licht. Vlug.
Laat je schaduw niet kruisen.
Doctor... - Ik ben al bezig.
Er is hier geen licht.
De avond valt. We kunnen hier niet lang blijven.
Heb je een levende gevonden?
Misschien, het is moeilijker te zeggen. Wat mankeert jou?
We hebben een kippenpootje nodig. Wie heeft een kippenpootje?
Bedankt, Dave.
Goed, daar zit er één. Let op je voeten.
Ze zullen niet aanvallen tot ze met genoeg zijn.
Maar ze hebben nu ons spoor. Ze zullen aanvallen.
River, wie is hij?
Je hebt het nog niet eens verteld. Je verwacht van ons dat we hem vertrrouwen.
Hij is de Doctor.
En wie is "De Doctor"?
Het enige verhaal wat je ooit zal vertellen, als je hem overleeft.
Je zei dat hij jou vriend is, maar hij weet niet eens wie je bent.
Alles wat je moet weten is dit...
Ik vertrouw die man tot het einde van het universum.
En daar zijn we eigenlijk geweest.
Hij ziet er niet uit of hij jou vertrouwt.
Er is een klein probleem.
Hij heeft mij nog niet ontmoet.
Wat is er mis mee? - Er komt ergens een signaal vandaan.
Die stoort het. - Gebruik de rode instellingen.
Hij heeft geen rode instellingen. - Gebruik de weerstandjes.
Hij heeft geen weerstandjes. - Op een dag wel.
Ergens in de toekomst geef ik jou mijn schroevendraaier.
Ja. - Waarom zou ik dat doen?
Ik heb het niet uit jouw koude, dode handen gepakt,
als je je daar zorgen om maakt.
En ik weet dat omdat...?
Luister, je bent je vriend verloren, je bent kwaad, dat snap ik.
Maar je moet wat minder emotioneel doen, Doctor, meteen...
Minder... ik ben niet emotioneel.
Er zijn vijf mensen in deze ruimte nog in leven. Concentreer je daar op.
Wat ben jij moeilijk als je jong bent. - Jong? Wie ben jij?
In hemelsnaam. Moet je jullie nu eens zien.
We zullen met z'n allen hier doodgaan,
en jullie staan te bakkeleien als een oud getrouwd stel.
Doctor,
op een dag ben ik iemand die je vertrouwt.
Volledig.
Maar ik kan er niet op wachten tot je dat hebt ontdekt.
Dus ik ga het je bewijzen.
En het spijt me.
Het spijt me echt heel erg.
Zijn we okee?
Doctor, zijn we okee?
Ja.
Ja, het is okee.
Okee.
Wat zo interessant is aan mijn schroevendraaier...
is dat hij erg moeilijk te beÃ¯nvloeden is. Bijna niets is sterk genoeg.
Alleen sommige haardrogers, maar daar werk ik aan.
Dus er is een heel sterk signaal wat ergens vandaan komt.
die hier eerst niet was. Wat is er nieuw? Wat is er veranderd?
Kom op. Wat is nieuw? Wat is anders?
Ik weet het niet. Niets.
Het wordt donker.
Het is een schroevendraaier. Die werkt in het donker.
Maanlicht.
Vertel mij over die maan. Wat is daar?
Hij is niet echt. Hij is gebouwd als onderdeel van de bibliotheek.
Het is maar een doktermaan. - Wat is een doktermaan?
Een virusscanner.
Het helpt en onderhoudt de hoofd computer in de kern van de planeet.
Het is nog steeds actief. Het zendt signalen, kijk.
Iemand is ergens in deze bibliotheek in leven.
en communiceert met de maan.
Of leeft mogelijk nog en droogt zijn haar.
Nee. Het signaal komt zeker van de maan af.
Ik blokkeer het, maar het probeert er doorheen te breken.
Doctor.
Donna.
Doctor, dat was je vriend.
Kun je haar terughalen? Wat was dat?
Wacht even. Ik probeer de golflengte te vinden.
Ik wordt geblokkeerd. - Professor...
Even wachten. - Het is belangrijk.
Ik heb twee schaduwen.
Helmen op iedereen. Anita, ik pak de jouwe.
Het deed Juiste Dave niet veel goeds.
Blijf gewoon kalm, okee?
Kalm blijven.
