NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
No dobrze, co tu się dzieje? Czemu tak się na mnie gapicie?
Wyglądasz jak Bradley Cooper w Narodzinach gwiazdy.
Co?
Tak mi przykro, że musisz zastąpić konia swojej żony.
To musi wywoływać przykre wspom... Co?
Miał nie wiedzieć, czemu się martwimy!
- Nikt się o ciebie nie martwi. - Możecie się uspokoić? Nic mi nie jest.
Melody nie może mieć więcej źrebaków. Potrzebujemy nowej klaczy.
Tak to działa. Tak zarabiamy na życie. Wszystko gra.
Wszystko jest świetnie.
Mówiłem, że tacie nic nie jest.
Jest załamany.
Tato, przez dwa lata mówiłeś mi, że muszę sobie radzić z uczuciami.
- Może już pora... - To tylko koń, kochanie.
Jestem szczęśliwy jak kot na słońcu.
Czy ktoś wymyślił już imię dla nowej klaczy?
Nie wierzę, że wymieniasz Melody, bo nie może mieć źrebaków.
To jest za długie, Bailey.
A może Moja Dziewczyna?
Nie masz już wystarczająco dużo dziewczyn?
- Dobra. Jak chcesz ją nazwać? - Może Moja Dziewczyna?
- Wiesz, że to to samo... - Tak.
Rozchmurz się, Brody. Jo wraca dziś z Francji.
- Kim jest Jo? - To nasza sąsiadka.
Jo to dziewczyna?
Jo nie jest dziewczyną, jest moją kumpelą.
Jest lepszym kumplem od Tucka, bo nie odbija mi dziewczyn.
Jakby co, to już nawet nie myślę o tej dziewczynie z wesela.
A oto dlaczego. To moja nowa dziewczyna, Lorraine!
Ten to ma talent.
Lorraine jest jeszcze ładniejsza.
Brawa dla Tucka.
Pójdę powiedzieć jej, że już idziesz i że ją kocham.
Nie bądź zazdrosny.
Jaka desperatka przyjechałaby zabrać chłopaka na randkę?
Taka, której chłopak przez pół roku nie dostanie prawka,
bo ci raz pomógł i zatrzymały go gliny. Pamiętasz?
Nie. To kiedy przywiozą nową klacz?
Możemy nie rozmawiać już o klaczy?
Oczywiście. To co, szefie, może pysznego pączka?
Co te pączki tu robią?
Mówiłem ci, dzieci mają nie jeść cukru na śniadanie!
Chloe je kupiła!
Przepraszam. Ciebie nie zwolni.
Ruchy, Tuck.
- Nie chcemy, żeby Lorraine czekała. - Jacy „my”?
Słodka Lorraine podrzuci mnie na spotkanie tekściarzy.
- A to nie jutro? - Właśnie je przełożyli.
Poradzisz sobie, tato?
Nic mi nie jest. Baw się dobrze z Melody.
Chyba chodzi mu o Lorraine.
- To powiedziałem. - Chloe, nie poprawiaj ojca.
Podoba mi się strój, który mi wybrałaś, Bailey.
Dzięki. Następnym razem powiedz to przy tacie.
Kochanie.
Brody, ile razy mam ci powtarzać?
Dąsy na kanapie nie pomagają.
Nie dąsam się!
Leżę tu, bo nie mam nic do roboty.
Żadnych dziewczyn, randek ani życia.
Kogoś, kto by zaprzeczył!
To kiedy wróci Jo?
Dość już o Jo! Nie szukam kumpeli, z którą mógłbym puszczać kaczki,
tylko dziewczyny, żeby pójść na randkę.
I dobrze, ale nie zapominaj, że Jo była dobrą przyjaciółką.
Gdy straciłeś mamę, przychodziła co wieczór,
przez miesiąc, z zapiekanką.
Jest dobrą przyjaciółką.
Ale zapiekanki robi straszne.
