NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Co o tym sądzisz, Bailey?
O czym?
O czym? Tuck!
Robimy brzuszki, żeby miał sześciopak.
- Ja! - Kochanie!
- Masz pierwsze mięśnie! - Prawda? Śliczne, co?
- Prawie jak mój tort. - Czemu napisałaś samo „Chloe”?
Dziś dowie się, czy zagra główną rolę. Nie wiem, czy pisać „gratulacje”
czy „nie martw się, jeszcze będziesz miała szczęście”.
Oby wygrała, mam tylko jedną tubkę lukru.
Zgadnijcie, kto dostał główną rolę?
Ja!
A wiecie, kto jej nie dostał?
Savannah!
Cieszę się, że dostałaś rolę, ale zwycięzcy się tak nie zachowują.
Należy wygrywać z pokorą.
Bailey, dzwonili z Rocky Top Records.
Wiesz, kto przeszedł w konkursie na największe zero?
- Kto? - Ty!
Jestem w pierwszej piątce zer?
Niedługo będziesz największym zerem!
O Boże!
Nie wierzę! To najlepsze, co mi się przydarzyło!
Dziękuję, Boże. Nie wiem, czym na to zasłużyłam.
Widzisz? Tak się zachowują zwycięzcy.
A wiesz, kto odpadł? Boone!
Biedny Boone.
Udało mi się! A jemu nie!
A co z pokorą?
Piona, Bailey!
Brawo, Bailey!
Co świętujemy?
Dostałam główną rolę!
Tak? Wspaniała wiadomość!
A Bailey świetnie wyszła na przesłuchaniu, więc wystąpi przed szefem wytwórni!
A Boone nie.
To wspaniale, Bailey. Gratulacje.
Może zabiorę was na kolację?
- Uczcimy to. Gdzie chcesz. - W Tootsies!
- W Tooties? - Co ja sobie myślę?
Nie mogę świętować w barze, w którym Boone śpiewa co wieczór.
Nie w tym stroju.
Dobrze sobie przypomnieć, że spędziłaś tu dziewięć lat,
ucząc się opieki nad dziećmi.
Ma ożywczą atmosferę.
- W samą porę wyrobiłem mięśnie. - Fajnie być ciachem, nie?
Tato, czemu tyle jesz?
Tata jest trochę sfrustrowany.
Summer zarządziła dla nas krótką przerwę. Zjesz te frytki?
Czemu Summer zarządziła przerwę?
Bo mamy...
mały problem.
Jaki problem?
Bailey?
Problem w tym, że tata chce się dalej bawić z Summer,
ale Summer nie chce się już dzielić swoimi zabawkami.
To Boone. Powiedz mu, że przeszłaś do finału, zanim zacznie.
Może nie będziemy musieli go słuchać!
Idę. Nagrajcie mnie, żebym mogła to oglądać w kółko.
Panie i panowie, zespół Boone’a Calhouna!
Idź!
Nie mogę! Przegapiłam okazję.
Czy to nie ta o połowę młodsza dziewczyna, która cię zastąpiła?
Nadgoniłam okazję.
Dziękuję, panie i...
Bailey?
Pamiętacie Bailey Hart?
To spotkanie było nam przeznaczone.
- Mam ważne wieści. - A ja mam ważniejsze!
- To naprawdę ważne. - Moja sprawa też.
- Chodzi o Paisley. - A mi o Bailey.
Przepraszam, Bailey, to naprawdę ważne.
Paisley powiedziała mi, że odchodzi z zespołu.
A ja... Co?
Zaklepuję ją.
Tak jest. Będzie śpiewać chórki na koncertach Maren Morris.
Leci dziś do Los Angeles.
Cieszę się twoim szczęściem. A ja...
Ja też się cieszę. To znaczy, przykro mi, ale...
Wszystko gra.
Wszystko gra. Ale...
prawdę mówiąc, ostatnie dni były wyczerpujące emocjonalnie.
- Też miałam wzloty i upadki. No, wzloty. - Ja upadki.
Niemal zagrałem support na koncercie Keitha Urbana.
Ale nie wyszło.
A parę godzin temu dowiedziałem się, że...
odpadłem z konkursu Rocky Top.
Zrób to teraz, Bailey.
To był straszny tydzień.
Będzie dobrze.
Tak.
Oto moja ważna wiadomość.
Po 20 latach starań muszę się zmierzyć z rzeczywistością.
Pora, by Boone Calhoun porzucił marzenia.
- Co? - Zgadza się.
To mój ostatni występ w Nashville.
Wracam do Georgii. Będę razem z tatą serwisował szamba.
Rezygnujesz z marzeń?
Czas zejść ze sceny.
A co u ciebie?
To kiepski moment na tę wiadomość.
