NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
To były informacje na temat burzy.
Przekażemy teraz kolejne wieści z miejscowego szpitala.
Burza wciąż szaleje, a miejscowe oddziały położnicze są przepełnione.
Dziesiąty listopada właśnie stał się najpopularniejszą datą urodzin w Arizonie.
UWAGA
KOMUNIKAT NARODOWEJ SŁUŻBY POGODOWEJ
Komunikat systemu ostrzegania.
To nie są ćwiczenia.
Informujemy o zagrożeniu: silny wiatr I burze z piorunami.
Narodowa Służba Pogodowa zaleca mieszkańcom Mariposy,
Crystal Valley, Sedony I Cottonwood, by pozostali w domach.
Co mi jest?
Tato...
Chodzi o Becky.
Powiedziała coś wujkowi?
Frankowi? Nic o tym nie wiem.
Dobrze postąpiłeś.
I to szybko. Jestem z ciebie dumny.
Twój człowiek coś znalazł?
Rozgląda się. Na razie bezskutecznie.
To niech szuka gdzie indziej.
Myślisz, że to był Ben?
Okłamał Franka. Nie powiedział mu, że byłam w łazience.
Ja też bym skłamała, gdyby w moim domu zemdlała naga dziewczyna.
Czemu miałby zabić Becky?
Kto wie?
Może się do niej dobierał?
Albo kręcił jakieś ciemne interesy, a ona się dowiedziała? Może to po nim Becky odziedziczyła psychopatyczne geny?
- Sporo w tym gdybania. - Wiem.
Zbliżę się do nich I to wyjaśnię.
- Durny pomysł. - Nie wierzysz mi?
Wierzę. I w tym właśnie problem.
Chcesz zbliżyć się do mordercy I zacząć go wypytywać?
- Masz lepszy pomysł? - Tak.
Nie rób tego.
Może ktoś inny coś wie?
W sumie... to tak.
Ładny pokój.
A czego się spodziewałaś?
- Przepraszam, że wpadłam bez zapowiedzi. - Cieszę się, że żyjesz.
Widziałam, jak Ben niósł cię do auta I nie było cię w szkole.
Myślałam, że twoje serce...
Dostałam ataku paniki u nich w łazience.
Dobrze, że Ben tam był.
Ale później nie powiedział, co się naprawdę stało.
Dziwnie się z tym czuję.
Czy Becky mu ufała?
Nie przepadam za tą rodziną.
Elliot to psychopata, Nancy też chyba świruje,
ale Ben to dobry facet.
- A jeśli tylko udaje? - Uwierz. Wiem, co mówię.
Po śmierci Becky załatwił mojemu tacie pracę.
Nawet w żałobie był wdzięczny za...
- No wiesz. - Za co?
To mój tata znalazł Becky.
Wracał do domu, gdy usłyszał alarm dymny.
Drzwi były otwarte, więc poszedł sprawdzić, czy wszystko gra.
No I nie grało.
Dym pojawił się, gdy Becky...
Prąd...
Stąd ten alarm.
Wcale tak nie było.
Durny czujnik wciąż się włączał, nawet z nowymi bateriami.
Dlatego go zdjęłam.
O czym ty mówisz?
Twój tata kłamał.
Co?
Masz jakiś atak?
Nie wiem.
Przyniosę ci wody.
Matka by się wściekła, że wcześniej ci nie dałam.
„Gdzie twoje maniery, Penny?”.
Co, do cholery?
PRZYCZEPY
DO KOSZA
„PRAGNIENIE POZNANIA WŁASNEJ DUSZY POŁOŻY KRES INNYM PRAGNIENIOM” - RUMI
Co czujesz, gdy otwierasz okno?
Opisz mi to w trzech słowach.
Wolność.
Jedność.
Ciepło.
Właśnie to czułaś, gdy zostałaś matką.
Teraz okno jest zamknięte.
I co czujesz?
Blokadę. Zepsucie. Wściekłość.
