NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
„NIE ROZUMIEM MIŁOŚCI.
PRZYNIEŚ MI RYBĘ LUB ŁOSIA, NIE KWIATY". - EDEN ROBINSON
Ani żywego ducha na murach.
Wygląda na opuszczony.
Szkoci nie znają się na zamkach. Może to nie ten.
- Sama słyszałam. Benton tu jest. - Przygotujcie się.
Spokojnie. Chcę wiedzieć, z czym mamy do czynienia.
Załoga może liczyć tysiące ludzi.
Jeśli mówi prawdę, jest kilkunastu.
Poczuję się lepiej, jeśli zajrzymy do środka.
Benton nie wie, że tu jesteś.
Panna Grace może nie mieć drugiej szansy.
Niech was... Sam to zrobię!
To musi być ktoś zaufany.
Gus?
Angus, stój!
Nie!
Czekałam na rynku, jak kazał Te Rangi.
Ale pojawił się czerwony kubrak i zabrał mnie do Bentona.
Mówił, że zabije pannę Grace, jeśli nie zrobię, co każe.
Chciałam jej tylko pomóc.
Bardzo mi przykro.
Jemu to powiedz.
Podziurawili go przez ciebie.
Chciałam go ostrzec.
Benton mówił, że chce tylko Harpa.
Nie wiedziałam, co robić.
Nie będę mieszał w to swoich ludzi.
Są tam doborowi żołnierze, Harp.
Wiedzą, że tu jesteśmy.
Chłopcy,
zbierzcie ekwipunek.
Wkrótce po nas przyjdą.
Mój Boże!
Cóż za piękność!
Raczej malowana lalka.
Lord Fisher wkrótce przybędzie.
Gdy już go połechtamy,
z powrotem wskoczysz w spodnie, zapewniam.
A teraz...
Opowiedz mi o swoim mężu.
Brak kompetencji i lojalności u Jonathana Chesterfielda
doprowadziły do ucieczki Declana Harpa,
śmierci kilkudziesięciu angielskich żołnierzy
i straty tysięcy futer dla króla.
Nadmierna złość w głosie.
Lord Fisher spodziewa się współczucia wobec twojego męża.
Tylko dzięki lordowi Bentonowi
mój biedny, zagubiony Chesterfield uniknął ruiny.
Bez jego życzliwych rad załamałby się.
Lepiej.
Mój ojciec.
Uwolnij go, zanim przyjedzie Fisher.
Dlaczegóż miałbym to zrobić?
W akcie dobrej woli.
Chyba niedostatecznie mnie znasz.
Nie pozbędę się swojej przewagi w imię dobrej woli.
Co więcej,
jeśli dziś mi się sprzeciwisz, przysięgam,
że utnę twemu ojcu język
i każę mu patrzeć, jak go zjadasz.
Znam twoje argumenty.
Nie sądzę, Michael.
Bardzo mnie mierzi,
że przez ciebie musiałem podkopać
autorytet pana Granta.
Chodzi o pracę dla Carruthersów i Kompanii,
ale i sypianie z Malcolmem Brownem.
Sypianie.
Dosadnie.
Jak mógłbym zmrużyć oko,
kiedy ty śpisz obok?
Zabierz te przemyślenia ze sobą do Montrealu.
Barani łbie, wiedz, że dla mnie to też mało przyjemne,
ale jesteśmy tu.
Mówisz jakby...
To było zrządzenie losu poza naszą kontrolą.
To ja panuję nad losem.
Nad własnym i innych.
Wiesz, że to prawda.
Gdy tak na ciebie patrzę,
sądzę, że powinienem podłubać przy twoim.
- Siadaj. - Dłub!
Malcolmie...
Nie chciałem zabijać cię teraz.
Można sobie pomarzyć, ale pomyślałem o czymś innym,
jak oddanie cię w ręce Vanstone'a.
Przestań pieprzyć albo...
