W rolach głównych:
.:: GrupaHatak. pl ::.
CARNIVALE .:: WESOŁE MIASTECZKO ::.
Scenariusz:
Reżyseria:
/- Ciało Chrystusa. /- Ciało Chrystusa.
- Ciało Chrystusa. /- Ciało Chrystusa.
/01x11 /.:: Dzień Zmarłych ::.
- Ciało Chrystusa. /- Ciało Chrystusa.
Nie jest nim.
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
Obaj wiemy, że tylko tak dotrzemy do chłopaka.
Wejć.
Szeryf przyszedł po swojš dolę.
Która godzina?
Prawie zmierzch.
Przespałe cały dzień.
- Muszę ić. - Wcale nie.
Daj mi spokój. Nie powinienem tu być.
- W ogóle nie powinienem był tu przychodzić. - Byłe wykończony.
Bredziłe co o tych snach.
- To się po prostu stało. - To grzech.
Nikt nie wtyka nosa do mojej sypialni.
- Nawet Bóg. - Nie dotykaj mnie!
Nie zadawaj się z nim.
Możesz zabrać te suknie Lili do zacerowania?
Nigdy więcej tego nie zrobiłam. To nie jest mieszne.
Co?
Jak tam wlazła?
Ma tam być.
To meskal.
Meksykanie powiadajš,
że jeli połkniesz poczwarkę,
zyskasz magiczne moce.
Ale ty już je masz.
Nie ja, tylko mama.
Jej magia nie jest taka wspaniała.
Nie pamiętam, żeby się pomyliła.
Co zobaczy w kartach, spełnia się.
Ale powiedziała, że się stšd wyniesiemy.
Wiesz, kogo mi przypominasz?
Katharine Hepburn.
Odbiło ci.
Na serio.
Jak w "Porannej Chwale".
Jest tam taka silna.
Nie powiem, że wyglšda dziwnie...
- Dzięki. - Nie to miałam na myli.
A co? Egzotycznie?
Hipnotycznie.
Dalej, ostatni łyk.
Chyba puszczę pawia.
- Przyszedł pan na fiestę, senior? - Na fiestę?
/Si, Dia de los muertos. Tak, Dzień Zmarłych.
To wielkie więto.
- Co więtujš? - Powrót dusz.
Za mierć.
Wznosimy za niš toast.
Przeraża cię?
Widziałem umierajšcych ludzi.
Nie mam pieniędzy.
Proszę im powiedzieć, że nic nie mam.
- Wiedzš o tym. - Więc o co im chodzi?
Opłakujš.
- Co? - Twojš stratę.
Nawet zmarli potrzebujš strawy.
Amen.
/Uklęknij, mój synu.
/Kiedy ostatni raz byłe u spowiedzi?
Nigdy tego nie robiłem.
/Czy chciałby wyznać swe grzechy, /by mogły zostać przebaczone?
Przez księdza?
/W oczach Pana.
Nie naprawi tego.
Zabiłem człowieka.
/Tak...
I robiłem nieczyste rzeczy z kobietš, która nie była mojš żonš.
Kłamałem.
Kradłem.
/Mów dalej.
Pozwoliłem jej umrzeć.
/Twoja matka wybrała mierć.
Kim jeste?
Zeszłej niedzieli co zobaczyłem.
Co, czego nie potrafię wyjanić w racjonalny sposób.
To znaczy?
Kiedy uczyniłem znak krzyża na jego czole,
woda więcona zmieniła się w krew.
W krew? Na pewno się mylisz.
Jestem starcem, Iris.
Lecz nie głupcem. Wiem, co zobaczyłem.
To musiało być odbicie wiatła. Albo byłe przemęczony.
Trzeba stawić czoła faktom.
Może jest pod wpływem czego? Czego gronego?
Wiem, że jest sługš bożym.
Wychowałem go w kociele. Was oboje.
Iris.
Biblia mówi o demonach, które mogš wstšpić w człowieka.
- Demony? - Istniejš rytuały.
- Katolickie rytuały. - Mówisz o egzorcyzmach?
To szaleństwo.
- To tylko papieskie hokus-pokus. - Może to jedyny sposób?
Posłuchaj sam siebie, Norman. Posłuchaj, co mówisz.
- Cóż za miła niespodzianka. - Justin.
Niestety, włanie wychodziłem.
Między nami.
Gdybym spónił się na nieszpory, zacznš beze mnie.