Bailey weszła do finałowej piątki Rocky Top!
Brawo!
- Bailey, to wspaniale. - Tak, niczego sobie.
Wypadniesz rewelacyjnie!
Tylko jeśli będziesz mi towarzyszyć.
Co?
Może stary zespół znowu zagra razem?
- Co? - Co?
To przybrało nieoczekiwany obrót.
Wytwórnie szukają następnej ukochanej Ameryki,
a nie ukochanej i jej Boone’a.
A ona? Tyle jej zajęło, żeby przestać o nim myśleć,
a teraz znowu go zarywa.
Dość. Nie wtrącajcie się.
- Ale tato... - Ale Cassidy. To życie Bailey.
Jest dorosła i sama podejmuje decyzje. Potrzebuję chipsów i salsy.
Tato.
Chyba nie myślisz, że oni tylko zaśpiewają razem?
Widziałeś, jak patrzyła mu w oczy?
Ma nieziemskie oczy.
Te tatuaże.
Może też powinienem sobie takie zrobić. Mam miejsce.
Dobra, nie.
No i „nieziemskie oczy”?
Pamiętasz, jaka była Bailey, gdy się tu pojawiła?
- Żałosna. - Piękna.
Teraz będzie gorzej. Sypie sól na ranę, która się nie zagoiła.
Dzieci, wiem, że kochacie Bailey
i macie dobre chęci, ale dajcie spokój!
Mamy sos serowy?
Mówiłeś nam, że gdy jedno z nas ma kłopoty, wszyscy mamy pomóc.
Ta zasada dotyczy tylko rodziny.
Nie mieszajcie się w życie innych.
Ale tato, martwię się o Bailey.
Tuck, może powinniśmy pójść po nią do tego baru.
Widzieli, jak puszczasz oczko.
Serio, mamy sos serowy?
To jest tort, nie Janet Leigh.
Co?
Z Psychozy.
- Była pod prysznicem? - Wziąłem prysznic. Nie pomogło.
Jasne. Już wiem, czemu nie mogłeś spać.
Myślisz, ze Summer nie śpi?
Że siedzi w kuchni i je, cierpiąc, bo nie jest ze mną?
Myślisz, że tęskni?
Czemu jej nie zapytasz?
Nie. Jeśli to zrobię, dowie się, że jem i cierpię.
I że tęsknię.
Co tam, Summer?
To do mnie. Boone upewnia się, że wróciłam.
Co myślisz o tym, że znowu zagram z Boone’em?
Posłuchaj. W tym domu nie mieszamy się w prywatne życie innych.
Nawet kiedy ci inni mieszają się w moje życie.
Chciałam, żebyś był szczery z Summer, bo chcę, żebyś był szczęśliwy.
Dobra robota.
Przepraszam, że się w to wmieszałam.
Nawet jeśli szalę przeważyła Cassidy,
przypominając, że współżycie przed ślubem to grzech.
Fajnie, że moja dziewczyna jest wierząca,
ale czemu nagle zrobiła się taka wierząca?
Mleko już się rozlało.
- Więc chcesz o tym porozmawiać. - Nie.
Ale ty możesz.
Myślę, że w tej sytuacji nie chodzi o bycie osobą wierzącą, tylko...
Cóż, o supermarkety.
Kiedy robisz zakupy, dają ci darmowe próbki,
żebyś kupił całe pudełko.
Myślę, że Summer przestała ci dawać próbki,
w nadziei, że kupisz całe pudełko.
- Rozumiesz, co próbuję powiedzieć? - Oby nie.
Bo to brzmi, jakbyś mówiła, że Summer mną manipuluje.
Tego nie powiedziałam. To brzydkie określenie.
- A co to niby jest? - Zrobiła to w nadziei, że...
- Kupię całe pudełko! To manipulacja. - Powtarzasz to słowo.
Bo ona to robi. Tak jak Boone tobie.
- Skoro mowa o manipulacji. - Co?
Dałaś się zrobić w konia!
Patrzył na ciebie tymi smutnymi oczyma, mówił, że ma takiego pecha,
że musi porzucić marzenia i serwisować szamba.
To ma być manipulacja?
Wiedział, że przeszłaś do finału.
Zagrał na twoich emocjach, licząc, że przyjmiesz go do zespołu.
Dowiedział się ode mnie.
Czy wiedziałaś, kto jest w finale, zanim tam poszliśmy?
Tak.
Nie, Beau, nie ma mowy.
Gdyby wiedział, to by znaczyło, że wykorzystał moją wspaniałomyślność.
A wie, że to jedna z moich zalet.
To by znaczyło, że powiedział, że porzuca swoje marzenie,
wiedząc, że byłoby mi go żal i to tak, że zaoferowałabym mu...
powrót do zespołu.