Ciężarna.
Nie chcę tego.
Rozumiem.
Fundacja już nam pomogła, gdy nie mogłam zajść w ciążę.
Uznałam, że znajdziecie też lek na te...
histeryczne bzdury.
Też tak miałam.
Co?
Pamiętasz pielgrzymkę do Uluru?
Tak.
Mieliśmy jechać z wami, ale bliźnięta miały wtedy trzy lata.
Bliźnięta...
A co się stało?
Zaszłam w ciążę.
Myślałam, że to cud I że to przez Uluru.
A potem...
poroniłam.
Tak mi przykro.
W Stanach usłyszałam, że nie będę już mieć dzieci.
Czemu mi nie powiedziałaś?
Nie wiem, jak o tym rozmawiać.
Społeczeństwo oczekuje, że kobiety będą ukrywać swój ból,
ale jedność ciała I umysłu jest niezwykle ważna,
szczególnie w takich chwilach.
A gdy umysł doświadcza...
tak ogromnego bólu, jak strata dziecka...
Słyszałaś o lalkach reborn?
Można tymczasowo przekierować na nie emocje
po nagłej stracie dziecka.
To udawanie, ale pomaga.
Ktoś tu znalazł nową kumpelę.
Właśnie...
Powinnam się martwić?
W dziewięciu przypadkach na dziesięć przyjaźń z odludkiem jest szlachetna.
Ale niektórzy są na tyle nieprzewidywalni, że powinno się ich unikać.
Becky była dla niej miła I wiesz, co się stało.
Myślisz, że Penelope zabiła Becky?
Co?
Nie, ale Penelope rozpowiadała, że Becky ją poparzyła.
Jezu.
Czyli to jedyna dziwna rzecz, jaką zrobiła Penelope?
Coś ty?
Becky wróciła kiedyś wcześniej z wakacji. Penelope była w jej pokoju.
Przymierzała ciuchy I się malowała.
Łóżko było w nieładzie,
jakby Penelope cały czas w nim spała.
Miała chorą obsesję na punkcie Becky.
Wymyśliłem coś.
- No to się zmęczyłeś. - Przyczepy, w ten weekend.
Picie, głośna muza, koszmarne decyzje
I chwile, za którymi będziemy kiedyś bardzo tęsknić.
Kto ci powiedział?
Co takiego?
Nie chciałem tego ukrywać, ale będą narkotyki i...
Robicie imprezę beze mnie?
To postawa godna dobrego przyjaciela.
Wygląda na to, że już teraz mogę zacząć tęsknić.
Dzięki, stary.
To nasz wieczór. Nie zapraszaj tej dziewczyny.
Nie dotarł pan do Chile?
Mam to w planie.
W czym mogę pomóc?
- Potrzebuję podwózki. - Więc odpal apkę.
Ktoś musi mnie wpakować do samochodu.
ZDOLNOŚĆ KREDYTOWA: PRZECIĘTNA
Sukinsyn!
Bez takich, chłopie.
- Mówiłem, że ci oddam. - Nie wiem, o co ci chodzi.
- Sprawdzałeś mnie. - Wcale nie. Przecież spłaciłem pierwszą ratę.
- Za tydzień kolejne 250 dolców. - Nie.
Za tydzień 350, potem 500 I 1000.
Bierzesz 10 000 dolarów odsetek za 1500 dolców kredytu?
Czy to w ogóle jest legalne?
A jak ci się wydawało, gdy zaciągałeś pożyczkę?
- Robię to dla siostrzenicy. - Jasne.
Dla tej z nowym Priusem?
- Skąd o nim wiesz? - Lubię wiedzieć, komu pożyczam forsę.
To nie ja kupiłem jej ten wóz.
Świetnie. Przynajmniej nie musisz go spłacać.
No dobra.
Do zobaczenia.
Ten bałagan już tu był, słowo!
Nie zabiłam Becky, ale chyba wiem, kto to zrobił.
