Dużo myślę
o wyjątkowym kształcie pingwina.
Dziobie, płetwie, klinowatym ogonie.
Ale chyba najciekawsze u pingwina
jest oko.
Sam, to była nasza pierwsza noc.
To wyjątkowe.
Spałam cudownie,
co jest dobrym znakiem.
Kto wie, może niedługo razem zamieszkamy?
Inaczej niż u większości zwierząt,
soczewka jego oka zmienia kształt.
Na lądzie jest bardziej płaska
jak u człowieka.
Gdy jest pod wodą,
robi się okrągła jak u ryby.
Gdziekolwiek pójdzie,
ma ostry obraz wszystkiego.
Świetne wieści. Nasz adres działa.
Spałaś tu?
Tak.
Ale muszę już iść.
Chcę być wcześniej w pracy,
bo wczoraj nawaliłam.
Co zrobiłaś?
Niechcący przebrałaś się za inne warzywo?
Za marchewkę?
Mam złe widzenie peryferyjne w ziemniaku
i złapałam za złą śmietankę.
Dodałam do kawy klienta tłuszcz z bekonu.
Czemu tłuszcz z bekonu był obok śmietanki?
Dwa tygodnie byłam najlepszą barmanką.
Jestem na celowniku.
Pa, Paige. - Pa.
Od Casey.
Nigdy nie miałem skrzynki pocztowej.
Poza walentynkami w drugiej klasie,
ale nie była zatwierdzona przez pocztę.
„W uznaniu twojej skrajnej durnoty".
Sam, nagroda to nagroda.
Dajmy ją na lodówkę.
To z Denton.
Piszą, że grozi mi nadzór akademicki,
bo nie podszedłem do egzaminu z etyki.
Ej! Nie mówią, że jesteś pod nadzorem.
Mówią, że grozi ci nadzór.
To duża różnica.
To nic wielkiego. - Nie?
Zupełnie nie.
Poważna sprawa.
Tak przypuszczałem.
Mój wujek był kiedyś pod nadzorem akademickim. Teraz jest w więzieniu.
Mogę wziąć pingwina, gdy odejdziesz? - Nie.
Może to poważna rzecz,
a może szansa.
Studiuję biznes.
Nie słyszę „Nie", ale „Bądźmy kreatywni".
Co?
Mówią, że cię wyrzucają, a ty:
„Przykuję się
do posągu Archibalda Dentona".
Okropny pomysł.
Nie rób tego.
Czasem żałuję, że nie mam oczu pingwina.
Mógłbym dokładnie widzieć
każdą sytuację.
NETFLIX ... SERIAL ORYGINALNY
Powinnam kończyć.
Muszę się uczyć trygonometrii.
To do jutra.
Chwila.
Co?
Powiem ci, co słyszałam o Penelope.
Mów.
TRYGONOMETRIA
Nie.
Tego dnia dowiedziałam się o Clayton.
Tak się cieszyłam.
Jechałem do Evana na rowerze.
I...
zobaczyłam ich na parkingu.
Całowali się.
To...
Tak mi przykro.
Dobrze, że nie umiem jeździć na rowerze.
Pewnie przejeżdżałabym obok mamy robiącej różne ohydztwa.
Chwila.
Nie umiesz jeździć na rowerze?
To nie przejdzie.
To znaczy?
Przestań knuć.
No już.
Kieruj. - Kieruję.
Pedałuj. - Staram się.
Jesteś w tym do kitu.
Uczę się!
Patrz, dokąd jedziesz!
Jesteś cała?
Nie. To był okropny pomysł.
Po co mi jazda na rowerze?
Jestem łamagą.
Biedna łamaga.
Jeszcze raz?
Jasna cholera, jedziesz!
Jasna cholera, jadę!
Najfajniejsze w oczach pingwina
mogą być powieki.
Ma je trzy, a trzecie są przezroczyste.
Co oznacza, że widzi, nawet gdy mruga.
