- Felicity, Harry, Pavel... - Hej.
Paul. To jest Bill. Wasza nowa współlokatora. Bšdcie mili!
Szeć sypialni?
Mam sprzęt grajšcy, więc przyda się przestrzeń.
Chciałabym ogrzewanie podłogowe.
- Oto pišta sypialnia. - Nie ma drzwi?
Za szósta jest tutaj.
I jak widzicie...
...tutaj jest więcej miejsca.
Co wtedy robiš inni ludzie?
Inni ludzie majš pienišdze
Wybaczcie, ale czy szukacie mieszkania?
Wow!
Ziomek, obczaj wieżę.
Obawiam się, że wieża nie jest bezpieczna.
Bill, spójrz!
Tylko dlaczego tak tanio?
To miejsce jest ekstra!
Pokoje sš OGROMNE!
Mogę się wprowadzić dzisiaj? Wyrzucajš mnie z mieszkania.
Ależ oczywicie.
Rozumiem, że podpiszecie umowę?
- Tak! - No jasne.
Bill?
Ostro!
Co?
Nie, nie, nie!
Stój!
Tłumaczenie: SuperSubs
Trzy...
...dwa...
...jeden
Tylko tyle masz?
- Mylałem, że masz tego mnóstwo. - Dzięki za pomoc.
Powiniene się wynajmować.
Jako normalna usługa.
Przeprowadzki? Bill, Jestem Władcš Czasu...
- "Władca Czasu"? To twoja fucha? - Nie!
To moi ludzie, mój gatunek.
To nie brzmi jak gatunek.
Brzmi dostojnie. Co jak "Tak, mój panie".
Włanie dlatego to porzuciłem. Uciekłem.
"Władcy Czasu"! Przezabawnie!
- Nosicie szaty i wielkie kapelusze? - Tylko duże kołnierze.
- Potrzebny ci kod pocztowy? - Słucham?
- By znaleć dom? - Bill, TARDIS używa trójwymiarowych...
...współrzędnych czasoprzestrzennych.
Czyli wiesz, gdzie to jest?
Dobra, wpisz tutaj kod pocztowy.
Widziałam sypialnię. Tam pisz?
Gdy muszę.
- Już? - Tak.
"Gdy muszę?". Co to znaczy?
Sen jest dla żółwi.
- Nie dla "Władców Czasu"? - Nie!
- Chyba, że po regeneracji lub dużym obiedzie. - "Regeneracji"?
Ach te pytania, pytania, pytania!
Zapamiętaj "Władcy Czasu". Na razie wystarczy.
No i jestemy!
Użyję TARDIS i zabiorę wszystko do twojego pokoju.
Po pierwsze, nie wiem który pokój jest mój.
Po drugie byłoby dziwnie, a chcę zrobić dobre wrażenie.
Jasne, ja sobie...
wyjmę wszystko z TARDIS i możesz znikać.
Ale dzięki za podwózkę!
Pa!
To twój dom?
Dzielony. Na szecioro.
Wynajmujemy.
Nie jestecie studentami?
No tak. Mylałam "Gdzie jest haczyk?",
ale jest jedynie nieco przewiewnie.
"Przewiewnie"?
W rodku.
Ciekawe. Pomogę ci.
Nie, nie trzeba! Nie musisz tego robić!
- To nie problem! - Nie! Czekaj! Serio, jeli mógłby...
...już ić i zajšć się historiš czy czym...
Hej, gdzie była? Mylałam...
O, ty jeste Doktorem.
- Tak, czeć. Mogę przejć? - Pomaga w przeprowadzce.
- Pomaga? - To mój...
- ... przyjaciel. - ... dziadek.
- Nie jestem tak stary...
...żeby trzymać to pudło tak długo.
Ekscytujšco, prawda?
Doktor! Legenda!
Mój dziadek.
Daj spokój!
Chociaż "tata". Proszę!
Tata mojego taty.