Felix, przynie mi cukru do kawy.
Czemu sama sobie nie przyniesiesz?
- Byłabym dla mnie miła, będšc tobš. - Ale nim nie jeste.
Chociaż trudno powiedzieć, gdy zapomni się ogolić.
Kim jest kobieta z brodš? Miejscowš królowš?
Tak jej się wydaje.
miej się, dziewczynko, ale idš zmiany.
Zwłaszcza teraz, gdy Samson pi w ciężarówce.
Wystarczy. To jego sprawa.
Nowy szef to sprawa wszystkich.
Zamknij się, Lila. Nie było mowy o nowym szefie.
Na to wyglšda, kotku. Niedługo profesor przejmie rzšdy.
Nie ma bata.
Tego by jeszcze brakowało... lepiec prowadzšcy lepca.
Gdyby nie wiedział, cile współpracuje z Szefem.
Nie obchodzi mnie, gdzie kto pi. Ja pracuję dla Samsona.
Rób sobie, co chcesz. Ja tylko mówię.
Umarł król, niech żyje król.
Miło wam się gawędzi?
Wywlekacie wszystkie plotki?
Doć kłapania dziobem po próżnicy. Mamy robotę.
Niech żyje król.
Dzień dobry, mamo.
Dobrze się bawiła zeszłej nocy?
Wiesz, o czym mówię. Nie próbuj się wypierać.
Wykręcasz kota ogonem? Sprytnie.
Chyba przyda ci się strzyżenie.
Mamy rok 1934 i długie włosy wyszły z mody.
Muszę odwieżyć ci wizerunek.
Opowiedz mi więcej o tym, tak zwanym, gwałcie.
Bo mylałam o tym i co mi tu nie pasuje.
To był gwałt, prawda?
Tak mówiła.
Jednak mamy tylko twojš wersję.
Ale tak jest, mamo. Nienawidzisz mnie.
Ale nie szkodzi, bo ja cię kocham.
Co poniektórzy nazwaliby to tańcem.
- Co ci się nie podoba? - Skaczesz jak pchła na zdechłym psie.
Jak co?
Bez stylu, rytmu,
ani techniki.
Nie wiem, co Stumpy sobie mylał.
Mama potrafi być prawdziwš sukš.
Nauczę cię kilku kroków.
Spróbuj tak.
Wezmę to.
Dziękuję, Clayton.
Przystojniacha, co?
- Całkiem niezły. - Długo tego nie zauważałam.
- I nie zauważyłabym, gdyby nie ty. - Zauważyłaby.
Otworzyła mi oczy. Mam u ciebie dług.
Tylko że... teraz, gdy jestem gotowa,
on nie jest.
Czemu tak mówisz?
Którego wieczoru...
bylimy ze sobš blisko,
prawie do czego doszło, ale on nagle się wycofał.
To dziwne. Powiedział, dlaczego?
Powiedział, że nie chce się pieszyć.
- Czasem powoli jest lepiej. - Tak sšdzisz?
Niektórych rzeczy nie wymusisz. Czasami nie można.
Może pisany ci inny mężczyzna?
Ale sama mówiła, że mam szczęcie, że go mam.
- To prawda. - Miała rację.
Tylko że on...
już raz mnie zranił.
W życiu nie ma żadnych gwarancji.
Sama wiesz najlepiej, prawda?
Znasz ten ból.
Mylisz, że mogę mu zaufać?
Możesz.
Powiedziałe, że muszę ufać ludziom. Zatem ufam tobie.
Cišgle widzę Scuddera.
W snach i za dnia.
Widziałem go Babilonie. Ostatnio w jakim kociele.
Nie wiem dlaczego.
Nie wiem nawet, co jest realne, a co nie.
Więc jeli wiesz, skšd widzenia, jeli możesz mi co powiedzieć,
to jestem gotów ci zaufać i wysłucham wszystkiego, co powiesz.
Nie wiem, czemu widzisz te rzeczy.
Chciałbym wiedzieć.
Ale mówiłe, że stało się co złego w Starym Kraju. Co to było?
Wiem tylko, że to miało... co wspólnego z Lodzem.
Cokolwiek ma zwišzek z tym sukinsynem...
To wszystko?
Tylko tyle masz mi do powiedzenia?
Powiem ci, że...
nie lepym trafem zabralimy cię z Milfay.
Szef powiedział, że byłe oczekiwany.
