NETFLIX ... SERIAL ORYGINALNY
Sabrino.
Słyszysz mnie?
Nic ci nie jest?
Daj mi jakiś znak. Cokolwiek.
Spellman?
Jest zimno. Wracaj do łóżka.
Może Sabrinie Gwieździe Zarannej jest zimno.
Gdziekolwiek jest.
Albo gorzej.
Musisz ufać, że nic jej nie jest.
Daj sobie czas.
I co myślisz?
Udało się? Drugi kosmos już się nie zbliża?
Pomiary wskazują,
że drugi kosmos wciąż do nas leci.
Ale nie zniknąłby w jeden dzień.
Najprawdopodobniej zwolni, zatrzyma się, a potem rozproszy.
Jeśli mamy zostać unicestwieni z mojego powodu, trzeba ostrzec ludzi.
Nikomu nic nie mów, dopóki nie dowiemy się więcej.
Bo wywołasz panikę.
To nie twoja wina.
Żartujesz?
To wyłącznie moja wina.
To mój ojciec wypuścił pradawne koszmary.
Może, ale z pewnością je przyciągam.
Bo czemu skupiałyby się na Greendale?
Lilith?
Cześć, kochana.
Co tu robisz?
Przyniosłam ci śniadanie. Trochę kiełbasek w cieście.
Zauważyłam, że od wizyty Lucyfera
maleńki Adam, który wcześniej tak kaprysił,
siedzi cicho jak mysz pod miotłą.
Tak. Prawdziwy z niego aniołek.
Jakby co, jesteśmy obok.
Dobrze?
Przyniosłam ci śniadanie, Agatho.
Smaczną, gorącą owsiankę.
Owsianka gorąca
Owsianka zimna
Owsianka w garze, a każda inna
Biedna siostro.
Twój umysł wciąż jest zagubiony.
Odnajdziemy go.
W jakiś sposób.
Przepraszam?
Co robicie w naszej sali?
Szykujemy się do próby.
Zaklepaliśmy ją.
Myślałam, że w szkole nie ma innych zespołów.
Zjarani Filozofowie mają rezerwację.
Bierzcie te żałosne graty i spadówa.
Przywalić ci?
Theo.
Słuchajcie...
możemy się jakoś dogadać.
Niby jak?
A ten Tobey na to „Bierzcie te żałosne graty".
Mało brakowało, a Theo spuściłby mu manto.
A wtedy Harvey wyzwał ich na bitwę kapel.
Samorząd może to zasponsorować, prawda?
Chyba tak, ale...
Przepraszam.
Przez przypadek usłyszałam, że mówicie o bitwie kapel.
Ostatnio znalazłam coś takiego w archiwum biblioteki.
Nic się nie zmieniło.
No to załatwione.
Czas przywrócić tę tradycję.
Bitwa kapel, to będzie ciekawe.
- Co zaśpiewacie? - My z Nickiem z nimi nie gramy.
Tylko Harvey, Roz i Theo.
Czy to pradawny koszmar?
To Octowy Tom!
Przecież on nie żyje.
Oj tam, kogo to obchodzi?
Teraz wrócił.
Cześć, maluchu.
Marie, o co chodzi?
Już czas.
Zaciera się granica pomiędzy życiem a śmiercią.
Marie, co ty mówisz?
Czy to pradawny koszmar?
Tak.
Nadchodzą lèmò.
Les revenants.
Wskrzeszeni.
O kurczę.
Kosmiczny niepokonany, a już nadchodzą Powracający?
Zaraz, Octowy Tom jest pradawnym koszmarem?
Wszyscy Powracający nim są.
Trzeba się z nimi zmierzyć na wielu polach walki.
- Gdzie? - Oni przyjdą do was.
Musicie być bardzo ostrożni. Oni nie są tacy, jak myślimy.
Nie będą pamiętać wszystkiego.
Mogą nawet nie wiedzieć, że umarli.
Nie denerwujcie ich.
Niech martwi poczują, że zostali gościnnie przyjęci.
