NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Co się stało? - Już nie żyła.
- W jakim jest stanie? - Nie żyje.
- Co? - Umarła.
ZADAJ PYTANIE
DZIWNE WIZJE PO PRZESZCZEPIE NARZĄDU
UDERZENIE PIORUNA?
CZY MOŻNA ZOSTAĆ DAWCĄ NARZĄDÓW PO PORAŻENIU PRĄDEM?
NIE WIEM, NIE OBCHODZI MNIE
Kiedy więc zastosujemy ogólny model liniowy, a kiedy regresję?
Co ja tu w ogóle robię?
Frank nie wypisał mi zwolnienia,
więc grzeję ławę i uczę się zasad gry.
Minęło tylko kilka dni, a dla mnie to wieczność.
Wciąż myślę o Becky.
O jej śmierci.
Przestań, bo ześwirujesz.
Znajdź sobie hobby dla bogaczy i ciesz się wolnym czasem.
Czaisz?
Łatwo powiedzieć.
TĘSKNIMY, BECKY!
Cholera. Może kolejna lekcja zajmie czymś twoje myśli?
No dobrze, gotowe.
Szorujemy ręce i przechodzimy do świńskich płodów.
Nie jedzcie dziś bekonu.
Wszystko gra?
Tak.
Chodźmy.
A wy dokąd?
To barbarzyńskie okaleczanie zwierząt zdenerwowało Sashę.
Zaprowadzę ją do leżakowni.
Nie spiesz się, Sasho.
- Nic mi nie jest. - Wiem.
- Ale jeśli cię to ruszyło... - A ciebie?
Nie. Z zasady ignoruję nauczycieli.
A co do rzeczy wartych zignorowania...
CEREMONIA UWOLNIENIA Co to za ceremonia?
Debilna sprawa.
Spalimy ukochane graty Becky,
żeby trafiły do jej nowego wcielenia.
Tak to już jest, gdy Ben spędza za dużo czasu w Fundacji Annex.
To klub newage’owy pozwalający oczyścić duszę i jelita.
Choćby i naraz.
Mam już inne plany.
Zadbaj o lepszą wymówkę.
Będę cię krył.
Okłamywanie Bena i Nancy to mój drugi ulubiony nałóg.
Zaprowadziłem cię do leżakowni,
ale to ostatnia lekcja. Możesz wracać do domu.
Walić to. Przyda mi się drzemka.
ZGADNIJ, JAK BARDZO CIĘ KOCHAM
Dziwne, że nie zatrzymałaś ich pępowin.
Lekarz kazał je nam zachować.
Chodziło o komórki macierzyste.
Chyba nie chcesz ich spalić?
Pozbyliśmy się jej serca.
Zębów też możemy.
Żartowałam.
- Chyba. - To dobrze.
Dzięki naszej córce przeżyła wyjątkowa dziewczyna.
Elliot ma ją zaprosić na ceremonię.
To koszmarny pomysł.
Ona stała się częścią naszego życia.
Chcesz jej zafundować traumę?
Jak ona się poczuje?
Będzie wśród przyjaciół i rodziny Becky palących jej rzeczy.
Martwisz się o nią czy o siebie?
To barbarzyństwo.
Źle do tego podchodzisz.
W ceremonii uwolnienia nie chodzi o zniszczenie.
Tylko o nadzieję.
Sasha jest jej częścią.
To będzie cudowne, słowo.
Co z jej kocykiem?
Nigdzie się bez niego nie ruszała.
Więc zadbajmy, by go miała.
Gdziekolwiek jest.
CEREMONIA UWOLNIENIA
JAK PRZEPROWADZIĆ
CEREMONIA W PEŁNIĘ KSIĘŻYCA
CEREMONIA OGNIA
Cześć!
Nie zrozum mnie źle, ale widziałam, że nie radzisz sobie na statystyce.
Wcale nie. Po prostu nie miałam wcześniej tego przedmiotu.
No tak.
Mam pomysł.
Skoczmy później na kawę. Pomogę ci nadrobić materiał.
Dzięki, ale mam robotę w Cottonwood.
Spoko. Tyle że miałam ci pomóc się tutaj odnaleźć, a ten przedmiot...
Nie potrzebuję korków.
UWALNIANIE OGNIEM
Wstawaj.
- Gdzie ja jestem? - Na Spring Station.
Jechałam do Cottonwood.
To godzina jazdy w drugą stronę.
WIELKI FRANK
Frank?
Cholerny autobus ze Spring Station miał 20 minut spóźnienia.
Tak czy siak, dojechałam.
Akurat zamykam.
Cholera.
Zachowałem się samolubnie.
I tak masz już dość roboty.
Dałem ogłoszenie o pracę. Mam już kilku kandydatów.
