NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Co robisz?
Wychodzę.
Miałaś ze mną zjeść, gdy coś ugotuję.
A ty miałeś nie pić w tygodniu słodkich napojów.
- Talerz do zlewu. - Dziękuję.
Cześć, Cheddar.
Wrócę przed północą.
- Zachowuj się. - Będziemy się uczyć.
- Żadnych narkotyków! - Pa, wujku!
Może najpierw się czegoś napijemy?
Lepiej zróbmy to na trzeźwo.
Tak... Lepiej wszystko czuć.
No nie?
Kiedyś myślałam, że dziewictwo traci się wtedy, gdy dotknie cię chłopak.
Choćby złapie za rękę.
W takim razie straciłam dziewictwo w przedszkolu.
Jeśli nie jesteś gotowa, to zrozumiem.
Zwinąłem ojcu klucze.
Rozdziewiczę cię na porządnym łóżku.
Na bogato.
Wybieraj.
Ja ogarnę resztę.
Jesteś dla mnie kimś naprawdę wyjątkowym.
Chodź tutaj.
Ładnie pachniesz.
Przestań.
Przestań!
Pomocy!
Jest tu kto?
Pomocy! Nie wiem, co jej jest. Pomóżcie!
Przebyte choroby?
Nie umieraj, proszę.
Bierze jakieś leki?
- Pobudka! Spóźnisz się do pracy. - Nie śpię.
- Już 7.30. - Szlag.
WITAJ W DOMU
COTTONWOOD TEREN NARKOTYKOWY WOLNY OD SZKOŁY
Słowo, nikt nawet nie zauważył, że cię nie było.
Co?
Co się stało?
„Co tam, Frankensteinie? Dobrze, że nie odcięli ci też cycków”.
Cholera. Odrobinę szacunku!
Po prostu miałaś niespodziewany atak serca.
Wycięli ci wnętrzności, przeszczepili organy zmarłej...
Sasha!
Sash!
Nic ci nie jest?
Nie miałam na myśli nic złego. Po prostu...
nie lubię, gdy ci dokuczają.
Mogę cię o coś spytać?
Czujesz się... jakoś inaczej?
Czujesz, że to nie twoje...?
Dobra, nie odpowiadaj.
Zaczekam, aż wyjdziesz.
Mocny rytm
Zapodaj mi ten bit
Znam się na rzeczy, bit do ciebie leci
Zapodaj mi ten bit
Twoja kumpela Sasha kupuje coś na ząb
Wiesz, że zatwardziałym dziewicom nie rosną cycki?
No co? Zapomniałaś już, jak było ze mną?
Gdy wkładałaś coś obcisłego, dostawałyśmy burgera za friko.
A żebyś wiedziała.
Masz 25 centów?
Nie.
Nie mam.
Mam ochotę na chrupki.
Nieważne.
No i...
to nie moja wina.
Ja jestem gotowa już od dawna.
To TJ unika mnie.
Gdy się spotykamy,
jest dla mnie taki... delikatny.
Przepraszam. Uderzyłem cię?
Nie.
Wystraszyłaś mnie.
Nie bój się.
Chodź tutaj. Czekaj.
Hej, koleś! Dziewczyna przeszła operację serca.
Co robisz?
Widzisz?
Odrobina dymu mnie nie zabije. Podobnie jak twój dotyk.
O czym ty mówisz?
Minęły trzy miesiące, a ty mnie nawet nie pocałowałeś.
Ja...
Frank robi w poniedziałek remanent.
Nie będzie go przez całą noc.
Na pewno możesz?
No to chyba polubię poniedziałki.
Muszę lecieć.
- TJ? - Co?
Lepiej zrób sobie przebieżkę.
Jak to?
Cześć, rybko.
Sasho, podejdź.
To Ben.
Ben LeFevre.
- To ojciec... - Twojej dawczyni.
Jasne.
Miała na imię Becky. Albo Rebecca.
Nie lubiła tego imienia, brzmiało dla niej jak oskarżenie.
To ona w dzieciństwie.
Jakie policzki.
Prawda?
Wyglądają jak gruszki.
Wiem, że obowiązują nas zasady.
Ale czasami...
zasady nie pozwalają nam czuć tego, co powinniśmy.
Może takie spotkanie...
oko w oko...
było nam potrzebne.
Pomyślałem, że...
Sam nie wiem.
Ale ta chwila...
wiele dla mnie znaczy.
Masz w sobie niezwykłe serce naszej córki.
Dobrze, dziękujemy.
Przepraszam.
Słuchajcie...