- Ale to dobra przyjaciółka. - Chodźmy po tę klacz, tato.
Przynajmniej ona da się zaprosić do domu.
Kotku, posłuchaj. Jesteś słodkim, wrażliwym, przystojnym chłopcem
i kiedyś znajdziesz mądrą, zabawną i śliczną pannę.
Brody!
Szybko poszło.
Śliczna panna mnie zna?
Jo!
Jo? To ta kumpela?
Nie wyglądała tak, gdy wyjeżdżała.
Witaj w domu, Jo.
Miło tu znowu być, panie Haywood. Brody, a niech mnie.
Ale wyrosłeś.
Ty też wyrosłaś.
Cześć, Jo. To prezenty?
Chloe, tęskniłam za tobą, robaczku!
To zabawki?
To niespodzianka.
Mam coś dla każdego. A dla ciebie mam coś specjalnego, Brody.
To nie zapiekanka?
Jo, jestem Bailey, ich nowa niania.
Dla najmłodszych. Ja się sam kąpię. W sensie zajmuje sobą.
W sensie, jestem singlem. Bez zobowiązań.
- Otwórz prezent, synu. - Dzięki, tato.
Rany.
Kocham cię.
To! Kocham to!
„Parti pêcher” to po francusku „poszedłem na ryby”.
Rany, gdzie się nauczyłaś francuskiego?
We Francji.
Panie, zlituj się.
Nie wierzę, że to się stało. Co za upokorzenie.
Kompletnie się zbłaźniłem.
To nic. Kobietom schlebia, kiedy mężczyźni głupieją.
- Bailey, pogarszasz sprawę! - Nie mów tacie!
Posłuchaj, żywisz teraz inne uczucia do przyjaciółki.
- O to tu chodzi? - Zdecydowanie tak.
To sytuacja jak zJeziora marzeń. Nie pozwolę ci popełnić błędu Joey.
- Kim jest Joey i co to za jezioro? - Joey to piękna sąsiadka Dawsona.
Byli przyjaciółmi, jak ty i Jo,
ale kiedy skończyli 15 lat, jak wy, hormony zaczęły działać.
Kiedy Joey zakochała się w Dawsonie, bała się mu to powiedzieć.
I co się stało?
Dramat. Cały sezon siedziała cicho.
Udzielasz mi rad miłosnych z serialu?
Oczywiście.
Mów dalej.
Dawson myślał, że nie ma u niej szans i zainteresował się Jen.
Czyli co? Mam powiedzieć Dawsonowi, co czuję?
Tak! Nie czekaj do drugiego sezonu.
Ale nie wiem, co czuję. Jo to moja najlepsza przyjaciółka.
Zawsze była dla mnie jak brat.
Widziałam, jak na nią patrzysz.
Nikt tak nie patrzy na brata. No, może Liam Hemsworth. Albo Chris.
Obaj pasują.
Nie rozumiem.
Dotąd zawsze rozmawiałem z nią swobodnie.
Dawniej potrafiliśmy przegadać całą noc. Na każdy temat.
Fantasy football, filmy, zespoły.
Czemu nie wpadłem na to, że moja kumpela to moja wymarzona dziewczyna?
Teraz, kiedy to wiem, przegapiłem szansę.
Jak to?
Na moment nie była moją przyjaciółką, ale wciąż była w mojej lidze!
- Co z tobą jest nie tak? - Wszystko.
Nie. Jesteś świetnym chłopakiem. Wystarczy że powiesz jej, co czujesz.
Pewnie. Tylko nie mogę rozmawiać z dziewczynami, które lubię!
Ze mną możesz.
- Nie jesteś piękną piętnastolatką. - Często to słyszę.
Nigdy nie powiem jej, co czuję. Skończymy jak Joey i Dawson.
Może nie musisz mówić.
Masz coś, czego nie miał Dawson.
Kluczem do serca są ballady miłosne.
Fakt, śpiewam lepiej, niż mówię.