Ktoś ma mnie zastąpić?
Zwalniasz mnie?
Przepracowujesz się. To nie ma sensu.
- Masz. - Co to? Wypowiedzenie?
Zwolnienie z wuefu. Wreszcie wypełniłem.
Dzięki.
Nie pomożesz mi pozamykać?
Już tu nie pracuję, zapomniałeś?
W porządku?
Tak.
Nie mogę znaleźć koszulki.
Masz, włóż moją.
Pachnie tobą.
Robię coś nie tak?
Co? Nie, jesteś świetny.
Nie sądziłam, że to stypendium aż tak zmieni moje życie.
Nienawidzę być mieszańcem.
Każdy wybór ma swoje minusy.
Ty masz szkołę, a ja sprawy plemienne.
W weekend organizujemy imprezę zrzutkową.
Będziemy rozmawiać o tym,
jak ważny jest rodowód Diné
i o tym, że jestem facetem i jedynakiem.
Muszę zadbać o przetrwanie rodu i tak dalej.
Pójdę z tobą.
Najwyżej razem się pośmiejemy.
Chyba nie da rady.
Dlaczego? Ja też jestem z Diné.
Mamuśka myśli inaczej?
Ma mnie za białaskę?
Uważa, że nie znasz plemiennego życia.
Myślałam, że jestem częścią plemienia. Widocznie się myliłam.
Daj spokój.
Chyba nigdzie nie pasuję.
To takie dziwne. Wszystko jest nie tak.
TJ i ja nigdy się nie kłóciliśmy.
Gdybym odkryła prawdę o kamerze, przestałabym myśleć o Becky.
Daj dziewczynie spoczywać w pokoju. Masz już dość zmartwień.
Pogódź się z tym,
że Becky uratowała ci życie i załatwiła stypendium.
Cholera, Vonne.
Poczucie winy mnie przygniata.
To popracuj nad mięśniami.
Ogólny model liniowy i regresja są podobne, ale coś je różni.
Spójrzcie na wykres, strona 58.
Zrobimy sobie z tego kartkówkę.
Uczyliście się?
Odkładamy laptopy.
Ściągając, oszukujecie samych siebie.
Zaczynamy test.
Ocenicie się w parach.
Wymieńcie się testami z sąsiadem.
Tylko spokojnie. Najważniejszy i tak będzie egzamin.
Mamy jeszcze sporo czasu na naukę.
Dziewięćdziesiąt dwa. Gratulacje.
Przepraszam.
Nie wierzyłam,
gdy mówiłaś, że nie masz problemów.
Mogłabyś udzielać mi korków.
Przy tym gównie jeep Yvonne wygląda jak Range Rover.
Nie chcę rozpieszczać Sashy.
Kiedyś to się może zemścić.
Mając własny dojazd, będzie mogła dłużej pospać.
Jeśli ja wydostałem się z rezerwatu,
ona może zwiać stąd.
- Ten grat nie ruszy z miejsca. - Frank Yazzie?
- Tak. - Jestem Deacon.
W sprawie pracy, od Briana.
Szukasz kogoś?
Płacę mało, ale kurator będzie zadowolony.
Dobra.
Żeby było jasne, nie znam się na rybach.
Lubię smażone.
Jestem zmotywowany i pracowity.
Zmotywowany do czego?
Żeby nie wrócić do więzienia.
No dobra, stary. Oprowadzę cię.
Włóż ochraniacze.
Złamany floret mógłby ci przebić serce.
Ten zakładasz na klatkę piersiową, a ten na rękę atakującą.
Jesteś praworęczna? Użyj tego.
- Dzięki. Jestem Sasha. - Wiem, kim jesteś.
- Ćwiczysz dzisiaj? - Mam dość grzania ławy.
Rozwalimy cię.
Ty wciąż obrywasz, ale Sasha nie musi.
Chodź, nowicjuszko. Potrenujemy razem?
Dam ci fory.
Pewnie.
To proste.
Zaatakuj mnie i spróbuj trafić w klatkę piersiową.
Dziękuję.
- Gotowa? - Tak.
En garde.
Czyli „przygotuj się”.
Naprzód.
Trzymaj uchwyt tak, jakbyś miała w ręku ptaka.
Nie ściskaj i nie pozwól mu odlecieć.
Naprzód.
- Środek ciężkości nad stopami. - A gdzie go miałam?
Obserwuj mnie. Zaatakuję, a ty się broń.
Naprzód.
W porządku?
Tak.
En garde.
Zaskakujesz mnie dzisiaj.
- Szczęście nowicjuszki. - Jakaś ty skromna!
Musisz dołączyć do drużyny. Jesteś oburęczna!