Może wpadlibyście do nas w sobotę na kolację?
Moja żona, Nancy, byłaby bardzo wdzięczna.
Ja także.
Przemyślimy to.
Oczywiście.
Mam tu wizytówkę.
Na odwrocie jest nasz adres.
Crystal Valley?
Nie dorastałem tam.
Dzięki, że wpadłeś.
To ja wam dziękuję.
To było dziwne, co?
Nie odwiedzę faceta w domu.
Wiesz, co musiało się stać, żebyś dostała to serce?
W zaledwie cztery godziny cały wszechświat zmówił się tak, że zostałaś ocalona.
Sasho, posłuchaj.
Frank, proszę cię.
I tak czuję się winna.
Masz poczucie winy?
Tamtej nocy próbowałam stracić dziewictwo.
Wiedziałeś?
Serce waliło mi jak szalone.
Myślałam, że z nerwów, może po czymś, co wypiłam.
A teraz muszę powtarzać klasę...
i do końca życia brać pigułki, jak staruszka.
Koniec końców pewnie umrę jako dziewica.
Chciałabym, by było jak wcześniej.
Jasne.
Kocham cię.
Przecież wiesz.
Ale już po brakach.
Po ptakach. Na pewno?
No dobra, ale wiesz, o co mi chodzi.
Tak sobie myślę...
Może jesteśmy im to winni?
Przemyśl to, dobrze?
Jasne.
Wracam do środka. Ty...
rób swoje.
DUCH ZIEMI
BIŻUTERIA Z KRYSZTAŁÓW
WYCIECZKI
- Maska przeciwpyłowa! - Zignoruj ją.
Chce tylko dolara.
Proszę! Potrzebujesz jej!
Proszę.
Potrącę ci to z tygodniówki.
Nie chcesz mieć tego w sobie!
Nie chcesz jej w sobie!
Włożyć marynarkę?
Koszulkę.
Inaczej wyjdziesz na bogacza.
Racja.
Wyłącz to i złaź na dół!
Poradzisz sobie?
Tak, miejmy to już za sobą.
Kawał chaty!
Tylko nie mów tak przy nich.
Przepraszam.
Choć to naprawdę kawał chaty.
- Witam! - Cześć!
- Jak się masz? - Dobrze.
- Trafiłeś. - Dzięki za zaproszenie.
- Cześć, Sasha. Jak się czujesz? - Dobrze.
Dzień dobry.
Jestem mamą Becky.
- Nancy, poznaj Franka. - Cześć.
Miło mi.
A to jest Sasha.
- Ale olbrzymy! Mają ze 4,5 kilo. - Dobrze, że jesteś.
A nawet siedem.
Przywiozłem je z Japonii, od kumpla z Bermudów.
Frank?
Zgłodnieliście?
- Coś bym zjadł. - Chodźmy.
Ile miałaś lat, gdy zamieszkałaś w Cottonwood?
Sama nie wiem.
Ze dwa?
Może dwa i pół.
Ząbkowała jak pojebana.
Pyszne jedzenie.
Chodzisz na jakieś zajęcia pozalekcyjne?
Słucham?
No wiesz... Uprawiasz sport?
Działasz w szkolnych klubach?
Trochę tańczę, tylko w swoim pokoju.
Kiedyś pomagałam koledze trenować przed biegami.
Becky też biegała.
Robiłyśmy to razem każdego ranka.
Niczego tak nie lubiłam.
Becky wolała biegi długodystansowe, a ty?
Biegałam po okolicy.
Robiłam kilka kółek, ze trzy kilometry.
Taki przeciętny dystans.
Przeciętny?
Jaka zabawna.
Masz jakieś ulubione przedmioty? Co z ocenami?
Może poprosisz ją jeszcze o akt urodzenia?
Nie psuj nam rozmowy, Elliot.
Tak ją wypytujesz, że dziewczyna nie może nawet nic zjeść.
Niczego wam nie psuję, tylko okazuję empatię.
Mój terapeuta uczy mnie tego za 500 dolców tygodniowo.
Dość tego, do diabła.
Wzniesiemy toast?
Dobrze.
Przechodzicie niewyobrażalnie trudne chwile.
Ale wiedzcie, że wasza córka...
wciąż tu jest.
Ocaliła Sashę.
Nie zdołam się wam za to odwdzięczyć.
W imieniu swoim i Sashy obiecuję wam,
że zrobimy wszystko, by pamięć o Becky przetrwała.
Dziękujemy wam.
Amen. To znaczy... Na zdrowie.
Na zdrowie.
To było bardzo wzruszające.