Serio możesz już ić.
Dzięki za pomoc. Zrobione!
OK.
Pa.
To twój dziadek? Rewelka!
Mój podróżował z plecakiem po Wielkim Murze Chińskim,
ale go aresztowali za kradzież kawałka.
- Kawałka czego? - Muru.
OK!
- Pomóc? - Tak.
Dzięki.
Cišgle wydaje mi się, że znajdę tutaj tajne przejcie...
wymagajšce poruszenia ksišżki na regale!
Strasznie!
Poznałem Pavla pierwszego dnia.
Cišgle to robi.
Siedzi w pokoju dniami. Mówi, że go to nastraja.
Te wszystkie sš puste.
Ten jest ładny.
Wybrałem swój zanim zobaczyłem te na górze.
Nie chciałe w wieży?
Chciałem, ale nie widzę wejcia.
Dzisiaj wieczorem w parku jest impreza dla wieżaków.
Oni nie chcš ić, ale może być fajnie.
Albo nie! Zawsze możemy wyprawić własnš imprezę.
Tak nagle!
Spontan! Bum!
Brzmi niele.
- No to do póniej. - Jasne.
Zobacz, mamo. Moje własne miejsce.
Jeste dumna?
Dzięki!
Rrrrrrrr!
Starczy.
Nie ma żywej kałuży ani...
..dziwnych robotów, wielkich ryb,
tylko nowy dom,
i ludzie, których nie znam.
Nic strasznego.
Robię się nerwowa, gdy nie mam zasięgu.
Jakby miało się stać co złego. Potrzebujemy stacjonarnego.
"Stacjonarny"! Czy to Szkocja?
Wiecie, rozpakowywałam się i usłyszałam to stukanie...
- ...ciche kroki, jakby nad nami? - Co?!
Może jaka laleczka ożyła.
Albo wielki, straszny pajšk.
- Pewnie mysz. - Wiemy! Droczymy się z niš.
"Mysz"? Jeli sš tu myszy to się zmywam.
- Co to?! Pavel? - Pavel jest na górze.
- Paul id i sprawd. - Czemu ja?
- Jeste największy. - I najmniej przydatny.
To w kuchni.
W porzšdku, ja pójdę.
Może to tylko centralne ogrzewanie?
- Tu nie ma żadnego. - Mylałam...
... że poszedł już! Ja też!
Nie ma żadnego?
Centralnego ogrzewania.
Poszperałem. W rodku i na zewnštrz.
Bardzo ciekawe. Sporo drewna.
Czemu nadal tu jeste?
Wiecie co to jest?
To grzejnik na olej.
Może się przydać.
Nie ma nawet pralki. Palnik jest z lat 30.
- Dziękuję. - Gniazdka nie naładujš waszych urzšdzeń.
- Mylałam, że to tylko w moim pokoju! - Nie, nie. Sš przestarzałe.
Co to za... zapach?
- Czy to chińszczyzna? Uwielbiam jš! - Doktorze...!
Jest tutaj parę starych rzeczy, ale wystarczy unowoczenić.
Nic tajemniczego się tutaj nie dzieje.
Słyszała szum drzew, gdy przybylimy?
Tak. Był wiatr.
Nie było.
Poszukajcie innego domu.
Nie wydaje mi się.
Pokoje sš naprawdę duże.
Włanie. To nadal najlepsza oferta za tę cenę.
- Zadzwonię do właciciela i to załatwię. - Nie możesz. Brak sygnału.
No to pójdę w dół ulicy...
Witam.
Nie słyszelimy pana.
Dla osoby takiej, jak ja, dyskrecja to druga natura.
Zebranie. Jestecie wszyscy. Nie, brakuje jednego.
- Pavel jest na górze. - I kto nowy.
- To Doktor. - Doktor...?
Tak, to mój... dziadek.
- Pomaga pan przy przeprowadzce? - Dokładnie tak.