Zaśpiewaj, co czujesz!
Czemu zaglądasz do szafy? To nie moja piżama ze Spider-Manem!
Jo pokocha cię za to, jaki jesteś,
ale możemy popracować nad pozorami.
Zdejmij koszulę i pokaż bice.
Wiem.
Wyglądam jak Uma Thurman.
Uma Thurman jest piękna.
Ale dziś jest zimno. Załóż tę koszulę.
Bailey!
Zobacz prezenty, które Jo przywiozła z Paryża!
Ani jednej zabawki.
Może pójdziecie na górę się przebrać i zrobicie pokaz mody?
Chciałam tylko Wymarzony Kamper Barbie!
- Chodź, Chloe, będzie... - Tylko one. Dobrze? Idźcie.
No już.
Szczerze mówiąc, kotku,
stąpam tu po cienkim lodzie.
A skoro znasz tę rodzinę od zawsze, może mi coś doradzisz.
A co chcesz wiedzieć?
- Masz chłopaka? - Co?
Piękna młoda dziewczyna w Paryżu.
Ci Francuzi musieli rzucać ci się do stóp.
Dzięki. Ale kiedy wyjeżdżałam, nie wyglądałam tak dojrzale.
Nie mogłaś się bardzo zmienić.
Uwierz mi.
To ja, rok temu, kiedy żegnałam się tu ze wszystkimi,
w dniu wyjazdu do Paryża.
Ukrywasz się za tą grzywką.
To moje brwi.
A teraz spójrz na siebie.
Wiem. Pewnego dnia wszystko nagle...
- Było na miejscu. - Tak!
- Dlatego wcześniej mnie ignorował. - Co?
Nic.
- Coś. Co takiego? - Nie. Nic.
No dobrze.
Rozumiem. Nie znasz mnie.
Czemu miałabyś mi się zwierzać z czegoś poufnego?
Ja nie znam ciebie, więc nie mówię ci,
że ktoś w tym domu się w tobie kocha.
- Co? - Nic.
- Coś. - Nie.
Ale nie mówisz mi tego samego,
czego ja nie mówię tobie.
- A czego nie mówisz? - Nie mogę powiedzieć.
Ale mężczyźni kochają kobiety, które są na tyle pewne siebie,
by wykonać pierwszy krok. Mogę niemal zagwarantować,
że on też cię kocha.
- Wiesz na pewno? - Nie mogę powiedzieć.
Nawet nie wiesz, jak się cieszę.
Tak jak on!
Dobra. Idę do domu, założę francuskie ciuchy,
a potem wrócę i powiem Tuckowi, co czuję!
Brawa dla...
Tucka!
Dobry Boże.
Nic się nie stało.
- Nie? - To nie moja wina.
- Nie? - Nie możesz mnie za to zwolnić.
- Chcesz powiedzieć, o co chodzi? - Nie.
Biorąc pod uwagę, przez co nie przechodzisz...
- U dzieci wszystko gra? - Tak. Świetnie sobie z nimi...
- Bailey. - No dobrze.
Jedno może mieć problemy. Kojarzysz małą sąsiadkę Jo.
Zauważyłeś, że już nie jest taka mała?
Brody zauważył i wariuje od hormonów. Mówi, że lubi ją w niekumpelski sposób.
Więc dałam jej znać, że ktoś tutaj coś do niej czuje.
A ona powiedziała, że też to czuje. Ucieszyłam się,
ale potem dowiedziałam się, że jej chodzi o Tucka!
Powiedziałaś to jednym tchem.
Do śpiewu ćwiczyłam przeponę.
Czemu wtrącasz się w życie Brody’ego?
Jesteś zdenerwowany. Rozumiem.
- To przez tę sytuację z Melody. - Nie. To przez ciebie.
- Nie dojdziemy do porozumienia. - Będzie załamany.
Pierwszy raz poczuł coś takiego. Wiesz, jakie jest pierwsze zauroczenie.