Bo inaczej...
zaczną się dziać straszne rzeczy.
Teraz muszę odejść.
Co? Dokąd?
Umarli mają swojego przywódcę.
Muszę się z nim zmierzyć.
Sama.
Li tonbe l'leve.
Powstań.
Lespri, powstań.
Witaj, stara przyjaciółko.
Dobrze cię widzieć, chérie.
Kłamiesz.
Powiedz, w jaką grę zagramy tym razem?
Myślę, że starożytna gra senet
najlepiej pasuje do tej okazji.
No do jasnej...
O w mordę.
Greendale!
Wróciliśmy.
Zróbmy tu piekło.
Harvey! Co ty wyprawiasz?
Skąd to masz?
Znalazłem w jakichś gratach.
Nie wiedziałem, że grałeś.
Nie grałem.
Nie możesz marnować czasu na coś pożytecznego?
Drogie panie, przykro mi, ale fałszujecie.
Nie dam się upokorzyć Klubowi Strachów.
I szczerze...
Jesteście do bani.
Nic tu się nie zmieniło.
Słucham?
Zarezerwowaliśmy salę. Kim jesteście?
Jesteśmy Szatańska Panika.
I pożyczymy wasz sprzęt na próbę.
Po naszym trupie.
Niech ich zaboli.
Gramy w senet.
Pamiętasz zasady gry, przyjacielu?
Pionki symbolizują dusze zmarłych.
Aby wygrać, musimy doprowadzić je na koniec planszy...
do zaświatów.
Na spoczynek.
A jeśli przegrasz,
nigdy nie powrócą do swoich grobów.
Zarówno żywi, jak i martwi będą cierpieć wieczne katusze.
Ciociu?
Właśnie...
Czy to...
Naprawdę tu jest?
Edwardzie.
Przepraszam, że ci przerywam, ale to...
Sabrina. Jestem...
Bardzo obiecującą uczennicą.
Sabrina?
Mam córkę Sabrinę. Śliczne imię.
O tyle chciałabym cię zapytać.
Tyle ci powiedzieć.
Nie wiem, od czego zacząć...
Wystarczy.
Nie przeszkadzajmy arcykapłanowi w pracy.
Przepraszamy, bracie.
Sabrino, Edward jest jednym z Powracających.
Tak jak Octowy Tom.
Jest pradawnym koszmarem?
Tylko jego manifestacją.
Naszym zadaniem jest zapewnienie mu komfortu.
To byłoby niebezpieczne, gdybyśmy uświadomiły mu jego śmierć.
To jak obudzić się z koszmaru.
Najważniejsze jest to, że wrócił.
Dostałyśmy drugą szansę, Sabrino.
Czyż to nie wspaniałe? Wszyscy Spellmanowie znowu razem.
Wcale nie jest taki, jak sobie wyobrażałam.
Tobie wydaje się normalny?
Edward zawsze skupiał się na pracy.
Adam?
Gdzie jesteś?
Gdzie jesteś? Adam?
Adamie, proszę.
Wybacz mi.
Służka siedzi w ogrodzie Wiesza pranie przy brodzie
Wtem na brodzie siadł jej kos I wydziobał nos
W co się bawisz, siostro?
Kim jesteś?
To ja, głuptasie, Dorcas.
Zagrasz ze mną w grę?
Tak.
Ale najpierw...
chcę zdjąć tę suknię.
Lepi się.
Doktorze Ce?
Kochanie?
Mam wieści.
Hildo, tutaj jesteś.
Dobrze.
A teraz nie panikuj,
ale istnieje maleńka szansa,
że martwi wstają z grobów.
Wiem.
Co?
Moja matka weszła do sklepu godzinę temu.
A, Hildo...
ona nie żyje od dziesięciu lat.
Chodź, przedstawię was.
- Czy ona... - Tak, jest tam.
Tam siedzi.
To ona?
Mamo.
No dobrze.
Mamo,
chcę ci przedstawić moją ukochaną żonę, Hildę.