Wracaj do Montrealu i wychędoż Kompanię sam!
Nasze wspólne dzieło ma pogrążyć
wasza dziecinna sprzeczka?
Odłóż to.
Odludzie, Michaelu! Jesteś nieokrzesany!
To mnie rozbudza.
Znajdę sposób, by pomóc panu Grantowi
zrozumieć ten nowy związek handlowy.
Zrób to.
„Pan Grant".
Do bólu starasz się pozować na człowieka, który wiele może,
ale gdy rozmawiasz z panem Grantem,
wyglądasz jak jego oddany sługa.
Na pewno nie jesteś jego jeleniem?
I kto jest teraz dziecinny?
Tak czy siak...
Wkrótce pewnie zobaczymy pokaz siły
zadziornego gubernatora Chesterfielda.
I ziarno partnerstwa nie wykiełkuje.
Chesterfield nie jest już naszym zmartwieniem.
Pewnie zżarły go wilki.
No tak.
Szkoda, że sam go nie dorwałem.
Może powinienem skupić się teraz na panu O'Reillym?
Powinien już tu być.
Wiem. Malcolm i ja musimy tu siedzieć.
Wyjdź mu na przeciw.
Pomogą nam pozbyć się Vanstone'a.
Jest znacznie szybszy
i skuteczniejszy sposób.
Zabij jednego, tracimy Jezioro Walkers.
Broń to tylko straszak, pojmujesz?
Być może.
Który z was psubratów jest od O'Reilly'ego?
Jako ostatni widział mojego więźnia.
Teraz obaj rozpłynęli się w powietrzu.
Jest tu?
Nie było go od wczorajszej nocy.
Pani Chesterfield wciąż ukrywa tu niegodziwców.
Nie interesuję się polityką, poruczniku.
Nie wsadzam nosa w nie swoje sprawy.
Wolę w drugą stronę.
Herman.
Sprawdź zaplecze.
Przetrząsnę wszystkie izby.
Proszę bardzo.
O'Reilly!
Wyjdź tu!
Dzień dobry, panie...
Vanstone, prawda?
- Poruczniku. - Proszę wybaczyć.
Poruczniku.
Cobbs Pond.
Miło mi.
Ktoś jest w środku?
W rzeczy samej.
Piękny, młody, nagi młodzieniec leży na moim łożu,
błogo odpoczywając.
Mój apetyt zeszłej nocy sprawił, że jest wycieńczony.
Możemy go razem obudzić.
Wolałbym nie.
Szkoda.
Też chciałem poszukać pana O'Reilly'ego.
Zrobimy to razem?
Dobrze.
Cudownie.
Gdzie ja jestem?
O'Reilly złapał mnie pod oberżą i zabrał tu.
Imogen mu za to zapłaciła.
Próbowałam wszystkiego. Zamknięte na amen.
Są strażnicy pod bronią.
Kahwihta mówiła, że pojmali ją pobożni ludzie.
Żona O'Reilly'ego.
Pomaga mu chwytać kobiety, a on umieszcza je tu
i zmusza do czczenia swego Boga.
Europejscy handlarze potrzebują chrześcijanek na żony,
a kościoły przechrztów.
Te niepasujące wysyłane są do karczm w obozach,
a tam wykorzystywane.
Sprzedaje kobiety nie tylko Imogen
i dalej niż do Fortu James.
O'Reilly was okłamał.
Waszych ojców i matki.
Sprzedaje was jak mięso.
Mówicie w kri?
Odżibwe?
Tutaj masz mówić tylko po angielsku.
Opowiedz mi o O'Reillym.
Pan O'Reilly pomógł nam odnaleźć drogę do Najwyższego.
Grzeszyłyśmy przeciw Bogu.
- Grzeszyłyście? - Obrażały Pana.
Przekonał ich rodziny,
że krnąbrne córki popsują handel.
Nie musicie się bać.
Zabiłam już takich wielu.