Oczekiwany? Nie mam pojęcia, co to oznacza.
Uważaj na siebie.
- Dlaczego? - Co się kroi, dzieciaku.
Czuję to.
A kiedy się zwali...
Ceruję suknie zaklinaczki węży.
Marnuję swój talent.
Pierwsze, co zrobię, to wyniosę się z głównego namiotu.
Postawię własny. Nie w rodku, ale na samym przodzie.
I nowy transparent.
A Opos będzie nam przynosił jedzenie do przyczepy.
Nie będziemy musieli jeć z tš hałastrš w kuchennym.
- Lodz, słuchasz mnie w ogóle? - Co?
Wybacz, moja droga. Jestem czym pochłonięty.
- Mogę jako pomóc? - Musimy pojechać do miasta.
Interesy czy przyjemnoci?
Ty dla przyjemnoci.
- Ja w interesach. - Jakich?
To niespodzianka.
- Może po prostu dajmy sobie spokój. - Nie potrafię.
Chcę spróbować jeszcze raz, tylko powoli, jak powiedziałe.
Miałe rację.
Kiedy cię tak olniło?
Mówię serio.
Jezu, Sofie, nigdy nie wiem, czy przychodzisz czy odchodzisz.
Wiem tylko, że będšc z tobš, czuję się jak przemielony.
Nie musi tak być.
Zna go ojciec dłużej, niż ktokolwiek.
Lubię słuchać radia, panie Dolan.
Ale wystšpiłbym w nim.
Bez obaw, nie posadzę ojca przed mikrofonem. To zostanie między nami.
To ojciec ich znalazł.
- Justina i Iris. I przygarnšł ich. - Kocham ich, jak własne dzieci.
Majš wiele szczęcia.
Gdy Justin był młodszy,
zauważył w nim ojciec jakie oznaki przywódcy duchowego?
Zawsze wiedziałem, że Bóg go wyróżnił.
Gdzie mógł się podziewać przez ostatnie tygodnie?
Po prostu cieszymy się, że wrócił.
Czy byłoby zaskoczeniem, że był w szpitalu dla umysłowo chorych?
Że był leczony psychiatrycznie?
- Powiedział to panu? - Nie, ale jestem reporterem, Wielebny.
Przepraszam, panie Dolan, ale nie mam na to czasu.
Czy on potrzebuje pomocy? Ma jaki problem?
Jeli ma... zajmie się tym Kociół.
Nie, jeli wkroczy policja.
Zdobyłem tajny raport policyjny.
Samochód taki, jak Justina, widziano przed plebaniš, zanim spłonęła.
To był jego kociół.
- Może pracował. - O 11.00 w nocy?
Dzieje się co dziwnego. W zeszłym tygodniu byłem na mszy.
Widziałem jego wiernych. Nie wyglšdało to na zwykły chrzest.
Ojciec też co widział.
Miłego dnia, panie Dolan.
Czego się ojciec boi?
- Jak głowa? - Piłymy to samo.
Chyba trochę przedobrzyłymy.
Urżnęła się jak bela.
Twoja gorzała, twoja wina.
Chod.
- Rozmawiałam z Jonesy'm. - Tak?
Mylałam, że zawaliłam, ale powiedział, że możemy znów spróbować.
To wspaniale. Cieszę się.
Tylko bšd ostrożna.
Ostrożna?
Tylko mówię, faceci to psy.
W porzšdku?
Tak.
Czemu pytasz?
Tamtej nocy dziwnie na mnie patrzyła.
Nie zbliżę się już do niczego, co ma na dnie robaka.
Oprócz tego...
Wszystko w porzšsiu?
W porzšsiu.
Sofie przyszła ze mnš porozmawiać.
- Do mnie też. - Co mówiła?
A jak mylisz? Szaleje za tobš.
Tak, to słodkie.
Będziemy musieli bardziej uważać.
- Nie, nie. - Nie?
Nie mogę.
Jestem winien sam sobie, żeby dać temu szansę.
Sam powiedziałe, że ona nie umie się zdecydować.
To jest co, czego chciałem od bardzo dawna...
a ty i ja tylko bymy to skomplikowali.
Nie martwiłe się tym jak ssałam ci kapucyna.
- Rita Sue, proszę. - Mylisz, że to kłopotliwe dla ciebie?
To ja jestem mężatkš.
Kolejny powód, żebym był z Sofie.
To jeszcze dziewczynka.