Hildo, poznaj...
drugą miłość mojego życia...
moją mamę.
Miło mi cię poznać.
Elaine, prawda?
Pani Kosgrove, moja droga.
Zjarani Filozofowie się wycofali.
Ale zapisał się inny zespół.
Zaraz.
Szatańska Panika była na ulotce od pani Curtis.
Co to za jedni?
To wy jesteście...
Klub Strachów?
Tak.
A wy to Szatańska Panika?
We własnej osobie, ciulu.
Wyglądasz znajomo.
Jak się nazywasz?
Harvey Kinkle.
Pozdrów od nas swojego staruszka, Harvey Kinkle.
Tato, co to za Szatańska Panika?
Harvey.
Byli kapelą?
Grałeś z nimi?
Były takie dzieciaki w szkole.
Kręcił ich heavy metal i szukali sali na próby.
Pozwoliłem im korzystać z mojego garażu, a oni pozwolili mi dołączyć.
Należałem do Szatańskiej Paniki.
Pewnej nocy grałem w garażu sam,
kiedy pojawił się jakiś obcy.
Powiedział, że jest łowcą talentów i usłyszał o Szatańskiej Panice.
Fajna nazwa.
Wpada w ucho.
Jeśli twoi kumple są w połowie tak dobrzy jak ty, odniesiecie sukces.
Serio tak myślisz?
Zdecydowanie.
Ale sława wymaga zaangażowania i ofiary.
A dokładnie ludzkiej ofiary.
Zabij kogoś ze szkoły.
Najlepiej dziewczynę, byleby była dziewicą.
Jedna martwa nastolatka,
a wasza błyskawiczna droga do sławy rozpocznie się
na nadchodzącej bitwie kapel.
Wtedy myślałem, że to jakby Szatan,
prawdziwy Szatan, zjawił się w Greendale.
Zróbmy to!
Jaha, skarbie!
Odpada.
Jesteście walnięci.
- Odchodzę. - Myślałem, że to koniec.
Ale przed bitwą kapel zniknęła dziewczyna.
Królowa balu.
Peggy Lou Simcox.
Wkrótce odnaleźli jej ciało.
Zasztyletowano ją w lesie.
Co miałem robić?
Może to było głupie, ale poszedłem do jej ojca
i powiedziałem:
„Istnieje szansa, że Szatańska Panika miała coś wspólnego z jej śmiercią".
I co dalej?
Następnego dnia
zespół nie zjawił się w szkole.
Do lunchu wszyscy mówili, że spłonęli żywcem.
Zatrzasnęli się w szopie, w której ćwiczyli.
A ojciec Peggy Lou się przyznał.
On to zrobił.
Zamknął ich.
I podpalił.
Jasny gwint, tato.
Zaparzyłam herbatę.
Piecze też przepyszne ciasta.
Pieczenie mnie relaksuje.
To uspokajające.
W stresie.
Sandra też lubiła piec, prawda, Kenny?
Oj, mamo.
Co to za Sandra?
Moja stara dziewczyna. Nic poważnego.
Nie jak z Ericą.
Albo z tą wysoką.
Albo tą Irlandką.
Absolutnie żadna z nich
nie nadawała się dla mojego Kenny'ego.
Dlatego musiałam je wszystkie zabić.
Może powinniśmy się już położyć.
Przygotowałam pani pokój.
Nie trzeba było. Jeszcze trochę tu posiedzę.
Poczytam książkę. Idźcie już, sama się położę.
Wie pani, gdzie nas znaleźć.
W razie potrzeby, proszę krzyczeć.
Dobranoc, mamo.
Dobranoc, pani Kosgrove.
Dobranoc.
Chyba nigdy nie widziałam, żebyś się uśmiechał.
Bo się nie uśmiecham.
Nie od kiedy Nazarejczyk sprowadził mnie z powrotem.
„Powstań, Łazarzu", powiedział.
I stałem się Wskrzeszonym,
prześladowanym przez wspomnienie tego,
co widziałem przez cztery dni, gdy byłem martwy:
dusze potępionych wyjące w agonii.