Ik huil alleen maar.
Ik ga bijna dood, ik reageer niet overdreven.
Hou vol.
Ze zitten binnenin. - Nee, ik heb het scherm verduisterd.
Misschien denken ze dat ze er al in zitten. Haar met rust laten.
Denk je dat ze zo voor de gek gehouden kunnen worden?
Misschien. Ik weet het niet. Het is een zwerm, we hebben geen gesprek.
Kan je nog iets zien, Anita?
Amper. - Blijf achter.
Professor, even snel. - Wat?
Hier beneden. - Wat is er?
Je zei dat er nog vijf mensen in leven waren in deze ruimte.
Ja, dus...? - Dus.
Waarom zijn er zes?
Wie heeft het licht uitgedaan?
Rennen.
Wie heeft het licht uitgedaan?
Alstublieft, Dr. Moon. - Mama, ik heb dit voor je gemaakt.
Dat is mooi, Ella. Waar is het gezicht?
Ik weet het niet.
Heb je Dr. Moon gezien? Ging hij weg?
Papa. - Hallo kinderen.
Kom hier, stevige knuffels. Stevige papaknuffels.
Kijk wat ik heb gemaakt.
Het is mama. - Het heeft geen gezicht.
Heb je Dr. Moon gezien? - Nee. Hoezo, was hij hier?
Ja, nog geen tel geleden. Je moet langs hem gelopen zijn.
Alles goed?
Ja.
Ja, ik ben okee. Het is alleen... - Alleen?
Niets.
Het is een lange dag geweest. Dat is alles.
Alleen moe.
Ben je okee?
Ik zei dat ik moe was,
en...
En we deden de kinderen in bed, en we hebben tv gekeken.
Is dat een brief?
Het is nacht. - Ga kijken wat het is.
De wereld is fout.
Wat? - Voor jou. Wel vreemd.
"Beste Donna, de wereld is fout."
"Ontmoet mij in je gebruikelijke park, 14:00 morgen."
Idioot.
Niet gaan. Alsjeblieft, ga niet.
Okee, jullie twee, ga maar. Geen ruziemaken.
Ik heb je briefje gekregen afgelopen avond.
"De wereld is fout." Wat betekent dat?
Nee, niet. - Pardon. Wat?
Je hebt mijn briefje niet afgelopen avond ontvangen.
Je had het een paar seconden geleden.
Toen je besloot te komen, was je direct hier.
Zo verloopt hier de tijd, zoals in een droom.
Dat vermoedde je toch al eerder, Donna Noble?
Hoe ken je mij? - We hebben elkaar al ontmoet. In de bibliotheek.
Jij was aardig voor mij.
Ik hoop die aardigheid nu terug te kunnen geven.
Je stem...
Ik herken het. - Ja, inderdaad.
Ik ben wat er over is van Miss Evangelista.
Professor, ga vooruit. Zoek een veilige plek.
Het is een vleesetende zwerm in een pak. Daar kun je niet mee onderhandelen.
Vijf minuten.
Andere Dave, blijf bij hem. Sleur hem mee als hij te stom is om te blijven leven.
Twee minuten, Doctor.
Wie heeft het licht uitgedaan?
Hoor je dat? Die woorden?
Dat zijn de laatste gedachten van de man die dat pak droeg,
voordat jullie er in gingen en het vlees van hem af stroopten.
Dat is de ziel van een man,
gevangen in een neurale relais, die maar door en door gaat voor altijd.
Als jullie niet het fatsoen hebben om hem te laten gaan, wat denk je hier van?
Gebruik hem, praat met mij.
Het is makkelijk. Neurale relais. Aanwijzen en denken. Gebruik hem, praat met mij.
Wie heeft het licht uitgedaan?
De Vashta Nerada leven op alle werelden in dit systeem...
...maar jullie jagen in wouden. Wat doen jullie in een bibliotheek?
We moeten gaan. Doctor. - nog even.
Jullie kwamen naar een bibliotheek om te jagen. Waarom? Vertel het mij.
Wij zijn niet...
Hallo...
Wij zijn niet...
Rustig aan, jullie hebben het zo door. Zijn wat niet?
Wij zijn niet hier gekomen.
Natuurlijk wel. Natuurlijk zijn jullie hier gekomen.
Wij zijn van hier.