Jest w sam raz dla mnie.
Pewnie, że tak.
To dzieweczka z bajki, a ty jeste jej księciem.
To nie tak.
Więc spójrz mi w oczy i powiedz, że nie chcesz mnie rzucić.
Nie mogę.
To było do przewidzenia.
Póki co, uchodziło nam to na sucho.
- Jak Stumpy się dowie... - Nie zasłaniaj się Stumpy'm!
Rita Sue, proszę.
Podarowała mi co.
Ale to zmierza donikšd.
To koniec.
Stumpy'emu było cię żal i chciał, żeby znów był mężczyznš.
Ale teraz widzę, że żadne pieprzenie ci nie pomoże.
Jeste wcišż tym samym, nieopierzonym pętakiem.
Maszerujesz dzi dumnym krokiem.
Ciekawe, dlaczego.
Czyżby komu nawoskowano lufę?
- Nie wiem, o co ci chodzi. - Nie wstyd się.
Wszyscy wiedzš. Nie mamy tu tajemnic.
Próbuję pracować.
Jaka była?
Zapewne wdzięczna.
Zawsze miałam nadzieję...
że pierwsza zerwę tę wisienkę.
Robię co.
Jak znudzisz się babciš,
przyjd do Lili.
- Dom wariatów? To absurd. - Czyżby?
Reporterzy wymylajš różne bzdury, żeby zaistnieć.
- Justin był w domu w dniu pożaru? - Spał w swoim łóżku.
- Co to za pytania? - Takie, które zada policja.
- Policja? - Jeli Dolan obwieci swojš historię.
Wierzysz, że Justin spaliłby własny kociół?
A ty?
Mylę, że pan Dolan zniżył się do poziomu kloaki z tymi bredniami.
Oby to były kłamstwa, Iris.
Prędzej czy póniej, będę musiał zawiadomić biskupa.
- Nie ma takiej potrzeby. - Zbyt dużo pytań bez odpowiedzi.
Justin na nie odpowie.
Wszystko się wyjani.
Ci ludzie potrafiš się bawić.
Wiedziałem, że ci się spodoba.
- Dasz sobie radę? - Spotkajmy się tu za godzinę.
Czym mogę panu służyć.
Dziękuję.
- Żmija. - Żmija?
Chwileczkę.
Id z tym staruszkiem.
Zaprowad go do dziadka od węży i dziwnych zwierzšt.
Zarobisz sobie. Dobra?
On się panem zajmie.
Żmija.
Czarna żmija.
- Piękna, prawda? - Jadowita?
miertelnie. To zabójca.
Wybornie.
Dobrze.
Włóż jš do torby.
Samson, jak mylisz, ile mam lat?
Nie, nie ma mowy.
No, dalej, miało.
Starsza od Shirley Temple, młodsza od Joanny d'Arc.
W latach poproszę.
No, dobra.
Pięćdziesišt...
- dwa. - Blisko.
Ile lat dzieli mnie i chłopaka?
Jaki to się ma do ceny fasoli w Tijuanie?
Ni cholery.
Moja rada...
- trzymaj się od niego z daleka. - Jestem za stara. Wykrztu to.
Nie w tym rzecz.
Wcišż zwalasz z nóg.
Pamiętasz Hacka Scuddera?
Popierdolony bardziej, niż kto inny. Był z nim kłopot.
Lubię dzieciaka, naprawdę, ale...
z nim będzie dziesięć razy większy.
Prosto ze scen Madrytu, specjalnie dla was...
największa matadorka Hiszpanii!
Nie ma takiego byka, któremu nie dałaby rady.
Panowie, La Matadora Caliente!
Pokaż, pokaż!
Popatrz na to, daje im wszystko, czego chcš.
Klient ma zawsze rację.
Tylko teraz nie mamy finału.
- Felix. - Co?
- Przynie mi wiadra z wodš. - Po co?
- Zrób to. - Co robisz?
Przepraszam panów.
Niech kto wyłšczy tę muzykę.
Jacy z was przystojniacy.
Jak modnie odziani.
Wszyscy macie chusteczki, prawda?
Możecie je wyjšć?
Dalej, chcę je zobaczyć.
Włanie tak.
Patrzcie na mnie.
Jestem cała mokra.
Pomożecie mi się wytrzeć?
miało, nie wstydcie się. Do roboty, wytrzyjcie mnie.
Podoba się wam?