Nie zgadniesz, co dziś robię.
Zumbę!
W TARP-ie zaczął się kurs.
Uczy jej ta super wysportowana,
autystyczna babka. Podobno daje wycisk.
W sumie trochę się boję.
Kochanie.
Nic mi nie jest.
Spałaś.
Nieprawda.
Co tam?
Dlaczego śpi?
Nic mi nie jest.
O co chodzi?
Co robicie? Idźcie sobie.
Kochanie, wiemy, że dużo się dzieje,
i że to może być trudne.
Tak. - Jesteśmy tu w razie potrzeby.
Nie lubię was w tej samej drużynie.
To niepokojące.
Przyzwyczaj się.
Pamiętaj, że byłem sportowcem,
więc jeśli chcesz poćwiczyć, daj mi znać.
Sportowcem.
A ja świetnie zrzędzę i pilnuję cudzych terminów.
Ohyda. Dobra, muszę lecieć,
ale dziękuję za rozmowę.
Kocham was. Pa.
Profesor Judd?
Dostałem straszny list i muszę wiedzieć,
jak uniknąć nadzoru akademickiego.
Możesz cofnąć się w czasie
i podejść do mojego egzaminu.
Lewa brew.
To niemożliwe.
A istnieje jakiś realny sposób?
Dlaczego?
Dlaczego to ważne?
Jakie masz plany po college'u?
Po college'u?
Nie mam pojęcia.
Nie sądziłem, że tak daleko zajdę.
Posłuchaj.
W nieszczęsnej serii wydarzeń
straciłam asystentkę
w najgorszym możliwym momencie.
Nie planuje się załamania nerwowego,
ale mogła wybrać lepszy czas.
Jasne.
Jeśli pomożesz mi złożyć wniosek o dotację w terminie,
dam ci punkty,
dzięki którym utrzymasz swój poziom.
Zgoda.
Kiedyś nie byłem dobry w terminach,
ale teraz jestem taki sobie.
Oszałamiające samorzecznictwo.
Moja dziedzina to osiąganie mistrzostwa.
Uczymy studentów,
jak odnosić sukcesy zawodowe,
ale kto ich uczy podążania
za głosem serca?
Co się składa na osiągnięcie mistrzostwa?
Czy to coś wrodzonego?
Czy istnieje element pasji?
Oto ankiety.
Przeprowadź je z 50 osobami. Dobrze?
Muszą jednak być
byłymi lub obecnymi studentami college'u.
Pięćdziesiąt?
Może być więcej.
Nie. Dziękuję.
Co to jest?
Mój zaczyn na zakwas.
Mam podwójną zmianę, muszę sprawdzić.
Jaki dziś dzień?
Ale to śmierdzi.
Za dwa tygodnie będę na emeryturze.
Ty będziesz zszywać
jakiegoś kolesia na rolkach,
a ja popijać margaritę z Donną.
Możesz to przykryć? Cuchnie.
Nie bądź zazdrosny.
Nie jestem.
Nie wiem, co bym robił na emeryturze.
Nie umiem nawet wziąć urlopu.
Wiesz, że zaoszczędziłem 54 dni? Nie wiem, co z nimi zrobić.
Będę podróżować, odwiedzać dzieci,
a gdy przyjdzie nuda...
Skórka Chucka!
Co Chucka?
To moja piekarnia.
To będzie mój nowy partner.
O wiele ładniejszy od starego partnera.
Aha!
Oczekuję was.
EMERYTURA CHUCKA! ŚWIĘTUJCIE Z NAMI.
Możesz płakać.
I przynieś mi coś miłego. - Tak.
O mój Boże.
Jestem cała obolała. To było trudne.
Ledwo idę.
Jakim cudem się nie pocisz?
Wszystko jest tu.
Nie spocisz się, jeśli się skupisz.
Powtarzaj mantrę:
„Mój cel to nie pocić się".
To pomoże. - Megan.
Cześć.