Musicie być ze swoimi.
Pod bacznym okiem Twórcy,
nie Boga białych.
Otwierać!
Ostrożnie.
Spokojnie, siostro.
Ostrzegano nas przed nią.
Masz poddać mnie próbie.
Ale to ja pokażę ci drogę, dziecko.
Twoi ludzie wkrótce tu będą.
Przygotujcie się.
Nie!
Gdybym sforsował zamek, dotarłabyś na mury.
Nie w tej idiotycznej sukni.
Co byś zrobił? Spadł i zabił się?
To nie ja mam uciekać, Grace.
Nie udawaj szlachetności, to ci nie pasuje.
Uciekniemy razem.
Gdy Benton ukorzy się przed Fisherem,
staniemy się problemem.
Więc muszę okazać się niezbędna.
Jeśli nie dla niego, to dla HBC.
Widzę w twoim oku błysk intrygi.
Masz to spojrzenie od dziecka.
Maya nie dała mi wyboru.
Poza tym opłacało mi się to.
Czyżby?
Pomyśl.
To nie koniec.
Jeśli masz szansę na ocalenie, wykorzystaj ją.
W moim życiu było za dużo gniewu.
Nasz gość czeka.
Szkoda, że do nas nie dołączysz, Edwardzie.
Ale nie zapomniałem o tobie.
Smacznego.
Krowi ozór?
Specjalność kucharza.
Idziemy?
Śmiała kobieta.
Bardziej niż myślisz.
Lordzie Fisher.
Lordzie Benton.
To wielki zaszczyt gościć pana w moim domu.
Przedstawiam pannę Grace Chesterfield z Fortu James.
Madame.
Zachowała pani młodzieńcze piękno,
żyjąc w tak niesprzyjającym klimacie.
Milordzie.
Ostatnie lata w Londynie niestety sprawiły,
że zmiękłem.
Wolę przebywać w terenie.
Dużo pan podróżuje.
Podobnie jak pani.
Sprowadziły mnie tu niefortunne wydarzenia w Forcie James.
Mamy kilka nierozwiązanych spraw.
Milordzie,
pani Chesterfield przez ostatnie lata
dobrze poznała Fort James.
Uważam, że będzie rozsądnie,
jeśli podzieli się z nami swoimi spostrzeżeniami.
Interesujące.
Usiądziemy?
Oczywiście.
Uspokoisz się?
Patsy mógł chociaż
przynieść nam jakieś żarcie.
Zjadłbym dwunastu apostołów.
Też bym coś przekąsił.
Poczekaj.
Nie sądzę, żeby kradziony chleb z tej speluny
był wart kuli.
Ukradłem więcej dań, niż ty zjadłeś.
Wrócę, nim się obejrzysz.
Pochwalony.
Michael.
Nie widziałeś mnie.
Jest z tobą O'Reilly? Rano miał się z nami spotkać.
Widziałem go o świcie.
- Tutaj? - Nie.
Na północy.
Nad Potokiem Soule'a.
Co on tam robił?
Zbierał futra.
Mówił, kiedy wróci?
Jeśli go zobaczysz, przekaż...
Twój łuk.
Mogę go zobaczyć?
To barachło.
Może, ale chcę go zobaczyć.
Skąd go masz?
Znam jego właścicielkę,
która by go nie zostawiła.
Żywa by go nie oddała,
więc pytam ponownie.
Skąd go masz?
Leżał na drodze przy bramie.
Zgodziłem się ci pomóc, bo mieliśmy się zakraść.
Niezauważeni.
Ale to...
Nie.
To niemożliwe.
To warte ryzyka.
Może dla ciebie.
Możesz narażać swoje życie, szczam na to.
Ale nie poświęcę swoich ludzi.
Nie będę tu siedział jak tchórz,
pozwalając umrzeć niewinnej kobiecie.
Nie umiem tak.
Pewnie nie żyje.
To bolesne.