W takim razie...
dlaczego sprowadzasz je z powrotem?
Bo tylko takie ziarna dostałem do zasiania.
Ból...
i cierpienie.
A to pech.
Rzut na korzyść Powracających.
Ojcze Spellman?
Mogę ci coś pokazać?
Skąd to masz?
Z mojego pokoju. Codziennie na nie patrzę.
Jestem twoją córką.
Tylko starszą.
Chodzę do dwóch szkół: do Baxter High i akademii.
Jestem przewodniczącą klasy.
Wybrali mnie za bycie wiedźmą.
Nie jesteś wiedźmą.
Pewnie, że jestem.
- I cheerleaderką. - Moja córka ma dwa miesiące.
Nie.
Ja jestem twoją córką.
Muszę porozmawiać z Dianą.
Nie ma jej tu.
Bo...
zmarła.
A co ze mną?
Nie żyjesz od 16 lat.
Prawie 17.
Ale jakimś cudem, czy raczej koszmarem,
dostaliśmy drugą szansę, by się poznać.
Czemu miałbym chcieć cię poznać?
Nie jesteś moją córką.
Twoim ojcem jest kozioł.
Co?
Słyszałaś mnie.
Jesteś wynaturzeniem.
Twoja skurwiona matka chciała dziecka.
Uznała, że ja jej go nie dam.
Więc Diana zawarła pakt z diabłem.
Kopulowała z samym Szatanem.
Mrocznym Panem.
Wyobrażasz to sobie? Pokładać się z tym brudnym zwierzęciem?
Nie chciałem cię.
- Nigdy. - Nie wiesz, co mówisz.
Proszę, przestań!
Powinienem był to zrobić, gdy się urodziłaś.
Natychmiast wyjdź.
W dłoni Lizzie siekiera się mieści
Walnęła matkę razy czterdzieści
W niebie będzie huśtać się
Na bramie...
Agatho.
Ty mi to zrobiłaś?
Co?
Dźgnęłaś mnie?
Wiele razy?
Pamiętam, że się bawiłyśmy.
Nie.
Nie, wydaje mi się, że naprawdę mnie zabiłaś.
Znasz „Trzy ślepe myszki"?
Trzy ślepe myszki
Zobacz, jak biegają
Wszystkie gonią żonę rolnika
Która im nożem Ogonki ucina
Kto widział kiedy takie dziwy
Jak trzy ślepe myszki
Trzy ślepe myszki
Zobacz, jak biegają
Wszystkie gonią żonę rolnika
Dorcas.
Co robisz?
- Wróciłam, Prudence. - Tak.
Widzę.
Pobawisz się z nami?
Zobacz, jak biegają
Wszystkie gonią żonę rolnika
Która im nożem Ogonki ucina
Kto widział kiedy takie dziwy
Jak trzy ślepe myszki
O...
niczym innym nie marzę, siostro.
Przeklęta bezsenność. Zrobię sobie herbaty.
Pani Kosgrove?
Wszystko gra?
Mamo Kosgrove.
Nie jestem twoją matką. Nie nazywaj mnie tak.
- Przepraszam. - Jesteś wiedźmą, prawda?
- Kenny pani to powiedział? - Nie musiał.
Matka wie, w jakich dziwkach gustuje jej syn.
Wszystkie jesteście wiedźmami.
To mnie trochę boli.
Chcesz mi ukraść synka.
Nie jesteś go godna.
Jesteś krnąbrna, złośliwa i bezbożna.
Przynajmniej nadal żyję, ty chodzący trupie.
Co?
Pani Kosgrove!
Co tu się dzieje? Hildo!
- Mamo! - Kenny!
- Pomóż mi. - Pomóż mi.
Powstrzymaj ją!
Uspokoił się. Odpoczywa.
Ciociu, to było okropne.
Mówił mi takie straszne rzeczy,
na przykład...
że nie jest moim ojcem.
Powiedział coś takiego?
A najgorsze jest to...
