NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Tato.
Kiedy Bailey mnie czesała, nie bolało.
Bailey już tu nie pracuje. A czemu?
Bo była niezastąpiona i nierozkoszna?
Powiedziałem: „nieodpowiedzialna i nierozważna”.
Dość gadania o Bailey.
Wyglądam kijowo.
Kto cię nauczył tak mówić?
Nie Bailey.
Cassidy, idziemy. Spóźnimy się na ślub.
Mam omamy czy pachnie tu Bailey?
Stary, użyłeś jej perfum?
Tylko odrobinę.
Zostawiła je. Brak mi jej!
Tato, nie rozumiem, jak mogłeś zwolnić moją jedyną klientkę.
Dość! Nie mówcie już o niej. Nie chcę więcej słyszeć imienia...
Bailey!
- Dobrze, że wróciłaś. - Miło cię widzieć.
Co ty tu robisz?
Cześć, Beau.
Przyszłam po rzeczy.
Przyszłam wcześnie, żebyście mnie nie widzieli.
Ale usiadłam na łóżku, żeby się spakować,
i zrobiło mi się zimno, więc owinęłam się kołdrą
i zaczęłam drzemać.
- Jak otworzyłaś drzwi? - Moim kluczem.
Twoim kluczem.
Wiesz, że kiedy ktoś traci pracę, to do niej nie wraca?
Kiedy przestała tu pracować, stała się gościem.
Gdzie twoje maniery?
- Głodna? - Trochę.
My też. Zrobisz nam coś?
Na weselu będzie dużo jedzenia.
- Zbierajmy się. - Kto bierze ślub?
Młodsza siostra Summer.
Nie będę wam przeszkadzać.
Bawcie się dobrze.
- Tęsknię za wami. - Czekaj!
Zostawisz mnie, wyglądającą jak Chewbacca?
Jeśli twój tata pozwoli, uczeszę cię
i założę ci sukienkę na prawą stronę.
Założyłem na czystą stronę.
Gdzie twoja siostra? Co powiesz na kapelusz?
Cassidy, co tak długo?
Dwa lata nie była w kościele. Pewnie zapomniała, jak się ubrać.
Czemu nie była w kościele?
Od pogrzebu mamy nie wchodziła do kościoła.
Dlatego cieszy mnie ten ślub. Cass się nie oprze.
Jak wejdzie do kościoła i poczuje miłość zgromadzonych,
znowu zacznie wierzyć.
- Cassidy... - Nie idę...
Bailey!
Tato, poprosiłeś ją, żeby zajęła się mną, skoro nie idę na ślub?
- Nie. - A mógłbyś?
Chłopcy.
Przestańcie stroić piórka.
- Ale córka burmistrza tam będzie. - Właśnie. Sarah Beth.
Jest taka ładna.
Oby lubiła chłopców, którzy pachną jak dziewczyny.
Do wozu, już!
Kochanie, rozumiem, czemu nie chcesz iść do kościoła.
Kiedy ostatnio byłaś w kościele, żegnałaś mamę.
Ale dziś jest ślub.
To szczęśliwa okazja.
Przypomina, że życie trwa dalej. Mama chciałaby, żebyś poszła.
Naprawdę? Mama chciałaby, żebym poszła na ślub siostry twojej dziewczyny?
Będzie fontanna z czekoladą.
Mówiłam ci, tato, póki nie wyjaśnisz, czemu mam wierzyć w kogoś,
kto zabrał mi mamę, nie pójdę do kościoła.
Dobrze. Wyjaśnię ci. Usiądź.
Sprawdzasz w Google?
Tak. Jestem kowbojem. Mam wiedzę kowboja.
- Beau? Mogę cię prosić na słówko? - Na słówko?
Wrócę po antrakcie.
Chyba zdołam przekonać Cassidy.
- Czyżby? - Tak. Wierzysz w znaki?
- Nie. - Ale ja tak.
A kiedy obudziłam się z tej drzemki,
spakowałam się i patrz, co znalazłam.
To moja babcia przed studiem,
w którym Elvis nagrał „How Great Thou Art”. A to kto?
- Bailey... - Tak, to ja.
- Co prowadzi do sedna. - Alleluja.