Uważasz, że tylko ty cierpisz?
Mylisz się. Każdy kogoś stracił.
Więc pomóż mi, do diabła!
Nie wejdziemy do tego pieprzonego zamku!
Nie wprowadzaj mnie tam, tylko podprowadź.
I co dalej?
Zostaw to mnie.
Chryste, jesteś nienormalny.
Nawet jeśli chłopcy się zgodzą, jak to zrobimy?
Lud mojej matki walczy w ten sposób od wieków.
Jest nas niewielu, nie będą się nas obawiać.
Wybiegną na wydmy,
rozproszą się
i wykończymy każdego z osobna.
Chłopcy.
Nikt nie będzie was osądzał, jeśli zostaniecie.
Szczególnie ciebie, Angus.
Wszędzie krwawisz, spójrz tylko.
Wyglądasz jak przygłup!
Odjeb się!
Bywało gorzej.
Poza tym...
Odgryzę twarz mendzie, która rozpruła mi kilt.
Dobrze, geniuszu.
Jaki jest plan?
Wstawaj.
Wracasz tam.
Daj coś do pisania.
Na to nie wpadłem.
Wyślemy im paskudny list.
Jaką mamy broń, mądralo?
Tak szybko wróciłaś?
Zrób wszystkim przysługę i zniknij.
Chcę się widzieć z lordem Bentonem.
Mam dla niego list.
Wynocha.
Dobrze.
Nie chciałabym być na pana miejscu,
gdy lord dowie się, że ten list napisał Declan Harp.
Niech będzie.
Jeśli okaże się, że to podstęp...
Będziesz cierpieć.
Kahwihta.
Pan Smyth.
Spójrz.
Należy do kobiety o imieniu Sokanon.
Przyjaźnimy się. Widziałaś ją?
Gdzie O'Reilly?
Zajmuje się pilnymi sprawami naszego kościoła.
Gdzie ten kościół?
Przy Potoku Soule'a.
- Ktoś cię widział? - Nie.
Muszę wyjść i coś sprawdzić. Zostań tutaj.
Co to za ważna sprawa?
Jeszcze nie wiem.
Znakomicie.
Tak ma wyglądać nasza współpraca?
Ty szukasz rozrywek, robisz chuj wie co,
a ja próbuję tu czytać w tym irlandzkim rozumku.
- Dokąd to? - Malcolm, ja...
Chodzi o Sokanon. Chyba ma kłopoty.
Jeśli nie zauważyłeś, my też.
Poradzę sobie z nimi.
- Z pewnością. - Tylko się nie wychylaj.
Miej na oku O'Reilly'ego.
Dowiedz się, co knuje.
Co to ma znaczyć, do jasnej kurwy?
Po drodze coś mi umknęło. Sam nie wiem.
Mylę się, więcej o tym nie gadamy.
Mam rację, sojusz może się rozpaść.
Patrz pan.
Wy, Jankesi, macie przewagę.
Walczycie w terenie, który znacie.
Pochodzę z Essex.
Nie byłem nawet na północy Anglii,
a teraz odmrażam sobie jaja w Filadelfii.
Nie każdy walczy z pobudek patriotycznych.
Ja robiłem to dla sportu.
Po co pan tu przyjechał, panie Pond?
Lord Benton nie zabronił panu tu wracać?
Nigdzie nie widać lorda Bentona.
Nie sądziłem, że to problem.
Problemem jest brak gubernatora.
Być może pan temu zaradzi.
Gubernatorze.
Ty!
Pomogłeś uciec Malcolmowi Brownowi!
Zaatakował mnie, poruczniku!
Wy, handlarze, jesteście w zmowie.
Ktoś pomógł Brownowi, ale nie ja.
To był Michael Smyth.
Nie łgałbym panu.
Kompania Czarnego Wilka to zwierzęta.
Smytha trzeba zamknąć w klatce.
Zgadzam się.