Van hier?
Wij zijn hier uitgekomen.
Jullie komen uit in bomen, uit sporen van bomen.
Dit zijn onze wouden.
Jullie zijn niet in de buurt van een woud. Kijk om je heen.
Dit zijn onze wouden.
Jullie zijn niet in een woud. Jullie zijn in een bibliotheek.
Er zijn geen bomen in een...
bibliotheek. - We moeten gaan. Doctor.
Boeken. Jullie kwamen in de boeken.
Microsporen in een miljoen miljoen boeken.
We moeten gaan. Doctor. - Dat is het dus.
Het woud van de Vashta Nerada,
vermalen, bedrukt en gebonden.
Een miljoen miljoen boeken met uitkomende schaduwen.
We moeten gaan. Doctor.
Dave.
Dave, het spijt me zo.
Wie heeft het licht uitgedaan? - We moeten gaan. Doctor.
Een ding over mij, ik ben dom. Ik praat teveel.
Ik kletste maar door. Niets houdt het tegen.
Wil je de enige reden weten dat ik nog in leven ben?
Altijd bij de deur blijven.
Ik dacht, we ontmoeten elkaar hier,
want de speeltuin is de beste plek om het te zien.
Om de leugen te zien. - Wat voor leugen?
De kinderen. Kijk naar de kinderen.
Waarom draag je die sluier.
Als ik zo'n gezichtje als jou had, zou ik het niet verbergen.
Herinner je je mijn gezicht?
Alle herinneringen zijn er nog.
De bibliotheek, de Doctor, mij.
Je bent geprogrammeerd om daar niet aan te denken.
Sorry, maar je bent dood.
Op een bepaalde manier zijn wij allemaal hier dood, Donna.
Wij zijn de doden van de bibliotheek.
En de kinderen dan? De kinderen zijn niet dood.
Mijn kinderen zijn niet dood. - Je kinderen hebben nooit geleefd.
Zeg dat niet.
Dat zul je niet zeggen over mijn kinderen.
Kijk naar jouw kinderen.
Kijk naar ze allemaal, goed kijken. Ze zijn niet echt.
Zie je het nu? Ze zijn allemaal hetzelfde.
Alle kinderen van deze wereld. Dezelfde jongen en hetzelfde meisje...
...steeds en steeds weer.
Stop daarmee. Hou op. Waarom doe je dit?
Waarom draag je die sluier?
Weet je,
het is grappig, ik blijf maar wensen dat de Doctor hier is.
De Doctor is hier, toch?
Hij komt terug, toch?
Als je een foto ziet van mensen die je kent,
maar het is van jaren terug, voor je hen kende?
Het is alsof ze nog niet klaar zijn. Hun taak is nog niet af.
Ja, de Doctor is hier.
Hij kwam toen ik riep, zoals hij altijd doet.
Maar niet mijn Doctor.
Maar mijn Doctor...
Ik heb hele legers gezien...
...die zich omdraaiden en wegrenden...
en hij schreed weg, terug naar zijn TARDIS,
en hij opende de deuren met een knip van zijn vingers.
De Doctor, in de TARDIS.
Volgende stop, overal.
Spoilers.
Niemand kan de TARDIS openen door met zijn vingers te knipen.
Zo werkt het niet. - Voor de Doctor wel.
Ik ben de Doctor. - Ja. Op een dag.
Hoe gaat het? - Waar is Andere Dave?
Hij komt niet meer, sorry.
Als ze hem hebben genomen, waarom hebben ze mij dan nog niet?
Ik weet het niet.
Misschien maakt het verduisteren van je vizier een verschil.
Het maakt altijd een verschil.
Niemand zal mijn gezicht ooit nog zien.
Kan ik iets voor je doen? - Een hoge leeftijd zou leuk zijn.
Kun je iets doen? - Ik werk er aan.
Doctor.
Toen we je voor het eerst ontmoetten...
...vertrouwde je Professor Song niet.
Daarna fluisterde ze een woord in je oor, en daarna deed je dat wel.
Voor zover mijn leven,
kan ik ook wel zo'n woord gebruiken.
Wat heeft ze gezegd?
Geef een dode meid een goede tijd. Je geheimen zijn veilig bij mij.
Veilig. - Wat?
Veilig. Je zei niet "gered". Niemand zegt "gered". Je zei "veilig".