To znak. Na tym zdjęciu jestem w wieku Cassidy.
Też nie chciałam iść do kościoła, ale czy babcia mnie zmusiła? Tak.
Podstępem i manipulacją, po chrześcijańsku.
Prosiłaś mnie na jedno słówko.
Babcia wiedziała, że kocham Elvisa, i że jeśli pójdę tam,
gdzie nagrał „How Great Thou Art”,
poczuję ducha świętego i wrócę do kościoła.
I tak było. Rozumiesz? Wykorzystała Króla,
żeby zaprowadzić mnie do króla.
Czyli dzięki Elvisowi moja córka wróci do kościoła.
- Kumasz. - Skończyłaś?
Nigdy nie wiem.
- Nie mam czasu... - Wiem, że zawaliłam.
Zaufałeś mi, a ja cię zawiodłam.
Wynagrodzę ci to, ściągając Cassidy do kościoła.
Nie zatrudnię cię z powrotem.
Myślisz, że o to chodzi?
To bolesne. Zależy mi na Cassidy.
Zależy mi na całej rodzinie.
Ale gdyby ktoś pytał, możesz nie mówić,
że zgubiłam gitarę twojej żony, zabrałam dziecko do baru
i przeze mnie aresztowali ci syna?
Już idę!
Jak wymyślę, co mam zrobić. Co mam zrobić?
Nie mogę jej zostawić samej, nie zmuszę jej, żeby poszła.
Może dlatego Bóg sprawił, że się tu włamałam!
Znalazłam się tu w chwili, gdy potrzebujesz pomocy. Wiesz, co to?
- Najście? - Nie. To znak.
Dobra. Ściągnij ją tam przed końcem ceremonii.
Boże, dopomóż.
Pomoże ci!
Usiądźmy, zanim znajdzie mnie mama Summer.
- Gada więcej niż ksiądz na kazaniu. - Tu jesteś! Kochany.
Za każdym razem, gdy cię widzę, jesteś coraz bardziej przystojny.
Jakie piękne dzieci.
Konie to nie jedyne, co umiesz hodować.
Wiesz, sporo zapłaciłam, żeby zamrozić jajeczka Summer.
Oszukano cię. Kura kosztuje trzy dolary.
Ty musisz być Chloe.
Jesteś taka słodka, że mogłabym cię zjeść!
Pomocy, tato.
Abigail,
to moi chłopcy.
Oto Dylan, Tuck i Brody.
- Miło nam. - Dziękujemy za zaproszenie.
O rety,
nie może być łatwo,
zajmować się stadniną i wszystkimi tymi dziećmi samemu.
- Powinienem wpisać nas do księgi. - Już to zrobiłam.
Dziękuję, Abigail, to bardzo...
Napisałaś: „Pan i pani Haywood z rodziną”.
Naprawdę?
Może ponczu?
Jak namówiłaś tatę, żeby pozwolił nam pojechać do miasta
zamiast na ślub siostry Summer?
Mam dar.
Chodźmy na burgery, potem na kręgle, a potem do salonu gier.
Albo możemy pojechać do studia, w którym Elvis nagrał swoje przeboje.
Potem od razu będziesz chciała iść do kościo... Kości Kurczaka.
Elvis uwielbiał kurczaka.
Pójdę, gdzie chcesz. Jesteś pierwszą osobą,
która nie zaciąga mnie do kościoła.
Nie. To twój wybór. Osobista decyzja.
Nikogo nie zaciągałabym do kościoła.
Jezus rzekł do nich: „Pójdźcie za mną, a staniecie się rybakami ludzi”.
- Co to ma być? - Co?
Myślisz, że zrobiłam to celowo? Skąd miałam wiedzieć,
że usłyszymy to w radiu?
Proszę, puść muzykę.
Co to jest?
Serio?
Mam sto lat.
Cudowna łaska...
Dość tego. Zawróć.
Myślałam, że to kaseta z Shanią.
Wiedziałam, że tata zbyt łatwo się poddał.
- Jesteście w zmowie. - Nie zmówiliśmy się.
Wiesz, co to było? Znak.
Nie wierzę w znaki.
No jasne. Nie wierzysz w Boga, nie wierzysz w znaki.
To w co wierzysz?