A teraz to się skończy, zanim jej powie. Już po sprawie.
- Już po niej, Bailey. - Wciąż mówimy o Jo?
Dziękuję, Bailey. Napisałem idealną piosenkę.
Cześć, tato. Wróciłeś. Wszystko gra? Wiem, że wszystko gra, ale...
wszystko gra?
Nic mi nie jest.
Dobrze. Pewnie zauważyłeś, że rano...
nie mogłem się wysłowić przy Jo z powodu tego, co do niej poczułem.
Bailey zasugerowała, żebym ujął te słowa w piosenkę.
Powiecie mi, czy mnie znienawidzi?
Pamiętajcie, że pisałem ją szybko.
Gotowi?
Dobra, zaczynam.
Gdybym mógł mówić
Gdybym mógł powiedzieć Co mi w duszy gra
Gdy przechodzisz obok Ale nie mogę powiedzieć
Nic już nie rozumiem
O mnie i o tobie
Jesteś dziewczyną z sąsiedztwa? Czy kimś dużo ważniejszym?
Nie mogę powiedzieć
- Nie wiem, jak mu to powiesz. - Ja wiem. Ty mu powiesz!
...nie tęskniłem za tobą
- Nie mogę! - Ktoś musi!
Nie mogę powiedzieć Że nie marzyłem...
Słuchajcie, nie uwierzycie. Jak tylko wysiedliśmy z auta Lorraine,
ruszyliśmy do domu i wiecie, na kogo wpadliśmy? Na Jo!
- Tuck powiedział... - „Jo. Nie wiedziałem, że wróciłaś.
Świetnie wyglądasz!”
A ona podziękowała i zaprosiła go na randkę!
Ktoś mu powiedział.
- Nie wiesz, co wybrać? - Tak.
Ja też. Nie wiem, czy powiedzieć ci, że Brody lubi Jo i jest zdruzgotany,
że zaprosiła cię na randkę, czy siedzieć cicho, jak krzyczał Beau.
- Co? - Zaraz znowu mnie zwolni.
- Brody lubi Jo? - Kocha. Brody kocha Jo.
Próbowałam mu pomóc, mówiąc jej, że ktoś tu ją kocha.
Ona też kogoś kocha. Powiedziałam, żeby to wyznała.
Okazuje się, że chodziło jej o ciebie!
- Co? - Co?
No proszę. Wyglądacie jak makaroniki.
Myślałam, że Brody lubi Jo jak brata!
Tak było. Póki ktoś nie wtrącił nosa w nie swoje sprawy. Chloe.
Musisz odpuścić, Tuck. Masz mnóstwo dziewczyn.
Nie zostawisz Brody’emu chociaż tej?
Tak, zostaw jedną Brody’emu!
Zostaw Brody’emu co?
Jo.
- Chyba im nie powiedziałaś? - To ty powinieneś być z Jo.
- A nie Tuck. - Powiedziałaś im?
Tylko Tuckowi. One podsłuchiwały.
Bailey!
Przykro mi. Nie mogłam znieść, jak cierpisz.
- Musiałam coś zrobić! - Nie wiedziałem, że lubisz Jo.
- Brody lubi Jo? - Kocha.
Nie mogę z nią randkować. Bracia przed ładnymi sąsiadkami.
Wszystko gra, Brody?
Tuck zostawi Jo, wszystko gra, problem rozwiązany.
Rozwiązany? Niby jak?
- Powiem Jo. - Nie. Nie lituj się nade mną.
Daj mu się zlitować.
Nawet gdybym to zrobił, to nie sprawi, że ona mnie polubi.
Jasne, że tak! Będzie załamana po stracie Tucka
i przybiegnie tu szukać pocieszenia.
Nie chcę jej tak zdobyć.
To by zadziałało?
Działa w Kawalerze do wzięcia.
Nie chcę wpływać na niczyje decyzje,
ale jeśli to jakoś ogarniecie, może zachowam posadę.