Puszczenie kogo w wiat to przeżycie łamišce serce.
Samego w wielki wiat.
Tak, to prawda.
- Ma pan dzieci? - Ja...
Tak, córkę.
Ale mam szczęcie. Cišgle jest pod mojš opiekš.
Jak długo mam to miejsce tak długo jestem rad.
Chciałem sprawdzić czy wszystko jest zadowalajšce?
Właciwie to jest kilka spraw...
- Tak, słucham. - Nie ma centralnego ogrzewania?
- Gniazda sš złe. Telefon stacjonarny. - Nowe meble.
- Komórki nie majš zasięgu. No i zasłony. - Dywany?
Ma pan kota?
Kota?
Słyszelimy jakie hałasy na górze,
jakby chodzenie?
Żadnych kotów.
Żadnych zwierzšt.
Rozumiecie sami, że nie dam rady nic dzisiaj zrobić?
Ale jak tylko się uda. Odpukać.
Zrobię, co mogę.
Jeszcze jedno. Dom strasznie skrzypi.
Czego nie dotkniemy to "Eeeeuuuurrr!"
To nieuniknione, moja droga.
- Jak można wejć na wieżę? - Nie można!
Wieża jest specjalnie wyłšczona z naszej umowy.
Racja...
Dziękuję. Nie ma wieży. Jasne.
Tak.
- Zostanie pan dzisiaj? - Tak.
- Nie zostanie. - Nie wiem.
- Nie ma ku temu powodu. - Chyba zostanę.
- Nie ma łóżka...
Dobrze więc.
Przepraszam, proszę wybaczyć...
Kim jest...
Kto jest premierem?
Słucham?
Margaret Thatcher? Harriet Jones? Wilson? Eden?
Mylę, że powinien pan zostawić wnuczkę z przyjaciółmi.
Wydajš się rozsšdni. Ja też będę doglšdał.
Zajmę się waszymi probami z samego rana.
Póki co, pijcie dobrze.
Cofam to. Jeste w porzšdku. To ON jest dziwny.
A, pralka!
Dziwne.
Nie ma go.
O włanie!
Ten dwięk słyszałem.
Fascynujšce...
To rury. Idę spać.
- Też pójdę... - I ja, ale zamknę dobrze drzwi!
Dziadku?
Halo!
Może też już pójdziesz?
- Tu mi dobrze. - To może pójdziesz przespać się w... aucie?
Jestecie zmęczeni? No to...
- wietnie! Spędzę czas z Simonem. - Harrym.
- I Florence. - Felicity
Będziemy się dobrze bawić, prawda?
Pucimy jakš muzykę. Tak? Doskonale.
Widzisz? Umiem poznawać nowych przyjaciół. Daj telefon.
- Po co? Nie ma zasięgu. - Telefon.
- Uwielbiam to. - Wiesz kto gra?
Czy wiem? Tak wiem kto gra...
- To Spotify czyli pewnie co losowego. - "Little...Mix".
- Lubisz Little Mix? - Widać lubi.
- Jest cała playlista. - Co jeszcze masz ciekawego?
Mogę na słówko?
Naprawdę, Doktorze, nic się nie dzieje.
Nic dziwnego, nic z kosmosu.
Zwykły stary dom i szemrany właciciel,
co jest standardem dla studentów.
Spotkamy się póniej na co ekscytujšcego w TARDIS,
ale, krótko mówišc, to jest częć mojego życia bez ciebie.
Rozumiesz mnie?
Rozumiem cię.
Dziękuję.
Czyli spadać na drzewo.
pij dobrze.
Zanim zaniesz może powinna sprawdzić co u kolegi,
którego nie widziano od doby, a u którego w pokoju...
- ...słychać dziwnš muzykę. - Mówili, że tak ma.
Nikt tak nie ma.
- Nie wychodzisz? - Nie.
Twój kolega pewnie ma się dobrze.
Odpukać.