Praworęczna.
Zmieniłaś rękę.
Możemy trenować częściej. Znam miejsce...
Napiję się wody.
Też będziesz męczyć słabszych?
To brzydal, ale nieładnie się tak gapić.
Nie gapiłam się.
Chyba się już przyzwyczaił.
To mój sponsor, Ravi.
Głupek. Jesteśmy kumplami, sam nie wiem dlaczego.
- Marnie już znasz? - Tak.
- Jesteście parą? - Praktycznie małżeństwem.
Wezmę prysznic.
Co z tą twoją dziewczyną?
Gapiła się, jakby mnie znała.
Ty też się na nią gapiłeś.
To nie moja dziewczyna, tylko nowe hobby rodziców.
Akurat. Niezła jest.
- Nie mów, że o tym nie myślałeś. - Nie.
Przyjdziesz w sobotę? - Na co? - Na ceremonię uwolnienia.
Mają być wszyscy znajomi Becky.
Nie zniósłbym tego dziwactwa.
- Zostawisz mnie na lodzie? - Wybacz, stary. Tym razem tak.
Byłaś świetna.
Rozwaliłaś Marnie jak kiedyś Becky. Była lepszą florecistką niż przyjaciółką.
Przyjaźniłyście się?
Kumplowałam się z nią, Marnie, Elliotem i resztą dupków.
Nadajesz się do drużyny. Przyda nam się leworęczna.
Dlaczego rodzina ukrywa prawdziwą przyczynę śmierci córki?
Po co ty tam w ogóle jedziesz?
Bo mam w sobie jej serce.
Pomyślisz, że mi odbiło, ale zaczynam czuć to, co ona.
Wczoraj spotkałam chłopaka, który mi się wcześniej śnił.
Czułam, że go znam.
Jej serce...
To twoje serce.
Ta kamera pomogłaby nam poznać prawdę.
Daj sobie spokój z tymi teoriami spiskowymi.
- Ogarnij lepiej te brwi. - Wredna jesteś.
Przestań!
Pieniądze liczymy przed
i po każdej zmianie.
Dajesz mi dostęp do forsy?
- A mam powód, by tego nie robić? - Nie.
Brian mówił, że jesteś spoko, ale żeby aż tak...
Pracowałeś w Tent City, tak? Znasz przestępców. Człowiek traktowany jak bestia będzie bestią.
Skoro jesteś taki miły, to czemu tam w ogóle pracowałeś?
Każdy wie, że to prawdziwe piekło.
Miałem takie same powody jak inni. Musiałem płacić rachunki.
Ale byłem idiotą i myślałem, że coś zmienię. Szybko zrozumiałem, że gówno zdziałam.
Dlatego zatrudniasz teraz przestępców? Chcesz się zrehabilitować?
To ja może... pójdę.
Jeśli nas znajdą, pomyślą, że coś kradniemy.
Bo to prawda.
Nie, dziękuję.
To ona?
Tak.
Dobrze cię widzieć! Myślałam, że nie przyjdziesz.
Przyprowadziłaś kogoś?
Uścisk dłoni jest bezosobowy. My się przytulamy.
Miło mi.
- Przyszłaś. - Jednak nie miałam planów.
To moja przyjaciółka, Yvonne.
Nie, dzięki.
- Co to? - Znalazłem jej gips pod łóżkiem.
- Ohyda, co? - Może trochę.
Tak jej zazdrościłem tej całej uwagi, że po wszystkim jej go zabrałem.
Zakładałem go do przedszkola przez tydzień.
Co najdziwniejsze...
Nie było mnie wtedy w parku, ale...
poczułem, gdy złamała rękę.
Jesteś! Tak się cieszę.
- Jak się miewasz? - Dobrze.
- Moja przyjaciółka, Yvonne. - Cześć, jestem Ben. Jak się masz?
- Poznajcie mojego przyjaciela, Evana. - Cześć.
Wspaniale cię poznać.
- Miło mi. - To jego żona, Ruth.
- Mówiłam, że lubimy się przytulać. - Ben tyle o tobie mówił.
Jak sobie radzisz w Crystal Valley?
Te dojazdy autobusem muszą cię dobijać. O której wstajesz?
- O piątej rano. - Koszmar!
Poważnie? Co tu robi Penelope?
- Marnie. - Bądź miła. Przyjaźniły się.
Nie lubicie się? Widziałam wasze wspólne zdjęcie.
- To było wieki temu. - Zdjęcie jest z zeszłego roku.
Cóż, ludzie się zmieniają.
A może... Ojej!
Przepraszam!
Wyczyśćmy to.
- Jest tu gdzieś łazienka? - Jasne.
- Tam, obok kuchni. - Dziękuję.