Zmanipulował mnie!
Bailey, nareszcie!
Zanim przyjdą dzieci,
wiedz, że nie powinienem mieszać się w twoje życie.
- Miałeś rację. - Ale nie powinienem się mieszać.
Zrobiłem to, czego zabraniam dzieciom.
- Więc im o tym nie mów. - Spokojnie.
Nie wydam cię. Jak wyglądam?
Czy Boone poczuje się strasznie,
kiedy wyrzucę go z zespołu i z mojego życia?
To dobry strój do rzucenia chłopaka.
Z całym szacunkiem, sam powinieneś się przebrać.
Nie idę do Summer. Ona właśnie tego chce.
- Mam inny plan. - Jest lepszy od mojego?
Zrobię sobie od niej przerwę.
Zobaczymy, komu pierwszemu zabraknie próbek.
Wracam za parę godzin. Idę pobiegać. Spalić frustrację.
- Godzin? Dokąd biegniesz? - Na Bermudy.
Patrz, jak ślicznie wygląda.
- Co? - Nic.
Nie mam prawa ci mówić, co myślę. Ale mogę powiedzieć Chloe.
Co ona sobie myśli, schodząc się ponownie z Boone’em?
- Nie schodzę się z nim. - Rozmawiałam z Chloe.
Ale skoro o tym mowa, gdzie byłaś całą noc?
- I nie mów tacie, że spytałam. - Byłam tu z waszym...
Tortem. Całą noc. Sama z tortem.
To tłumaczy te obcisłe dżinsy.
Założyłam je, żeby Boone pluł sobie w brodę, kiedy go wykopię.
Co?
Boone myśli, że idzie tu na próbę. Ale wykopię go z zespołu i z mojego życia.
Wiedziałem, że się opamiętasz.
Co się stało? Śliniłaś się na jego widok.
Ale zrozumiałam, że mną manipulował. Zmyślił to, żebym przyjęła go do zespołu.
Mówiłam, że te nieziemskie oczy są niebezpieczne.
Zjawię się w stodole przed Boone’em i ustawię pod świetlikiem,
żeby mieć dramatyczne oświetlenie.
Czekaj, Bailey...
- Mój tyłek wygląda grubo? - Nie.
Wyglądasz jak supergwiazda występująca solo.
Niczego nie podpisałaś?
Jasne, że nie.
Mam mądrą i piękną klientkę.
Przestań być słodki. Muszę być zła.
Masz oklapnięte włosy, a te dżinsy ci nie służą.
- Serio? - Próbuję cię zezłościć.
Serio?
Cześć. Przepraszam za spóźnienie. Musiałem zebrać sprzęt.
- Gdzie masz nuty? - Wiesz, że ich nie używam.
A okłamałeś mnie jak z nut.
Co?
Manipulowałeś mną.
Co...?
Co za przypadek, że przyszłam się pochwalić,
akurat w dniu, gdy porzuciłeś marzenia
i chciałeś serwisować ścieki?
Szamba.
Czemu miałbym zmyślać, że porzucam marzenia,
to, co kocham najbardziej w życiu, poza tobą?
Kochałeś mnie? Dlatego wybrałeś Paisley,
młodszą, może nie tak utalentowaną, ale uroczą dziewczynę?
Paisley i ja nie byliśmy razem.
Błagam. Przejrzałam cię!
- Rany. - O nie, to ja to mówię!
Bailey.
Nigdy sobie nie wybaczę tego, jak cię potraktowałem.
I choć chciałbym znowu z tobą zagrać,
to mogę stąd wyjść, żeby udowodnić, że byłem z tobą szczery.
Dobrze! Wyjdź!
Pójdę.
Zrobię wszystko, żebyś tak nie patrzyła.
Dobrze!
A jak na ciebie patrzę?
Rozczarowałem cię, a to łamie mi serce.
Ty złamałeś moje.
Bailey, możesz mi nie wierzyć,
ale rzucenie cię było moim największym błędem.
Mam nadzieję, że kiedyś mi wybaczysz.
Nie wybaczę.
Może wybaczę.
Kiedyś.
To by...
wiele znaczyło.
- Może dziś. - Kochanie.
Przykro mi. Tyle między nami zaszło,
potem znowu cię zobaczyłam, myślałam, że mną manipulujesz,
a teraz znowu cię widzę.
- Żartujesz sobie? - Co...
Co ty tam robisz?
Za bardzo się martwiłaś, jak wygląda twój tyłek.
Wiedziałam, że chcesz ulec.
Nie chciałam ulec. Zaskoczyło mnie to.
Bo jest taki dobry.
Uwierz mi. Skoro raz cię rzucił, zrobi to ponownie.