- Porozmawiamy potem o twoim gucie. - Idziesz?
Tak.
Dom niczym ze Scooby-Doo!
Bill, jeli się przestraszysz to wiesz, gdzie jestem?
- Co? - Jakby potrzebowała... pomocy,
lub czego, rozumiesz?
Widzisz...
rozumiem, że ci się podobam,
ale przepraszam, nie jeste w moim typie.
Zazwyczaj wolę dziewczyny, więc...
Ach tak!
Nawet nie miałem szansy. wietnie!
Kurna! Starczy!
O tym włanie mówię.
- Naprawdę straszne, co? - Nie.
Ale mnie denerwuje. Id spać.
Do zobaczenia rano...
Dobranoc!
Dlaczego nie wzięła pokoju obok mnie?
Nie wiem. Tak jako.
- Nie jestem wystarczajšco fajna? - Nie, przestań!
To także moi znajomi.
To nie jest zabawne!
Podoba ci się?
Nie! Kto? Paul? Nie.
Hej, to nie jest zabawne!
Paul?!
Wszystko gra?
Starczy już.
- Widzisz? - Wszystko gra! OK!
Widzimy się rano.
Co?
Co się dzieje?
Paul?
- Chodmy po Doktora. - Dlaczego? Da nam wykład?
Zwykły, normalny dzień...
Na górę!
- Lubisz ten kawałek, Doktorze? - Przypomina mi o Quincy Jones.
Raz go zastšpiłem.
Zatrudnił kiedy basistę, który okazał się Klarj Neon Death Voc-Bot.
I nawet nie umiał grać.
Ciekawe.
- Drzwi? - Bo nie sš...
... drzwiami. Już nie sš.
Spróbuj otworzyć.
Przecież Shireen je otwierała przed chwilš.
- Sš zamknięte. - Nie, spójrz.
Sš zabite.
Nie rozumiem...
- Okiennice. - Co z nimi?
Same się zamknęły
- Zabite. - Czyli... jestemy zamknięci!
Może o to chodzi.
To znaczy?
A to co?
Tu co jest. Nie mogę być zamknięta!
- Nie mogę! - Poczekaj!
- Nie id tam! - Nie mogę być zamknięta!
wietnie.
Utknęlimy tu.
- Dlaczego chciałe jš zatrzymać?! - Posłuchaj!
Policja... Zadzwonię po policję.
Co się z niš stało?
Co się dzieje?
Mylisz, że jest tak, jak mówiła?
Możliwe.
- Czyli sš teraz tam? Czy tu? - Albo wszędzie.
- Boję się. - Nie bój.
- Dlaczego? - To nie pomaga.
Kto tam?
Boże!
Pavel?
Mylisz, że nas słyszy?
Będzie OK.
To się stało z Paulem?
- Dzwonimy po karetkę? - Brak zasięgu.
Shireen, proszę, popraw igłę.
Nie, chwila! Moment!
Czy to ma zwišzek z muzykš?
Kto ci to zrobił?
Nie chciałem przeszkadzać, ale wydaje mi się, że powstał problem...
Jak tu wszedłe? Jest zamknięte!
Muzyka jest przyjemna, ale takie zapętlenie...
jest tylko odsunięciem nieuniknionego.
Nadzieja to zwykłe okrucieństwo.
Pavel! Przestań. Nastaw z powrotem!
Patrzcie!
Uwolnił się.
W końcu litoć.
Piękne, prawda?
Natura pod kontrolš.
Zachowany w cianach, w strukturze samego budynku. Na zawsze.
Czyli ten dom... zjada ludzi?
- Każdy musi spłacić dług. - Ty nie?
Zgadza się.
Jestem wyjštkiem.
Jestem włacicielem.
Przyszlicie i podpisalicie umowę.
A teraz...
Czas spłacić.
Co to za hałas?!
Wieża! Była na tyłach budynku.