Przepraszam.
- Potrzebowałam wymówki. - Mogłaś po prostu spytać o łazienkę.
To moja jedyna sukienka.
Znajdźmy ją.
Szybko.
To ten chłopak z moich snów.
- Śni ci się, bo widziałaś zdjęcie. - Możliwe.
Na pewno ją widziałaś?
Tak, była w pucharze.
Przecież nie oszalałam.
Co ty tu robisz?
Rozumiem.
Sama byłabym ciekawa.
Co z twoją sukienką? Koleżanka mnie oblała.
Łazienka na dole była zajęta, więc przyszłam tutaj.
Jaki nosisz rozmiar?
Coś powinno pasować.
Idealna.
Ręce do góry.
Mam lepszą.
Unieś ręce.
Doskonale.
Trochę ciasna.
Nie. Pięknie leży.
Becky ją uwielbiała.
Mogę ją zdjąć.
Nie.
Jest twoja.
Ja...
Wszyscy czekają, aż spali pani rzeczy córki.
To dziwne.
Mamy pomóc duszy Becky oderwać się od tego świata.
Wychodzę na samolubną, ale...
nie mogę.
Jaka matka spaliłaby dziecięcy kocyk córki?
Wiem, że to tylko rzeczy, ale...
Ja wciąż noszę ubrania mamy.
Ile miałaś lat, gdy zmarła?
Dwa.
Wiele przeszłaś, prawda?
Tak.
Cóż... Jak chyba każdy.
Proszę schować kocyk.
I wrzucić do ognia puste pudło.
Nikomu nie powiem.
Słowo.
Skorzystaj z toalety na dole. Do tej nie można wchodzić.
SKANER URZĄDZEŃ
WPROWADŹ HASŁO
Co pani robi?
Dom to bardzo osobista przestrzeń.
A dom Nancy jest pełen...
smutku i mroku.
Mam nadzieję, że te kryształy pomogą uwolnić energię.
Dobrze zna pani LeFevre’ów?
Jesteście blisko, nie?
Czemu pytasz?
Potrzebuję hasła do Wi-Fi. Zna je pani?
Wpiszę za ciebie. Dbają o prywatność.
Widzimy się na dole.
POŁĄCZONO
Kamera wciąż tu jest. Zhackowałam ją.
Rozpoznajesz tę bliznę?
KAPITAN BECKY
Nie mogę.
Ben, ja i Elliot...
bardzo dziękujemy wam za to, że tu jesteście...
by pomóc naszej córce, Rebecce...
spokojnie odejść.
Niezręcznie się czuję. Chodźmy stąd.
Dobra. Tata pracuje do późna, więc muszę się zająć mamą.
Chodźmy. Masz dobre oko.
- Nie każdy ją zauważa. - Co to oznacza?
To, że przestępcy to przesądni tchórze.
To durna maska Batmana.
Nie durna, tylko zabawna.
Ben powiesił ją przy maskach z Tanzanii, żeby robić sobie jaja z ludzi.
Już taki ze mnie Joker.
Widzę, że jest pan królem sucharów.
- To prawda. - Ach tak?
Oddamy sukienkę do pralni. Przyjedziesz po nią?
Dobrze.
Nim pójdziesz...
Nancy i ja chcemy ci coś podarować.
Przyda ci się.
Będziesz zachwycona.
Dacie jej samochód Becky?
- Myślałem, że… - Jej przyda się bardziej.
Dojazd do szkoły sprawia ci więcej problemów, niż sądziliśmy.
- Mogę jeździć autobusem. - To nic takiego.
Elliotowi auto się nie przyda.
Nie masz nawet prawka.
Jasne, ogarnięcie się mi nie grozi.
- Elliot... - Wielkie dzięki, mamo.
Przyjmij auto.
Proszę.
A to co, do cholery?
Ben mi pożyczył. Jesteście na ty?
Przynajmniej nie zasnę już w autobusie.
Z autami jest pełno roboty.
Trzeba wymieniać olej, płacić za paliwo...
To hybryda.
Trzeba ją tankować.
Biorę ich forsę, a auta nie mogę?
W porządku.
Ale jeśli Ben zechce ci dać coś jeszcze,
- to najpierw zadzwoń, jasne? - Spoko.
I co myślisz?
Cóż... Ładne.
Naprawdę ładne.
Zostało trochę rzeczy Becky.
Serio?
Tak.
Yvonne!
O tak!
No co? Jeśli spytają, to powiedz, że to spalili.
W porządku?
Sash?
Kolejny dzień w Crystal Valley.
A jeśli mnie też ktoś obserwuje?
Odbiło ci.
Nie martw się, znajdziemy tę kamerę.
Dobranoc!
SZKICOWNIK