Znalazłam peruki w twoim pokoju. Chciałaś być Becky!
Odrzuciła cię, więc ją zamordowałaś.
Twój ojciec opowiedział bajeczkę, żeby cię kryć.
Częściowo masz rację. Mój tata wcisnął kit.
Odgadłam hasło I ściągnęłam jego billing.
To z nocy śmierci Becky. Nim tata wezwał policję, ktoś do niego dzwonił,
z Fundacji Annex. Ben I Nancy LeFevre odbierali tam nagrodę.
Dlaczego twój tata go krył?
Bo to Crystal Valley, a tatę obchodzi tylko forsa.
Mówiłam ci już, co Ben dla nas zrobił po śmierci Becky.
Ale kogo krył Ben?
Elliota.
On nie zabiłby siostry.
Gdy ćpał, był zupełnie inny.
Mam na imię Drew I jestem uzależniony.
Kto teraz?
Umówiliśmy się. Ja prowadzę, ty mówisz.
Miło cię znowu widzieć, młody.
Terapeuta chyba...
musi powiadomić policję, jeśli ktoś chce zrobić krzywdę sobie...
albo innym.
Pewnie dlatego wolałem pogadać z wami.
Dzień po mojej pierwszej działce...
w mojej głowie odezwał się wściekły głos.
Był jak rój pszczół.
Przez niego chciałem...
coś zniszczyć.
Podpalić dom... Sam nie wiem.
Kolejna działka...
I głos ucichł.
Brałem tak długo...
że prochy przestały w końcu działać.
Po śmierci mojej siostry...
byłem tak odrętwiały...
że sądziłem, że głos zniknął na zawsze.
Aż do dziś.
Kumpel, którego znam od dzieciństwa, nie zaprosił mnie na imprezę.
Wiem, że gadam jak obrażony dzieciak, ale...
głos powrócił.
Słyszę go.
Miałem ochotę zabić kumpla.
Potrafię to sobie nawet wyobrazić.
Nic dziwnego, że mnie nie zaprosił, co?
Nieważne.
Walić go.
Jestem Elliot...
I czasem chcę, żeby wszyscy oprócz mnie nie żyli.
To było głupie.
Będziesz miał szczęście, jeśli ktoś nie wezwie glin.
A może tego chciałeś?
Mam się martwić?
- Nie będę już brał. - Nie o to pytam.
Taki narcyz jak ty nic sobie nie zrobi.
- Dzięki. - Ale...
chcę mieć pewność, że nie skrzywdzisz nikogo innego.
Chciał pan powiedzieć: „znowu”?
Becky?
To ja.
- Spokojnie. - TJ...
Wzięłam cię za kogoś innego.
Cholera. Skaleczyłaś się.
Wybacz, że cię przestraszyłem.
Drzwi były otwarte, a ty nie odpisałaś na moje emoji z bakłażanem.
Wybacz.
Klimatyzacja w kinie dobrze ci zrobi.
W kinie?
Dzisiaj nie mogę. Muszę pogadać z Elliotem.
Wystawiasz mnie dla jakiegoś Bilagaana?
Białasa.
Nie o to chodzi.
A o co?
O szkolny projekt.
Czyżby?
Jasne.
Może zaproszę Karę.
Ona mnie wspiera. W końcu ktoś musi.
Czekaj.
To co, jedziesz?
Evan I Ruth już jadą.
Biorę kąpiel.
Zamknęłaś drzwi?
Zaraz zejdę.
Kocham cię.
Nic ci nie jest?
Biorę kąpiel z solami.
Jest miło.
Dobrze.
Kochamy to miasteczko.
Wszyscy chcemy, by nasze dzieci dorastały
- w lepszym środowisku. - Bez waszej pomocy...
- Byli tam. - Nie mielibyśmy dzieci.
Penelope nie kłamała.
W tej kwestii.
Co do billingu... Sama nie wiem.
To może być zwykła zmyłka.
Coś widziałam.
Miałam kolejną wizję.