Tak jak Elvis, wierzę, że czasem lepiej być cicho.
A teraz zawróć.
Zawróć, nie zwalniaj.
- Co robisz? - Na poboczu stoi auto.
- Może ktoś potrzebuje pomocy. - Przestań próbować pomagać.
- Summer? - Summer? Co ty tu robisz?
A co ty robisz z nią? Myślałam, że straciłaś pracę.
Straciłam.
Zabieram ją do kości... kurczaka. Nie powinnyście być na jej ślubie?
Tak, ale moja świadkowa zabrała mnie do baru
na ostatnie drinki dla singielek. No, moje ostatnie.
A po trzech dzbankach margarity
zapomniała zatankować auto.
To nie ja zapomniałam, kotku.
To moja przyjaciółka, Margarita.
Dobra. Wiesz co?
Przesuń się, kochanie. Musimy się dostać do kościoła.
Nie wierzę. Wszystkie zmówiłyście się z tatą.
Nie. Przysięgam, Cassidy,
tylko jedna osoba za to odpowiada.
Poczekaj, siostro.
To mój szczególny dzień, pamiętasz?
Tak. Dlatego wspaniałomyślnie pozwalam ci jechać na pace,
gdzie jest miejsce na suknię
i twój prezent z lombardu dla pana młodego.
Właź na pakę, Summer!
- Musimy jechać do kościoła? - Nie nienawidzisz kościoła.
- W końcu nosisz krzyżyk. - Należał do mamy. Nigdy go nie zdejmuję.
Wiesz, co to jest?
- Koszmar. - Albo...
znak.
Martwię się o Summer. Sprawdzę, czy jej mama coś wie.
Módlcie się za mnie.
To córka burmistrza.
Na żywo jest jeszcze ładniejsza.
Brody, ona ma więcej zalet niż tylko swój wygląd.
Może pomóc mi się wyłgać z mandatu.
Pearl, powiem coś.
Pomyślałem, że skoro czekamy na pannę młodą... Zjawi się.
Miej wiarę.
Ale gdyby ktoś chciał zaśpiewać, powiedzieć, jak Bóg zmienił jego życie...
Oddać krew?
- Wielebny... - Dziękuję za ten wstęp, bracie.
Już oddałem krew w tym tygodniu, ale jeśli mogę,
chciałbym coś zaśpiewać córce burmistrza.
Cassidy, jak możesz ignorować te znaki?
Kaznodzieja w radiu, kaseta, autostopowiczki jadące do kościoła...
Autostopem na własny ślub. Żenada.
Nie powinnam brać sobie druhny, która zazdrości młodszej siostrze ślubu.
Wiesz, że cię słyszę?
To dobrze!
Nie może znieść, że wychodzę za miłość mamy życia.
- „Mamy życia”? - Powiedziałam „mojego życia”.
Nie powiedziałaś. A nawet was nie słucham.
To jest tak. Mama go kocha. I tata. To syn burmistrza, wszyscy go kochają.
Bailey, możesz zwolnić? Nie mam pasów.
Ani siedzenia.
Cierpliwości. Już prawie jesteśmy.
Żeby nie było, ja nie wejdę.
- Nie musisz. - Bogu niech będą dzięki.
Komu? Chyba jesteśmy blisko celu.
Dziękuję paniom i panu w koszulce polo.
- Bis! - Bóg nakazuje posłuszeństwo.
To dla ciebie, Sarah Beth.
Poddasz się bez walki?
Tak.
Brody, masz dwie rzeczy, których Tuck nie ma.
Obawy i nietolerancję glutenu?
Twoje dwie taneczne nogi!
Nieźle tańczę.
Odkąd cię poznałem Tylko o tobie myślę
Na nic innego czasu nie mam Czy to nocą, czy za dnia
Jakbym ruszył w podróż Pociągiem Ozzy’ego
Wariuję od tego
Dzwońcie na policję
Bo szaleję Na myśl o tobie
Zaraz kompletnie zwariuję
Bo szaleję I chyba cię kocham
Bo nigdy wcześniej się tak nie czułem
Nie
Wystarczy jeden pocałunek
Twych ust Bym poczuł się sobą
Jeśli nie obdarzysz mnie miłością Co zrobię, nie wiem sam
Dzwońcie na policję
Bo szaleję Na myśl o tobie
Zaraz kompletnie zwariuję
Bo szaleję I chyba cię kocham
Dzwońcie na policję
Bo szaleję Na myśl o tobie
Zaraz kompletnie zwariuję...