Dat datafragment, wat stond er?
4022 zijn gered. Geen overlevenden.
Doctor?
Niemand zegt "gered". Idioten zeggen "gered".
Je zei "veilig", maar het betekent geen veilig, het betekent...
Het betekende letterlijk opgeslagen.
Wat is er met je gezicht gebeurd? - Overdrachtsfouten.
Verwoestte mijn gezicht, deed wonderen met mijn intellect.
Ik ben een erg slechte kwaliteit kopie van mijzelf.
Waar zijn we? Waarom zijn alle kinderen hetzelfde?
Het is steeds weer hetzelfde patroon. Het bespaart een hele hoop ruimte.
Ruimte?
Opslagruimte.
Nee, niet vertellen. Je mag het niet vertellen.
Kijk, daar is het.
100 jaar geleden, een enorme energiepiek Alle teleports gingen tegelijkertijd.
Zodra de Vashta Nerada aan het uitkomen waren, vielen ze aan.
Iemand slaat alarm. De computer probeert iedereen weg te teleporteren.
Hij probeert 4022 mensen weg te teleporteren?
Gelukt, ze waren allemaal weg. Maar dan?
Ze kunnen nergens heen gezonden worden. Nergens in de hele bibliotheek.
Vashta Nerada groeit in elke schaduw.
4022 mensen in de buffer en ze kunnen nergens heen.
Ze zitten vast in het systeem, klaar om verzonden te worden, net als emails.
Dus wat doet de computer? Wat doet een computer dan altijd?
Hij heeft ze opgeslagen.
De bibliotheek, een hele wereld met boeken.
Midden in de kern, de grootste harde schijf in de geschiedenis.
De inhoud tot alles wat ooit is geschreven, reservekopieÃ«n van elk boek ooit.
De computer heeft 4022 mensen opgeslagen,
zoals alleen een computer dat kan.
Hij heeft ze opgeslagen op de harde schijf.
Je fysieke jij is opgeslagen in de bibliotheek...
als een energiereeks.
Het kan worden teruggebracht als jij of de bibliotheek dat nodig vindt.
De bibliotheek?
Als mijn gezicht op één van die beelden verschijnt...
Je herinnert je de beelden?
Wacht, nee. Wacht even.
Dit is niet de echte ik. Dit is niet mijn echte lichaam.
Ik heb diÃ«ten gevolgd.
Wat je om je heen ziet, deze hele wereld,
is niets meer dan virtual reality.
Waarom zie je er dan zo uit?
Ik had geen kans. Jij teleporteerde, je bent een perfecte reproductie.
Ik was maar een data-schim, opgevangen in het Wi-Fi en automatisch ge-upload.
En dat maakte jou intelligent? - We zijn hier maar een reeks cijfers.
Ik denk dat een decimaal punt is verschoven in mijn IQ.
Maar mijn gezicht was het grootste voordeel.
Ik heb de twee eigenschappen die je nodig hebt om de waarheid te zien.
Ik ben briljant, en ongeliefd.
Als dit een droom is, wiens droom is het?
Het is moeilijk om alles te zien in de datakern, zelfs voor mij, maar...
Er is een woord. Maar één woord.
CAL.
Mama, mijn knie.
Kijk eens naar die knie. Kijk die gekke knie eens.
Ze is niet echt. Ze zijn fictie.
Sorry, maar nu je dit begrijpt, zul je dit niet kunnen blijven behouden.
Ze blijven alleen bestaan door jouw geloof.
Dat weet jij niet. Jij hebt geen kinderen.
Jij ook niet.
Donna, voor je eigen bestwil, laat ze los.
Hou op. Je verpest alles. Ik haat je.
Je zult alles kapot maken. Hou op.
Lieverd, wat is er?
Hou op.
Papa, nee papa.
Wat is er? Wat gaat er mis?
Automatische zelfvernietiging in 20 minuten.
Mama, wat bedoelde die mevrouw? Zijn wij niet echt?
Waar gaan we heen? - Naar huis.
Dat was wel snel, mama.
Mama, wat is er met de lucht?
Wanneer wordt alles gewist?
Over 20 minuten wordt deze planeet gekraakt als een ei.
Nee, nee, het is in orde. De doktermaan zal dat tegenhouden.