Co, nie wolno mi się wzruszyć?
Pokazać wam coś fajnego?
Podoba wam się widok na burzę piaskową?
Skąd ją tu przywiało?
Niebo Arizony bywa kapryśne.
Tak.
- Wina? - Pewnie.
Frank.
Gdy mówiłeś o uczczeniu pamięci Becky...
chyba czytałeś mi w myślach.
Kojarzycie liceum Crystal Valley?
Cottonwood daje mu popalić w kosza.
Jasne.
Kiepsko sobie radzimy w popularnych sportach.
Potrafimy za to wysyłać dzieciaki na studia.
Przyznaję, tanio nie jest.
Dlatego Nancy i ja ufundowaliśmy stypendium imienia Becky.
Żeby jej śmierć nie poszła na marne.
Opłacamy czesne i koszty.
Uznaliśmy, że to może zainteresować Sashę.
A dokładniej...
to jej chcemy przyznać stypendium.
I tylko jej.
Decyzja należy do ciebie.
- Jeśli nie chcesz... - Pewnie, że chce.
To jedna z najlepszych szkół w tym stanie.
- To dość daleko. - Możesz jeździć autobusem.
Do szkoły dojeżdża już kilku takich uzdolnionych uczniów.
Co?
Znajdziecie kogoś innego. Nie radzę sobie w szkole. Moje oceny...
To fałszywa skromność. Ma gównianych nauczycieli.
Ostrzeżenie przed burzą. „Unikać podróży”.
No to czeka nas piżama party.
Wiem, kiepska sprawa.
Ale mamy piękny pokój dla gości.
Wyobrażasz mnie sobie w takiej szkole?
Owszem.
Byłabyś pierwszą studentką w rodzinie.
- Kto powiedział, że pójdę na studia? - Ja.
Planujemy z Yvonne coś innego.
Co takiego?
Salon manicure w pralni.
Manicure?
Myślicie o tym poważnie?
Tak.
Ty poradziłeś sobie bez studiów.
Chcę dla ciebie czegoś lepszego.
Twoja matka też chciała.
Nie pójdę do tej głupiej szkoły.
- A oni nie będą mnie ratować. - Siadaj.
Wiesz, ile razy prawie straciliśmy dom?
Nie mówiłem ci o pewnych rzeczach.
Tobie i Yvonne marzy się salon manicure.
I dobrze.
Ale przyjmiesz stypendium i czegoś się nauczysz.
Marzenie może się kiedyś ziścić.
Pomyślisz, że oszalałem...
ale kiedyś może się jeszcze okazać,
że ten twój atak serca był najlepszym, co cię spotkało.
JANE ROBERTS „NIEZNANA” RZECZYWISTOŚĆ
Nie musisz mi mówić, co mam czuć.
Jesz płatki?
Też nie możesz spać? Miski są w szafce.
Zobacz. Tatuaż.
Dawaj.
Zasłonimy te ślady po igle.
Co z twoim sercem?
Zatrzymało się.
Masz 17 lat.
I starą duszę. Mówi się trudno.
To był niewykryty echowirus.
Musisz mnie wypytywać, jak twoi rodzice?
W Crystal Valley brakuje takich jak ty.
MIŁYCH WAKACJI
Biedactwo.
Gdzie twój ogonek?
Becky?
Odpuść, chłopie. Skoczę na myjnię.
Dzięki za nocleg.
- Nie ma za co. - Sasha.
Może coś powiesz?
Dzięki za nocleg.
Było nam bardzo miło. Jeśli będziecie szukali egzotycznych ryb,
to walcie do mnie.
Dzięki.
Miło było cię poznać.
Panią też.
RYBY, AKWARIA, STAWY Nie rusza cię fakt, że w pokoju Becky była kamera,
a dziwi cię, że rodzina nie je mięsa?
Nieważne.
Wiesz, że bilagaanas lubią podglądać służbę.
Miałam dziwaczny sen.
Uznasz mnie za wariatkę, ale to wszystko było takie znajome.
Jakbym już tam była.
Wiele przeszłaś.
Wciąż jesteś dziewczyną, którą pokochałem.
- Tylko to się liczy. - Możliwe.
Sprawdzę to.
Tak, nic się nie zmieniło.
Niedługo znowu się upewnię.
Musimy czekać?
Frank wróci za jakieś dwie godziny.
Serio?
No dobra.
Kretyn!
Cholera, dochodzę.
Kurwa!
Myślisz, że moja mama by tego chciała?
Tak.
W końcu...
kochamy się.
Nie o to pytam, głupku.
Mówię o stypendium.