Logicznie patrzšc, drzwi powinny być na końcu korytarza.
Spróbujmy wejć!
Indiana Jones... no dalej!
Tak! Wieża!
Co jeli co jest w drewnie?
Za boazeriš, pod gipsem,
w samej strukturze domu?
Drewniane Nimfy,
duszki drzew...
..driady.
Wszystko jest możliwe.
Doktorze, co robisz?
Musimy uciec i wezwać policję!
Kto tam?
Doktorze, prowokujesz to.
- Jest coraz głoniej! - Wstawać, wstawać! Wychodzić!
Oczekiwałem czego innego.
Gazowego stworzenia. Albo mikroskopijnego!
Widziałe jak przechodzi przez drewno?
Oddziałuje na poziomie atomowym. To na pewno kosmita! Musi nim być!
Co tu robisz? Jeste na wakacjach?
- Harry, daj pudełko na zapałki. - Na zapałki?!
- Racja, na buty, nie daj mu uciec! - Ale jak to "kosmita"?
Och, ty mały.
Doktorze...
Szybko się rusza!
Gdzie to pudełko?
- Doktorze! - Co?
Teraz to ma sens.
Czyli driady.
Musimy się wydostać.
Nie możemy!
Harry, tędy!
- Co nam da chowanie się w schowku? - To nie schowek!
Gdzie się podziały?
Wyglšdajš jak insekty, ale mogš zamykać drzwi?
Nie sš po prostu w drewnie,
stajš się drewnem.
Plaga całkowita.
Plaga driad!
Mówisz tak, jakby już widział takie rzeczy.
- W sumie to nie. - Powiedziałe "kosmici"?
W sumie to mogš być z tej planety,
ale nigdy ich nie widziałem. A ty?
- Tak się nazywajš? Driady? - Tak ja je nazywam.
- Oszalałe. - Mam je nazywać wszami?
Tam co jest.
Ojcze?
Czy to ty?
Może to należało do rodziny, która tutaj mieszkała?
Harry, tutaj jest 6 pudeł.
Umowa najmu. Taka jak nasz.
Szeć podpisów.
"Jake Christie, Annie Wren, Jonathan Frost..."
Jaka data?
1997.
"Sarah Tiller, Mark Hopethorne, Carl Richards."
Wprowadzajš się...
relaksujš...
...idš do swoich pokojów...
...i panikujš.
Plaga.
Doktorze!
1977.
1957. Co 20 lat...
Co nadchodzi!
Dobrze.
Christie, Wren, Frost, Tiller, Hopethorne, Richards.
Zacni młodzi mężczyni i kobiety.
Tak jak i pozostali.
Gdzie sš?
W domu.
Gdzie? Nie widzielimy ich.
Ma na myli, że sš W SAMYM domu.
W drewnie, Harry.
- Nie myl, że nie mylałem o konsekwencjach. - Więc dlaczego to robisz?
Moja córka umierała.
O czym ty mówisz?
Nic nie pomagało...
...dopóki te stworzenia jej nie uratowały.
Zrobimy wszystko, żeby je ochraniać.
Twoja córka jest w tym domu, prawda?
To prawda. I ona musi przeżyć.
Uciekajmy!
Harry, zostań!
Wracaj, Harry! Wróć!
Doktorze!
Wydostań go.
Pokój jego duszy.
Bill! Czy Bill jest cała?
Powiniene się martwić o siebie, Doktorze.
Twój zaawansowany wiek oznacza, że masz mało energii, mniejsze... znaczenie,
ale wezmš, co mogš.
Insekty utrzymujš twojš córkę przy życiu. Tylko jak?
Odwołaj je!
Może jestem w stanie pomóc? Jestem doktorem!
Wszystko dobrze?
Nie miałam goci od tak dawna.
Nazywam się Eliza.
Jestem Bill. A to Shireen.
Hej!
Miło mi was poznać.
Bill, spójrz!
Co?
Masz tutaj...
co.