Het is geprogrammeerd om CAL te beschermen.
Je moet dit nu echt tegenhouden.
Je bent vergeten dat jij al deze mensen hebt gered.
En dan weet je het weer.
Hou op, Dr. Moon.
Alle bibliotheeksystemen zijn permanent off-line.
Sorry voor het ongemak...
We moeten dit tegenhouden. We moeten CAL redden.
Wat is dat? Wat is CAL?
We moeten naar de hoofdcomputer. Ik wijs de weg.
Dat zit in de kern van de planeet. - Goed dan.
Laten we dan gaan.
Zwaartekracht platform.
Ik wed dat ik je graag mag. - Dat doe je zeker.
Mama, je knijpt in mijn hand.
Je blijft waar ik je kan zien.
Je gaat niet buiten mijn gezichtsveld.
Is het bedtijd?
Dat was fijn, toch?
Dat was een fijne bedtijd.
We hadden warme melk, we keken naar tekenfilms...
En daarna heeft mama je een mooi verhaaltje voorgelezen.
Mama, Joshua en ik, we zijn niet echt, he?
Natuurlijk zijn jullie echt. Jullie zijn zo echt als alles.
Waarom zeg je dat?
Mama, soms als je er niet bent, lijkt het of wij er niet zijn.
Zelfs als je je ogen dichtdoet, stoppen we.
Mama belooft om nooit meer haar ogen dicht te doen.
Nee, alsjeblieft.
Automatische zelfvernietiging in 15 minuten.
De datakern. Meer dan 4000 levende zielen zitten daarbinnen vast.
Ze zullen niet lang meer leven. We hebben bijna geen tijd meer.
Help mij. Alsjeblieft help mij.
Wat was dat? Was dat een kind? - De computer is in sluimerstand.
Hij ontwaakt niet. Ik probeer het.
Doctor, deze waarden... - Ik weet het. Je zou denken dat het...
droomde. - Het droomt, van een normaal leven.
Van een lieve vader, en van elk boek ooit geschreven.
Computers dromen niet.
Help mij. Alsjeblieft help mij.
Nee, maar jonge meisjes wel.
Alsjeblieft help mij.
Het is het jonge meisje.
Het meisje die we in de computer zagen. - Ze zit niet in de computer.
Eigenlijk, ís ze de computer. Ze is het hoofd aanspreekpunt.
Dit is CAL.
CAL is een kind.
Een kind aan het mainframe gekoppeld. Waarom vertelde je mij dit niet.
Ik moest dit weten. - Omdat ze familie is.
CAL.
Charlotte Abigail Lux.
Mijn grootvaders jongste dochter.
Ze was stervende, dus we bouwden een bibliotheek en lieten daar haar geest in.
De maan om over haar te waken,
en alles in de menselijke geschiedenis om de tijd door te komen.
Elk tijdperk om in te leven. Elk boek om te lezen.
Ze hield meer van boeken dan van wat ook.
En hij heeft haar dat allemaal gegeven.
Hij vroeg alleen maar om haar daar in vrede te laten leven. Een geheim.
Geen freakshow.
Je beschermde het patent niet. Je beschermde haar.
Dat van haar was maar een half leven.
Maar het was voor altijd. - En toen kwamen de schaduwen.
De schaduwen. Ik moet... Ik moet ze redden...
En ze heeft ze opgeslagen.
Ze heeft iedereen in de bibliotheek opgeslagen.
Ze hield ze in haar dromen en hield ze daar veilig.
Maar waarom vertelde ze dat niet? - Omdat ze het vergeten is.
Ze heeft meer dan 4000 levende zielen in haar hoofd rondlopen.
Dan ben je net...
Mij. - Wat moeten we doen?
Automatische zelfvernietiging in 10 minuten.
Haal de mensen uit de datakern.
De computer zal resetten, en het aftellen stoppen.
Moeilijk. Charlotte heeft niet genoeg geheugen- ruimte over om de overdracht te maken.
Ik verbind mezelf met de computer.
Ze kan mijn geheugenruimte lenen.
Kan niet. Je zult meteen sterven. - Gemakkelijk te beoordelen.
Je beide harten gaan er meteen aan. En denk niet dat je zal regenereren.
Ik zal mijn best doen niet dood te gaan. Het is mijn eerste voornemen.