Być może będę mógł pomóc.
Odnaleźć Michaela Smytha.
- Jak? - Zostaw to mnie.
Dostarczę ci go.
A twoi ludzie będą tryskać pewnością siebie.
Fort James rozkwitnie pod twymi rządami.
A teraz tak się nie dzieje?
Ależ nie, bynajmniej. Jest pan...
Wzorcem silnego dowódcy.
To ekscytujące.
Sprowadź go.
Pachnie mi tu zamachem stanu.
Wiem, sir.
Chciałeś mu wydać Michaela?
To miał być podstęp, żeby go wywabić.
Dałbym mu coś, ale na własnych warunkach.
Możemy zająć się nim osobno,
nie martwiąc się spoconymi żołdakami.
Zwróciłeś jego uwagę na was dwóch. Na Boga, co teraz zrobimy?
Możemy wydać mu ciebie.
Gadaj zdrów, Patsy.
Rozwalę ci pysk jak szklankę.
Jaką to sprawę miał Michael,
że zaryzykował wyjście na zewnątrz i bycie rozpoznanym?
Nie powiedział.
Mówił tylko, że ta jego Sokanon
ma kłopoty, ale zaraz wyszedł.
Musimy przekonać Vanstone'a,
że dotrzymujemy słowa.
Oby Michael tu wrócił,
zanim Vanstone zorientuje się w sytuacji.
Obejrzyj je.
Były kąpane?
Pokazać zęby.
Słuchać się!
Dobrze.
Silna.
Są jeszcze młode.
Ta musi być wyjątkowa.
Jeszcze się nie nawróciła.
Ładna.
Uśmiechnięta wygląda pewnie jeszcze ładniej.
Pokaż zęby!
Bądź grzeczna.
Masz dwa wyjścia.
Ich spodoba ci się bardziej niż moje.
Jestem pewny, że niedługo popłyną stąd modlitwy.
Na zewnątrz są ludzie.
Stój!
Bierz ubranie!
Uciekaj!
Proszę wybaczyć moją niewiedzę, ale jaki jest zakres
tej francuskiej ingerencji?
To przeklęta zaraza.
Nic nie wiedzą i używają nieudeptanych ścieżek,
by podróżować w górę rzeki i sabotować nasze działania.
Nic nie wiedzą, ale są skuteczni.
Wygląda na to, że wygrywają.
Milordzie, od początku powtarzam,
że gdybym miał więcej ludzi i zasobów,
mógłbym gasić pożary efektywniej.
Muszę przyznać,
że zaskoczyły mnie wieści o pana wyjeździe z Phoenixem
bez mojej wiedzy.
Tak.
Chciałem zaradzić rozpaczliwej sytuacji.
Ach tak.
Mieszaniec.
Declan Harp. Mściwy i bezlitosny zabójca.
Doprawdy?
- Declan... - Dysponując czym trzeba,
mógłbym go pojmać i uciszyć raz na zawsze.
W rzeczy samej, Archibaldzie.
Lecz na tym etapie dyskusji
jestem szczególnie ciekaw opinii
pani gubernator w tej materii.
Tak.
Oczywiście.
Kiedyś Harp cieszył się opinią najlepszego handlarza
i trapera w Zatoce Jamesa.
Cóż takiego się zmieniło?
Milordzie, jeśli mogę.
Znałem jego ojca.
Był Irlandczykiem z Donegal
i kompetentnym pracownikiem Kompanii.
Miał indiańską przewodniczkę,
która urodziła mu syna.
Gdy dzicy zdradzili ojca Declana,
wychowałem małego jak własnego syna.
Uczyłem go zagadnień handlu,
obserwowałem, jak staje się jednym z najlepszych.
Odezwał się w nim jednak dzikus.
Obrócił się przeciwko mnie i Kompanii.
Jak ostatnio miewał się kapitan Grey?
Całkiem dobrze, milordzie.
Miło.