Becky dźgnęła Elliota.
- Broniła się. To było w noc jej śmierci. - Broniła się przed Elliotem?
Myślę, że Elliot ją zabił, a Ben to zatuszował.
- Jestem na miejscu I poznam prawdę. - Gdzie jesteś?
Sprawdzę, czy mam rację.
Czekaj, już o tym gadałyśmy.
Jeśli masz rację, to jest jak samobójstwo.
Becky nie zniszczy mi życia.
Sasha, słuchaj...
- Znowu coś z wycieraczkami? - Przyszłam do Elliota.
- Chodzi o szkolny projekt. - Powinien niedługo wrócić.
Zjesz z nami kolację?
To zawsze działa. Co właściwie robisz?
Oddech trzmiela. Nauczam go na zajęciach z medytacji.
Pomaga na stres I stany lękowe.
Spróbuj, gdy poczujesz, że nadchodzi atak.
Przepraszam na moment.
W porządku?
Gdzie jest Elliot?
Wyszedł.
O dziwo, nie zawsze nas o wszystkim informuje.
Miał zaraz wrócić.
Nie powinnaś spędzać za dużo czasu z Elliotem.
Ruth...
To nie wina Bena I Nancy. Robili, co mogli.
Tak wyjątkowa dziewczyna jak ty
- powinna go unikać. - Elliot nie jest zły.
Bronisz go po tym, co zrobił Becky?
Słucham?
Naćpał się. Nie wiedział, co robi.
Zaatakował ją.
Sasha nie musi tego słuchać.
On ją zabił!
- A wy to zatuszowaliście! - Co? Sasha, czekaj!
Co z wami nie tak?
Z nami?
A co ty robiłaś pod prysznicem, gdzie zginęła nasza córka?
Wiem, że jest ci trudno. Mnie I Benowi też nie jest łatwo.
Wszyscy zaczynamy tracić zmysły.
Być może nie powinniśmy byli tak się do siebie zbliżać.
No już.
Pora na ciebie.
Przepraszam za zło.
Jak mogłaś ich tak oskarżać?
Obserwowałaś nas?
- Chciałam pogadać z Elliotem. - Nie ma go?
Wiem, gdzie jest.
- Wpuścisz mnie? - Po prostu mi powiedz.
Nie. Muszę ci pokazać to miejsce.
- Tak? - Tu Frank.
Prius będzie stał za maszyną do lodu, za stacją benzynową.
Z samego rana.
Jesteśmy kwita.
Hej, stary.
- Dobrze, że jesteś. - Spadaj.
Pogadajmy.
Nie zbliżaj się do mnie. Mówię serio.
Wciąż nie wiem, czemu Elliot miałby zabić Becky.
Z zazdrości?
Byli aż tak nierówno traktowani?
To nie wszystko.
Elliot chciał mieć Becky tylko dla siebie.
Był zazdrosny nawet o mnie.
Masz piękne włosy.
Skręć tutaj.
To co planujesz?
Sprawię, że się przyzna.
Jak?
Puszczę mu piosenkę, która znaczyła coś dla Becky.
- Przyszłaś bez zaproszenia? - Jestem z Sashą.
A do kogo mówię, świrusko?
- Wynocha. - Gdzie Elliot?
Jego też nie powinno tu być.
Chciałam pobyć sama z Ravim.
Becky LeFevre kocha Raviego Jerome.
Mam już dość ludzi odbierających mi to, co moje.
Widzę, jak patrzysz na mojego faceta.
Wiedziałam od początku. Spróbuj się do niego odezwać,
to cię zniszczę.
Upiłaś się.
- Z drogi. Zabiję Raviego. - Wiem, co zrobiłeś Becky.
- Kto ci powiedział? - Twoi rodzice I ich znajomi.
Naćpałem się.
- Nic nie pamiętam. - Zabiłeś ją.
- Nie. - Zaatakowałeś ją.
Kilka tygodni przed jej śmiercią.
