25.000
::PROJECT HAVEN:: ::PREZENTUJE::
odcinek 1 tłumaczenie: titiŽ
Serial zainspirowany dziełami Charlesa Dickensa.
Amelio.
Przyjechał powóz.
Dzień dobry, panie Marley.
- Dobry, pani Gamp. - Nie dla niego.
Chłopcze!
Znasz pana Fagina, co mieszka przy porcie?
Zanie mu to jak najprędzej.
Dalej, chodcie!
Koszyk, Bumble.
Popiesz się, Bumble!
Licik dla pana od pana Marleya.
Czy Jakub Marley zapłacił ci za fatygę?
Ćwierć pensa.
- Pewnie całš drogę biegłe? - Przeważnie.
Po milowym biegu dostarczyłe list równie schludnie złożony,
jak w chwili otrzymania, a zapłacił ci ćwierć pensa.
I on zwie się dżentelmenem!
Powiniene zażšdać pensa!
I nie zgadzać się na mniej.
Pamiętaj, gdy znów cię tu wyle  pro o pensa.
- Nalegaj. - Dobrze, proszę pana.
Dom bez niego zda się tak pusty.
Jaki czas to potrwa.
Ale będzie lepiej, przyrzekam.
- Miło, że przyszła, Honorio. - Jakżeby inaczej?
Musisz mieć wyrozumiałych pracodawców.
Amelia, trzeba nam zajšć się akcjonariuszami.
Smutny to dzień.
Dziękujemy za przybycie, panie Jaggers.
Mielicie niezwykłego ojca. Oddać mu czeć to zaszczyt.
Rozumiem, że wyjšł pan jego testament z sejfu?
Owszem. I czekam na pańskie polecenia.
Oto one: odczytać go i jak najszybciej zrealizować.
Jest Wigilia, Arthurze. Może lepiej w Nowy Rok?
Musimy zrobić to dzisiaj. Czy 17.00 panu odpowiada?
MAGAZYN OSOBLIWOCI
ZAMKNIĘTE Z POWODU CHOROBY W RODZINIE
Za tydzień proszę być bardziej punktualnym, panie Wegg.
Czy mogę o co zapytać?
Chyba zaszła pomyłka przy mojej wypłacie.
Jest tylko 13 szylingów.
To nie pomyłka, Cratchit.
Pracujesz powoli, nie spełniasz wymagań,
twoja praca niewarta jest 15 szylingów.
Nadal oczekuję, że pożyczkę spłacisz w całoci i na czas.
Cratchit, pokaż mi rachunek magazynu osobliwoci.
Zobaczyłem wiatło i wypytałem w ostrygarni.
Wrócili wczoraj wieczorem, choć wnuczka starego jest chora.
No, szybciej.
Jeli mam rację 
a nigdy się nie mylę, gdy chodzi o mojš forsę w czyjej kieszeni 
wyjechali, nie spłaciwszy długu.
Widzisz? Osiem szylingów i dwa pensy.
cišgnij je, Jakubie, nim dzieciak umrze.
Nim zobaczymy spuszczone story
i usłyszymy biadolenie nad kosztami pogrzebu.
Mamy cišgać dług, gdy opiekuje się chorš wnuczkš?
- I to w Wigilię? - Co?
wiat ma się zatrzymać, bo zachorowała?
Czyż on nie będzie jadł?
Pił? Sikał? Nie wyjdzie zaczerpnšć powietrza?
Skoro może to czynić, gdy kto z rodziny leży chory,
to czemu my, nijak niezwišzani,
nie możemy zatroszczyć się podobnie o nasze interesy?
Nie musi pani tu siedzieć, pani Gamp.
O nie; jak zawsze mówię tym, co raczš słuchać,
wszystko kołem się toczy.
Powitałam Nellie na tym wiecie,
więc i ja jš z niego wyprawię, jeli wolno.
Nie zostawiaj drzwi otwartych dla złodziei, Bill.
Albo kogo od nich gorszego, kto zamorduje cię we własnym łożu.
Czego chcesz, Fagin?
Niczego, co cię obcišży, kochany. Przeciwnie  jeszcze zyskasz.
Nasz przyjaciel Marley chce znów widzieć młodš Nancy.
- le, że mu jš wtedy posłał. - Jego pienišdze nie mierdzš.
Id po niš do Kalek", przyprowad mu i niech zapłaci.