że ma rację.
Byłam dzieckiem, gdy zginął.
Znał mnie... dwa miesiące?
Czemu miałabym go obchodzić?
Czemu on miałby obchodzić mnie?
Niech to szlag, co znowu?
Kenny, wypuść mnie!
Posłuchaj matki!
Rozmawiałam z Zeldą.
Musimy ją trzymać w zamknięciu.
I jej nie denerwować.
Miejmy nadzieję, że Mambo Marie pokona ten koszmar.
Brudna dziwka!
Kenny!
Chyba jednak wolałbym, żeby nie żyła.
Czemu mnie wezwałaś, Lilith?
Na początek zapytam:
słyszysz to?
Płacz niemowlęcia?
Nic takiego nie słyszę.
Szkoda, że Lucyfer skazał cię na śmierć za życia.
Z rozkoszą sam bym cię zabił.
Też bym tego chciała.
Chcę to skończyć, Kalibanie.
Raz na zawsze.
Ale w tym celu potrzebuję twojej pomocy.
Z chęcią.
Ale żadne z nas nie da rady przełamać klątwy Lucyfera.
Zgadza się.
Jedyną bronią, która może zabić kogoś nieśmiertelnego,
jest Włócznia Longinusa.
Przebito nią bok Nazarejczyka na krzyżu.
Centurion z Golgoty strzeże jej w Piekle.
Idź do niego.
Proszę, przynieś mi ją.
I zakończę swoje cierpienie.
Załatwione.
Ja miałam problemy z martwym ojcem,
a was nachodzi satanistyczna kapela z Piekła?
A może po prostu zrezygnujemy z bitwy kapel?
Słuchajcie,
nie musimy rezygnować.
Pani Meeks powiedziała, że znaleziono ciała Zjaranych Filozofów
w śmieciach za szkołą.
Odwołano bitwę kapel.
Boże.
Przynajmniej mamy spokój.
Chciałbyś, Kinkle.
Bitwa kapel się odbędzie.
Nie damy się znowu oszukać.
Mamy idealną miejscówkę.
Przed samymi wrotami Piekieł.
Sędziami będą żywi i martwi.
Zapomnij, Trash. Odpadamy.
Wcale nie.
Bo mamy twojego starego.
A kiedy przegracie bitwę kapel,
zdobędziemy sławę i pieniądze.
A twój stary zajmie nasze miejsce w Piekle za bycie cholernym kablem.
Tato?
Jesteś tutaj?
Harvey.
Zabrali mojego tatę.
Nie poddamy się.
I nie przegramy bitwy kapel.
Nie możemy z nimi rywalizować jako zespół metalowy.
Nie będziemy.
Wykorzystajmy nasze atuty.
Znam idealny kawałek,
ale brakuje nam wokalu.
Myślisz o Robinie?
Nie chciałam nic mówić...
ale mi go brakuje.
W takim razie...
Sabrino znasz jakieś zaklęcie przywołujące hobgoblina z lasu?
To jakbyś pytał, czy Szekspir napisał Sen nocy letniej.
Pewnie, że znam.
W międzyczasie,
mówiłeś, że Lucyfer zaproponował Szatańskiej Panice umowę?
Tata o tym mówił.
Zobaczę, czego dowiem się od mojego taty.
- Znasz Szatańską Panikę? - Byłem ich menadżerem.
Zawiedli mnie, spalając się żywcem,
więc zaciągnąłem ich do Piekła za zabicie tej biednej Peggy Lou Simcox.
Wrócili i robią burdy w Greendale.
Tak, wiem.
Przez tych twoich Powracających Piekło jest jak sito.
Potępieni uciekają na prawo i lewo.
Zajmę się tym.
Sprowadzisz tu Szatańską Panikę?
Nie, niech tam zostaną.
Trochę pobroją, zabawią się. Wciąż lubię ich muzykę.
Jak na Księcia Kłamstw beznadziejnie kłamiesz.
Nie możesz ich tu ściągnąć.
- Nie bądź śmieszna. - Są jednymi z Powracających.