Wróciłem z popijawy, pokłóciliśmy się.
Dźgnęła cię. Dlaczego?
Mówiłem, nie pamiętam.
I może nie kojarzysz tego kawałka?
- Nie. - Nie wierzę ci.
Puść coś innego.
- Nie chcę tego słyszeć! - To nie ja, patrz.
- Co się stało? - Zaczekaj tu.
Wyłącz to.
Wyłącz!
Byłeś tam.
- Nie wiem, o czym mówisz. - Zrobiłeś coś mojej siostrze?
Nie.
Chciałem ci powiedzieć, naprawdę.
- Co zrobiłeś? - Zabiłeś ją.
- Prawda, Vivi? - Nie skrzywdziłbym jej!
Kochałem ją.
Dlatego tam byłem.
Siedzieliśmy sobie.
Poszła do łazienki, a ja za nią.
Otworzyłem drzwi...
a wtedy...
Becky, proszę.
Becky, nie rób tego!
Nie zabiłem jej.
Nic nie zrobiłem.
Nikt jej nie zabił.
To było samobójstwo.
Tak mi przykro.
Elliot, przestań!
- Zostaw go! - Dałeś jej umrzeć!
Zostaw mnie!
Byłam dla niej zbyt ostra.
Ale...
gdy oskarżała Elliota...
Postąpiłaś słusznie.
Trzeba jej pomóc.
Ta sytuacja ją przerasta.
Nas wszystkich.
Przez to, że jesteśmy tak blisko serca naszej córki...
dzieją się dziwne rzeczy.
Moje ciało...
na nią reaguje.
Twoje ciało?
Chcę znowu normalnie żyć.
To moja wina.
Naciskałem na relację z Sashą.
To nic.
Nie wiedziałem, co robić. Dałem się ponieść emocjom.
Przepraszam za zło.
Przepraszam.
- Ja... - Nie winię cię.
Penelope przekonująco kłamie.
Mówiła, że Ben dzwonił do jej taty i...
Nie kłamała.
Ben...
mnie krył.
Zadzwoniłem do niego.
Powiedziałem mu, że coś się stało Becky.
I że musi to sprawdzić.
Skąd wiedziałeś?
Po prostu to czułem.
Byłem na odwyku.
Oglądałem telewizję.
Naglę zacząłem płakać, bez powodu.
A blizna w miejscu, gdzie mnie dźgnęła...
znowu się otworzyła. Jakby była świeża.
Myślisz, że wciskam ci kit, ale tak było.
Wierzę ci.
On też mi uwierzył.
Tata.
Gdy ją znaleźli...
Ben wiedział, że nikt by mi nie uwierzył.
Dlatego zapłacił ojcu Penelope.
Żeby nikt mnie nie podejrzewał.
Powiesz rodzicom, co się stało?
To by ich zabiło.
A co z tobą? Wszystko w porządku?
Zapytaj za sto lat.
Mogłeś zadzwonić, że się spóźnisz.
Przepraszam, tato.
Nie szkodzi.
To tylko kolacja.
Powinnam się martwić?
Nie.
Powinnaś być szczęśliwa.
Prawie oszalałam, próbując rozwikłać nieistniejącą zagadkę zabójstwa.
Rozwikłałaś zagadkę.
Tyle że nie zabójstwa.
Becky miała problemy I być może nie chciała żyć.
Oby odnalazła spokój.
Żebyś ty też mogła.
Czy powinnam była to poczuć?
A może już jej nie czuję, bo naprawdę odeszła?
Musisz sobie wszystko poukładać.
Wciąż nie do końca wierzę w to, że opętał cię jej duch.
Mama?
Mamo!
Dom jest tam.
Mamo.
Dom jest tam!
Ty durna dziewucho!
Twoje włosy!
I ta biała skóra! Ona nigdy nie da ci spokoju!
Tracey!
- Tak? - Evan? To, czego szukałeś...
Zrobione.
Mam to.
- Zadowolony? - Dobra robota, mały.