Serce podchodzi mi do gardła.
Dziewczęta nie odezwały się od godziny. Nie dzwonią.
Abigail, wszystko będzie...
Nikt cię nie pytał o zdanie, Albercie!
Jest klasą samą w sobie, ta moja żona.
Uciekaj, synu.
Co tam, Jimmy?
Jestem wrakiem człowieka.
Moja była tu jest. Miałem nie przyjść,
ale to moja praca, więc musiałem.
Przykro mi. Nie chcę być nieuprzejmy, ale muszę wysłać SMS-a.
A co u ciebie?
Dobrze, Jimmy. Dzięki.
- Zgaduję, że nie opłakujesz mnie. - Żeby. To byłoby słodkie.
Kobieta, którą kocham, kocha mnie, tak jak ja ją.
Ale nigdy nie powiedziała rodzinie, że jesteśmy razem.
Prędzej by się jej wyrzekli, niż pozwolili wyjść za mnie.
- Naprawdę? - Nie obwiniam ich.
Spójrz na mnie. Jestem sprzątaczem.
Jasne, właśnie awansowałem na zarządcę serwisu sprzątającego...
Kiedy żona się we mnie zakochała, rodzina groziła, że się jej wyrzeknie.
Co? Czemu?
Ja nawet nie miałem pracy.
To jak w końcu wzięliście ślub?
Nie mogłem się poddać. Za bardzo ją kochałem.
Kiedy pierwszy raz ją zobaczyłem w Waffle House przy autostradzie,
wiedziałem, że to ta. Wiesz, co o tym przesądziło?
Uruchomiłem szafę grającą, nie wiedząc, że ona uwielbia „Could I Have This Dance”.
To się robi dziwne. „Could I Have This Dance” to piosenka,
którą żona śpiewała, kiedy się poznaliśmy.
Śpiewała mi ją potem co roku w naszą rocznicę. Aż do śmierci.
Jimmy...
prawdziwa miłość to rzadkość.
Zawsze będę wdzięczny, że moja żona to rozumiała.
Niestety, moja dziewczyna tego nie rozumie.
Ale jest piękna.
Co? Twoja dziewczyna to April?
April?
Gdzieś ty była?
Masz pojęcie, jak mnie niemal upokorzyłaś?
Summer. Dobrze, że nic ci nie jest. Tak się martwiłem.
- Posłuchaj... - Martwiłeś się?
Słyszałaś, mamo?
Beau się martwił. Czyż to nie urocze?
Cudownie urocze. Chodź ze mną, kochanie.
Lepiej, żeby tego nie zapamiętał.
Cassidy! Przyszłaś.
Tylko siknę i zmykam, tato.
Udało ci się. Ściągnęłaś tu Cassidy. Jak?
To był cud. Rozmawiałyśmy po drodze,
więc nie patrzyłam, gdzie jadę, i trafiłam na siostry,
którym skończyło się paliwo.
I chyba oboje wiemy, czemu tak było.
Nic nie rozumiem, ale dziękuję.
Usłyszałem coś, czego wolałbym nie wiedzieć,
ale teraz muszę komuś to powiedzieć. Boże, zmieniam się w ciebie!
Co usłyszałeś?
April kocha kogoś, z kim nie bierze teraz ślubu.
Wiedziałam. Nawet nie słuchałam, ale wiedziałam.
Chodźmy! Jesteś taka spóźniona. Kaznodzieja zaraz sobie pójdzie.
Już jestem. Niech zespół zagra.
Zespół sobie poszedł 30 minut temu.
Co? Nie mogę pójść do ołtarza bez naszej piosenki.
I co jeszcze?
Mamo, Cody wybrał „Stand By Your Man”,
a jeśli nikt tego nie zagra, Cody będzie niepocieszony!
Nie mogę mu tego zrobić!
Jestem piosenkarką. Mogę ci zaśpiewać.
- Co robisz? - Nie wiem.