Doctor... - Dit gaat werken, hou op.
Jij en Lux gaan terug naar de hoofdbibliotheek.
Verbeter elke datacel die je kunt vinden voor de maximale download.
En voor je iets anders zegt,
kan ik nog snel even iets tussendoor zeggen, nu je hier bent, stil.
Soms haat ik je. - Ik weet het.
Mr. Lux, met mij mee. Anita, als hij sterft, dood ik hem.
En de Vashta Nerada dan?
Dit zijn hun wouden. Ik ga Charlotte in haar kleine wereld opsluiten,
en de anderen weghalen.
De schaduwen kunnen hier naar hartelust rondzwermen.
Denk je dat ze ons laten gaan?
Het beste aanbod dat ze krijgen.
Je doet ze een aanbod? - Ze kunnen het het beste aannemen.
Ik vind het nu erg moeilijk om wat voor aanbod dan ook te geven.
Weet je? Ik mocht Anita echt graag.
Ze was dapper, zelfs toen ze huilde, gaf zich niet gewonnen, en jullie eten haar op.
Maar dat laat ik gaan, zolang jullie hen laten gaan.
Hoe lang wist je het al? - Ik heb de schaduwen geteld.
Er is er nu nog maar één.
Ze is bijna weg. Wees aardig.
Dit zijn onze wouden. Wij zijn niet aardig.
Ik geef jullie je wouden terug, zolang jullie hen aan mij teruggeven.
Jullie laten ze gaan.
Dit zijn onze wouden. Zij zijn ons vlees.
Speel geen spelletjes met mij.
Je hebt daarnet iemand gedood die ik graag mag, dat is nooit een goed idee.
Ik ben de Doctor, en dit is de grootste bibliotheek in het universum.
Zoek mij maar op.
Je hebt een dag.
Anita.
Sorry, ze is er al een tijdje niet meer. Ik zei dat je moest gaan.
Lux kan het wel af zonder mij.
Maar jij kan dit niet.
Automatische zelfvernietiging in 2 minuten.
Kom op, wat ben je aan het doen? Dat is mijn taak.
Ik vermoed dat ik geen carriere mag hebben?
Waarom zijn mijn handen... Waarom heb je eigenlijk handboeien?
Spoilers.
Dit is geen grap. Stop hiermee. Het zal je doden.
Ik heb een kans. Jij geen een.
Jij hebt ook geen kans en ik ook niet.
Ik plan het op het eind van het aftellen.
Er zal een schakeling zijn in de invoerstroom.
Dat verhoogt onze kansen op een goede download.
River, alsjeblieft, nee.
Het grappige is, dit betekent dat je altijd hebt geweten hoe ik dood ging.
Al die tijd dat we samen waren wist je dat ik hier zou komen.
De laatste keer dat ik je zag, de echte jou, de toekomst jou...
Je verscheen in mijn deuropening met een nieuw kapsel en pak.
Je nam me mee naar Darillium om de zingende torens te zien.
Wat was dat een nacht. De torens zongen, en jij huilde.
Je vertelde het mij niet...
maar ik vermoed dat je wist dat het mijn tijd was. Mijn tijd.
Tijd om naar de bibliotheek te komen.
Je gaf mij zelfs je schroevendraaier. Dat had een aanwijzing moeten zijn.
Je kunt niets doen. - Je kan het mij laten doen.
Als jij hier sterft, betekent het dat ik jou nooit zal ontmoeten.
Tijd kan herschreven worden. - Niet deze keer.
Niet deze tijdlijn. Doe het niet.
Het geeft niet. Voor jou is het niet voorbij. Je zult mij terugzien.
Voor jou komt het allemaal nog.
Jij en ik. Tijd en ruimte.
Je ziet ons gaan.
River, je kent mijn naam.
Je hebt mijn naam in mijn oor gefluisterd.
Er is maar één reden dat ik iemand mijn naam vertel.
Er is maar één moment dat ik dat kan. - Stil maar.
Spoilers.
twee... één.
Donna. Wat gebeurt er?
Ik weet het niet. Maar het is niet echt.
Hier is niets echt. De hele wereld. Alles. Niets ervan is echt.
Ben ik echt?
Natuurlijk ben jij echt.
Ik weet dat je echt bent.
Jij bent zo echt.