Nie widziałam go od lat,
więc tym bardziej mnie to uradowało.
Zapewne słyszała pani, że zaginął na morzu?
Nie wiedziałam o tym.
Zatem z przykrością zawiadamiam, że nie żyje.
Mój Boże!
To okropne.
Sądziłem, że pan to wie.
Nie miałem pojęcia!
Cóż za smutna wiadomość.
Był dobrym i życzliwym człowiekiem.
Tak.
Co pani wie o kapitanie Johnsonie?
Zamordowano go.
Czy zabójca poniósł karę?
Nie wiadomo, kto to.
Wie pani, dlaczego tu jestem?
Podejrzewam, że szuka pan prawdy.
Kompania Zatoki Hudsona ponosi straty,
a ja wciąż słyszę pogłoski.
Zestawiając elementy tej układanki,
dochodzę do pewnych wniosków,
które mnie niepokoją.
Wniosków, które sugerują, że winę ponosi
zarządca Fortu James.
To prawda.
Jonathan Chesterfield zagadnął mnie tuż po
samobójstwie Threadwella.
Chciał, bym pomogła mu
zaplanować okradzenie HBC.
I zainstalowanie go jako nowego gubernatora.
Jednak gdy odmówiłam,
groził mi i chciał zmusić do ożenku.
Ambicja tak go zaślepiła,
że nawet gdy lord Benton przeprowadzał
prawomocną egzekucję Declana Harpa,
pozwolił Harpowi uciec.
Kto zabił ojca Coffina?
Kaci byli ludźmi Chesterfielda.
Nie było mnie tam.
Kto stał za kradzieżą w Forcie James?
Banda złodziei
działająca tuż pod nosem Chesterfielda.
Czy mówi coś pani nazwisko Michael Smyth?
Jest hersztem bandy.
Jaką rolę pełnił w tym Jego Lordowska Mość?
Skłamałabym mówiąc,
że był szczególnie lubiany w Forcie James.
Lecz jestem pewna, że leżało mu na sercu
dobro Kompanii.
Z rozmów z moim mężem wiem,
że starał się artykułować swój sprzeciw.
Więc nie załamie pani całkowicie wieść, że jej mąż nie żyje.
Jak to się stało?
Ostatnio widziano go z mieszańcem.
Najwyraźniej pojmał Declana Harpa, by zaraz go wypuścić,
po czym Harp zdradził go i zamordował.
Widzi pan, jakie zniszczenie sieje ten dzikus?
Co z Fortem James pod jego nieobecność?
Wysłałem tam kogoś, kto przywróci dyscyplinę
do czasu mianowania nowego gubernatora.
Znam każdego handlarza i trapera, który pojawia się w Forcie James.
Wiem o każdym aspekcie zarządzania fortem
i wszystkim, co się tam dzieje.
Szczerze uważam, że w najlepszym interesie Kompanii
będzie kontynuacja mojej służby.
W roli gubernatora.
Chce pani zarządzać Fortem James sama?
Moja droga, Jego Lordowska Mość
z pewnością docenia twą szczerość,
ale obawiam się, że to niemożliwe.
Nikt nie zrobi tego lepiej ode mnie.
Nikt.
No dobrze.
Jeśli znajdzie pani sobie męża gubernatora,
otrzyma moje pełne poparcie.
Nie chcę się zasłaniać mężczyzną.
Przyniosła list do pana, milordzie.
Zbierz wszystkich ludzi, mają być w gotowości.
Harp zagroził szturmem na zamek...
To Declan Harp, jest zdolny do wszystkiego!
Zbierz ludzi!
- Tak jest. - Gubernator i Chaulk
mają być pod strażą, dopóki nie załatwimy Harpa.
Kapitanie...
Chrońcie ją.
Tak jest.
Mam nadzieję, że jest na tyle głupi, by przyjść po panią.
A ja, że będziesz chciał go powstrzymać.
Panno Chaulk...