Dopóki ich pan nie zostanie pokonany, masz związane ręce.
Skąd, znowu jestem ich menadżerem.
Porwali tatę Harvey'ego. Nie zrobił nic złego.
Zrobił, gardzę donosicielstwem.
- Każ im chociaż uwolnić pana Kinkle'a. - Niby po co?
No bo...
jestem twoją córką i cię o to proszę.
Córką?
Nie jesteś moją córką.
Nie pomogę ci.
A jeśli Szatańska Panika wygra, dostaną ode mnie bonus.
Zdolność władania ogniem piekielnym.
Czemu to robisz?
Żeby spopielili Greendale,
tak jak ich spopielono za życia.
Zejdź mi z oczu.
Miłego dnia śmierci.
Hekate,
daj mi siłę, bym zrobiła to, co konieczne.
Lilith!
Co robisz?
Wypełniam pokutę.
Siostro Zeldo,
prześladują mnie umarli.
Jak nas wszystkich.
Jeden siedzi w moim gabinecie.
W tej chwili Mambo Marie mierzy się z sojusznikiem koszmarów, Łazarzem.
Łazarzem?
Wskrzeszony jest tutaj?
W Greendale?
To on za wszystkim stoi.
Póki Marie go nie pokona, umarli będą powracać.
Czy wiesz, gdzie jest Wskrzeszony?
To absolutnie nie jest krytyka Klubu Strachów,
ale rywalizowanie z tak piekielną grupą metalową jak Szatańska Panika...
Pójdą jak owce na rzeź.
Niestety tak.
Ale my możemy ich pokonać.
Ale musielibyśmy naprawdę dać czadu.
Lucyfer podsunął mi ten pomysł.
Szatańska Panika chce się zemścić na mieście za swoją śmierć.
Wiecie, kto jeszcze chce się zemścić?
Peggy Lou Simcox.
Dokładnie.
Musimy działać szybko.
Skąd się wzięli ci ludzie?
Niektórzy wyglądają jak trupy.
O mój Boże.
Tam jest tata.
- Musimy go wyciągnąć. - Wyciągniemy.
Harvey, wymieciemy z naszym numerem.
Ale pamiętaj o planie Sabriny.
Twój tata nie skończy w Piekle.
Obiecuję.
Zaczynasz żałować, że się zgodziłeś?
Absolutnie nie.
Nawet jeśli to nie znaczy...
że się znowu zejdziemy.
Zawsze ci pomogę, Theo.
Gotowi na pożogę?
Wiem, walnięte świrusy, że przyszliście tutaj na bitwę kapel.
Zaczynajmy tę imprezę.
Gotowi?
Zaczną moi osobiści faworyci. Źli do szpiku kości.
Oto Szatańska Panika!
KRÓLOWA BALU PEGGY LOU SIMCOX
Cześć.
Jesteśmy Klub Strachów.
Jesteśmy z Baxter High.
No dalej.
Dasz radę.
I zabierzemy was w małą podróż.
Dawaj.
Podobało się wam?
Ale to chyba oczywiste, że wygrywają...
Bitwa jeszcze się nie skończyła.
Nigdy się nie poddajesz?
Nigdy.
W porządku.
Mamy ostatnią kapelę.
Spóźnialskich. Przed wami...
Jesteśmy Mroczne Matki.
Szykujcie się na rozpierdziel!
Przepraszam.
- Jesteście w trakcie gry. - Tak.
I wygrywam.
Dlaczego nam przerywasz?
Potrzebuję przysługi.
Łazarzu, Wskrzeszony, mój...
synek zmarł.
Sprowadzisz go z powrotem?
Jeśli nie zostało ci ciało, niestety nie mogę pomóc.
Jaka szkoda.
Moja kolej.
Jeśli wyrzucę trójkę albo więcej,
wygram.
A żywi i martwi...
będą wiecznie żyć obok siebie i cierpieć,
karmiąc nadciągającą Otchłań.
Nie!
Tak.
Wygrałem.