Kocham ją.
Już to mówiłeś.
Naprawdę.
Udowodnij to. Jeśli ją kochasz, pójdź sobie
i przestań ją zasmucać.
Jeszcze jedno!
Nie mów tacie, że się wmieszałam.
Tak jak podejrzewałam.
Poszła prosto w jego ramiona.
Skąd wiesz?
Zgaduję.
Cassidy, wtrąciłaś się, choć tego zabraniałem?
Nie.
To nie twoja sprawa.
Może.
To jest moje życie!
Wiem. Przepraszam, tato. Mówiłeś, że pomagamy tylko rodzinie.
- Ale Bailey to rodzina. Nie będę... - Dość.
- Pocałowała go. - Co?
Ale nic nie podpisałaś?
Wiedziałam. To te cholerne oczy.
Tak. Spojrzałam w te cholerne oczy i wiedziałam, że mówi prawdę.
Naprawdę.
Mówił prawdę!
Nieważne. Powiedziałaś, że jeśli mnie kocha, odejdzie. I odszedł!
Kto odchodzi, jeśli naprawdę kocha?
Cassidy, dość.
Tato, dobrze się stało.
Skoro to takie dobre,
czemu jest mi tak źle?
Co cię nie zabije, da ci siłę Żeby podnieść głowę
Nie jestem samotna, kiedy jestem sama
Co cię nie zabije, przygotuje cię do walki By pewniej stawiać kroki
Co robicie?
Kelly Clarkson!
Nie pamiętasz?
Kiedy się tu zjawiłaś i sprawiłaś, że się załamałam
i pobiegłam do stodoły podczas tornada?
Krzyczałaś to, żeby dodać mi siły. Słowa Kelly!
Bardzo cenię słowa Kelly.
Bo Kelly jest silna. I ty też.
Nie. Nie jestem taka silna jak Kelly.
Dla nas jesteś.
Kto czeka, kiedy potrzebujemy Bailey?
- Bailey! - Bailey!
Kto mówi nam, żebyśmy się szanowali
i nie szli na rękę ludziom, którzy nas nie szanują?
Bailey?
Tak! Bailey.
Kiedy tak powiedziałam?
To nieistotne. Czemu nie stosujesz się do własnych rad?
Bo moje serce wchodzi głowie w paradę.
Ze względu na duży rozmiar.
- Mojej głowy? - Twojego serca.
Przykro mi, że jesteś dziś załamana.
Nie chciała cię skrzywdzić, tylko uchronić przed krzywdą.
Cała Cassidy. Im jest wredniejsza, tym bardziej cię kocha.
Bardzo mnie kochasz.
Tak.
Ja cię kocham bardziej!
- Boone to idiota. - Mowy nie ma.
Ja jestem idiotką.
- Nie jesteś idiotką. - Też nie!
Beau, miałeś rację.
- Jak to Beau miał rację? - Ona cierpi. Nie słuchaj jej.
Czy ktoś wmieszał się w życie Bailey, choć zabraniał nam tego samego?
Jest częścią rodziny.
A skoro jesteś częścią rodziny, mam obowiązek się wmieszać.
Zasługujesz na kogoś, kto nie sprawia, że ciągle płaczesz.
A są w ogóle tacy mężczyźni?
Tak jest. Będzie tam. Pa.
Dzwonili z Tootsies.
Piosenkarz im zachorował. Bailey ma go zastąpić.
Nie mogę. Mowy nie ma.
Jest mowa. To będzie próba przed przesłuchaniem.
Racja. Musimy ją zabrać do baru.
Tamte dziewczyny patrzyły na mnie jak na kawał mięsa. Nie mogę tam iść.
Nie w tym stroju.
Tęsknię za rękoma, które mnie obejmowały
Za delikatnymi pocałunkami
Tęsknię za tym, jak mnie dotykasz
Za słodkim smakiem twoich ust
To bolało Tak bardzo bolało
Może jej to poprawia humor, ale mi go psuje.
Czemu byłam taka ślepa?
Nie dostrzegłam, jaka byłam głupia
Tęsknię...
- Co on tu robi? - Udowadnia, że mieliśmy rację.
Nie porzucił ani tego baru, ani swojego marzenia.
Nie okłamałem cię.
Nie manipulowałem tobą. Odszedłem tylko dlatego,
że nie chciałem, żebyś przeze mnie była smutna.
Pakowałem się, żeby wrócić do Georgii, i tak, naprawdę tam jechałem.
Ale pomyślałem sobie: „Co ja robię?
Kocham ją”.
Zadzwoniłem do baru i kazałem cię tu ściągnąć.
Czemu to zrobiłeś?
Bailey Hart...
wyjdziesz za mnie?
Napisy: Krzysiek Ceran