Wystarczy jedno słowo, stary.
Słowo, stary.
Tuck zgodził się wycofać.
Pewnie ucieszy cię wieść, że zażegnałam kryzys
związany z tym, że Brody kocha Jo, która kocha Tucka.
Wiem. Widziałem, jak Brody kica po podwórku.
Pewnie masz dość Bailey na dzisiaj,
więc zapomnij o mnie dzięki tej zapominalskiej lemoniadzie.
- Kłamię. - Co?
To nie dlatego przyniosłam ci lemoniadę.
- O Boże. Które z moich dzieci... - Żadne. Wszystko w porządku. Słowo.
Przyniosłam ją, żebyś poczuł się lepiej, bo choć wiem, że mam o tym nie mówić,
to jesteś zdenerwowany z powodu Melody.
Nie jestem zdener...
Co w tym jest?
To, dzięki czemu się zapomina.
Coś, co moja babcia zawsze dodawała do lemoniady na poprawę humoru.
Poprawiała sobie humor codziennie o 20.
O 21 musiała już być wesoła.
Tak.
Tylko dwóch Johnnych tak weseliło babcię. Walker i...
Cash.
Więc ty się zajmij Walkerem,
a ja się zajmę Cashem.
- Ale ja nie... - Wiem.
Nie musisz...
Miłość to paląca rzecz
I tworzy pierścień ognia
Naprawdę wszystko gra.
Spętany pragnieniem miłości
Wpadłem w pierścień ognia
Doceniam, co próbujesz zrobić...
Wpadłem w płonący pierścień ognia
Spadałem coraz niżej A płomienie sięgały coraz wyżej
Płonęły i płonęły...
- Bailey! - Co? Pali się?
Nic mi nie jest.
Wiem, że tak myślisz, ale tak nie jest. Posłuchaj, Beau...
- Wiem, jakie to trudne. - Nie wiesz.
Nie wiesz.
Nie wiesz, jak to jest stracić miłość życia, najlepszą przyjaciółkę
i czuć, jak serce ci pęka, gdy patrzysz dzieciom w oczy?
Nie wiem.
Bardzo mi przykro.
Ale wiem, że jesteś wspaniałym tatą.
Te dzieci mają szczęście, że cię mają.
Dziękuję, Bailey.
- To nie koniec. - Na litość.
A ponieważ jesteś takim dobrym tatą, chyba tak pochłania cię dbanie o to,
żeby dzieci przepracowały stratę mamy, zwłaszcza Cassidy,
że nie miałeś czasu sam odbyć żałoby.
Pamiętaj, że tu jestem.
Chyba że znowu mnie zwolnisz.
A do tego czasu będę tu, żeby pomóc z dziećmi.
Więc ty będziesz miał czas na swoje emocje i...
żałobę i...
tęsknotę.
Nie musisz być bohaterem na okrągło.
Bailey, jesteś najgorszą nianią, jaką mieliśmy.
Wiem.
Ale masz serce wielkości Teksasu.
Wiem!
Bonjour, tato!
A to ci dopiero.
Czy to jest prezent z Paryża od Jo?
Tak. Żadnych zabawek.
Moje dziewczynki!
Jak się masz, tato?
Wiem, że nic ci nie jest,
ale gdyby coś ci było?
Wiesz co?
Mieliście rację. Nie wszystko gra.
Ale myślę, że nic mi nie będzie.
- Mówiłem, że lemoniada załatwi sprawę. - Wygląda pysznie!
- Chloe! - Mam ją!
No to, tato...
pokażemy Mojej Dziewczynie nowy dom?
Spójrz na nią.
Myślę, że ma twoje dołeczki. Mama by ją polubiła.
Moja Dziewczyna.
Witamy w Harmony Hills. Chodź.
Chodź, Moja Dziewczyno.
Pójdę się spakować.
Napisy: Krzysiek Ceran