Giń, draniu!
Jak to możliwe?
Łazarz jest nieśmiertelny.
Włócznia Longinusa pomogła zabić Nazarejczyka,
który wskrzesił Łazarza.
Skoro zabiła Nazarejczyka,
mogła też zabić jeden z cudów, które po sobie zostawił.
Dziękuję, Lilith.
Nie zrobiłam tego dla ciebie.
Mimo wszystko...
dziś życie i śmierć zatriumfują nad Powracającymi.
A ty...
otrzymasz...
nie to, czego szukałaś...
ale inny dar.
No dobra, uspokójcie się.
To było bardzo...
Jesteśmy Mroczne Matki
i totalnie rozgromiliśmy tę bitwę kapel!
Dajcie głos!
Mroczne Matki!
- Nieźle, fałszywa córko. - Idź do diabła, fałszywy ojcze.
Tak zrobię.
Tato!
Tato.
Tato!
Nic ci nie jest?
Harvey,
byłeś świetny.
Więc pokonałaś Wskrzeszonego?
Lilith okazała się tu niezbędna.
Zajęta z niej dziewczyna.
A teraz?
A teraz obawiam się, że gdy zaprowadzę umarłych do grobów,
muszę z nimi zostać.
Zostać?
To jakiś absurd.
Czemu miałabyś z nimi zostać?
Nie jestem tym, kim myślisz.
Mambo Michelle Marie LaFleur to nie moje prawdziwe imię.
Więc kim i czym jesteś?
Jestem...
Baron Samedi,
potężny haitański loa.
Wszechmocny ojciec wszystkich Guédé loa.
Duchów śmierci i odrodzenia.
Przez cały czas?
Tak.
Gdy zamieszanie z życiem i śmiercią zostało rozwiązane,
muszę powrócić do świata zmarłych.
Ale gdy nadejdzie twoja kolej,
by pożegnać się z życiem i iść dalej,
będę czekać.
Jeśli będziesz mnie potrzebować wcześniej,
potrząśnij tym,
a cię usłyszę.
Wtedy do ciebie przyjdę.
Dziękuję.
Ale wątpię, żebym potrzebowała od ciebie przysług, Baronie Samedi.
Czy jak się tam nazywasz.
Zeldo.
Dorcas.
To nasza przyjaciółka.
Mambo Marie.
Zabierze cię gdzieś...
gdzie będzie ci lepiej niż tutaj.
Nie chcę iść, dopiero co wróciłam.
Wiem.
Nie chcę być martwa.
Nie ma czegoś takiego jak bycie martwym.
Wkrótce znów się spotkamy.
Obiecuję.
Chodź ze mną, chérie.
Prudence?
Skąd ten kaftan? Co się stało?
Agatha?
Co?
Agatho, to ty?
Dorcas tu była?
Powiedziała coś dziwnego, że mi wybacza.
Ale za co?
Opowiem ci.
Ale najpierw cię rozepnę, siostro.
- Co ja zrobiłam? - Już dobrze.
- Za co? - Już dobrze.
Chodź tu.
Już dobrze.
Kiedy tata się obudzi,
nie będzie niczego pamiętał?
Pomyśli, że coś mu się śniło.
Dzięki, stary.
I za to, co zrobiliście na bitwie.
Powinienem wracać do lasu.
Robin...
Przestraszyłem się i cię odesłałem.
W porządku.
Wiem, że to nie fair...
prosić cię, żebyś został...
ale zostaniesz?
Theo...
Tylko tego chciałem.
Mama.
Adam?
Czy to możliwe?
Soufrisken moun!
Ala de kaklika
nou mouri jiskaske m'tounen!
Podeszwy waszych stóp nie będą już boleć.
Powróćcie do ziemi, z której powstaliście.
Spocznijcie w Ginen.
Nan Ginen m'e ye, se nan Ginen m'prale.
Nie zdążyłaś się pożegnać z ojcem.
Nie był moim ojcem.
Nie naprawdę.
Napisy: Magdalena Adamus