Cześć!
Idealna od stóp do głów.
Dzięki. Odbieram Amber z lekcji skrzypiec.
A ja byłam na przyjęciu.
Żartuję. Ćwiczyłam.
Dlatego jestem, wiesz...
Cóż, miło było cię widzieć.
Okej.
Miała niesamowitą energię.
Pewnie wcale się nie poci.
Dobrze, przestań.
W czym uważasz się za mistrza?
Odgrzewaniu resztek.
Zapobieganiu próchnicy.
Pomaganiu młodym ludziom z autyzmem.
Przytulaniu.
Nie możesz mnie włączyć do badania.
Uważasz, że college zwiększył twoją pasję?
Wiem, że mam odpowiedzieć „tak".
Na pewno wzbudził we mnie
miłość do przedmiotu, ale...
To zabrzmi banalnie.
Gdy Hanzo się urodził
i spojrzałam mu w oczy,
zrozumiałam, co jest ważne.
A teraz skupiam się na badaniach.
To brzmi banalnie.
Czy college to strata czasu?
Na pewno nie.
Nie. Kocham go.
To najbardziej bolesny okres mojego życia.
Oczywiście ten też nie jest super.
Gdybyś mógł cofnąć się w czasie, co byś powiedział swojemu młodszemu ja?
Dbaj o zęby trzonowe.
Nie zamartwiaj się.
I ukradnę ci pupę.
Przepraszam, że przegapiłam ankietę,
ale chyba mnie zwalniają.
Poszłam dziś do pracy
gotowa zapomnieć o tej tłustej wpadce,
ale Laird, mój szef,
wezwał mnie jutro na rozmowę i...
Wiesz, co to oznacza.
Egzekucję.
Przykro mi. Przynajmniej wiesz, co chcesz robić.
Ja wiem tylko, co robię kiepsko.
Ankiety.
Ankietowanie było trudne?
Tak. Musiałem zadawać ludziom pytania
i interesować się odpowiedziami. Okropne.
Zacząłem się zastanawiać,
w czym ja jestem mistrzem?
Odpowiedź brzmi: w niczym.
Nieprawda.
Na przykład wspaniale rysujesz.
Nad czym pracujesz?
Nad nami.
To urocze.
Ostatnio robimy postępy.
Udana noc,
rysujesz mnie, gdy mnie nie ma...
To ja? Jestem ziemniakiem?
Tak.
Sam, nie zawsze. Noszę inne rzeczy.
Słynę z moich kokard
Dlaczego tak błyszczę?
To jest tłuszcz.
Te linie to smród?
No witaj.
NIEDOSTATECZNY
Tak być nie może.
Batonik a granoli? Dostaję je za darmo.
Nie, dziękuję.
Pewnie mnie nie pamiętasz.
Często jestem za kulisami.
Szara eminencja.
Pamiętam.
Nie pamiętasz. W porządku.
Poparłem cię w procesie rekrutacji.
Coś w tobie zobaczyłem.
Iskrę, ogień.
Młodego siebie.
A teraz się martwię. - Bez obaw, jest dobrze.
Nie. Nieprawda. - Okej.
Rozmawiam z uczniami tylko w razie problemu.
Wiesz, co to wsparcie „grubej ryby"?
Tak.
Ja jestem grubą rybą.
I rozumiem.
Też miałem tu stypendium.
Pierwszy flet.
Od 1991 do 1994.
Byłem cudem.
Ale ta szkoła bywa trudna.
To najlepsze miejsce na świecie, ale bywa trudne.
Najlepsze na świecie? - Oczywiście.
Oblałaś test z trygonometrii.
Nie zdasz przedmiotu, nie biegasz.
Nie biegasz, to zero stypendium.
Jestem do tyłu przez bieganie.
Wiem. Koszmarna sprawa.
Ale przekonałem nauczyciela,
żeby dał ci drugą szansę.
Musisz zdać.
Dobrze.