Szybciej można wycišgnšć z niego forsę.
I szybciej zawisnšć.
O ósmej, punktualnie.
Masz tu pasztecika, został nam jeden.
- Dziękuję. - Mówiłe z nim?
Mam pracę, a wielu jej nie ma. Doceńmy to.
Wracaj do roboty, Cratchit.
Lepiej już pójdę.
Dzięki za pasztecika!
Wybrał pan  mówišc delikatnie  kiepski moment, Marley.
Koło handlu wcišż się obraca, czyż nie?
Gdy zmarł sam król, miasto nawet nie zwolniło tempa.
Wštpię, by miasto dbało o nędzne osiem szylingów i trzy pensy.
Jeli tak nędzna to kwota,
to może zwróciłby jš bez tych jęków?
A może mam po niš wysłać zbirów?
- Albo komornika? - Moja wnuczka jest chora.
Więc spłać dług i zajmij się niš.
A może sam mam jš odwiedzić?
Sš i trzy pensy.
Wesołych wišt.
Przepraszam, Martho. Wyrwałam się najszybciej, jak mogłam.
- Jadła co? - Jeszcze nie, panno Honorio.
Masz, id i kup sobie ciastko.
James!
Czuć cię rumem i tytoniem.
- To był długi wieczór. - Karty?
A czy pani Fortuna ci wczoraj sprzyjała?
Sšdziła chyba, że gdy mam ciebie, szczęcia mam aż nadto.
Stój, policja! Ręce precz od klejnotów!
Szalenie mieszne, Nancy!
- Przyczynisz się do mojej mierci. - Chyba do kariery. Co tam?
Jakub Marley zamówił cię na dzi wieczór na ósmš.
Wylę z tobš Billa.
Pójdzie z tobš, zaczeka i bezpiecznie odprowadzi do domu.
My, nędzarze, nie możemy oglšdać się za siebie w drodze.
Powiedz Billowi, że czekam Pod Kalekami".
Kwotami na cele charytatywne będzie zawiadywać biuro.
Nasz urzędnik Heep dopilnuje,
by płatnoci były zgodne z zaleceniami waszego ojca.
Ojciec nalegał też, by po pogrzebie zaniechać oficjalnej żałoby.
Przejdmy do ostatniej częci,
dotyczšcej reszty rodzinnego majštku,
browaru i domu.
Arthurowi, mojemu synowi z drugiego małżeństwa,
niniejszym zapisuję dziesištš częć browaru,
z którego zyski zapewniš mu godny dochód,
póki nie znajdzie swej własnej drogi.
Resztę browaru, dom rodzinny i resztę mego majštku
zapisuję niniejszym swej córce Amelii".
Wiedziała o tym!
Nie, przysięgam.
Przykro mi, to ostatnia wola waszego ojca.
Spisałem jš dokładnie.
Chciał mnie wydziedziczyć?
- Udział w browarze jest niemały. - Ale całš resztę dostaje ona!
Jestem czym mniej niż ona. Dlaczego?
Bo jestem synem kucharki? Którš jednak polubił!
- Nie. - No to mi wytłumacz!
- Więc odrzuć spadek. - Muszę zaprotestować.
Zrzeknij się.
Nie mogę, Arthurze.
Wszak taka była wola ojca.
Proszę, pomówmy o tym w domu.
Nie słyszała?
Nie mam domu.
Barbary nie podszedł do drzwi, ale był w rodku.
Wyniuchałem go.
Wezwij więc komornika,
bo wyjdziemy na mięczaki bez kręgosłupa
i odwagi, by walczyć o swoje.
Zostaw go mnie.
Wychodzisz?
Jestem umówiony na wieczór.
Dziw, że w ogóle mamy klientów, gdy przedkładasz zabawę nad handlem.
Czerpiesz przyjemnoć z miski brei i zwietrzałego ciastka, Ebenezer,
a ja sobie jš sam wyszukuję.
Więc oddaj się przyjemnociom, a interes oddaj bardziej chętnym.
Chciałby, prawda? Miałby wszystko dla siebie.
Masz rację, Jakubie. Z rozkoszš mylę o twym odejciu.
Z pewnociš da się to załatwić.
Skoro taka twoja wola, Jaggers powinien się tym zajšć.
Dobranoc, panie Scrooge.
Wesołych wišt!
Bzdury!
Strasznie mi przykro. Nie mogłem nic już zrobić.
Boże mój.