Co pani zrobiła?
Co będzie z panną Emberly?
Myślałem, że bardziej obawia się pani o swój los.
Wpadła pani po same uszy.
Co pan ze mną zrobi?
Młoda damo,
pokażę ci, co się dzieje z tymi,
którzy nie wypełniają moich poleceń.
Dałam panu wszystko.
Ale nie przyprowadziłaś Harpa.
Powiesz mi teraz, jakiego asa ma w rękawie Harp,
abym mógł zakończyć tę maskaradę.
Nie ma żadnego planu, milordzie.
Chce zrobić to, o czym napisał.
Przyjdzie tu ze swoimi ludźmi,
zabierze pannę Grace i...
I co?
Mówił...
Że zamierza pana zabić.
Doprawdy?
Co ze mną będzie?
Pokażę ci, że dotrzymuję danego słowa.
Powinieneś czuć dumę, Edwardzie.
Doskonale powiodło ci się uczynić z tej dziewki taką kobietę.
Posiada inteligencję,
pewność siebie i umiejętności, których ci brakuje.
Starałem się przestrzegać ją przed ludźmi takimi jak ty.
Ale świat jest pełny tobie podobnych.
Całe życie dźwigałem brzemię posiadanej władzy.
Nawet nie wiesz, jakie to trudne.
To musi być ciężkie brzemię.
Urodzić się z majątkiem,
na który się nie zapracowało.
Ale potrafię po sobie sprzątać, Edwardzie!
Chociaż to musisz mi przyznać.
Zaprowadzę was wszystkie do domu.
Uciekajcie do Kamenny nad Jeziorem Walker. Ochroni was.
Nie chcemy, żeby nas ukarano.
Nie zrobiłyście nic złego.
Miałam wrócić z mężem.
Co powie moja rodzina?
Zdechniecie za to!
To był O'Reilly, prawda?
Widziałam cię z nim.
Pomagałeś je sprzedawać?
Na Boga, nie! Nie miałem pojęcia, że jest zamieszany...
Więc jesteś głupi!
Potrzebowałem jego ludzi, stąd sojusz.
Inaczej bym w to nie wszedł.
Chcesz się z nimi układać, choć nie wiesz, kim są?
Co na to Harp?
Co mam zrobić? Powiedz mi.
Zrobiłeś swoje.
Dokąd idziesz?
W bezpieczne miejsce.
Potem do Fortu James.
Chyba już na mnie czas, panie O'Reilly.
Złożę głowę na poduszce.
Jutro spróbujemy wypłoszyć Michaela.
Dziwna sprawa.
Prawda?
Wydaje się być kimś solidnym.
Tak się wydaje, choć...
Wiesz, czego chcę.
Mnie?
Bardzo zabawne.
O'Reilly'ego.
Gdzie mój więzień?
Jeszcze go nie mamy.
Pracujemy nad tym.
Właśnie widzę.
Będę musiał rozgryźć to samemu.
Chcesz zrobić coś dobrze...
Zamknąć się i słuchać.
Jako najwyższy rangą oficer
oficjalnie przejmuję władzę nad Fortem James.
Mam wiedzieć o wszystkim,
co dzieje się w forcie i w Kompanii.
Nie chcę żadnych parad ani świętowania.
Chcecie trzymać ze mną?
Dajcie mi Michaela Smytha i Malcolma Browna.
Chryste, on nam wszystko ułatwia.
A Michael knoci!
Michael wie coś, czego my nie wiemy?
Słodkich snów.
Zapalaj.
Idziemy.
Lepiej wciel w życie swój plan.
Bliżej nie podejdziemy.
Dobra.
Zabieraj swoich ludzi.
Idziemy się napić.
Widzimy się.
Cześć, chłopcy.
Bierz ludzi i gońcie na statek.
Nie czekajcie na mnie.
Dobrze się bawiłem.
Maggie...
Napisy: Marcin Mituniewicz