Instynktownie pomagam ludziom. Jestem dobrą osobą.
Ona nie zaśpiewa...
bez gitary.
Racja. Bez gitary nie zaśpiewam.
Summer w ostatniej chwili zmusiła mnie,
żebym kupiła Cody’emu prezent w lombardzie.
Więc mamy gitarę!
To gitara mamy!
Co?
Dasz wiarę, tato?
Żartujesz sobie?
Dobra, córeczko, weź tatę za rękę i zaczynamy!
Ma się popłakać, Bailey!
Co mam robić?
Czekaj!
Nie możesz wyjść za kogoś, kogo nie kochasz.
O czym ty mówisz? Kocham Cody’ego.
A co z Jimmym?
Kim jest Jimmy?
Tak, kim jest Jimmy?
April, Jimmy powiedział mi, jak się poznaliście.
O tym, jak puścił „Could I Have This Dance”.
„Could I Have This Dance”? To piosenka twoja i mamy.
A pod koniec piosenki, tak jak ja i twoja mama,
wiedział już, że jesteś tą jedyną.
Teraz to bez znaczenia.
Jestem z Jimmym. Codym.
Tato, do dzieła.
April, chcę ci to zaśpiewać. Byłabym świetna.
Ale nie możesz wyjść za kogoś, kogo nie kochasz.
- Moja mama tak zrobiła. - Dziękuję.
April, bez miłości nie masz nic.
Kocham cię najbardziej na świecie i błagam cię,
nie rób czegoś, czego będziesz żałować całe życie.
To piekielnie trudne życie.
Słuchajcie! Wyjdę teraz za mąż. Idźcie na miejsca.
Bailey?
Chodź, skarbie. Wejdziemy razem.
Tato, mogę zaczekać tutaj?
Nie jestem gotowa.
W takim razie poczekam tu z tobą. Summer zrozumie.
Idę do środka.
Czasami trudno być kobietą
I kochać tylko jednego mężczyznę
Będziesz miała ciężkie chwile
A on będzie się dobrze bawił
Robiąc rzeczy, których nie rozumiesz
Wspieraj swojego faceta
Pokaż światu, że go kochasz
Ciągle dawaj z siebie wszystko
Wspieraj swojego faceta
Skoro coś cię opóźniło, a ja jestem umówiony na grilla,
przejdźmy do rzeczy.
April, czy bierzesz Cody’ego za męża?
Nigdy nie zapomnę
Piosenki, którą grali
Kiedy tańczyliśmy po raz pierwszy Wiedziałem już
Gdy kołysaliśmy się w takt
I obejmowaliśmy się
Że zakochałem się
Czy mogę cię prosić o taniec? Aż po życia kres?
Czy będziesz moją partnerką Każdej nocy?
Kiedy jesteśmy razem Tak do siebie pasujemy
Czy mogę cię prosić o taniec?
Aż po życia kres?
Zasadniczo,
„wspieraj swojego faceta” nie określa, o którego faceta chodzi.
To sprzątacz.
Muszę przyznać, kotku, że świetnie ci poszło z moją siostrą.
Mnie? A te wszystkie rzeczy, które jej powiedziałaś?
Myślę, że prawdziwe piękno skrywasz w sobie.
A nie wyglądałam ładnie?
Spójrzcie na tę kuchnię.
Wiedzieliście, że mamy blat?
I dwa zlewy?
Summer, sprzątałaś tu?
- Tato, chyba nie... - Nie.
Ale macie nową nianię, na której można polegać.
Nie chcemy takiej. Chcemy Bailey.
Jak sobie życzycie.
Bailey!
Dziękuję, Bailey.
Nie dziękuj mnie.
Ktoś na pewno nad nami czuwał, Cass.
Dzięki niej Bailey znowu tu pracuje, ty znowu wierzysz,
a ja dostałem osiem numerów telefonów.
A ja dostałem naklejkę „oddałem krew”.
Co to ma być, mamo?
Też mam dla was niespodziankę!
Co? Nie mogłam wziąć dolnej warstwy,
bo cały tort by się wywrócił.
O nie. Rozpadli się.
To dopiero znak.
Tylko nie mówcie, że nie chcecie tortu.
Ja chcę tort!
Napisy: Krzysiek Ceran