Żegnaj, mała Nell.
Nellie?
Moja mała Nellie!
- nieg wcišż pada? - Trochę.
Wschodnioindyjska Spółka Tekstylna przerwała handel.
Byłam dzi u pana Tulkinghorna.
Bez mego zezwolenia.
Wyraził się jasno: pienišdze, których oczekujesz, nie przyjdš.
Nasze długi rosnš.
- Jestemy zrujnowani. - Bzdura.
- Porozmawiam z bankiem. - Sami niebawem się dowiedzš.
Musimy powiedzieć Honorii.
O czym?
Interesy, kochanie. Niczym się nie przejmuj.
- Ojcze! - Jest Gwiazdka,
więc nie będziemy się martwić niczym innym.
- Jak tam Amelia? - Załamana, co zrozumiałe.
- To cud, ot co! - Z pewnociš.
Trzeba koniecznie to uczcić.
Pójdę po nowš flaszkę.
Nic się nie stłukło!
Szybko, skończcie przystrajać, zaraz przyjdzie ojciec.
- Gdzie Piotr? - Tutaj!
- Przyniósł gę? - Owszem.
Równie tłustš, jak pan Bumble?
Tłustszš!
- Poprosiłam, by przyniósł kasztany. - Upieczemy je w kominku?
Pewnie, Tim, że możecie je upiec.
Patrzcie!
- Czeć! - Tatu!
- Dajcie mu wejć - To ci powitanie!
- Mnie tak witacie, czy gę? - Ciebie!
- Johnie, miło cię widzieć. - I pana również.
Pamiętałe o kasztanach?
Nie takim głupi, by zapomnieć polecenia waszej mamy.
Patrzcie! Uczta wišteczna godna króla!
A nawet kogo lepszego.
Waszego ojca!
społeczeństwo trzeba nakarmić brejš i zaprzšc do kieratu, więc
Zanie to jak najszybciej panu Pickwickowi i jego gociom.
Może Arthur ma rację.
Powinnam zrzec się spadku po ojcu.
Radzę nie robić niczego, czego mogłaby pani żałować.
Ojciec pani był zdrowy na umyle.
Sprzeciwić się testamentowi to sprzeciwić się jego życzeniu.
Nie pozwólcie im rzšdzić, przestanš was szanować.
Zdominujš. Mówiłem pani Bumble, że nie będzie
To już ta godzina?
Dobranoc, panowie!
Chłopcze!
Wiesz, gdzie jest ulica Wšska?
Tawerna Pod Szecioma Kompanami".
Gotów jeste?
Zamówiłem dziewczynę. Bez małpoluda.
Bill dopilnował tylko, bym bezpiecznie dotarła.
I zaniesie pienišdze panu Faginowi.
Proszę, oto i ona.
Moja droga, słodka, lojalna siostra.
Nie chcę kłócić się z tobš na ulicy.
Dlaczego? Żeby ludzie nie wiedzieli, że mnie okradła?
- Nie tutaj. - Ależ tutaj.
Przestań, Arthurze!
- Mam znać swoje miejsce? - Nie!
Proszę! Dlaczego to robisz?
Bo jeste zepsutš smarkulš.
Zepsutš i zasługujšcš na lanie.
Może czas, by je dostała.
- Puć mnie. - Panie!
Nie chcę z tobš walczyć.
Nie byłby w stanie się bronić.
Czy mogę pani towarzyszyć?
Nie wtykaj nosa w cudze sprawy!
Nie, doć! Proszę.
Proszę odprowadzić mnie do domu.
Daj spokój, Bill. Nic mi nie jest.
Zabierz mnie tylko do domu.
Bill.
Bardzo pan miły, dziękuję.
Najlepszš obronš przed czyim złym zachowaniem
jest zaprezentowanie własnego.
W miarę możnoci  dobrego.
Proszę pozwolić odwieć się do domu, panie
Meriwether Compeyson.
Ale chętnie pójdę pieszo.
Dobranoc
panno Havisham.
Czas na mój wigilijny spacer.
Kupcy dawno już poszli.
Zobacz, czy nie zostawili jakiej jemioły.
POD TRZEMA KALEKAMI
Dobranoc i wesołych wišt.
Znalazłe co?
Nie musiałe tak mocno uderzać.
Miałem wszak być przekonujšcy.
tłumaczenie: titiŽ
Project Haven facebook.com/ProHaven