Panno Gardner?
Znasz cukiernię Claire?
Tak.
Jeśli zdasz trygonometrię,
przyniosę ci stamtąd dużą krówkę.
Dobrze.
To nie 50.
Nie, to pięć.
Prosiłam o 50.
Wiem, ale nie potrafię
szybko zapisywać odpowiedzi,
czuję, że coś mi umyka,
zaczynam się tym martwić
i więcej mi umyka.
Też nie lubię robić tych ankiet.
Dlatego moja asystentka to robiła.
A może to?
Możesz pogrupować dane z innych ankiet.
To mogę zrobić.
Świetnie. Na poniedziałek.
Które?
Wszystkie.
Ostatnie.
Na szczęście Sam ma własną ekipę.
Brygadzista też jest uroczy. - Dobrze.
Po co tu to wszystko znosisz?
Tata mówił, że nie zmieszczą się u mnie
i że mogę wykorzystać mój pokój.
Tato, wnieś te pudła.
Dobrze, dziękuję.
Nie zmieściłyby się u niego?
Zmieściłyby się,
ale tęsknię za dzieciakiem.
Doskonale.
Wciąż jestem obolała po zajęciach z zumby.
Wciąż?
Nie zgadniesz, na kogo wpadłam.
Na kogo?
Na Megan.
Chyba dobrze jej się powodzi.
Wyglądała ładnie.
Zapomniałem dać ci...
zaproszenie na imprezę u Chucka.
Fajnie!
Zapytam Donny, czy czegoś nie potrzebują.
Powie, że nie, ale i tak coś przyniesiemy.
Okej. - Może drzewko pieniędzy.
Podaj wodę utlenioną.
Więc...
Elsa wpadła na Megan.
Tak? Zabiła ją?
Nie.
Gdyby jakaś pani mnie pocałowała,
Donna by ją zabiła.
Nie powiedziałeś jej?
Po co?
Zaraz po tym pobiegłem do domu.
Pogodziliśmy się i jest dobrze.
Więc jesteś bohaterem.
Tego nie powiedziałem.
Może po prostu...
Dogadujemy się teraz. Nie chcę...
Szczerze?
Masz fundament zaufania w małżeństwie?
To jej powiedz.
Nie.
Będę tęsknić za tym,
że nie słuchasz moich rad.
Laird, nim cokolwiek powiesz,
przepraszam za incydent z tłuszczem.
Nie martw się. Klientowi bardzo smakowało.
Chcemy dodać to do menu.
Dobrze.
O czym chciałeś porozmawiać?
Paige, chcemy, żebyś został menadżerem.
Co?
Masz wszelkie atuty.
Jesteś pracowita, bystra.
Prawdziwy rarytas.
Dziękuję.
Ale nim w ciebie zainwestujemy
i ujawnimy sekrety Sala E., chcemy zobowiązania na trzy lata.
Zastanów się, nim się zgodzisz.
Trzy lata.
Czy jako menadżer
musiałabym nosić strój ziemniaka?
Menadżerowie go nie noszą.
Już tu nie mieszkasz.
Fakt. To teraz moja biblioteka.
Będę pracować większość nocy, więc mnie zostaw.
Spoko, też będę pracować, jeśli nie zasnę.
Muszę się uczyć do powtórki, a oczy mi się zamykają.
A jak nie zdam, zamordują mnie.
Nieprawda.
Odstawią mnie na ławkę rezerwowych, a to gorsze.
Nie jest. - Fajnie, że nas odwiedziłeś.
Chwileczkę, profesorze.
Asystencie naukowy.
Całe pudło krakersów nie idzie do twojego pokoju.
W zeszłym tygodniu była tam masa mrówek.
Musiałam je odkurzyć.
Wciąż czuję się winna.
Tutaj.
Chcesz krakersy, możesz je wziąć
w tym.
W tym? Żartujesz sobie?
To pomieści cztery krakersy.
Będę chodzić wte i wewte całą noc.