Jacy dżentelmeni.
Twoja żona to naprawdę seksowna zdzira.
Więc id sobie z niš do łóżka.
Ty jeste bardziej w moim typie.
Jezu, kobieto, nie teraz. Daj spokój.
Zwariuję przez ciebie. Przez was obie.
Miałem doć ambarasu z jednš babš, to teraz mam dwie.
- Mylałam, że mnie lubisz. - Bo lubię.
Lubię, tylko za dużo tego wszystkiego.
Nie wiem, co będzie dalej.
Wiesz, czego ci trzeba? Czarownicy.
- To wszystko szwindel. - Uważaj, co mówisz.
W moich stronach czarownice się szanuje.
Może pomóc ci w kłopocie z kobietš.
Masz klienta.
- Stumpy? - Wszystkiego trzeba spróbować.
Witaj, Appy. Ładna fryzura.
- Wiesz, że nie jest głucha? - Przepraszam.
Potasuj karty i przełóż lewš rękš.
I co teraz? Wyjdzie tu moja przyszłoć?
- Zapytaj, o co chcesz. - Dobra.
Jakiego koloru będę miał jutro siki?
Żartuję.
Nie wiem, o co spytać.
Zaczniesz?
Dobrze.
Hirofant.
Niezbyt pospolite słowo.
Z antycznej greki.
Oznacza człowieka o wielkiej sile i władzy nad innymi.
Tylko że jest do góry nogami,
zatem jest twoim przeciwieństwem.
A następna karta?
Wyglšda na dobrš kartę dla mnie.
- Oznacza trwałe partnerstwo lub spółkę. - Leży jak powinna.
- To pewnie ja i Rita Sue. - Być może.
Ale nie ta.
Dwójka Pucharów.
Oznacza nowy zwišzek.
Ta nowa tancerka?
Widziała jak na niš zerkam?
- Karty nie kłamiš, Stumpy. - Zapewne.
Rycerz Mieczy.
Oznacza innego mężczyznę w twoim domu.
Bywa ich wielu.
Mamo.
Niech mówi, nie strofuj jej.
Chodzi o to, że jeden z nich wcišż wraca.
I to nie klient...
tylko przyjaciel.
To musi być pomyłka.
Powiesz mi, kto to jest?
Kłamiesz.
- Koniec sesji. - Czekaj, nie możesz teraz przerwać.
- Przepraszam, ale musisz wyjć. - Nie możesz, ot tak, przerwać.
Wyjd, proszę.
Wybacz.
Kto jeszcze o tym wie?
Libby wie?
Mów!
Lila?
Jeste tam?
Mój Boże...
Powtórzy te mrzonki w radio?
- To potworne. - Niedorzeczne.
- Nie ma dowodów. - Ma raport policyjny.
Samochód? Czarny Ford? Sš ich tysišce.
Nie rozumiesz.
Jeli o tym opowie, wyrzšdzi ci krzywdę.
Nie zdołasz zaprzeczyć. Będziesz zrujnowany.
Justin, dokšd idziesz?
- Spotkam się z nim i porozmawiam. - To nic dobrego nie da.
- Uważam, że da. - Rozmawiał z Normanem.
- Naprawdę? - Tak.
Namieszał mu w głowie pytaniami i oskarżeniami.
Norman zagroził nawet, że powiadomi biskupa.
Niech biskup przyjedzie. Nie mamy nic do ukrycia.
Mamy.
Co ty mówisz?
- Iris. - Zrobiłam to dla ciebie.
- A dzieci, które umarły? - Zostały powięcone.
Jak jagnięta Abrahama.
Powięcone?
Mamy teraz wolnš drogę. Mamy czek Templetona,
darowizny, pienišdze na nowy kociół.
Nic nas teraz nie powstrzyma.
Zrobiłam to dla ciebie.
Mamo!
Id po Bena.
Ruthie?
Nie oddycha.
Dokšd jš zabierasz?
Zaczekaj tu. Nic jej nie będzie.
Pamiętasz, jak wyleczyłem ci rękę? Jš też wyleczę. Zaczekaj tu.
Z nikim nie rozmawiaj. Słyszysz?
Niedługo wrócę.
Oddychaj... kochanie, oddychaj.
Ruthie...
Ruthie, proszę. Proszę...
Oddychaj.
Proszę...
Proszę!
Dalej!
Ruthie...
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
.:: GrupaHatak. pl ::.