Moja mama chciała.
To ona namawiała mnie na Cottonwood.
Biegacze w rezerwacie są do niczego.
Nie tęskniłbyś za mną?
Pewnie, że tak.
Ale byłbym też bardzo dumny.
Taka dziewczyna jak ty mogłaby pokazać białym zdzirom, gdzie ich miejsce.
Załatwiałabyś nam lepszą trawę.
Cześć, Cheddar.
Tęskniłam.
Halo?
Pani LeFevre?
Cześć, Sasho.
Jeszcze raz dziękuję za gościnę.
Postanowiłam przyjąć państwa stypendium.
To cudownie!
My też bardzo się cieszymy.
Elliot wszystko ci wyjaśni w poniedziałek.
Chwila...
Czyli jutro?
Tak, w najbliższy poniedziałek.
Pa, skarbie.
Wiedziałam, że się zgodzi.
Wiedziałam.
To zmieni jej życie.
Tak się cieszę.
Tak?
Becky byłaby dumna.
Witam cię w liceum Crystal Valley.
Jestem trener Jones.
Wuefista?
Nie. Nie trenuję futbolistów ani drużyny hokejowej.
Jestem trenerem życia.
Wiem, koszmarnie to brzmi.
Możesz mówić mi „Jones”.
A może „panie Jones”?
Tradycyjnie! Może być.
Tutaj znajdziesz plan zajęć,
strój gimnastyczny, kartę na stołówkę i laptop.
Jasna cholera.
Będę musiała to oddać?
Nie. Laptop jest już twój.
Wszystko jest częścią szczodrego stypendium państwa LeFevre.
Cholera. Przepraszam.
Nie masz za co. Sam ci zazdroszczę.
Pora na drugą część twojego powitania.
Proszę wejść!
To twoja partnerka, Marnie.
Pomoże ci się odnaleźć w Crystal Valley.
Co tam?
Becky była moją bliską przyjaciółką.
To zaszczyt poznać jej stypendystkę.
- Spoko. - No to chodźmy.
Moi rodzice też tu chodzili. Wiem wszystko o tej szkole.
Załóż gumę, zanim wsuniesz.
Darmowe prezerwatywy? Bomba.
To szkoła na luzie.
Zbieram podpisy, żeby to usunęli.
To nasza stołówka. Dostałaś kartę?
Bez ograniczeń! Nieźle.
To znaczy, że biorę, co chcę?
I już?
To nasza leżakownia.
Wpadaj tu, gdy się zestresujesz, wyczerpiesz
albo, broń Boże, czymś oburzysz.
Spoko.
Następnie jest sala gimnastyczna. Chodzimy tam na WF i tak dalej.
Przecież wiem.
W Cottonwood nie ma leżakowni, ale salę mamy.
Zabawna jesteś.
Becky by cię polubiła.
- Serio? - Tak.
A ty polubiłabyś ją, jak wszyscy.
Szukałam jej w sieci.
Niewiele znalazłam.
Nie wiem nawet, jak zginęła.
W gazetach pisali o tragicznym wypadku.
Poraził ją prąd.
Pod prysznicem.
Każdego ranka słuchała w łazience radia.
To był retro sprzęt, dostała go od mamy.
Pewnego dnia radio wpadło pod prysznic.
No i...
Kurwa.
Zaprowadzę cię na pierwsze zajęcia.
Umierałyśmy ze śmiechu. Normalnie...
Dobra, rozumiem.
Wspominasz upojną noc z TJ-em?
Nie włożyłaś dzisiaj jeansów.
- Miał aż tak wielkiego? - Nie.
To znaczy tak, ale...
Nie o to...
Rozmawiałam z przyjaciółką Becky.
- I co? - Opowiedziała mi o jej śmierci.
To oczywiste, że dziewczyna zginęła.
Ale dopiero teraz to do mnie dociera.
Nie mogę przestać o tym myśleć.
To jak zginęła?
Poraził ją prąd.
Pod prysznicem.
Na pewno?
Tak powiedziała Marnie. A co?
No wiesz...
Od porażonych prądem nie biorą organów.
- Skąd to wiesz? - Z książek.
Gdy byłaś w szpitalu,
sporo się naczytałam o przeszczepach.
Przy takim wypadku wszystko...
się smaży.
Więc jestem jakimś wyjątkiem?
No wiesz...
Nieważne, pewnie i tak nie czytałam tego na trzeźwo.
Głodna? Mam w domu trochę sera.
Zrobimy frytki z serem.
Mamy też chrupki z twojej szkoły.
No już.
Rusz się.
To będzie pycha.