Jestem celebrytkš. Zabierz mnie stšd, dobrze?
Bill...
Karaluchy. Miałam je w Maroku.
Żaden problem. Chodmy.
Shireen.
Nie, nie!
Jest w mojej stopie!
Shireen!
Nie rozumiem... ona...
To smutne, rozumiem.
Lecz ojciec mówi, że musimy przetrwać...
Elizo, nie bój się tego człowieka,
mówi, że może ci pomóc.
Bill, jak się trzymasz?
Jest OK. Shireen...
- Wszy? - Tak.
Harry, też. W skrócie- to jej ojciec.
Trzyma jš przy życiu dzięki robalom od 70 lat.
Twoi przyjaciele sš pokarmem. Powiedziałem, że mogę pomóc.
Ty musisz być Eliza. Jak się czujesz? Zepsuta?
Całkiem dobrze.
- Zastosuj swojš wiedzę, Doktorze. - Jaka wyglšda historia medyczna?
- Co się stało? Elizo, była bardzo chora? - Tak
Lekarze już cię skrelili,
ale wtedy pewnego dnia twój ojciec przyniósł ci prezent...
Gdzie je znalazłe? Na strychu? W ogrodzie?
Znalazłe insekty i przyniosłe do domu,
ponieważ chciałe jej je pokazać.
Zapewne, aby jš zabawić.
- Nie widziałe czym sš... - Możesz jej pomóc czy nie?
Pomagam! To jest moja pomoc!
Jak odkrylicie ich zdolnoci?
Przyniosłe je tutaj?
Przyniosłe je, no tak, ale co je aktywowało?
- Obecnie używasz kamertonu, ale... - Pavel miał nagranie ze... skrzypcami?
Wysokie tony. Tak.
Kojš jš do snu.
Wysokie tony.
Zostawiasz córkę na noc samš. Tak przynajmniej sšdzisz.
Muzyka je budzi. Zaczynajš pracę. Za rankiem,
znajdujesz jš zrewitalizowanš...
...chociaż lekko drewnianš.
- Zdajesz sobie sprawę, że tak przeżyje... - Starczy!
Chwila, Doktorze, to nie ma sensu.
Możesz nie przeszkadzać? Pracuję tutaj.
Dlaczego miałby przynosić insekty z ogrodu,
- żeby pokazać córce? - Wszyscy kochajš insekty.
- Ja nie! - Sš fascynujšce!
OK.
Po drugie, nie jest drewniany.
Jest taki, jak my.
Jest...
Tak...
Skoro jest jej ojcem, a ona została ocalona 70 lat temu...
Ty... Aha!
Jeste bystra, Bill.
A w tobie nie ma robali.
Nie rozumiem.
Widzisz, zapominam, że ludzkie życie...
... nie trwa długo, prawda?
Nie pozwól im się niepokoić...
Co pamiętasz z przeszłoci, Elizo?
Mój... ojciec...
On wie co najlepsze.
Wszy zachowujš wyglšd i głos,
ale nie wszystkie wspomnienia.
- On nie jest twoim ojcem, prawda? - Nie! Przestać gadać!
Ojcze, o co chodzi?
Nie rozumiem...
Twój ojciec miałby lepsze rzeczy do roboty...
... niż bawić się w ogródku.
Ale to nie jest twój ojciec.
Gdy była chora został wysłany poza ten dom przez lekarzy...
... którzy nie potrafili ocalić jego MATKI!
Jego... matki...?
Elizo, to twój syn.
Twój kochajšcy syn.
Mój syn?!
Wybacz mi...
Wybacz mi.
Gdy zobaczyłe co zrobiły te stworzenia,
zrozumiałe, prawda?
Wszy mogły utrzymać twojš matkš przy życiu,
dopóki je ochraniałe,
trenowałe i karmiłe.
Gdyby mógł ocalić osobę,
która sprawdziła cię na ten wiat- nie zrobiłby tego?!