Nic nie zrobię.
Ta biblioteka jest okropna.
Wciąż słyszę krzyki tych mrówek.
Niemożliwe.
Może się wymienimy?
Będę ci je dostarczać,
jeśli nie dasz mi zasnąć w czasie nauki.
Jak?
Może ją delikatnie pogłaszczesz,
jeśli zacznie zasypiać.
Fuj. - Ohyda.
Spryskaj mnie tym.
Będziesz mi przynosić krakersy całą noc?
Tak. - Umowa stoi.
Spójrzcie. Znów jesteśmy razem.
Hej! Casey.
Cholera.
Dziękuję.
Nienawidzę tego.
Co to za badania?
Tematem jest mistrzostwo.
W czym jesteś dobry?
I co kochasz.
Jak moja profesor jest mistrzynią
nudnej, starej etyki,
a Julia mistrzynią badań nad autyzmem.
A ja mistrzynią bycia super.
Nie, mistrzynią biegów.
Tego nie wiem.
W tej chwili jestem mistrzynią
robienia wszystkiego niezbyt dobrze.
A ty?
Gdybym znał odpowiedź,
sam wypełniłbym ankietę
i miałbym ich sześć zamiast pięciu.
Pingwinów.
Znam o nich wiele ciekawych faktów.
Mówiłem ci o ich powiekach?
Zajmę się trygonometrią.
CZTERY PLUS
Dobra, wygrałaś.
Możesz mi pomóc.
Ale nie bądź wkurzająca, apodyktyczna,
ckliwa czy tępa.
Umowa stoi. - Nie mogę tego obiecać.
Boże.
Chyba w końcu znalazłam kogoś
tak drobiazgowego jak ja.
Sam, masz doradcę akademickiego?
Nie wiem, co to jest.
Członek wydziału, który prowadzi cię
przez skaliste tereny licencjatu.
Brzmi jak pomoc.
Więc...
teraz go masz.
Mnie. - Dobrze.
Więc nie jestem pod nadzorem akademickim?
Zgadza się.
Gratulacje.
Idź świętuj to z kimś, kogo kochasz.
Cześć, Sam.
Witaj, trenerze Timie.
Chcesz go poznać?
Spotkamy się w holu po zamknięciu.
Cześć, Megan.
Cześć ponownie.
Tylko darowuję książki.
Przyszłaś na lekcję skrzypiec Amber?
Tak.
Ostatnio wyglądałam jak wariatka.
Teraz wyglądam normalnie,
a nawet fantastycznie.
Doug i ja idziemy dziś na imprezę, więc...
Cóż, odbiorę Amber ze skrzypiec.
Uwielbiam skrzypce.
To taki piękny instrument.
Casey miała się uczyć,
ale tego nie zrobiła.
Zapisałam się na lekcje skrzypiec.
Nie wiem czemu. Denerwuję się przy niej.
Teraz będę ją spotykać co tydzień,
bo Amber i ja mamy lekcje skrzypiec.
Wiesz, gdzie mogę kupić skrzypce?
Całowaliśmy się z Megan w Nowym Jorku.
Gardnerowie!
Cześć. Wchodźcie.
Okazuje się, że oko pingwina
to nie tylko cud biologii.
To też magia.
A ta głupia rzecz,
którą Julia powiedziała
o spojrzeniu w oczy Hanza,
nie była aż tak głupia.
Bo gdy spojrzałem na Stumpy'ego...
nagle zrozumiałem, co mam robić.
Twoja profesor mówiła,
byś świętował z ukochaną osobą,
a ty poszedłeś do Stumpy'ego?
Tak, ale to nie jest najważniejsze.
Najważniejsze,
że teraz wiem, co robić dalej.
Biorę urlop dziekański.
Co?
Właśnie odzyskałeś
dobry poziom na studiach.
Tak.
Musiałem.
Bo jadę na Antarktydę.
Napisy: Anna Wiśniewska