Ik zal je vinden. Ik beloof het, ik zal je vinden.
Excuseer.
Wat is er gebeurd? Hoe zijn we hier gekomen?
Kijk jou eens.
Je bent terug.
Jullie zijn allemaal terug. Het is hem gelukt.
Jullie zijn allemaal terug. Kijk eens naar je.
Kijk toch eens.
Kijk eens, het is hem gelukt.
4022 mensen gered.
Even geduld. Er kunnen maar drie personen tegelijkertijd teleporteren.
Al succes gehad?
Er was niet eens iemand die Lee heette die dag in de bibliotheek.
Ik vermoed dat hij een andere naam kon hebben daar, maar...
Laten we eerlijk zijn. Hij was niet echt, toch?
Misschien niet.
Ik heb de perfecte man verzonnen.
Aantrekkelijk, aanbad mij, en sprak amper een woord.
Wat zegt dat over mij? - Alles.
Sorry, zei ik "alles"? Ik wilde "niets" zeggen.
Ik doelde op "niets", Ik zei per ongeluk "alles".
En jij? Is alles goed?
Met mij is altijd alles goed.
Is "alles goed" een speciale Time Lord code voor "niet echt alles goed"?
Hoezo?
Want met mij is ook alles goed.
Kom op.
Die vriend van jou, Professor Song.
Ze kende jou in de toekomst, maar zij kende mij niet.
Wat gebeurt er met mij?
Want toen ze mijn naam hoorde, de manier dat ze naar mij keek...
Donna. Dit is haar dagboek.
Mijn toekomst.
Ik kan je opzoeken.
Wat denk je?
Zullen we in het einde spieken?
Spoilers, toch?
Ja.
Kom op.
Het volgende hoofdstuk is die kant op.
Als je met de Doctor meegaat, lijkt het of het nooit zal eindigen.
Maar hoe hard je het ook probeert, je kunt niet voor altijd doorgaan.
Iedereen weet dat iedereen doodgaat.
En niemand weet dat beter dan de Doctor.
Maar ik denk dat alle luchten van alle werelden...
donker zullen worden, als hij ooit, voor één moment, accepteert...
Waarom zou ik haar mijn schroevendraaier geven? Waarom zou ik dat doen?
De toekomst mij had jaren om daar over na te denken.
Al die jaren om te bedenken hoe ik haar kon redden.
Wat hij deed was haar een schroevendraaier geven. Waarom zou ik dat doen?
Kijk daar eens naar. Ik ben erg goed.
Wat heb je gedaan?
Haar opgeslagen.
Blijf bij me. Je kunt het. Blijf bij me. Kom op.
Jij en ik, nog één laatste wedloop.
Sorry, River. Sluipweggetje.
Platform uitgeschakeld.
Iedereen weet dat iedereen doodgaat.
Maar niet elke dag.
Niet vandaag.
Het is okee. Je bent veilig.
Je zult hier altijd veilig zijn.
De Doctor heeft de datakern gemaakt. Dit is nu een goede plek.
Maar ik was bezorgd dat je eenzaam zou zijn, dus ik bracht wat vrienden mee.
Ben ik geen slimme meid?
Zijn we dat niet allemaal?
In hemelsnaam.
Hij kan het gewoon niet laten.
Die man. Die onmogelijke man.
Hij weet van geen ophouden.
Sommige dagen zijn speciaal.
Sommige dagen zijn zo gezegend.
Op sommige dagen sterft er niemand.
Zo nu en dan, eens één keer in een hele lange tijd,
elke dag in een miljoen dagen, als de wind stevig waait,
en de Doctor roept...
leeft iedereen.
Droom fijn, iedereen.
Wees voorzichtig. Een groot ruimteschip nemen...
met een stel vreemdelingen dwars door een diamantplaneet die Midnight heet?
Wat kan er mis gaan?
Geniet van uw reis. - Ik kan niet wachten.
Wat maakt daar zo'n herrie?
Het probeert de deur. - Er is geen "het".
Zeg me dan wat het is.
Naar beneden.
Als wij hier uit willen komen, dan hebben jullie mij nodig.
Alsof u zo speciaal bent.
Twee mensen zijn dood. - Maak er geen drie van.
Het komt voor mij. Het komt voor mij, help.
Ga weg daar.