Twoje milczenie jest potwierdzeniem.
Robiłam, co mi mówiłe, bo mylałam, że wiesz lepiej.
Ale ja...
- ...jestem twojš matkš? - Tak...
Za ty...
Te wszystkie dzieci, które zabrałe!
Mówiłe, że tak trzeba!
- Że nie mamy wyjcia. - To prawda, nie mamy.
Tak moglimy zostać razem. Nie rozumiesz? Bylimy szczęliwi!
Trzymałem nasze życie w sekrecie.
I sekretem musi pozostać.
Nie dałe jej nic poza nieszczęciem i dezorientacjš!
Zabiorš cię. Tak, jak innych!
OK, pora na plan.
Nie miałem planu. Zdobycie informacji i improwizacja.
To zacznij improwizować!
Elizo, ludzie zginęli i będš ginšć
- dopóki tego nie zakończysz. - Jak mam to zakończyć?!
Jeste rodzicem.
To ty rzšdzisz!
No dalej!
Róbcie co mówię!
Steruję wami!
Nie.
To ja.
Ja nimi steruję.
Elizo, pozbšd się ich albo umrzesz!
Zniszczš cię!
Jaki jest sens trwania jeli nikogo nie widzisz,
jeli się chowasz przed wiatem?
Kiedy ostatni raz otworzyła okiennice?
Impreza dla wieżaków w parku.
Włanie. Nowi znajomi.
Fajerwerki! O to chodzi w życiu!
Pamiętam...
Mój syn...
Czas by odszedł.
Odszedł i zobaczył wiat.
Nie! Nie chcę!
Jeli z nimi nie skończysz...
- ..ja to zrobię! - John!
Mój chłopcze, trzeba to zakończyć.
Nie! Nie możemy!
Musimy ich zniszczyć!
To nasz czas.
Nie, nie chcę!
Nie, nie...
Dziękuję.
Musimy stšd uciekać.
Czy to...?
Twoja koleżanka. Odtwarza ich!
- Mylałem, że już po tobie. - Wszystko dobrze?
- U mnie?! Tak, wietnie.
- Co z pozostałymi? - Chodmy!
Musimy ić! Teraz!
W złš stronę! W złš stronę!
No i po kaucji.
Kurde, nasz dom!
Po nim.
No to teraz do agenta nieruchomoci!
Powodzenia następnym razem!
- Już wrócił! - Jeste radosny. Jestem przeciwny radoci.
Bill mi powiedziała, że wyruszylicie po przygodę. Widzisz?
- Co widzę? - Nie trzeba dla potworów opuszczać planety.
Na Ziemi jest pełno rzeczy, które chcš cię zabić.
Rezultat.
- W sumie to nie jestem głodny. - A ja tak.
Widzę.
Możesz resztę nocy mieć wolnš.
Id, id, zajmij się tym, czym tam się zajmujesz.
W sumie to czym się zajmujesz? Albo nie! Nigdy mi tego nie mów.
Chcę tylko na to popatrzeć.
Nasz przyjaciel tutaj jest ostatnio nieco niespokojny...
- Mogę się tym zajšć. - Nie, nie trzeba, ja mogę...
Dobranoc, Nardole.
Dobrze. Dobranoc, sir.
Do zobaczenia rano.
Fortepian?
Wstawiłe tam fortepian? Po co?
Dobranoc.
Nigdy się nie nauczysz, sir?
Hej!
Chcesz obiad? Mam meksykański.
Wiem, że brak ci tego wszystkiego.
Ale ja też tutaj utknšłem, wiesz?
Oboje jestemy więniami.
Więc co ty na to? Obiad?
Mam też dla ciebie nowš historię.
Jest w niej nawiedzony dom i wszy drzewne z kosmosu.
I mnóstwo młodych ludzi zostaje zjedzonych.
Wchodzę.
Tłumaczenie: SuperSubs